Interakcje leku
Propranolol Aurovitas 10 mg

Propranolol Aurovitas wykazuje liczne interakcje farmakologiczne, które mają istotne znaczenie kliniczne, zwłaszcza w kontekście układu sercowo-naczyniowego. Szczególnie niezalecane jest łączenie propranololu z antagonistami wapnia o działaniu inotropowym ujemnym (werapamil, diltiazem) ze względu na ryzyko ciężkiego niedociśnienia i bradykardii. Również współstosowanie z fingolimodem jest przeciwwskazane z powodu nasilonej bradykardii i odnotowanych zgonów. Inne istotne interakcje obejmują ryzyko ciężkiej bradykardii przy jednoczesnym stosowaniu amiodaronu (okres półtrwania około 50 dni), fluwoksaminy oraz propafenonu, który może podwoić stężenie propranololu w osoczu. Propranolol może także osłabiać działanie beta-agonistów rozszerzających oskrzela, co stanowi przeciwwskazanie u pacjentów z astmą. Współistniejące stosowanie leków sympatykomimetycznych, inhibitorów MAO (poza MAO-B), warfaryny, glikozydów naparstnicy oraz leków przeciwarytmicznych klasy I wymaga szczególnej ostrożności i monitorowania ze względu na ryzyko powikłań hemodynamicznych i farmakokinetycznych.

Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji

Propranolol Aurovitas może wchodzić w liczne interakcje z innymi produktami leczniczymi, substancjami i procedurami medycznymi. Ze względu na złożony mechanizm działania propranololu i jego wpływ na układ sercowo-naczyniowy, istnieje szereg interakcji o różnym stopniu istotności klinicznej, które wymagają szczególnej uwagi lekarza.1

Niezalecane leczenie skojarzone

Istnieje grupa leków, których jednoczesne stosowanie z propranololem niesie ze sobą szczególne ryzyko i zasadniczo nie jest zalecane. Do tej grupy należą:2

  • Antagoniści wapnia o działaniu inotropowym ujemnym (werapamil, diltiazem) – mogą nasilać ujemny wpływ propranololu na przewodnictwo przedsionkowo-komorowe i czynność węzła zatokowego, co prowadzi do ciężkiego niedociśnienia i bradykardii, szczególnie u pacjentów z zaburzeniami czynności komór lub przewodzenia.3
  • Leki sympatykomimetyczne (np. adrenalina) – mogą osłabiać działanie propranololu, a w rzadkich przypadkach wywoływać skurcz naczyń, nadciśnienie tętnicze i bradykardię przy pozajelitowym podawaniu.4
  • Beta-agoniści o działaniu rozszerzającym oskrzela – propranolol jako niekardiowybiorczy beta-adrenolityk przeciwdziała działaniu tych leków, co stanowi przeciwwskazanie u pacjentów z astmą.5
  • Fingolimod – może nasilać bradykardię wywoływaną przez propranolol, z odnotowanymi przypadkami zgonów. Nie należy rozpoczynać leczenia fingolimodem u pacjentów przyjmujących beta-adrenolityki.6
  • Barbiturany – jako silne induktory enzymów wątrobowych mogą nasilać metabolizm propranololu, zmniejszając jego stężenie w osoczu i osłabiając działanie.7
  • Propafenon – może zwiększać stężenie propranololu w osoczu nawet o 100% ze względu na metabolizm przez ten sam enzym (CYP2D6).8
  • Inhibitory MAO (poza inhibitorami MAO-B) – mogą osłabiać działanie przeciwnadciśnieniowe propranololu i prowadzić do reakcji nadciśnieniowych.9
  • Warfaryna – propranolol może obniżać klirens warfaryny i zwiększać jej stężenie w osoczu.10
  • Glikozydy naparstnicy – w skojarzeniu z propranololem mogą wydłużać czas przewodzenia przedsionkowo-komorowego.11

Leczenie skojarzone wymagające ostrożności

Przy stosowaniu poniższych leków razem z propranololem zaleca się zachowanie szczególnej ostrożności oraz możliwą modyfikację dawek:12

  • Amiodaron – może powodować wystąpienie ciężkiej bradykardii zatokowej. Ze względu na długi okres półtrwania amiodaronu (około 50 dni), interakcje mogą wystąpić długo po zakończeniu jego stosowania.13
  • Leki przeciwarytmiczne klasy I (dyzopiramid, chinidyna) – wykazują addytywne działanie inotropowe ujemne w połączeniu z propranololem, co może powodować niedociśnienie i ciężkie powikłania hemodynamiczne u pacjentów z zaburzeniami czynności lewej komory.14
  • Niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ) – mogą osłabiać przeciwnadciśnieniowe działanie propranololu. Zjawisko to zaobserwowano głównie dla indometacyny.15
  • Cymetydyna – zwiększa stężenie propranololu w osoczu przez hamowanie metabolizmu pierwszego przejścia, co może zwiększać ryzyko bradykardii.16
  • Środki znieczulające – mogą osłabiać odruchową tachykardię i zwiększać ryzyko niedociśnienia tętniczego. Należy unikać zwłaszcza środków powodujących depresję mięśnia sercowego.17
  • Epinefryna (adrenalina) – może wywoływać ciężkie niedociśnienie i bradykardię, szczególnie przy podaniu donaczyniowym.18
  • Fluwoksamina – hamuje metabolizm oksydacyjny propranololu, zwiększając jego stężenie w osoczu, co może powodować ciężką bradykardię.19
  • Leki przeciwnadciśnieniowe o działaniu ośrodkowym (klonidyna, moksonidyna, metylodopa) – mogą nasilać niewydolność serca poprzez zmniejszenie ośrodkowego napięcia współczulnego.20
  • Ryfampicyna – jako silny induktor enzymów wątrobowych może nasilać metabolizm propranololu, zmniejszając jego stężenie we krwi.21
  • Alfa-adrenolityki – zwiększają ryzyko niedociśnienia, zwłaszcza ortostatycznego, oraz tachykardii i kołatania serca.22
  • Antagoniści wapnia z grupy dihydropirydyny (np. nifedypina) – zwiększają ryzyko niedociśnienia i niewydolności serca, w tym utajonej.23
  • Chloropromazyna – jednoczesne stosowanie może zwiększać stężenie obu leków w osoczu, nasilając ich wpływ na układ sercowo-naczyniowy i działania farmakologiczne.24
  • Lidokaina – propranolol może zwiększać stężenie lidokainy w osoczu o ok. 30%, należy unikać jednoczesnego stosowania.25
  • Leki przeciwmigrenowe – propranolol hamuje metabolizm ryzatryptanu, zwiększając jego AUC o 70-80%; zalecana jest redukcja dawki ryzatryptanu do 5 mg przy jednoczesnym stosowaniu.26
  • Teofilina – propranolol zmniejsza klirens metaboliczny teofiliny o 30-50% w zależności od dawki.27
  • Insulina i doustne leki przeciwcukrzycowe – propranolol może maskować objawy hipoglikemii (kołatania serca, tachykardię) oraz wydłużać hipoglikemiczną reakcję na insulinę.28

Interakcje z alkoholem

Równoczesne spożywanie alkoholu z propranololem może prowadzić do istotnych klinicznie interakcji. Alkohol może zwiększać stężenie propranololu w osoczu, co potencjalnie prowadzi do nasilenia jego działania farmakologicznego.29

Mechanizm interakcji polega głównie na tym, że alkohol może hamować metabolizm wątrobowy propranololu, konkurując o te same układy enzymatyczne. W praktyce klinicznej oznacza to, że pacjenci mogą doświadczać następujących efektów:

  • Nasilona bradykardia – obniżenie częstości akcji serca poniżej wartości terapeutycznych
  • Zwiększone ryzyko niedociśnienia tętniczego – spadki ciśnienia mogą powodować zawroty głowy i omdlenia
  • Wzmocnione działanie sedatywne – nasilona senność i zaburzenia koordynacji psychoruchowej
  • Obniżona sprawność psychomotoryczna – potencjalnie niebezpieczne przy prowadzeniu pojazdów lub obsłudze maszyn

Z tego powodu pacjentom leczonym propranololem należy zalecić szczególną ostrożność przy spożywaniu alkoholu, a w przypadku wysokich dawek propranololu lub stosowania go w leczeniu zaburzeń krążenia wieńcowego, warto rozważyć całkowitą abstynencję alkoholową.

Wpływ na badania laboratoryjne

Propranolol może wpływać na wyniki niektórych badań laboratoryjnych, co należy uwzględnić podczas interpretacji wyników.30

  • Zaburza oznaczanie bilirubiny w surowicy metodą diazowania
  • Wpływa na wyniki oznaczania katecholoamin metodą fluorescencyjną

Przy zlecaniu i interpretacji tych badań należy uwzględnić fakt przyjmowania propranololu przez pacjenta.

Inne interakcje

Palenie tytoniu może zmniejszać korzystny wpływ propranololu na częstość akcji serca i ciśnienie tętnicze przez indukcję zwiększonej aktywności układu współczulnego.31

Tabela interakcji propranololu z innymi substancjami

Substancja Opis interakcji Poziom istotności
Antagoniści wapnia (werapamil, diltiazem) Nasilenie ujemnego wpływu na przewodnictwo przedsionkowo-komorowe, ryzyko ciężkiego niedociśnienia i bradykardii Wysoki – niezalecane leczenie skojarzone
Amiodaron Ryzyko ciężkiej bradykardii zatokowej; interakcja może wystąpić nawet do 50 dni po odstawieniu amiodaronu Wysoki – konieczne monitorowanie
Fingolimod Nasilenie bradykardii z odnotowanymi przypadkami zgonów Bardzo wysoki – przeciwwskazane
Epinefryna (adrenalina) Ryzyko ciężkiego niedociśnienia, bradykardii i skurczu naczyń przy podaniu donaczyniowym Wysoki – zachować szczególną ostrożność
Alkohol Zwiększenie stężenia propranololu w osoczu, nasilenie działania Średni – zalecana ostrożność
Leki przeciwarytmiczne klasy I Addytywne działanie inotropowe ujemne, ryzyko niedociśnienia i powikłań hemodynamicznych Wysoki – konieczne monitorowanie
Beta-agoniści rozszerzające oskrzela Przeciwdziałanie efektowi terapeutycznemu Wysoki – przeciwwskazane u pacjentów z astmą
NLPZ Osłabienie działania przeciwnadciśnieniowego propranololu Średni – modyfikacja dawki
Cymetydyna Zwiększenie stężenia propranololu w osoczu, ryzyko bradykardii Średni – modyfikacja dawki
Fluwoksamina Hamowanie metabolizmu propranololu, ryzyko ciężkiej bradykardii Wysoki – modyfikacja dawki
Klonidyna Ryzyko nadciśnienia z odbicia przy nagłym odstawieniu Średni – konieczność odstawienia beta-adrenolityku przed klonidyną
Ryzatryptan Zwiększenie AUC ryzatryptanu o 70-80% Średni – konieczna redukcja dawki ryzatryptanu do 5 mg
Insulina, leki przeciwcukrzycowe Maskowanie objawów hipoglikemii, wydłużenie reakcji hipoglikemicznej Średni – konieczne monitorowanie glikemii
Środki znieczulające Osłabienie odruchowej tachykardii, ryzyko niedociśnienia Średni – informowanie anestezjologa
Lidokaina Zwiększenie stężenia lidokainy o ok. 30% Wysoki – niezalecane jednoczesne stosowanie
Teofilina Zmniejszenie klirensu metabolicznego teofiliny o 30-50% Średni – modyfikacja dawki
Tytoń Zmniejszenie korzystnego wpływu propranololu na układ krążenia Niski – zalecane zaprzestanie palenia
  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl