Dawkowanie i sposób podawania
Terazosyna

Dawkowanie i sposób podawania terazosyny

Dawkowanie terazosyny ustala się indywidualnie, zgodnie z odpowiedzią pacjenta na leczenie. Poniżej przedstawiono szczegółowe informacje dotyczące dawkowania w zależności od wskazania, które należy przekazać pacjentowi oraz uwzględnić podczas wywiadu medycznego.¹

Dawka początkowa

Niezależnie od wskazania, leczenie terazosyną należy rozpoczynać od dawki 1 mg raz na dobę, podawanej wieczorem, po udaniu się na spoczynek nocny. Należy ściśle przestrzegać tego schematu dawkowania w początkowym okresie leczenia, aby zminimalizować ryzyko wystąpienia ciężkiego niedociśnienia tętniczego.^{2 3}

Dawkowanie w łagodnym rozroście gruczołu krokowego

W leczeniu objawowym łagodnego rozrostu gruczołu krokowego, dawkę terazosyny należy stopniowo zwiększać, aż do osiągnięcia pożądanej odpowiedzi klinicznej. Zalecany zakres dawkowania wynosi zwykle 5-10 mg raz na dobę.^{4 5}

Zazwyczaj dawkę zwiększa się stopniowo przez podwajanie poprzedniej dawki co jeden do dwóch tygodni, aż do uzyskania poprawy klinicznej. Maksymalna dawka dobowa wynosi 20 mg, jednak nie wykazano, aby dawki dobowe większe niż 10 mg były bardziej skuteczne w leczeniu objawowym.⁶

Pomiary szybkości przepływu moczu po około 24 godzinach od podania ostatniej dawki wykazały, że korzystne działanie terazosyny w łagodnym rozroście gruczołu krokowego utrzymuje się przez cały okres przerwy między kolejnymi dawkami. Zmniejszenie nasilenia objawów choroby obserwowano już po dwóch tygodniach od rozpoczęcia leczenia, natomiast poprawa szybkości przepływu moczu następuje nieco później.^{7 8}

Dawkowanie w nadciśnieniu tętniczym

Terazosyna jest skutecznym lekiem przeciwnadciśnieniowym i może być stosowana w monoterapii lub w połączeniu z innym lekiem hipotensyjnym. W leczeniu nadciśnienia tętniczego (w stadium 1. i 2.) terazosyna może być stosowana jako jedyny lek, ale jeżeli reakcja na leczenie jest niewystarczająca, można ją łączyć z tiazydowym lekiem moczopędnym i/lub innym lekiem przeciwnadciśnieniowym.⁹

Dawkę należy stopniowo zwiększać, aż do osiągnięcia pożądanego obniżenia ciśnienia tętniczego. Zwykle zalecany zakres dawkowania to 1-5 mg raz na dobę, chociaż u niektórych pacjentów może być konieczne zastosowanie dawki do 20 mg/dobę. W celu indywidualnego ustalenia dawki podtrzymującej dawkę początkową zwiększa się stopniowo (zazwyczaj przez podwojenie poprzedniej dawki w odstępach nie krótszych niż 1 tydzień), aż do uzyskania żądanego ciśnienia tętniczego.^{10 11}

Dawka podtrzymująca wynosi zazwyczaj od 2 mg do 10 mg na dobę, przyjmowanych przed snem. Maksymalna dawka dobowa wynosi 20 mg, a w wyjątkowych wypadkach może zostać zwiększona do 40 mg. Nie wydaje się jednak, aby dawki większe niż 20 mg powodowały dalsze zmniejszenie ciśnienia tętniczego.^{12 13}

Należy regularnie monitorować ciśnienie krwi przed przyjęciem każdej kolejnej dawki, aby sprawdzić, czy zmniejszenie ciśnienia utrzymuje się przez cały czas. Pomocne może być również mierzenie ciśnienia krwi 2-3 godziny po przyjęciu dawki (aby sprawdzić, czy maksymalna i minimalna odpowiedź na działanie leku jest podobna), oraz rejestrowanie takich objawów jak zawroty głowy lub kołatanie serca (które mogą być spowodowane zbyt silnym obniżeniem ciśnienia tętniczego).¹⁴

Jeśli po 24 godzinach dochodzi do znacznego zmniejszenia efektu terapeutycznego, można rozważyć zwiększenie dawki produktu leczniczego lub stosowanie go dwa razy na dobę.¹⁵

Postępowanie po przerwie w leczeniu

Jeśli stosowanie terazosyny zostanie przerwane na kilka dni lub dłużej, leczenie należy wznawiać od dawki początkowej 1 mg.^{16 17}

Stosowanie z tiazydowymi lekami moczopędnymi i innymi lekami przeciwnadciśnieniowymi

Dodając tiazydowy lek moczopędny lub inny lek przeciwnadciśnieniowy do leczenia pacjenta należy zmniejszyć dawkę terazosyny, a w razie potrzeby ponownie dobrać dawkę. Należy zachować ostrożność podczas podawania terazosyny z tiazydami lub innymi lekami przeciwnadciśnieniowymi, z powodu ryzyka wystąpienia hipotensji.¹⁸

Specjalne grupy pacjentów

Osoby w podeszłym wieku

Osoby w podeszłym wieku powinny otrzymywać jak najmniejszą dawkę, a zwiększanie dawki powinno odbywać się wyłącznie pod ścisłym nadzorem.¹⁹ Pacjenci w wieku powyżej 65 lat otrzymujący terazosynę w leczeniu rozrostu gruczołu krokowego mogą być bardziej narażeni na niedociśnienie ortostatyczne.²⁰

Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek

Badania farmakokinetyczne wykazały, że pacjenci z zaburzeniami czynności nerek nie wymagają dostosowania dawki.²¹ Jednakże, terazosyny nie należy stosować u pacjentów ze zmniejszonym wydalaniem moczu lub bezmoczem, a także z ciężką niewydolnością nerek.²²

Pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby

Dawkę terazosyny należy dostosować ze szczególną ostrożnością u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby, ponieważ lek ulega w znacznym stopniu metabolizmowi w wątrobie i jest wydalany głównie z żółcią.^{23 24}

Ze względu na brak dostępnych informacji na temat doświadczenia klinicznego u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby, nie zaleca się stosowania terazosyny u tych pacjentów.^{25 26}

Dzieci i młodzież

Terazosyny nie należy stosować u dzieci, ponieważ nie określono bezpieczeństwa stosowania ani skuteczności w tej grupie wiekowej.^{27 28}

Sposób podawania

Terazosyna podawana jest doustnie. Tabletki należy połykać w całości, bez żucia, popijając odpowiednią ilością płynu (np. szklanką wody). Można je przyjmować podczas jedzenia lub niezależnie od posiłków.^{29 30}

Leczenie należy rozpocząć od tabletek terazosyny 1 mg, a po czterech tygodniach sprawdzić odpowiedź pacjenta na leczenie.³¹

Szczegółowa tabela dawkowania terazosyny