Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Terazosyna

Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie stosowania terazosyny

Terazosyna, jako substancja czynna stosowana w lecznictwie, została poddana szeregowi badań przedklinicznych mających na celu ocenę jej bezpieczeństwa. Dane uzyskane z konwencjonalnych badań farmakologicznych dotyczących bezpieczeństwa nie wskazują na szczególne zagrożenie dla człowieka.¹

Badania genotoksyczności

W przeprowadzonych badaniach mutagenności zarówno in vitro, jak i in vivo nie wykazano działania genotoksycznego terazosyny. Nie zaobserwowano żadnych dowodów wskazujących na potencjał mutagenny tej substancji.²

Wpływ na płodność i reprodukcję

Badania przedkliniczne wykazały pewien wpływ terazosyny na płodność i rozwój płodów, jednak występujący tylko przy zastosowaniu bardzo wysokich dawek znacznie przekraczających dawki terapeutyczne stosowane u ludzi. U szczurów obserwowano zmniejszenie płodności oraz atrofię jąder po podaniu wielokrotnym dawek stanowiących ≥ 20-30-krotność maksymalnej dawki zalecanej u człowieka.³

W badaniach toksyczności reprodukcyjnej prowadzonych na szczurach i królikach, po podaniu dawek toksycznych dla matek (60-280-krotność dawki zalecanej u człowieka), zaobserwowano następujące efekty:⁴

• Resorpcje płodów
• Zmniejszenie masy ciała płodów
• Zwiększenie liczby nadliczbowych żeber
• Zmniejszenie przeżywalności pourodzeniowej

⁵

Warto zaznaczyć, że w badaniach na zwierzętach, którym podawano doustnie dawki terazosyny przekraczające odpowiednio 1330 lub 165-krotnie maksymalne dawki zalecane u ludzi, nie obserwowano działania teratogennego. Należy jednak podkreślić, że brak jest odpowiednich badań dotyczących stosowania terazosyny u kobiet w ciąży.⁶

Badania rakotwórcze

Ocena potencjalnego działania rakotwórczego terazosyny przyniosła interesujące wyniki. W badaniach na zwierzętach generalnie nie wykazano działania rakotwórczego terazosyny.⁷ Zaobserwowano jednak, że u samców szczurów terazosyna wywoływała niezłośliwe nowotwory rdzeniaste nadnerczy po najwyższej przyjmowanej dawce, odpowiadającej 175-krotności maksymalnej dawki zalecanej u człowieka.⁸

Co istotne, takiego efektu nie zaobserwowano u samic szczurów, ani w podobnym badaniu przeprowadzonym na myszach.⁹ Podobne wyniki uzyskano w badaniach preparatu Kornam, gdzie u samców szczurów terazosyna stosowana długotrwale w dawkach maksymalnych wywoływała łagodne guzy rdzenia nadnerczy, natomiast nie obserwowano takiego działania u samic szczurów i myszy.¹⁰

Kliniczne znaczenie tych obserwacji dla zastosowania terazosyny u człowieka pozostaje nieznane.¹¹¹² Należy podkreślić, że obserwowane zmiany występowały przy dawkach wielokrotnie przewyższających dawki terapeutyczne stosowane u ludzi.

Ocena danych przedklinicznych

Całościowa analiza danych przedklinicznych dotyczących terazosyny wskazuje na dobry profil bezpieczeństwa tej substancji w dawkach terapeutycznych. Efekty niepożądane obserwowano jedynie przy dawkach wielokrotnie przekraczających maksymalne dawki stosowane u ludzi:

• Brak działania genotoksycznego w badaniach mutagenności
• Brak działania teratogennego przy bardzo wysokich dawkach (do 1330-krotność dawki terapeutycznej)
• Działanie niepożądane na płodność i rozwój płodów tylko przy dawkach 20-280-krotnie wyższych niż dawki terapeutyczne
• Ograniczone działanie rakotwórcze (tylko niezłośliwe guzy rdzenia nadnerczy u samców szczurów) przy dawkach 175-krotnie wyższych od dawek terapeutycznych

^13
14

Te wyniki sugerują dobry margines bezpieczeństwa terazosyny w dawkach stosowanych klinicznie, co potwierdza jej przydatność w lecznictwie przy zachowaniu odpowiednich wskazań i przeciwwskazań.