Przedawkowanie
Blocard 10 mg

Przedawkowanie bisoprololu fumaranu, substancji czynnej leku Blocard, prowadzi do charakterystycznych objawów beta-adrenolitycznych, takich jak bradykardia (rytm serca poniżej wartości fizjologicznych) oraz niedociśnienie tętnicze (spadek ciśnienia poniżej normy). Występuje również ryzyko bloku przedsionkowo-komorowego II lub III stopnia, skurczu oskrzeli, ostrej niewydolności serca oraz hipoglikemii (obniżenie stężenia glukozy we krwi). Ze względu na zmienność indywidualnej wrażliwości, szczególnie u pacjentów z niewydolnością serca, konieczne jest szybkie rozpoznanie i wdrożenie odpowiedniego leczenia. Dializa jest mało skuteczna w eliminacji bisoprololu, co ogranicza możliwości usunięcia leku z organizmu.

Przedawkowanie leku Blocard

Przedawkowanie bisoprololu fumaranu, substancji czynnej leku Blocard, stanowi poważne zagrożenie kliniczne, wymagające natychmiastowej interwencji medycznej. Doświadczenia dotyczące przedawkowania tego beta-adrenolityku są ograniczone, odnotowano jedynie kilka przypadków, jednak znajomość postępowania w takiej sytuacji jest kluczowa dla personelu medycznego.1

Najczęstsze objawy przedawkowania

W przypadku przedawkowania bisoprololu obserwuje się charakterystyczne dla beta-adrenolityków objawy kliniczne wynikające z jego działania farmakologicznego. U pacjentów, u których wystąpiło przedawkowanie, zwykle obserwowano bradykardię i/lub niedociśnienie tętnicze, a objawy te ustępowały po zastosowaniu odpowiedniego leczenia.2

Należy podkreślić, że istnieje znacząca zmienność osobnicza dotycząca wrażliwości na wysokie dawki bisoprololu. Szczególnie narażeni są pacjenci z niewydolnością serca, którzy mogą wykazywać wyjątkową wrażliwość na ten lek.3

Objaw przedawkowania Charakterystyka kliniczna Postępowanie terapeutyczne
Bradykardia Zwolnienie rytmu serca poniżej wartości fizjologicznych Atropina dożylnie; w przypadku niewystarczającej odpowiedzi – ostrożne podanie izoprenaliny lub innego leku o dodatnim działaniu chronotropowym; w niektórych przypadkach konieczne wszczepienie stymulatora serca
Niedociśnienie tętnicze Spadek ciśnienia tętniczego poniżej wartości prawidłowych Płyny i leki obkurczające naczynia podawane dożylnie; dożylne zastosowanie glukagonu może być pomocne
Skurcz oskrzeli Obturacja dróg oddechowych z towarzyszącą dusznością Podanie leków rozszerzających oskrzela, takich jak beta2-adrenomimetyki i/lub teofilina
Ostra niewydolność serca Nasilenie objawów niewydolności serca z pogorszeniem stanu hemodynamicznego Dożylne podanie leków moczopędnych, leków o działaniu inotropowo dodatnim oraz rozszerzających naczynia krwionośne
Hipoglikemia Obniżenie stężenia glukozy we krwi poniżej wartości prawidłowych Dożylne podanie glukozy
Blok przedsionkowo-komorowy (II lub III stopnia) Zaburzenia przewodzenia między przedsionkami a komorami Dokładne monitorowanie pacjenta, dożylne podanie izoprenaliny we wlewie lub wszczepienie stymulatora serca

Zalecenia ogólne w przedawkowaniu

W przypadku przedawkowania bisoprololu podstawowym działaniem jest przerwanie podawania leku oraz wdrożenie leczenia podtrzymującego i objawowego.4 Należy pamiętać, że bisoprolol tylko w niewielkim stopniu można usunąć za pomocą dializy, co ogranicza skuteczność tej metody eliminacji leku z organizmu.5

Szczegółowe postępowanie w przedawkowaniu

Postępowanie w przedawkowaniu bisoprololu powinno być dostosowane do objawów klinicznych i opierać się na oczekiwanych działaniach farmakologicznych oraz zaleceniach dotyczących innych beta-adrenolityków. Poniżej omówiono szczegółowe postępowanie w zależności od dominującego objawu:6

  • Bradykardia – wymaga podania dożylnego atropiny. Jeżeli reakcja jest niewystarczająca, można ostrożnie zastosować izoprenalinę lub inny lek o dodatnim działaniu chronotropowym. W niektórych przypadkach może okazać się konieczne wszczepienie stymulatora serca.7
  • Niedociśnienie tętnicze – leczenie polega na dożylnym podaniu płynów i leków obkurczających naczynia. Pomocne może być również dożylne zastosowanie glukagonu.8
  • Blok przedsionkowo-komorowy (drugiego lub trzeciego stopnia) – wymaga dokładnego monitorowania pacjenta oraz dożylnego podania izoprenaliny we wlewie lub wszczepienia stymulatora serca.9
  • Ostre nasilenie niewydolności serca – w takiej sytuacji należy podać dożylnie leki moczopędne, leki o działaniu inotropowo dodatnim oraz leki rozszerzające naczynia krwionośne.10
  • Skurcz oskrzeli – wymaga zastosowania leków rozszerzających oskrzela, takich jak beta2-adrenomimetyki i/lub teofilina.11
  • Hipoglikemia – w przypadku jej wystąpienia należy dożylnie podać glukozę.12

Monitorowanie pacjenta po przedawkowaniu

Pacjenci, którzy przedawkowali bisoprolol, wymagają ścisłego monitorowania parametrów życiowych, szczególnie czynności serca, ciśnienia tętniczego oraz funkcji oddechowych. Należy również monitorować stężenie glukozy we krwi ze względu na ryzyko hipoglikemii. W zależności od nasilenia objawów klinicznych może być konieczna hospitalizacja na oddziale intensywnej terapii.13

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl