sultopryd

Sultopryd to atypowy lek przeciwpsychotyczny z grupy benzamidów, stosowany głównie w leczeniu schizofrenii i innych zaburzeń psychotycznych. Działa poprzez blokowanie receptorów dopaminowych D2 i D3, wykazując większe powinowactwo do receptorów w układzie limbicznym niż w układzie pozapiramidowym, co przekłada się na mniejsze ryzyko występowania objawów pozapiramidowych w porównaniu do klasycznych neuroleptyków.

Lek charakteryzuje się również słabym działaniem antagonistycznym wobec receptorów adrenergicznych α1 i histaminowych H1, co skutkuje relatywnie niskim ryzykiem sedacji i hipotensji ortostatycznej. Sultopryd wykazuje skuteczność zarówno wobec objawów pozytywnych (omamy, urojenia), jak i negatywnych (wycofanie społeczne, anhedonia) schizofrenii, choć jego wpływ na objawy negatywne jest umiarkowany.

Do najczęstszych działań niepożądanych sultoprydu należą: hiperprolaktynemia (która może prowadzić do ginekomastii, mlekotoku, zaburzeń miesiączkowania), wydłużenie odstępu QT w zapisie EKG (szczególnie przy wyższych dawkach), oraz w mniejszym stopniu – objawy pozapiramidowe. Lek należy stosować ostrożnie u pacjentów z chorobami układu sercowo-naczyniowego, padaczką oraz u osób w podeszłym wieku.

Powiązane wpisy

Leksykon leków
Interakcje leku – Nedal 10 mg

Nebiwolol, jako beta-adrenolityk metabolizowany głównie przez izoenzym CYP2D6, wykazuje liczne interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne o istotnym znaczeniu klinicznym. Interakcje farmakodynamiczne obejmują przeciwwskazane jednoczesne stosowanie z floktafeniną (NLPZ) i sultoprydem ze względu na ryzyko ciężkiego niedociśnienia i arytmii komorowych. Niezalecane jest łączenie nebiwololu z lekami przeciwarytmicznymi klasy I (np. chinidyna, flekainid) oraz antagonistami wapnia typu werapamilu i diltiazemu, ze względu na ryzyko nasilenia ujemnego działania inotropowego, zaburzeń przewodzenia przedsionkowo-komorowego oraz ciężkiego niedociśnienia. Szczególną ostrożność należy zachować przy jednoczesnym stosowaniu leków przeciwnadciśnieniowych działających ośrodkowo (klonidyna, guanfacyna), które mogą nasilać niewydolność serca i prowadzić do ryzyka nadciśnienia z odbicia po nagłym odstawieniu. Współistniejące stosowanie amiodaronu, środków do znieczulenia ogólnego, insuliny, leków przeciwcukrzycowych, baklofenu, amifostyny oraz meflochiny wymaga monitorowania ze względu na potencjalne nasilenie działań niepożądanych, takich jak wydłużenie odstępu QT, maskowanie objawów hipoglikemii czy nasilone działanie hipotensyjne.
amifostyna, amiodaron, amlodypina, antagonista wapnia, antagonista wapnia typu dihydropirydyny, arytmia komorowa, baklofen, blok przedsionkowo-komorowy, bradykardia, bupropion, chinidyna, chlorochina, cymetydyna, digoksyna, flekainid, floktafenina, fluoksetyna, furosemid, glikozyd naparstnicy, guanfacyna, hipoglikemia, hydrochlorotiazyd, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, izoenzym CYP2D6, klonidyna, lek przeciwarytmiczny klasy I, lek przeciwarytmiczny klasy III, lek przeciwcukrzycowy, lek przeciwdepresyjny, lek przeciwnadciśnieniowy działający ośrodkowo, lek przeciwpsychotyczny, lek sympatykomimetyczny, meflochina, metylodopa, nadciśnienie z odbicia, nebiwolol, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność serca, nikardypina, paroksetyna, ranitydyna, receptor alfa-adrenergiczny, receptor beta-adrenergiczny, środek do znieczulenia ogólnego, sultopryd, terbinafina, tiorydazyna, warfaryna
Leksykon leków
Interakcje leku – Corectin 2,5 mg

Bisoprolol fumarany, substancja czynna preparatu Corectin 2,5 mg, wykazuje liczne interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne z różnymi grupami leków, które mogą wpływać na bezpieczeństwo i skuteczność terapii. Bezwzględnie przeciwwskazane jest łączenie bisoprololu z floktafeniną oraz sultoprydem ze względu na ryzyko ciężkiego niedociśnienia i zagrażających życiu komorowych zaburzeń rytmu serca. Niezalecane jest stosowanie leków przeciwarytmicznych klasy I, antagonistów wapnia (werapamil, diltiazem) oraz leków przeciwnadciśnieniowych o działaniu ośrodkowym (klonidyna, metylodopa, moksonidyna, rylmenidyna) bez ścisłej kontroli klinicznej i monitorowania EKG, ze względu na ryzyko wydłużenia przewodzenia przedsionkowo-komorowego, ujemnego działania inotropowego, ciężkiego niedociśnienia i nasilenia niewydolności serca. Szczególną ostrożność wymaga także jednoczesne stosowanie bisoprololu z antagonistami wapnia z grupy dihydropirydyny (felodypina, amlodypina), lekami przeciwarytmicznymi klasy III (amiodaron), insuliną i doustnymi lekami przeciwcukrzycowymi, glikozydami naparstnicy oraz niesteroidowymi lekami przeciwzapalnymi (NLPZ), ze względu na ryzyko niedociśnienia, bradykardii, hipoglikemii oraz osłabienia działania przeciwnadciśnieniowego.
antagonista wapnia, antagonista wapnia z grupy dihydropirydyny, baklofen, beta-adrenolityk miejscowy, bisoprolol fumaran, blok przedsionkowo-komorowy, bradykardia, chromanie przestankowe, działanie hipoglikemizujące, floktafenina, glikozyd naparstnicy, hipoglikemia, inhibitor monoaminooksydazy, jaskra, jodowy środek kontrastujący, komorowe zaburzenia rytmu serca, kortykosteroid, lek adrenomimetyczny, lek beta-adrenolityczny, lek beta-sympatykomimetyczny, lek parasympatykomimetyczny, lek przeciwarytmiczny klasy I, lek przeciwarytmiczny klasy III, lek przeciwcukrzycowy, meflochina, nadciśnienie z odbicia, niedociśnienie tętnicze, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność serca, pochodna ergotaminy, przełom nadciśnieniowy, ryfampicyna, sultopryd, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny
Leksykon substancji czynnych
Acebutolol – Interakcje

Acebutolol, beta-adrenolityk, wykazuje liczne interakcje farmakologiczne, które mogą znacząco wpływać na bezpieczeństwo terapii. Przeciwwskazane jest łączenie acebutololu z werapamilem oraz floktafeniną i sultoprydem ze względu na ryzyko ciężkich zaburzeń automatyzmu serca, bradykardii i niewydolności serca. Wysokie ryzyko interakcji występuje także przy jednoczesnym stosowaniu z diltiazem, amiodaronem, flekainidem, lekami przeciwarytmicznymi klasy I (np. dizopiramid), fingolimodem oraz klonidyną, gdzie konieczne jest ścisłe monitorowanie EKG i stanu klinicznego pacjenta. Szczególną ostrożność wymaga także kojarzenie acebutololu z insuliną i doustnymi lekami przeciwcukrzycowymi, ze względu na możliwość maskowania objawów hipoglikemii i konieczność dostosowania dawek leków hipoglikemizujących. Warto podkreślić, że acebutolol może nasilać działanie hipotensyjne w połączeniu z alfa-adrenolitykami, dihydropirydynami (np. nifedypiną), baklofenem oraz podczas stosowania inhalacyjnych anestetyków halogenowanych, co zwiększa ryzyko niedociśnienia i niewydolności krążenia.
agonista dopaminergiczny, alfa-adrenolityk, alkohol, amiodaron, antagonista wapnia, baklofen, beta-adrenolityk, beta2-adrenomimetyk, bradykardia, ciężka bradykardia, cyklopropan, dapoksetyna, diacetolol, digoksyna, diltiazem, dipirydamol, dizopiramid, doustny lek przeciwcukrzycowy, działanie inotropowo ujemne, fingolimod, flekainid, floktafenina, glibenklamid, hipoglikemia, IMAO, imipramina, inhibitor fosfodiesterazy typu 5, inhibitor monoaminooksydazy, insulina, klonidyna, kortykosteroid ogólnoustrojowy, lek hipoglikemizujący, lek przeciwarytmiczny, lek przeciwdepresyjny typu imipraminy, lek przeciwnadciśnieniowy, lewodopa, lidokaina dożylna, metabolizm wątrobowy, metyloksantyna, neuroleptyk fenotiazynowy, niedociśnienie ortostatyczne, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność krążenia, nifedypina, NLPZ, pilokarpina, pochodna dihydropirydyny, pochodna ksantynowa, prostaglandyna rozszerzająca naczynia, przewodzenie przedsionkowo-komorowe, środek kontrastujący zawierający jod, sultopryd, takryna, trichloroetylen, układ bodźcoprzewodzący serca, werapamil, zaburzenie automatyzmu
Leksykon leków
Interakcje leku – Rivastigmine Mylan 4,6 mg/24 h

Rywastygmina w postaci systemów transdermalnych wykazuje liczne interakcje farmakodynamiczne, które wymagają szczególnej uwagi podczas terapii. Należy unikać jednoczesnego stosowania z lekami cholinomimetycznymi ze względu na ryzyko działania addycyjnego oraz zachować ostrożność przy podawaniu leków zwiotczających mięśnie typu sukcynylocholiny, beta-adrenolityków (zwłaszcza atenololu) oraz leków wydłużających odstęp QT (np. fenotiazyny, citalopram, erytromycyna i.v.), ze względu na ryzyko bradykardii, omdleń i zaburzeń rytmu typu torsade de pointes. Rywastygmina może osłabiać działanie leków antycholinergicznych (np. oksybutyniny, tolterodyny), co wymaga monitorowania efektów terapeutycznych. Warto podkreślić, że w badaniach klinicznych nie stwierdzono istotnych interakcji farmakokinetycznych z digoksyną, warfaryną, diazepamem czy fluoksetyną, a także z wieloma innymi często stosowanymi lekami, co wskazuje na niski potencjał rywastygminy do wywoływania interakcji metabolicznych.
amisulpryd, antagonista kanału wapniowego, badanie EKG, benzamid, beta-adrenolityk, beta-bloker, bloker kanału wapniowego, bradykardia, butyrylocholinoesteraza, chlorpromazyna, choroba Alzheimera, citalopram, cyzapryd, diazepam, difemanil, digoksyna, droperydol, erytromycyna, fenotiazyna, fluoksetyna, glikozyd naparstnicy, halofantryna, haloperydol, inhibitor cholinesterazy, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, lek antyarytmiczny, lek antycholinergiczny, lek przeciwcukrzycowy, lek przeciwwymiotny, lek przeciwzapalny, lek zobojętniający, lek zwiotczający mięśnie, lewomepromazyna, metadon, mizolastyna, moksyfloksacyna, niesteroidowy lek przeciwzapalny, oksybutynina, pentamidyna, pimozyd, rywastygmina, środek przeciwpsychotyczny, substancja cholinomimetyczna, sulpiryd, sultopryd, tiapryd, tolterodyna, torsade de pointes, warfaryna, weralipryd
Leksykon leków
Interakcje leku – Nebivor 5 mg

Nebiwolol, jako selektywny beta-adrenolityk, wykazuje liczne interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne, które mają istotne znaczenie kliniczne. Przeciwwskazane jest jednoczesne stosowanie nebiwololu z floktafeniną (NLPZ) ze względu na ryzyko blokowania wyrównawczych reakcji sercowo-naczyniowych przy niedociśnieniu lub wstrząsie oraz z sultoprydem z powodu zwiększonego ryzyka komorowych zaburzeń rytmu serca. Niezalecane jest także łączenie nebiwololu z lekami przeciwarytmicznymi klasy I (np. chinidyna, flekainid), antagonistami wapnia typu werapamilu i diltiazemu oraz ośrodkowymi lekami przeciwnadciśnieniowymi (klonidyna, metylodopa), ze względu na ryzyko nasilonego ujemnego działania inotropowego, zaburzeń przewodzenia przedsionkowo-komorowego, ciężkiego niedociśnienia oraz nasilenia niewydolności serca. Ostrożność wymaga także kojarzenie nebiwololu z lekami przeciwarytmicznymi klasy III (amiodaron), halogenowymi środkami wziewnymi, insuliną i doustnymi lekami przeciwcukrzycowymi, baklofenem, amifostyną oraz meflochiną, ze względu na ryzyko nasilenia działań niepożądanych, takich jak blok przedsionkowo-komorowy, niedociśnienie, maskowanie objawów hipoglikemii czy wydłużenie odstępu QTc.
amifostyna, amiodaron, amlodypina, antagonista wapnia, baklofen, beta-adrenolityk, blok przedsionkowo-komorowy, bradykardia, bupropion, chinidyna, cymetydyna, digoksyna, diltiazem, działanie hipotensyjne, flekainid, floktafenina, fluoksetyna, furosemid, glikozyd naparstnicy, halogenowy środek wziewny, hipoglikemia, hydrochlorotiazyd, inhibitor CYP2D6, insulina, interakcja farmakodynamiczna, izoenzym CYP2D6, klonidyna, kwas acetylosalicylowy, lek przeciwarytmiczny klasy I, lek przeciwcukrzycowy, lek przeciwdepresyjny, lek przeciwnadciśnieniowy, lek przeciwpsychotyczny, lek sympatykomimetyczny, meflochina, metylodopa, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność serca, nifedypina, nikardypina, odstęp QTc, paroksetyna, propafenon, ranitydyna, receptor beta-adrenergiczny, sultopryd, warfaryna, werapamil, zaburzenie rytmu serca
Leksykon leków
Przeciwwskazania – Nebicard 5 mg

Nebicard (nebiwolol) w dawce 5 mg jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na substancję czynną lub składniki pomocnicze, w tym laktozę jednowodną (85,96 mg/tabletkę). Bezwzględne przeciwwskazania obejmują ostre stany kardiologiczne, takie jak ostra niewydolność serca, wstrząs kardiogenny, epizody niewyrównanej niewydolności serca wymagające dożylnego leczenia inotropowego, zespół chorej zatoki, blok serca II i III stopnia bez rozrusznika, bradykardię (<60 uderzeń/min) oraz niedociśnienie tętnicze (ciśnienie skurczowe <90 mmHg). Ponadto, ze względu na działanie beta-adrenolityczne, lek jest przeciwwskazany u pacjentów z astmą oskrzelową, skurczem oskrzeli, ciężką POChP, nieleczonym guzem chromochłonnym nadnerczy, kwasicą metaboliczną oraz ciężkimi zaburzeniami krążenia obwodowego. Nebicard nie powinien być stosowany jednocześnie z floktafeniną i sultoprydem ze względu na ryzyko interakcji.
Wskazane jest ostrożne rozważenie stosowania Nebicardu u pacjentów z łagodną lub umiarkowaną, niestabilną niewydolnością serca, świeżo przebytym zawałem serca, łagodnymi zaburzeniami oddechowymi, cukrzycą z tendencją do hipoglikemii, tendencją do bradykardii (bliską 60 uderzeń/min), a także łagodnymi zaburzeniami krążenia obwodowego. Dodatkowo, u osób w podeszłym wieku z wielochorobowością, z łagodnymi zaburzeniami czynności wątroby, objawami depresji, skłonnością do reakcji alergicznych, planujących zabieg operacyjny oraz z łuszczycą w wywiadzie, stosowanie leku wymaga szczególnej ostrożności lub rozważenia alternatywnych terapii. Znajomość tych przeciwwskazań i sytuacji klinicznych jest kluczowa dla bezpiecznego i skutecznego stosowania Nebicardu.
astma oskrzelowa, beta-adrenolityk, blok serca, blok zatokowo-przedsionkowy, bradykardia, cukrzyca, floktafenina, hipoglikemia, kwasica metaboliczna, lek inotropowy, łuszczyca, nadwrażliwość na nebiwolol, nebiwolol, niedociśnienie tętnicze, nietolerancja laktozy, niewydolność wątroby, niewyrównana niewydolność serca, ostra niewydolność serca, pheochromocytoma, POChP, skurcz oskrzeli, sultopryd, wstrząs kardiogenny, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie krążenia obwodowego, zawał serca, zespół chorej zatoki
Leksykon leków
Przeciwwskazania – Solian 200 mg

Amisulpryd, substancja czynna leku Solian w dawkach 100 mg i 200 mg, posiada liczne przeciwwskazania, które należy bezwzględnie uwzględnić w praktyce klinicznej. Przede wszystkim lek jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na amisulpryd lub substancje pomocnicze, a także u osób z nowotworami zależnymi od prolaktyny, takimi jak prolactinoma przysadki czy rak piersi, ze względu na ryzyko stymulacji wzrostu guza przez podwyższone stężenie prolaktyny. Ponadto, Solian jest niewskazany u pacjentów z guzem chromochłonnym nadnerczy oraz u dzieci przed okresem pokwitania, gdzie brak jest danych dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności terapii, a ryzyko zaburzeń hormonalnych jest istotne. Szczególną uwagę należy zwrócić na przeciwwskazania dotyczące interakcji lekowych, zwłaszcza z lekami wydłużającymi odstęp QT, takimi jak chinidyna, amiodaron, sotalol czy inne wymienione antyarytmiki i antybiotyki podawane dożylnie, co znacząco zwiększa ryzyko torsade de pointes i innych zagrażających życiu arytmii.
amiodaron i sotalol, amisulpryd, choroba Parkinsona, cyzapryd, dopamina, erytromycyna, gruczolak przysadki, guz chromochłonny nadnerczy, halofantryna, hiperprolaktynemia, leki przeciwarytmiczne klasy Ia, leki przeciwarytmiczne klasy III, lewodopa, metadon, nadwrażliwość, parkinsonizm, pentamidyna, pheochromocytoma, prolactinoma, rak piersi, receptory dopaminowe, sparfloksacyna, sultopryd, tiorydazyna, torsade de pointes, wydłużenie odstępu QT, zaburzenia rytmu serca
Leksykon leków
Interakcje leku – Rivastigmin NeuroPharma 3 mg

Rywastygmina, jako inhibitor cholinoesterazy, wykazuje liczne interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne, które mają istotne znaczenie kliniczne. Szczególną uwagę należy zwrócić na nasilenie działania środków zwiotczających mięśnie, zwłaszcza analogów sukcynylocholiny, co wymaga dostosowania dawki lub czasowego przerwania terapii przed zabiegami chirurgicznymi. Jednoczesne stosowanie rywastygminy z innymi lekami cholinomimetycznymi jest przeciwwskazane ze względu na ryzyko nadmiernej stymulacji układu cholinergicznego. Ponadto, rywastygmina może osłabiać skuteczność leków przeciwcholinergicznych (np. oksybutynina, tolterodyna) oraz wywoływać addycyjne działanie bradykardizujące w połączeniu z beta-adrenolitykami (w tym atenololem), lekami antyarytmicznymi klasy III, antagonistami kanału wapniowego i glikozydami naparstnicy, co zwiększa ryzyko omdleń i torsade de pointes. Wymagana jest ścisła kontrola częstości akcji serca oraz monitorowanie EKG u pacjentów stosujących te kombinacje leków.
amisulpryd, antagonista kanału wapniowego, atenolol, benzamid, beta-adrenolityk, bradykardia, butyrylocholinoesteraza, chloropromazyna, cysapryd, cytalopram, czas protrombinowy, częstoskurcz typu torsade de pointes, diazepam, difemanil, digoksyna, droperydol, erytromycyna dożylna, fenotiazyna, fluoksetyna, glikozyd naparstnicy, halofantryna, haloperydol, inhibitor cholinoesterazy, lek antyarytmiczny klasy III, lek przeciwcholinergiczny, lek przeciwpsychotyczny, lewomepromazyna, metadon, mizolastyna, moksyfloksacyna, oksybutynina, pentamidyna, pilokarpina, pimozyd, rywastygmina, środek zwiotczający mięśnie, substancja cholinomimetyczna, sukcynylocholina, sulpiryd, sultopryd, tiapryd, tolterodyna, układ cholinergiczny, warfaryna, weralipryd, wydłużenie odstępu QT
Leksykon leków
Interakcje leku – Tiapridal 100 mg

Tiaprid, neuroleptyk z grupy benzamidów, wykazuje liczne interakcje farmakodynamiczne, które mają istotne znaczenie kliniczne. Bezwzględnie przeciwwskazane jest łączenie tiaprydu z lewodopą ze względu na antagonizm receptorów dopaminergicznych, co całkowicie znosi efekt terapeutyczny lewodopy. Ponadto, stosowanie tiaprydu z innymi neuroleptykami zwiększa ryzyko złośliwego zespołu neuroleptycznego (NMS). Szczególną uwagę należy zwrócić na leki wydłużające odstęp QT, takie jak beta-adrenolityki, blokery kanałów wapniowych (diltiazem, werapamil), klonidyna, glikozydy naparstnicy, diuretyki, glukokortykoidy, leki przeciwarytmiczne klasy Ia (chinidyna, dizopiramid) i klasy III (amiodaron, sotalol), a także inne leki jak pimozyd, haloperydol czy trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne. Hipokaliemia, często indukowana przez diuretyki czy glukokortykoidy, powinna być skorygowana przed rozpoczęciem terapii tiaprydem, aby zmniejszyć ryzyko torsade de pointes i innych arytmii.
amfoterycyna B, amiodaron, antagonista receptora H1, arytmia, barbiturany, benzodiazepina, beprydyl, beta-adrenolityk, bloker kanału wapniowego, bradykardia, chinidyna, cyzapryd, diltiazem, diuretyk, dizopiramid, działanie sedatywne, erytromycyna, glikozyd naparstnicy, glukokortykoid, guanfacyna, halofantryna, haloperydol, hamowanie ośrodkowego układu nerwowego, hipokaliemia, klonidyna, lek przeciwarytmiczny klasy Ia, lek przeciwarytmiczny klasy III, lek przeciwhistaminowy, lek przeczyszczający, lewodopa, lit, metadon, pentamidyna, pimozyd, pochodna morfiny, receptory dopaminergiczne, sotalol, sparfloksacyna, sultopryd, tetrakozaktyd, tiaprid, tiorydazyna, torsade de pointes, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, układ bodźcoprzewodzący serca, werapamil, winkamina, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie gospodarki elektrolitowej, zaburzenie rytmu serca, złośliwy zespół neuroleptyczny
Leksykon substancji czynnych
Rylmenidyna – Przeciwwskazania stosowania

Rylmenidyna, stosowana w preparatach takich jak Rilmenidine Grindeks czy Tenaxum, jest przeciwwskazana u pacjentów z nadwrażliwością na substancję czynną lub składniki pomocnicze, ciężką depresją oraz ciężką niewydolnością nerek (klirens kreatyniny < 15 ml/min). Ze względu na metabolizm i wydalanie przez nerki, u pacjentów z ciężką dysfunkcją nerek istnieje ryzyko kumulacji leku i powikłań. Ponadto, preparat Tenaxum zawiera 47 mg laktozy na tabletkę, co stanowi dodatkowe przeciwwskazanie u osób z nietolerancją galaktozy, niedoborem laktazy lub zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy. Brak danych klinicznych w grupie pacjentów z ciężką niewydolnością nerek podkreśla konieczność ostrożności w kwalifikacji do terapii.
badanie kliniczne, choroba współistniejąca, ciężka depresja, ciężka niewydolność nerek, działanie niepożądane, farmakoterapia pacjenta, interakcja lekowa, klirens kreatyniny, kumulacja substancji czynnej, laktoza, lek hipotensyjny, metabolizm leku, nadwrażliwość na substancję czynną, niedobór laktazy, nietolerancja galaktozy, objaw depresyjny, ośrodkowy układ nerwowy, reakcja nadwrażliwości, rylmenidyna, sultopryd, tenaxum, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy
Leksykon leków
Interakcje leku – Tenaxum 1 mg

Rylmenidyna, substancja czynna leku Tenaxum, wykazuje istotne interakcje farmakodynamiczne z wieloma lekami i substancjami, które mogą mieć poważne konsekwencje kliniczne. Bezwzględnie przeciwwskazane jest jednoczesne stosowanie z sultoprydem ze względu na wysokie ryzyko komorowych zaburzeń rytmu serca, w tym torsade de pointes. Niezalecane jest także łączenie rylmenidyny z beta-adrenolitykami stosowanymi w niewydolności serca (bisoprolol, karwedilol, metoprolol) oraz inhibitorami MAO, które mogą antagonizować jej działanie przeciwnadciśnieniowe. Spożywanie alkoholu podczas terapii rylmenidyną nasila działanie sedacyjne i zaburza zdolności psychomotoryczne, co wymaga bezwzględnego unikania alkoholu i leków zawierających alkohol.
arytmia komorowa, baklofen, beta-adrenolityk, bisoprolol, działanie przeciwnadciśnieniowe, działanie sedacyjne, efekt hipotensyjny, inhibitor MAO, interakcja lekowa, karwedilol, komorowe zaburzenia rytmu serca, lek przeciwnadciśnieniowy, metoprolol, monitorowanie elektrokardiograficzne, niewydolność serca, ośrodkowy układ nerwowy, rylmenidyna, sultopryd, torsade de pointes, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, zaburzenie neurologiczne, zespół torsade de pointes
Leksykon leków
Interakcje leku – Bisoprolol VP 5 mg

Bisoprolol VP, jako selektywny β-adrenolityk, wykazuje liczne interakcje farmakologiczne o różnym stopniu istotności klinicznej, które mają kluczowe znaczenie w terapii pacjentów poddawanych politerapii. Przeciwwskazane jest jednoczesne stosowanie bisoprololu z floktafeniną oraz sultoprydem ze względu na ryzyko poważnych powikłań hemodynamicznych i komorowych zaburzeń rytmu serca. Nie zaleca się także łączenia bisoprololu z antagonistami kanału wapniowego (werapamil, diltiazem, beprydyl), klonidyną oraz inhibitorami MAO (z wyjątkiem MAO-B) z uwagi na ryzyko ujemnego wpływu na kurczliwość mięśnia sercowego, przewodzenie przedsionkowo-komorowe, nadciśnienie z odbicia oraz przełom nadciśnieniowy. Warto podkreślić konieczność monitorowania EKG i ciśnienia tętniczego podczas stosowania leków przeciwarytmicznych klasy I i III, antagonistów kanału wapniowego dihydropirydynowych (np. nifedipina), leków cholinomimetycznych, insuliny, doustnych leków przeciwcukrzycowych oraz glikozydów naparstnicy.
adrenalina, amiodaron, antagonista kanału wapniowego, baklofen, barbiturat, beta-adrenolityk, bisoprolol, bradykardia, chinidyna, diltiazem, doustny lek przeciwcukrzycowy, dyzopiramid, działanie inotropowe, floktafenina, glikozyd naparstnicy, hipoglikemia, inhibitor monoaminooksydazy, insulina, jodowany środek kontrastowy, klonidyna, komorowe zaburzenia rytmu, kortykosteroid, lek cholinomimetyczny, lek przeciwarytmiczny klasy I, lek przeciwarytmiczny klasy III, lek sympatykomimetyczny, meflochina, nadciśnienie z odbicia, niedociśnienie tętnicze, niewydolność krążenia, nifedipina, pochodna dihydropirydyny, pochodna ergotaminy, pochodna fenotiazyny, przełom nadciśnieniowy, przewodzenie przedsionkowo-komorowe, ryfampicyna, sultopryd, syntetaza prostaglandynowa, takryna, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, werapamil, znieczulenie ogólne
Leksykon leków
Przeciwwskazania – Amipryd 100 mg

Amisulpryd (Amipryd) w dawkach 100 mg, 200 mg i 400 mg jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na substancję czynną lub składniki pomocnicze, w tym laktozę (65 mg, 130,02 mg i 260,02 mg na tabletkę odpowiednio), co jest istotne u osób z nietolerancją laktozy. Lek nie powinien być stosowany u pacjentów z nowotworami zależnymi od prolaktyny, takimi jak prolaktynoma przysadki czy rak piersi, ze względu na ryzyko nasilenia wzrostu guza. Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest również guz chromochłonny nadnerczy (pheochromocytoma) z powodu ryzyka ciężkich zaburzeń hemodynamicznych. Amisulpryd jest niewskazany u dzieci przed okresem pokwitania z powodu braku danych dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności. Ponadto, lek nie może być stosowany jednocześnie z lewodopą oraz z lekami wywołującymi torsade de pointes, w tym lekami przeciwarytmicznymi klasy IA (chinidyna, dyzopiramid), klasy III (amiodaron, sotalol), a także innymi substancjami takimi jak beprydyl, cyzapryd, sultopryd, tiorydazyna, metadon, dożylna erytromycyna, winkamina, halofantryna, pentamidyna, sparfloksacyna oraz azolowe leki przeciwgrzybicze (flukonazol, itrakonazol, ketokonazol).
amiodaron, amisulpryd, beprydyl, chinidyna, cyzapryd, dyzopiramid, erytromycyna, flukonazol, gruczolak przysadki, guz chromochłonny nadnerczy, halofantryna, itrakonazol, ketokonazol, laktoza jednowodna, leki przeciwarytmiczne, leki przeciwgrzybicze, lewodopa, metadon, nadwrażliwość na substancję czynną, niedobór laktazy, nietolerancja galaktozy, nietolerancja laktozy, niewydolność nerek, nowotwory zależne od prolaktyny, okres pokwitania, pentamidyna, pheochromocytoma, rak piersi, receptory dopaminergiczne, sotalol, sparfloksacyna, sultopryd, tiorydazyna, torsade de pointes, winkamina, wydłużony odstęp QT, zaburzenia hemodynamiczne, zaburzenia przewodnictwa, zaburzenia rytmu serca, zespół wydłużonego QT, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy