propafenon

Propafenon to lek antyarytmiczny należący do klasy IC według klasyfikacji Vaughana-Williamsa. Wykazuje działanie blokujące kanały sodowe w komórkach mięśnia sercowego, co prowadzi do spowolnienia przewodnictwa impulsu elektrycznego. Dodatkowo wykazuje łagodne działanie beta-adrenolityczne oraz blokujące kanały wapniowe.

Główne wskazania do stosowania propafenonu obejmują leczenie nadkomorowych zaburzeń rytmu serca, w tym częstoskurczu nadkomorowego, migotania i trzepotania przedsionków oraz komorowych zaburzeń rytmu. Jest stosowany zarówno w przerywaniu arytmii (strategia pill-in-pocket), jak i w zapobieganiu nawrotom zaburzeń rytmu.

Stosowanie propafenonu wiąże się z potencjalnymi działaniami niepożądanymi, wśród których wymienia się zaburzenia żołądkowo-jelitowe, zawroty głowy, zaburzenia smaku oraz możliwość proarytmicznego działania, szczególnie u pacjentów z chorobą niedokrwienną serca lub niewydolnością serca. Lek jest przeciwwskazany u osób z ciężką niewydolnością serca, znacznym niedociśnieniem tętniczym oraz zaburzeniami przewodzenia przedsionkowo-komorowego.

Metabolizm propafenonu zachodzi głównie w wątrobie z udziałem enzymu CYP2D6, co powoduje zmienność osobniczą w farmakokinetyce leku. Może wchodzić w interakcje z innymi lekami, które są metabolizowane przez ten sam układ enzymatyczny, a także z lekami wpływającymi na układ przewodzący serca.

Powiązane wpisy

Leksykon leków
Interakcje leku – Alotendin 10 mg + 5 mg

Alotendin, zawierający bisoprolol fumaran i amlodypinę, wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne, które mogą istotnie wpływać na skuteczność i bezpieczeństwo terapii. Inhibitory CYP3A4 (np. klarytromycyna, erytromycyna, werapamil, diltiazem) znacząco zwiększają stężenie amlodypiny, podnosząc ryzyko niedociśnienia, szczególnie u osób starszych, co wymaga monitorowania i ewentualnej korekty dawki. Induktory CYP3A4 (ryfampicyna, ziele dziurawca) obniżają stężenie amlodypiny, osłabiając jej działanie hipotensyjne. Grejpfrut i sok grejpfrutowy zwiększają biodostępność amlodypiny, co może prowadzić do nadmiernego obniżenia ciśnienia tętniczego. Amlodypina może także zwiększać stężenia takrolimusu, cyklosporyny oraz symwastatyny (do 77%), co wymaga odpowiedniego monitorowania i ograniczenia dawki symwastatyny do 20 mg/dobę. Współpodawanie amlodypiny z dantrolenem (we wlewie) niesie ryzyko hiperkaliemii, migotania komór i zapaści krążeniowej.
adrenalina, alkohol etylowy, amiodaron, amlodypina, antagonista wapnia, atorwastatyna, barbituran, beta-adrenolityk, bisoprolol, blok przedsionkowo-komorowy, bradykardia, chinidyna, chromanie przestankowe, cyklosporyna, dantrolen, digoksyna, dihydropirydyna, diltiazem, dobutamina, dyzopiramid, dziurawiec, ergotamina, erytromycyna, ewerolimus, felodypina, fenotiazyna, fenytoina, flekainid, glikozyd naparstnicy, hiperkaliemia, hipertermia złośliwa, hipoglikemia, induktor CYP3A4, inhibitor CYP3A4, inhibitor kinazy mTOR, inhibitor monoaminooksydazy, insulina, izoprenalina, jaskra, klarytromycyna, klonidyna, lek beta-sympatykomimetyczny, lek parasympatykomimetyczny, lek przeciwarytmiczny, lek przeciwarytmiczny klasy III, lek przeciwcukrzycowy, lek przeciwgrzybiczny, lidokaina, makrolid, meflochina, metylodopa, migotanie komór, moksonidyna, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność serca, nifedypina, noradrenalina, propafenon, przełom nadciśnieniowy, rapamycyna, ryfampicyna, rylmenidyna, sympatykomimetyk, symwastatyna, syrolimus, takrolimus, temsyrolimus, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, warfaryna, werapamil
Leksykon leków
Interakcje leku – Cinacalcet Sandoz 60 mg

Cynakalcet, substancja czynna produktu Cinacalcet Sandoz, wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne, które wymagają uwagi klinicznej. Szczególnie istotne jest unikanie jednoczesnego stosowania z etelkalcetydem oraz innymi lekami obniżającymi stężenie wapnia, ze względu na wysokie ryzyko hipokalcemii. Metabolizm cynakalcetu odbywa się głównie przez enzymy CYP3A4 i CYP1A2; inhibitory CYP3A4 (np. ketokonazol 200 mg 2x/dobę) mogą podwoić stężenie cynakalcetu, natomiast induktory (np. ryfampicyna) obniżają jego poziom, co wymaga dostosowania dawki. Palenie tytoniu zwiększa klirens cynakalcetu o 36-38%, co również wymaga monitorowania i ewentualnej korekty dawkowania. Brak danych dotyczących wpływu inhibitorów CYP1A2 na cynakalcet sugeruje konieczność ostrożności i monitorowania w przypadku ich stosowania.
cyklosporyna, cynakalcet, CYP1A2, CYP2D6, CYP3A4, cyprofloksacyna, czas protrombinowy, dekstrometorfan, dezypramina, etelkalcetyd, flekainid, fluwoksamina, hipokalcemia, inhibitor CYP1A2, inhibitor CYP3A4, inhibitor pompy protonowej, itrakonazol, ketokonazol, klomipramina, lek immunosupresyjny, lek przeciwdepresyjny trójpierścieniowy, metabolizm CYP2D6, metoprolol, midazolam, nortryptylina, pantoprazol, propafenon, ryfampicyna, rytonawir, sewelamer, takrolimus, telitromycyna, warfaryna, węglan wapnia, worykonazol
Leksykon leków
Interakcje leku – Bloxazoc 23,75 mg

Metoprolol, metabolizowany głównie przez izoenzym CYP2D6, wykazuje liczne interakcje farmakologiczne, które mogą znacząco wpływać na jego stężenie w osoczu i profil bezpieczeństwa. Inhibitory CYP2D6, takie jak chinidyna, paroksetyna, fluoksetyna, sertralina, celekoksyb, terbinafina, propafenon i difenhydramina, mogą zwiększać stężenie metoprololu, co wymaga rozważenia redukcji dawki i monitorowania parametrów hemodynamicznych. Szczególnie istotne są interakcje z propafenonem (2-5-krotny wzrost stężenia metoprololu) oraz werapamilem, które mogą prowadzić do bradykardii i nadmiernego obniżenia ciśnienia tętniczego. Ponadto, amiodaron, leki przeciwarytmiczne klasy I (np. dyzopiramid), diltiazem oraz glikozydy naparstnicy mogą nasilać działanie β-adrenolityczne metoprololu, zwiększając ryzyko zaburzeń przewodzenia i bradykardii. Z kolei barbiturany i ryfampicyna indukują metabolizm metoprololu, obniżając jego stężenie i skuteczność terapeutyczną.
adrenalina, amiodaron, anestetyk wziewny, barbiturat, beta-adrenolityk, bradykardia, celekoksyb, chinidyna, cymetydyna, difenhydramina, diklofenak, diltiazem, doustny lek przeciwcukrzycowy, dyzopiramid, epinefryna, farmakokinetyka metoprololu, fenylopropanolamina, fluoksetyna, glikozyd naparstnicy, hipotonia ortostatyczna, hydralazyna, indometacyna, inhibitor CYP2D6, inhibitor monoaminooksydazy, izoenzym CYP 2D6, klonidyna, lek przeciwarytmiczny klasy I, niesteroidowy lek przeciwzapalny, norefedryna, paroksetyna, pochodna kwasu barbiturowego, propafenon, ryfampicyna, sertralina, sulindak, terbinafina, werapamil, zaburzenie przewodnictwa przedsionkowo-komorowego, zespół chorego węzła zatokowego
Leksykon leków
Interakcje leku – Metoprolol Biofarm ZK 95 mg

Metoprolol Biofarm ZK wykazuje liczne interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne, które mają istotne znaczenie kliniczne, zwłaszcza u pacjentów z chorobami układu sercowo-naczyniowego. Szczególną uwagę należy zwrócić na jednoczesne stosowanie antagonisty kanału wapniowego (werapamil, diltiazem) oraz leków przeciwarytmicznych klasy I (np. dyzopiramid), które mogą wywołać addytywne ujemne działanie inotropowe i chronotropowe, zwiększając ryzyko poważnych powikłań hemodynamicznych. W przypadku terapii skojarzonej z klonidyną, metoprolol powinien być odstawiany kilka dni przed odstawieniem klonidyny, aby uniknąć nadmiernej reakcji hipertensyjnej. Metoprolol może również nasilać działanie leków hipotensyjnych oraz maskować objawy hipoglikemii, co wymaga regularnej kontroli glikemii u pacjentów z cukrzycą typu 2. Wziewne środki znieczulające mogą potęgować bradykardię indukowaną przez metoprolol, co wymaga poinformowania anestezjologa o stosowaniu tego leku.
alfa-metylodopa, amiodaron, antagonista kanału wapniowego, bradykardia, celekoksyb, chinidyna, chloropromazyna, cukrzyca typu 2, cymetydyna, CYP2D6, difenhydramina, dysfagia, dyzopiramid, działanie chronotropowe, działanie hipotensyjne, działanie inotropowe, glikozyd nasercowy, guanfacyna, hipoglikemia, hydralazyna, hydroksychlorochina, indometacyna, inhibitor MAO, inhibitor syntezy prostaglandyn, insulina, klonidyna, leczenie przeciwcukrzycowe, lek beta-adrenolityczny, lek blokujący zwoje współczulne, lek obniżający ciśnienie tętnicze, lek przeciwarytmiczny, lek przeciwarytmiczny klasy I, lek sympatykomimetyczny, lidokaina, neuroleptyk, niedociśnienie, niewydolność serca, noradrenalina, paroksetyna, propafenon, reakcja anafilaktyczna, receptor beta-adrenergiczny, rezerpina, ryfampicyna, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, stężenie glukozy we krwi, terbinafina, tymolol, werapamil, wziewny lek znieczulający, zaburzenie czynności lewej komory, zaburzenie przewodzenia przedsionkowo-komorowego, zawrót głowy, zespół chorej zatoki
Leksykon leków
Interakcje leku – Lexapro 10 mg

Escytalopram, substancja czynna preparatu Lexapro, wykazuje liczne interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne, które mają istotne znaczenie kliniczne. Szczególnie niebezpieczne są interakcje z nieodwracalnymi nieselektywnymi inhibitorami MAO, moklobemidem oraz linezolidem, które mogą wywołać zagrażający życiu zespół serotoninowy i są bezwzględnie przeciwwskazane. Również łączenie escytalopramu z lekami wydłużającymi odstęp QT (np. leki przeciwarytmiczne klasy IA i III, niektóre przeciwpsychotyczne, antybiotyki i przeciwhistaminowe) jest przeciwwskazane ze względu na ryzyko arytmii. Należy zachować ostrożność przy stosowaniu selegiliny (≤10 mg/dobę), opioidów (w tym tramadolu), tryptanów, leków obniżających próg drgawkowy oraz preparatów zawierających dziurawiec zwyczajny. Współistniejące stosowanie escytalopramu z lekami przeciwzakrzepowymi i NLPZ wymaga monitorowania parametrów krzepnięcia z uwagi na zwiększone ryzyko krwawień. Ponadto, leki powodujące hipokaliemię lub hipomagnezemię zwiększają ryzyko złośliwych arytmii.
cymetydyna, CYP2C19, CYP2D6, CYP3A4, dezypramina, doustny lek przeciwzakrzepowy, dziurawiec zwyczajny, escytalopram, ezomeprazol, flekainid, flukonazol, fluwoksamina, haloperydol, hipokaliemia, hipomagnezemia, inhibitor MAO, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, klomipramina, lanzoprazol, lek przeciwarytmiczny, lek przeciwpsychotyczny, lek serotoninergiczny, linezolid, metoprolol, moklobemid, niesteroidowy lek przeciwzapalny, nortryptylina, obniżenie progu drgawkowego, omeprazol, pochodna fenotiazyny, propafenon, rysperydon, selegilina, tiorydazyna, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, tyklopidyna, wydłużenie odstępu QT, zespół serotoninowy, złośliwa arytmia
Leksykon leków
Interakcje leku – ApoSerta 50 mg

Sertralina wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne, które mają istotne znaczenie kliniczne. Przeciwwskazane jest łączenie sertraliny z inhibitorami MAO (nieodwracalnymi, odwracalnymi selektywnymi MAO-A oraz nieselektywnym linezolidem) ze względu na ryzyko zespołu serotoninowego, wymagające zachowania odpowiednich okresów karencji (np. 14 dni po selegilinie). Jednoczesne stosowanie pimozydu zwiększa jego stężenie o około 35%, co grozi zaburzeniami rytmu serca. Sertralina może nasilać działanie leków serotoninergicznych (fentanyl, tryptany, inne SSRI/SNRI), a także leków wydłużających odstęp QTc, co zwiększa ryzyko torsade de pointes. Współpodawanie z litem wymaga monitorowania drżeń, a fenytoina, jako induktor CYP3A4, może obniżać stężenie sertraliny, co wymaga kontroli terapeutycznej. Ponadto, sertralina jest umiarkowanym inhibitorem CYP2D6, co może podnosić stężenia leków o wąskim indeksie terapeutycznym metabolizowanych przez ten enzym (np. propafenon, flekainid, trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne) o 23-37%.
arytmia komorowa, bloker przewodnictwa nerwowo-mięśniowego, cholinoesteraza, cytochrom P450, czas protrombinowy, dysfagia, farmakokinetyka litu, fenytoina, flekainid, hemostaza, induktor CYP3A4, inhibitor CYP 2D6, inhibitor CYP2C19, inhibitor CYP3A4, inhibitor MAO-A, inhibitor monoaminooksydazy, izoenzym CYP 3A4, kwas acetylosalicylowy, lek przeciwarytmiczny klasy 1C, lek serotoninergiczny, linezolid, metabolizm CYP2C19, moklobemid, nieodwracalny inhibitor MAO, NLPZ, ośrodkowy układ nerwowy, pimozyd, płytki krwi, propafenon, selegilina, sumatryptan, torsade de pointes, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, tryptan, tyklopidyna, warfaryna, współczynnik INR, wydłużenie odstępu QT, zespół serotoninowy, złośliwy zespół neuroleptyczny
Leksykon leków
Interakcje leku – Conaret 7,5 mg

Bisoprolol fumaranu, substancja czynna leku Conaret, wykazuje liczne interakcje farmakologiczne o różnym stopniu istotności klinicznej, które należy uwzględnić podczas terapii. Szczególnie istotne są interakcje z antagonistami wapnia typu werapamilu i diltiazemu, które mogą prowadzić do ujemnego wpływu na kurczliwość mięśnia sercowego oraz zaburzeń przewodzenia przedsionkowo-komorowego, zwłaszcza przy dożylnym podaniu werapamilu, co może skutkować ciężkim niedociśnieniem tętniczym i blokiem AV. Leki przeciwnadciśnieniowe o działaniu ośrodkowym (klonidyna, metylodopa, moksonidyna, rylmenidyna) mogą nasilać niewydolność serca poprzez zmniejszenie częstości akcji serca i pojemności minutowej, a nagłe odstawienie tych leków zwiększa ryzyko nadciśnienia „z odbicia”. W leczeniu stabilnej przewlekłej niewydolności serca niezalecane jest łączenie bisoprololu z lekami przeciwarytmicznymi klasy I (chinidyna, dyzopiramid, lidokaina, fenytoina, flekainid, propafenon) ze względu na ryzyko nasilenia zaburzeń przewodzenia i ujemnego działania inotropowego.
adrenalina, amiodaron, amlodypina, antagonista wapnia, antagonista wapnia typu dihydropirydyny, barbiturat, beta-adrenolityk miejscowy, beta-sympatykomimetyk, bisoprolol fumaran, blok przedsionkowo-komorowy, bradykardia, chinidyna, choroba niedokrwienna serca, chromanie przestankowe, czynność skurczowa komór, diltiazem, dławica piersiowa, dobutamina, doustny lek przeciwcukrzycowy, dyzopiramid, działanie hipoglikemizujące, działanie hipotensyjne, działanie inotropowe, felodypina, fenytoina, flekainid, glikozyd naparstnicy, hipoglikemia, inhibitor monoaminooksydazy, insulina, izoprenalina, jaskra, klonidyna, kurczliwość mięśnia sercowego, lek parasympatykomimetyczny, lek przeciwarytmiczny klasy I, lek przeciwarytmiczny klasy III, lek przeciwnadciśnieniowy działający ośrodkowo, lek sympatykomimetyczny, lek znieczulający, lidokaina, meflochina, metylodopa, moksonidyna, nadciśnienie z odbicia, niedociśnienie tętnicze, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewybiórczy beta-adrenolityk, niewydolność serca, noradrenalina, pochodna fenotiazyny, propafenon, przełom nadciśnieniowy, przewodzenie przedsionkowo-komorowe, receptor alfa-adrenergiczny, receptor beta-adrenergiczny, rylmenidyna, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, werapamil, zawroty głowy, znieczulenie ogólne
Leksykon leków
Interakcje leku – Servenon 15 mg

Escytalopram, substancja czynna leku Servenon, wykazuje liczne interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne o istotnym znaczeniu klinicznym. Szczególnie niebezpieczne są interakcje z nieodwracalnymi, nieselektywnymi inhibitorami MAO (ryzyko zespołu serotoninowego, przeciwwskazane łączenie; przerwa 14 dni po inhibitorze MAO i 7 dni po escytalopramie), odwracalnym selektywnym inhibitorem MAO-A (moklobemid) oraz odwracalnym nieselektywnym inhibitorem MAO (linezolid), gdzie konieczne jest stosowanie minimalnych dawek i ścisła kontrola kliniczna. Ponadto, escytalopram nie powinien być łączony z lekami wydłużającymi odstęp QT (np. leki przeciwarytmiczne klasy Ia i III, niektóre przeciwpsychotyczne, trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne, niektóre antybiotyki i leki przeciwmalaryczne) ze względu na ryzyko złośliwych arytmii. Współstosowanie z lekami serotoninergicznymi (tramadol, buprenorfina, tryptany) zwiększa ryzyko zespołu serotoninowego, a z lekami obniżającymi próg drgawkowy (np. bupropion, tramadol, neuroleptyki) wymaga ostrożności. Warto również monitorować pacjentów przyjmujących escytalopram wraz z litem, tryptofanem, ziołem dziurawca oraz lekami wpływającymi na układ krzepnięcia i elektrolity (hipokaliemia, hipomagnezemia), ze względu na ryzyko nasilenia działań niepożądanych i zaburzeń hemostazy.
astemizol, buprenorfina, bupropion, cymetydyna, CYP2D6, dezypramina, doustny lek przeciwzakrzepowy, dziurawiec zwyczajny, erytromycyna, escytalopram, ezomeprazol, flekainid, flukonazol, fluwoksamina, halofantryna, haloperydol, hipokaliemia, hipomagnezemia, Hypericum perforatum, inhibitor CYP2C19, inhibitor MAO, inhibitor MAO-A, inhibitor monoaminooksydazy, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, izoenzym CYP2C19, izoenzym CYP3A4, klomipramina, lansoprazol, lek przeciwarytmiczny, lek przeciwbakteryjny, lek przeciwhistaminowy, lek przeciwmalaryczny, lek przeciwpsychotyczny, lek serotoninergiczny, linezolid, lit farmakologia, meflochina, metoprolol, mizolastyna, moklobemid, moksyfloksacyna, neuroleptyk, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność serca, NLPZ, nortryptylina, omeprazol, pentamidyna, pimozyd, pochodna butyrofenonu, pochodna fenotiazyny, pochodna tioksantenu, próg drgawkowy, propafenon, przewodnictwo elektryczne serca, rysperydon, sparfloksacyna, SSRI, sumatryptan, tiorydazyna, tramadol, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, tryptan, tryptofan, tyklopidyna, układ krzepnięcia, układ serotoninergiczny, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie rytmu serca, zespół serotoninowy, złośliwa arytmia serca
Leksykon substancji czynnych
Darunawir – Interakcje

Darunawir, stosowany w terapii HIV wyłącznie w połączeniu z wzmacniaczem farmakokinetycznym – rytonawirem lub kobicystatem – wykazuje złożone interakcje farmakokinetyczne, głównie poprzez inhibicję i indukcję izoenzymów CYP3A, CYP2D6 oraz transportera P-gp. Rytonawir i darunawir hamują CYP3A, CYP2D6 i P-gp, co może prowadzić do zwiększenia stężeń leków metabolizowanych przez te szlaki, np. flekainidu, propafenonu, metoprololu, a także do zmniejszenia stężeń aktywnych metabolitów leków metabolizowanych przez CYP3A. Kobicystat, w przeciwieństwie do rytonawiru, nie indukuje CYP1A2, CYP2B6, CYP2C8, CYP2C9, CYP2C19 ani UGT1A1, ale darunawir wzmocniony kobicystatem jest bardziej podatny na indukcję CYP3A. Silne induktory CYP3A, takie jak ryfampicyna i dziurawiec zwyczajny, są przeciwwskazane z darunawirem wzmocnionym rytonawirem lub kobicystatem. W terapii należy uwzględnić ryzyko zmiany ekspozycji leków o wąskim indeksie terapeutycznym, w tym leków przeciwarytmicznych, przeciwzakrzepowych, statyn, leków przeciwpsychotycznych i przeciwpadaczkowych, z licznymi przeciwwskazaniami i koniecznością monitorowania klinicznego oraz dostosowania dawek.
amiodaron, amlodypina, antagonista wapnia, apiksaban, atorwastatyna, awanafil, beklometazon, beta-adrenolityk, białko transportowe, bozentan, buspiron, chinidyna, cyklosporyna, CYP2C9, CYP2D6, cytochrom P450, dabigatran, darunawir, dasatynib, diazepam, digoksyna, diltiazem, dolutegrawir, dronedaron, dyzopiramid, dziurawiec zwyczajny, edoksaban, efawirenz, elbaswir, eteksylat dabigatranu, etrawiryna, etynyloestradiol, ewerolimus, felodypina, fenobarbital, fenytoina, flekainid, glekaprewir, glikoproteina p, grazoprewir, induktor CYP3A, inhibitor fosfodiesterazy typu 5, inhibitor integrazy, inhibitor izoenzymu CYP3A, inhibitor proteazy HIV, irynotekan, itrakonazol, karbamazepina, karwedilol, klorazepat, kobicystat, kortykosteroid, kwetiapina, lek immunosupresyjny, lek przeciwarytmiczny, lek przeciwdepresyjny, lek przeciwgrzybiczny, lek przeciwnowotworowy, lek przeciwpadaczkowy, lek przeciwpsychotyczny, lek przeciwzakrzepowy, lek sedatywny, lidokaina, lowastatyna, lurazydon, meksyletyna, metadon, metoprolol, midazolam, miopatia, nadciśnienie płucne, newirapina, nienukleozydowy inhibitor odwrotnej transkryptazy, nifedypina, nikardypina, nilotynib, nukleozydowy inhibitor odwrotnej transkryptazy, OATP1B1, paklitaksel, paroksetyna, perfenazyna, pibrentaswir, pimozyd, prawastatyna, propafenon, raltegrawir, ranolazyna, rozuwastatyna, ryfabutyna, ryfampicyna, rysperydon, rytonawir, rywaroksaban, sertindol, sertralina, statyna, syldenafil, symwastatyna, syrolimus, tadalafil, takrolimus, tenofowir, tikagrelor, tiorydazyna, triazolam, tymolol, wardenafil, warfaryna, werapamil, winblastyna, winkrystyna, worykonazol, wzmacniacz farmakokinetyczny, zespół Cushinga
Leksykon substancji czynnych
Propafenon – Właściwości farmakokinetyczne

Propafenon, będący racemiczną mieszaniną S- i R-propafenonu, charakteryzuje się złożoną farmakokinetyką, istotną dla jego zastosowania klinicznego. Po podaniu doustnym biodostępność wynosi około 50% po pojedynczej dawce, wzrastając do niemal 100% po 3-4 dniach stosowania, co wiąże się z nasyceniem metabolizmu pierwszego przejścia głównie przez CYP2D6. Maksymalne stężenie we krwi osiągane jest po 2-3 godzinach (3,5 h dla preparatu Polfenon). Propafenon wykazuje wysoki stopień wiązania z białkami osocza (81,3-97,3% w zależności od stężenia), przenika przez barierę łożyskową i do mleka. Metabolizm jest genetycznie uwarunkowany, dzieląc pacjentów na szybko i wolno metabolizujących, co wpływa na okres półtrwania (2-10 h vs. 10-32 h) oraz kinetykę (nieliniowa u szybko metabolizujących, liniowa u wolno metabolizujących). Główne aktywne metabolity to 5-hydroksypropafenon i N-depropylopropafenon, których aktywność przeciwarytmiczna jest zbliżona do leku macierzystego.
5-hydroksypropafenon, aktywność przeciwarytmiczna, bariera łożyskowa, biodostępność propafenonu, izoenzym CYP1A2, izoenzym CYP2D6, izoenzym CYP3A4, kinetyka leku, kinetyka liniowa, kinetyka nieliniowa, klirens propafenonu, metabolity glukuronidowe, metabolizm pierwszego przejścia, metabolizm propafenonu, mieszanina racemiczna, N-depropylopropafenon, niewydolność nerek, norpropafenon, objętość dystrybucji, okres półtrwania, propafenon, stan stacjonarny, wiązanie z białkami osocza, zaburzenia czynności wątroby, zapis EKG
Leksykon leków
Interakcje leku – Darunavir Glenmark 800 mg

Profil interakcji darunawiru jest ściśle zależny od zastosowanego wzmacniacza farmakokinetycznego – rytonawiru lub kobicystatu. Oba wzmacniacze wpływają na metabolizm darunawiru głównie przez izoenzym CYP3A, jednak darunawir wzmocniony kobicystatem wykazuje większą wrażliwość na indukcję CYP3A, co wymaga szczególnej ostrożności przy jednoczesnym stosowaniu induktorów (np. ryfampicyna, ziele dziurawca, karbamazepina). Rytonawir i darunawir są inhibitorami CYP3A, CYP2D6 oraz glikoproteiny P (P-gp), co może prowadzić do zwiększenia stężeń leków metabolizowanych przez te szlaki, np. flekainidu, metoprololu, czy warfaryny. W przypadku leków o wąskim indeksie terapeutycznym metabolizowanych przez CYP3A (lowastatyna, symwastatyna, triazolam, midazolam doustny, pimozyd, kwetiapina) jednoczesne stosowanie z darunawirem wzmocnionym rytonawirem jest przeciwwskazane. Ponadto, rytonawir hamuje transportery OATP1B1 i OATP1B3, co może zwiększać stężenia substratów takich jak digoksyna czy bozentan. Zaleca się monitorowanie kliniczne i dostosowanie dawek leków współstosowanych, zwłaszcza przy zmianie wzmacniacza farmakokinetycznego.
amlodypina, atorwastatyna, awanafil, beklometazon, benzodiazepina, betametazon, białko transportowe, bozentan, budezonid, buprenorfina, buspiron, cyklosporyna, CYP2C19, CYP2C9, CYP2D6, CYP3A, deksametazon, diazepam, digoksyna, diltiazem, dziurawiec zwyczajny, elbaswir, estazolam, eteksylat dabigatranu, ewerolimus, felodypina, fenobarbital, fenytoina, flekainid, flukonazol, flutikazon, glekaprewir, glikoproteina p, grazoprewir, hepatotoksyczność, indukcja CYP3A, induktor CYP3A, inhibitor CYP2D6, inhibitor CYP3A, inhibitor CYP3A4, inhibitor integrazy, inhibitor proteazy, itrakonazol, izawukonazol, karbamazepina, karwedilol, klorazepat, klotrymazol, kobicystat, kolchicyna, kwetiapina, lek przeciwgrzybiczny azolowy, lowastatyna, lurazydon, metadon, metformina, metoprolol, midazolam, nalokson, nienukleozydowy inhibitor odwrotnej transkryptazy, nifedypina, nikardypina, nukleozydowy inhibitor odwrotnej transkryptazy, OATP1B1, OATP1B3, perfenazyna, pibrentaswir, pimozyd, pozakonazol, prawastatyna, propafenon, rabdomioliza, rozuwastatyna, ryfampicyna, rysperydon, rytonawir, sertindol, statyna, syldenafil, symwastatyna, syrolimus, tadalafil, takrolimus, tętnicze nadciśnienie płucne, tiorydazyna, triazolam, tymolol, UGT1A1, wardenafil, warfaryna, werapamil, worykonazol, wskaźnik terapeutyczny, wzmacniacz farmakokinetyczny, zespół Cushinga, zolpidem
Leksykon substancji czynnych
Lipa – Interakcje

Kwiat lipy (Tilia spp.) jest składnikiem wielu preparatów leczniczych, które w czystej formie nie wykazują istotnych klinicznie interakcji z innymi lekami. Jednakże śluz zawarty w kwiatach może obniżać wchłanianie jednocześnie podawanych leków, co może skutkować zmniejszeniem ich biodostępności; zaleca się zachowanie odstępu czasowego 1-2 godzin przy podawaniu leków o wąskim indeksie terapeutycznym. W preparatach złożonych, takich jak DEXApico, zawierających wyciąg z kwiatu lipy oraz dekstrometorfanu bromowodorek, obserwuje się liczne interakcje farmakologiczne, głównie związane z dekstrometorfanem. Szczególnie istotne są interakcje z inhibitorami MAO (przeciwwskazane stosowanie ze względu na ryzyko zespołu serotoninowego i ciężkich działań niepożądanych), lekami przeciwbakteryjnymi (np. linezolid), silnymi i umiarkowanymi inhibitorami CYP2D6 (fluoksetyna, paroksetyna, chinidyna, amiodaron i inne), a także z buprenorfiną i lekami o działaniu depresyjnym na ośrodkowy układ nerwowy (OUN). Chinidyna może zwiększać stężenie dekstrometorfanu nawet 20-krotnie, co znacząco podnosi ryzyko toksyczności i zespołu serotoninowego.
amiodaron, biodostępność, buprenorfina, bupropion, chinidyna, cynakalcet, dekstrometorfan, depresja oddechowa, flekainid, fluoksetyna, haloperydol, indeks terapeutyczny, inhibitor CYP2D6, inhibitor MAO, korzeń lukrecji, korzeń prawoślazu, kwiat lipy, kwiat rumianku, kwiatostan głogu, lek antyarytmiczny, lek przeciwbakteryjny, lek przeciwdepresyjny, lek przeciwgrzybiczy, lek przeciwhistaminowy, lek przeciwpsychotyczny, lek psychotropowy, linezolid, liść babki lancetowatej, liść mięty, metabolizm pierwszego przejścia, metadon, nadczynność przytarczyc, ośrodkowy układ nerwowy, paroksetyna, perfenazyna, propafenon, sertralina, SSRI, terbinafina, Tilia cordata, Tilia platyphyllos, Tilia vulgaris, tiorydazyna, uzależnienie opioidowe, zespół serotoninowy, ziele melisy, ziele tymianku
Leksykon leków
Interakcje leku – Cinacalcet Aristo 90 mg

Cynakalcet, metabolizowany głównie przez enzymy CYP3A4 i CYP1A2, wykazuje istotne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne, które mają kluczowe znaczenie dla bezpieczeństwa terapii. Silne inhibitory CYP3A4 (np. ketokonazol 200 mg 2x/dobę) podwajają stężenie cynakalcetu w osoczu, co może wymagać redukcji dawki, natomiast induktory CYP3A4 (np. ryfampicyna) obniżają jego stężenie, potencjalnie zmniejszając skuteczność leku. Palenie tytoniu zwiększa klirens cynakalcetu o 36-38%, co również może wymagać dostosowania dawkowania. Cynakalcet jest silnym inhibitorem CYP2D6, co prowadzi do znacznego wzrostu stężeń leków o wąskim indeksie terapeutycznym metabolizowanych przez ten enzym, takich jak dezypramina (3,6-krotny wzrost ekspozycji) czy dekstrometorfan (11-krotny wzrost AUC), co wymaga szczególnej ostrożności i modyfikacji dawek tych leków. Jednoczesne stosowanie cynakalcetu z innymi lekami obniżającymi poziom wapnia, zwłaszcza etelkalcetydu, jest przeciwwskazane ze względu na wysokie ryzyko hipokalcemii.
alkohol etylowy, cyklosporyna, cynakalcet, CYP1A2, CYP3A4, cyprofloksacyna, cytochrom P450, czas protrombinowy, czynnik krzepnięcia VII, dekstrometorfan, dezypramina, enzym CYP2D6, etelkalcetyd, farmakokinetyka, flekainid, fluwoksamina, gospodarka wapniowo-fosforanowa, hepatotoksyczność, hipokalcemia, itrakonazol, ketokonazol, klomipramina, metoprolol, midazolam, nortryptylina, palenie tytoniu, pantoprazol, propafenon, ryfampicyna, rytonawir, sewelamer, takrolimus, telitromycyna, warfaryna, węglan wapnia, worykonazol, zaburzenie czynności wątroby
Leksykon leków
Interakcje leku – Miravil 100 mg

Sertralina, składnik aktywny Miravil 100 mg, wykazuje liczne interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne, które mają istotne znaczenie kliniczne. Przeciwwskazane jest jednoczesne stosowanie sertraliny z inhibitorami MAO (np. selegilina, moklobemid, linezolid) ze względu na ryzyko zespołu serotoninowego; wymagane są odpowiednie odstępy czasowe (minimum 14 dni po inhibitorze MAO przed sertraliną i 7 dni po sertralinie przed inhibitorami MAO). Pimozyd w połączeniu z sertraliną zwiększa stężenie pimozydu o około 35%, co jest niebezpieczne ze względu na wąski indeks terapeutyczny. Zaleca się ostrożność przy łączeniu sertraliny z lekami serotoninergicznymi (opioidy, tryptany) oraz lekami wydłużającymi odstęp QT, gdyż może to zwiększać ryzyko arytmii komorowych, w tym torsade de pointes. Współistniejące stosowanie sertraliny z litem wymaga monitorowania drżeń, a fenytoina może indukować metabolizm sertraliny, co wymaga kontroli stężenia fenytoiny. Metamizol może obniżać stężenie sertraliny poprzez indukcję CYP2B6 i CYP3A4, co może zmniejszać skuteczność terapii.
arytmia komorowa, błękit metylenowy, blokada nerwowo-mięśniowa, cholinoesteraza, cymetydyna, czas protrombinowy, dezypramina, diazepam, digoksyna, dziurawiec zwyczajny, farmakokinetyka litu, fentanyl, fenytoina, flekainid, fluoksetyna, fluwoksamina, haloperydol, induktor CYP3A4, inhibitor CYP3A4, inhibitor monoaminooksydazy, inhibitor proteazy, INR, itrakonazol, karbamazepina, ketokonazol, kwas acetylosalicylowy, lek antyarytmiczny, lek przeciwpsychotyczny, lek serotoninergiczny, lek wydłużający odstęp QT, linezolid, metabolizm CYP2C19, metamizol, miwakurium, moklobemid, pimozyd, propafenon, selegilina, sumatryptan, torsade de pointes, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, tryptan, tyklopidyna, warfaryna, wydłużenie odstępu QT, zespół serotoninowy, złośliwy zespół neuroleptyczny
Leksykon substancji czynnych
Senes – Interakcje

Senes (Cassia senna L., C. acutifolia Delile, C. angustifolia Vahl) jest składnikiem wielu preparatów przeczyszczających (np. Figura 1, Normosan, Normosan fix) i może powodować hipokaliemię, szczególnie przy długotrwałym stosowaniu. Hipokaliemia ta prowadzi do istotnych interakcji farmakodynamicznych, zwłaszcza z glikozydami nasercowymi (digoksyna, digitoksyna) oraz lekami przeciwarytmicznymi (amiodaron, sotalol, propafenon), zwiększając ryzyko zaburzeń rytmu serca, w tym torsade de pointes. Dodatkowo, senes w połączeniu z lekami moczopędnymi (furosemid, hydrochlorotiazyd, indapamid), adrenokortykosteroidami (prednizon, deksametazon, hydrokortyzon) oraz produktami zawierającymi korzeń lukrecji nasila utratę potasu, co może prowadzić do poważnych zaburzeń elektrolitowych i klinicznych powikłań. Alkohol etylowy, poprzez działanie diuretyczne i drażniące na przewód pokarmowy, może potęgować te efekty, choć interakcja ta jest mniej udokumentowana.
adrenokortykosteroid, alkaloza metaboliczna, amiodaron, Cassia senna, deksametazon, digitoksyna, digoksyna, diuretyk pętlowy, diuretyk tiazydowy, furosemid, glicyryzyna, glikozyd nasercowy, Glycyrrhiza glabra, hiperaldosteronizm, hipokaliemia, hormon antydiuretyczny, hydrochlorotiazyd, hydrokortyzon, indapamid, korzeń lukrecji, kwas etakrynowy, lek moczopędny, lek przeciwarytmiczny, odwodnienie, prednizon, preparat przeczyszczający, propafenon, senes, sotalol, suplementacja potasu, torsade de pointes, zaburzenia elektrolitowe, zaburzenia rytmu serca
Leksykon substancji czynnych
Liść senesu – Interakcje

Liść senesu (Sennae folium) zawiera glikozydy hydroksyantracenowe, które mogą indukować hipokaliemię przy długotrwałym stosowaniu, co znacząco wpływa na farmakokinetykę i farmakodynamikę wielu leków. Hipokaliemia (obniżenie stężenia potasu w surowicy) nasila toksyczność glikozydów nasercowych (digoksyna, digitoksyna), zwiększa ryzyko zaburzeń rytmu serca przy stosowaniu leków przeciwarytmicznych (amiodaron, propafenon, chinidyna) oraz leków wydłużających odstęp QT (np. makrolidy, leki przeciwpsychotyczne). Dodatkowo, liść senesu może nasilać hipokaliemię w połączeniu z diuretykami pętlowymi i tiazydowymi (furosemid, hydrochlorotiazyd), adrenokortykosteroidami (prednizon, deksametazon) oraz preparatami z korzenia lukrecji (Glycyrrhiza glabra). Mechanizm przyspieszonego pasażu jelitowego może ograniczać wchłanianie doustnych środków antykoncepcyjnych, leków o wąskim indeksie terapeutycznym (warfaryna, fenytoina), antybiotyków doustnych oraz leków przeciwcukrzycowych, co wymaga monitorowania skuteczności terapii i ewentualnej korekty dawek.
adrenokortykosteroid, amiodaron, amoksycylina, azytromycyna, chinidyna, deksametazon, digitoksyna, digoksyna, diuretyk pętlowy, diuretyk tiazydowy, doksycyklina, fenytoina, furosemid, gliklazyd, glikozyd hydroksyantracenowy, glikozyd nasercowy, hipokaliemia, hydrochlorotiazyd, indeks terapeutyczny, insulina, kontrola glikemii, korzeń lukrecji, lek przeciwarytmiczny, liść senesu, metformina, odcinek QT, pasaż jelitowy, prednizon, preparat estrogenowo-progestagenowy, propafenon, spironolakton, teofilina, torsade de pointes, warfaryna, zaburzenie równowagi elektrolitowej
Leksykon leków
Interakcje leku – Propranolol WZF 10 mg

Propranolol, jako nieselektywny β-adrenolityk, wykazuje liczne interakcje farmakologiczne o istotnym znaczeniu klinicznym, które mogą prowadzić do nasilenia lub osłabienia jego działania terapeutycznego oraz zwiększenia ryzyka działań niepożądanych. Szczególnie istotne są interakcje z lekami przeciwarytmicznymi klasy I (np. dyzopiramid), glikozydami naparstnicy, antagonistami kanału wapniowego (werapamil, diltiazem) oraz pochodnymi dihydropirydyny (np. nifedypina), które mogą powodować nasilenie działania inotropowo ujemnego, bradykardię, ciężkie niedociśnienie tętnicze i zaburzenia przewodnictwa. W przypadku antagonistów kanału wapniowego dożylne podawanie propranololu jest przeciwwskazane, a po ich odstawieniu należy zachować co najmniej 48-godzinny odstęp przed rozpoczęciem terapii propranololem. Ponadto, propranolol może nasilać działanie hipoglikemizujące leków przeciwcukrzycowych, maskując objawy hipoglikemii, co wymaga szczególnej ostrożności w monitorowaniu pacjentów. Interakcje z lekami sympatykomimetycznymi (np. adrenalina) mogą prowadzić do paradoksalnego skurczu naczyń, nadciśnienia i bradykardii, zwłaszcza przy dożylnym podaniu adrenaliny.
adrenalina, alkohol etylowy, antagonista kanału wapniowego, bradykardia, chinidyna, chloropromazyna, cymetydyna, dihydroergotamina, diltiazem, dyzopiramid, działanie depresyjne, działanie hipoglikemizujące, działanie hipotensyjne, działanie inotropowo ujemne, działanie przeciwpsychotyczne, działanie wazodylatacyjne, ergotamina, funkcja lewej komory, glikozyd naparstnicy, hydralazyna, ibuprofen, indometacyna, isradypina, klonidyna, lacydypina, lek przeciwarytmiczny klasy I, lek przeciwcukrzycowy, lek sympatykomimetyczny, lidokaina, maskowanie objawów hipoglikemii, metabolizm wątrobowy, nadciśnienie tętnicze, nadciśnienie z odbicia, niedociśnienie tętnicze, nieselektywny lek beta-adrenolityczny, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność serca, nifedypina, nikardypina, nisoldypina, odruchowa tachykardia, ośrodkowy układ nerwowy, pochodna dihydropirydyny, propafenon, prostaglandyna, przewodzenie przedsionkowo-komorowe, ryfampicyna, sedacja, skurcz naczyń, środek znieczulający, teofilina, tiorydazyna, warfaryna, werapamil
Leksykon leków
Interakcje leku – Zotral 100 mg

Sertralina, jako inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI), wykazuje liczne interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne, które mają istotne znaczenie kliniczne. Bezwzględnie przeciwwskazane jest łączenie sertraliny z inhibitorami monoaminooksydazy (MAO), zarówno nieodwracalnymi (np. selegilina), jak i odwracalnymi (moklobemid, linezolid), ze względu na ryzyko zespołu serotoninowego i ciężkich działań niepożądanych, w tym drgawek i zgonu. Ponadto, jednoczesne stosowanie sertraliny z pimozydem jest przeciwwskazane z powodu wzrostu stężenia pimozydu o około 35% i ryzyka zaburzeń rytmu serca. Wysokie ryzyko zespołu serotoninowego występuje także przy łączeniu sertraliny z innymi lekami serotoninergicznymi (SSRI, SNRI, tramadol, tryptany) oraz opioidami (np. fentanyl). Zaleca się ostrożność i monitorowanie pacjentów podczas terapii łączonej z litem, warfaryną, lekami antyarytmicznymi klasy 1C, trójpierścieniowymi lekami przeciwdepresyjnymi, typowymi lekami przeciwpsychotycznymi oraz fenytoiną, ze względu na potencjalne interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne, w tym zmiany stężeń leków i ryzyko działań niepożądanych.
aprepitant, cytochrom P450, czas protrombinowy, diltiazem, drżenie, dziurawiec zwyczajny, erytromycyna, fenobarbital, fentanyl, fenytoina, flekainid, flukonazol, fluoksetyna, fluwoksamina, haloperydol, hepatotoksyczność, inhibitor MAO-A, inhibitor monoaminooksydazy, inhibitor proteazy, inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, INR, itrakonazol, karbamazepina, ketokonazol, klarytromycyna, kwas acetylosalicylowy, lansoprazol, lek antyarytmiczny, lek przeciwpsychotyczny, lek serotoninergiczny, linezolid, lit pierwiastek, metamizol, moklobemid, nefazodon, nieodwracalny inhibitor MAO, omeprazol, padaczka, pantoprazol, pimozyd, posakonazol, próg drgawkowy, propafenon, rabeprazol, ryfampicyna, selegilina, sertralina, sumatryptan, telitromycyna, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, tyklopidyna, warfaryna, werapamil, worykonazol, zespół serotoninowy, złośliwy zespół neuroleptyczny
Leksykon leków
Interakcje leku – Darunavir Aurovitas 600 mg

Darunawir w skojarzeniu z rytonawirem wykazuje istotne interakcje farmakokinetyczne, głównie poprzez inhibicję izoenzymów CYP3A i CYP2D6 oraz transportera P-glikoproteiny (P-gp). Połączenie to powoduje około 14-krotne zwiększenie ekspozycji na darunawir przy dawce 600 mg z rytonawirem 100 mg dwa razy na dobę, co wymaga stosowania rytonawiru jako inhibitora farmakokinetycznego. Jednoczesne podawanie z lekami metabolizowanymi przez CYP3A, zwłaszcza o wąskim indeksie terapeutycznym, jest przeciwwskazane ze względu na ryzyko ciężkich działań niepożądanych. Ponadto, darunawir/rytonawir indukuje CYP2C9 i CYP2C19, a hamuje CYP2D6, co wpływa na stężenia leków takich jak warfaryna (zmniejszenie ekspozycji) czy metoprolol (zwiększenie ekspozycji), wymagając monitorowania i dostosowania dawek. Inhibicja P-gp i transporterów OATP1B1/OATP1B3 przez rytonawir może zwiększać stężenia substratów tych białek, np. digoksyny, statyn i bozentanu, co wiąże się z koniecznością ścisłego monitorowania i ewentualnej korekty dawkowania.
amlodypina, atorwastatyna, biodostępność, bozentan, CYP2C19, CYP2C9, cytochrom P450, dabigatran, darunawir, digoksyna, działanie niepożądane, dziurawiec zwyczajny, enzym CYP2C8, fenobarbital, fenytoina, flekainid, glikoproteina p, hamowanie CYP2D6, hepatotoksyczność, indeks terapeutyczny, induktor CYP3A, inhibicja CYP2D6, inhibicja CYP3A, inhibitor CYP3A, interakcja farmakologiczna, karbamazepina, lek przeciwdrgawkowy, lek przeciwgrzybiczny, lek przeciwretrowirusowy, metadon, metoprolol, P-glikoproteina, paklitaksel, propafenon, repaglinid, rosuwastatyna, rozyglitazon, ryfampicyna, rytonawir, statyna, substrat CYP2C19, substrat CYP2C9, substrat CYP2D6, syldenafil, transporter OATP1B1, transporter OATP1B3, warfaryna
Leksykon leków
Interakcje leku – Carteol LP 2% Preservative Free 20 mg/ml

Karteolol chlorowodorek, składnik aktywny preparatu Carteol LP 2% Preservative Free, wykazuje potencjalne interakcje charakterystyczne dla beta-adrenolityków, mimo ograniczonego wchłaniania ogólnoustrojowego po podaniu okulistycznym. Szczególną ostrożność należy zachować przy jednoczesnym stosowaniu innych leków okulistycznych, zwłaszcza zawierających adrenalinę, ze względu na ryzyko rozszerzenia źrenic. Zaleca się zachowanie co najmniej 15-minutowego odstępu między aplikacjami różnych preparatów do oczu, z Carteol LP 2% aplikowanym jako ostatni. Istotne jest monitorowanie ryzyka nasilenia niedociśnienia i bradykardii podczas kojarzenia karteololu z doustnymi antagonistami kanału wapniowego, innymi beta-adrenolitykami, lekami przeciwarytmicznymi, glikozydami naparstnicy, parasympatykomimetykami oraz guanetydyną.
amifostyna, amiodaron, antagonista kanału wapniowego, antagonista wapnia, antycholinesteraza, baklofen, beta-adrenolityk, blokada beta-adrenergiczna, bloker kanału wapniowego, bradykardia, dipirydamol, działanie chronotropowe, działanie dromotropowe, działanie hipotensyjne, działanie inotropowe, fingolimod, glikozyd naparstnicy, guanetydyna, inhibitor COX-2, karteolol chlorowodorek, klirens wątrobowy, kompensacja adrenergiczna, lek alfa-adrenolityczny, lek beta-mimetyczny, lek przeciwarytmiczny, lek przeciwarytmiczny klasy Ia, lek przeciwarytmiczny klasy III, lek przeciwcukrzycowy, lek przeciwdepresyjny trójcykliczny, lotny środek znieczulający chlorowcowany, meflochina, niedociśnienie ortostatyczne, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność serca, objaw hipoglikemii, parasympatykomimetyk, pilokarpina, pochodna dihydropirydyny, propafenon, rozszerzenie naczyń krwionośnych, torsade de pointes, wchłanianie ogólnoustrojowe, zaburzenie przewodzenia, zaburzenie rytmu komorowego
Leksykon leków
Interakcje leku – Blocard 2,5 mg

Bisoprolol, składnik aktywny preparatu Blocard 2,5 mg, wykazuje liczne interakcje farmakologiczne o różnym stopniu istotności klinicznej. Leki przeciwarytmiczne klasy I (np. chinidyna, dyzopiramid), antagoniści wapnia typu werapamilu i diltiazemu oraz ośrodkowo działające leki przeciwnadciśnieniowe (klonidyna, metylodopa) są przeciwwskazane w terapii skojarzonej z bisoprololem ze względu na ryzyko nasilenia ujemnego działania inotropowego, zaburzeń przewodzenia przedsionkowo-komorowego oraz ryzyko ciężkiego niedociśnienia i niewydolności serca. Szczególną ostrożność należy zachować przy jednoczesnym stosowaniu antagonistów wapnia typu dihydropirydyny (felodypina, amlodypina), leków przeciwarytmicznych klasy III (amiodaron), beta-adrenolityków stosowanych miejscowo, leków parasympatykomimetycznych, insuliny i doustnych leków przeciwcukrzycowych, glikozydów naparstnicy oraz niesteroidowych leków przeciwzapalnych (NLPZ), ze względu na ryzyko bradykardii, nasilenia hipoglikemii, wydłużenia przewodzenia AV oraz osłabienia działania hipotensyjnego bisoprololu.
adrenalina, amiodaron, amlodypina, antagonista wapnia typu dihydropirydyny, antagonista wapnia typu werapamilu, beta-adrenolityk, beta-adrenolityk miejscowy, beta-adrenomimetyk, bisoprolol, blok przedsionkowo-komorowy, bradykardia, chinidyna, chromanie przestankowe, cukrzyca, dobutamina, doustny lek przeciwcukrzycowy, dyzopiramid, działanie hipoglikemizujące, działanie hipotensyjne, działanie inotropowe, felodypina, fenytoina, flekainid, glikozyd naparstnicy, hipoglikemia, indukcja enzymów wątrobowych, inhibitor monoaminooksydazy, insulina, izoprenalina, jaskra, klonidyna, lek adrenomimetyczny, lek parasympatykomimetyczny, lek przeciwarytmiczny klasy I, lek przeciwarytmiczny klasy III, lek przeciwnadciśnieniowy działający ośrodkowo, lidokaina, meflochina, metylodopa, moksonidyna, nadciśnienie z odbicia, niedokrwienie tkanek obwodowych, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność serca, noradrenalina, pochodna ergotaminy, propafenon, przełom nadciśnieniowy, przewodzenie przedsionkowo-komorowe, ryfampicyna, rylmenidyna, spadek ciśnienia tętniczego, zaburzenie krążenia obwodowego, zawrót głowy, znieczulenie ogólne
Leksykon leków
Interakcje leku – Escitalopram Aurovitas 15 mg

Escytalopram wykazuje liczne interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne, które mają istotne znaczenie kliniczne. Bezwzględnie przeciwwskazane jest łączenie go z nieodwracalnymi nieselektywnymi inhibitorami MAO (np. tranylcyprominą, fenelzyną) ze względu na ryzyko zespołu serotoninowego; po odstawieniu inhibitorów MAO należy zachować 14-dniową przerwę przed rozpoczęciem terapii escytalopramem, a po zakończeniu leczenia escytalopramem – 7-dniową przerwę przed włączeniem MAO. Podobne przeciwwskazania dotyczą moklobemidu i linezolidu. Leczenie skojarzone z lekami wydłużającymi odstęp QT (np. leki przeciwarytmiczne klasy IA i III, trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne, niektóre antybiotyki i leki przeciwpsychotyczne) jest również przeciwwskazane z uwagi na ryzyko arytmii. Szczególną ostrożność należy zachować przy jednoczesnym stosowaniu leków serotoninergicznych (opioidy, tryptany, buprenorfina), leków obniżających próg drgawkowy (m.in. TCA, inne SSRI, neuroleptyki, bupropion, tramadol) oraz preparatów ziołowych, takich jak dziurawiec, ze względu na zwiększone ryzyko działań niepożądanych i zespołu serotoninowego.
buprenorfina, cymetydyna, CYP2C19, dezypramina, dziurawiec zwyczajny, flekainid, flukonazol, fluwoksamina, haloperydol, hipokaliemia, inhibitory CYP2C19, inhibitory CYP2D6, inhibitory MAO, interakcje farmakodynamiczne, interakcje farmakokinetyczne, klomipramina, leki przeciwarytmiczne, leki przeciwhistaminowe, leki przeciwpsychotyczne, leki przeciwzakrzepowe, leki serotoninergiczne, linezolid, metoprolol, moklobemid, obniżenie progu drgawkowego, omeprazol, propafenon, rysperydon, tiorydazyna, trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne, wydłużenie odstępu QT, zespół serotoninowy
Leksykon substancji czynnych
Propafenon – Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn

Propafenon, jako lek antyarytmiczny, może wywoływać działania niepożądane istotnie upośledzające sprawność psychomotoryczną pacjentów, co ma bezpośredni wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych oraz obsługi maszyn. Do kluczowych objawów należą nieostre widzenie, zawroty głowy, uczucie zmęczenia oraz hipotonia ortostatyczna, które mogą obniżać szybkość reakcji i zdolność oceny sytuacji. Szczególnie istotne jest zachowanie ostrożności na początku terapii, podczas zmiany preparatu oraz przy jednoczesnym spożywaniu alkoholu, który nasila działania niepożądane. W przypadku doustnych form propafenonu (np. Polfenon, Rytmonorm 150/300, Tonicard) ryzyko to jest wyraźnie podkreślone, natomiast roztwór do wstrzykiwań (3,5 mg/ml) stosowany wyłącznie w lecznictwie zamkniętym nie wpływa na zdolność prowadzenia pojazdów.
abstynencja od alkoholu, dysfagia, działanie antyarytmiczne, działanie niepożądane, hipotonia ortostatyczna, lecznictwo zamknięte, lek antyarytmiczny, modyfikacja dawkowania, nieostre widzenie, objaw niepożądany, opieka szpitalna, ośrodkowy układ nerwowy, postać doustna, propafenon, roztwór do wstrzykiwań, sprawność psychofizyczna, sprawność psychomotoryczna, uczucie zmęczenia, zawroty głowy
Leksykon leków
Interakcje leku – Citabax 40 40 mg

Cytalopram wykazuje liczne interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne, które mogą prowadzić do poważnych skutków klinicznych. Szczególnie istotne są interakcje z inhibitorami MAO (selegilina, moklobemid, linezolid), które mogą wywołać zespół serotoninowy objawiający się pobudzeniem, drżeniem, drgawkami klonicznymi i hipertermią, co stanowi przeciwwskazanie do jednoczesnego stosowania. Ponadto, cytalopram w połączeniu z lekami wydłużającymi odstęp QT (np. leki przeciwarytmiczne klasy IA i III, pimozyd, leki przeciwpsychotyczne, trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne, niektóre antybiotyki) zwiększa ryzyko groźnych zaburzeń rytmu serca; szczególnie pimozyd powoduje wzrost AUC i Cmax oraz wydłużenie QTc o około 10 ms, co wyklucza ich łączne stosowanie. Interakcje z lekami serotoninergicznymi (tramadol, sumatryptan, tryptany) oraz z litem i tryptofanem mogą nasilać działanie serotoninergiczne i ryzyko zespołu serotoninowego, dlatego zaleca się ostrożność i monitorowanie stężenia litu. Preparaty z dziurawca zwyczajnego mogą nasilać działania niepożądane cytalopramu, a leki wpływające na układ krzepnięcia (NLPZ, ASA, dipyrydamol, tyklopidyna) zwiększają ryzyko krwawień.
agonista receptora serotoninowego, amitryptylina, astemizol, AUC, bupropion, cymetydyna, CYP2C19, CYP2D6, CYP3A4, dezypramina, digoksyna, dziurawiec zwyczajny, erytromycyna, ezomeprazol, flekainid, flukonazol, fluwoksamina, glikoproteina p, halofantryna, haloperydol, hipokaliemia, hipomagnezemia, imipramina, inhibitor MAO, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, izoenzym cytochromu P450, karbamazepina, ketokonazol, klomipramina, klozapina, kwas acetylosalicylowy, lanzoprazol, lek przeciwarytmiczny, lek przeciwhistaminowy, lek przeciwmalaryczny, lek przeciwpsychotyczny, lek przeciwzakrzepowy, lek serotoninergiczny, lewopromazyna, linezolid, mefenytoina, meflochina, metoprolol, mizolastyna, moklobemid, moksyfloksacyna, NLPZ, nortryptylina, odstęp QT, omeprazol, pentamidyna, pimozyd, pochodna butyrofenonu, pochodna fenotiazyny, pochodna tioksantenu, próg drgawkowy, propafenon, rysperydon, selegilina, sparfloksacyna, sparteina, środek przeciwbakteryjny, sumatryptan, teofilina, terapia elektrowstrząsowa, tiorydazyna, tramadol, triazolam, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, tyklopidyna, warfaryna, wydłużenie QTc, zespół serotoninowy, złośliwa arytmia
Leksykon leków
Interakcje leku – Nexpram 20 mg

Escytalopram (Nexpram), jako selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI), wykazuje liczne interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne, które mają istotne znaczenie kliniczne. Przeciwwskazane jest łączenie go z nieodwracalnymi nieselektywnymi inhibitorami MAO ze względu na ryzyko zespołu serotoninowego, wymagając przerw 14 dni po odstawieniu inhibitora MAO i 7 dni po escytalopramie. Podobne ryzyko dotyczy odwracalnych inhibitorów MAO-A (moklobemid) i nieselektywnych (linezolid), gdzie konieczna jest ścisła kontrola kliniczna. Escytalopram nie powinien być stosowany z lekami wydłużającymi odstęp QT (np. leki przeciwarytmiczne klasy IA i III, niektóre neuroleptyki, trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne, antybiotyki jak sparfloksacyna, moksyfloksacyna) ze względu na zwiększone ryzyko arytmii. Ponadto, współstosowanie z lekami serotoninergicznymi (opioidy, tryptany) oraz obniżającymi próg drgawkowy wymaga ostrożności i monitorowania pacjenta. Zaleca się unikanie jednoczesnego stosowania z dziurawcem oraz zachowanie szczególnej uwagi przy łączeniu z lekami przeciwzakrzepowymi i NLPZ ze względu na ryzyko krwawień.
bupropion, cymetydyna, CYP2C19, CYP2D6, CYP3A4, demetylowany escytalopram, dezypramina, doustny lek przeciwzakrzepowy, escytalopram, ezomeprazol, flekainid, flukonazol, fluwoksamina, haloperydol, hipokaliemia, hipomagnezemia, inhibitor CYP2C19, inhibitor MAO-A, inhibitor MAO-B, inhibitor monoaminooksydazy, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, klomipramina, lanzoprazol, lek przeciwarytmiczny, lek przeciwpsychotyczny, lek serotoninergiczny, linezolid, meflochina, metoprolol, moklobemid, niesteroidowy lek przeciwzapalny, nortryptylina, obniżenie progu drgawkowego, omeprazol, pimozyd, pochodna butyrofenonu, pochodna fenotiazyny, pochodna tioksantenu, propafenon, rysperydon, selegilina, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, tiorydazyna, tramadol, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, tyklopidyna, wydłużenie odstępu QT, zespół serotoninowy, złośliwa arytmia
Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Polfenon 150 mg

Podczas stosowania chlorowodorku propafenonu (Polfenon) w dawkach 150 mg lub 300 mg, należy zwrócić szczególną uwagę na potencjalny wpływ leku na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn. Propafenon może wywoływać działania niepożądane takie jak nieostre widzenie, zawroty głowy, zmęczenie oraz hipotonia ortostatyczna, które bezpośrednio upośledzają sprawność psychomotoryczną pacjenta. Objawy te prowadzą do spowolnienia czasu reakcji, zaburzeń koordynacji ruchowej oraz mogą powodować chwilowe zaburzenia świadomości, co stanowi istotne zagrożenie dla bezpieczeństwa ruchu drogowego. Szczególnie istotne jest zachowanie ostrożności na początku terapii oraz przy każdej zmianie dawkowania, gdyż wtedy ryzyko wystąpienia niepożądanych efektów jest największe.
chlorowodorek propafenonu, dezorientacja przestrzenna, hipotonia ortostatyczna, koordynacja ruchowa, koordynacja wzrokowo-ruchowa, nieostre widzenie, omdlenie, ośrodkowy układ nerwowy, Polfenon, propafenon, spadek ciśnienia tętniczego, spowolnienie czasu reakcji, sprawność psychomotoryczna, zaburzenia sprawności psychomotorycznej, zaburzenia świadomości, zaburzenia widzenia, zawroty głowy
Leksykon leków
Interakcje leku – Nebivolol Genoptim 5 mg

Nebiwolol, jako beta-adrenolityk, wykazuje liczne interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne z innymi lekami, które mają istotne znaczenie kliniczne. Interakcje farmakodynamiczne obejmują m.in. nasilenie ujemnego działania inotropowego i zaburzeń przewodzenia przedsionkowo-komorowego przy jednoczesnym stosowaniu z lekami przeciwarytmicznymi klasy I (np. chinidyna, flekainid) oraz antagonistami wapnia typu non-dihydropirydyny (werapamil, diltiazem), co może prowadzić do ciężkiego niedociśnienia i bloku serca. Połączenie z lekami przeciwnadciśnieniowymi o działaniu ośrodkowym (klonidyna, guanfacyna) zwiększa ryzyko nasilenia niewydolności serca i „nadciśnienia z odbicia”. Ostrożność wymaga także stosowanie nebiwololu z lekami przeciwarytmicznymi klasy III (amiodaron), lekami znieczulającymi wziewnymi, insuliną i doustnymi lekami przeciwcukrzycowymi, baklofenem oraz amifostyną, ze względu na ryzyko nasilenia działań niepożądanych i konieczność monitorowania parametrów klinicznych. Warto zwrócić uwagę na potencjalne maskowanie objawów hipoglikemii przez nebiwolol oraz konieczność dostosowania dawki w przypadku leków obniżających napięcie mięśni lub stosowanych w terapii przeciwnowotworowej.
aktywność alfa-adrenergiczna, amifostyna, amiodaron, amlodypina, antagonista wapnia, antagonista wapnia z grupy dihydropirydyny, baklofen, barbiturany, beta-adrenolityk, blok przedsionkowo-komorowy, chinidyna, cymetydyna, digoksyna, diuretyk pętlowy, diuretyk tiazydowy, doustny antykoagulant, działanie inotropowe ujemne, flekainid, furosemid, glikozyd naparstnicy, hipoglikemia, hydrochlorotiazyd, inhibitor izoenzymu CYP2D6, insulina, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, klonidyna, lek przeciwarytmiczny klasy I, lek przeciwarytmiczny klasy III, lek przeciwnadciśnieniowy, lek przeciwpsychotyczny, lek sympatykomimetyczny, lek znieczulający, lek zobojętniający, lidokaina, moksonidyna, nadciśnienie z odbicia, nebiwolol, niedociśnienie ortostatyczne, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność serca, nifedypina, nikardypina, paroksetyna, pochodna halogenowa, propafenon, ranitydyna, tiorydazyna, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, warfaryna, werapamil
Leksykon leków
Interakcje leku – Darunavir Accord 150 mg

Darunavir w skojarzeniu z rytonawirem wykazuje złożone interakcje farmakokinetyczne, głównie poprzez silną inhibicję enzymu CYP3A, co prowadzi do około 14-krotnego wzrostu ekspozycji na darunawir po podaniu doustnym. Ponadto, kombinacja ta hamuje CYP2D6 oraz P-glikoproteinę (P-gp), a także wpływa na aktywność CYP2C9 i CYP2C19, co skutkuje zmiennym wpływem na metabolizm leków metabolizowanych przez te szlaki. Induktory CYP3A (np. ryfampicyna, dziurawiec zwyczajny) znacząco obniżają stężenia darunawiru i rytonawiru, natomiast inhibitory CYP3A (np. ketokonazol) je podwyższają. Z tego względu darunawir powinien być stosowany wyłącznie w skojarzeniu z niską dawką rytonawiru, a jednoczesne podawanie leków o wąskim indeksie terapeutycznym metabolizowanych przez CYP3A jest przeciwwskazane ze względu na ryzyko ciężkich działań niepożądanych.
antagonista receptora endotelinowego, antykoagulant, atorwastatyna, beta-adrenolityk, bozentan, darunawir z rytonawirem, digoksyna, dziurawiec zwyczajny, eteksylat dabigatranu, fenobarbital, fenytoina, flekainid, glikozyd nasercowy, hamowanie glikoproteiny P, hamowanie OATP1B1, hepatotoksyczność, induktor CYP3A, inhibicja CYP2D6, inhibicja CYP3A, inhibicja P-glikoproteiny, inhibitor CYP3A, inhibitor proteazy HIV, itrakonazol, karbamazepina, ketokonazol, klotrymazol, lek opioidowy, lek przeciwarytmiczny, lek przeciwcukrzycowy, lek przeciwgruźliczy, lek przeciwgrzybiczny azolowy, lek przeciwpadaczkowy, lek przeciwzakrzepowy, lopinawir, metadon, metoprolol, miopatia, paklitaksel, propafenon, rabdomioliza, repaglinid, rozuwastatyna, rozyglitazon, ryfampicyna, statyna, substrat OATP1B1, terapia antyretrowirusowa, warfaryna, wąski wskaźnik terapeutyczny
Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Polfenon 300 mg

Propafenon, substancja czynna leku Polfenon, stosowany jest w terapii zaburzeń rytmu serca, jednak jego stosowanie u kobiet w wieku rozrodczym, zwłaszcza w ciąży i podczas laktacji, wymaga szczególnej ostrożności. Brak jest odpowiednich badań klinicznych z udziałem kobiet ciężarnych, dlatego lek można stosować w ciąży jedynie wtedy, gdy korzyści terapeutyczne dla matki przewyższają potencjalne ryzyko dla płodu. Propafenon przenika przez barierę łożyskową, osiągając około 30% stężenia we krwi matki w krwi pępowinowej, co jest istotnym czynnikiem przy podejmowaniu decyzji terapeutycznych. W przypadku karmienia piersią, dane dotyczące przenikania propafenonu do mleka kobiecego są ograniczone, co wymaga zachowania szczególnej ostrożności i rozważenia czasowego przerwania laktacji lub modyfikacji schematu leczenia.
bariera łożyskowa, dokumentacja produktu leczniczego, krew pępowinowa, laktacja, leczenie antyarytmiczne, mleko kobiece, parametr farmakokinetyczny, Polfenon, praktyka kliniczna, propafenon, propafenonu chlorowodorek, stężenie propafenonu, substancja czynna, terapia zaburzeń rytmu serca, zaburzenie rytmu serca
Leksykon leków
Interakcje leku – Escitalopram Genoptim 10 mg

Escytalopram wykazuje liczne interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne, które mają istotne znaczenie kliniczne. Przeciwwskazane jest łączenie go z nieodwracalnymi, nieselektywnymi inhibitorami MAO, moklobemidem oraz linezolidem ze względu na ryzyko zespołu serotoninowego. Również jednoczesne stosowanie leków wydłużających odstęp QT (np. leki przeciwarytmiczne klasy IA i III, niektóre neuroleptyki, trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne, wybrane antybiotyki i leki przeciwhistaminowe) jest przeciwwskazane z powodu zwiększonego ryzyka arytmii. Ostrożność wymaga kojarzenie escytalopramu z selegiliną, lekami serotoninergicznymi (tramadol, tryptany), lekami obniżającymi próg drgawkowy, litem, tryptofanem, preparatami z dziurawca oraz lekami przeciwzakrzepowymi i NLPZ, ze względu na potencjalne nasilenie działań niepożądanych, w tym ryzyko krwawień i drgawek. Spożywanie alkoholu podczas terapii escytalopramem jest niezalecane ze względu na nasilenie depresyjnego działania na ośrodkowy układ nerwowy, co może prowadzić do zaburzeń koordynacji, sedacji i obniżenia zdolności poznawczych.
arytmia złośliwa, bupropion, cymetydyna, CYP2C19, CYP2D6, CYP3A4, dezypramina, dziurawiec zwyczajny, erytromycyna, escytalopram, ezomeprazol, fenotiazyna, flekainid, flukonazol, fluwoksamina, haloperydol, hipokaliemia, hipomagnezemia, inhibitor CYP2C19, inhibitor MAO, inhibitor MAO-A, inhibitor MAO-B, klomipramina, lanzoprazol, lek neuroleptyczny, lek przeciwarytmiczny, lek przeciwbakteryjny, lek przeciwhistaminowy, lek przeciwmalaryczny, lek przeciwpsychotyczny, lek przeciwzakrzepowy, lek serotoninergiczny, lek trójpierścieniowy, linezolid, meflochina, metoprolol, moklobemid, NLPZ, nortryptylina, obniżenie progu drgawkowego, omeprazol, pimozyd, propafenon, rysperydon, selegilina, sumatryptan, tiorydazyna, tramadol, tryptan, tyklopidyna, wydłużenie odstępu QT, zespół serotoninowy
Leksykon leków
Interakcje leku – Bupropion Accord 300 mg

Bupropion Accord wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne, które mają istotne znaczenie kliniczne. Przeciwwskazane jest jednoczesne stosowanie z inhibitorami MAO ze względu na ryzyko poważnych działań niepożądanych, wymagając przerwy odpowiednio 14 dni po nieodwracalnych i 24 godziny po odwracalnych inhibitorach MAO. Bupropion i jego metabolit hydroksybupropion silnie hamują CYP2D6, co prowadzi do 2-5-krotnego wzrostu stężeń leków metabolizowanych przez ten izoenzym (np. dezypramina, imipramina, rysperydon, metoprolol, propafenon). Hamowanie CYP2D6 utrzymuje się co najmniej 7 dni po odstawieniu bupropionu, co wymaga ostrożności i ewentualnej redukcji dawek leków o wąskim indeksie terapeutycznym. Istotne jest także ryzyko zespołu serotoninowego przy łączeniu bupropionu z lekami serotoninergicznymi (SSRI, SNRI). Ponadto bupropion może obniżać skuteczność tamoksyfenu poprzez inhibicję enzymów aktywujących ten lek oraz zmniejszać stężenie digoksyny, co wymaga monitorowania jej poziomów, zwłaszcza przy rozpoczynaniu i kończeniu terapii bupropionem.
amantadyna, benzodiazepina, beta-adrenolityk, bupropion, cyklofosfamid, cytalopram, cytochrom P450 CYP2B6, dezypramina, diazepam, digoksyna, efawirenz, fenytoina, flekainid, hydroksybupropion, ifosfamid, imipramina, inhibitor CYP2B6, inhibitor monoaminooksydazy, inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny i noradrenaliny, interakcja farmakokinetyczna, izoenzym CYP2D6, karbamazepina, klopidogrel, lek indukujący metabolizm, lek przeciwarytmiczny klasy 1C, lek przeciwdepresyjny, lek przeciwpsychotyczny, lek serotoninergiczny, lewodopa, metoprolol, nieodwracalny inhibitor MAO, nikotynowy przezskórny system terapeutyczny, odwracalny inhibitor MAO, orfenadryna, propafenon, rysperydon, rytonawir, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, substrat CYP2B6, tamoksyfen, tiorydazyna, tyklopidyna, walproinian, wąski indeks terapeutyczny, zatrucie digoksyną, zespół serotoninowy, ziele dziurawca
Leksykon leków
Interakcje leku – Cinacalcet Accord 30 mg

Cynakalcet, substancja czynna produktu Cinacalcet Accord, wykazuje liczne interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne, które mają istotne znaczenie kliniczne. Szczególnie ważne jest unikanie jednoczesnego stosowania z etelkalcetydem ze względu na bardzo wysokie ryzyko hipokalcemii. Inhibitory CYP3A4 (np. ketokonazol 200 mg 2 razy/dobę) mogą podwoić stężenie cynakalcetu, co wymaga dostosowania dawki, podobnie jak induktory CYP3A4 (np. ryfampicyna) mogą obniżać jego stężenie. Palenie tytoniu zwiększa klirens cynakalcetu o 36-38% przez indukcję CYP1A2, co również może wymagać korekty dawkowania. Cynakalcet jest silnym inhibitorem CYP2D6, co prowadzi do znacznego wzrostu ekspozycji na leki metabolizowane przez ten enzym, takie jak dezypramina (3,6-krotny wzrost) i dekstrometorfan (11-krotny wzrost AUC), co wymaga szczególnej ostrożności i dostosowania dawek leków o wąskim indeksie terapeutycznym (np. flekainid, propafenon, metoprolol).
cyklosporyna, cynakalcet, CYP1A2, CYP2D6, CYP3A4, cyprofloksacyna, dekstrometorfan, dezypramina, etelkalcetyd, flekainid, fluwoksamina, hipokalcemia, itrakonazol, ketokonazol, klomipramina, lek immunosupresyjny, lek trójpierścieniowy, metoprolol, midazolam, nortryptylina, osteoporoza, pantoprazol, propafenon, ryfampicyna, rytonawir, sewelamer, takrolimus, telitromycyna, warfaryna, węglan wapnia, worykonazol, wtórna nadczynność przytarczyc
Leksykon leków
Interakcje leku – Mozarin 15 mg

Escytalopram, substancja czynna leku Mozarin, wykazuje liczne interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne, które mają istotne znaczenie kliniczne. Przeciwwskazane jest łączenie go z nieodwracalnymi nieselektywnymi inhibitorami MAO ze względu na ryzyko zespołu serotoninowego, wymagając przerwy 14 dni po zakończeniu IMAO i 7 dni po zakończeniu escytalopramu. Podobne przeciwwskazania dotyczą odwracalnych inhibitorów MAO-A (moklobemid) i nieselektywnych inhibitorów MAO (linezolid), gdzie konieczne jest stosowanie najmniejszych dawek i ścisły nadzór kliniczny. Leczenie skojarzone z lekami wydłużającymi odstęp QT (np. leki przeciwarytmiczne klasy Ia i III, niektóre przeciwpsychotyczne i przeciwbakteryjne) jest również przeciwwskazane z uwagi na ryzyko zaburzeń rytmu serca. Szczególną ostrożność należy zachować przy jednoczesnym stosowaniu leków serotoninergicznych (opioidy, tryptany), leków obniżających próg drgawkowy, litu, tryptofanu, ziela dziurawca oraz leków wpływających na krzepnięcie krwi, w tym niesteroidowych leków przeciwzapalnych.
buprenorfina, bupropion, butyrofenon, cymetydyna, CYP2C19, CYP2D6, CYP3A4, dezypramina, dziurawiec, escytalopram, ezomeprazol, flekainid, flukonazol, fluwoksamina, haloperydol, inhibitor CYP2C19, inhibitor MAO, inhibitor MAO-A, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, klomipramina, lanzoprazol, lek przeciwarytmiczny, lek przeciwbakteryjny, lek przeciwdepresyjny trójpierścieniowy, lek przeciwhistaminowy, lek przeciwpsychotyczny, lek przeciwzakrzepowy, lek serotoninergiczny, linezolid, lit, metoprolol, moklobemid, Mozarin, neuroleptyk, niesteroidowy lek przeciwzapalny, omeprazol, opioid, pochodna fenotiazyny, próg drgawkowy, propafenon, rysperydon, selegilina, sumatryptan, tiorydazyna, tramadol, tryptan, tryptofan, tyklopidyna, wydłużenie odstępu QT, zespół serotoninowy
Leksykon substancji czynnych
Bez czarny – Interakcje

Preparaty zawierające bez czarny (Sambucus nigra L.), takie jak Normosan i Normosan fix, mogą wywoływać istotne interakcje farmakologiczne, głównie poprzez indukcję hipokaliemii związaną z działaniem przeczyszczającym. Hipokaliemia znacząco zwiększa toksyczność glikozydów nasercowych (digoksyna, digitoksyna) oraz zaburza skuteczność i bezpieczeństwo leków przeciwarytmicznych (amiodaron, sotalol, propafenon), co może prowadzić do groźnych zaburzeń rytmu serca. Dodatkowo, leki moczopędne (furosemid, torasemid, hydrochlorotiazyd, indapamid), adrenokortykosteroidy (prednizon, deksametazon, metyloprednizolon) oraz preparaty zawierające korzeń lukrecji nasilają utratę potasu, potęgując ryzyko ciężkiej hipokaliemii i jej powikłań. Warto podkreślić, że poziom potasu w surowicy powinien być regularnie monitorowany u pacjentów stosujących te kombinacje leków.
adrenokortykosteroid, amiodaron, bez czarny, deksametazon, digitoksyna, digoksyna, diuretyk pętlowy, diuretyk tiazydowy, działanie inotropowe dodatnie, działanie mineralokortykoidowe, furosemid, glikozyd nasercowy, hipokaliemia, hydrochlorotiazyd, indapamid, korzeń lukrecji, lek moczopędny, lek przeciwarytmiczny, lek wydłużający odstęp QT, metyloprednizolon, niedobór potasu, prednizon, proarytmia, propafenon, sotalol, torasemid, torsade de pointes, zaburzenie elektrolitowe, zaburzenie rytmu serca
Leksykon leków
Interakcje leku – Escitalopram Bluefish 20 mg

Escitalopram Bluefish wykazuje liczne interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne, które mają istotne znaczenie kliniczne. Przeciwwskazane jest łączenie go z nieodwracalnymi nieselektywnymi inhibitorami MAO (ryzyko zespołu serotoninowego), a także z odwracalnym inhibitorem MAO-A (moklobemid) i antybiotykiem linezolidem. Należy zachować ostrożność przy stosowaniu z selegiliną (≤10 mg/dobę) oraz lekami wydłużającymi odstęp QT (np. leki przeciwarytmiczne klasy IA i III, niektóre neuroleptyki i antybiotyki), ze względu na ryzyko zaburzeń rytmu serca. Interakcje z lekami serotoninergicznymi (tramadol, tryptany, buprenorfina) mogą prowadzić do zespołu serotoninowego, a z lekami obniżającymi próg drgawkowy (trójpierścieniowe antydepresanty, neuroleptyki, bupropion) zwiększają ryzyko drgawek. Współstosowanie z litem, tryptofanem oraz preparatami z dziurawca zwyczajnego wymaga ostrożności ze względu na nasilenie działań niepożądanych. Ponadto, escytalopram może zwiększać ryzyko krwawień przy jednoczesnym stosowaniu doustnych leków przeciwzakrzepowych i NLPZ, a także zaburzeń rytmu serca przy stosowaniu leków wywołujących hipokaliemię i/lub hipomagnezemię.
astemizol, buprenorfina, bupropion, cymetydyna, dezypramina, doustny lek przeciwzakrzepowy, dziurawiec zwyczajny, erytromycyna, ezomeprazol, flekainid, flukonazol, fluwoksamina, halofantryna, haloperydol, hipokaliemia, hipomagnezemia, inhibitor MAO, izoenzym CYP2C19, izoenzym CYP2D6, klomipramina, lanzoprazol, lek przeciwarytmiczny, lek przeciwdrobnoustrojowy, lek przeciwhistaminowy, lek przeciwmalaryczny, lek przeciwpsychotyczny, lek serotoninergiczny, lek wydłużający odstęp QT, linezolid, lit farmakologiczny, meflochina, metoprolol, mizolastyna, moklobemid, moksyfloksacyna, neuroleptyk, nieselektywny inhibitor MAO, niesteroidowy lek przeciwzapalny, NLPZ, nortryptylina, obniżenie progu drgawkowego, omeprazol, pentamidyna, pimozyd, pochodna butyrofenonu, pochodna fenotiazyny, pochodna tioksantenu, propafenon, rysperydon, selegilina, selektywny inhibitor MAO-A, sparfloksacyna, sumatryptan, tiorydazyna, tramadol, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, tryptan, tryptofan, tyklopidyna, zespół serotoninowy
Leksykon leków
Interakcje leku – Bloxazoc 47,5 mg

Metoprolol, będący substratem izoenzymu CYP2D6, wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne z lekami wpływającymi na ten enzym oraz układ sercowo-naczyniowy. Inhibitory CYP2D6, takie jak propafenon, chinidyna, czy niektóre SSRI (paroksetyna, fluoksetyna, sertralina), mogą zwiększać stężenie metoprololu w osoczu nawet 2-5-krotnie, co prowadzi do nasilenia działania β-adrenolitycznego i ryzyka bradykardii oraz bloków przewodzenia. Z kolei induktory enzymów, np. barbiturany i ryfampicyna, przyspieszają metabolizm metoprololu, obniżając jego skuteczność terapeutyczną. Szczególną ostrożność wymaga jednoczesne stosowanie z lekami przeciwarytmicznymi klasy I, amiodaronem i werapamilem, ze względu na ryzyko ciężkiej bradykardii, bloków przedsionkowo-komorowych oraz nadmiernego obniżenia ciśnienia tętniczego.
adrenalina, amiodaron, biodostępność, bradykardia, celekoksyb, chinidyna, cymetydyna, difenhydramina, diklofenak, diltiazem, doustny lek przeciwcukrzycowy, dyzopiramid, działanie inotropowe ujemne, epinefryna, fenylopropanolamina, fluoksetyna, glikozyd naparstnicy, hipotonia, hipotonia ortostatyczna, hydralazyna, IMAO, indometacyna, indukcja enzymów, inhibitor CYP 2D6, inhibitor monoaminooksydazy, izoenzym CYP 2D6, klonidyna, kwas barbiturowy, lek przeciwarytmiczny, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność krążenia, niewydolność lewej komory, norefedryna, okres półtrwania, paroksetyna, propafenon, przełom nadciśnieniowy, przewodzenie przedsionkowo-komorowe, ryfampicyna, sertralina, stężenie metoprololu, sulindak, terbinafina, werapamil, węzeł zatokowy, wziewny środek anestetyczny, zaburzenie hemodynamiczne, zaburzenie przewodnictwa przedsionkowo-komorowego, zespół chorego węzła zatokowego, α-hydroksymetoprolol
Leksykon leków
Interakcje leku – Pramatis 10 mg

Escytalopram, składnik aktywny leku Pramatis, wykazuje liczne interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne, które mają istotne znaczenie kliniczne. Szczególnie krytyczne są przeciwwskazania do jednoczesnego stosowania z nieodwracalnymi, niewybiórczymi inhibitorami monoaminooksydazy (IMAO), odwracalnym, wybiórczym inhibitorem MAO-A (moklobemid) oraz linezolidem, ze względu na ryzyko zespołu serotoninowego. Ponadto, escytalopram nie powinien być łączony z lekami wydłużającymi odstęp QT (np. leki przeciwarytmiczne klasy IA i III, trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne, niektóre antybiotyki i leki przeciwpsychotyczne) z powodu ryzyka złośliwych arytmii. Współistniejące stosowanie leków serotoninergicznych (tramadol, sumatryptan) wymaga ostrożności i monitorowania objawów zespołu serotoninowego. Dodatkowo, escytalopram może obniżać próg drgawkowy, co wymaga uwagi przy łączeniu z lekami o podobnym działaniu (np. bupropion, neuroleptyki). Wskazana jest także ostrożność przy jednoczesnym stosowaniu litu, tryptofanu, preparatów z dziurawca oraz leków wpływających na krzepnięcie krwi i elektrolity (hipokaliemia, hipomagnezemia).
beta-bloker, bupropion, cymetydyna, CYP2C19, CYP2D6, CYP3A4, dezypramina, doustny lek przeciwzakrzepowy, dziurawiec zwyczajny, erytromycyna, escytalopram, ezomeprazol, fenotiazyna, flekainid, flukonazol, fluwoksamina, halofantryna, haloperydol, hipokaliemia, inhibitor CYP2C19, inhibitor MAO-A, inhibitor monoaminooksydazy, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, klomipramina, lanzoprazol, lek przeciwarytmiczny, lek przeciwhistaminowy, lek przeciwmalaryczny, lek serotoninergiczny, linezolid, meflochina, metoprolol, moklobemid, niesteroidowy lek przeciwzapalny, nortryptylina, omeprazol, pentamidyna, pimozyd, próg drgawkowy, propafenon, rysperydon, tiorydazyna, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, tryptofan, tyklopidyna, wydłużenie odstępu QT, zespół serotoninowy
Leksykon leków
Interakcje leku – Pralex 5 mg

Escytalopram, składnik aktywny leku Pralex, wykazuje liczne interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne o istotnym znaczeniu klinicznym. Przeciwwskazane jest łączenie go z nieselektywnymi, nieodwracalnymi inhibitorami MAO ze względu na ryzyko zespołu serotoninowego, wymagając przerw 14 dni po odstawieniu MAO i 7 dni po zakończeniu escytalopramu. Podobne ryzyko występuje przy stosowaniu odwracalnych inhibitorów MAO-A (moklobemid) i linezolidu, gdzie konieczna jest minimalizacja dawki i ścisła kontrola kliniczna. Escytalopram nie powinien być łączony z lekami wydłużającymi QT (np. leki przeciwarytmiczne klasy IA i III, trójcykliczne antydepresanty, niektóre antybiotyki i leki przeciwpsychotyczne) z powodu wysokiego ryzyka arytmii. Ponadto, łączenie z lekami serotoninergicznymi (tramadol, buprenorfina, tryptany) zwiększa ryzyko zespołu serotoninowego, a z lekami obniżającymi próg drgawkowy (np. bupropion, meflochina) – ryzyko napadów drgawkowych. Współstosowanie z lit i tryptofanem może nasilać działania niepożądane SSRI, a preparaty z dziurawca zwyczajnego zwiększają częstość działań niepożądanych. W przypadku leków przeciwzakrzepowych i NLPZ konieczne jest monitorowanie parametrów krzepnięcia ze względu na ryzyko krwawień. Szczególną ostrożność wymaga stosowanie leków wywołujących hipokaliemię i/lub hipomagnezemię, które mogą zwiększać ryzyko groźnych zaburzeń rytmu serca.
buprenorfina, cymetydyna, CYP2D6, dezypramina, doustny lek przeciwzakrzepowy, dziurawiec zwyczajny, escytalopram, ezomeprazol, flekainid, flukonazol, fluwoksamina, haloperydol, hipokaliemia, hipomagnezemia, inhibitor MAO, inhibitor MAO-A, izoenzym CYP2C19, izoenzym CYP3A4, klomipramina, lanzoprazol, lek przeciwarytmiczny klasy Ia, lek serotoninergiczny, linezolid, metoprolol, nieselektywny inhibitor monoaminooksydazy, niesteroidowy lek przeciwzapalny, nortryptylina, obniżenie progu drgawkowego, omeprazol, propafenon, rysperydon, selegilina, sumatryptan, tiorydazyna, tramadol, trójcykliczny lek przeciwdepresyjny, tyklopidyna, wydłużenie odcinka QT, zaburzenie rytmu serca, zespół serotoninowy
Leksykon substancji czynnych
Propafenon – Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności

Propafenon, jako lek przeciwarytmiczny klasy Ic, wymaga rygorystycznego monitorowania klinicznego i elektrokardiograficznego przed i w trakcie terapii. Konieczne jest wykonanie EKG oraz pomiaru ciśnienia krwi, aby ocenić reakcję pacjenta na lek i wykluczyć ryzyko działań proarytmicznych, w tym indukcji nowych arytmii lub nasilenia istniejących zaburzeń rytmu serca. Szczególną uwagę należy zwrócić na możliwość ujawnienia lub wywołania zmian w zapisie EKG charakterystycznych dla zespołu Brugadów, co wymaga kontrolnego badania EKG po rozpoczęciu leczenia. Propafenon może również wpływać na próg stymulacji i czułość wszczepionych stymulatorów serca, co obliguje do regularnej kontroli i ewentualnego przeprogramowania urządzenia. Istotne jest także monitorowanie potencjalnego przejścia napadowego migotania przedsionków w trzepotanie z blokiem przewodzenia, zwłaszcza przy częstości akcji serca przekraczającej 180 uderzeń na minutę.
astma, blok przewodzenia, choroba strukturalna serca, ciśnienie krwi, działanie inotropowe, działanie proarytmiczne, elektrokardiografia, lek przeciwarytmiczny, migotanie przedsionków, niedobór laktazy, nietolerancja galaktozy, niewydolność serca, niewydolność wątroby, obturacyjna choroba dróg oddechowych, propafenon, receptor β-adrenergiczny, stymulator serca, trzepotanie przedsionków, zespół Brugadów, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy
Leksykon leków
Interakcje leku – Corectin 10 10 mg

Bisoprolol, beta-adrenolityk stosowany w dawce 10 mg (Corectin 10), wykazuje liczne interakcje farmakologiczne o różnym stopniu istotności klinicznej. Przeciwwskazane jest jednoczesne stosowanie bisoprololu z floktafeniną oraz sultoprydem ze względu na ryzyko ciężkich działań niepożądanych, takich jak hamowanie mechanizmów kompensacyjnych przy niedociśnieniu i zwiększone ryzyko komorowych zaburzeń rytmu serca. Niezalecane jest łączenie bisoprololu z antagonistami wapnia z grupy werapamilu i diltiazemu oraz lekami przeciwnadciśnieniowymi o działaniu ośrodkowym (klonidyna, metylodopa, moksonidyna, rylmenidyna) ze względu na ryzyko ciężkiego niedociśnienia, bloku przedsionkowo-komorowego oraz nadciśnienia z odbicia. W przypadku antagonistów wapnia z grupy dihydropirydyny (felodypina, amlodypina) oraz leków przeciwarytmicznych klasy I i III, insuliny, glikozydów naparstnicy, NLPZ i innych wymagana jest ścisła kontrola kliniczna i monitorowanie EKG oraz parametrów hemodynamicznych, ze względu na ryzyko niedociśnienia, bradykardii, wydłużenia przewodzenia przedsionkowo-komorowego i maskowania objawów hipoglikemii.
amiodaron, amlodypina, antagonista wapnia, antagonista wapnia z grupy dihydropirydyny, baklofen, barbiturat, beta-adrenolityk, bisoprolol, blok przedsionkowo-komorowy, bradykardia, chinidyna, chromanie przestankowe, diltiazem, dobutamina, doustny lek przeciwcukrzycowy, dyzopiramid, działanie hipotensyjne, felodypina, fenotiazyna, fenytoina, flekainid, floktafenina, glikozyd naparstnicy, hipoglikemia, inhibitor MAO-B, inhibitor monoaminooksydazy, insulina, izoprenalina, jaskra, jodowy środek kontrastujący, klonidyna, kortykosteroid, lek beta-sympatykomimetyczny, lek parasympatykomimetyczny, lek przeciwarytmiczny klasy I, lek przeciwarytmiczny klasy III, lek przeciwnadciśnieniowy działający ośrodkowo, lek sympatykomimetyczny, lidokaina, meflochina, metylodopa, moksonidyna, nadciśnienie z odbicia, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność serca, orcyprenalina, pochodna ergotaminy, propafenon, przełom nadciśnieniowy, reakcja alergiczna, receptor alfa-adrenergiczny, ryfampicyna, rylmenidyna, sultopryd, tachykardia, takryna, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, werapamil, zaburzenie krążenia obwodowego
Leksykon leków
Interakcje leku – Paxtin 40 40 mg

Paroksetyna, jako selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI), wykazuje liczne interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne, które mają istotne znaczenie kliniczne. Szczególnie niebezpieczne jest jednoczesne stosowanie paroksetyny z inhibitorami MAO, co jest bezwzględnie przeciwwskazane z powodu ryzyka zespołu serotoninowego. Również kojarzenie paroksetyny z innymi lekami serotoninergicznymi (np. tryptany, tramadol, linezolid, lit) wymaga ścisłej obserwacji pacjenta. Paroksetyna hamuje izoenzym CYP2D6, co prowadzi do znacznego wzrostu stężenia leków metabolizowanych przez ten enzym, takich jak pimozyd (2 mg dawka pimozydu, wzrost stężenia 2,5-krotny, ryzyko wydłużenia QT), trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne, neuroleptyki fenotiazynowe, rysperydon, czy metoprolol – szczególnie niezalecane u pacjentów z niewydolnością serca. Ponadto, paroksetyna może zmniejszać skuteczność tamoksyfenu poprzez obniżenie stężenia jego aktywnej formy endoksyfenu o 65-75%.
atomoksetyna, buprenorfina, chlorek metylotioninowy, cholinoesteraza osoczowa, CYP2D6, dezypramina, fenobarbital, fentanyl, fenytoina, flekainid, fosamprenawir, inhibitor monoaminooksydazy, karbamazepina, klomipramina, klozapina, kwas acetylosalicylowy, L-tryptofan, linezolid, metoprolol, miwakurium, niesteroidowy lek przeciwzapalny, nortryptylina, paroksetyna, perfenazyna, petydyna, pimozyd, prawastatyna, procyklidyna, propafenon, ryfampicyna, rysperydon, rytonawir, SSRI, suksametonium, tamoksyfen, tiorydazyna, tramadol, tryptan, walproinian sodu, zespół serotoninowy, ziele dziurawca
Leksykon leków
Interakcje leku – Bisocard 5 mg

Bisoprolol fumaran, składnik leku Bisocard, wykazuje liczne interakcje farmakologiczne ze względu na swoje silne działanie beta-adrenolityczne. Stosowanie bisoprololu jest przeciwwskazane z floktafeniną i sultoprydem z powodu ryzyka ciężkich działań niepożądanych, takich jak zagrażające życiu niedociśnienie tętnicze i komorowe zaburzenia rytmu serca. Niezalecane jest także łączenie bisoprololu z antagonistami wapnia typu werapamilu i diltiazemu, lekami przeciwnadciśnieniowymi o działaniu ośrodkowym (klonidyna, metylodopa, moksonidyna, rylmenidyna) oraz lekami przeciwarytmicznymi klasy I (chinidyna, dyzopiramid, lidokaina, fenytoina, flekainid, propafenon) ze względu na ryzyko nasilenia ujemnego działania inotropowego, wydłużenia przewodzenia przedsionkowo-komorowego oraz pogorszenia funkcji serca. Szczególną ostrożność należy zachować przy jednoczesnym stosowaniu antagonistów wapnia typu dihydropirydyny (felodypina, amlodypina), NLPZ, glikozydów naparstnicy, beta-adrenolityków miejscowych, leków przeciwarytmicznych klasy III (amiodaron), beta-sympatykomimetyków, sympatykomimetyków alfa- i beta-adrenergicznych oraz insuliny i doustnych leków przeciwcukrzycowych, ze względu na ryzyko niedociśnienia, bradykardii, zaburzeń rytmu serca oraz maskowania objawów hipoglikemii.
adrenalina, amiodaron, amlodypina, antagoniści wapnia, barbiturany, beta-adrenolityki, beta-sympatykomimetyki, bisoprolol fumaran, blok przedsionkowo-komorowy, bradykardia, chinidyna, chromanie przestankowe, dihydropirydyny, dławica piersiowa, dobutamina, dyzopiramid, działanie beta-adrenolityczne, działanie chronotropowe ujemne, działanie hipoglikemizujące, ergotamina, felodypina, fenytoina, flekainid, floktafenina, glikozydy naparstnicy, hipoglikemia, inhibitory MAO, izoprenalina, jaskra, klonidyna, leki parasympatykomimetyczne, leki przeciwarytmiczne, leki przeciwarytmiczne klasy III, leki przeciwcukrzycowe, leki przeciwdepresyjne, leki przeciwnadciśnieniowe, lidokaina, meflochina, metylodopa, moksonidyna, nadciśnienie z odbicia, niesteroidowe leki przeciwzapalne, noradrenalina, pochodne fenotiazyny, propafenon, przełom nadciśnieniowy, przewlekła niewydolność serca, ryfampicyna, rylmenidyna, sultopryd, sympatykomimetyki, takryna, zaburzenia krążenia obwodowego
Leksykon leków
Interakcje leku – Biosotal 40 40 mg

Sotalol, będący beta-adrenolitykiem z właściwościami antyarytmicznymi klasy III, wykazuje liczne interakcje farmakologiczne, które mogą znacząco wpływać na bezpieczeństwo i skuteczność terapii. Szczególnie istotne jest unikanie łączenia sotalolu z lekami wywołującymi torsade de pointes, takimi jak amiodaron, dyzopiramid, chinidyna czy citalopram, ze względu na wysokie ryzyko groźnych zaburzeń rytmu serca. Współstosowanie z innymi beta-adrenolitykami, lekami przeciwarytmicznymi klasy Ia i III, inhibitorami cholinoesterazy, digoksyną czy pilokarpiną wymaga ścisłego monitorowania EKG i stanu klinicznego pacjenta, zwłaszcza w kontekście ryzyka bradykardii i zaburzeń przewodzenia przedsionkowo-komorowego. Dodatkowo, hipokaliemia i bradykardia stanowią czynniki predysponujące do torsade de pointes, dlatego przed rozpoczęciem terapii należy wyrównać poziom potasu i prowadzić regularną kontrolę elektrolitów oraz zapisu EKG.
acebutolol, ambenonium, amfoterycyna B, amiodaron, amisulpryd, anagrelid, antagonista wapnia, arszenik, atenolol, beta-adrenolityk, betaksolol, bradykardia, celiprolol, chinidyna, chlorochina, chlorpromazyna, citalopram, cyjamemazyna, cyprofloksacyna, difemanil, digoksyna, diltiazem, dolasetron, domperidon, donepezil, dronedaron, droperydol, dyzopiramid, działanie antyarytmiczne klasy III, erytromycyna, escitalopram, esmolol, fingolimod, flufenazyna, fluorochinolon, flupentyksol, galantamina, glikokortykosteroid, halofantryna, haloperydol, hipokaliemia, hydrochinidyna, hydroksychlorochina, hydroksyzyna, inhibitor cholinoesterazy, iwabradyna, karteolol, karwedylol, klarytromycyna, klonidyna, kryzotynib, labetalol, lek antyarytmiczny, lek beta-adrenolityczny, lek moczopędny, lek przeciwarytmiczny klasy Ia, lek przeciwarytmiczny klasy III, lewobunolol, lewofloksacyna, lewomepromazyna, meflochina, mekwitazyna, metadon, mizolastyna, moksyfloksacyna, neuroleptyk, niesteroidowy lek przeciwzapalny, norfloksacyna, ondansetron, pentamidyna, pilokarpina, pimozyd, propafenon, prukalopryd, roksytromycyna, spiramycyna, sulpiryd, sultopryd, tetrakozaktyd, tiapryd, toremifen, torsade de pointes, wandetanib, werapamil, winkamina, wydłużenie odstępu QT, zuklopentyksol
Leksykon leków
Przeciwwskazania – Agomelatine +pharma 25 mg

Agomelatine +pharma w dawce 25 mg jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na agomelatynę lub substancje pomocnicze, w tym zawierające 0,2 mg sodu. Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest obecność zaburzeń czynności wątroby, takich jak marskość, aktywna choroba wątroby czy podwyższona aktywność aminotransferaz przekraczająca 3-krotną górną granicę normy, ze względu na potencjalną hepatotoksyczność leku. Przed rozpoczęciem terapii i w trakcie jej trwania konieczne jest monitorowanie funkcji wątroby. Ponadto, stosowanie agomelatyny jest przeciwwskazane w skojarzeniu z silnymi inhibitorami CYP1A2, takimi jak fluwoksamina czy cyprofloksacyna, ze względu na ryzyko zwiększenia ekspozycji na lek i nasilenia działań niepożądanych, w tym uszkodzenia wątroby.
agomelatyna, aktywność aminotransferaz, cyprofloksacyna, czynna choroba wątroby, enoksacyna, fluorochinolon, fluwoksamina, hepatotoksyczność agomelatyny, inhibitor CYP1A2, lek przeciwarytmiczny, marskość wątroby, nadwrażliwość na substancję czynną, parametry wątrobowe, podwyższona aktywność enzymów wątrobowych, propafenon, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, SSRI, stłuszczenie wątroby, tabletka powlekana, umiarkowany inhibitor CYP1A2, uszkodzenie wątroby, zaburzenia czynności wątroby
Leksykon chorób i schorzeń
Tachykardia nadkomorowa – Zapobieganie i profilaktyka

Tachykardia nadkomorowa (SVT) to arytmia charakteryzująca się przyspieszoną akcją serca powstającą powyżej pęczka Hisa, najczęściej w tkance przedsionkowej lub węźle przedsionkowo-komorowym. Częste epizody SVT mogą prowadzić do osłabienia mięśnia sercowego, dlatego konieczne jest ich leczenie profilaktyczne. Zgodnie z wytycznymi ESC 2019, u pacjentów bez zespołu Wolffa-Parkinsona-White’a (WPW) zaleca się stosowanie selektywnych beta-blokerów (z wyjątkiem atenololu) lub werapamilu (klasa IIa), natomiast u pacjentów z WPW bez choroby niedokrwiennej lub strukturalnej serca – flekainidu lub propafenonu (klasa IIa). Leki takie jak beta-blokery, werapamil i digoksyna mogą być stosowane zarówno doraźnie, jak i przewlekle, jednak u pacjentów z WPW długoterminowe stosowanie adenozyny, blokerów kanału wapniowego lub digoksyny jest przeciwwskazane ze względu na ryzyko migotania komór. Ablacja prądem o częstotliwości radiowej (RFA) jest metodą o wysokiej skuteczności (95%) i niskim ryzyku powikłań (<1% blok serca), szczególnie zalecaną u pacjentów z zespołem WPW oraz u tych, którzy chcą uniknąć farmakoterapii. Alternatywnie, krioablacja oferuje bezpieczniejszą opcję w przypadku SVT związanych z węzłem AV, minimalizując ryzyko trwałego uszkodzenia węzła i konieczności implantacji rozrusznika.
ablacja prądem o częstotliwości radiowej, adenozyna, amiodaron, arytmia, blok serca, bloker kanału wapniowego, choroba niedokrwienna, digoksyna, elektrokardiogram, flekainid, iwabradyna, krioablacja, lek przeciwarytmiczny, manewr Valsalvy, manewr wagalny, midodryna, migotanie komór, pęczek Hisa, pirydostygmina, propafenon, rozrusznik serca, sotalol, tachykardia nadkomorowa, tlenek azotu, werapamil, węzeł przedsionkowo-komorowy, zespół tachykardii ortostatycznej, zespół Wolffa-Parkinsona-White’a
Leksykon leków
Interakcje leku – Rifampicyna TZF 150 mg

Rifampicyna TZF w dawkach 150 mg i 300 mg jest silnym induktorem enzymów cytochromu P450, co prowadzi do licznych interakcji farmakokinetycznych z lekami metabolizowanymi przez te enzymy. Wskutek przyspieszonego metabolizmu dochodzi do obniżenia stężeń terapeutycznych wielu leków, w tym przeciwdrgawkowych (np. fenytoina), przeciwarytmicznych (dizopiramid, chinidyna), przeciwzakrzepowych (pochodne kumaryny), przeciwgrzybiczych (flukonazol, ketokonazol), przeciwwirusowych (sakwinawir, rytonawir), beta-blokerów (bisoprolol, propranolol), antagonistów wapnia (diltiazem, nifedypina), leków przeciwcukrzycowych (pochodne sulfonylomocznika, rozyglitazon), immunosupresyjnych (cyklosporyna, takrolimus) oraz hormonalnych środków antykoncepcyjnych i hormonów tarczycy (lewotyroksyna). Konieczne jest monitorowanie stężeń leków i dostosowanie dawkowania, aby utrzymać skuteczność terapeutyczną i uniknąć powikłań, np. codzienne oznaczanie czasu protrombinowego przy pochodnych kumaryny czy ścisła kontrola glikemii u pacjentów z cukrzycą. Szczególnie istotne jest unikanie jednoczesnego stosowania rifampicyny z sakwinawirem i rytonawirem ze względu na wysokie ryzyko hepatotoksyczności.
aminotransferaza, antagonista wapnia, badanie laboratoryjne, badanie pęcherzyka żółciowego, barbituranem, benzodiazepina, beta-bloker, bisoprolol, chinidyna, choroba wieńcowa, cyklosporyna, cytochrom P450, czas protrombinowy, diltiazem, dławica piersiowa, dyzopiramid, działanie hepatotoksyczne, fenytoina, fosfataza alkaliczna, hepatotoksyczność, hormon tarczycy, hormonalny środek antykoncepcyjny, izoniazyd, kortykosteroid, kwas foliowy, kwas para-aminosalicylowy, lek immunosupresyjny, lek przeciwarytmiczny, lek przeciwcukrzycowy, lek przeciwdrgawkowy, lek przeciwzakrzepowy, lewotyroksyna, meksyletyna, nadciśnienie tętnicze, napad padaczkowy, nifedypina, normoglikemia, odrzucenie przeszczepu, pochodna azolowa, pochodna kumaryny, pochodna sulfonylomocznika, powikłanie zakrzepowo-zatorowe, propafenon, propranolol, rifampicyna, sirolimus, stężenie bilirubiny, stężenie glukozy, takrolimus, terapia przeciwgruźlicza, uszkodzenie wątroby, werapamil, witamina B12, zakażenie grzybicze
Leksykon leków
Interakcje leku – Sertraline Medreg 50 mg

Sertralina wykazuje liczne interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne, które mają istotne znaczenie kliniczne. Przeciwwskazane jest jednoczesne stosowanie sertraliny z inhibitorami MAO (zarówno nieodwracalnymi, np. selegilina, jak i odwracalnymi, np. moklobemid), ze względu na ryzyko zagrażającego życiu zespołu serotoninowego. Również pimozyd jest przeciwwskazany z powodu wzrostu jego stężenia o około 35% i ryzyka zaburzeń rytmu serca. Szczególną ostrożność należy zachować przy łączeniu sertraliny z innymi lekami serotoninergicznymi (opioidy, tryptany), lekami wydłużającymi odstęp QT oraz lekami wpływającymi na czynność płytek krwi (NLPZ, ASA, tyklopidyna). Zaleca się monitorowanie czasu protrombinowego podczas terapii sertraliną i warfaryną oraz stężenia fenytoiny przy jednoczesnym stosowaniu tych leków. Spożywanie alkoholu jest odradzane ze względu na potencjalne nasilenie działania depresyjnego na OUN i ryzyko działań niepożądanych.
alprazolam, aprepitant, cholinoesteraza, CYP1A2, CYP2C19, CYP2C9, CYP3A4, czas protrombinowy, dezypramina, diazepam, diltiazem, erytromycyna, farmakokinetyka litu, fenobarbital, fentanyl, flekainid, flukonazol, fluoksetyna, fluwoksamina, glibenklamid, induktor CYP3A4, inhibitor CYP2D6, inhibitor CYP3A4, inhibitor MAO, itrakonazol, karbamazepina, ketokonazol, klarytromycyna, lanzoprazol, lek przeciwarytmiczny, linezolid, metabolizm fenytoiny, moklobemid, nefazodon, nieodwracalny inhibitor MAO, omeprazol, pantoprazol, pimozyd, pozakonazol, propafenon, rabeprazol, ryfampicyna, sertralina, sumatryptan, telitromycyna, terfenadyna, tolbutamid, torsade de pointes, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, werapamil, worykonazol, zespół serotoninowy, złośliwy zespół neuroleptyczny
Leksykon leków
Interakcje leku – Beto 100 ZK 95 mg

Metoprolol, będący substratem izoenzymu CYP2D6, wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne z innymi lekami, które mogą znacząco wpływać na jego stężenie w osoczu oraz działanie kliniczne. Inhibitory CYP2D6 (np. leki przeciwdepresyjne, przeciwpsychotyczne, hydroksychlorochina, chinidyna, terbinafina) mogą zwiększać stężenie metoprololu, co wymaga korekty dawkowania. Z kolei ryfampicyna obniża stężenie metoprololu. Szczególnie niebezpieczne są interakcje z antagonistami wapnia podawanymi dożylnie (werapamil, diltiazem), które mogą prowadzić do zatrzymania akcji serca, oraz z lekami przeciwarytmicznymi (amiodaron, chinidyna, dyzopiramid), nasilającymi ujemne działanie na częstość akcji serca i przewodzenie przedsionkowo-komorowe, co jest ryzykowne u pacjentów z zaburzeniami czynności lewej komory. Metoprolol może również nasilać działanie hipotensyjne nitrogliceryny i innych leków obniżających ciśnienie tętnicze, a także ujemne działanie inotropowe leków do znieczulenia ogólnego.
adrenalina, ajmalina, aldesleukina, alfa-metylodopa, alkaloid sporyszu, amiodaron, antagonista receptora H2, antagonista wapnia, beta-adrenolityk, betanidyna, blok przedsionkowo-komorowy, bradykardia, chinidyna, diltiazem, dipirydamol, doksazosyna, dyzopiramid, fingolimod, flekainid, glikozyd naparstnicy, guanetydyna, hipoglikemia, hydralazyna, inhibitor COX-2, inhibitor CYP2D6, izoenzym CYP2D6, klonidyna, lek indukujący enzymy wątrobowe, lek przeciwarytmiczny, lek przeciwdepresyjny, lek przeciwgrzybiczny, lek przeciwhistaminowy, lek przeciwmalaryczny, lek przeciwpsychotyczny, lek przeciwretrowirusowy, lidokaina, metabolizm pierwszego przejścia, modulator receptora fosforanu sfingozyny-1, niedociśnienie ortostatyczne, niesteroidowy lek przeciwzapalny, nifedypina, nitrogliceryna, pochodna sulfonylomocznika, prazosyna, prokainamid, propafenon, rezerpina, ryfampicyna, sympatykomimetyk, tokainid, werapamil, zespół chorego węzła zatokowo-przedsionkowego, zespół chorej zatoki
Leksykon leków
Interakcje leku – Ranozek 750 mg

Ranolazyna, metabolizowana głównie przez enzymy cytochromu P450 (zwłaszcza CYP3A4 i częściowo CYP2D6) oraz będąca substratem glikoproteiny P, wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne. Silne inhibitory CYP3A4 (np. ketokonazol 200 mg 2x/dobę) mogą zwiększać AUC ranolazyny 3,0-3,9-krotnie, co jest przeciwwskazaniem do jednoczesnego stosowania. Umiarkowane inhibitory CYP3A4 (diltiazem 180-360 mg/dobę) podnoszą stężenie ranolazyny 1,5-2,4-krotnie, wymagając ostrożnego doboru dawki. Inhibitory P-gp (np. werapamil 120 mg 3x/dobę) zwiększają stężenie ranolazyny do 2,2-krotnie. Induktory CYP3A4, takie jak ryfampicyna (600 mg/dobę), obniżają stężenie ranolazyny o około 95%, co wymaga unikania ich łącznego stosowania. Ranolazyna jest także słabym inhibitorem CYP3A4 i CYP2D6, co może podnosić stężenia leków metabolizowanych przez te enzymy, np. metoprololu (1,8-krotne zwiększenie stężenia przy dawce ranolazyny 750 mg 2x/dobę).
amitryptylina, antybiotyk makrolidowy, astemizol, atorwastatyna, azol przeciwgrzybiczny, bupropion, chinidyna, cyklofosfamid, cyklosporyna, cytochrom P450, digoksyna, doksepina, dyzopiramid, efawirenz, erytromycyna, ewerolimus, fenobarbital, fenytoina, flekainid, flukonazol, glikoproteina p, imipramina, induktor CYP3A4, inhibitor CYP2D6, inhibitor CYP3A4, inhibitor glikoproteiny p, inhibitor proteazy HIV, karbamazepina, komorowe zaburzenia rytmu serca, lek przeciwdepresyjny trójpierścieniowy, metformina, metoprolol, mizolastyna, paroksetyna, pindolol, prokainamid, propafenon, rabdomioliza, ryfampicyna, sok grejpfrutowy, substrat CYP2B6, substrat CYP3A4, symwastatyna, syrolimus, takrolimus, terfenadyna, wydłużenie odstępu QTc, ziele dziurawca
Leksykon leków
Interakcje leku – Coronal 10 10 mg

Bisoprolol fumarate, the active substance in Coronal, exhibits significant drug-drug interactions that can alter its therapeutic efficacy and safety profile. Notably, concurrent administration with non-dihydropyridine calcium channel blockers (verapamil, diltiazem) is contraindicated due to additive negative inotropic and atrioventricular conduction effects, especially with intravenous verapamil, risking severe hypotension and AV block. Central antihypertensives (clonidine, methyldopa, moxonidine, rilmenidine) may exacerbate heart failure by reducing sympathetic tone, with abrupt withdrawal increasing rebound hypertension risk. Caution is warranted with dihydropyridine calcium antagonists (amlodipine, nifedipine) due to potential hypotension and worsening systolic function in heart failure. Antiarrhythmics of class I and III, parasympathomimetics, and cardiac glycosides may prolong AV conduction and potentiate bradycardia or negative inotropy. Additionally, topical beta-blockers can enhance systemic bisoprolol effects, while insulin and oral hypoglycemics increase hypoglycemia risk, masked by beta-blockade. Anesthetic agents may blunt reflex tachycardia, increasing hypotension risk.
adrenoreceptor alfa, amiodaron, amlodypina, antagonista wapnia, antagonista wapnia dihydropirydynowy, barbiturat, beta-adrenolityk, beta-adrenomimetyk, bisoprolol fumarat, blok przedsionkowo-komorowy, bradykardia, chinidyna, chromanie przestankowe, ciśnienie tętnicze, diltiazem, dobutamina, dyzopiramid, działanie hipoglikemizujące, działanie hipotensyjne, fenytoina, flekainid, glikozyd naparstnicy, hipoglikemia, hipotonia ortostatyczna, indukcja enzymów wątrobowych, inhibitor MAO-B, inhibitor monoaminooksydazy, insulina, izoprenalina, jaskra, klonidyna, kurczliwość mięśnia sercowego, lek adrenomimetyczny, lek parasympatykomimetyczny, lek przeciwarytmiczny, lek przeciwarytmiczny klasy III, lek przeciwcukrzycowy, lek przeciwdepresyjny trójpierścieniowy, lek przeciwnadciśnieniowy, lidokaina, meflochina, metylodopa, moksonidyna, nadciśnienie z odbicia, niedociśnienie tętnicze, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewybiórczy beta-adrenolityk, niewydolność serca, nifedypina, NLPZ, ośrodkowy układ nerwowy, pochodna ergotaminy, pochodna fenotiazyny, propafenon, przełom nadciśnieniowy, przewodzenie przedsionkowo-komorowe, receptor alfa-adrenergiczny, ryfampicyna, rylmenidyna, tachykardia odruchowa, zaburzenie krążenia obwodowego, znieczulenie ogólne