Właściwości farmakodynamiczne
Tadacontrol 10 mg

Tadalafil, substancja czynna leku Tadacontrol, jest selektywnym, odwracalnym inhibitorem fosfodiesterazy typu 5 (PDE5), co prowadzi do zwiększenia stężenia cGMP w ciałach jamistych prącia i umożliwia erekcję w odpowiedzi na stymulację seksualną. W badaniach klinicznych u 1054 pacjentów z zaburzeniami erekcji wykazano, że tadalafil poprawia zdolność do odbycia udanego stosunku seksualnego nawet do 36 godzin po podaniu, z efektem pojawiającym się już po 16 minutach. Lek charakteryzuje się wysoką selektywnością względem PDE5, działając ponad 10 000 razy silniej niż na inne fosfodiesterazy (PDE1-4, PDE7-10) oraz około 700 razy silniej niż na PDE6, co przekłada się na korzystny profil bezpieczeństwa, w tym minimalny wpływ na układ sercowo-naczyniowy i narząd wzroku. W badaniach z udziałem zdrowych ochotników nie stwierdzono istotnych zmian ciśnienia tętniczego ani częstości akcji serca.

Właściwości farmakodynamiczne

Tadalafil, substancja czynna leku Tadacontrol, należy do grupy farmakoterapeutycznej: Leki urologiczne, leki stosowane w zaburzeniach erekcji, z przypisanym kodem ATC: G04BE08. Lek działa poprzez selektywne hamowanie fosfodiesterazy typu 5, co prowadzi do poprawy erekcji u pacjentów z zaburzeniami erekcji.1

Mechanizm działania

Tadalafil jest selektywnym, odwracalnym inhibitorem specyficznej fosfodiesterazy cyklicznego guanozynomonofosforanu (cGMP) typu 5 (PDE5). Mechanizm działania leku opiera się na blokowaniu enzymu PDE5, co w połączeniu ze stymulacją seksualną prowadzi do miejscowego uwolnienia tlenku azotu. W rezultacie dochodzi do zwiększenia stężenia cGMP w ciałach jamistych, co powoduje relaksację mięśni gładkich i napływ krwi do tkanek członka, umożliwiając erekcję. Należy podkreślić, że tadalafil nie wykazuje działania w przypadku braku stymulacji seksualnej.2

Działanie farmakodynamiczne

Badania in vitro wykazały wysoką selektywność tadalafilu w stosunku do enzymu PDE5. Enzym ten występuje w mięśniach gładkich ciał jamistych, naczyniach, trzewi, mięśniach szkieletowych, płytkach krwi, nerkach, płucach i móżdżku. Istotnym aspektem działania tadalafilu jest jego wysoka selektywność w stosunku do PDE5 w porównaniu z innymi fosfodiesterazami.3

Selektywność tadalafilu względem różnych typów fosfodiesteraz charakteryzuje się następującymi parametrami:

  • Działa >10 000 razy silniej na PDE5 niż na PDE1, PDE2 i PDE4, które występują w sercu, mózgu, naczyniach krwionośnych, wątrobie i innych narządach4
  • Działa >10 000 razy silniej na PDE5 niż na PDE3, enzym odpowiedzialny za kurczliwość mięśnia sercowego – ta wybiórczość jest klinicznie istotna dla bezpieczeństwa sercowo-naczyniowego5
  • Wykazuje około 700 razy silniejsze działanie na PDE5 niż na PDE6, enzym obecny w siatkówce i odpowiedzialny za odbieranie bodźców świetlnych6
  • Działa >10 000 razy silniej na PDE5 niż na enzymy od PDE7 do PDE107

Skuteczność kliniczna i bezpieczeństwo stosowania

Czas działania leku

Przeprowadzone badania kliniczne u 1054 niehospitalizowanych pacjentów wykazały, że tadalafil istotnie statystycznie wpływa na poprawę erekcji i zdolność do odbycia udanego stosunku seksualnego przez okres do 36 godzin od zażycia leku. Co szczególnie istotne, zdolność do uzyskania i utrzymania erekcji wystarczającej do odbycia udanego stosunku seksualnego pojawia się już po 16 minutach od przyjęcia tadalafilu.8

Wpływ na parametry hemodynamiczne

Tadalafil podawany zdrowym ochotnikom, w porównaniu z placebo, nie wykazywał istotnej różnicy w działaniu na:

  • Skurczowe i rozkurczowe ciśnienie tętnicze w pozycji leżącej (średnie maksymalne zmniejszenie odpowiednio o 1,6/0,8 mm Hg)
  • Skurczowe i rozkurczowe ciśnienie tętnicze w pozycji stojącej (średnie maksymalne zmniejszenie odpowiednio o 0,2/4,6 mm Hg)
  • Częstość akcji serca

Te dane wskazują na korzystny profil bezpieczeństwa sercowo-naczyniowego leku.9

Wpływ na wzrok

W badaniach oceniających wpływ tadalafilu na wzrok nie stwierdzono zaburzeń rozróżniania kolorów (niebieski i zielony) przy zastosowaniu 100-kolorowego testu Farnswortha-Munsella. Wyniki te potwierdzają niskie powinowactwo tadalafilu do PDE6 w porównaniu z PDE5. We wszystkich badaniach klinicznych doniesienia o zmianach widzenia barw były rzadkie (<0,1%), co dodatkowo potwierdza bezpieczeństwo leku w aspekcie wpływu na narząd wzroku.10

Wpływ na spermatogenezę

Przeprowadzono trzy badania oceniające potencjalny wpływ tadalafilu na spermatogenezę:

  • Jedno badanie trwające 6 miesięcy z zastosowaniem dawki 10 mg
  • Jedno badanie trwające 6 miesięcy z zastosowaniem dawki 20 mg
  • Jedno badanie trwające 9 miesięcy z zastosowaniem dawki 20 mg

W dwóch z tych badań zaobserwowano zmniejszenie ilości i stężenia plemników spowodowane stosowaniem tadalafilu, jednak uznano, że jest mało prawdopodobne, aby te zmiany miały znaczenie kliniczne. Nie stwierdzono wpływu na inne parametry nasienia, takie jak ruchliwość i morfologia plemników, a także na stężenie hormonu folikulotropowego.11

Badania skuteczności klinicznej

Tadalafil w dawkach od 2 do 100 mg został przebadany w 16 różnych badaniach klinicznych z udziałem 3250 pacjentów z zaburzeniami erekcji. Populacja uczestników badań była zróżnicowana pod względem:

  • Nasilenia zaburzeń erekcji (łagodne, umiarkowane, ciężkie)
  • Etiologii zaburzeń
  • Wieku (21-85 lat)
  • Przynależności etnicznej

Większość pacjentów zgłaszała zaburzenia erekcji trwające co najmniej rok.12

Wyniki badań skuteczności w populacji ogólnej wykazały, że poprawę erekcji zgłosiło:

  • 81% pacjentów przyjmujących tadalafil (w porównaniu z 35% w grupie placebo)

Zróżnicowanie skuteczności w zależności od nasilenia zaburzeń erekcji było następujące:

  • Łagodne zaburzenia erekcji: 86% skuteczności w grupie tadalafilu vs 45% w grupie placebo
  • Umiarkowane zaburzenia erekcji: 83% skuteczności w grupie tadalafilu vs 42% w grupie placebo
  • Ciężkie zaburzenia erekcji: 72% skuteczności w grupie tadalafilu vs 19% w grupie placebo

W podstawowych badaniach skuteczności w grupie pacjentów stosujących tadalafil 75% stosunków płciowych było udanych, w porównaniu z 32% w grupie placebo.13

Skuteczność u pacjentów z uszkodzeniami rdzenia kręgowego

Przeprowadzono 12-tygodniowe badanie z udziałem 186 pacjentów z zaburzeniami erekcji spowodowanymi uszkodzeniami rdzenia kręgowego, w którym 142 pacjentów otrzymywało tadalafil, a 44 placebo. Tadalafil w sposób istotny wpływał na poprawę erekcji w tej grupie, ze średnim odsetkiem udanych prób zbliżenia wynoszącym 48% przy stosowaniu tadalafilu w dawce 10 mg lub 20 mg (dawka zmieniana na życzenie pacjenta), w porównaniu z 17% w przypadku placebo.14

Stosowanie u dzieci i młodzieży

Przeprowadzono badanie z udziałem dzieci i młodzieży z dystrofią mięśniową Duchenne’a (DMD). Było to badanie kontrolowane placebo, prowadzone metodą podwójnie ślepej próby w 3 grupach równoległych, obejmujące 331 chłopców w wieku od 7 do 14 lat z DMD, którzy jednocześnie otrzymywali kortykosteroidy. Pacjenci zostali losowo przydzieleni do grup otrzymujących:

  • Tadalafil w dawce 0,3 mg/kg mc. dziennie
  • Tadalafil w dawce 0,6 mg/kg mc. dziennie
  • Placebo

Badanie trwało 48 tygodni, a jego pierwszorzędowym punktem końcowym była zmiana wyniku uzyskanego w teście 6-minutowego marszu (6MWD).15

Wyniki badania nie wykazały skuteczności tadalafilu w spowolnieniu utraty zdolności motorycznej. Średnia zmiana 6MWD obliczona za pomocą metody najmniejszych kwadratów w 48 tygodniu wynosiła:

  • -51,0 metrów w grupie placebo
  • -64,7 metrów w grupie tadalafilu 0,3 mg/kg mc. (p = 0,307 vs placebo)
  • -59,1 metrów w grupie tadalafilu 0,6 mg/kg mc. (p = 0,538 vs placebo)

Nie znaleziono również dowodów na skuteczność tadalafilu w żadnej z analiz wtórnych przeprowadzonych w tym badaniu. Profil bezpieczeństwa stosowania tadalafilu w badanej populacji był zgodny z przewidywanym profilem działań niepożądanych u dzieci i młodzieży z DMD otrzymujących kortykosteroidy.16

Zgodnie z decyzją Europejskiej Agencji Leków, uchylono obowiązek dołączania wyników badań tadalafilu we wszystkich podgrupach populacji dzieci i młodzieży w leczeniu zaburzeń erekcji.17

Tabela 1. Selektywność tadalafilu w stosunku do różnych typów fosfodiesteraz
Typ fosfodiesterazy Względna siła działania tadalafilu Lokalizacja fosfodiesterazy
PDE5 Wysoka (podstawowa aktywność) Mięśnie gładkie ciał jamistych, naczynia, trzewia, mięśnie szkieletowe, płytki krwi, nerki, płuca, móżdżek
PDE1, PDE2, PDE4 >10 000 razy słabsza niż na PDE5 Serce, mózg, naczynia krwionośne, wątroba, inne narządy
PDE3 >10 000 razy słabsza niż na PDE5 Serce, naczynia krwionośne
PDE6 Około 700 razy słabsza niż na PDE5 Siatkówka oka
PDE7-PDE10 >10 000 razy słabsza niż na PDE5 Różne tkanki
  1. 12.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl