propafenon

Propafenon to lek antyarytmiczny należący do klasy IC według klasyfikacji Vaughana-Williamsa. Wykazuje działanie blokujące kanały sodowe w komórkach mięśnia sercowego, co prowadzi do spowolnienia przewodnictwa impulsu elektrycznego. Dodatkowo wykazuje łagodne działanie beta-adrenolityczne oraz blokujące kanały wapniowe.

Główne wskazania do stosowania propafenonu obejmują leczenie nadkomorowych zaburzeń rytmu serca, w tym częstoskurczu nadkomorowego, migotania i trzepotania przedsionków oraz komorowych zaburzeń rytmu. Jest stosowany zarówno w przerywaniu arytmii (strategia pill-in-pocket), jak i w zapobieganiu nawrotom zaburzeń rytmu.

Stosowanie propafenonu wiąże się z potencjalnymi działaniami niepożądanymi, wśród których wymienia się zaburzenia żołądkowo-jelitowe, zawroty głowy, zaburzenia smaku oraz możliwość proarytmicznego działania, szczególnie u pacjentów z chorobą niedokrwienną serca lub niewydolnością serca. Lek jest przeciwwskazany u osób z ciężką niewydolnością serca, znacznym niedociśnieniem tętniczym oraz zaburzeniami przewodzenia przedsionkowo-komorowego.

Metabolizm propafenonu zachodzi głównie w wątrobie z udziałem enzymu CYP2D6, co powoduje zmienność osobniczą w farmakokinetyce leku. Może wchodzić w interakcje z innymi lekami, które są metabolizowane przez ten sam układ enzymatyczny, a także z lekami wpływającymi na układ przewodzący serca.

Powiązane wpisy

Leksykon leków
Interakcje leku – Betaxolol PMCS 20 mg

Betaksolol, jako beta-adrenolityk, wykazuje liczne interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne z innymi lekami, które mogą znacząco wpływać na jego skuteczność terapeutyczną oraz bezpieczeństwo stosowania. Przeciwwskazane jest łączenie betaksololu z floktafeniną i sultoprydem ze względu na ryzyko ciężkich działań niepożądanych, takich jak zmniejszenie reakcji kompensacyjnych w wstrząsie oraz nasilona bradykardia. Niezalecane jest także stosowanie betaksololu z amiodaronem, glikozydami naparstnicy, werapamilem i fingolimodem, które mogą prowadzić do zaburzeń kurczliwości, automatyzmu i przewodnictwa mięśnia sercowego, a w przypadku fingolimodu wymagana jest ścisła kontrola pacjenta, zwłaszcza w początkowym okresie terapii. Szczególną ostrożność należy zachować podczas jednoczesnego stosowania betaksololu z halogenowymi wziewnymi lekami znieczulającymi, antagonistami wapnia (beprydyl, diltiazem, mibefradyl), lekami przeciwarytmicznymi klasy Ia oraz baklofenem, insuliną i sulfonamidami hipoglikemizującymi, lidokainą oraz środkami kontrastowymi zawierającymi jod, ze względu na ryzyko nasilenia działań niepożądanych i konieczność monitorowania parametrów klinicznych, takich jak ciśnienie tętnicze, EKG i stężenia leków w surowicy.
amiodaron, antagonista wapnia, baklofen, beprydyl, beta-adrenolityk, betaksolol, blok przedsionkowo-komorowy, bradykardia, chinidyna, dihydropirydyna, diltiazem, dyzopiramid, działanie hipotensyjne, fingolimod, floktafenina, glikozyd naparstnicy, halogenowe leki znieczulające, hipoglikemia, hydrochinidyna, kardiomiopatia alkoholowa, klonidyna, kortykosteroid, kurczliwość mięśnia sercowego, lek sympatykomimetyczny, lidokaina, meflochina, mibefradyl, neuroleptyk, niedociśnienie ortostatyczne, niedociśnienie tętnicze, niesteroidowy lek przeciwzapalny, nifedypina, propafenon, środek kontrastowy jodowy, sulfonamid hipoglikemizujący, sultopryd, tetrakozaktyd, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, werapamil, węzeł zatokowo-przedsionkowy, zaburzenia automatyzmu serca, zaburzenia przewodnictwa, zahamowanie zatokowe, zapaść krążeniowa
Leksykon leków
Interakcje leku – Conaret 2,5 mg

Bisoprolol fumaranowy, główny składnik Conaretu, wykazuje liczne interakcje farmakologiczne o istotnym znaczeniu klinicznym, zwłaszcza w kontekście układu sercowo-naczyniowego. Szczególnie niebezpieczne jest jednoczesne stosowanie bisoprololu z antagonistami wapnia typu non-dihydropirydynowego (werapamil, diltiazem), co może prowadzić do ciężkiego niedociśnienia, bradykardii i bloku przedsionkowo-komorowego, zwłaszcza przy dożylnym podaniu werapamilu. Połączenie z lekami ośrodkowo działającymi przeciwnadciśnieniowo (klonidyna, metylodopa) zwiększa ryzyko niewydolności serca i nadciśnienia z odbicia przy nagłym odstawieniu. Bisoprolol może również nasilać działanie hipoglikemizujące insuliny i doustnych leków przeciwcukrzycowych, maskując objawy hipoglikemii, co wymaga ścisłego monitorowania glikemii. Współstosowanie z lekami przeciwarytmicznymi klasy I i III wymaga ostrożności ze względu na ryzyko wydłużenia przewodzenia przedsionkowo-komorowego i ujemnego działania inotropowego, szczególnie u pacjentów z niewydolnością serca lub chorobą niedokrwienną.
adrenalina, amiodaron, amlodypina, antagonista wapnia, antagonista wapnia typu dihydropirydyny, barbituran, beta-adrenolityk, beta-sympatykomimetyk, bisoprolol fumaranowy, blok przedsionkowo-komorowy, bradykardia, chinidyna, choroba niedokrwienna serca, chromanie przestankowe, cytochrom P450, digoksyna, diklofenak, dławica piersiowa, dobutamina, doustny lek przeciwcukrzycowy, dyzopiramid, działanie hipoglikemizujące, działanie inotropowe, działanie inotropowe ujemne, felodypina, fenytoina, flekainid, glikozyd naparstnicy, hipoglikemia, hipotonia ortostatyczna, ibuprofen, indometacyna, inhibitor MAO-B, inhibitor monoaminooksydazy, insulina, izoprenalina, jaskra, klonidyna, lek parasympatykomimetyczny, lek przeciwarytmiczny klasy I, lek przeciwarytmiczny klasy III, lek przeciwnadciśnieniowy o działaniu ośrodkowym, lek sympatykomimetyczny, lek znieczulający, lidokaina, MAO, meflochina, metylodopa, moksonidyna, nadciśnienie z odbicia, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewybiórczy beta-adrenolityk, NLPZ, noradrenalina, pochodna fenotiazyny, propafenon, prostaglandyna, przełom nadciśnieniowy, przewodzenie przedsionkowo-komorowe, reakcja nadwrażliwości, receptor alfa-adrenergiczny, receptor beta-adrenergiczny, retencja sodu, rylmenidyna, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, układ współczulny
Leksykon leków
Interakcje leku – Propranolol Aurovitas 10 mg

Propranolol Aurovitas wykazuje liczne interakcje farmakologiczne, które mają istotne znaczenie kliniczne, zwłaszcza w kontekście układu sercowo-naczyniowego. Szczególnie niezalecane jest łączenie propranololu z antagonistami wapnia o działaniu inotropowym ujemnym (werapamil, diltiazem) ze względu na ryzyko ciężkiego niedociśnienia i bradykardii. Również współstosowanie z fingolimodem jest przeciwwskazane z powodu nasilonej bradykardii i odnotowanych zgonów. Inne istotne interakcje obejmują ryzyko ciężkiej bradykardii przy jednoczesnym stosowaniu amiodaronu (okres półtrwania około 50 dni), fluwoksaminy oraz propafenonu, który może podwoić stężenie propranololu w osoczu. Propranolol może także osłabiać działanie beta-agonistów rozszerzających oskrzela, co stanowi przeciwwskazanie u pacjentów z astmą. Współistniejące stosowanie leków sympatykomimetycznych, inhibitorów MAO (poza MAO-B), warfaryny, glikozydów naparstnicy oraz leków przeciwarytmicznych klasy I wymaga szczególnej ostrożności i monitorowania ze względu na ryzyko powikłań hemodynamicznych i farmakokinetycznych.
alfa-adrenolityk, amiodaron, antagonista wapnia, astma, barbituran, beta-adrenolityk, beta-agonista, bilirubina, bradykardia, chloropromazyna, cymetydyna, dihydropirydyna, diltiazem, doustny lek przeciwcukrzycowy, działanie inotropowe ujemne, działanie sedatywne, epinefryna, fingolimod, fluwoksamina, glikozyd naparstnicy, hipoglikemia, induktor enzymu wątrobowego, inhibitor MAO, insulina, katecholamina, klirens metaboliczny, klonidyna, kołatanie serca, lek przeciwarytmiczny, lek przeciwmigrenowy, lek przeciwnadciśnieniowy, lek sympatykomimetyczny, lidokaina, metabolizm oksydacyjny, metylodopa, moksonidyna, nadciśnienie tętnicze, niedociśnienie, niedociśnienie ortostatyczne, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność serca, nifedypina, propafenon, propranolol, przewodnictwo przedsionkowo-komorowe, ryfampicyna, ryzatryptan, skurcz naczyń, środek znieczulający, tachykardia, teofilina, układ sercowo-naczyniowy, warfaryna, werapamil, węzeł zatokowy
Leksykon leków
Interakcje leku – Abiraterone Sandoz 250 mg

Octan abirateronu wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne, które mają istotne znaczenie kliniczne. Podawanie leku na czczo jest zalecane ze względu na znaczne zwiększenie wchłaniania przy jednoczesnym spożyciu pokarmu. Silne induktory CYP3A4, takie jak ryfampicyna (600 mg/dobę przez 6 dni zmniejsza AUC∞ abirateronu o 55%), fenytoina, karbamazepina, fenobarbital oraz ziele dziurawca, znacząco obniżają stężenie abirateronu i są przeciwwskazane w terapii, chyba że brak jest alternatyw. Inhibitory CYP3A4, np. ketokonazol, nie wykazują istotnego wpływu na farmakokinetykę abirateronu. Lek wykazuje również działanie inhibitoryjne na CYP2D6 i CYP2C8, co prowadzi do zwiększenia stężenia leków metabolizowanych przez te enzymy, np. beta-blokerów (metoprolol, propranolol), leków przeciwdepresyjnych (dezypramina, wenlafaksyna), przeciwpsychotycznych (haloperydol, rysperydon), antyarytmicznych (propafenon, flekainid) oraz opioidów (kodeina, oksykodon, tramadol). W badaniu klinicznym octan abirateronu zwiększył AUC dekstrometorfanu (substratu CYP2D6) około 2,9-krotnie, a AUC pioglitazonu (substratu CYP2C8) o 46%, co wymaga monitorowania i ewentualnej korekty dawek leków o wąskim indeksie terapeutycznym.
amiodaron, antagonista aldosteronu, antygen gruczołu krokowego, beta-bloker, chinidyna, dekstrometorfan, dezypramina, dziurawiec zwyczajny, fenobarbital, fenytoina, fluorochinolon, haloperydol, hepatotoksyczność, induktor CYP3A4, inhibitor CYP3A4, karbamazepina, ketokonazol, kodeina, lek antyarytmiczny, lek przeciwarytmiczny klasy Ia, lek przeciwarytmiczny klasy III, lek przeciwdepresyjny, lek przeciwpsychotyczny, metadon, metoprolol, moksyfloksacyna, octan abirateronu, opioid, pioglitazon, propafenon, repaglinid, ryfabutyna, ryfampicyna, siarczan abirateronu, siarczan N-tlenku abirateronu, spironolakton, substrat CYP2C8, substrat CYP2D6, terapia supresji androgenowej, torsades de pointes, transporter OATP1B1, wydłużenie odstępu QT
Leksykon leków
Interakcje leku – Betaxomyl 20 mg

Betaksolol, jako beta-adrenolityk, wykazuje liczne interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne z innymi lekami, które mogą znacząco wpływać na jego skuteczność i bezpieczeństwo stosowania. Przeciwwskazane jest jednoczesne stosowanie betaksololu z floktafeniną i sultoprydem ze względu na ryzyko ciężkich zaburzeń hemodynamicznych i bradykardii. Niezalecane są także kombinacje z amiodaronem, werapamilem, glikozydami naparstnicy, fingolimodem oraz inhibitorami MAO (z wyjątkiem MAO-B), które mogą prowadzić do zaburzeń kurczliwości, automatyzmu i przewodzenia mięśnia sercowego, a także nasilenia bradykardii i hipotensji. W przypadku fingolimodu konieczne jest co najmniej całonocne monitorowanie pacjenta. Szczególną ostrożność należy zachować przy łączeniu betaksololu z lekami przeciwarytmicznymi klasy I, baklofenem, insuliną i pochodnymi sulfonylomocznika, lekami znieczulającymi, antagonistami wapnia (beprydyl, diltiazem, mibefradyl), lidokainą oraz jodowymi środkami kontrastowymi, ze względu na ryzyko bradykardii, niedociśnienia, zaburzeń przewodzenia i zwiększonego stężenia leków w surowicy. Alkohol może nasilać działanie hipotensyjne betaksololu i zwiększać jego stężenie, co wymaga ograniczenia spożycia.
amiodaron, antagonista wapnia, baklofen, beprydyl, beta-adrenolityk, betaksolol, bradykardia, chinidyna, cymetydyna, diltiazem, dyzopiramid, działanie inotropowe, fingolimod, floktafenina, glikozyd naparstnicy, hipoglikemia, hydralazyna, inhibitor monoaminooksydazy, jodowy środek kontrastowy, klonidyna, kortykosteroid, kurczliwość mięśnia sercowego, lek przeciwarytmiczny, lek sympatykomimetyczny, lek znieczulający, lidokaina, meflochina, mibefradyl, nadciśnienie z odbicia, neuroleptyk, niedociśnienie ortostatyczne, niedociśnienie tętnicze, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność serca, nifedypina, pochodna dihydropirydyny, pochodna sulfonylomocznika, propafenon, przewodzenie przedsionkowo-komorowe, sultopryd, tetrakozaktyd, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, układ bodźcoprzewodzący serca, werapamil, zaburzenia hemodynamiczne, zaburzenie automatyzmu serca
Leksykon leków
Interakcje leku – Travoprost + Timolol Medical Valley (40 mcg + 5 mg)/ml

Produkt leczniczy Travoprost + Timolol Medical Valley zawiera 40 µg/mL trawoprostu oraz 5 mg/mL tymololu (maleinian tymololu) i może wchodzić w istotne interakcje farmakologiczne, szczególnie z lekami wpływającymi na układ sercowo-naczyniowy. Współstosowanie z doustnymi antagonistami kanału wapniowego (werapamil, diltiazem, nifedypina), doustnymi beta-adrenolitykami (metoprolol, propranolol, atenolol), lekami przeciwarytmicznymi (amiodaron, sotalol, propafenon) oraz klonidyną może prowadzić do nasilenia działania hipotensyjnego, bradykardii, a także depresji układu przewodzącego serca. Dodatkowo, inhibitory CYP2D6 (chinidyna, fluoksetyna, paroksetyna) mogą zwiększać ogólnoustrojową blokadę receptorów beta-adrenergicznych tymololu, co manifestuje się zmniejszeniem częstości akcji serca i depresją. Należy również zwrócić uwagę na ryzyko nasilonej reakcji nadciśnieniowej po nagłym odstawieniu klonidyny u pacjentów stosujących ten produkt.
adrenalina, amiodaron, antagonista kanału wapniowego, atenolol, beta-adrenolityk, biodostępność, blok przedsionkowo-komorowy, bradykardia, chinidyna, digoksyna, diltiazem, działanie hipotensyjne, efekt hipoglikemizujący, epinefryna, fluoksetyna, glikozyd naparstnicy, guanetydyna, hipoglikemia, inhibitor CYP2D6, insulina, karbachol, klonidyna, lek blokujący receptor beta-adrenergiczny, lek przeciwarytmiczny, lek przeciwcukrzycowy, maleinian tymololu, metoprolol, mydriaza, niedociśnienie, nifedypina, parasympatykomimetyk, paroksetyna, pilokarpina, pochodna sulfonylomocznika, propafenon, propranolol, sotalol, trawoprost, tymolol, werapamil
Leksykon leków
Interakcje leku – Pirfenidone Aurovitas 801 mg

Pirfenidon, substancja czynna leku Pirfenidone Aurovitas, jest metabolizowany głównie przez izoenzym CYP1A2 (70-80%) oraz w mniejszym stopniu przez CYP2C9, 2C19, 2D6 i 2E1. Inhibitory CYP1A2, takie jak fluwoksamina, powodują znaczące zwiększenie ekspozycji na pirfenidon (czterokrotny wzrost), co jest przeciwwskazaniem do jednoczesnego stosowania. Silne selektywne inhibitory CYP1A2 (np. enoksacyna) mogą zwiększyć ekspozycję 2-4-krotnie, co wymaga redukcji dawki pirfenidonu do 801 mg/dobę (267 mg 3x/dobę) i monitorowania działań niepożądanych. Umiarkowani inhibitory, jak cyprofloksacyna 750 mg, zwiększają ekspozycję o 81%, co wymaga zmniejszenia dawki pirfenidonu do 1602 mg/dobę (534 mg 3x/dobę). Ostrożność zaleca się także przy stosowaniu amiodaronu, propafenonu oraz innych inhibitorów wielu CYP (np. flukonazol, fluoksetyna), ze względu na ryzyko znacznego wzrostu stężenia pirfenidonu.
amiodaron, chloramfenikol, cyprofloksacyna, cytochrom P450, działanie niepożądane, ekspozycja na lek, enoksacyna, flukonazol, fluoksetyna, fluwoksamina, hepatotoksyczność, induktor CYP1A2, inhibitor CYP1A2, inhibitor izoenzymów CYP, izoenzym CYP1A2, izoenzymy CYP, klirens leku, metabolizm wątrobowy, omeprazol, palenie tytoniu, paroksetyna, pirfenidon, propafenon, ryfampicyna, selektywny inhibitor CYP1A2, silny inhibitor CYP1A2, sok grejpfrutowy, stężenie leku w osoczu, substancja czynna, umiarkowany inhibitor CYP1A2, uszkodzenie wątroby
Leksykon leków
Interakcje leku – Servenon 10 mg

Escytalopram, substancja czynna leku Servenon, wykazuje liczne interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne, które mają istotne znaczenie kliniczne. Bezwzględnie przeciwwskazane jest łączenie escytalopramu z nieodwracalnymi, nieselektywnymi inhibitorami MAO (przerwa 14 dni przed i 7 dni po terapii), odwracalnym, selektywnym inhibitorem MAO-A (moklobemid), odwracalnym, nieselektywnym inhibitorem MAO (linezolid) oraz lekami wydłużającymi odstęp QT (np. leki przeciwarytmiczne klasy Ia i III, niektóre przeciwpsychotyczne, trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne, wybrane antybiotyki). Szczególną ostrożność należy zachować przy jednoczesnym stosowaniu leków serotoninergicznych (tramadol, buprenorfina, sumatryptan), leków obniżających próg drgawkowy, litu, tryptofanu, ziela dziurawca, leków przeciwzakrzepowych oraz NLPZ, ze względu na ryzyko zespołu serotoninowego, drgawek, nasilenia działań niepożądanych oraz zaburzeń krzepnięcia. W przypadku leków powodujących hipokaliemię i/lub hipomagnezemię istnieje zwiększone ryzyko złośliwych arytmii.
arytmia, buprenorfina, CYP2D6, cytochrom P450, dezypramina, doustny lek przeciwzakrzepowy, działanie niepożądane, escytalopram, flekainid, haloperydol, hipokaliemia, hipomagnezemia, inhibitor CYP2C19, inhibitor MAO, inhibitor monoaminooksydazy, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, izoenzym CYP3A4, klomipramina, lek przeciwarytmiczny, lek przeciwbakteryjny, lek przeciwhistaminowy, lek przeciwmalaryczny, lek serotoninergiczny, linezolid, metoprolol, moklobemid, niesteroidowy lek przeciwzapalny, NLPZ, nortryptylina, pochodna fenotiazyny, próg drgawkowy, propafenon, rysperydon, sedacja, SSRI, sumatryptan, tiorydazyna, tramadol, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, tryptany, układ serotoninergiczny, wydłużenie odstępu QT, zespół serotoninowy, ziele dziurawca, złośliwa arytmia
Leksykon leków
Interakcje leku – Bibloc 3,75 mg

Bisoprolol, jako selektywny beta1-adrenolityk, wykazuje liczne interakcje farmakologiczne, które mogą znacząco wpływać na bezpieczeństwo i skuteczność terapii. Szczególnie istotne są interakcje z antagonistami kanału wapniowego typu werapamilu i diltiazemu, które mogą prowadzić do ujemnego wpływu na kurczliwość mięśnia sercowego oraz przewodzenie przedsionkowo-komorowe, a dożylne podanie werapamilu u pacjentów leczonych bisoprololem może wywołać ciężkie niedociśnienie tętnicze i blok AV. Leki przeciwarytmiczne klasy I (np. chinidyna, flekainid) oraz ośrodkowo działające leki przeciwnadciśnieniowe (klonidyna, metylodopa) również stanowią przeciwwskazanie do łącznego stosowania ze względu na ryzyko nasilenia ujemnego działania inotropowego i niewydolności serca, a także ryzyko nadciśnienia z odbicia przy nagłym odstawieniu. Wymagana jest szczególna ostrożność i monitorowanie u pacjentów stosujących bisoprolol wraz z antagonistami kanału wapniowego typu dihydropirydyny (felodypina, amlodypina), lekami przeciwarytmicznymi klasy III (amiodaron), beta-adrenolitykami miejscowymi, lekami parasympatykomimetycznymi, insuliną i doustnymi lekami przeciwcukrzycowymi, glikozydami naparstnicy oraz niesteroidowymi lekami przeciwzapalnymi (NLPZ), ze względu na ryzyko bradykardii, wydłużenia przewodzenia przedsionkowo-komorowego, nasilenia hipoglikemii oraz osłabienia działania hipotensyjnego bisoprololu.
adrenalina, amiodaron, amlodypina, antagonista kanału wapniowego, barbiturat, beta-adrenolityk, beta-sympatykomimetyk, bisoprolol, blok przedsionkowo-komorowy, bradykardia, chinidyna, chromanie przestankowe, cukrzyca, dihydropirydyna, diltiazem, dobutamina, doustny lek przeciwcukrzycowy, dyzopiramid, działanie hipoglikemizujące, działanie inotropowe, felodypina, fenytoina, flekainid, glikozyd naparstnicy, hipoglikemia, homeostaza glukozy, inhibitor monoaminooksydazy, insulina, izoprenalina, jaskra, klonidyna, lek parasympatykomimetyczny, lek przeciwarytmiczny klasy I, lek przeciwarytmiczny klasy III, lek przeciwnadciśnieniowy, lidokaina, meflochina, metylodopa, moksonidyna, nadciśnienie z odbicia, niedociśnienie tętnicze, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność serca, noradrenalina, pochodna ergotaminy, pochodna fenotiazyny, propafenon, przełom nadciśnieniowy, receptor alfa-adrenergiczny, receptor beta-adrenergiczny, ryfampicyna, rylmenidyna, sympatykomimetyk, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, werapamil, znieczulenie ogólne
Leksykon leków
Interakcje leku – Lokren 20 20 mg

Betaksolol, jako beta-adrenolityk, wykazuje liczne interakcje farmakologiczne o różnym stopniu istotności klinicznej. Przeciwwskazane jest jednoczesne stosowanie z floktafeniną i sultoprydem ze względu na ryzyko ciężkich zaburzeń układu sercowo-naczyniowego, takich jak zmniejszenie reakcji kompensacyjnych i nasilona bradykardia. Niezalecane jest łączenie betaksololu z amiodaronem, glikozydami naparstnicy oraz fingolimodem, które mogą prowadzić do zaburzeń kurczliwości, automatyzmu i przewodzenia mięśnia sercowego, a także nasilenia bradykardii. Wymagana jest ostrożność przy stosowaniu halogenowych wziewnych leków znieczulających, antagonistów wapnia (beprydyl, diltiazem, werapamil), leków przeciwarytmicznych (propafenon, chinidyna, hydrochinidyna, dyzopiramid), baklofenu, insuliny i sulfonamidów, lidokainy oraz środków kontrastujących zawierających jod, ze względu na ryzyko nasilenia działań niepożądanych, takich jak bradykardia, zaburzenia przewodzenia, czy maskowanie objawów hipoglikemii. Szczególnie istotne jest monitorowanie EKG i stężenia lidokainy w osoczu podczas terapii skojarzonej z betaksololem.
amiodaron, antagonista wapnia, baklofen, beprydyl, beta-adrenolityk, bradykardia, diltiazem, działanie depresyjne, działanie hipotensyjne, fingolimod, floktafenina, glikozyd naparstnicy, halogenowe leki znieczulające, hipoglikemia, klonidyna, kortykosteroid, lek przeciwarytmiczny, lek sympatykomimetyczny, lidokaina, meflochina, metabolizm leku, niedociśnienie ortostatyczne, niedociśnienie tętnicze, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność serca, propafenon, stężenie glukozy, sulfonamid, sultopryd, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, werapamil, wstrząs, zaburzenia automatyzmu serca, zaburzenia kurczliwości, zaburzenia przewodzenia przedsionkowo-komorowego, zaburzenia świadomości, zahamowanie zatokowe
Leksykon leków
Interakcje leku – Bisocard 2,5 mg

Bisoprolol, jako beta-adrenolityk, wykazuje liczne interakcje farmakologiczne, które mogą znacząco wpływać na skuteczność i bezpieczeństwo terapii. Przeciwwskazane jest łączenie bisoprololu z floktafeniną oraz sultoprydem ze względu na wysokie ryzyko ciężkich powikłań, takich jak opóźnienie kompensacyjnych reakcji sercowo-naczyniowych i komorowe zaburzenia rytmu serca. Niezalecane jest także stosowanie bisoprololu z antagonistami wapnia typu werapamilu i diltiazemu, ośrodkowo działającymi lekami przeciwnadciśnieniowymi (klonidyna, metylodopa, moksonidyna, rylmenidyna) oraz lekami przeciwarytmicznymi klasy I (chinidyna, dyzopiramid, lidokaina, fenytoina, flekainid, propafenon), ze względu na ryzyko ujemnego wpływu na kurczliwość mięśnia sercowego, przewodzenie przedsionkowo-komorowe oraz nasilenie niewydolności serca. Szczególną ostrożność należy zachować przy jednoczesnym stosowaniu antagonistów wapnia typu dihydropirydyny (felodypina, amlodypina), NLPZ, glikozydów naparstnicy, leków parasympatykomimetycznych, beta-adrenolityków stosowanych miejscowo, leków przeciwarytmicznych klasy III (amiodaron), beta-sympatykomimetyków oraz leków przeciwnadciśnieniowych i stosowanych do znieczulenia ogólnego, ze względu na ryzyko niedociśnienia, bradykardii, zaburzeń przewodzenia i osłabienia działania terapeutycznego.
adrenalina, alkohol etylowy, amiodaron, amlodypina, antagonista wapnia, antagonista wapnia dihydropirydynowy, barbituran, beta-adrenolityk, beta-adrenolityk miejscowy, beta-sympatykomimetyk, blok przedsionkowo-komorowy, blok serca, bradykardia, chinidyna, chromanie przestankowe, diltiazem, dobutamina, doustny lek przeciwcukrzycowy, dyzopiramid, działanie inotropowe, felodypina, fenytoina, flekainid, floktafenina, glikozyd naparstnicy, hipotonia ortostatyczna, inhibitor monoaminooksydazy, insulina, izoprenalina, jaskra, kardiomiopatia, klonidyna, lek hipoglikemizujący, lek parasympatykomimetyczny, lek przeciwarytmiczny klasy I, lek przeciwarytmiczny klasy III, lek przeciwdepresyjny trójpierścieniowy, lek przeciwnadciśnieniowy ośrodkowy, lidokaina, meflochina, metylodopa, moksonidyna, nadciśnienie z odbicia, niedociśnienie tętnicze, niedocukrzenie, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność serca, noradrenalina, pochodna ergotaminy, pochodna fenotiazyny, propafenon, przełom nadciśnieniowy, ryfampicyna, rylmenidyna, sultopryd, sympatykomimetyk, tachykardia odruchowa, takryna, zaburzenie krążenia obwodowego, zaburzenie rytmu serca, znieczulenie ogólne
Leksykon leków
Interakcje leku – Dulxetenon 90 mg

Duloksetyna, metabolizowana głównie przez izoenzym CYP1A2, wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne, które mają istotne znaczenie kliniczne. Silne inhibitory CYP1A2, takie jak fluwoksamina (100 mg/dobę), mogą zwiększać stężenie duloksetyny w osoczu nawet sześciokrotnie (AUC0-t), co stanowi przeciwwskazanie do jednoczesnego stosowania. Duloksetyna jest również umiarkowanym inhibitorem CYP2D6, co prowadzi do trzykrotnego wzrostu AUC dezypraminy oraz 71% wzrostu AUC tolterodyny, co wymaga ostrożności przy stosowaniu leków o wąskim indeksie terapeutycznym metabolizowanych przez ten enzym (np. rysperydon, trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne, flekainid, propafenon, metoprolol). Induktory CYP1A2, takie jak palenie tytoniu, mogą obniżać stężenie duloksetyny o około 50%, co może wymagać dostosowania dawki. Ponadto, jednoczesne stosowanie duloksetyny z lekami przeciwzakrzepowymi (np. warfaryna) zwiększa ryzyko krwawień, choć badania kliniczne nie wykazały istotnych zmian INR w kontrolowanych warunkach.
antagonista receptora histaminowego H2, benzodiazepina, ciprofloksacyna, CYP1A2, dezypramina, doustny środek antykoncepcyjny, dysfagia, dziurawiec zwyczajny, famotydyna, fenelzyna, fenobarbital, flekainid, fluwoksamina, inhibitor CYP1A2, inhibitor monoaminooksydazy, izokarboksazyd, lek przeciwpsychotyczny, linezolid, metabolizm CYP2D6, metoprolol, moklobemid, nieodwracalny IMAO, odwracalny inhibitor monoaminooksydazy, opioidowy lek przeciwbólowy, ośrodkowy układ nerwowy, petydyna, pole pod krzywą AUC, propafenon, ryfampicyna, rysperydon, selektywny inhibitor zwrotnego wychwytu serotoniny, tolterodyna, tramadol, tranylcypromina, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, tryptan, tryptofan, warfaryna, współczynnik INR, zespół serotoninowy
Leksykon leków
Interakcje leku – AuroDulox 30 mg

Duloksetyna wykazuje liczne interakcje farmakologiczne, które mają istotne znaczenie kliniczne. Przeciwwskazane jest łączenie jej z nieselektywnymi, nieodwracalnymi inhibitorami MAO ze względu na ryzyko zespołu serotoninowego; wymagany jest odstęp 14 dni po odstawieniu IMAO przed rozpoczęciem duloksetyny oraz 5 dni po zakończeniu terapii duloksetyną przed włączeniem IMAO. Silne inhibitory CYP1A2, takie jak fluwoksamina (100 mg/dobę), powodują 6-krotny wzrost AUC duloksetyny i 77% spadek jej klirensu, co stanowi przeciwwskazanie do jednoczesnego stosowania. Duloksetyna jest umiarkowanym inhibitorem CYP2D6, co prowadzi do trzykrotnego wzrostu AUC dezypraminy i 71% wzrostu AUC tolterodyny, dlatego konieczna jest ostrożność przy łączeniu z lekami metabolizowanymi przez CYP2D6, zwłaszcza o wąskim indeksie terapeutycznym (np. flekainid, propafenon, metoprolol). Ponadto, jednoczesne stosowanie z lekami serotoninergicznymi (SSRI, SNRI, trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne, tryptany, tramadol, ziele dziurawca) zwiększa ryzyko zespołu serotoninowego, podobnie jak z buprenorfiną.
amitryptylina, antagonista receptora H2, benzodiazepiny, buprenorfina, CYP1A2, CYP2D6, dezypramina, doustne środki antykoncepcyjne, dysfagia, dziurawiec zwyczajny, famotydyna, fenobarbital, flekainid, fluwoksamina, imipramina, INR, klirens osoczowy, klomipramina, lek przeciwhistaminowy, lek przeciwpłytkowy, lek przeciwpsychotyczny, lek przeciwzakrzepowy, lek uspokajający, linezolid, metoprolol, moklobemid, nieodwracalne inhibitory MAO, nortryptylina, odwracalne inhibitory MAO, opioidowe leki przeciwbólowe, ośrodkowy układ nerwowy, petydyna, propafenon, rysperydon, SNRI, SSRI, tolterodyna, tramadol, trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne, tryptany, tryptofan, warfaryna, zespół serotoninowy
Leksykon leków
Interakcje leku – Dulofor 60 mg

Duloksetyna, metabolizowana głównie przez CYP1A2, wykazuje liczne interakcje farmakologiczne, które mają istotne znaczenie kliniczne. Przeciwwskazane jest łączenie jej z nieselektywnymi, nieodwracalnymi inhibitorami MAO (np. fenelzyna, tranylcypromina) ze względu na ryzyko zespołu serotoninowego; należy zachować co najmniej 14-dniowy odstęp po IMAO i 5 dni po zakończeniu duloksetyny. Silne inhibitory CYP1A2, takie jak fluwoksamina (100 mg/dobę), mogą zwiększać AUC duloksetyny sześciokrotnie, co stanowi przeciwwskazanie do jednoczesnego stosowania. Duloksetyna jest umiarkowanym inhibitorem CYP2D6, co prowadzi do znacznego wzrostu stężenia leków metabolizowanych przez ten enzym (np. trzykrotne zwiększenie AUC dezypraminy, 71% wzrost AUC tolterodyny), co wymaga ostrożności i ewentualnej korekty dawek leków o wąskim indeksie terapeutycznym, takich jak rysperydon, trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne, beta-blokery i leki antyarytmiczne.
antagonista receptora H2, AUC, benzodiazepiny, beta-bloker, CYP1A2, cytochrom P450, dezypramina, duloksetyna, dziurawiec zwyczajny, famotydyna, fenobarbital, flekainid, fluwoksamina, inhibitor CYP1A2, inhibitor CYP2D6, inhibitor MAO, inhibitory monoaminooksydazy, INR, interakcja farmakodynamiczna, klirens osoczowy, lek antyarytmiczny, lek przeciwhistaminowy, lek przeciwpsychotyczny, lek zobojętniający, linezolid, metoprolol, odwracalny IMAO, opioidowe leki przeciwbólowe, opioidy, ośrodkowy układ nerwowy, propafenon, receptor serotoninergiczny, rysperydon, SNRI, SSRI, teofilina, tolterodyna, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, tryptany, tryptofan, warfaryna, zespół serotoninowy
Leksykon leków
Interakcje leku – Prestilol 5 mg + 5 mg

W badaniach klinicznych nie stwierdzono interakcji między bisoprololem a peryndoprylem w produkcie Prestilol (5 mg bisoprololu fumaranu i 5 mg peryndoprylu z argininą). Jednakże jednoczesne stosowanie inhibitorów ACE, w tym peryndoprylu, z sakubitrylem i walsartanem jest przeciwwskazane z powodu ryzyka obrzęku naczynioruchowego; zaleca się zachowanie co najmniej 36-godzinnego odstępu między terapiami. Produkt Prestilol może powodować hiperkaliemię, zwłaszcza w połączeniu z lekami takimi jak aliskiren, sole potasu, diuretyki oszczędzające potas, NLPZ, heparyny, cyklosporyna, takrolimus, trimetoprim i kotrimoksazol. U pacjentów z cukrzycą lub zaburzeniami czynności nerek stosowanie aliskirenu z Prestilolem jest przeciwwskazane ze względu na zwiększone ryzyko hiperkaliemii, pogorszenia funkcji nerek oraz wzrostu śmiertelności sercowo-naczyniowej.
afereza lipoprotein, aliskiren, amiloryd, amiodaron, antagonista kanału wapniowego, antagonista kanału wapniowego typu dihydropirydyny, antagonista receptora angiotensyny II, baklofen, bisoprolol, blok przedsionkowo-komorowy, chinidyna, chromanie przestankowe, diltiazem, dyzopiramid, eplerenon, fenytoina, flekainid, frakcja wyrzutowa lewej komory, glikozyd naparstnicy, heparyna, hiperkaliemia, hipoglikemia, inhibitor ACE, jaskra, klonidyna, lek immunosupresyjny, lek moczopędny nieoszczędzający potasu, lek moczopędny oszczędzający potas, lek parasympatykomimetyczny, lek przeciwarytmiczny klasy I, lek przeciwarytmiczny klasy III, lek przeciwcukrzycowy, lek przeciwnadciśnieniowy działający ośrodkowo, lek sympatykomimetyczny, lidokaina, metylodopa, niedociśnienie ortostatyczne, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność serca, obrzęk naczynioruchowy, ostra niewydolność nerek, peryndopryl, pozaustrojowa metoda leczenia, propafenon, reakcja rzekomoanafilaktyczna, receptor alfa-adrenergiczny, receptor beta-adrenergiczny, sakubitryl i walsartan, sole potasu, spironolakton, triamteren, trimetoprim, werapamil
Leksykon leków
Interakcje leku – Escitalopram Grindeks 5 mg

Escytalopram, jako selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI), wykazuje liczne interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne, które mają istotne znaczenie kliniczne. Przeciwwskazane jest łączenie go z nieodwracalnymi nieselektywnymi inhibitorami MAO ze względu na ryzyko zespołu serotoninowego; należy zachować 14-dniową przerwę po odstawieniu inhibitora MAO przed rozpoczęciem terapii escytalopramem oraz 7-dniową przerwę po odstawieniu escytalopramu. Podobne ryzyko występuje przy stosowaniu odwracalnych inhibitorów MAO-A (moklobemid) i nieselektywnych (linezolid), gdzie zaleca się minimalne dawki i ścisłe monitorowanie. Escytalopram może nasilać ryzyko zespołu serotoninowego w połączeniu z lekami serotoninergicznymi (np. opioidami, tryptanami) oraz obniżać próg drgawkowy, co wymaga ostrożności przy jednoczesnym stosowaniu leków przeciwdrgawkowych i neuroleptyków. Ponadto, ze względu na potencjalne addytywne wydłużenie odstępu QT, łączenie escytalopramu z lekami przeciwarytmicznymi klasy IA i III, niektórymi przeciwpsychotycznymi, trójpierścieniowymi antydepresantami oraz wybranymi antybiotykami jest przeciwwskazane.
cymetydyna, CYP2C19, dezypramina, doustny lek przeciwzakrzepowy, dziurawiec zwyczajny, enzym CYP2C19, ezomeprazol, flekainid, flukonazol, fluwoksamina, haloperydol, hipokaliemia, hipomagnezemia, inhibitor CYP2C19, inhibitor CYP2D6, inhibitor MAO-A, inhibitor MAO-B, inhibitor monoaminooksydazy, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, klomipramina, lanzoprazol, lek przeciwarytmiczny, lek przeciwpsychotyczny, lek serotoninergiczny, linezolid, metoprolol, moklobemid, nieodwracalny nieselektywny inhibitor MAO, nieodwracalny selektywny inhibitor MAO-B, nieselektywny inhibitor MAO, niesteroidowy lek przeciwzapalny, nortryptylina, obniżenie progu drgawkowego, odwracalny selektywny inhibitor MAO-A, omeprazol, pimozyd, pochodna fenotiazyny, próg drgawkowy, propafenon, rysperydon, selegilina, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, tiorydazyna, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, tyklopidyna, układ serotoninergiczny, wąski indeks terapeutyczny, wydłużenie odstępu QT, zespół serotoninowy, złośliwa arytmia
Leksykon leków
Interakcje leku – ApoSerta 100 mg

Sertralina, jako SSRI, wykazuje liczne interakcje farmakologiczne o różnym stopniu istotności klinicznej. Przeciwwskazane jest łączenie jej z nieodwracalnymi inhibitorami MAO (np. selegiliną) oraz odwracalnymi inhibitorami MAO-A (moklobemidem) ze względu na ryzyko zespołu serotoninowego; wymagana jest przerwa odpowiednio 14 dni po odstawieniu inhibitora MAO i 7 dni po odstawieniu sertraliny. Linezolid, będący słabym, odwracalnym inhibitorem MAO, również jest przeciwwskazany. Jednoczesne stosowanie sertraliny z pimozydem jest zabronione z powodu wzrostu stężenia pimozydu o około 35%, co może prowadzić do toksyczności. Zaleca się unikanie spożywania alkoholu podczas terapii ze względu na potencjalne nasilenie działania sedatywnego i ryzyko hepatotoksyczności. Wysokie ryzyko zespołu serotoninowego występuje także przy łączeniu sertraliny z innymi lekami serotoninergicznymi (fentanyl, tryptany, inne SSRI, amfetaminy) oraz lekami wydłużającymi odstęp QT, co wymaga ścisłego monitorowania pacjenta i EKG.
aktywność cholinoesterazy, arytmia komorowa, buprenorfina, cytochrom P450, czas protrombinowy, czynność płytek krwi, działanie sedatywne, fentanyl, fenytoina, flekainid, flukonazol, hepatotoksyczność, inhibitor monoaminooksydazy, itrakonazol, ketokonazol, lek przeciwarytmiczny klasy 1C, lek serotoninergiczny, linezolid, metamizol, miwakurium, moklobemid, nieodwracalny inhibitor MAO, odwracalny inhibitor MAO-A, omeprazol, pimozyd, propafenon, przewodnictwo nerwowo-mięśniowe, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, sumatryptan, torsade de pointes, trójpierśceniowy lek przeciwdepresyjny, warfaryna, wskaźnik INR, wydłużenie odstępu QT, zespół serotoninowy, złośliwy zespół neuroleptyczny
Leksykon leków
Interakcje leku – Pirfenidon Zentiva 801 mg

Pirfenidon Zentiva jest metabolizowany głównie przez izoenzym CYP1A2 (70–80%), z udziałem innych izoenzymów CYP (2C9, 2C19, 2D6, 2E1). Silne inhibitory CYP1A2, takie jak fluwoksamina, powodują czterokrotny wzrost ekspozycji na pirfenidon i stanowią przeciwwskazanie do jednoczesnego stosowania. W przypadku konieczności kojarzenia z silnymi selektywnymi inhibitorami CYP1A2 (np. enoksacyna) zaleca się redukcję dawki pirfenidonu do 801 mg/dobę (267 mg 3× dziennie) oraz ścisłe monitorowanie pacjenta. Umiarkowany inhibitor CYP1A2, cyprofloksacyna w dawce 750 mg 2× dziennie, zwiększa ekspozycję o 81%, co wymaga zmniejszenia dawki pirfenidonu do 1602 mg/dobę (534 mg 3× dziennie). Należy unikać jednoczesnego stosowania silnych inhibitorów wielu izoenzymów CYP, np. amiodaronu z flukonazolem, ze względu na ryzyko znacznego wzrostu stężenia pirfenidonu.
amiodaron, chloramfenikol, CYP1A2, cyprofloksacyna, cytochrom P450, działanie niepożądane, enoksacyna, farmakokinetyka pirfenidonu, flukonazol, fluoksetyna, fluwoksamina, hepatotoksyczność, induktor CYP1A2, inhibitor CYP1A2, interakcja z alkoholem, izoenzymy CYP, omeprazol, palenie tytoniu, paroksetyna, pirfenidon, propafenon, ryfampicyna, silny induktor, sok grejpfrutowy, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, zawroty głowy
Leksykon leków
Interakcje leku – Autokila 200 mg

Hydroksychlorochina wykazuje liczne interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne, które mają istotne znaczenie kliniczne. Szczególnie niebezpieczne jest jednoczesne stosowanie z lekami wydłużającymi odstęp QT (np. leki przeciwarytmiczne klasy IA i III, trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne, niektóre leki przeciwinfekcyjne jak moksyfloksacyna czy azytromycyna), co zwiększa ryzyko komorowych zaburzeń rytmu serca. Przeciwwskazane jest stosowanie hydroksychlorochiny z halofantryną ze względu na bardzo wysokie ryzyko arytmii. Hydroksychlorochina może nasilać działanie hipoglikemizujące insuliny i doustnych leków przeciwcukrzycowych, co wymaga monitorowania glikemii i ewentualnej korekty dawek. Ponadto, jednoczesne stosowanie z lekami przeciwmalarycznymi obniżającymi próg drgawkowy (np. meflochina) zwiększa ryzyko drgawek, a z lekami przeciwpadaczkowymi może obniżać ich skuteczność. Należy unikać kojarzenia hydroksychlorochiny z lekami toksycznymi dla narządu wzroku i krwi, aby zapobiec retinopatii i zaburzeniom hematologicznym.
antybiotyk aminoglikozydowy, blokada nerwowo-mięśniowa, chlorochina, cyklosporyna, cymetydyna, dabigatran, digoksyna, dziurawiec, enzym CYP, enzymatyczna terapia zastępcza, fenobarbital, fenytoina, flekainid, fluorochinolon, glikoproteina p, halofantryna, hepatotoksyczność, hipoglikemia, hydroksychlorochina, indeks terapeutyczny, induktor izoenzymu, inhibitor CYP, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, interakcja lekowa, izoenzym CYP2D6, izoenzym CYP3A4, karbamazepina, lek cholinergiczny, lek hipoglikemizujący, lek przeciwcukrzycowy, lek przeciwdepresyjny trójpierścieniowy, lek przeciwgrzybiczny, lek przeciwinfekcyjny, lek przeciwmalaryczny, lek przeciwpadaczkowy, lek przeciwpasożytniczy, lek przeciwpsychotyczny, lek zobojętniający, leki przeciwarytmiczne, makrolid, meflochina, morfologia krwi, odstęp QT, prazykwantel, próg drgawkowy, propafenon, retinopatia, ryfampicyna, statyna, substrat CYP2D6, substrat CYP3A4, substrat glikoproteiny P, toksyczność oczna, zaburzenia rytmu serca, zaburzenie hematologiczne, zaburzenie widzenia, α-galaktozydaza
Leksykon substancji czynnych
Warfaryna – Interakcje

Warfaryna, charakteryzująca się wąskim indeksem terapeutycznym, wymaga szczególnej uwagi podczas kojarzenia z innymi lekami ze względu na liczne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne. Metabolizm R- i S-enancjomerów warfaryny odbywa się przez różne izoenzymy cytochromu P450 (CYP1A2, CYP3A4 dla R-warfaryny oraz CYP2C9 dla S-warfaryny), co powoduje, że inhibitory tych enzymów (np. amiodaron, metronidazol, flukonazol) mogą zwiększać stężenie warfaryny i INR, podnosząc ryzyko krwawień, natomiast induktory (np. karbamazepina, fenobarbital, ryfampicyna) obniżają jej skuteczność. Dodatkowo, leki wpływające na hemostazę pierwotną (np. ASA, klopidogrel, niesteroidowe leki przeciwzapalne) oraz preparaty ziołowe (np. miłorząb, czosnek, dziurawiec) mogą nasilać lub osłabiać działanie warfaryny, co wymaga ścisłego monitorowania INR i dostosowania dawki. Szczególną uwagę należy zwrócić na wpływ diety (stałe spożycie witaminy K) oraz unikanie alkoholu, zwłaszcza u pacjentów z niewydolnością wątroby, ze względu na ryzyko nasilenia działania przeciwzakrzepowego i powikłań krwotocznych.
amiodaron, amoksycylina, apiksaban, azytromycyna, bezafibrat, cefaleksyna, cefalosporyna, chinidyna, chloramfenikol, cyklofosfamid, cymetydyna, cyprofloksacyna, czosnek pospolity, czynnik krzepnięcia, dabigatran, dekstropropoksyfen, diklofenak, dikloksacylina, dipirydamol, doksycyklina, doustny antagonista witaminy K, doustny antykoagulant, duloksetyna, dziurawiec zwyczajny, erytromycyna, etopozyd, fenobarbital, fenofibrat, flukloksacylina, flukonazol, fluoksetyna, fluorouracyl, flutamid, fluwastatyna, fluwoksamina, funkcja płytek krwi, gemfibrozyl, glukozamina, hemostaza pierwotna, ibuprofen, ifosfamid, indukcja enzymatyczna, inhibitor pompy protonowej, inhibitor proteazy, itrakonazol, kapecytabina, karbamazepina, ketokonazol, klarytromycyna, klindamycyna, klirens warfaryny, klofibrat, kloksacylina, klopidogrel, krążenie jelitowo-wątrobowe, kwas acetylosalicylowy, leczenie przeciwzakrzepowe, lek przeciwgruźliczy, lek przeciwgrzybiczny, lek przeciwpadaczkowy, lowastatyna, metotreksat, metronidazol, mikonazol, miłorząb japoński, nafcylina, naproksen, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność wątroby, noskapina, omeprazol, palenie tytoniu, parametry koagulologiczne, pochodna sulfonylomocznika, propafenon, prymidon, R-warfaryna, ryfampicyna, S-warfaryna, sertralina, siarczan chondroityny, SNRI, SSRI, steroid anaboliczny, symwastatyna, tamoksyfen, tramadol, tyklopidyna, tyrofiban, warfaryna, wenlafaksyna, witamina K, wskaźnik INR
Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Tonicard 300 mg

Chlorowodorek propafenonu (Tonicard) w dawkach 150 mg i 300 mg może wywoływać działania niepożądane istotnie wpływające na zdolność pacjenta do prowadzenia pojazdów mechanicznych oraz obsługi maszyn. Do najważniejszych objawów należą nieostre widzenie, zawroty głowy, zmęczenie oraz hipotonia ortostatyczna, które mogą upośledzać percepcję wzrokową, równowagę, koncentrację i szybkość reakcji. Szczególnie niebezpieczne są okresy inicjacji terapii, zmiany dawkowania oraz jednoczesne spożycie alkoholu, które mogą nasilać te objawy i zwiększać ryzyko wypadków drogowych lub urazów podczas obsługi urządzeń mechanicznych.
alkohol etylowy, chlorowodorek propafenonu, ciśnienie tętnicze, funkcje poznawcze, hipotonia ortostatyczna, historia choroby, interakcja lekowa, mikrodrzemka, nieostre widzenie, omdlenie, ośrodkowy układ nerwowy, propafenon, sprawność psychomotoryczna, szybkość reakcji, tabletka powlekana, Tonicard, zawroty głowy, zmęczenie
Leksykon leków
Interakcje leku – Abirateron Zentiva 500 mg

Abirateron Zentiva, stosowany w terapii raka gruczołu krokowego, wykazuje istotne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne, które mają kluczowe znaczenie dla skuteczności i bezpieczeństwa leczenia. Podawanie leku z pokarmem znacząco zwiększa wchłanianie abirateronu octanu, co jest niezalecane ze względu na brak danych potwierdzających bezpieczeństwo takiego postępowania. Silne induktory CYP3A4, takie jak ryfampicyna (600 mg/dobę przez 6 dni), obniżają AUC abirateronu o 55%, co wymaga unikania ich stosowania podczas terapii. Natomiast silne inhibitory CYP3A4, np. ketokonazol, nie wykazują klinicznie istotnego wpływu na farmakokinetykę abirateronu. Abirateron jest inhibitorem enzymów CYP2D6 i CYP2C8, co prowadzi do zwiększenia ekspozycji na leki metabolizowane przez te szlaki, np. dekstrometorfan (2,9-krotny wzrost AUC) oraz pioglitazon (wzrost AUC o 46%), co wymaga ostrożności i monitorowania działań niepożądanych, zwłaszcza przy lekach o wąskim indeksie terapeutycznym.
abirateron octan, amiodaron, chinidyna, cytochrom P450, dekstrometorfan, dekstrorfan, dezypramina, dofetylid, dyzopiramid, dziurawiec zwyczajny, enzym CYP2C8, enzym CYP2D6, fenobarbital, fenytoina, flekainid, haloperydol, ibutylid, indeks terapeutyczny, induktor CYP3A4, inhibitor CYP3A4, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, karbamazepina, ketokonazol, kodeina, lek przeciwarytmiczny klasy Ia, lek przeciwarytmiczny klasy III, metadon, metoprolol, moksyfloksacyna, oksykodon, pioglitazon, propafenon, propranolol, rak gruczołu krokowego, receptor androgenowy, repaglinid, ryfabutyna, ryfampicyna, ryfapentyna, rysperydon, siarczan abirateronu, siarczan N-tlenku abirateronu, sotalol, spironolakton, supresja androgenowa, swoisty antygen sterczowy, torsade de pointes, tramadol, transporter OATP1B1, wenlafaksyna, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie sercowo-naczyniowe
Leksykon leków
Interakcje leku – Elicea 5 mg

Escytalopram, jako selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI), wykazuje liczne interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne, które mają istotne znaczenie kliniczne. Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest jednoczesne stosowanie z nieodwracalnymi nieselektywnymi inhibitorami MAO (np. tranylcypromina, fenelzyna) ze względu na ryzyko zespołu serotoninowego; po ich odstawieniu należy zachować 14-dniową przerwę przed rozpoczęciem terapii escytalopramem, a po odstawieniu escytalopramu – co najmniej 7 dni przed włączeniem inhibitora MAO. Niezalecane jest także łączenie z odwracalnym inhibitorem MAO-A (moklobemid) oraz linezolidem, a w przypadku konieczności stosowania – wymagana jest ścisła kontrola kliniczna i stosowanie najmniejszych dawek. Szczególną ostrożność należy zachować przy łączeniu escytalopramu z lekami wydłużającymi odstęp QT (np. leki przeciwarytmiczne klasy IA i III, trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne, niektóre antybiotyki jak sparfloksacyna, moksifloksacyna, erytromycyna dożylna), gdyż może to prowadzić do groźnych zaburzeń rytmu serca. Ponadto, połączenie z lekami serotoninergicznymi (tramadol, buprenorfina, sumatryptan) zwiększa ryzyko zespołu serotoninowego, a z lekami obniżającymi próg drgawkowy (np. trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne, neuroleptyki, meflochina, bupropion) wymaga monitorowania pod kątem drgawek.
arytmia złośliwa, buprenorfina, bupropion, cymetydyna, dezypramina, dziurawiec zwyczajny, escytalopram, ezomeprazol, flekainid, flukonazol, fluwoksamina, haloperydol, hipokaliemia, hipomagnezemia, inhibitor CYP2C19, inhibitor MAO, inhibitor MAO-A, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, izoenzym CYP2C19, izoenzym CYP2D6, izoenzym CYP3A4, klomipramina, lanzoprazol, lek przeciwarytmiczny, lek przeciwbakteryjny, lek przeciwhistaminowy, lek przeciwmalaryczny, lek przeciwpsychotyczny, lek przeciwzakrzepowy, lek serotoninergiczny, linezolid, meflochina, metoprolol, moklobemid, niesteroidowy lek przeciwzapalny, nortryptylina, obniżenie progu drgawkowego, omeprazol, propafenon, rysperydon, selegilina, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, sumatryptan, tiorydazyna, tramadol, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, tyklopidyna, układ serotoninergiczny, wydłużenie odstępu QT, zespół serotoninowy
Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Tonicard 150 mg

Propafenon chlorowodorek, substancja czynna leku Tonicard, charakteryzuje się niemal całkowitym wchłanianiem po podaniu doustnym, z maksymalnym stężeniem w osoczu osiąganym po 2-3 godzinach. Lek podlega intensywnemu metabolizmowi wątrobowemu, głównie przez izoenzym CYP2D6, co powoduje efekt pierwszego przejścia i nieliniową farmakokinetykę u ponad 90% pacjentów (szybko metabolizujących). U tych osób okres półtrwania wynosi 2-10 godzin, a metabolizm prowadzi do powstania aktywnych metabolitów: 5-hydroksypropafenonu i norpropafenonu. U mniej niż 10% pacjentów (wolno metabolizujących) metabolizm jest spowolniony, okres półtrwania wydłuża się do 10-32 godzin, a farmakokinetyka ma charakter liniowy. Objętość dystrybucji wynosi 1,9-3,0 l/kg, a stopień wiązania z białkami osocza maleje wraz ze wzrostem stężenia (od 97,3% przy 0,25 μg/ml do 81,3% przy 100 μg/ml). Stan stacjonarny osiągany jest po 3-4 dniach podawania, co uzasadnia stosowanie standardowego schematu dawkowania niezależnie od fenotypu metabolicznego.
5-hydroksypropafenon, biodostępność bezwzględna, biodostępność po podaniu doustnym, CYP1A2, CYP3A4, dysfagia, efekt pierwszego przejścia, izoenzym CYP2D6, klirens propafenonu, maksymalne stężenie w osoczu, monitorowanie EKG, N-depropylopropafenon, niewydolność nerek, objętość dystrybucji, okres półtrwania, populacja pediatryczna, propafenon, propafenon chlorowodorek, stan stacjonarny, stężenie w stanie stacjonarnym, szybki metabolizm, wolny metabolizm, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby
Leksykon leków
Interakcje leku – Oroes 10 mg

Escytalopram, jako selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI), wykazuje liczne interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne o istotnym znaczeniu klinicznym. Przeciwwskazane jest łączenie go z nieodwracalnymi, nieselektywnymi inhibitorami MAO (ryzyko zespołu serotoninowego), selektywnym, odwracalnym inhibitorem MAO-A (moklobemid) oraz odwracalnym, nieselektywnym inhibitorem MAO (linezolid). Również stosowanie escytalopramu z lekami wydłużającymi odstęp QT (np. leki przeciwarytmiczne klasy IA i III, niektóre przeciwpsychotyczne, antybiotyki jak sparfloksacyna, czy leki przeciwmalaryczne) jest przeciwwskazane ze względu na ryzyko arytmii, w tym torsade de pointes. Szczególną ostrożność należy zachować przy jednoczesnym stosowaniu leków serotoninergicznych (tramadol, buprenorfina, sumatryptan), leków obniżających próg drgawkowy, litu, tryptofanu oraz preparatów z dziurawca zwyczajnego, ze względu na ryzyko zespołu serotoninowego, napadów drgawkowych oraz nasilenia działań niepożądanych. Ponadto, escytalopram może wpływać na krzepliwość krwi, dlatego u pacjentów stosujących doustne antykoagulanty i leki wpływające na funkcje płytek (NLPZ, ASA, dipirydamol, tyklopidyna) konieczne jest ścisłe monitorowanie parametrów hemostazy.
arytmia, buprenorfina, bupropion, cymetydyna, CYP2C19, CYP2D6, CYP3A4, dezypramina, dipirydamol, doustny lek przeciwzakrzepowy, dziurawiec zwyczajny, escytalopram, ezomeprazol, fenotiazyna, flekainid, flukonazol, fluwoksamina, haloperydol, hipokaliemia, hipomagnezemia, inhibitor monoaminooksydazy, interakcja farmakodynamiczna, klomipramina, kwas acetylosalicylowy, lanzoprazol, lek przeciwarytmiczny, lek przeciwhistaminowy, lek przeciwpsychotyczny, lek serotoninergiczny, linezolid, lit pierwiastek, meflochina, metabolizm leku, metoprolol, moklobemid, napad drgawkowy, niesteroidowy lek przeciwzapalny, nortryptylina, omeprazol, pimozyd, próg drgawkowy, propafenon, rysperydon, selegilina, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, sumatryptan, tiorydazyna, torsade de pointes, tramadol, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, tryptofan, tyklopidyna, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie rytmu serca, zespół serotoninowy
Leksykon substancji czynnych
Duloksetyna – Interakcje

Duloksetyna, będąca inhibitorem zwrotnego wychwytu serotoniny i noradrenaliny, wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne, które mają istotne znaczenie kliniczne. Przeciwwskazane jest łączenie jej z nieselektywnymi, nieodwracalnymi inhibitorami monoaminooksydazy (IMAO) ze względu na ryzyko zespołu serotoninowego, podobnie jak z silnymi inhibitorami CYP1A2 (np. fluwoksaminą), które zmniejszają klirens duloksetyny o 77% i zwiększają AUC sześciokrotnie. Duloksetyna jest umiarkowanym inhibitorem CYP2D6, co prowadzi do trzykrotnego wzrostu AUC dezypraminy oraz 71% wzrostu AUC tolterodyny, wymagając ostrożności przy jednoczesnym stosowaniu leków o wąskim indeksie terapeutycznym metabolizowanych przez CYP2D6 (np. flekainid, propafenon, metoprolol). Ponadto, u osób palących stężenie duloksetyny w osoczu jest o około 50% niższe, co może wymagać dostosowania dawki.
amitryptylina, antagonista receptora histaminowego H2, AUC, benzodiazepina, buprenorfina, CYP1A2, CYP2D6, dezypramina, doustny lek przeciwzakrzepowy, doustny środek antykoncepcyjny, dziurawiec zwyczajny, famotydyna, fenobarbital, flekainid, fluwoksamina, imipramina, inhibitor CYP1A2, inhibitor monoaminooksydazy, klirens osoczowy, klomipramina, lek przeciwhistaminowy, lek przeciwpłytkowy, lek przeciwpsychotyczny, lek uspokajający, lek zobojętniający sok żołądkowy, linezolid, metoprolol, moklobemid, nieselektywny nieodwracalny inhibitor monoaminooksydazy, nortryptylina, opioidowy lek przeciwbólowy, ośrodkowy układ nerwowy, petydyna, propafenon, rysperydon, selektywny inhibitor zwrotnego wychwytu noradrenaliny, selektywny inhibitor zwrotnego wychwytu serotoniny, teofilina, tolterodyna, tramadol, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, tryptan, tryptofan, warfaryna, współczynnik INR, zaburzenie koncentracji, zaburzenie świadomości, zespół serotoninowy
Leksykon leków
Interakcje leku – Aciprex 10 mg

Escytalopram, jako selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI), wykazuje liczne interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne, które mają istotne znaczenie kliniczne. Szczególnie niebezpieczne są jednoczesne podania z nieodwracalnymi nieselektywnymi inhibitorami MAO (fenelzyna, tranylcypromina) oraz odwracalnym selektywnym inhibitorem MAO-A (moklobemid), które mogą wywołać zespół serotoninowy – w takich przypadkach konieczne jest zachowanie przerw odpowiednio 14 dni po IMAO i 7 dni po escytalopramie. Przeciwwskazane jest także łączenie escytalopramu z lekami wydłużającymi odstęp QT (np. leki przeciwarytmiczne klasy IA i III, niektóre neuroleptyki, TCA), ze względu na ryzyko arytmii. Wymagana jest ostrożność przy stosowaniu leków serotoninergicznych (tramadol, sumatryptan), leków obniżających próg drgawkowy, litu, tryptofanu, preparatów z dziurawca oraz leków wpływających na krzepnięcie (np. warfaryna, NOAC) i niesteroidowych leków przeciwzapalnych (NLPZ), ze względu na zwiększone ryzyko działań niepożądanych i konieczność monitorowania parametrów klinicznych.
acenokumarol, amfoterycyna B, arytmia złośliwa, bupropion, cymetydyna, CYP2C19, CYP2D6, CYP3A4, dezypramina, diklofenak, diuretyk, escytalopram, ezomeprazol, fenelzyna, flekainid, flukonazol, fluwoksamina, haloperydol, hipokaliemia, hipomagnezemia, ibuprofen, inhibitor MAO, inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, klomipramina, kortykosteroid, lanzoprazol, lek przeciwarytmiczny, lek przeciwzakrzepowy, linezolid, lit, meflochina, metoprolol, moklobemid, naproksen, neuroleptyki, niesteroidowy lek przeciwzapalny, nortryptylina, odstęp QT, omeprazol, próg drgawkowy, propafenon, rysperydon, selegilina, tiorydazyna, tramadol, tranylcypromina, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, tryptany, tryptofan, tyklopidyna, układ serotoninergiczny, warfaryna, zespół serotoninowy, ziele dziurawca
Leksykon substancji czynnych
Propafenon – Wpływ na płodność, ciążę i laktację

Propafenon, stosowany w terapii zaburzeń rytmu serca, przenika przez barierę łożyskową, osiągając we krwi pępowinowej około 30% stężenia obecnego we krwi matki, co wymaga szczególnej ostrożności podczas leczenia kobiet w ciąży. Brak kontrolowanych badań klinicznych w tej grupie pacjentek ogranicza jednoznaczną ocenę bezpieczeństwa, dlatego decyzja o terapii powinna opierać się na zasadzie przewagi korzyści dla matki nad potencjalnym ryzykiem dla płodu. W przypadku kobiet karmiących piersią dane dotyczące przenikania propafenonu do mleka są ograniczone, jednak istnieje możliwość transferu leku do mleka, co wymaga monitorowania dziecka pod kątem działań niepożądanych oraz rozważenia ewentualnego czasowego przerwania karmienia lub zmiany terapii.
bariera łożyskowa, bezpieczeństwo w ciąży, działanie niepożądane, farmakokinetyka, krew pępowinowa, liczba plemników, mleko kobiece, propafenon, prowadzenie terapii, stężenie we krwi, układ rozrodczy męski, zaburzenie rytmu serca
Leksykon leków
Interakcje leku – Rytmonorm 300 300 mg

Propafenon, metabolizowany głównie przez izoenzymy CYP2D6, CYP1A2 i CYP3A4, wykazuje liczne interakcje farmakologiczne, które mogą prowadzić do istotnych zmian stężenia leku w osoczu oraz modyfikacji działania innych leków. Inhibitory tych enzymów, takie jak ketokonazol, chinidyna czy fluoksetyna, mogą znacząco zwiększać stężenie propafenonu, co wiąże się z ryzykiem nasilenia działań niepożądanych. Propafenon sam jest inhibitorem CYP2D6, co może podnosić poziomy leków metabolizowanych przez ten enzym, zwłaszcza tych o wąskim indeksie terapeutycznym, np. beta-adrenolityków (propranolol, metoprolol) czy trójpierścieniowych leków przeciwdepresyjnych. Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko zaburzeń przewodzenia serca przy jednoczesnym stosowaniu amiodaronu oraz na konieczność monitorowania parametrów krzepnięcia u pacjentów przyjmujących doustne antykoagulanty (fenoprokumon, acenokumarol, warfaryna), ze względu na możliwe wydłużenie czasu protrombinowego i zwiększone ryzyko krwawień.
acenokumarol, alkohol etylowy, amiodaron, beta-adrenolityk, chinidyna, cyklosporyna, cymetydyna, czas protrombinowy, dezypramina, digoksyna, doustny antykoagulant, dysfagia, działanie chronotropowe ujemne, działanie hipotensyjne, działanie inotropowe, erytromycyna, fenobarbital, fenoprokumon, fluoksetyna, inhibitor CYP, inhibitor CYP2D6, inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, izoenzym CYP, ketokonazol, lek przeciwzakrzepowy, lek znieczulający miejscowo, lidokaina, metoprolol, ośrodkowy układ nerwowy, paroksetyna, propafenon, propranolol, ryfampicyna, sok grejpfrutowy, teofilina, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, warfaryna, wenlafaksyna, wskaźnik krzepnięcia, zaburzenie przewodzenia, zaburzenie rytmu serca
Leksykon leków
Interakcje leku – Pramolan 50 mg

Opipramol, substancja czynna leku Pramolan, wykazuje liczne interakcje farmakologiczne, które mogą wpływać na skuteczność i bezpieczeństwo terapii. Szczególną ostrożność należy zachować podczas jednoczesnego stosowania opipramolu z lekami działającymi na ośrodkowy układ nerwowy, takimi jak benzodiazepiny, neuroleptyki (np. haloperydol, rysperydon), leki antycholinergiczne, inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI, np. fluoksetyna, fluwoksamina) oraz inhibitory monoaminooksydazy (IMAO, np. moklobemid, selegilina). Interakcje te mogą prowadzić do nasilenia działania sedatywnego, zwiększenia stężenia opipramolu w osoczu, a w przypadku inhibitorów MAO – do ryzyka zespołu serotoninowego. Zaleca się monitorowanie pacjenta, dostosowanie dawkowania oraz zachowanie co najmniej 14-dniowego odstępu między terapią opipramolem a inhibitorami MAO.
barbiturany, benzodiazepiny, beta-adrenolityki, choroba Parkinsona, działanie sedacyjne, fenobarbital, fenotiazyny, fenytoina, flekainid, fluoksetyna, fluwoksamina, haloperydol, inhibitory monoaminooksydazy, inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny, karbamazepina, leki antycholinergiczne, leki przeciwarytmiczne klasy Ic, leki przeciwdrgawkowe, mikrosomalny układ enzymów wątrobowych, moklobemid, neuroleptyki, opipramol, ośrodkowy układ nerwowy, propafenon, propofol, propranolol, rysperydon, selegilina, sewofluran, terapia skojarzona, układ serotoninergiczny, zaburzenia koordynacji psychoruchowej, zespół serotoninowy, znieczulenie ogólne
Leksykon leków
Interakcje leku – Pralex 15 mg

Escytalopram, substancja czynna preparatu Pralex, wykazuje liczne interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne, które mają istotne znaczenie kliniczne. Bezwzględnie przeciwwskazane jest łączenie go z nieselektywnymi inhibitorami MAO (np. fenelzyna, tranylcypromina) ze względu na ryzyko zespołu serotoninowego. Podobne ryzyko występuje przy stosowaniu z odwracalnymi inhibitorami MAO-A (moklobemid) i nieselektywnymi inhibitorami MAO (linezolid), gdzie konieczny jest ścisły nadzór kliniczny. Escytalopram nie powinien być łączony z lekami wydłużającymi odcinek QT (np. leki przeciwarytmiczne klasy IA i III, niektóre antybiotyki i leki przeciwpsychotyczne) z powodu ryzyka arytmii. Ponadto, jednoczesne stosowanie z lekami serotoninergicznymi (tramadol, buprenorfina, tryptany) zwiększa ryzyko zespołu serotoninowego, a z lekami obniżającymi próg drgawkowy (trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne, neuroleptyki, bupropion) wymaga ostrożności. Współistniejące stosowanie z lekami przeciwzakrzepowymi i NLPZ zwiększa ryzyko krwawień, a leki wywołujące hipokaliemię i/lub hipomagnezemię mogą nasilać ryzyko zaburzeń rytmu serca.
cymetydyna, CYP2D6, CYP3A4, dezypramina, doustny lek przeciwzakrzepowy, działanie sedatywne, działanie serotoninergiczne, dziurawiec zwyczajny, escytalopram, flekainid, flukonazol, fluwoksamina, haloperydol, hepatotoksyczność, hipokaliemia, inhibitor MAO-A, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, izoenzym CYP2C19, klomipramina, lek przeciwarytmiczny, lek przeciwhistaminowy, lek przeciwpsychotyczny, linezolid, metabolizm escytalopramu, metoprolol, moklobemid, nieselektywny inhibitor MAO, niesteroidowy lek przeciwzapalny, nortryptylina, obniżenie progu drgawkowego, omeprazol, propafenon, repolaryzacja mięśnia sercowego, rysperydon, SSRI, trójcykliczny lek przeciwdepresyjny, wąski indeks terapeutyczny, wydłużenie odcinka QT, zespół serotoninowy
Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Rytmonorm 150 150 mg

Rytmonorm 150 mg, zawierający chlorowodorek propafenonu, jest wskazany w leczeniu objawowych tachyarytmii nadkomorowych, takich jak częstoskurcz węzłowy, częstoskurcz nadkomorowy u pacjentów z zespołem Wolffa-Parkinsona-White’a oraz napadowe migotanie przedsionków. Ponadto, lek znajduje zastosowanie w terapii ciężkich, zagrażających życiu tachyarytmii komorowych, gdy inne metody leczenia są nieskuteczne lub przeciwwskazane. Preparat dostępny jest w formie tabletek powlekanych, każda zawierająca 150 mg chlorowodorku propafenonu, co umożliwia precyzyjne dawkowanie dostosowane do stanu klinicznego pacjenta.
badanie elektrofizjologiczne, chlorowodorek propafenonu, częstoskurcz nadkomorowy, częstoskurcz węzłowy, holter EKG, kontrola rytmu serca, napadowe migotanie przedsionków, propafenon, stężenie propafenonu, tabletka powlekana, tachyarytmia komorowa, tachyarytmia nadkomorowa, zaburzenie przewodzenia, zaburzenie rytmu serca, zespół Wolffa-Parkinsona-White’a
Leksykon substancji czynnych
Nalewka z rumianku – Interakcje

Nalewka z rumianku (Matricariae tinctura) stosowana miejscowo, np. w preparacie Cepan, nie wykazuje istotnych klinicznie interakcji farmakokinetycznych ani farmakodynamicznych z innymi składnikami aktywnymi czy lekami stosowanymi miejscowo. Preparaty te zawierają m.in. wyciąg etanolowy z cebuli, heparynę sodową i alantoinę, jednak badania nie potwierdziły wzajemnego wpływu na skuteczność lub bezpieczeństwo. W przypadku doustnych preparatów z nalewką z rumianku, takich jak Gastrolit, istotne są interakcje z lekami wpływającymi na gospodarkę elektrolitową, zwłaszcza potasem. Gastrolit zawiera 20 mmol/l K+, co może zwiększać ryzyko hiperkaliemii przy jednoczesnym stosowaniu diuretyków oszczędzających potas (spironolakton, eplerenon, amiloryd, triamteren), inhibitorów ACE (kaptopryl, enalapryl, perindopryl, ramipryl), antagonistów receptora angiotensyny II (sartany) oraz suplementów potasu. W takich przypadkach zaleca się unikanie jednoczesnego stosowania lub ścisłe monitorowanie poziomu potasu w surowicy.
acenokumarol, alantoina, amiloryd, amiodaron, antagonista receptora angiotensyny, biodostępność, błona śluzowa jelit, chlorek potasu, chlorek sodu, cyklosporyna, digoksyna, diuretyk oszczędzający potas, enalapryl, eplerenon, fenytoina, glikozyd nasercowy, gospodarka elektrolitowa, heparyna sodowa, hiperkaliemia, inhibitor konwertazy angiotensyny, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, kaptopryl, karbamazepina, lamotrygina, lek immunosupresyjny, lek o wąskim indeksie terapeutycznym, lek przeciwarytmiczny, lek przeciwpadaczkowy, lek przeciwzakrzepowy, metabolizm elektrolitów, nalewka z rumianku, perindopryl, podrażnienie błony śluzowej, preparat potasu, propafenon, ramipryl, retencja potasu, sartan, spironolakton, takrolimus, triamteren, warfaryna, wodorowęglan sodu, wyciąg z cebuli, zaburzenie elektrolitowe
Leksykon leków
Interakcje leku – Pralex 20 mg

Escytalopram, substancja czynna preparatu Pralex, wykazuje liczne interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne, które mają istotne znaczenie kliniczne. Bezwzględnie przeciwwskazane jest łączenie go z nieselektywnymi inhibitorami MAO (np. fenelzyna, tranylcypromina) ze względu na ryzyko zespołu serotoninowego; konieczne jest zachowanie 14-dniowego odstępu po odstawieniu inhibitora MAO i 7-dniowego po escytalopramie. Również przeciwwskazane jest stosowanie z lekami wydłużającymi odcinek QT (m.in. leki przeciwarytmiczne klasy IA i III, trójcykliczne antydepresanty, niektóre antybiotyki jak moksifloksacyna, sparfloksacyna, oraz leki przeciwpsychotyczne jak haloperidol) z uwagi na ryzyko groźnych zaburzeń rytmu serca. Wymagana jest ostrożność i monitorowanie przy jednoczesnym stosowaniu odwracalnych inhibitorów MAO-A (moklobemid), nieselektywnych inhibitorów MAO (linezolid), selektywnych inhibitorów MAO-B (selegilina do 10 mg/dobę), leków serotoninergicznych (tramadol, buprenorfina, sumatryptan), leków obniżających próg drgawkowy oraz preparatów z dziurawca zwyczajnego. Ponadto, escytalopram może nasilać działanie litu i tryptofanu oraz wpływać na krzepliwość krwi w połączeniu z lekami przeciwzakrzepowymi i NLPZ, co wymaga ścisłej kontroli parametrów krzepnięcia.
antydepresant trójcykliczny, buprenorfina, cymetydyna, CYP2C19, dezypramina, doustny lek przeciwzakrzepowy, dziurawiec zwyczajny, escytalopram, ezomeprazol, flekainid, flukonazol, fluwoksamina, haloperydol, hipokaliemia, inhibitor CYP2C19, inhibitor CYP2D6, inhibitor monoaminooksydazy, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, klomipramina, lanzoprazol, lek przeciwarytmiczny, lek przeciwpsychotyczny, lek serotoninergiczny, linezolid, metoprolol, moklobemid, niesteroidowy lek przeciwzapalny, nortryptylina, omeprazol, próg drgawkowy, propafenon, rysperydon, selegilina, sumatryptan, tiorydazyna, tyklopidyna, wydłużenie odcinka QT, zaburzenie rytmu serca, zespół serotoninowy
Leksykon leków
Interakcje leku – Darunavir Synoptis 400 mg

Darunawir, stosowany w terapii zakażeń HIV, wykazuje złożony profil interakcji lekowych, który jest silnie zależny od zastosowanego wzmacniacza farmakokinetycznego – rytonawiru lub kobicystatu. Oba wzmacniacze i sam darunawir są metabolizowane przez izoenzym CYP3A, co powoduje, że leki indukujące CYP3A (np. ryfampicyna, dziurawiec zwyczajny, karbamazepina) znacząco obniżają stężenia darunawiru, prowadząc do ryzyka utraty skuteczności terapii i rozwoju oporności. Z kolei inhibitory CYP3A4 (np. indynawir, klotrymazol) mogą zwiększać stężenia darunawiru i rytonawiru, co wymaga ostrożności i ewentualnej modyfikacji dawkowania. Darunawir wzmocniony kobicystatem jest bardziej wrażliwy na indukcję CYP3A niż wzmocniony rytonawirem, co dodatkowo komplikuje profil interakcji. Ponadto, darunawir i rytonawir hamują CYP2D6 i P-glikoproteinę, co może prowadzić do zwiększenia stężeń leków metabolizowanych tymi szlakami (np. flekainid, metoprolol), nasilając ich działanie i działania niepożądane.
agonista receptorów beta, alfuzosyna, antagonista CCR5, antagonista receptora α1-adrenergiczny, boceprewir, bozentan, CYP2C19, CYP2C9, CYP2D6, CYP3A, dziurawiec zwyczajny, efawirenz, etrawiryna, fenobarbital, fenytoina, flekainid, flutikazon, glikol propylenowy, induktor CYP3A, indynawir, inhibitor agregacji płytek, inhibitor CYP3A4, inhibitor fosfodiesterazy typu 5, inhibitor pompy protonowej, inhibitor proteazy HIV, inhibitor reduktazy HMG-CoA, inhibitor transferu łańcucha integrazy, interakcja z alkoholem, karbamazepina, klotrymazol, lek immunosupresyjny, lek przeciwcukrzycowy, lek przeciwdrgawkowy, lek przeciwgrzybiczny azolowy, lek przeciwzakrzepowy, lopinawir, metoprolol, monitorowanie INR, narkotyczny lek przeciwbólowy, newirapina, NNRTI, NRTI, P-glikoproteina, propafenon, ryfampicyna, statyna, wzmacniacz farmakokinetyczny, ziołowy produkt leczniczy
Leksykon leków
Interakcje leku – Escitil 20 mg

Escytalopram wykazuje liczne interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne, które mają istotne znaczenie kliniczne, zwłaszcza w kontekście politerapii. Bezwzględnie przeciwwskazane jest łączenie escytalopramu z nieodwracalnymi, nieselektywnymi inhibitorami MAO ze względu na ryzyko zespołu serotoninowego; wymagana jest przerwa 14 dni po MAO przed rozpoczęciem escytalopramu i 7 dni po jego odstawieniu przed wprowadzeniem MAO. Podobnie przeciwwskazane jest stosowanie z odwracalnym, selektywnym inhibitorem MAO-A (moklobemid) oraz lekami wydłużającymi odstęp QT (np. leki przeciwarytmiczne klasy IA i III, niektóre przeciwpsychotyczne, trójpierścieniowe antydepresanty, niektóre antybiotyki i przeciwhistaminowe). Escytalopram może obniżać próg drgawkowy, co wymaga ostrożności przy jednoczesnym stosowaniu z lekami o podobnym działaniu (np. bupropion, tramadol). Ponadto, istotne jest monitorowanie parametrów krzepnięcia u pacjentów przyjmujących doustne leki przeciwzakrzepowe i NLPZ, ze względu na zwiększone ryzyko krwawień.
cymetydyna, CYP2C19, CYP2D6, CYP3A4, dezypramina, działanie serotoninergiczne, dziurawiec zwyczajny, esomeprazol, flekainid, flukonazol, fluwoksamina, haloperydol, hipokaliemia, hipomagnezemia, inhibitor MAO, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, izoenzym cytochromu P450, klomipramina, lanzoprazol, lek przeciwarytmiczny, lek przeciwdrobnoustrojowy, lek przeciwhistaminowy, lek przeciwpsychotyczny, lek przeciwzakrzepowy, lek serotoninergiczny, linezolid, metoprolol, moklobemid, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność serca, nortryptylina, omeprazol, próg drgawkowy, propafenon, rysperydon, selegilina, tiorydazyna, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, tyklopidyna, układ serotoninergiczny, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie rytmu serca, zespół serotoninowy
Leksykon leków
Interakcje leku – Elicea Q-Tab 10 mg

Escytalopram, jako selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI), wykazuje liczne interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne, które mają istotne znaczenie kliniczne. Przeciwwskazane jest łączenie escytalopramu z nieodwracalnymi nieselektywnymi inhibitorami MAO ze względu na ryzyko zespołu serotoninowego; terapia escytalopramem powinna być rozpoczęta co najmniej 14 dni po zakończeniu stosowania tych inhibitorów, a po zakończeniu escytalopramu należy zachować 7-dniową przerwę przed włączeniem MAO. Podobne przeciwwskazania dotyczą moklobemidu i linezolidu, a selegilina wymaga ostrożności przy dawkach do 10 mg/dobę. Escytalopram nie powinien być stosowany z lekami wydłużającymi odstęp QT (np. leki przeciwarytmiczne klasy IA i III, niektóre leki przeciwpsychotyczne, TCA, antybiotyki takie jak sparfloksacyna, moksifloksacyna, dożylna erytromycyna) ze względu na ryzyko zagrażających życiu arytmii. Ponadto, jednoczesne stosowanie leków serotoninergicznych (tramadol, buprenorfina, tryptany) wymaga ścisłej kontroli klinicznej z powodu ryzyka zespołu serotoninowego, a leki obniżające próg drgawkowy (m.in. TCA, SSRI, neuroleptyki, meflochina, bupropion) zwiększają ryzyko napadów drgawkowych.
cymetydyna, CYP2C19, CYP2D6, CYP3A4, dezypramina, flekainid, flukonazol, fluwoksamina, haloperydol, hipokaliemia, hipomagnezemia, inhibitory MAO, interakcje farmakodynamiczne, interakcje farmakokinetyczne, klomipramina, leki przeciwarytmiczne, leki przeciwpsychotyczne, leki przeciwzakrzepowe, leki serotoninergiczne, linezolid, metoprolol, moklobemid, niesteroidowe leki przeciwzapalne, nortryptylina, omeprazol, próg drgawkowy, propafenon, rysperydon, selegilina, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, tiorydazyna, trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne, wydłużenie odstępu QT, zaburzenia rytmu serca, zespół serotoninowy
Leksykon substancji czynnych
Nawłoć pospolita – Interakcje

Nawłoć pospolita (Solidago virgaurea) wykazuje istotne właściwości moczopędne i przeciwzapalne, co czyni ją składnikiem wielu preparatów farmaceutycznych stosowanych w terapii wspomagającej pracę nerek. Kluczowym aspektem klinicznym jest ryzyko indukcji hipokaliemii podczas długotrwałego stosowania, co może nasilać toksyczność glikozydów kardenolidowych (np. digoksyny) oraz leków przeciwarytmicznych (amiodaron, sotalol, propafenon), zwiększając ryzyko groźnych zaburzeń rytmu serca. Dodatkowo, jednoczesne stosowanie nawłoci z diuretykami tiazydowymi i pętlowymi (np. furosemid, hydrochlorotiazyd) może prowadzić do addytywnego efektu diuretycznego i nasilonej utraty potasu, co wymaga ścisłego monitorowania gospodarki elektrolitowej i dostosowania terapii. Preparaty takie jak Nefrobonisol zawierają 45-55% (V/V) etanolu, a współistniejące spożycie alkoholu może potęgować działanie moczopędne nawłoci, zwiększając ryzyko odwodnienia, hipokaliemii oraz obciążenia nerek i wątroby.
amfoterycyna B, amiodaron, digitoksyna, digoksyna, diuretyk, diuretyk pętlowy, diuretyk tiazydowy, Drosetux, działanie moczopędne, efekt diuretyczny, efekt hipokaliemiczny, efekt odwadniający, furosemid, glikozyd kardenolidowy, gospodarka elektrolitowa, hipokaliemia, hydrochlorotiazyd, kortykosteroid, lek moczopędny, lek przeciwarytmiczny, monitorowanie terapeutyczne, nawłoć pospolita, Nefrobonisol, obciążenie nerek, obciążenie wątroby, propafenon, rozcieńczenie homeopatyczne, skrzyp polny, Solidago virgaurea, sotalol, utrata elektrolitów, wyciąg alkoholowy, zaburzenie elektrolitowe, zaburzenie rytmu serca
Leksykon leków
Interakcje leku – Mozarin 20 mg

Escytalopram, substancja czynna leku Mozarin, wykazuje liczne interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne o istotnym znaczeniu klinicznym. Szczególnie niebezpieczne są jednoczesne terapie z nieodwracalnymi nieselektywnymi inhibitorami MAO, odwracalnym selektywnym inhibitorem MAO-A (moklobemidem) oraz odwracalnym nieselektywnym inhibitorem MAO (linezolid), ze względu na ryzyko zespołu serotoninowego, który może zagrażać życiu. Przeciwwskazane jest także łączenie escytalopramu z lekami wydłużającymi odstęp QT, w tym lekami przeciwarytmicznymi klasy Ia i III, niektórymi neuroleptykami, trójpierścieniowymi lekami przeciwdepresyjnymi oraz wybranymi antybiotykami i lekami przeciwmalarycznymi. W przypadku leków o działaniu serotoninergicznym (opioidy, tryptany) oraz leków obniżających próg drgawkowy (np. trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne, inne SSRI, neuroleptyki, bupropion, tramadol) zalecana jest szczególna ostrożność i monitorowanie pacjenta. Ponadto, escytalopram może nasilać ryzyko krwawień przy jednoczesnym stosowaniu z NLPZ oraz wpływać na działanie doustnych leków przeciwzakrzepowych, co wymaga ścisłego monitorowania parametrów krzepnięcia.
cymetydyna, CYP2D6, CYP3A4, dezypramina, działanie sedatywne, escytalopram, ezomeprazol, flekainid, flukonazol, fluwoksamina, haloperydol, inhibitor CYP2C19, inhibitor MAO-A, inhibitory MAO, interakcje farmakodynamiczne, interakcje farmakokinetyczne, izoenzym CYP2C19, klomipramina, lanzoprazol, lek przeciwarytmiczny, lek przeciwbakteryjny, lek przeciwdepresyjny, lek przeciwhistaminowy, lek przeciwmalaryczny, lek przeciwpsychotyczny, lek przeciwzakrzepowy, linezolid, metoprolol, moklobemid, Mozarin, nieselektywny inhibitor MAO, niesteroidowy lek przeciwzapalny, NLPZ, nortryptylina, obniżenie progu drgawkowego, omeprazol, opioid, propafenon, rysperydon, selegilina, tiorydazyna, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, tyklopidyna, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie psychomotoryczne, zespół serotoninowy, ziele dziurawca
Leksykon leków
Przeciwwskazania – Trelema 50 mg

Lakozamid w postaci tabletek powlekanych Trelema dostępny jest w dawkach 50 mg, 100 mg, 150 mg oraz 200 mg i posiada istotne przeciwwskazania, które należy uwzględnić przed rozpoczęciem terapii. Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest nadwrażliwość na lakozamid lub substancje pomocnicze oraz blok przedsionkowo-komorowy II lub III stopnia, ze względu na ryzyko nasilenia zaburzeń przewodnictwa sercowego. Objawy nadwrażliwości obejmują wysypkę, świąd, obrzęk twarzy, trudności w oddychaniu oraz zawroty głowy, które wymagają natychmiastowego odstawienia leku. U pacjentów z blokiem I stopnia, chorobą węzła zatokowego bez stymulatora, ciężką niewydolnością serca (NYHA III-IV) oraz po zawale mięśnia sercowego lub z niestabilną dławicą piersiową zaleca się szczegółowe monitorowanie EKG podczas terapii. Szczególną ostrożność należy zachować także u pacjentów z historią zaburzeń psychicznych, w tym myśli samobójczych, ze względu na potencjalne nasilenie objawów depresji i zmian nastroju.
badanie EKG, beta-adrenolityk, blok przedsionkowo-komorowy, blok przedsionkowo-komorowy I stopnia, bloker kanału wapniowego, bradykardia, choroba węzła zatokowego, depresja, diltiazem, farmakokinetyka leku, flekainid, hemodializa, karbamazepina, lakozamid, lamotrygina, lek antyarytmiczny, myśli samobójcze, nadwrażliwość, niestabilna dławica piersiowa, niewydolność nerek, niewydolność serca, niewydolność wątroby, odstęp PR, powikłanie kardiologiczne, pregabalina, propafenon, propranolol, przewodnictwo elektryczne serca, reakcja anafilaktyczna, terapia przeciwpadaczkowa, werapamil, zaburzenie przewodnictwa przedsionkowo-komorowego, zaburzenie rytmu serca, zawał mięśnia sercowego
Leksykon leków
Interakcje leku – Escitalopram Symphar 20 mg

Escytalopram, jako selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI), wykazuje liczne interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne, które mogą wpływać na skuteczność i bezpieczeństwo terapii. Przeciwwskazane jest łączenie escytalopramu z nieodwracalnymi, nieselektywnymi inhibitorami MAO (ryzyko zespołu serotoninowego; konieczna 14-dniowa przerwa po IMAO przed rozpoczęciem escytalopramu oraz 7-dniowa przerwa po escytalopramie przed IMAO), odwracalnym inhibitorem MAO-A (moklobemid) oraz odwracalnym, nieselektywnym inhibitorem MAO (linezolid). Ponadto, escytalopram nie powinien być stosowany z lekami wydłużającymi odstęp QT (np. leki przeciwarytmiczne klasy IA i III, niektóre przeciwpsychotyczne, trójpierścieniowe przeciwdepresyjne, wybrane antybiotyki i leki przeciwhistaminowe) ze względu na ryzyko złośliwych zaburzeń rytmu serca. Współpodawanie z opioidami (w tym tramadolem), tryptanami, lekami obniżającymi próg drgawkowy, litem, tryptofanem oraz preparatami z dziurawca zwyczajnego wymaga ostrożności i monitorowania pacjenta z uwagi na ryzyko zespołu serotoninowego, napadów drgawkowych lub nasilenia działań niepożądanych. Escytalopram może także wpływać na krzepliwość krwi, zwłaszcza w połączeniu z doustnymi lekami przeciwzakrzepowymi i NLPZ, co wymaga ścisłej kontroli parametrów krzepnięcia.
bupropion, cymetydyna, CYP2C19, CYP2D6, CYP3A4, dezypramina, doustny lek przeciwzakrzepowy, dziurawiec zwyczajny, escytalopram, esomeprazol, flekainid, flukonazol, fluwoksamina, haloperydol, hipokaliemia, hipomagnezemia, inhibitor CYP2C19, inhibitor MAO, inhibitor MAO-A, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, interakcja z alkoholem, izoenzym CYP2C19, klomipramina, lanzoprazol, lek przeciwarytmiczny klasy Ia, lek przeciwdrobnoustrojowy, lek przeciwhistaminowy, lek przeciwpsychotyczny, lek serotoninergiczny, linezolid, meflochina, metabolizm escytalopramu, metoprolol, moklobemid, nieodwracalny inhibitor monoaminooksydazy, niesteroidowy lek przeciwzapalny, nortryptylina, obniżenie progu drgawkowego, odwracalny inhibitor MAO, omeprazol, ośrodkowy układ nerwowy, pimozyd, próg drgawkowy, propafenon, rysperydon, selegilina, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, tiorydazyna, tramadol, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, tryptofan, tyklopidyna, wydłużenie odstępu QT, zespół serotoninowy, złośliwe zaburzenie rytmu serca
Leksykon leków
Interakcje leku – Concor 10 10 mg

Bisoprolol fumaran wykazuje liczne interakcje farmakologiczne, które mogą znacząco wpływać na jego skuteczność i bezpieczeństwo stosowania. Szczególnie istotne są interakcje z antagonistami wapnia typu werapamilu i diltiazemu, które mogą prowadzić do znacznego niedociśnienia tętniczego oraz bloku przedsionkowo-komorowego, zwłaszcza przy dożylnym podaniu werapamilu. Leki przeciwnadciśnieniowe działające ośrodkowo (klonidyna, metylodopa, moksonidyna, rylmenidyna) mogą nasilać niewydolność serca i powodować bradykardię, a ich nagłe odstawienie zwiększa ryzyko nadciśnienia z odbicia. Antagoniści wapnia typu dihydropirydyny (felodypina, amlodypina) mogą zwiększać ryzyko niedociśnienia i pogorszenia czynności skurczowej komór u pacjentów z niewydolnością serca. Leki przeciwarytmiczne klasy I i III (np. chinidyna, amiodaron) nasilają ujemne działanie inotropowe i wydłużają przewodzenie przedsionkowo-komorowe. Insulina i doustne leki przeciwcukrzycowe mogą nasilać hipoglikemię, której objawy mogą być maskowane przez bisoprolol. Ponadto, środki do znieczulenia ogólnego, glikozydy naparstnicy oraz niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ) również wpływają na działanie bisoprololu, odpowiednio zwiększając ryzyko niedociśnienia, bradykardii lub osłabiając efekt hipotensyjny.
adrenalina, amiodaron, amlodypina, antagonista wapnia, antagonista wapnia typu dihydropirydyny, beta-adrenolityk, beta-adrenolityk miejscowy, beta-adrenomimetyk, bisoprolol fumaran, blok przedsionkowo-komorowy, bradykardia, chinidyna, chromanie przestankowe, czynność skurczowa komór, diltiazem, dizopiramid, dobutamina, doustny lek przeciwcukrzycowy, działanie hipoglikemizujące, działanie inotropowe, felodypina, fenytoina, flekainid, glikozyd naparstnicy, hipoglikemia, induktor enzymów wątrobowych, inhibitor monoaminooksydazy, insulina, izoprenalina, jaskra, klonidyna, kurczliwość mięśnia sercowego, lek adrenomimetyczny, lek parasympatykomimetyczny, lek przeciwarytmiczny klasy I, lek przeciwarytmiczny klasy III, lek przeciwnadciśnieniowy działający ośrodkowo, lidokaina, meflochina, metylodopa, moksonidyna, nadciśnienie z odbicia, napięcie współczulne, niedociśnienie tętnicze, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność serca, noradrenalina, pochodna ergotaminy, propafenon, przełom nadciśnieniowy, przewodzenie przedsionkowo-komorowe, receptor alfa-adrenergiczny, receptor beta-adrenergiczny, ryfampicyna, rylmenidyna, tachykardia odruchowa, werapamil, zaburzenie krążenia obwodowego, znieczulenie ogólne
Leksykon leków
Interakcje leku – ACTI-trin (1,25 mg + 30 mg + 10 mg)/5 ml

Preparat ACTI-trin, zawierający triprolidynę chlorowodorek (1,25 mg/5 ml), pseudoefedrynę chlorowodorek (30 mg/5 ml) oraz dekstrometorfan bromowodorek (10 mg/5 ml), wykazuje liczne interakcje farmakologiczne o istotnym znaczeniu klinicznym. Przeciwwskazane jest jednoczesne stosowanie z inhibitorami monoaminooksydazy (IMAO) ze względu na ryzyko zapaści, śpiączki, hipertermii i przełomu nadciśnieniowego. ACTI-trin może nasilać działanie leków hamujących ośrodkowy układ nerwowy (benzodiazepiny, opioidy) oraz leków przeciwcholinergicznych, co zwiększa ryzyko sedacji i działań niepożądanych. Pseudoefedryna może osłabiać działanie leków hipotensyjnych, takich jak bretylium, metyldopa czy blokery receptorów adrenergicznych, co wymaga monitorowania i ewentualnej korekty dawkowania. Ponadto, jednoczesne stosowanie z chinidyną może zwiększyć stężenie dekstrometorfanu w surowicy nawet 20-krotnie, nasilając jego toksyczność.
amiodaron, atropina, atypowy lek przeciwdepresyjny, barbiturat, benzodiazepina, betanidyna, bloker receptorów adrenergicznych, bretylium, bupropion, chinidyna, cynakalcet, CYP2D6, debryzochina, dekstrometorfan, depresja oddechowa, działanie presyjne, efekt sedatywny, fenelzyna, flekainid, fluoksetyna, guanetydyna, haloperydol, inhibitor monoaminooksydazy, interakcja farmakodynamiczna, lek antyarytmiczny, lek hipotensyjny, lek przeciwarytmiczny, lek przeciwdepresyjny, lek przeciwgrzybiczy, lek przeciwhistaminowy, lek sympatykolityczny, lek sympatykomimetyczny, metabolizm dekstrometorfanu, metabolizm pierwszego przejścia, metadon, metyldopa, moklobemid, neuroleptyk, opioid, opioid syntetyczny, ośrodkowy układ nerwowy, paroksetyna, perfenazyna, propafenon, przełom nadciśnieniowy, pseudoefedryna, selegilina, sertralina, skopolamina, SSRI, terbinafina, tiorydazyna, tranylcypromina, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, wazokonstriktor, zespół serotoninowy
Leksykon leków
Interakcje leku – Bibloc 7,5 mg

Bisoprolol fumaranu, beta-adrenolityk stosowany w leczeniu chorób układu sercowo-naczyniowego, wykazuje liczne interakcje farmakologiczne o istotnym znaczeniu klinicznym. Szczególnie niebezpieczne są kombinacje z antagonistami kanału wapniowego typu werapamilu i diltiazemu, które mogą prowadzić do znacznego niedociśnienia tętniczego i bloku przedsionkowo-komorowego, zwłaszcza przy dożylnym podaniu werapamilu. Leki przeciwarytmiczne klasy I (np. chinidyna, flekainid) oraz ośrodkowo działające leki przeciwnadciśnieniowe (klonidyna, metylodopa) mogą nasilać ujemne działanie inotropowe bisoprololu i pogarszać funkcję serca. Wymagana jest szczególna ostrożność przy jednoczesnym stosowaniu antagonistów kanału wapniowego typu dihydropirydyny (felodypina, amlodypina), leków przeciwarytmicznych klasy III (amiodaron), beta-adrenolityków miejscowych, leków parasympatykomimetycznych, insuliny i doustnych leków przeciwcukrzycowych, glikozydów naparstnicy oraz niesteroidowych leków przeciwzapalnych (NLPZ), ze względu na ryzyko niedociśnienia, bradykardii, wydłużenia przewodzenia przedsionkowo-komorowego oraz maskowania objawów hipoglikemii.
adrenalina, amiodaron, amlodypina, antagonista kanału wapniowego, antagonista kanału wapniowego typu dihydropirydyny, barbiturany, beta-adrenolityk, beta-adrenolityk miejscowy, beta-sympatykomimetyk, bisoprolol fumaran, blok przedsionkowo-komorowy, bradykardia, chinidyna, chromanie przestankowe, diltiazem, dobutamina, doustny lek przeciwcukrzycowy, dyzopiramid, działanie hipoglikemizujące, działanie inotropowe, felodypina, fenytoina, flekainid, glikozyd naparstnicy, hipoglikemia, inhibitor monoaminooksydazy, insulina, izoprenalina, jaskra, klonidyna, kurczliwość mięśnia sercowego, lek do znieczulenia ogólnego, lek parasympatykomimetyczny, lek przeciwarytmiczny klasy I, lek przeciwarytmiczny klasy III, lidokaina, meflochina, metylodopa, moksonidyna, nadciśnienie z odbicia, niedociśnienie tętnicze, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność serca, noradrenalina, odruchowa tachykardia, ośrodkowo działający lek przeciwnadciśnieniowy, pochodna ergotaminy, pochodna fenotiazyny, propafenon, przełom nadciśnieniowy, przewodzenie przedsionkowo-komorowe, ryfampicyna, rylmenidyna, sympatykomimetyk, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, werapamil, zaburzenie krążenia obwodowego
Leksykon leków
Interakcje leku – Escitalopram Grindeks 10 mg

Escitalopram Grindeks, zawierający escytalopram w postaci szczawianu, wykazuje liczne interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne, które mają istotne znaczenie kliniczne. Przeciwwskazane jest łączenie escytalopramu z nieodwracalnymi nieselektywnymi inhibitorami MAO ze względu na ryzyko zespołu serotoninowego; po odstawieniu inhibitora MAO należy zachować 14-dniową przerwę przed rozpoczęciem terapii escytalopramem, a po zakończeniu terapii escytalopramem – co najmniej 7 dni przed włączeniem inhibitora MAO. Podobne przeciwwskazania dotyczą moklobemidu i linezolidu, gdzie w razie konieczności stosowania zaleca się minimalne dawki i ścisłe monitorowanie. Escitalopram nie powinien być łączony z lekami wydłużającymi odstęp QT (np. leki przeciwarytmiczne klasy IA i III, niektóre przeciwpsychotyczne, trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne, niektóre antybiotyki i leki przeciwmalaryczne) z uwagi na ryzyko groźnych arytmii. Ponadto, należy zachować ostrożność przy jednoczesnym stosowaniu z lekami serotoninergicznymi (opioidy, tryptany), lekami obniżającymi próg drgawkowy, litem, tryptofanem oraz preparatami z dziurawca zwyczajnego. Współistniejące stosowanie escytalopramu z doustnymi lekami przeciwzakrzepowymi wymaga monitorowania parametrów krzepnięcia, a połączenie z NLPZ zwiększa ryzyko krwawień. W przypadku leków wywołujących hipokaliemię lub hipomagnezemię istnieje podwyższone ryzyko arytmii.
arytmia, cymetydyna, dezypramina, doustny lek przeciwzakrzepowy, działanie serotoninergiczne, dziurawiec zwyczajny, erytromycyna, escytalopram, ezomeprazol, flekainid, flukonazol, fluwoksamina, halofantryna, haloperydol, hipokaliemia, inhibicja CYP2D6, inhibitor CYP2C19, inhibitor MAO, inhibitor MAO-A, inhibitor MAO-B, inhibitor monoaminooksydazy, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, izoenzym CYP2C19, klomipramina, lanzoprazol, lek przeciwarytmiczny, lek przeciwbakteryjny, lek przeciwhistaminowy, lek przeciwmalaryczny, lek przeciwpsychotyczny, lek serotoninergiczny, linezolid, metoprolol, moklobemid, moksyfloksacyna, niesteroidowy lek przeciwzapalny, nortryptylina, obniżenie progu drgawkowego, omeprazol, pentamidyna, pimozyd, pochodna fenotiazyny, próg drgawkowy, propafenon, rysperydon, selegilina, sparfloksacyna, szczawian escytalopramu, tiorydazyna, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, tyklopidyna, wąski indeks terapeutyczny, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie depresyjne, zespół serotoninowy, złośliwa arytmia
Leksykon leków
Interakcje leku – Darunavir Aurovitas 800 mg

Profil interakcji farmakokinetycznych darunawiru jest ściśle uzależniony od rodzaju stosowanego wzmacniacza – rytonawiru lub kobicystatu. Oba wzmacniacze wpływają na metabolizm darunawiru przez izoenzym CYP3A, jednak darunawir wzmocniony kobicystatem wykazuje większą wrażliwość na indukcję CYP3A, co czyni jednoczesne stosowanie silnych induktorów CYP3A (np. ryfampicyna, dziurawiec zwyczajny) przeciwwskazanym. Rytonawir dodatkowo hamuje CYP2D6 oraz transportery P-gp, OATP1B1 i OATP1B3, co może prowadzić do zwiększenia stężeń leków metabolizowanych przez te szlaki i potencjalnego nasilenia działań niepożądanych. W przypadku darunawiru/rytonawiru obserwuje się około 14-krotne zwiększenie ekspozycji na darunawir, co jest kluczowe dla skuteczności terapii. Zmiana wzmacniacza z rytonawiru na kobicystat wymaga szczególnej uwagi ze względu na różnice w profilu interakcji i potencjalne ryzyko zmiany stężeń leków współstosowanych.
alfuzosyna, amiodaron, atazanawir, atorwastatyna, bozentan, CYP2C19, CYP2D6, darunawir, digoksyna, dziurawiec zwyczajny, efawirenz, ergotamina, eteksylat dabigatranu, etrawiryna, fenobarbital, fenytoina, flekainid, flutikazon, glikoproteina p, hepatotoksyczność, indukcja CYP3A, induktor CYP3A, indynawir, inhibitor CYP3A, inhibitor proteazy HIV, itrakonazol, izoenzym CYP3A, karbamazepina, ketokonazol, klotrymazol, kobicystat, kwetiapina, lek przeciwgrzybiczny azolowy, lopinawir, lowastatyna, metadon, metoprolol, newirapina, OATP1B1, OATP1B3, paklitaksel, prawastatyna, propafenon, rabdomioliza, repaglinid, rozuwastatyna, rozyglitazon, ryfampicyna, rytonawir, sakwinawir, statyny, symwastatyna, transportery glikoproteiny P, warfaryna, wzmacniacz farmakokinetyczny
Leksykon leków
Interakcje leku – Elicea Q-Tab 15 mg

Escytalopram wykazuje liczne interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne, które mogą prowadzić do poważnych działań niepożądanych, takich jak zespół serotoninowy, wydłużenie odstępu QT oraz zwiększone ryzyko krwawień. Przeciwwskazane jest łączenie escytalopramu z nieodwracalnymi nieselektywnymi inhibitorami MAO (np. ryzyko zespołu serotoninowego, konieczne 14-dniowe odstępy), odwracalnym selektywnym inhibitorem MAO-A (moklobemid) oraz lekami wydłużającymi QT (np. leki przeciwarytmiczne klasy IA i III, niektóre neuroleptyki, trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne). Szczególną ostrożność należy zachować przy jednoczesnym stosowaniu leków serotoninergicznych (tramadol, buprenorfina, sumatryptan), leków obniżających próg drgawkowy oraz leków przeciwzakrzepowych i NLPZ, ze względu na ryzyko zespołu serotoninowego, drgawek i krwawień. Zaleca się ścisłe monitorowanie parametrów klinicznych i krzepnięcia krwi.
astemizol, buprenorfina, bupropion, cymetydyna, CYP2D6, dezypramina, doustny lek przeciwzakrzepowy, dziurawiec, erytromycyna, escytalopram, ezomeprazol, fenotiazyna, flekainid, flukonazol, fluwoksamina, halofantryna, haloperydol, hipokaliemia, hipomagnezemia, Hypericum perforatum, inhibitor CYP2C19, inhibitor MAO, inhibitor monoaminooksydazy, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, izoenzym CYP2C19, izoenzym CYP3A4, klomipramina, lanzoprazol, lek przeciwarytmiczny, lek przeciwpsychotyczny, lek serotoninergiczny, linezolid, meflochina, metoprolol, mizolastyna, moklobemid, moksifloksacyna, nieodwracalny inhibitor MAO, niesteroidowy lek przeciwzapalny, NLPZ, nortryptylina, obniżenie progu drgawkowego, omeprazol, pimozyd, propafenon, rysperydon, selegilina, sparfloksacyna, SSRI, sumatryptan, tiorydazyna, torsade de pointes, tramadol, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, tyklopidyna, wydłużenie odstępu QT, zespół serotoninowy, złośliwa arytmia
Leksykon leków
Interakcje leku – Escitalopram Aurovitas 20 mg

Escytalopram wykazuje liczne interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne, które mogą prowadzić do poważnych powikłań klinicznych. Przeciwwskazane jest łączenie go z nieodwracalnymi nieselektywnymi inhibitorami MAO (np. fenelzyna, tranylcypromina) ze względu na ryzyko zespołu serotoninowego, wymagając 14-dniowej przerwy po odstawieniu inhibitora MAO przed rozpoczęciem terapii escytalopramem oraz 7-dniowej przerwy po zakończeniu terapii escytalopramem przed podaniem inhibitora MAO. Podobne przeciwwskazania dotyczą odwracalnych inhibitorów MAO-A, takich jak moklobemid i linezolid, z koniecznością stosowania minimalnych dawek i ścisłej kontroli klinicznej. Escytalopram jest również przeciwwskazany w skojarzeniu z lekami wydłużającymi odstęp QT (np. leki przeciwarytmiczne klasy IA i III, haloperydol, trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne, niektóre fluorochinolony), co zwiększa ryzyko torsade de pointes. Szczególną ostrożność należy zachować przy jednoczesnym stosowaniu leków serotoninergicznych (tramadol, tryptany, opioidy), leków obniżających próg drgawkowy, litu, tryptofanu, preparatów z dziurawca zwyczajnego oraz leków przeciwzakrzepowych i NLPZ, ze względu na ryzyko zespołu serotoninowego, drgawek, krwawień oraz arytmii.
arytmia złośliwa, buprenorfina, cymetydyna, cytochrom P450, dezypramina, dziurawiec zwyczajny, escytalopram, flekainid, flukonazol, fluwoksamina, haloperydol, hipokaliemia, inhibitor CYP2C19, inhibitor MAO, inhibitor monoaminooksydazy, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, izoenzym CYP2C19, izoenzym CYP2D6, izoenzym CYP3A4, lek przeciwarytmiczny, lek przeciwpsychotyczny, lek przeciwzakrzepowy, lek serotoninergiczny, linezolid, metabolizm leku, metoprolol, moklobemid, próg drgawkowy, propafenon, rysperydon, SSRI, tiorydazyna, torsade de pointes, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, tryptofan, tyklopidyna, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie rytmu serca, zespół serotoninowy
Leksykon leków
Interakcje leku – Dulsevia 90 mg

Duloksetyna wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne o istotnym znaczeniu klinicznym. Przeciwwskazane jest jednoczesne stosowanie z nieselektywnymi, nieodwracalnymi inhibitorami MAO ze względu na ryzyko zespołu serotoninowego; konieczne jest zachowanie 14-dniowego odstępu po odstawieniu IMAO przed rozpoczęciem terapii duloksetyną oraz 5-dniowego odstępu po zakończeniu leczenia duloksetyną przed włączeniem IMAO. Silne inhibitory CYP1A2, takie jak fluwoksamina (100 mg/dobę), zmniejszają klirens duloksetyny o około 77% i zwiększają jej AUC sześciokrotnie, co stanowi przeciwwskazanie do jednoczesnego stosowania. Duloksetyna jest umiarkowanym inhibitorem CYP2D6, co prowadzi do trzykrotnego wzrostu AUC dezypraminy (substrat CYP2D6) przy dawce 60 mg dwa razy na dobę, a także zwiększa AUC tolterodyny o 71%. Szczególną ostrożność należy zachować przy kojarzeniu z lekami o wąskim indeksie terapeutycznym metabolizowanymi przez CYP2D6 (np. flekainid, propafenon, metoprolol) oraz z lekami serotoninergicznymi (SSRI, SNRI, trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne, tryptany), ze względu na ryzyko zespołu serotoninowego.
amitryptylina, antagonista receptora H2, benzodiazepina, buprenorfina, CYP1A2, cytochrom P450, depresja OUN, dezypramina, doustny lek przeciwzakrzepowy, dziurawiec zwyczajny, famotydyna, flekainid, fluwoksamina, imipramina, inhibitor CYP2D6, inhibitor monoaminooksydazy, klomipramina, lek trójpierścieniowy przeciwdepresyjny, linezolid, metoprolol, moklobemid, nortryptylina, ośrodkowy układ nerwowy, petydyna, propafenon, rysperydon, selektywny inhibitor zwrotnego wychwytu noradrenaliny, selektywny inhibitor zwrotnego wychwytu serotoniny, SNRI, SSRI, teofilina, tolterodyna, tramadol, tryptan, tryptofan, warfaryna, wąski indeks terapeutyczny, współczynnik INR, zespół serotoninowy
Leksykon chorób i schorzeń
Wczesne skurcze komorowe – Leczenie

Wczesne skurcze komorowe (PVCs) to przedwczesne pobudzenia pochodzące z komór serca, które u pacjentów bez choroby strukturalnej zwykle nie wymagają leczenia. Terapia jest wskazana przy objawowych PVCs, dużym obciążeniu (>20-40% wszystkich pobudzeń), chorobie strukturalnej serca lub wyzwalaniu złośliwych arytmii. Podstawą leczenia jest eliminacja czynników wyzwalających (kofeina, alkohol, stres), korekta zaburzeń elektrolitowych i leczenie chorób współistniejących. Leki pierwszego rzutu to beta-blokery (np. metoprolol, bisoprolol) oraz niedihydropirydynowe blokery kanałów wapniowych (werapamil, diltiazem), które zmniejszają częstość PVCs u około 60% pacjentów. W przypadku nieskuteczności lub nietolerancji stosuje się leki antyarytmiczne klasy IC (flekainid, propafenon) u pacjentów bez choroby strukturalnej oraz klasy III (sotalol, amiodaron) u chorych z chorobą serca. Propafenon redukuje obciążenie PVCs z 36,2±3,5% do 10,0±2,4% i poprawia frakcję wyrzutową lewej komory z 37,4±2,0% do 49,0±1,9% (p<0,001).
ablacja przezcewnikowa, beta-bloker, bloker kanału wapniowego, choroba niedokrwienna serca, echokardiografia, echokardiografia wewnątrzsercowa, flekainid, frakcja wyrzutowa lewej komory, hipokaliemia, inhibitor ACE, kardiowerter-defibrylator, kofeina, lek antyarytmiczny, lek sympatykomimetyczny, metoprolol, migotanie komór, nadciśnienie tętnicze, nadczynność tarczycy, niewydolność serca, propafenon, sotalol, stymulacja nerwu błędnego, terapia poznawczo-behawioralna, terapia resynchronizująca serca, wczesny skurcz komorowy, werapamil, zaburzenie elektrolitowe, zaburzenie rytmu serca