Specjalne ostrzeżenia
Havrix 720 Junior

Szczepionka Havrix 720 Junior, zawierająca co najmniej 720 jednostek ELISA inaktywowanego wirusa HAV szczepu HM175, jest przeznaczona do podawania domięśniowego, z wykluczeniem mięśnia pośladkowego, podskórnego i śródskórnego, aby zapewnić odpowiedni poziom przeciwciał ochronnych. Szczepienie należy odroczyć u pacjentów z ostrymi chorobami gorączkowymi, natomiast łagodne infekcje nie stanowią przeciwwskazania. Szczepionka zawiera 83 µg fenyloalaniny na dawkę, co jest istotne u pacjentów z fenyloketonurią, oraz jest praktycznie wolna od potasu (<39 mg) i sodu (<23 mg). Nie przeprowadzono badań klinicznych u dzieci w wieku 1-2 lat, dlatego szczepienie w tej grupie zaleca się tylko przy wysokim ryzyku zakażenia. U pacjentów hemodializowanych, immunosupresyjnych oraz zakażonych HIV może wystąpić obniżona odpowiedź immunologiczna, co wymaga rozważenia dodatkowych dawek szczepionki.

Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania szczepionki Havrix 720 Junior

Szczepionka Havrix 720 Junior wymaga zachowania określonych środków ostrożności w trakcie jej stosowania. Poniższe informacje przedstawiają szczegółowe wytyczne dla lekarzy dotyczące bezpiecznego stosowania tej szczepionki oraz potencjalnych zagrożeń, które należy wziąć pod uwagę podczas kwalifikacji pacjentów do szczepienia.1

Stosowanie u dzieci w wieku 1-2 lat

Należy zwrócić szczególną uwagę, że nie przeprowadzono badań klinicznych oceniających bezpieczeństwo Havrix 720 Junior u dzieci w wieku 1-2 lat. Pomimo braku danych sugerujących zwiększoną reaktogenność w tej grupie wiekowej, szczepienie dzieci w wieku 1-2 lat zaleca się wyłącznie w przypadku istotnego ryzyka zachorowania na wirusowe zapalenie wątroby typu A.2

Przeciwwskazania czasowe

Podanie szczepionki Havrix 720 Junior powinno zostać odroczone u pacjentów z ostrymi chorobami przebiegającymi z gorączką. Jednakże występowanie łagodnych infekcji nie stanowi przeciwwskazania do szczepienia.3

Prawidłowa droga podania

Szczepionkę należy podawać wyłącznie drogą domięśniową, z wyraźnym wykluczeniem podania w mięsień pośladkowy, podskórnego lub śródskórnego. Nieprawidłowe drogi podania mogą skutkować niższym od ochronnego poziomem przeciwciał, co może skutkować brakiem odpowiedniej ochrony.4

Skuteczność w okresie inkubacji wirusa

Istotne jest, aby pamiętać, że do tej pory nie ustalono jednoznacznie, czy szczepionka Havrix 720 Junior może zapobiec rozwojowi WZW typu A u osób będących już w okresie inkubacji wirusa. Ta informacja ma kluczowe znaczenie przy szczepieniu osób z potencjalną ekspozycją na wirusa HAV.5

Pacjenci z immunosupresją i dializowani

U pacjentów hemodializowanych oraz osób z obniżoną odpornością może nie dojść do wytworzenia ochronnego poziomu przeciwciał anty-HAV po pojedynczej dawce szczepionki. W takich przypadkach należy rozważyć podanie dodatkowych dawek szczepionki w celu zapewnienia odpowiedniej ochrony.6

Ryzyko reakcji anafilaktycznej

Jak w przypadku wszystkich szczepionek podawanych w formie iniekcji, należy bezwzględnie zapewnić możliwość natychmiastowego podjęcia odpowiedniego leczenia w przypadku wystąpienia reakcji anafilaktycznej po podaniu szczepionki. Z tego powodu pacjent po szczepieniu powinien pozostawać pod kontrolą lekarza przez minimum 30 minut od momentu iniekcji.7

Ryzyko omdleń

Ważnym aspektem bezpieczeństwa jest możliwość wystąpienia omdlenia (utraty przytomności) po podaniu lub nawet przed podaniem szczepionki, szczególnie u nastolatków, jako reakcja psychogenna na ukłucie igłą. Omdleniu mogą towarzyszyć objawy neurologiczne, takie jak:

  • Przemijające zaburzenia widzenia
  • Parestezje (zaburzenia czucia)
  • Toniczno-kloniczne ruchy kończyn podczas odzyskiwania przytomności

Konieczne jest zachowanie odpowiednich procedur bezpieczeństwa, aby zapobiec urazom podczas potencjalnego omdlenia.8

Zastosowanie u pacjentów zakażonych HIV

Szczepionka Havrix 720 Junior może być stosowana u pacjentów zakażonych wirusem HIV. Należy jednak pamiętać o potencjalnie obniżonej odpowiedzi immunologicznej u tych pacjentów.9

Wcześniejsza immunizacja lub zakażenie

Szczepionka nie powinna być podawana pacjentom, u których stwierdzono obecność przeciwciał przeciw wirusowi zapalenia wątroby typu A (anty-HAV) klasy IgG, co wskazuje na przebyte zakażenie lub wcześniejsze szczepienie. Jednak obecność przeciwciał przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu A nie stanowi formalnego przeciwwskazania do zastosowania szczepionki.10

Przypadkowe ponowne szczepienie

Istotna informacja praktyczna dotyczy przypadkowego ponownego szczepienia osób uprzednio zaszczepionych – takie zdarzenie nie stanowi żadnego ryzyka dla pacjentów i nie wymaga specjalnego postępowania.11

Przeciwwskazanie do podania donaczyniowego

Szczepionki Havrix 720 Junior nie wolno podawać donaczyniowo w żadnym przypadku.12

Zawartość substancji dodatkowych

Należy zwrócić uwagę na skład szczepionki, szczególnie w przypadku pacjentów z określonymi chorobami lub nietolerancjami:

  • Szczepionka zawiera 83 mikrogramy fenyloalaniny w każdej dawce – ma to znaczenie dla pacjentów z fenyloketonurią, rzadką chorobą genetyczną, w której fenyloalanina gromadzi się w organizmie z powodu niewłaściwego jej metabolizowania
  • Szczepionka zawiera mniej niż 1 mmol (39 mg) potasu na dawkę, uznaje się ją więc za „wolną od potasu”
  • Szczepionka zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na dawkę, uznaje się ją więc za „wolną od sodu”

13

Charakterystyka szczepionki Havrix 720 Junior

Dla pełniejszego obrazu należy pamiętać, że jedna dawka (0,5 ml) szczepionki Havrix 720 Junior zawiera nie mniej niż 720 jednostek ELISA wirusa zapalenia wątroby typu A, szczep HM175 (inaktywowany), który jest namnażany w hodowli ludzkich komórek diploidalnych MRC-5 i adsorbowany na wodorotlenku glinu, uwodnionym (0,25 mg Al³⁺).14

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl