Interakcje leku
Rytmonorm 300 300 mg

Propafenon, metabolizowany głównie przez izoenzymy CYP2D6, CYP1A2 i CYP3A4, wykazuje liczne interakcje farmakologiczne, które mogą prowadzić do istotnych zmian stężenia leku w osoczu oraz modyfikacji działania innych leków. Inhibitory tych enzymów, takie jak ketokonazol, chinidyna czy fluoksetyna, mogą znacząco zwiększać stężenie propafenonu, co wiąże się z ryzykiem nasilenia działań niepożądanych. Propafenon sam jest inhibitorem CYP2D6, co może podnosić poziomy leków metabolizowanych przez ten enzym, zwłaszcza tych o wąskim indeksie terapeutycznym, np. beta-adrenolityków (propranolol, metoprolol) czy trójpierścieniowych leków przeciwdepresyjnych. Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko zaburzeń przewodzenia serca przy jednoczesnym stosowaniu amiodaronu oraz na konieczność monitorowania parametrów krzepnięcia u pacjentów przyjmujących doustne antykoagulanty (fenoprokumon, acenokumarol, warfaryna), ze względu na możliwe wydłużenie czasu protrombinowego i zwiększone ryzyko krwawień.

Pobierz ChPL PDF Rytmonorm 300 – Tabletki powlekane – 300 mg
  1. Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji
    1. Interakcje farmakokinetyczne
    2. Interakcje farmakodynamiczne
    3. Interakcje z lekami przeciwzakrzepowymi
  2. Interakcje z alkoholem
  3. Szczegółowe interakcje lekowe
  4. Zalecenia dla praktyki klinicznej
    1. Szczególne grupy pacjentów
    2. Informacje dla dzieci i młodzieży
    3. Kolejne rozdziały
Wskazania
  1. częstoskurcz nadkomorowy u pacjentów z zespołem Wolffa-Parkinsona-White'a
  2. częstoskurcz węzłowy
  3. napadowe migotanie przedsionków
  4. tachyarytmia komorowa
  5. tachyarytmia nadkomorowa
Substancja czynna
  1. propafenon
Kategoria leku
  1. leki przeciwarytmiczne

Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji

Propafenon, jako substancja aktywna produktu leczniczego Rytmonorm 300, podlega licznym interakcjom farmakologicznym, które wymagają szczególnej uwagi przy ustalaniu schematów terapeutycznych. Interakcje te mogą prowadzić do zwiększenia stężenia propafenonu w osoczu lub modyfikować działanie innych jednocześnie stosowanych leków, co może skutkować nasileniem działań niepożądanych lub zmniejszeniem skuteczności terapii.1

Interakcje farmakokinetyczne

Propafenon jest metabolizowany głównie przez izoenzymy CYP2D6, CYP1A2 i CYP3A4. Leki hamujące aktywność tych enzymów mogą znacząco wpływać na stężenie propafenonu w osoczu, co wymaga starannego monitorowania pacjenta i potencjalnej modyfikacji dawkowania.2

Propafenon wykazuje również właściwości inhibitora izoenzymu CYP2D6, co może prowadzić do zwiększonego stężenia leków metabolizowanych przez ten enzym. Szczególną uwagę należy zwrócić na leki o wąskim indeksie terapeutycznym.3

Interakcje farmakodynamiczne

Propafenon może nasilać działanie innych leków wpływających na układ sercowo-naczyniowy, szczególnie tych hamujących częstość rytmu serca lub kurczliwość mięśnia sercowego. Skojarzenie takich leków z propafenonem wymaga szczególnej ostrożności i często zmniejszenia dawki jednego lub obu preparatów.4

Interakcje z lekami przeciwzakrzepowymi

U pacjentów przyjmujących jednocześnie doustne antykoagulanty, propafenon może nasilać ich działanie przeciwzakrzepowe, powodując wydłużenie czasu protrombinowego. Wymaga to dokładnego monitorowania parametrów krzepnięcia i potencjalnej modyfikacji dawkowania leków przeciwzakrzepowych.5

Interakcje z alkoholem

Chociaż w charakterystyce produktu leczniczego Rytmonorm 300 nie zawarto szczegółowych informacji dotyczących interakcji propafenonu z alkoholem, należy zachować ostrożność przy jednoczesnym stosowaniu. Alkohol etylowy, podobnie jak propafenon, jest metabolizowany w wątrobie i może konkurować o enzymy metabolizujące, potencjalnie zwiększając stężenie propafenonu w osoczu.

Ponadto, alkohol może nasilać działanie hipotensyjne propafenonu oraz potęgować jego działania niepożądane na ośrodkowy układ nerwowy, takie jak zawroty głowy czy zaburzenia widzenia. Alkohol może również zwiększać ryzyko wystąpienia zaburzeń rytmu serca, co jest szczególnie niebezpieczne u pacjentów z chorobami układu sercowo-naczyniowego.

Zaleca się unikanie spożywania alkoholu podczas terapii propafenonem, szczególnie u pacjentów z chorobami serca i zaburzeniami rytmu.

Szczegółowe interakcje lekowe

Przedstawiona poniżej tabela zawiera szczegółowy wykaz interakcji propafenonu z innymi produktami leczniczymi, wraz z opisem mechanizmu interakcji, potencjalnych skutków klinicznych oraz stopniem ich istotności.

Produkt leczniczy/grupa leków Mechanizm interakcji Potencjalne skutki kliniczne Poziom istotności
Inhibitory CYP2D6, CYP1A2, CYP3A4 (ketokonazol, cymetydyna, chinidyna, erytromycyna) Hamowanie metabolizmu propafenonu Zwiększenie stężenia propafenonu w osoczu, nasilenie działań niepożądanych Wysoki
Sok grejpfrutowy Hamowanie CYP3A4 w ścianie jelita Zwiększenie biodostępności propafenonu Umiarkowany
Lidokaina Nieznany, możliwe sumowanie działania Zwiększone ryzyko działań niepożądanych lidokainy na OUN Umiarkowany
Amiodaron Wpływ na przewodzenie i repolaryzację Zaburzenia przewodzenia mogące prowadzić do niemiarowości Wysoki
Selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny (fluoksetyna, paroksetyna) Hamowanie CYP2D6 Zwiększenie stężenia propafenonu, nasilenie działań niepożądanych Wysoki
Leki znieczulające miejscowo Sumowanie działania na układ sercowo-naczyniowy Nasilenie działań niepożądanych, bradykardia, hipotonię Wysoki
Beta-adrenolityki (propranolol, metoprolol) Hamowanie metabolizmu beta-blokerów przez CYP2D6 oraz sumowanie działania na układ sercowo-naczyniowy Zwiększenie stężenia beta-blokerów, nasilenie działania ujemnie chronotropowego i inotropowego Wysoki
Trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne (dezypramina) Hamowanie metabolizmu przez CYP2D6 Zwiększenie stężenia leków przeciwdepresyjnych, ryzyko działań niepożądanych Umiarkowany
Cyklosporyna Prawdopodobnie hamowanie metabolizmu cyklosporyny Zwiększenie stężenia cyklosporyny, ryzyko nefrotoksyczności Umiarkowany
Teofilina Prawdopodobnie konkurencja o metabolizm wątrobowy Zwiększenie stężenia teofiliny, ryzyko działań niepożądanych Umiarkowany
Digoksyna Nieznany, możliwe wypieranie z połączeń z białkami osocza Zwiększenie stężenia digoksyny, ryzyko działań niepożądanych, w tym zaburzeń rytmu serca Wysoki
Fenobarbital, ryfampicyna Indukcja CYP3A4 Zmniejszenie stężenia propafenonu, osłabienie działania przeciwarytmicznego Umiarkowany
Doustne leki przeciwzakrzepowe (fenoprokumon, acenokumarol, warfaryna) Prawdopodobnie wypieranie z połączeń z białkami osocza oraz hamowanie metabolizmu Nasilenie działania przeciwzakrzepowego, wydłużenie czasu protrombinowego, ryzyko krwawień Wysoki
Wenlafaksyna i inne leki metabolizowane przez CYP2D6 Hamowanie CYP2D6 Zwiększenie stężenia tych leków, nasilenie działań niepożądanych Umiarkowany

Zalecenia dla praktyki klinicznej

Przy stosowaniu propafenonu w skojarzeniu z innymi lekami, należy przestrzegać następujących zasad:6

  • Dokładne monitorowanie stanu klinicznego pacjenta, szczególnie parametrów kardiologicznych, gdy propafenon stosuje się z lekami wpływającymi na układ sercowo-naczyniowy
  • Regularna kontrola wskaźników krzepnięcia krwi u pacjentów przyjmujących jednocześnie doustne antykoagulanty
  • Rozważenie zmniejszenia dawki propafenonu lub leku towarzyszącego, jeśli wystąpią objawy przedawkowania7
  • Szczególna ostrożność przy równoczesnym stosowaniu amiodaronu ze względu na możliwość zaburzeń przewodzenia i repolaryzacji8
  • Monitorowanie odpowiedzi na leczenie propafenonem podczas skojarzonego długotrwałego leczenia fenobarbitalem i/lub ryfampicyną9
  • Unikanie spożywania soku grejpfrutowego podczas terapii propafenonem

Szczególne grupy pacjentów

Należy zachować szczególną ostrożność przy stosowaniu propafenonu u pacjentów z określonymi cechami lub schorzeniami:

  • Osoby w podeszłym wieku – większa wrażliwość na działania niepożądane i interakcje lekowe
  • Pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby – spowolniony metabolizm propafenonu
  • Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek – potencjalnie większe ryzyko działań niepożądanych
  • Osoby przyjmujące wiele leków jednocześnie – zwiększone ryzyko interakcji lekowych

Informacje dla dzieci i młodzieży

Należy zaznaczyć, że badania dotyczące interakcji przeprowadzono wyłącznie u osób dorosłych, w związku z czym nie jest znane, czy zakres interakcji u dzieci i młodzieży jest podobny.10 W tej grupie pacjentów konieczne jest zachowanie szczególnej ostrożności i indywidualne dostosowanie dawkowania.

Kolejne rozdziały

Zapraszamy do dalszego czytania naszego leksykonu.

Wybierz kolejny rozdział z menu poniżej, aby otworzyć nową podstronę kompedium wiedzy i uzyskać szczegółowe informację o leku, substancji lub chorobie.

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl