Właściwości farmakokinetyczne leku Tarsime

Lek Tarsime zawierający cefuroksym w postaci aksetylu cefuroksymu, charakteryzuje się specyficznym profilem farmakokinetycznym, który obejmuje procesy wchłaniania, dystrybucji, metabolizmu i eliminacji. Poniżej przedstawiono szczegółowe informacje dotyczące właściwości farmakokinetycznych tego antybiotyku cefalosporynowego.¹

Wchłanianie leku

Po podaniu doustnym aksetyl cefuroksymu ulega wchłanianiu z przewodu pokarmowego. W procesie tym następuje szybka hydroliza substancji czynnej w błonie śluzowej jelita oraz we krwi, co prowadzi do uwolnienia do krążenia wolnego cefuroksymu. Istotne jest, że optymalne wchłanianie obserwuje się, gdy lek zostanie podany wkrótce po spożyciu posiłku.²

Badania farmakokinetyczne wykazały, że po podaniu aksetylu cefuroksymu w postaci tabletek, maksymalne stężenia w surowicy osiągane są w przybliżeniu po 2,4 godziny od momentu podania, jeśli lek jest przyjmowany razem z pokarmem. Wartości maksymalnego stężenia różnią się w zależności od dawki i wynoszą:³

Należy zwrócić uwagę, że postać farmaceutyczna ma istotny wpływ na wchłanianie. Szybkość wchłaniania cefuroksymu z zawiesiny jest zmniejszona w porównaniu z tabletkami, co skutkuje późniejszym osiągnięciem stężenia maksymalnego w surowicy oraz zmniejszoną biodostępnością (o 4 do 17%). Co więcej, aksetyl cefuroksymu w postaci zawiesiny doustnej nie wykazuje biorównoważności z postacią tabletki, co oznacza, że preparatów tych nie można wzajemnie zastępować, przeliczając wprost miligramy na miligramy.⁴

Farmakokinetyka cefuroksymu charakteryzuje się liniowością w całym zakresie dawkowania doustnego od 125 mg do 1000 mg. Co istotne z klinicznego punktu widzenia, nie obserwowano kumulacji leku po powtarzanych dawkach doustnych od 250 do 500 mg.⁵

Dystrybucja w organizmie

Cefuroksym wykazuje umiarkowane wiązanie z białkami osocza, które wynosi od 33% do 50%, w zależności od zastosowanej metodologii badawczej. Po zastosowaniu pojedynczej dawki aksetylu cefuroksymu 500 mg w postaci tabletek u zdrowych ochotników, pozorna objętość dystrybucji wynosiła 50 l (ze współczynnikiem zmienności CV=28%).⁶

Cefuroksym wykazuje dobrą penetrację do różnych tkanek i płynów ustrojowych. Stężenia cefuroksymu przekraczające minimalne stężenia hamujące dla powszechnie występujących bakterii można uzyskać w następujących miejscach:⁷

• Migdałki – cefuroksym przenika do tkanki migdałków, osiągając stężenia terapeutyczne
• Zatoki przynosowe – lek penetruje do tkanki zatok przynosowych
• Układ oddechowy – błona śluzowa oskrzeli i plwocina zawierają odpowiednie stężenia leku
• Układ kostno-stawowy – cefuroksym przenika do kości, płynu stawowego i mazi stawowej
• Jama otrzewnowa – płyn otrzewnowy zawiera terapeutyczne stężenia leku
• Wątroba i drogi żółciowe – żółć zawiera odpowiednie stężenia cefuroksymu
• Oko – lek przenika do ciała szklistego

Warto podkreślić, że cefuroksym przenika przez barierę krew-mózg, ale tylko w przypadku gdy występuje stan zapalny opon mózgowo-rdzeniowych.⁸

Metabolizm leku

Cefuroksym charakteryzuje się tym, że nie ulega metabolizmowi w organizmie. Jest to istotna cecha farmakokinetyczna tego antybiotyku, która wpływa na jego profil farmakologiczny i potencjalne interakcje.⁹

Eliminacja leku

Okres półtrwania cefuroksymu w surowicy wynosi od 1 do 1,5 godziny. Lek jest wydalany głównie przez nerki poprzez dwa mechanizmy: przesączanie kłębuszkowe oraz wydzielanie cewkowe. Klirens nerkowy cefuroksymu zawiera się w przedziale od 125 do 148 ml/min/1,73 m².¹⁰

Farmakokinetyka w szczególnych grupach pacjentów

Różnice między płciami

Badania farmakokinetyczne nie wykazały istotnych różnic w parametrach farmakokinetycznych cefuroksymu pomiędzy mężczyznami i kobietami.¹¹

Osoby w podeszłym wieku

U pacjentów w podeszłym wieku, u których czynność nerek jest prawidłowa, nie jest konieczne zachowanie szczególnej ostrożności podczas stosowania dawek do 1 g na dobę. Niemniej jednak należy pamiętać, że osoby w podeszłym wieku często mają zmniejszoną wydolność nerek, co może wymagać dostosowania dawki leku w zależności od stopnia wydolności tego narządu.¹²

Dzieci

U starszych niemowląt (w wieku powyżej 3 miesięcy) oraz u dzieci, farmakokinetyka cefuroksymu jest zbliżona do tej obserwowanej u dorosłych. Brak jest natomiast danych z badań klinicznych dotyczących stosowania aksetylu cefuroksymu u dzieci poniżej 3. miesiąca życia.^{3 miesięcy) oraz u dzieci, farmakokinetyka cefuroksymu jest podobna do obserwowanej u dorosłych. Nie ma dostępnych danych z badań klinicznych, dotyczących stosowania aksetylu cefuroksymu u dzieci w wieku poniżej 3 miesięcy.”>13}

Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek

Nie określono w pełni bezpieczeństwa stosowania ani skuteczności aksetylu cefuroksymu u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek. Biorąc pod uwagę, że cefuroksym jest wydalany głównie przez nerki, u pacjentów ze znacznymi zaburzeniami czynności tego narządu zalecane jest zmniejszenie dawki cefuroksymu. Ma to na celu zrównoważenie wolniejszego wydalania leku. Warto podkreślić, że cefuroksym jest skutecznie usuwany z organizmu podczas dializy.¹⁴

Pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby

Brak jest dostępnych danych dotyczących farmakokinetyki cefuroksymu u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby. Jednak ze względu na fakt, że cefuroksym jest eliminowany głównie przez nerki i nie podlega metabolizmowi, uważa się, że występowanie zaburzeń czynności wątroby nie ma istotnego wpływu na parametry farmakokinetyczne tego antybiotyku.¹⁵

Zależności farmakokinetyczno-farmakodynamiczne

Dla cefalosporyn, w tym dla cefuroksymu, wykazano, że najważniejszym wskaźnikiem farmakokinetyczno-farmakodynamicznym, który koreluje ze skutecznością terapeutyczną in vivo, jest wyrażona procentowo część odstępu między dawkami (%T), w której stężenie niezwiązanego leku pozostaje powyżej minimalnego stężenia hamującego (MIC) cefuroksymu dla konkretnego gatunku bakterii. Parametr ten jest określany jako %T>MIC.^MIC).”>16