dekompensacja niewydolności serca
Wskazanie

Dekompensacja niewydolności serca to stan nagłego zaostrzenia przewlekłej niewydolności serca, charakteryzujący się pogorszeniem objawów klinicznych i hemodynamicznych. Stan ten wymaga natychmiastowej interwencji medycznej. Objawia się nasileniem duszności (często spoczynkowej), obrzękami obwodowymi, zwiększoną męczliwością, zastojami w krążeniu płucnym oraz zmniejszoną tolerancją wysiłku.

W leczeniu dekompensacji niewydolności serca kluczowe znaczenie ma ustalenie przyczyny zaostrzenia oraz szybkie wdrożenie odpowiedniej terapii. W Polsce stosowane są diuretyki pętlowe (Furosemid, Trifas, Torasemid), leki inotropowe dodatnie (Dobutamina, Milrinon), wazodylatatory (Nitrogliceryna, Nitromint, Perlinganit), a w cięższych przypadkach leki obkurczające naczynia (Levonor, Noradrenalina). W przypadku ostrej niewydolności z towarzyszącym obrzękiem płuc może być konieczne zastosowanie dożylnych nitratów, morfiny oraz wentylacji nieinwazyjnej.

Po opanowaniu stanu ostrego, pacjenci wymagają optymalizacji przewlekłej terapii z wykorzystaniem inhibitorów ACE (Prestarium, Tritace, Enarenal), beta-blokerów (Betaloc ZOK, Bisocard, Nebilet), antagonistów aldosteronu (Spironol, Eplerenon) oraz nowszych leków jak sakubitril/walsartan (Entresto) czy flozyny (Forxiga, Jardiance).

Największe trudności w leczeniu pacjentów z dekompensacją niewydolności serca obejmują opóźnienie w rozpoznaniu i wdrożeniu właściwego leczenia, właściwe zbilansowanie terapii diuretycznej, oporne przewodnienie, pogorszenie funkcji nerek w trakcie leczenia oraz częste readmisje szpitalne. Wyzwaniem pozostaje również adekwatne leczenie chorób współistniejących, takich jak migotanie przedsionków, cukrzyca czy niedokrwistość, które mogą wpływać na przebieg dekompensacji. Istotna jest również edukacja pacjenta dotycząca samokontroli i przestrzegania zaleceń farmakologicznych po wypisie ze szpitala.

Lista leków z tym wskazaniem

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl