zapalenie migdałków i gardła
Wskazanie

Zapalenie migdałków (angina) i gardła to powszechne infekcje górnych dróg oddechowych, najczęściej wywoływane przez patogeny bakteryjne (głównie paciorkowce beta-hemolizujące grupy A) lub wirusowe. Charakteryzują się bólem gardła, trudnościami w przełykaniu, powiększeniem migdałków z obecnością nalotu ropnego, powiększeniem węzłów chłonnych szyjnych oraz podwyższoną temperaturą ciała.

W leczeniu anginy bakteryjnej stosuje się przede wszystkim antybiotykoterapię. W Polsce najczęściej wykorzystywane są preparaty penicyliny (Ospen, Amoksiklav, Augmentin), cefalosporyny (Zinnat, Cefzil, Orelox) oraz w przypadku alergii na antybiotyki beta-laktamowe – makrolidy (Sumamed, Azibiot, Klacid, Fromilid). Istotne jest, aby kuracja antybiotykowa trwała minimum 7-10 dni, nawet jeśli objawy ustąpią wcześniej.

W łagodzeniu objawów zapalenia gardła i migdałków stosuje się leki przeciwbólowe i przeciwgorączkowe, takie jak paracetamol (Apap, Panadol) czy ibuprofen (Nurofen, Ibuprom, Ibum). Pomocniczo wykorzystuje się również preparaty do stosowania miejscowego: tabletki do ssania, aerozole czy płyny do płukania gardła zawierające substancje antyseptyczne lub miejscowo znieczulające (Strepsils, Tantum Verde, Cholinex, Septolete, Hasco-Lek).

Największe trudności w leczeniu zapalenia migdałków i gardła wiążą się z prawidłowym różnicowaniem etiologii (bakteryjnej od wirusowej), narastającą antybiotykoopornością oraz nieprzestrzeganiem przez pacjentów zaleceń dotyczących pełnego cyklu antybiotykoterapii. Zbyt krótkie leczenie może prowadzić do nawrotów infekcji oraz powikłań, takich jak gorączka reumatyczna czy kłębuszkowe zapalenie nerek. U pacjentów z nawracającymi anginami bakteryjnymi może być konieczne rozważenie tonsillektomii (usunięcia migdałków), szczególnie gdy infekcje występują częściej niż 4-6 razy w roku.