Interakcje leku
Valsartan + hydrochlorothiazide Krka 80 mg + 12,5 mg

Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji

Produkt leczniczy Valsartan + hydrochlorothiazide Krka (walsartan 80 mg + hydrochlorotiazyd 12,5 mg) może wchodzić w interakcje z wieloma lekami ze względu na złożony mechanizm działania obu substancji czynnych. Poniżej przedstawiono szczegółowy opis możliwych interakcji, z uwzględnieniem ich znaczenia klinicznego i zaleceń dotyczących postępowania.¹

Interakcje związane ze stosowaniem walsartanu i hydrochlorotiazydu

Lit – podczas jednoczesnego stosowania litu z diuretykami tiazydowymi zaobserwowano przemijające zwiększenie stężenia litu w surowicy oraz nasilenie jego toksyczności. Podobne działanie może występować przy jednoczesnym stosowaniu z walsartanem. Ze względu na brak wystarczających doświadczeń klinicznych, takie skojarzenie nie jest zalecane. W przypadku konieczności zastosowania terapii skojarzonej, należy ściśle monitorować stężenie litu we krwi.²

Inne leki przeciwnadciśnieniowe – skojarzenie walsartanu i hydrochlorotiazydu może nasilać działanie innych leków przeciwnadciśnieniowych, takich jak: guanetydyna, metylodopa, leki rozszerzające naczynia krwionośne, inhibitory ACE, antagoniści receptora angiotensyny (ARBs), leki beta-adrenolityczne, antagoniści kanałów wapniowych oraz inhibitory wychwytu zwrotnego dopaminy (DRIs).³

Aminy presyjne (np. noradrenalina, adrenalina) – możliwe jest zmniejszenie odpowiedzi na aminy presyjne podczas jednoczesnego stosowania z walsartanem i hydrochlorotiazydem. Znaczenie kliniczne tego działania nie jest w pełni wyjaśnione i niewystarczające, aby wykluczyć ich stosowanie, jednak wskazana jest ostrożność.⁴

Niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ) – jednoczesne stosowanie antagonistów angiotensyny II i hydrochlorotiazydu z NLPZ (w tym selektywnymi inhibitorami COX-2, kwasem acetylosalicylowym w dawce >3 g/dobę oraz nieselektywnymi NLPZ) może prowadzić do osłabienia działania przeciwnadciśnieniowego. Dodatkowo, takie skojarzenie może powodować pogorszenie czynności nerek oraz zwiększenie stężenia potasu w surowicy. Dlatego na początku leczenia zaleca się kontrolę czynności nerek oraz odpowiednie nawodnienie pacjenta.⁵

Interakcje związane ze stosowaniem walsartanu

Podwójna blokada układu renina-angiotensyna-aldosteron (RAA) – dane kliniczne wskazują, że jednoczesne stosowanie inhibitorów ACE, antagonistów receptora angiotensyny II lub aliskirenu zwiększa częstość występowania działań niepożądanych, takich jak niedociśnienie, hiperkaliemia oraz zaburzenia czynności nerek (w tym ostra niewydolność nerek) w porównaniu z monoterapią lekami wpływającymi na układ RAA.⁶

Diuretyki oszczędzające potas, preparaty uzupełniające potas, zamienniki soli kuchennej zawierające potas – w przypadku konieczności jednoczesnego stosowania walsartanu z lekami wpływającymi na stężenie potasu, zaleca się ścisłe monitorowanie stężenia potasu w osoczu.⁷

Transportery – badania in vitro wskazują, że walsartan jest substratem transportera wychwytu wątrobowego OATP1B1/OATP1B3 i transportera wyrzutu wątrobowego MRP2. Jednoczesne stosowanie inhibitorów transportera wychwytu (np. ryfampicyny, cyklosporyny) lub transportera wyrzutu (np. rytonawiru) może zwiększać ogólnoustrojową ekspozycję na walsartan. Należy zachować szczególną ostrożność podczas rozpoczynania lub kończenia jednoczesnej terapii tymi lekami.⁸

Brak istotnych interakcji – w badaniach dotyczących interakcji walsartanu nie stwierdzono istotnych klinicznie interakcji z następującymi substancjami: cymetydyna, warfaryna, furosemid, digoksyna, atenolol, indometacyna, hydrochlorotiazyd, amlodypina, glibenklamid. Warto jednak zauważyć, że digoksyna i indometacyna mogą wchodzić w interakcje z hydrochlorotiazydem, który jest drugą substancją czynną produktu leczniczego Valsartan + hydrochlorothiazide Krka.⁹

Interakcje związane ze stosowaniem hydrochlorotiazydu

Leki wpływające na stężenie potasu w surowicy – jednoczesne stosowanie leków moczopędnych zwiększających wydalanie potasu z moczem, kortykosteroidów, środków przeczyszczających, ACTH, amfoterycyny, karbenoksolonu, penicyliny G, kwasu salicylowego i jego pochodnych może nasilać działanie hipokaliemiczne hydrochlorotiazydu. Przy jednoczesnym stosowaniu tych leków z produktem Valsartan + hydrochlorothiazide Krka zaleca się regularną kontrolę stężenia potasu w osoczu.¹⁰

Leki mogące wywołać częstoskurcz komorowy typu torsades de pointes – hydrochlorotiazyd należy stosować z dużą ostrożnością w skojarzeniu z lekami, które mogą wywoływać częstoskurcz komorowy typu torsades de pointes, szczególnie z lekami przeciwarytmicznymi klasy Ia i III oraz niektórymi lekami przeciwpsychotycznymi. Przyczyną zwiększonego ryzyka jest możliwość wystąpienia hipokaliemii indukowanej przez hydrochlorotiazyd.¹¹

Leki wpływające na stężenie sodu w surowicy – leki przeciwdepresyjne, przeciwpsychotyczne, przeciwpadaczkowe mogą nasilać hiponatremiczne działanie diuretyków tiazydowych. Należy zachować szczególną ostrożność podczas długotrwałego stosowania tych leków w skojarzeniu z hydrochlorotiazydem.¹²

Glikozydy naparstnicy – hipokaliemia lub hipomagnezemia indukowana przez hydrochlorotiazyd może zwiększać ryzyko zaburzeń rytmu serca wywołanych przez glikozydy naparstnicy. Wymaga to szczególnej ostrożności i monitorowania stężenia elektrolitów podczas stosowania tych leków.¹³

Sole wapnia i witamina D – jednoczesne stosowanie hydrochlorotiazydu z witaminą D lub solami wapnia może nasilać wzrost stężenia wapnia w surowicy. U pacjentów predysponowanych do wystąpienia hiperkalcemii (np. w przypadku nadczynności przytarczyc, nowotworów złośliwych lub stanów zależnych od witaminy D) skojarzenie tiazydów z solami wapnia może prowadzić do hiperkalcemii poprzez zwiększenie zwrotnego wchłaniania wapnia w kanalikach nerkowych.¹⁴

Leki przeciwcukrzycowe – tiazydy mogą wpływać na tolerancję glukozy, co może wymagać dostosowania dawkowania doustnych leków przeciwcukrzycowych lub insuliny. Metforminę należy stosować ze szczególną ostrożnością ze względu na ryzyko kwasicy mleczanowej, które może być zwiększone przy ewentualnej niewydolności nerek spowodowanej przez hydrochlorotiazyd.¹⁵

Leki beta-adrenolityczne i diazoksyd – równoczesne stosowanie tiazydów, w tym hydrochlorotiazydu, z lekami beta-adrenolitycznymi może zwiększać ryzyko hiperglikemii. Tiazydy mogą również nasilać hiperglikemiczne działanie diazoksydu.¹⁶

Leki stosowane w leczeniu dny moczanowej – hydrochlorotiazyd może podwyższać stężenie kwasu moczowego w surowicy, co może wymagać dostosowania dawkowania leków zwiększających wydalanie kwasu moczowego. Może być konieczne zwiększenie dawki probenecydu lub sulfinpyrazonu. Jednoczesne stosowanie tiazydów może zwiększać częstość występowania reakcji nadwrażliwości na allopurynol.¹⁷

Leki przeciwcholinergiczne i leki wpływające na motorykę układu pokarmowego – leki przeciwcholinergiczne (np. atropina, biperyden) mogą zwiększać biodostępność diuretyków tiazydowych poprzez spowolnienie perystaltyki przewodu pokarmowego i zmniejszenie szybkości opróżniania żołądka. Z drugiej strony, leki prokinetyczne, takie jak cyzapryd, mogą zmniejszać biodostępność tiazydów.¹⁸

Amantadyna – hydrochlorotiazyd może zwiększać ryzyko działań niepożądanych wywołanych przez amantadynę.¹⁹

Żywice jonowymienne – kolestyramina i kolestypol zmniejszają wchłanianie tiazydów. Aby zminimalizować tę interakcję, zaleca się podawanie hydrochlorotiazydu co najmniej 4 godziny przed lub 4-6 godzin po podaniu żywicy.²⁰

Leki cytotoksyczne – tiazydy mogą zmniejszać wydalanie leków cytotoksycznych (np. cyklofosfamidu, metotreksatu) przez nerki, co może nasilać ich działanie supresyjne na szpik kostny.²¹

Niedepolaryzujące leki zwiotczające mięśnie szkieletowe – hydrochlorotiazyd może nasilać działanie środków zwiotczających mięśnie szkieletowe, takich jak pochodne kurary.²²

Cyklosporyna – jednoczesne stosowanie z cyklosporyną może zwiększać ryzyko hiperurykemii i wystąpienia powikłań typowych dla dny moczanowej.²³

Metyldopa – zgłaszano pojedyncze przypadki niedokrwistości hemolitycznej u pacjentów leczonych jednocześnie metyldopą i hydrochlorotiazydem.²⁴

Środki kontrastowe zawierające jod – u pacjentów z odwodnieniem wywołanym przez diuretyki istnieje zwiększone ryzyko ostrej niewydolności nerek, szczególnie po podaniu dużych dawek produktów zawierających jod. Przed zastosowaniem środków kontrastowych pacjent powinien być odpowiednio nawodniony.²⁵

Interakcje z alkoholem

Jednoczesne spożywanie alkoholu z walsartanem i hydrochlorotiazydem może nasilać działanie hipotensyjne leku i powodować ryzyko gwałtownego obniżenia ciśnienia tętniczego. Alkohol, podobnie jak barbiturany i opioidy, może potęgować działanie hipotensyjne środków moczopędnych, co może prowadzić do niedociśnienia ortostatycznego. Dodatkowo, alkohol może nasilać odwadniający efekt hydrochlorotiazydu, zwiększając wydalanie płynów przez nerki, co może sprzyjać zaburzeniom elektrolitowym.²⁶

Ze względu na powyższe interakcje, zaleca się ograniczenie spożycia alkoholu podczas terapii produktem Valsartan + hydrochlorothiazide Krka. W przypadku konieczności spożycia alkoholu, należy to robić z umiarem i pod kontrolą lekarza, zwracając szczególną uwagę na objawy niedociśnienia, takie jak zawroty głowy, omdlenia czy nadmierna senność.²⁷

Tabela interakcji produktu Valsartan + hydrochlorothiazide Krka