Interakcje leku
Dulofor 60 mg

Duloksetyna, metabolizowana głównie przez CYP1A2, wykazuje liczne interakcje farmakologiczne, które mają istotne znaczenie kliniczne. Przeciwwskazane jest łączenie jej z nieselektywnymi, nieodwracalnymi inhibitorami MAO (np. fenelzyna, tranylcypromina) ze względu na ryzyko zespołu serotoninowego; należy zachować co najmniej 14-dniowy odstęp po IMAO i 5 dni po zakończeniu duloksetyny. Silne inhibitory CYP1A2, takie jak fluwoksamina (100 mg/dobę), mogą zwiększać AUC duloksetyny sześciokrotnie, co stanowi przeciwwskazanie do jednoczesnego stosowania. Duloksetyna jest umiarkowanym inhibitorem CYP2D6, co prowadzi do znacznego wzrostu stężenia leków metabolizowanych przez ten enzym (np. trzykrotne zwiększenie AUC dezypraminy, 71% wzrost AUC tolterodyny), co wymaga ostrożności i ewentualnej korekty dawek leków o wąskim indeksie terapeutycznym, takich jak rysperydon, trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne, beta-blokery i leki antyarytmiczne.

Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji

Duloksetyna, substancja czynna produktu leczniczego Dulofor, może wchodzić w liczne interakcje z innymi lekami, które należy dokładnie rozważyć podczas planowania terapii. Poniżej przedstawiono szczegółowy opis istotnych interakcji farmakologicznych oraz środków ostrożności, które należy uwzględnić podczas stosowania duloksetyny.1

Inhibitory monoaminooksydazy (IMAO)

Nieselektywne, nieodwracalne IMAO nie powinny być stosowane jednocześnie z duloksetyną ze względu na ryzyko wystąpienia zespołu serotoninowego. Należy zachować co najmniej 14-dniowy odstęp po przerwaniu leczenia IMAO przed rozpoczęciem terapii duloksetyną. Po zakończeniu stosowania produktu Dulofor należy odczekać minimum 5 dni przed rozpoczęciem leczenia inhibitorem MAO – jest to związane z okresem półtrwania duloksetyny.2

Nie zaleca się również jednoczesnego stosowania produktu Dulofor z selektywnymi, odwracalnymi IMAO, takimi jak moklobemid. Należy pamiętać, że antybiotyk linezolid jest odwracalnym, nieselektywnym IMAO, więc nie powinien być stosowany u pacjentów leczonych duloksetyną.3

Inhibitory CYP1A2

Duloksetyna jest metabolizowana głównie przez enzym CYP1A2, dlatego jednoczesne stosowanie duloksetyny i silnych inhibitorów tego enzymu może prowadzić do istotnego zwiększenia stężenia duloksetyny w organizmie. Przykładem takiego leku jest fluwoksamina, która w dawce 100 mg raz na dobę zmniejsza klirens osoczowy duloksetyny o około 77% i zwiększa sześciokrotnie pole pod krzywą AUC₀₋ₜ. Z tego powodu nie należy stosować produktu Dulofor razem z silnymi inhibitorami CYP1A2.4

Produkty lecznicze działające na ośrodkowy układ nerwowy (OUN)

Jednoczesne stosowanie duloksetyny z innymi lekami działającymi na ośrodkowy układ nerwowy powinno odbywać się z zachowaniem szczególnej ostrożności. Dotyczy to zwłaszcza stosowania z:5

  • Benzodiazepinami – mogą nasilać działanie sedatywne
  • Opioidowymi lekami przeciwbólowymi – zwiększone ryzyko działań niepożądanych ze strony OUN
  • Lekami przeciwpsychotycznymi – możliwe nasilenie działania uspokajającego
  • Fenobarbitalem – możliwe interakcje farmakodynamiczne
  • Lekami przeciwhistaminowymi o działaniu uspokajającym – nasilenie sedacji

Substancje działające na receptory serotoninergiczne

Jednoczesne stosowanie duloksetyny z innymi lekami o działaniu serotoninergicznym może zwiększać ryzyko wystąpienia zespołu serotoninowego. Należy zachować szczególną ostrożność przy łączeniu produktu Dulofor z:6

  • Selektywnymi inhibitorami zwrotnego wychwytu serotoniny (SSRI) – np. fluoksetyna, paroksetyna
  • Selektywnymi inhibitorami zwrotnego wychwytu noradrenaliny (SNRI) – np. wenlafaksyna
  • Trójpierścieniowymi lekami przeciwdepresyjnymi – np. klomipramina, amitryptylina
  • IMAO – takimi jak moklobemid lub linezolid
  • Preparatami ziołowymi zawierającymi dziurawiec zwyczajny (Hypericum perforatum)
  • Tryptanami – leki stosowane w migrenie
  • Opioidami – np. buprenorfina, tramadol, petydyna
  • Tryptofanem – aminokwas będący prekursorem serotoniny

Wpływ duloksetyny na metabolizm innych leków

Duloksetyna może wpływać na farmakokinetykę leków metabolizowanych przez określone enzymy cytochromu P450:7

CYP1A2: Duloksetyna w dawce 60 mg dwa razy na dobę nie wykazuje istotnego wpływu na farmakokinetykę teofiliny, która jest substratem enzymu CYP1A2.8

CYP2D6: Duloksetyna jest umiarkowanym inhibitorem CYP2D6. Stosowanie duloksetyny w dawce 60 mg dwa razy na dobę może znacząco zwiększać stężenie leków metabolizowanych przez ten enzym. Po podaniu pojedynczej dawki dezypraminy (substrat CYP2D6) u pacjentów otrzymujących duloksetynę, obserwowano trzykrotne zwiększenie pola pod krzywą AUC dezypraminy. Podobnie, jednoczesne podawanie duloksetyny (40 mg dwa razy na dobę) zwiększa AUC tolterodyny o 71%, choć nie wpływa na farmakokinetykę jej aktywnego metabolitu.9

Należy zachować szczególną ostrożność podczas jednoczesnego stosowania duloksetyny z lekami metabolizowanymi głównie przez CYP2D6, zwłaszcza gdy mają wąski indeks terapeutyczny, takimi jak:10

  • Rysperydon – lek przeciwpsychotyczny
  • Trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne: nortryptylina, amitryptylina, imipramina
  • Leki antyarytmiczne: flekainid, propafenon
  • Beta-blokery: metoprolol

CYP3A4: Badania in vitro wskazują, że duloksetyna nie pobudza aktywności enzymu CYP3A, co sugeruje brak istotnych interakcji z lekami metabolizowanymi przez ten szlak, w tym z doustnymi środkami antykoncepcyjnymi i innymi lekami steroidowymi.11

Przeciwzakrzepowe i przeciwpłytkowe produkty lecznicze

Jednoczesne stosowanie duloksetyny z lekami przeciwzakrzepowymi lub przeciwpłytkowymi wymaga ostrożności ze względu na zwiększone ryzyko krwawienia wynikające z interakcji farmakodynamicznej. Podczas równoczesnego stosowania duloksetyny i warfaryny zgłaszano przypadki zwiększenia wartości współczynnika INR (international normalized ratio). Badania kliniczne na zdrowych ochotnikach nie wykazały jednak istotnej klinicznie zmiany współczynnika INR ani farmakokinetyki warfaryny.12

Wpływ innych produktów leczniczych na duloksetynę

Leki zobojętniające i antagoniści receptora H2: Jednoczesne stosowanie duloksetyny z lekami zobojętniającymi zawierającymi glin i magnez lub z famotydyną (antagonista receptora H2) nie wpływa istotnie na szybkość ani stopień wchłaniania duloksetyny.13

Substancje indukujące CYP1A2: Palenie tytoniu zwiększa aktywność enzymu CYP1A2, co prowadzi do znacznego zmniejszenia stężenia duloksetyny w osoczu. U osób palących tytoń poziom duloksetyny w osoczu jest prawie o 50% niższy niż u osób niepalących.14

Interakcje duloksetyny z alkoholem

Jednoczesne spożywanie alkoholu i stosowanie duloksetyny wymaga szczególnej ostrożności. Alkohol oddziałuje na ośrodkowy układ nerwowy, podobnie jak duloksetyna, co może prowadzić do nasilenia działania obu substancji.15

Podczas jednoczesnego stosowania duloksetyny i alkoholu może dojść do:

  • Nasilenia działania sedatywnego – zwiększone uczucie senności i otępienia
  • Upośledzenia funkcji poznawczych – zaburzenia uwagi, pamięci, koordynacji
  • Osłabienia zdolności psychomotorycznych – wydłużony czas reakcji, problemy z utrzymaniem równowagi
  • Zwiększonego ryzyka upadków – szczególnie u osób starszych
  • Podwyższonego ryzyka działań niepożądanych ze strony wątroby – oba związki są metabolizowane w wątrobie

Ze względu na powyższe interakcje farmakodynamiczne, pacjenci przyjmujący duloksetynę powinni unikać spożywania alkoholu lub znacząco ograniczyć jego ilość podczas trwania terapii.

Tabela interakcji z duloksetyną

Grupa leków/substancji Przykładowe leki Rodzaj interakcji Poziom ważności Zalecenia
Nieselektywne, nieodwracalne IMAO Fenelzyna, tranylcypromina Ryzyko zespołu serotoninowego Bardzo wysoki Przeciwwskazane; zachować odstęp co najmniej 14 dni po IMAO i 5 dni po duloksetynie
Selektywne, odwracalne IMAO Moklobemid Ryzyko zespołu serotoninowego Wysoki Nie zaleca się jednoczesnego stosowania
Antybiotyki będące IMAO Linezolid Ryzyko zespołu serotoninowego Wysoki Nie stosować jednocześnie
Silne inhibitory CYP1A2 Fluwoksamina Zwiększenie stężenia duloksetyny (sześciokrotne zwiększenie AUC) Bardzo wysoki Przeciwwskazane
Leki serotoninergiczne SSRI, SNRI, trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne, tryptany, buprenorfina, tramadol, petydyna, tryptofan, dziurawiec Ryzyko zespołu serotoninowego Wysoki Zachować szczególną ostrożność, obserwować pacjenta
Leki metabolizowane przez CYP2D6 Dezypramina, tolterodyna, rysperydon, nortryptylina, amitryptylina, imipramina, flekainid, propafenon, metoprolol Duloksetyna zwiększa ich stężenie (np. trzykrotne zwiększenie AUC dezypraminy) Średni do wysokiego Zachować ostrożność, rozważyć zmniejszenie dawki leków metabolizowanych przez CYP2D6
Leki przeciwzakrzepowe i przeciwpłytkowe Warfaryna, kwas acetylosalicylowy, NLPZ Zwiększone ryzyko krwawienia Średni Zachować ostrożność, monitorować parametry krzepnięcia (np. INR)
Leki działające na OUN Benzodiazepiny, opioidowe leki przeciwbólowe, leki przeciwpsychotyczne, fenobarbital, leki przeciwhistaminowe o działaniu uspokajającym Nasilenie działania sedatywnego i innych efektów na OUN Średni Zachować ostrożność, rozważyć zmniejszenie dawek
Alkohol Nasilenie działania sedatywnego, zwiększone ryzyko działań niepożądanych Średni do wysokiego Unikać spożywania alkoholu podczas leczenia
Leki zobojętniające i antagoniści H2 Preparaty zawierające glin i magnez, famotydyna Brak istotnego wpływu na wchłanianie duloksetyny Niski Można stosować jednocześnie
Induktory CYP1A2 Dym tytoniowy, omeprazol, ryfampicyna Zmniejszenie stężenia duloksetyny (u palaczy o ok. 50%) Średni Monitorować skuteczność terapii duloksetyną, rozważyć dostosowanie dawki
  1. 20.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl