Właściwości farmakodynamiczne

Aprepitant Teva należy do grupy farmakoterapeutycznej leków przeciwwymiotnych i przeciw nudnościom, z kodem klasyfikacji ATC: A04AD12. Preparat ten zawiera jako substancję czynną aprepitant w dawce 125 mg lub 80 mg, dostępny w postaci kapsułek twardych.¹

Mechanizm działania

Aprepitant charakteryzuje się wybiórczym działaniem antagonistycznym o wysokim powinowactwie do ludzkich receptorów neurokininowych 1 (NK1) substancji P. Ten specyficzny mechanizm działania stanowi podstawę skuteczności leku w zapobieganiu nudnościom i wymiotom związanym z chemioterapią przeciwnowotworową.²

Skuteczność kliniczna

Skuteczność kliniczna aprepitantu została potwierdzona w badaniach klinicznych z wykorzystaniem 3-dniowego schematu leczenia u pacjentów dorosłych. Przeprowadzono dwa randomizowane badania z podwójnie ślepą próbą, które objęły łącznie 1094 dorosłych pacjentów poddawanych chemioterapii, w tym terapii cisplatyną w dawce ≥ 70 mg/m² powierzchni ciała. W badaniach tych porównano skuteczność schematu terapeutycznego zawierającego aprepitant w skojarzeniu z ondansetronem i deksametazonem ze standardowym leczeniem opartym na placebo, ondansetronie (32 mg dożylnie w 1. dniu) oraz deksametazonie (20 mg doustnie w 1. dniu i 8 mg doustnie, dwa razy na dobę, w 2. i 4. dniu).³

Warto zaznaczyć, że chociaż w badaniach klinicznych stosowano ondansetron w dawce 32 mg dożylnie, dawka ta nie jest już obecnie zalecana. Przy wyborze odpowiedniego antagonisty receptora 5-HT3 należy zapoznać się z aktualnymi zaleceniami dotyczącymi dawkowania zawartymi w materiałach informacyjnych danego produktu.⁴

Parametry oceny skuteczności

Głównym parametrem oceny skuteczności leczenia w przeprowadzonych badaniach była odpowiedź całkowita, definiowana jako brak wymiotów przy jednoczesnym braku konieczności stosowania dodatkowych leków „w razie potrzeby”. Analizę wyników przeprowadzono zarówno dla każdego badania oddzielnie, jak i łącznie dla obu badań, koncentrując się głównie na pierwszym cyklu leczenia.⁵

Kompleksowe podsumowanie głównych wyników badań zostało przedstawione w formie tabeli łączącej analizę obu przeprowadzonych badań klinicznych.⁶

Monitorowane parametry biochemiczne i fizjologiczne

W trakcie badań klinicznych monitorowano szereg parametrów biochemicznych i fizjologicznych, które mogą ulegać zmianie podczas stosowania aprepitantu. Do najczęściej obserwowanych nieprawidłowości w parametrach laboratoryjnych należały:

• Zwiększenie aktywności AspAT (aminotransferazy asparaginianowej)⁷
• Zwiększenie aktywności fosfatazy zasadowej⁸
• Zmniejszenie stężenia sodu we krwi (hiponatremia)⁹
• Zmniejszenie liczby neutrofili¹⁰
• Zmniejszenie masy ciała¹¹

Wśród niezbyt często występujących zmian parametrów laboratoryjnych odnotowano:

• Obecność krwinek czerwonych w moczu (hematuria)¹²
• Obecność glukozy w moczu (glikozuria)¹³
• Wzmożone wydalanie moczu (poliuria)¹⁴

Niektóre z tych zmian mogą wymagać monitorowania w trakcie terapii, szczególnie u pacjentów z wcześniej istniejącymi zaburzeniami funkcji wątroby lub predysponowanych do zaburzeń elektrolitowych.

Należy podkreślić, że aprepitant w postaci kapsułek twardych zawiera również sacharozę jako substancję pomocniczą – 125 mg sacharozy w kapsułce 125 mg oraz 80 mg sacharozy w kapsułce 80 mg, co może mieć znaczenie u pacjentów z określonymi schorzeniami metabolicznymi.¹⁵