Dawkowanie i sposób podawania
Sery

Dawkowanie i sposób podawania substancji seryna

Seryna jest aminokwasem dostarczanym w ramach kompleksowego żywienia pozajelitowego. Dawkowanie seryny zależy od wielu czynników, w tym wieku pacjenta, stanu klinicznego, zapotrzebowania metabolicznego oraz ogólnego profilu preparatu zawierającego tę substancję. Poniżej przedstawiono szczegółowe informacje dotyczące dawkowania seryny w kontekście różnych produktów leczniczych stosowanych w żywieniu pozajelitowym.¹

Dawkowanie u pacjentów dorosłych

U pacjentów dorosłych seryna jest podawana jako składnik wieloskładnikowych preparatów do żywienia pozajelitowego. Dawkowanie zależy od indywidualnego zapotrzebowania energetycznego, stanu klinicznego i masy ciała pacjenta.²

Zapotrzebowanie na aminokwasy (w tym serynę) u pacjentów z prawidłowym stanem odżywienia lub w stanie łagodnego stresu katabolicznego wynosi od 0,10 do 0,15 g azotu/kg masy ciała/dobę (ok. 0,6 do 0,9 g aminokwasów/kg m.c./dobę). U pacjentów z umiarkowanym lub bardzo nasilonym stresem metabolicznym, z towarzyszącym niedożywieniem lub bez, zapotrzebowanie waha się od 0,15 do 0,25 g azotu/kg m.c./dobę (ok. 0,9 do 1,6 g aminokwasów/kg m.c./dobę).^{3 4}

W niektórych szczególnych stanach klinicznych, np. po oparzeniach lub w przypadku znacznego anabolizmu, zapotrzebowanie na azot (a tym samym na aminokwasy, w tym serynę) może być jeszcze większe.⁵

Dawkowanie u dzieci i młodzieży

Podaż seryny jako składnika żywienia pozajelitowego u dzieci i młodzieży różni się w zależności od wieku, masy ciała oraz stanu klinicznego. Dobowe zapotrzebowanie na płyny, azot oraz energię stale maleje wraz z wiekiem.⁶

Aminoplasmal Paed 10% jest specjalnie dostosowany do potrzeb żywieniowych dzieci. W przypadku tego preparatu dawkowanie dla poszczególnych grup wiekowych przedstawia się następująco:⁷

• Noworodki urodzone przedwcześnie: 1,5-4,0 g aminokwasów/kg masy ciała/dobę, co odpowiada 15-40 ml/kg m.c./dobę⁸
• Noworodki urodzone o czasie (w wieku od 0 do 27 dni): 1,5-3,0 g aminokwasów/kg masy ciała/dobę, co odpowiada 15-30 ml/kg m.c./dobę⁹
• Niemowlęta i małe dzieci (w wieku od 28 dni do 23 miesięcy): 1,0-2,5 g aminokwasów/kg masy ciała/dobę, co odpowiada 10-25 ml/kg m.c./dobę¹⁰
• Starsze dzieci (w wieku od 2 do 11 lat): 1,0-2,0 g aminokwasów/kg masy ciała/dobę, co odpowiada 10-20 ml/kg m.c./dobę¹¹

W przypadku dzieci w ciężkim stanie zalecana dawka aminokwasów może być zwiększona do 3,0 g/kg masy ciała/dobę.¹²

Dawkowanie u szczególnych grup pacjentów

Pacjenci z niewydolnością nerek i/lub wątroby

U pacjentów z niewydolnością wątroby lub nerek dawki należy dostosować indywidualnie, biorąc pod uwagę specyficzne potrzeby tych grup pacjentów.¹³ W przypadku ciężkiej niewydolności wątroby i ciężkiej niewydolności nerek bez leczenia nerkozastępczego, niektóre preparaty (np. Aminoplasmal Paed 10%) są przeciwwskazane.¹⁴

Śróddializacyjne żywienie pozajelitowe

U klinicznie stabilnych dorosłych pacjentów poddawanych przewlekłej terapii nerkozastępczej, można stosować śróddializacyjne żywienie pozajelitowe (IDPN). Maksymalna szybkość infuzji w przypadku takich pacjentów może wynosić 3,0 ml/kg m.c./godzinę, co odpowiada 0,20 g/kg m.c./godzinę aminokwasów przy stosowaniu preparatu SmofKabiven extra Nitrogen EF.¹⁵

Szybkość infuzji i czas podawania

Właściwe dostosowanie szybkości infuzji ma kluczowe znaczenie dla bezpieczeństwa pacjenta. Infuzję należy rozpocząć z szybkością mniejszą od docelowej, a następnie stopniowo zwiększać w ciągu pierwszej godziny.^{16 17}

Dla pacjentów dorosłych maksymalna szybkość infuzji zależy od stosowanego preparatu:

• SmofKabiven extra Nitrogen: Maksymalna szybkość infuzji aminokwasów wynosi 0,1 g/kg m.c./godzinę. Szybkość infuzji nie powinna być większa niż 1,5 ml/kg m.c./godzinę.¹⁸
• SmofKabiven Low Osmo Peripheral: Maksymalna szybkość infuzji aminokwasów wynosi 0,1 g/kg m.c./godzinę. Szybkość infuzji nie powinna być większa niż 3,7 ml/kg m.c./godzinę.¹⁹
• Multimel N6-900E: Maksymalna szybkość infuzji u dorosłych wynosi 2,0 ml/kg m.c./godzinę, co odpowiada 0,07 g aminokwasów/kg m.c./godzinę.²⁰
• Olimel Peri N4E: Maksymalna szybkość infuzji wynosi 3,2 ml/kg m.c./godzinę, co odpowiada 0,08 g aminokwasów/kg m.c./godzinę.²¹

W przypadku dzieci szybkość infuzji również wymaga dostosowania w zależności od wieku i stanu klinicznego pacjenta. Przykładowo, dla produktu SmofKabiven extra Nitrogen, zalecana maksymalna szybkość infuzji u dzieci w wieku 2-11 lat wynosi 1,8 ml/kg m.c./godzinę, co odpowiada 0,12 g aminokwasów/kg m.c./godzinę.²²

Zalecany czas trwania infuzji w ramach żywienia pozajelitowego wynosi od 12 do 24 godzin.^{23 24}

Szczegółowa tabela dawkowania seryny w preparatach do żywienia pozajelitowego

*IDPN – śróddializacyjne żywienie pozajelitowe

Sposób podawania

Sposób podawania preparatów z seryną jest zależny od osmolarności i składu preparatu. Produkty o wysokiej osmolarności (np. SmofKabiven extra Nitrogen, Multimel N6-900E) podaje się dożylnie wyłącznie przez żyłę centralną.²⁵

Z kolei preparaty o niższej osmolarności (np. SmofKabiven Low Osmo Peripheral, Olimel Peri N4E) mogą być podawane zarówno do żyły obwodowej, jak i centralnej.^{26 27}

W przypadku stosowania u dzieci w przedziale wiekowym od wcześniaka do 2 lat, roztwór (w worku i zestawie do podawania) należy chronić przed światłem do momentu zakończenia podawania.²⁸

Preparaty do żywienia pozajelitowego są przeznaczone wyłącznie do jednorazowego użytku. Zaleca się, aby po otwarciu niezwłocznie zużyć zawartość worka i nie przechowywać jej do następnej infuzji.²⁹

Czas trwania leczenia

Roztwory zawierające serynę można podawać tak długo, jak wskazane jest żywienie pozajelitowe.^{30 31}

Kontynuacja leczenia zależy od stanu klinicznego pacjenta i jego zapotrzebowania na substancje odżywcze. Decyzję o zakończeniu leczenia podejmuje lekarz prowadzący na podstawie oceny stanu klinicznego pacjenta.³²