niewydolność serca z ciężkim niedociśnieniem
Wskazanie

Niewydolność serca z ciężkim niedociśnieniem stanowi poważne wyzwanie terapeutyczne, gdzie standardowe leczenie niewydolności serca może być ograniczone z uwagi na niskie wartości ciśnienia tętniczego. Jest to stan kliniczny, w którym serce nie jest w stanie zapewnić odpowiedniego rzutu minutowego do zaspokojenia potrzeb metabolicznych organizmu, a jednocześnie występuje znacząco obniżone ciśnienie tętnicze (zazwyczaj SBP < 90 mmHg), co ogranicza perfuzję narządową.

Stan ten może wystąpić jako konsekwencja zaawansowanej niewydolności serca, po zawale mięśnia sercowego, w kardiomiopatii rozstrzeniowej, a także jako skutek przedawkowania leków hipotensyjnych. Ciężkie niedociśnienie w niewydolności serca wiąże się z wysoką śmiertelnością i wymaga natychmiastowej interwencji medycznej.

W farmakoterapii niewydolności serca z ciężkim niedociśnieniem stosuje się leki inotropowe i wazopresyjne. Wśród leków stosowanych w Polsce wymienić można dobutaminę (Dobutamine WZF), dopaminę (Dopamine WZF), milrinon (Corotrope), lewosimendan (Simdax), noradrenalinę (Levonor) oraz adrenalinę (Adrenalina WZF). W niektórych przypadkach stosuje się również preparaty digoksyny (Digoxin WZF) przy zachowaniu szczególnej ostrożności.

Największe trudności w leczeniu pacjentów z niewydolnością serca i ciężkim niedociśnieniem obejmują właściwe zbilansowanie potrzeby zwiększenia kurczliwości mięśnia sercowego przy jednoczesnym utrzymaniu lub podwyższeniu ciśnienia tętniczego. Leki inotropowe, choć poprawiają hemodynamikę w perspektywie krótkoterminowej, mogą zwiększać śmiertelność długoterminową z powodu nasilenia arytmii i zwiększonego zużycia tlenu przez mięsień sercowy. Ponadto, pacjenci ci często wymagają jednoczesnego leczenia diuretykami, co może dalej obniżać ciśnienie tętnicze.

W przypadkach opornych na leczenie farmakologiczne konieczne może być zastosowanie mechanicznego wspomagania krążenia, takiego jak kontrapulsacja wewnątrzaortalna (IABP), systemy ECMO czy pompy do wspomagania lewej komory (LVAD). Ostatecznym rozwiązaniem w wybranych przypadkach może być transplantacja serca.