Właściwości farmakokinetyczne
Xorimax 250 250 mg

Właściwości farmakokinetyczne cefuroksymu

Cefuroksym, jako substancja czynna leku Xorimax, wykazuje charakterystyczne właściwości farmakokinetyczne, które warunkują jego działanie terapeutyczne. Dokładne poznanie procesów wchłaniania, dystrybucji, metabolizmu i wydalania umożliwia optymalne stosowanie leku u różnych grup pacjentów.¹

Wchłanianie

Aksetyl cefuroksymu po podaniu doustnym ulega wchłanianiu z przewodu pokarmowego, a następnie szybkiej hydrolizie w błonie śluzowej jelit oraz we krwi. W wyniku tego procesu następuje uwolnienie substancji czynnej – cefuroksymu – bezpośrednio do krwiobiegu. Optymalny poziom wchłaniania osiągany jest, gdy lek przyjmowany jest krótko po posiłku.²

Przyjęcie aksetylu cefuroksymu wraz z pokarmem pozwala na osiągnięcie maksymalnych stężeń w surowicy po około 2,4 godziny od podania. Wartości tych stężeń są zależne od dawki i wynoszą:³

Farmakokinetyka cefuroksymu wykazuje charakter liniowy w zakresie doustnych dawek od 125 mg do 1000 mg. Istotnym aspektem jest brak kumulacji cefuroksymu w organizmie po wielokrotnym podawaniu doustnych dawek w zakresie od 250 do 500 mg.⁴

Dystrybucja

Cefuroksym wiąże się z białkami osocza w zakresie od 33% do 50%, przy czym dokładna wartość może się różnić w zależności od zastosowanej metody oznaczenia. Pozorna objętość dystrybucji po podaniu pojedynczej dawki 500 mg aksetylu cefuroksymu w postaci tabletki, określona w badaniu z udziałem 12 zdrowych ochotników, wyniosła 50 l (przy współczynniku zmienności CV%=28%).⁵

Penetracja tkankowa cefuroksymu jest bardzo dobra. Substancja ta osiąga stężenia przewyższające minimalne stężenia hamujące (MIC) dla najczęściej występujących patogenów w wielu tkankach i płynach ustrojowych, takich jak:⁶

• Tkanki układu oddechowego – migdałki podniebienne, tkanki zatok, błona śluzowa oskrzeli, plwocina
• Tkanki kostne – kości
• Płyny ustrojowe – płyn opłucnowy, płyn stawowy, płyn maziowy, płyn śródmiąższowy, żółć, ciecz wodnista

Istotną właściwością cefuroksymu jest jego zdolność do przenikania przez barierę krew-mózg w sytuacji zapalenia opon mózgowo-rdzeniowych, co pozwala na osiągnięcie terapeutycznych stężeń w płynie mózgowo-rdzeniowym.⁷

Metabolizm

Cefuroksym nie podlega procesom metabolicznym w organizmie. Po hydrolizie aksetylu cefuroksymu do aktywnej formy cefuroksymu, związek ten nie jest dalej metabolizowany.⁸

Wydalanie

Okres półtrwania cefuroksymu w surowicy wynosi od 1 do 1,5 godziny. Związek jest wydalany głównie przez nerki w procesie przesączania kłębuszkowego oraz wydzielania kanalikowego. Klirens nerkowy cefuroksymu mieści się w zakresie od 125 do 148 ml/min/1,73 m² powierzchni ciała.⁹

Farmakokinetyka w szczególnych grupach pacjentów

Różnice związane z płcią

Badania farmakokinetyczne nie wykazały istotnych różnic w parametrach farmakokinetycznych cefuroksymu między kobietami a mężczyznami. Profil wchłaniania, dystrybucji, metabolizmu i wydalania jest porównywalny u obu płci.¹⁰

Pacjenci w podeszłym wieku

U pacjentów w podeszłym wieku z prawidłową czynnością nerek, otrzymujących dawki poniżej standardowej dawki maksymalnej wynoszącej 1 g na dobę, nie jest konieczne stosowanie szczególnych środków ostrożności. Należy jednak pamiętać, że w tej grupie wiekowej istnieje większe prawdopodobieństwo wystąpienia osłabionej czynności nerek. W związku z tym u osób starszych dawkowanie cefuroksymu powinno być dostosowane do aktualnej sprawności nerek.¹¹

Dzieci

U starszych niemowląt (powyżej 3. miesiąca życia) oraz u dzieci parametry farmakokinetyczne cefuroksymu są zbliżone do obserwowanych u pacjentów dorosłych. Brak jest danych z badań klinicznych dotyczących stosowania aksetylu cefuroksymu u dzieci poniżej 3. miesiąca życia.^{3 miesięcy) oraz u dzieci farmakokinetyka cefuroksymu jest zbliżona do obserwowanej u dorosłych. Nie są dostępne dane z badań klinicznych dotyczące stosowania aksetylu cefuroksymu u dzieci w wieku poniżej 3 miesięcy.”>12}

Zaburzenia czynności nerek

Nie ustalono jednoznacznie bezpieczeństwa stosowania i skuteczności aksetylu cefuroksymu u pacjentów z niewydolnością nerek. Ponieważ cefuroksym jest wydalany głównie przez nerki, u pacjentów ze znacznie zaburzoną czynnością nerek (klirens kreatyniny poniżej 30 ml/min) zaleca się zmniejszenie dawki leku. Ma to na celu skompensowanie wolniejszego wydalania cefuroksymu z organizmu.<sup data-drug="Xorimax 250" data-section="Właściwości farmakokinetyczne" title="Nie ustalono bezpieczeństwa stosowania i skuteczności aksetylu cefuroksymu u pacjentów z niewydolnością nerek. Cefuroksym jest wydalany głównie przez nerki. Dlatego podobnie jak w przypadku wszystkich takich antybiotyków, u pacjentów ze znacznie zaburzoną czynnością nerek (tzn. z klirensem kreatyniny 13

Warto podkreślić, że cefuroksym jest skutecznie usuwany z organizmu podczas zabiegów dializy, co należy uwzględnić w schemacie dawkowania u pacjentów dializowanych.¹⁴

Zaburzenia czynności wątroby

Brak jest dostępnych danych klinicznych dotyczących farmakokinetyki cefuroksymu u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby. Ze względu na fakt, że cefuroksym jest wydalany głównie przez nerki, nie przewiduje się, aby zaburzenia czynności wątroby miały istotny wpływ na farmakokinetykę tego antybiotyku.¹⁵

Zależności farmakokinetyczno-farmakodynamiczne

W badaniach nad cefalosporynami, w tym cefuroksymem, wykazano, że najistotniejszym parametrem farmakokinetyczno-farmakodynamicznym korelującym ze skutecznością kliniczną jest odsetek czasu między kolejnymi dawkami (%T), w którym stężenie niezwiązanego cefuroksymu pozostaje powyżej wartości minimalnego stężenia hamującego (MIC) dla poszczególnych docelowych gatunków bakterii. Parametr ten, oznaczany jako %T>MIC, stanowi kluczowy wskaźnik określający skuteczność terapeutyczną antybiotyku.^MIC).”>16