Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Vinorelbine Zentiva 80 mg
Przedkliniczne badania winorelbiny wykazały, że lek wywołuje uszkodzenia chromosomów, w tym aneuploidię i poliploidię po podaniu dożylnym, co sugeruje potencjalne działanie mutagenne u człowieka, mimo braku mutagenności w teście Ames. Badania rakotwórczości były negatywne przy podawaniu dożylnym co 2 tygodnie. W zakresie wpływu na rozród u szczurów stwierdzono brak efektów teratogennych przy dawce 0,26 mg/kg co 3 dni, natomiast dawka 1,0 mg/kg powodowała zmniejszenie przyrostu masy ciała potomstwa utrzymujące się do 7 tygodni po urodzeniu. Ocena bezpieczeństwa farmakologicznego koncentrowała się na układzie sercowo-naczyniowym, gdzie u psów podawano maksymalną tolerowaną dawkę 0,75 mg/kg bez istotnych efektów hemodynamicznych, a u naczelnych przez 39 tygodni nie stwierdzono toksyczności kardiologicznej.
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie stosowania leku Vinorelbine Zentiva
Dane przedkliniczne dotyczące winorelbiny obejmują ocenę w zakresie działania mutagennego, rakotwórczego, a także wpływu na rozród oraz bezpieczeństwa farmakologicznego. Przeprowadzone badania dostarczają istotnych informacji na temat profilu bezpieczeństwa tego leku przed wprowadzeniem go do praktyki klinicznej.1
Działanie mutagenne
W badaniach przedklinicznych stwierdzono, że winorelbina wywołuje uszkodzenia chromosomów, choć nie wykazuje działania mutagennego w teście Ames. Spiralizacja winorelbiny podczas mitozy może prowadzić do nieprawidłowego rozkładu chromosomów. W badaniach na modelach zwierzęcych zaobserwowano, że winorelbina podawana drogą dożylną powodowała aneuploidię (nieprawidłowa liczba chromosomów) oraz poliploidię (zwielokrotnienie materiału genetycznego). Na podstawie tych obserwacji przyjmuje się, że winorelbina może wykazywać działanie mutagenne u człowieka.2
Działanie rakotwórcze
Wyniki badań dotyczących potencjalnego działania rakotwórczego winorelbiny były negatywne. W tych badaniach lek podawano zwierzętom dożylnie w odstępach dwutygodniowych, co pozwalało na uniknięcie działania toksycznego.3
Szkodliwy wpływ na rozród
Badania na zwierzętach oceniające toksyczny wpływ winorelbiny na rozród wykazały szkodliwe działanie leku na rozwój zarodka i płodu, prowadzące do powstania wad rozwojowych. Wyniki tych badań wskazują na zależność efektu od dawki:
- Przy dawce 0,26 mg/kg podawanej co 3 dni u szczurów nie obserwowano żadnego wpływu na rozwój4
- Przy dawce 1,0 mg/kg podawanej co 3 dni szczurom przed i po urodzeniu stwierdzono zmniejszenie przyrostu masy ciała u potomstwa, utrzymujące się do 7 tygodni po urodzeniu5
Bezpieczeństwo farmakologiczne
Ocena bezpieczeństwa farmakologicznego winorelbiny koncentrowała się głównie na potencjalnym wpływie na układ sercowo-naczyniowy. W badaniach przeprowadzonych u psów, którym podawano maksymalne tolerowane dawki winorelbiny (0,75 mg/kg), nie zaobserwowano istotnych efektów hemodynamicznych. Odnotowano jedynie kilka mniejszych, nieznaczących zaburzeń repolaryzacji, co jest zgodne z profilem innych alkaloidów Vinca.6
Długoterminowe badania bezpieczeństwa przeprowadzono na naczelnych, którym przez 39 tygodni podawano powtarzane dawki winorelbiny. W tych badaniach nie stwierdzono toksycznego działania na układ sercowo-naczyniowy.7
Toksyczność po podaniu jednorazowym
W badaniach oceniających toksyczność po podaniu jednorazowym winorelbiny u zwierząt zaobserwowano szereg objawów przedawkowania, które obejmowały:
- Wypadanie sierści – charakterystyczny objaw dla leków z grupy alkaloidów barwinka
- Zmiany w zachowaniu – głównie wyczerpanie i senność
- Zmiany w płucach – patologiczne zmiany w tkance płucnej
- Spadek masy ciała – będący wyrazem ogólnego działania toksycznego
- Zahamowanie czynności szpiku kostnego o różnym nasileniu – prowadzące do mielosupresji8
| Badany parametr | Wyniki | Stosowane dawki/Czas trwania |
|---|---|---|
| Działanie mutagenne | Uszkodzenia chromosomów, brak mutagenności w teście Ames, aneuploidia i poliploidia | Podanie dożylne |
| Działanie rakotwórcze | Negatywne | Podanie dożylne co 2 tygodnie |
| Wpływ na rozród u szczurów | Brak wpływu przy dawce 0,26 mg/kg; zmniejszenie przyrostu masy ciała potomstwa przy dawce 1,0 mg/kg | Podanie co 3 dni |
| Bezpieczeństwo farmakologiczne – psy | Brak efektów hemodynamicznych, niewielkie zaburzenia repolaryzacji | Maksymalna tolerowana dawka 0,75 mg/kg |
| Bezpieczeństwo farmakologiczne – naczelne | Brak toksycznego działania na układ sercowo-naczyniowy | Podawanie przez 39 tygodni |
| Toksyczność jednorazowa | Wypadanie sierści, zmiany w zachowaniu, zmiany w płucach, spadek masy ciała, mielosupresja | Dawki powodujące przedawkowanie |
Kolejne rozdziały
Zapraszamy do dalszego czytania naszego leksykonu.
Wybierz kolejny rozdział z menu poniżej, aby otworzyć nową podstronę kompedium wiedzy i uzyskać szczegółowe informację o leku, substancji lub chorobie.
- Dawkowanie i sposób podawania
- Działania niepożądane
- Interakcje leku
- Profil bezpieczeństwa leku
- Przeciwwskazania
- Przedawkowanie
- Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
- Skład i postać leku
- Specjalne ostrzeżenia
- Właściwości farmakodynamiczne
- Właściwości farmakokinetyczne
- Wpływ na płodność, ciążę i laktację
- Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
- Wskazania do stosowania