niepowikłane zakażenie skóry i tkanek miękkich
Wskazanie

Niepowikłane zakażenia skóry i tkanek miękkich (uSSTI – uncomplicated skin and soft tissue infections) są jednymi z najczęstszych infekcji bakteryjnych. Obejmują one głównie powierzchowne zakażenia, takie jak liszajec, zapalenie mieszków włosowych, ropnie, czyraki czy róża. W przeciwieństwie do powikłanych zakażeń skóry, niepowikłane infekcje charakteryzują się brakiem znaczącej penetracji do głębszych tkanek, brakiem objawów ogólnoustrojowych oraz występują głównie u pacjentów bez istotnych chorób współistniejących.

Najczęstszymi patogenami odpowiedzialnymi za niepowikłane SSTI są bakterie Gram-dodatnie, głównie Staphylococcus aureus oraz paciorkowce z grupy A (Streptococcus pyogenes). Rozpoznanie ustala się na podstawie obrazu klinicznego, a w przypadku ropni konieczne jest pobranie materiału do badania mikrobiologicznego w celu identyfikacji patogenu i określenia lekowrażliwości.

W leczeniu niepowikłanych zakażeń skóry i tkanek miękkich stosuje się przede wszystkim antybiotyki działające na typowe patogeny skórne. W terapii empirycznej wykorzystuje się najczęściej: amoksycylinę z kwasem klawulanowym (Augmentin, Amoksiklav, Taromentin), cefalosporyny I generacji (Keflex, Cefaleksyna), klindamycynę (Dalacin C, Clindamycin) czy doustne preparaty flukloksacyliny (Floxapen). W przypadku podejrzenia MRSA można zastosować kotrimoksazol (Bactrim, Biseptol) lub linezolid (Zyvoxid, Linezolid Adamed).

Ropnie wymagają drenażu chirurgicznego, który często jest wystarczający bez konieczności stosowania antybiotykoterapii. W przypadku rozleglejszych zmian lub obecności objawów ogólnoustrojowych konieczne jest wdrożenie antybiotyków dożylnych i rozważenie hospitalizacji pacjenta.

Największe trudności w leczeniu niepowikłanych SSTI wiążą się z rosnącą częstością występowania szczepów MRSA w środowisku pozaszpitalnym, co komplikuje dobór odpowiedniej terapii empirycznej. Dodatkowo, czynnikami utrudniającymi leczenie są: opóźnione zgłaszanie się pacjentów do lekarza, niewłaściwa pielęgnacja zmian, samoleczenie, nieprzestrzeganie zaleceń dotyczących stosowania antybiotyków oraz nawracający charakter niektórych infekcji skórnych. Istotnym problemem jest również różnicowanie pomiędzy niepowikłanymi a powikłanymi SSTI, co ma kluczowe znaczenie dla decyzji terapeutycznych i ewentualnej hospitalizacji pacjenta.

Lista leków z tym wskazaniem

  1. 13.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl