terazosyna
Terazosyna to selektywny antagonista receptorów α1-adrenergicznych, stosowany głównie w leczeniu łagodnego rozrostu gruczołu krokowego (BPH) oraz nadciśnienia tętniczego. Mechanizm działania polega na blokowaniu receptorów α1 w mięśniach gładkich stercza, torebki gruczołu i szyi pęcherza moczowego, co prowadzi do zmniejszenia napięcia mięśni i złagodzenia objawów ze strony dolnych dróg moczowych.
W leczeniu BPH terazosyna zmniejsza objawy obstrukcyjne i podrażnieniowe, takie jak trudności w rozpoczęciu mikcji, osłabienie strumienia moczu, uczucie niepełnego opróżnienia pęcherza czy nykturia. Efekt terapeutyczny zazwyczaj pojawia się po 1-2 tygodniach stosowania leku, a pełna skuteczność osiągana jest po około 6 tygodniach.
Działania niepożądane terazosyny związane są głównie z jej wpływem na układ sercowo-naczyniowy i obejmują: niedociśnienie ortostatyczne, zawroty głowy, bóle głowy i zmęczenie. Charakterystycznym zjawiskiem jest tzw. „efekt pierwszej dawki” – nasilone niedociśnienie po przyjęciu pierwszej dawki leku lub po zwiększeniu dawkowania, dlatego zaleca się rozpoczynanie terapii od niskich dawek, przyjmowanych wieczorem przed snem.
Powiązane wpisy
- Leksykon chorób i schorzeń
Przerost gruczołu krokowego – Leczenie
Przerost gruczołu krokowego (BPH) jest powszechnym schorzeniem u mężczyzn powyżej 60. roku życia, manifestującym się objawami dolnych dróg moczowych (LUTS) takimi jak słaby strumień moczu, nykturia, uczucie niepełnego opróżnienia pęcherza oraz trudności w mikcji. Farmakoterapia stanowi podstawę leczenia, gdzie alfa-blokery (np. tamsulosyna, alfuzosyna) przynoszą poprawę w ciągu 3-7 dni poprzez rozluźnienie mięśni gładkich szyjki pęcherza i prostaty, natomiast inhibitory 5-alfa-reduktazy (finasteryd, dutasteryd) wymagają 3-6 miesięcy stosowania, aby zmniejszyć objętość prostaty i poprawić przepływ moczu. Terapia skojarzona alfa-blokera z inhibitorem 5-ARI wykazuje większą skuteczność w redukcji objawów i ryzyka progresji choroby, choć wiąże się z większą liczbą działań niepożądanych, takich jak zaburzenia erekcji czy zmniejszone libido. Alternatywnie, inhibitory PDE5 (tadalafil) oraz leki antymuskarynowe i agoniści receptorów beta-3 mogą być stosowane w wybranych przypadkach, jednak z uwzględnieniem przeciwwskazań i potencjalnych interakcji lekowych.
agonista receptora beta-3, alfa-bloker, alfuzosyna, aquablation, BPH, DHT, dihydrotestosteron, doksazosyna, dutasteryd, embolizacja tętnic prostaty, finasteryd, inhibitor 5-alfa-reduktazy, inhibitor PDE5, łagodny rozrost prostaty, lek antymuskarynowy, likopen, LUTS, mikcja, nietrzymanie moczu, nocturia, oksybutynina, palma sabalowa, przerost gruczołu krokowego, przezcewkowa resekcja prostaty, przezcewkowe nacięcie prostaty, skala IPSS, system UroLift, tadalafil, tamsulosyna, terapia parą wodną, terazosyna, tolterodyna, TURP, wsteczna ejakulacja, zaburzenie erekcji, zatrzymanie moczu - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Kornam 5 mg
Terazosyna, substancja czynna leku Kornam, jest selektywnym antagonistą receptorów alfa-1-adrenergicznych o długotrwałym działaniu, stosowanym w leczeniu nadciśnienia tętniczego oraz objawów łagodnego rozrostu gruczołu krokowego (BPH). Mechanizm działania polega na zmniejszeniu całkowitego oporu obwodowego poprzez rozszerzenie naczyń krwionośnych, co skutkuje obniżeniem ciśnienia tętniczego u pacjentów z nadciśnieniem, przy jednoczesnym braku istotnego wpływu na ciśnienie u normotensyjnych chorych z BPH. Terazosyna rozluźnia mięśnie gładkie szyi pęcherza moczowego i gruczołu krokowego, co zwiększa szybkość wydalania moczu i redukuje objawy związane z rozrostem. Pierwsze efekty terapeutyczne obserwuje się po około 2 tygodniach, a pełny efekt po 4-6 tygodniach terapii.
antagonista receptora alfa-adrenergicznego, astma, BPH, cholesterol całkowity, cholesterol HDL, cholesterol LDL, cholesterol VLDL, cukrzyca, dna moczanowa, grupa farmakoterapeutyczna, łagodny rozrost gruczołu krokowego, nadciśnienie tętnicze, noradrenalina, obciążenie serca, opór obwodowy, pęcherz moczowy, profil lipidowy, receptor alfa-1-adrenergiczny, receptor alfa-2 adrenergiczny, renina, rozszerzenie naczyń krwionośnych, substancja czynna, terazosyna, triglicerydy, wypieracz pęcherza - Leksykon leków
Przedawkowanie – Hytrin 2 mg
Przedawkowanie terazosyny, substancji czynnej leku Hytrin, prowadzi do istotnych zaburzeń hemodynamicznych, przede wszystkim ciężkiego niedociśnienia tętniczego, które może skutkować upośledzeniem perfuzji narządowej, zwłaszcza mózgu, serca i nerek. Objawy kliniczne obejmują zawroty głowy, omdlenia, tachykardię odruchową oraz zaburzenia świadomości. Terazosyna, jako selektywny antagonista receptorów α1-adrenergicznych, powoduje rozkurcz naczyń obwodowych, co w przypadku przedawkowania skutkuje gwałtownym spadkiem ciśnienia tętniczego. Warto podkreślić, że lek charakteryzuje się wysokim stopniem wiązania z białkami osocza, co ogranicza skuteczność dializy jako metody eliminacji substancji z organizmu.
antagonista receptorów α1-adrenergicznych, białko osocza, chlorowodorek terazosyny, dializa, EKG, funkcja nerek, lek wazopresyjny, niedociśnienie tętnicze, niedokrwienie mózgu, niedokrwienie nerek, niewydolność krążeniowa, omdlenie, parametr hemodynamiczny, perfuzja narządowa, płyn infuzyjny, powrót żylny, rozkurcz naczyń, tachykardia, terazosyna, układ krążenia, wazopresor, zaburzenie świadomości - Leksykon leków
Interakcje leku – Aramlessa 10 mg + 5 mg
Produkt leczniczy Aramlessa, zawierający peryndopryl z argininą (inhibitor ACE) oraz amlodypinę (antagonista wapnia), wykazuje liczne interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne, które mają istotne znaczenie kliniczne. Szczególnie istotne jest unikanie jednoczesnego stosowania z sakubitrylem i walsartanem (przeciwwskazane, wymaga 36-godzinnego odstępu), aliskirenem u pacjentów z cukrzycą lub zaburzeniami czynności nerek (zwiększone ryzyko hiperkaliemii, pogorszenia czynności nerek i śmiertelności sercowo-naczyniowej) oraz lekami moczopędnymi oszczędzającymi potas i solami potasu (ryzyko hiperkaliemii potencjalnie zakończonej zgonem). Ponadto, inhibitory CYP3A4 (np. klarytromycyna, azole, inhibitory proteazy) mogą zwiększać stężenie amlodypiny, co wymaga monitorowania i ewentualnej korekty dawki, natomiast induktory CYP3A4 (np. ryfampicyna, ziele dziurawca) mogą obniżać jej stężenie. W przypadku symwastatyny zaleca się ograniczenie dawki do 20 mg/dobę ze względu na zwiększone ryzyko toksyczności.
alfuzosyna, amifostyna, amiloryd, antagonista receptora angiotensyny II, antagonista wapnia, azol przeciwgrzybiczy, beta-adrenolityk, cyklosporyna, digoksyna, diltiazem, doksazosyna, dziurawiec zwyczajny, estramustyna, ewerolimus, gliptyna, hiperkaliemia, hipertermia złośliwa, induktor CYP3A4, inhibitor ACE, inhibitor CYP3A4, inhibitor mTOR, klarytromycyna, kortykosteroid, kotrimoksazol, lek blokujący receptor alfa, lek hipotensyjny, lek immunosupresyjny, lek moczopędny oszczędzający potas, lek przeciwcukrzycowy, lek przeciwpsychotyczny, linagliptyna, makrolid, migotanie komór, niedociśnienie, niedociśnienie ortostatyczne, niesteroidowy lek przeciwzapalny, nitrogliceryna, obrzęk naczynioruchowy, ostra niewydolność nerek, prazosyna, racekadotryl, reakcja rzekomoanafilaktyczna, ryfampicyna, saksagliptyna, sakubitryl, sitagliptyna, spironolakton, syrolimus, takrolimus, tamsulosyna, temsyrolimus, terazosyna, tetrakozaktyd, triamteren, trimetoprim, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, układ RAA, warfaryna, werapamil, wildagliptyna, zaburzenia czynności nerek, zapaść krążeniowa - Leksykon leków
Interakcje leku – Ramlolan 2,5 mg + 5 mg
Produkt leczniczy Ramlolan, zawierający ramipryl (inhibitor ACE) oraz amlodypinę (antagonista kanałów wapniowych), wykazuje liczne interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne, które mogą wpływać na skuteczność terapii oraz bezpieczeństwo pacjenta. Przeciwwskazane jest łączenie ramiprylu z sakubitrylem i walsartanem ze względu na wysokie ryzyko obrzęku naczynioruchowego oraz podwójna blokada układu renina-angiotensyna-aldosteron (RAA) z antagonistami receptora angiotensyny II lub aliskirenem, co zwiększa ryzyko niedociśnienia, hiperkaliemii i niewydolności nerek. Procedury pozaustrojowe z użyciem błon o ładunku ujemnym (np. dializa z błoną poliakrylonitrylową) są przeciwwskazane z powodu ryzyka reakcji rzekomoanafilaktycznych. Szczególną ostrożność należy zachować przy jednoczesnym stosowaniu leków oszczędzających potas (spironolakton, triamteren, amiloryd), suplementów potasu oraz leków immunosupresyjnych (cyklosporyna, takrolimus), które mogą nasilać hiperkaliemię – konieczne jest monitorowanie stężenia potasu w surowicy. Ponadto, inhibitory ACE mogą zwiększać toksyczność litu poprzez zmniejszenie jego wydalania, co wymaga kontroli stężenia litu.
adrenalina, afereza lipoprotein, alfa-bloker, alfuzosyna, allopurynol, amiloryd, antagonista receptora angiotensyny II, atorwastatyna, azolowy lek przeciwgrzybiczny, azotan, baklofen, cyklosporyna, cytostatyk, dantrolen, dializa, digoksyna, diltiazem, diuretyk, dobutamina, doksazosyna, dopamina, erytromycyna, ewerolimus, hemofiltracja, heparyna, hiperkaliemia, hipertermia złośliwa, hipoglikemia, induktor CYP3A4, inhibitor ACE, inhibitor CYP3A4, inhibitor mTOR, inhibitor proteazy, izoproterenol, klarytromycyna, ko-trimoksazol, kortykosteroid, kwas acetylosalicylowy, lek immunosupresyjny, lek moczopędny oszczędzający potas, lek przeciwcukrzycowy, makrolid, migotanie komór, niedociśnienie, niedociśnienie ortostatyczne, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność wątroby, obrzęk naczynioruchowy, ostra niewydolność nerek, prazosyna, prokainamid, racekadotryl, reakcja rzekomoanafilaktyczna, ryfampicyna, sakubitryl z walsartanem, sole litu, spironolakton, sympatykomimetyk, symwastatyna, syrolimus, takrolimus, tamsulozyna, temsyrolimus, terazosyna, triamteren, trimetoprym, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, układ krwiotwórczy, układ renina-angiotensyna-aldosteron, warfaryna, werapamil, wildagliptyna, zaburzenie czynności nerek, zapaść sercowo-naczyniowa, ziele dziurawca - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Kornam 2 mg
Lek Kornam zawierający terazosynę w dawkach 2 mg i 5 mg (chlorowodorek dwuwodny) jest wskazany w leczeniu nadciśnienia tętniczego oraz łagodnego rozrostu gruczołu krokowego (BPH). Terazosyna, jako selektywny antagonista receptorów α1-adrenergicznych, powoduje rozszerzenie naczyń krwionośnych, co obniża opór obwodowy i ciśnienie tętnicze. W terapii BPH lek działa poprzez rozkurcz mięśni gładkich gruczołu krokowego, szyi pęcherza i cewki moczowej, co zmniejsza opór dla przepływu moczu i poprawia parametry mikcji. Kornam może być stosowany zarówno w monoterapii, jak i w skojarzeniu z innymi lekami hipotensyjnymi, a dawkowanie powinno być indywidualnie dostosowane przez lekarza prowadzącego.
antagonista receptorów α1-adrenergicznych, cewka moczowa, chlorowodorek dwuwodny, ciśnienie tętnicze krwi, częstomocz, dolne drogi moczowe, łagodny rozrost gruczołu krokowego, lek hipotensyjny, nadciśnienie tętnicze, niepełne opróżnienie pęcherza, nietolerancja cukrów, opór obwodowy, osłabienie strumienia moczu, parametry mikcji, przerywany strumień moczu, przeszkoda podpęcherzowa, receptor α1-adrenergiczny, rozkurcz mięśni gładkich, rozszerzenie naczyń krwionośnych, szyja pęcherza moczowego, terazosyna, zaburzenie oddawania moczu, zwężenie dróg moczowych - Leksykon substancji czynnych
Terazosyna – Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
Terazosyna, stosowana w leczeniu różnych schorzeń, wywiera istotny wpływ na zdolności psychomotoryczne pacjentów, co bezpośrednio przekłada się na bezpieczeństwo prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn. Charakterystyki produktów leczniczych zawierających terazosynę, takich jak Hytrin i Kornam, jednoznacznie wskazują na ryzyko wystąpienia objawów takich jak senność, ospałość, zawroty głowy, uczucie oszołomienia oraz omdlenia, szczególnie w okresie po przyjęciu pierwszej dawki, po zmianie dawkowania (zwłaszcza przy zwiększaniu dawki) oraz po wznowieniu terapii po przerwie. W przypadku preparatu Kornam zaleca się unikanie prowadzenia pojazdów i wykonywania niebezpiecznych czynności przez pierwsze 12 godzin po dawce początkowej lub zwiększeniu dawki.
charakterystyka produktu leczniczego, dawka początkowa, dokumentacja medyczna, Hytrin, indywidualna reakcja na lek, Kornam, objawy niepożądane, omdlenie, pierwsza dawka, przyjęcie leku, senność, substancja aktywna, terazosyna, tolerancja leku, wywiad lekarski, wznowienie leczenia, zarządzanie terapią, zawroty głowy, zdolności psychomotoryczne, zmiana dawkowania - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Doxar 2 mg
Podczas kwalifikacji do terapii lekiem Doxar (mezylan doksazosyny) kluczowe jest wykluczenie przeciwwskazań, takich jak nadwrażliwość na doksazosynę lub inne pochodne chinazoliny (prazosyna, terazosyna) oraz na substancje pomocnicze, w tym laktozę bezwodną. Lek jest bezwzględnie przeciwwskazany u pacjentów z niedociśnieniem ortostatycznym i tętniczym, a także u osób z łagodnym rozrostem gruczołu krokowego, jeśli współistnieją przekrwienie górnych dróg moczowych, przewlekłe infekcje dróg moczowych lub kamica pęcherza moczowego. Ponadto, doksazosyna nie powinna być stosowana w monoterapii u pacjentów z przepełnieniem pęcherza moczowego lub bezmoczem, a także u kobiet karmiących piersią ze względu na ryzyko przenikania substancji czynnej do mleka matki.
bezmocz, ciężka niewydolność wątroby, doksazosyna, infekcja dróg moczowych, kamica pęcherza moczowego, łagodny rozrost gruczołu krokowego, laktoza bezwodna, mezylan doksazosyny, nadciśnienie tętnicze, nagły spadek ciśnienia, niedociśnienie ortostatyczne, niedociśnienie tętnicze, niewydolność nerek, pochodna chinazoliny, prazosyna, przekrwienie górnych dróg moczowych, przepełnienie pęcherza moczowego, terazosyna, zatrzymanie moczu - Leksykon leków
Działania niepożądane – Hytrin 2 mg
Terazosyna, dostępna w dawkach 2 mg, 5 mg i 10 mg, jest antagonistą receptorów α1-adrenergicznych stosowanym w leczeniu łagodnego rozrostu gruczołu krokowego oraz nadciśnienia tętniczego. W badaniach klinicznych najczęściej obserwowanymi działaniami niepożądanymi były zawroty głowy (9,1% vs. 4,2% placebo, p ≤ 0,05), astenia (7,4% vs. 3,3% placebo, p ≤ 0,05), niedociśnienie ortostatyczne (3,9% vs. 0,8% placebo, p ≤ 0,05), senność (3,6% vs. 1,9% placebo, p ≤ 0,05), przekrwienie błony śluzowej nosa oraz zaburzenia erekcji (1,6% vs. 0,6% placebo, p ≤ 0,05). Działania te mają istotne znaczenie kliniczne, zwłaszcza u pacjentów w podeszłym wieku, ze względu na ryzyko upadków, obniżoną jakość życia oraz wpływ na funkcje poznawcze i seksualne. W trakcie leczenia należy monitorować objawy niedociśnienia i zaburzeń neurologicznych, a także edukować pacjentów o możliwych skutkach ubocznych.
antagonista receptorów alfa-1, astenia, ból głowy, BPH, chlorowodorek dwuwodny, duszność, dysfunkcja seksualna, kołatanie serca, łagodny rozrost gruczołu krokowego, małopłytkowość, migotanie przedsionków, morfologia krwi, nadciśnienie tętnicze, niedociśnienie ortostatyczne, niedowidzenie, niedrożność nosa, niewyraźne widzenie, nudność, obniżenie libido, obrzęk obwodowy, omdlenie, priapizm, przekrwienie błony śluzowej nosa, reakcja rzekomoanafilaktyczna, senność, szum w uszach, tachykardia, terazosyna, zaburzenie erekcji, zaburzenie naczyniowe, zaburzenie sercowo-naczyniowe, zaburzenie układu nerwowego, zawroty głowy