Dawkowanie i sposób podawania leku Dobutamin hameln

Lek Dobutamin hameln 5 mg/ml wymaga indywidualnego dostosowania dawki dla każdego pacjenta. Szybkość infuzji zależy od reakcji pacjenta na leczenie oraz występujących działań niepożądanych. Lek podawany jest wyłącznie w postaci infuzji dożylnej.¹

Dawkowanie u pacjentów dorosłych

Z doświadczenia klinicznego wynika, że większość dorosłych pacjentów odpowiada na dawkę w zakresie 2,5-10 mikrogramów dobutaminy/kg masy ciała/minutę. W pojedynczych przypadkach klinicznych stosowano dawki sięgające 40 mikrogramów dobutaminy/kg masy ciała/minutę.²

Dawkowanie u dzieci i młodzieży

U pacjentów pediatrycznych (od noworodków do 18. roku życia) zaleca się stosowanie dawki początkowej wynoszącej 5 mikrogramów/kg masy ciała/minutę. Następnie dawkę należy dostosować do odpowiedzi klinicznej w zakresie od 2 do 20 mikrogramów/kg masy ciała/minutę. W niektórych przypadkach odpowiedź kliniczną uzyskuje się już po zastosowaniu małej dawki wynoszącej od 0,5 do 1,0 mikrograma/kg masy ciała/minutę.³

Należy pamiętać, że minimalna skuteczna dawka u dzieci jest większa niż u dorosłych. Jednocześnie, maksymalna tolerowana dawka u dzieci jest mniejsza niż u dorosłych, dlatego podczas stosowania większych dawek należy zachować szczególną ostrożność. Większość działań niepożądanych, zwłaszcza tachykardia, obserwowano po podaniu dobutaminy w dawce równej lub większej niż 7,5 mikrograma/kg masy ciała/minutę. W przypadku wystąpienia działań niepożądanych, do ich szybkiego ustąpienia wystarczy zmniejszenie szybkości lub przerwanie infuzji dobutaminy.⁴

W populacji pediatrycznej obserwuje się dużą zmienność zarówno stężenia dobutaminy w osoczu wywołującego reakcję hemodynamiczną (próg), jak i szybkości odpowiedzi hemodynamicznej po zwiększeniu stężenia w osoczu. Z tego powodu nie można z góry określić wymaganej dawki dla dzieci. Dawkę należy ustalać indywidualnie, uwzględniając przypuszczalnie węższy przedział terapeutyczny u dzieci.⁵

Stosowanie dobutaminy u dzieci i młodzieży ogranicza się do leczenia pacjentów wymagających dodatniego działania inotropowego.⁶

Przygotowanie dawki i technika podania

Lek Dobutamin hameln może być podawany za pomocą różnych urządzeń infuzyjnych. Poniżej przedstawiono szczegółowe informacje dotyczące przygotowania roztworu i szybkości podawania:⁷

Dawkowanie za pomocą aparatów infuzyjnych

Przy stosowaniu dwukrotnie większego stężenia, tzn. 500 mg dobutaminy dodanej do 500 ml lub 250 mg dodanej do 250 ml roztworu, szybkość wlewu należy zmniejszyć o połowę.⁸

Podawanie za pomocą infuzyjnych pomp strzykawkowych

Wybrana infuzyjna pompa strzykawkowa musi być odpowiednia do objętości i szybkości podawania.⁹

Echokardiografia obciążeniowa z dobutaminą

W badaniu echokardiograficznym obciążeniowym podawanie dobutaminy polega na stopniowym zwiększaniu dawki infuzji. Najczęściej stosowany schemat dawkowania rozpoczyna się od dawki 5 mikrogramów/kg masy ciała/minutę dobutaminy, która jest zwiększana co 3 minuty do 10, 20, 30, 40 mikrogramów/kg masy ciała/minutę, aż do osiągnięcia diagnostycznego punktu końcowego.¹⁰

Jeśli diagnostyczny punkt końcowy nie zostanie osiągnięty, można zastosować siarczan atropiny w dawce 0,5 do 2 mg, podawanej w dawkach podzielonych 0,25-0,5 mg w odstępach 1-minutowych w celu zwiększenia częstości akcji serca. Alternatywnie, można zwiększyć szybkość wlewu dobutaminy do 50 mikrogramów/kg masy ciała/minutę.¹¹

W celu wykrycia niedokrwienia mięśnia sercowego i żywotności mięśnia sercowego dobutamina może być podawana wyłącznie przez lekarza z odpowiednim doświadczeniem w przeprowadzaniu kardiologicznych testów wysiłkowych. Konieczne jest ciągłe monitorowanie wszystkich obszarów serca za pomocą echokardiografii i EKG, a także kontrola ciśnienia krwi.¹²

Powinny być dostępne urządzenia monitorujące oraz leki ratujące życie (np. defibrylator, beta-adrenolityki dożylne, azotany itp.) oraz personel przeszkolony w zakresie resuscytacji.¹³

Sposób podawania

Dobutamin hameln 5 mg/ml (250 mg w 50 ml) w fiolce jest przeznaczony wyłącznie do infuzji dożylnej. W przypadku stosowania infuzyjnych pomp strzykawkowych nie jest wymagane zastosowanie rozpuszczalnika.¹⁴

Infuzja dożylna leku Dobutamin hameln jest możliwa również po rozcieńczeniu kompatybilnymi roztworami do infuzji, takimi jak:

• 5% roztwór glukozy (50 mg/ml)
• 0,9% chlorek sodu (9 mg/ml)
• 0,45% chlorek sodu (4,5 mg/ml) w 5% roztworze glukozy (50 mg/ml)

¹⁵

Roztwory do infuzji należy przygotować bezpośrednio przed użyciem. Ze względu na krótki okres półtrwania, dobutamina musi być podawana w ciągłym wlewie dożylnym.¹⁶

Szczegółowe informacje dotyczące podawania u dzieci i młodzieży

W celu podania produktu leczniczego w postaci ciągłej infuzji z zastosowaniem pompy infuzyjnej u pacjentów pediatrycznych, roztwór należy rozcieńczyć:

• 5% roztworem glukozy (50 mg/ml) lub
• 0,9% roztworem chlorku sodu (9 mg/ml)

do uzyskania stężenia dobutaminy od 0,5 do 1 mg/ml (maksymalnie 5 mg/ml przy ograniczeniu objętości płynów).¹⁷

Podawanie roztworów o większym stężeniu dozwolone jest tylko przez dostęp do żyły centralnej. Należy pamiętać, że roztwór dobutaminy do infuzji dożylnej jest niezgodny z roztworami zawierającymi dwuwęglany i innymi roztworami o odczynie silnie zasadowym.¹⁸

Stosowanie u noworodków w warunkach intensywnej opieki medycznej

Przy stosowaniu u noworodków wymagających intensywnej opieki medycznej, należy rozcieńczyć 30 mg/kg masy ciała do końcowej objętości 50 ml roztworu do infuzji. Infuzja podawana z szybkością 0,5 ml na godzinę zapewnia dawkę wynoszącą 5 mikrogramów/kg masy ciała/minutę.¹⁹

Czas trwania leczenia i monitorowanie

Czas trwania leczenia zależy od wymagań klinicznych i powinien być ustalony przez lekarza. Zaleca się, aby okres terapii był jak najkrótszy.²⁰

Odstawiając leczenie należy stopniowo zmniejszać dawkę dobutaminy.²¹

Jeśli dobutamina jest podawana w sposób ciągły przez ponad 72 godziny, może wystąpić tolerancja wymagająca zwiększenia dawki.²²

W trakcie podawania dobutaminy należy bardzo dokładnie monitorować:

• częstość akcji serca
• rytm serca
• ciśnienie krwi
• diurezę
• szybkość wlewu

Jeśli to możliwe, należy dodatkowo monitorować:

• rzut serca
• ośrodkowe ciśnienie żylne (CVP – central venous pressure)
• ciśnienie w kapilarach płucnych (PCP – pulmonary capillary pressure)

²³