Przedawkowanie
Valsartan + hydrochlorothiazide Krka 80 mg + 12,5 mg

Przedawkowanie leku Valsartan + hydrochlorothiazide Krka (80 mg + 12,5 mg) prowadzi do poważnych zaburzeń hemodynamicznych i elektrolitowych, wynikających z działania dwóch substancji czynnych. Walsartan, jako antagonista receptora angiotensyny II, powoduje nadmierne rozszerzenie naczyń i znaczące obniżenie ciśnienia tętniczego, co może skutkować niedociśnieniem, zaburzeniami świadomości, zapaścią krążeniową oraz wstrząsem. Hydrochlorotiazyd, diuretyk tiazydowy, wywołuje hipowolemię i zaburzenia elektrolitowe (szczególnie hipokaliemię, hipomagnezemię, hipokalcyemię), które manifestują się nudnościami, sennością, zaburzeniami rytmu serca oraz bolesnymi skurczami mięśni. Kompleksowy obraz kliniczny wymaga natychmiastowej interwencji medycznej i monitorowania parametrów życiowych pacjenta.

Pobierz ChPL PDF Valsartan + hydrochlorothiazide Krka – Tabletki powlekane – 80 mg + 12,5 mg
  1. Przedawkowanie leku Valsartan + hydrochlorothiazide Krka
    1. Mechanizm przedawkowania i jego konsekwencje
    2. Objawy przedawkowania
    3. Postępowanie w przypadku przedawkowania
    4. Szczególne uwagi kliniczne
    5. Kolejne rozdziały
Wskazania
  1. nadciśnienie tętnicze pierwotne
Substancja czynna
  1. hydrochlorotiazyd
  2. walsartan
Kategoria leku
  1. antagoniści receptora angiotensyny II
  2. diuretyki tiazydowe
  3. leki moczopędne
  4. leki przeciwnadciśnieniowe

Przedawkowanie leku Valsartan + hydrochlorothiazide Krka

Przedawkowanie leku Valsartan + hydrochlorothiazide Krka (80 mg + 12,5 mg) stanowi poważne zagrożenie dla zdrowia pacjenta, wywołując liczne zaburzenia ogólnoustrojowe. Ze względu na zawartość dwóch substancji czynnych – walsartanu oraz hydrochlorotiazydu – obraz kliniczny przedawkowania może być złożony i wymaga natychmiastowej interwencji medycznej.1

Mechanizm przedawkowania i jego konsekwencje

Walsartan jako antagonista receptora angiotensyny II (AT1) blokuje działanie układu renina-angiotensyna-aldosteron, co prowadzi do rozszerzenia naczyń krwionośnych. Jego przedawkowanie powoduje nadmierne obniżenie ciśnienia tętniczego, co może skutkować poważnymi zaburzeniami hemodynamicznymi. Hydrochlorotiazyd, będący diuretykiem tiazydowym, zwiększa diurezę i natriurezę, a jego przedawkowanie może prowadzić do znacznej hipowolemii oraz zaburzeń elektrolitowych, które mogą zagrażać życiu.2

Objawy przedawkowania

Objawy przedawkowania leku Valsartan + hydrochlorothiazide Krka można podzielić na dwie kategorie – związane z walsartanem oraz z hydrochlorotiazydem. Wspólnie tworzą one obraz kliniczny, który wymaga natychmiastowego rozpoznania.3

Objaw przedawkowania Opis Związany z substancją czynną Mechanizm
Znaczne niedociśnienie tętnicze Drastyczny spadek ciśnienia krwi, mogący manifestować się jako zawroty głowy, osłabienie, utrata przytomności Walsartan Nadmierna blokada receptorów angiotensyny II prowadząca do rozszerzenia naczyń
Zaburzenia świadomości Obniżenie poziomu świadomości, splątanie, senność, aż po utratę przytomności Walsartan Niedostateczne ukrwienie mózgu wskutek niedociśnienia
Zapaść krążeniowa Ostra niewydolność krążenia z niedostateczną perfuzją narządów Walsartan Konsekwencja znacznego spadku ciśnienia tętniczego
Wstrząs Stan zagrożenia życia z niedostateczną perfuzją tkankową Walsartan Krytyczna hipotensja z zaburzeniami ukrwienia narządów
Nudności Nieprzyjemne uczucie w nadbrzuszu i gardle poprzedzające wymioty Hydrochlorotiazyd Reakcja organizmu na toksyczne stężenie leku
Senność Nadmierna potrzeba snu, trudności z utrzymaniem czuwania Hydrochlorotiazyd Wpływ zaburzeń elektrolitowych na ośrodkowy układ nerwowy
Hipowolemia Zmniejszenie objętości krwi krążącej Hydrochlorotiazyd Nadmierna diureza prowadząca do odwodnienia
Zaburzenia elektrolitowe Nieprawidłowe stężenia elektrolitów w surowicy (szczególnie sodu, potasu, magnezu, wapnia) Hydrochlorotiazyd Nasilona utrata elektrolitów z moczem
Zaburzenia rytmu serca Arytmie różnego typu, od tachykardii do bradykardii, możliwe groźne komorowe zaburzenia rytmu Hydrochlorotiazyd Wtórne do zaburzeń elektrolitowych (szczególnie hipokaliemii)
Skurcze mięśni Mimowolne, bolesne skurcze mięśni, szczególnie kończyn Hydrochlorotiazyd Zaburzenia elektrolitowe, szczególnie niedobór wapnia, magnezu i potasu

Postępowanie w przypadku przedawkowania

Leczenie przedawkowania leku Valsartan + hydrochlorothiazide Krka wymaga kompleksowego podejścia i jest uzależnione od czasu, jaki upłynął od momentu zażycia leku, rodzaju występujących objawów oraz ich nasilenia. Priorytetem jest stabilizacja układu krążenia pacjenta.4

Protokół postępowania w przypadku przedawkowania obejmuje następujące działania:

  1. Pozycja pacjenta – w przypadku niedociśnienia tętniczego pacjenta należy ułożyć w pozycji na plecach, co poprawia powrót żylny i stabilizuje ciśnienie krwi.5
  2. Uzupełnienie płynów i elektrolitów – niezwłoczna suplementacja płynów i elektrolitów jest kluczowa dla wyrównania hipowolemii i zaburzeń elektrolitowych wywołanych przez hydrochlorotiazyd.6
  3. Monitorowanie parametrów życiowych – ciągła obserwacja ciśnienia tętniczego, tętna, saturacji, stanu neurologicznego oraz diurezy.
  4. Leczenie objawowe – w zależności od dominujących objawów, może obejmować leki wazopresorowe przy ciężkim niedociśnieniu, leczenie antyarytmiczne przy zaburzeniach rytmu serca, itp.
  5. Rozważenie dializy – hemodializa jest nieskuteczna w usuwaniu walsartanu z organizmu ze względu na jego silne wiązanie z białkami osocza, jednak może być skuteczna w eliminacji hydrochlorotiazydu.7
  6. Leczenie powikłań – przeciwdziałanie i leczenie ewentualnych powikłań, takich jak ostra niewydolność nerek, zaburzenia gospodarki elektrolitowej, kwasowo-zasadowej.

Szczególne uwagi kliniczne

Należy podkreślić, że charakterystyka farmakokinetyczna poszczególnych składników leku wpływa na możliwości ich eliminacji w przypadku przedawkowania. Walsartan, silnie wiążący się z białkami osocza, nie może być skutecznie usunięty za pomocą hemodializy. W przeciwieństwie do niego, hydrochlorotiazyd może być efektywnie usunięty poprzez dializę, co należy uwzględnić w protokole postępowania terapeutycznego.8

W terapii przedawkowania istotne znaczenie ma również czas, jaki upłynął od momentu przyjęcia leku. W przypadku szybkiej interwencji można rozważyć standardowe procedury dekontaminacji przewodu pokarmowego (płukanie żołądka, podanie węgla aktywowanego), jednak ich skuteczność maleje wraz z upływem czasu od momentu przedawkowania.9

Kolejne rozdziały

Zapraszamy do dalszego czytania naszego leksykonu.

Wybierz kolejny rozdział z menu poniżej, aby otworzyć nową podstronę kompedium wiedzy i uzyskać szczegółowe informację o leku, substancji lub chorobie.

  1. 22.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl