Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie stosowania leku Aprepitant Teva

Bezpieczeństwo stosowania aprepitantu zostało wszechstronnie przebadane w warunkach przedklinicznych, obejmujących standardowe badania toksykologiczne, genetyczne oraz ocenę wpływu na reprodukcję i rozwój. Dostępne dane niekliniczne pochodzące z konwencjonalnych badań farmakologicznych nie wykazały szczególnego zagrożenia dla ludzi w zakresie toksyczności po podaniu dawki pojedynczej oraz po podawaniu wielokrotnym, genotoksyczności, potencjału rakotwórczego oraz toksycznego wpływu na reprodukcję i rozwój potomstwa. ¹

Ekspozycja systemowa w badaniach przedklinicznych

Istotnym aspektem interpretacji wyników badań przedklinicznych jest fakt, że ekspozycja układowa na aprepitant u gryzoni była podobna lub nawet mniejsza niż ekspozycja obserwowana u pacjentów stosujących lek w dawkach terapeutycznych (125 mg/80 mg). Taka charakterystyka ekspozycji ma kluczowe znaczenie przy ekstrapolacji wyników badań na zwierzętach do oceny bezpieczeństwa u ludzi. ²

Wpływ na układ rozrodczy

W badaniach nad reprodukcją nie stwierdzono niekorzystnego wpływu aprepitantu przy ekspozycji porównywalnej do tej występującej u ludzi. Należy jednak podkreślić, że na podstawie badań na zwierzętach z taką ekspozycją na lek nie można jednoznacznie określić potencjalnego ryzyka dla populacji ludzkiej. ³

Badania toksyczności u młodocianych szczurów

Przeprowadzono specjalistyczne badania oceniające wpływ aprepitantu na młode organizmy. W badaniu toksyczności u młodych szczurów, którym podawano lek od 10. do 63. dnia po urodzeniu, zaobserwowano następujące efekty zależne od dawki:

• U samic – aprepitant w dawce ≥250 mg/kg masy ciała podawany dwa razy na dobę powodował przedwczesne otwarcie pochwy
• U samców – aprepitant w dawce ≥10 mg/kg masy ciała podawany dwa razy na dobę powodował opóźnienie w separacji napletka

Pomimo obserwowanych zmian związanych z dojrzewaniem płciowym, nie stwierdzono wpływu leku na zdolność kojarzenia się zwierząt w pary, płodność, przeżywalność zarodków i płodów, ani zmian patologicznych w narządach rozrodczych. Istotne jest, że w badaniach tych nie określono granic narażenia o znaczeniu klinicznym. ⁴

Badania toksyczności u młodocianych psów

W badaniu toksyczności prowadzonym u młodych psów w okresie od 14. do 42. dnia po urodzeniu zaobserwowano następujące zmiany:

• U samców – po podawaniu aprepitantu w dawce 6 mg/kg mc. na dobę obserwowano zmniejszenie masy jąder oraz wielkości komórek Leydiga
• U samic – po podawaniu dawek ≥4 mg/kg mc. na dobę stwierdzono:
  • zwiększenie masy macicy
  • przerost macicy i szyjki macicy
  • obrzęk tkanek pochwy

Podobnie jak w przypadku badań na szczurach, również w badaniach na psach nie określono granic narażenia o znaczeniu klinicznym dla aprepitantu. ⁵

Implikacje kliniczne

Biorąc pod uwagę, że produkt leczniczy Aprepitant Teva jest stosowany zgodnie z zaleceniami w krótkotrwałej terapii oraz przy określonym schemacie dawkowania (125 mg/80 mg), obserwowane w badaniach przedklinicznych efekty mają najprawdopodobniej minimalne znaczenie kliniczne. Krótkotrwała ekspozycja na lek w dawkach terapeutycznych nie powinna powodować istotnych zagrożeń dla pacjentów, na co wskazują dostępne dane przedkliniczne. ⁶

Dostępne dane przedkliniczne dotyczące aprepitantu zawartego w produkcie Aprepitant Teva wskazują na jego akceptowalny profil bezpieczeństwa w kontekście stosowania klinicznego u ludzi zgodnie z zatwierdzonymi wskazaniami i schematem dawkowania.