toksyczność zarodkowo-płodowa
Toksyczność zarodkowo-płodowa (ang. embryo-fetal toxicity) to zjawisko negatywnego wpływu substancji chemicznych, leków lub czynników fizycznych na organizm zarodka lub płodu podczas ciąży. Termin ten obejmuje spektrum niekorzystnych efektów rozwojowych, od zaburzeń implantacji, przez wpływ na organogenezę, aż po uszkodzenia w okresie płodowym.
Substancje wykazujące działanie toksyczne dla zarodka lub płodu mogą powodować wady wrodzone, zahamowanie wzrostu wewnątrzmacicznego, zaburzenia funkcjonalne lub nawet śmierć zarodka/płodu. Wrażliwość na działanie czynników toksycznych jest szczególnie wysoka w pierwszym trymestrze ciąży, kiedy zachodzą kluczowe procesy organogenezy, jednak niektóre substancje mogą wykazywać działanie toksyczne przez cały okres ciąży.
Badanie potencjalnej toksyczności zarodkowo-płodowej jest istotnym elementem oceny bezpieczeństwa leków, chemikaliów i innych substancji. Klasyfikacja leków według kategorii FDA (A, B, C, D, X) lub nowszego systemu PLLR (Pregnancy and Lactation Labeling Rule) odzwierciedla ich potencjalne ryzyko teratogenne. Znajomość profilu toksyczności zarodkowo-płodowej jest kluczowa przy podejmowaniu decyzji terapeutycznych u kobiet w ciąży lub planujących ciążę.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Pikopil 7,5 mg/ml
Przedkliniczne badania pikosiarczanu sodu, substancji czynnej w produkcie Pikopil (7,5 mg/ml, krople doustne), wykazały brak istotnych działań niepożądanych farmakologicznych oraz toksycznych przy podawaniu wielokrotnym. Testy genotoksyczności in vitro i in vivo nie wykazały potencjału uszkadzającego DNA. Nie przeprowadzono jednak dedykowanych badań karcynogenności. W badaniach reprodukcyjnych na szczurach i królikach nie stwierdzono działania teratogennego przy dawkach do 10 000 mg/kg/dobę (szczury) i 1000 mg/kg/dobę (króliki). Jednak dawka 1000 mg/kg/dobę wywołała toksyczność zarodkowo-płodową, objawiającą się zmniejszoną masą ciała płodów oraz zwiększoną liczbą resorpcji u królików.
badania in vitro, badania in vivo, badanie farmakologiczne, badanie genotoksyczne, badanie toksykologiczne, działanie rakotwórcze, karcynogenność, krople doustne, okres laktacji, Pikopil, pikosiarczan sodu, potencjał genotoksyczny, potencjał teratogenny, resorpcja płodu, śmiertelność okołoporodowa, substancja czynna, teratogenność, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność zarodkowo-płodowa, wada rozwojowa, wpływ na płodność - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Oxyduo 40 mg + 20 mg
Badania przedkliniczne dotyczące bezpieczeństwa stosowania leku Oxyduo (40 mg oksykodonu + 20 mg naloksonu, tabletki o przedłużonym uwalnianiu) wykazały, że oksykodon nie wpływał negatywnie na płodność i wczesny rozwój zarodkowy szczurów w dawkach do 8 mg/kg masy ciała oraz nie indukował wad rozwojowych u szczurów i królików w dawkach odpowiednio do 8 mg/kg i 125 mg/kg masy ciała. W badaniach na królikach zaobserwowano dawko-zależne zmiany anatomiczne, takie jak zwiększona częstość występowania 27-go kręgu podkrzyżowego i dodatkowej pary żeber, jednak istotne statystycznie zmiany dotyczyły tylko dawki 125 mg/kg, która była wysoce toksyczna dla ciężarnych zwierząt. W badaniach rozwoju przed- i pourodzeniowego u szczurów dawka NOAEL wyniosła 2 mg/kg masy ciała, przy czym wyższe dawki (6 mg/kg) powodowały zmniejszenie masy ciała potomstwa i ciężarnych samic oraz obniżenie spożycia pokarmu, bez wpływu na rozwój fizyczny, odruchy czy wskaźniki rozrodczości.
badanie rakotwórczości, dodatkowa para żeber, in vitro, in vivo, kręg podkrzyżowy, mutagenność, nalokson, NOAEL, oksykodon, potencjał klastogenny, rakotwórczość, rozwój przed- i pourodzeniowy, rozwój przedurodzeniowy i pourodzeniowy, rozwój zarodkowy, śmiertelność noworodkowa, tabletka o przedłużonym uwalnianiu, toksyczność zarodkowo-płodowa, toksyczny wpływ na rozrodczość, uszkodzenie chromosomu, wada rozwojowa, wpływ teratogenny - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Sandimmun Neoral 10 mg
Badania przedkliniczne cyklosporyny (substancji czynnej leku Sandimmun Neoral) wykazały brak działania teratogennego u szczurów i królików przy dawkach doustnych do 300 mg/kg mc./dobę, jednak zaobserwowano toksyczność zarodkowo-płodową objawiającą się zmniejszoną masą ciała płodów oraz opóźnionym rozwojem kośćca. Wartości NOEL były niższe niż maksymalna dawka zalecana u ludzi (MRHD) obliczana na podstawie powierzchni ciała (BSA). Dożylne podanie cyklosporyny ciężarnym szczurzym samicom w dawkach 6 i 12 mg/kg mc./dobę skutkowało zwiększoną częstością ubytku przegrody międzykomorowej u płodów. U królików podskórne dawki 10 mg/kg mc./dobę prowadziły do zmniejszenia liczby nefronów, hipertrofii nerek, nadciśnienia i niewydolności nerek do 35 tygodnia życia, choć efekt ten nie był obserwowany u innych gatunków, a jego znaczenie kliniczne dla ludzi pozostaje nieustalone. W badaniach rozwoju okołoporodowego u szczurów dawka 45 mg/kg mc./dobę zwiększała śmiertelność przed- i poimplantacyjną oraz zmniejszała przyrost masy ciała potomstwa.
chłoniak limfocytowy, cyklosporyna, działanie mutagenne, działanie niepożądane, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, gruczolak wysepek trzustkowych, hipertrofia nerek, nadciśnienie układowe, nefron, niewydolność nerek, NOEL, nowotwór komórek wątrobowych, śmiertelność potomstwa, toksyczność zarodkowo-płodowa, ubytek przegrody międzykomorowej, właściwości genotoksyczne, wyspa trzustkowa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Clarzole 2,5 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa letrozolu (substancji czynnej leku Clarzole) wykazały niski stopień toksyczności ostrej u gryzoni przy dawkach do 2000 mg/kg masy ciała oraz umiarkowaną toksyczność u psów przy dawce 100 mg/kg. W badaniach toksyczności przewlekłej trwających do 12 miesięcy na szczurach i psach ustalono poziom dawkowania niepowodujący działań niepożądanych (NOAEL) na poziomie 0,3 mg/kg masy ciała. Letrozol wpływał na płodność samic szczurów, zmniejszając wskaźniki łączenia się w pary i zachodzenia w ciążę oraz zwiększając straty przed implantacją zarodka. W badaniach teratologicznych na szczurach i królikach wykazano toksyczność zarodkowo-płodową przy dawkach klinicznych, ze zwiększoną częstością wad rozwojowych u płodów szczurów, natomiast u królików nie stwierdzono wzrostu wad rozwojowych. Badania mutagenności in vitro i in vivo nie wykazały działania mutagennego letrozolu.
badanie in vitro, badanie in vivo, hamowanie syntezy estrogenu, inhibitor aromatazy, kopulasta głowa, letrozol, NOAEL, nowotwór piersi, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność zarodkowo-płodowa, wada rozwojowa płodu, zrośnięcie kręgów szyjnych - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Ipinzan 50 mg + 1000 mg
Przedkliniczne badania toksykologiczne produktu leczniczego Ipinzan, zawierającego wildagliptynę i metforminę, nie wykazały nowych działań toksycznych w porównaniu do stosowania poszczególnych składników osobno. W badaniach na psach stwierdzono opóźnienia przewodzenia wewnątrzsercowego przy dawkach powyżej 15 mg/kg mc. (NOAEL), co odpowiada 7-krotności ekspozycji u ludzi na podstawie Cmax. U gryzoni obserwowano gromadzenie piankowatych makrofagów pęcherzykowych w płucach, z dawkami niepowodującymi zmian wynoszącymi 25 mg/kg u szczurów (5-krotność AUC u ludzi) oraz 750 mg/kg u myszy (142-krotność AUC). Objawy ze strony przewodu pokarmowego u psów obejmowały biegunkę i krwawienie, jednak nie ustalono dawki bezobjawowej. Wildagliptyna nie wykazywała działania mutagennego in vitro i in vivo, a badania reprodukcyjne na szczurach i królikach nie wskazały na istotne zaburzenia płodności czy rozwoju zarodka przy dawkach do 75 mg/kg (10-krotność ekspozycji u ludzi). W badaniach rozwojowych toksyczność u potomstwa pojawiała się jedynie przy dawkach ≥150 mg/kg związanych z toksycznością matki.
badania farmakologiczne, chlorowodorek metforminy, dane przedkliniczne, działanie mutagenne, genotoksyczność, gruczolakorak sutka, makrofagi pęcherzykowe, małpy cynomolgus, martwica, naczyniakomięsak krwionośny, NOAEL, profil bezpieczeństwa, przewodzenie wewnątrzsercowe, rakotwórczość, rozwój przed- i pourodzeniowy, składniki aktywne, stężenie maksymalne, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność zarodkowo-płodowa, wildagliptyna i metformina, zaburzenia płodności, zaburzenia przewodu pokarmowego, żebra faliste - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Atorvastatin Teva Pharmaceuticals Polska 40 mg
Przedkliniczne badania atorwastatyny wykazały brak potencjału mutagennego i klastogennego w serii testów in vitro oraz in vivo, co potwierdza bezpieczeństwo genotoksyczne substancji czynnej Atorvox. W badaniach karcinogenności na szczurach nie stwierdzono działania nowotworowego, natomiast u myszy przy ekspozycji na dawki 6-11 razy wyższe niż maksymalna dawka terapeutyczna u ludzi zaobserwowano gruczolaki i raki wątrobowokomórkowe. Badania reprodukcyjne na szczurach, królikach i psach nie wykazały wpływu atorwastatyny na płodność ani teratogenności, jednak przy toksycznych dawkach dla samic ciężarnych odnotowano toksyczność płodową oraz negatywny wpływ na rozwój postnatalny potomstwa, w tym opóźniony rozwój i obniżoną przeżywalność młodych szczurów.
atorwastatyna, AUC, badania in vitro, badania in vivo, badania przedkliniczne, działanie karcinogenne, działanie teratogenne, ekspozycja płodu, genotoksyczność, gruczolak wątrobowokomórkowy, inhibitor reduktazy HMG-CoA, mutacja genowa, opóźnienie rozwojowe, potencjał karcinogenny, potencjał klastogenny, potencjał mutagenny, przenikanie przez łożysko, rak wątrobowokomórkowy, toksyczność płodowa, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność zarodkowo-płodowa, uszkodzenie chromosomów, wpływ na reprodukcję - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Spironol 50 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa spironolaktonu wykazały, że długotrwałe podawanie dużych dawek tego leku u szczurów prowadziło do rozwoju nowotworów, co sugeruje potencjalne ryzyko karcinogenne. W modelach zwierzęcych nie stwierdzono działania teratogennego, jednak zaobserwowano toksyczność zarodkowo-płodową u królików oraz działanie antyandrogenne u potomstwa szczurów, co może negatywnie wpływać na rozwój męskich narządów płciowych. Dodatkowo, spironolakton wpływał na funkcje rozrodcze zwierząt, powodując wydłużenie cyklu rujowego u szczurów, hamowanie owulacji w modelu mysim oraz zaburzenia implantacji zarodka, co skutkowało obniżeniem płodności.
badanie przedkliniczne, działanie antyandrogenne, działanie teratogenne, działanie toksyczne, funkcja rozrodcza, hamowanie owulacji, implantacja zarodka, męskie narządy płciowe, nowotwór, profil bezpieczeństwa leku, ryzyko karcinogenne, spironolakton, toksyczność zarodkowo-płodowa, układ rozrodczy, wiek rozrodczy, zaburzenie cyklu rujowego, zaburzenie implantacji - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Comboterol (25 mcg + 125 mcg)/dawkę inh.
Ocena bezpieczeństwa przedklinicznego produktu leczniczego Comboterol opiera się na badaniach in vivo, które analizowały farmakologiczne działanie salmeterolu i flutykazonu propionianu podawanych osobno. Badania te wykazały potencjalne efekty teratogenne i toksyczność rozwojową, takie jak rozszczep podniebienia czy zniekształcenia szkieletu, zwłaszcza przy ekspozycji na wysokie dawki glikokortykosteroidów. Salmeterol wykazywał toksyczność zarodkową i płodową jedynie przy dawkach znacznie przekraczających zalecane klinicznie. W badaniach na szczurach jednoczesne podanie salmeterolu ksynafonianu i flutykazonu propionianu powodowało specyficzne zaburzenia rozwojowe, m.in. przemieszczenie tętnicy pępkowej oraz niecałkowite kostnienie kości potylicznej, jednak efekty te występowały przy dawkach glikokortykosteroidów zdolnych samodzielnie indukować nieprawidłowości rozwojowe.
aerozol inhalacyjny, badanie przedkliniczne, Comboterol, efekt teratogenny, flutykazonu propionian, glikokortykosteroid, niecałkowite kostnienie kości potylicznej, norfluran, przemieszczenie tętnicy pępkowej, rozszczep podniebienia, salmeterol, salmeterolu ksynafonian, toksyczność rozwojowa, toksyczność zarodkowo-płodowa, zniekształcenie szkieletu - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Bisoprolol VP 5 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa bisoprololu fumaranu wykazały korzystny profil toksyczności przewlekłej, bez istotnych efektów toksycznych przy długotrwałym stosowaniu. Testy genotoksyczności in vitro i in vivo nie potwierdziły działania mutagennego ani klastogennego, a badania karcinogenności nie wykazały zwiększonego ryzyka nowotworów. Warto podkreślić, że bisoprolol nie wykazuje działania teratogennego, mimo obserwowanych efektów toksycznych na rozwój zarodków i płodów, takich jak zwiększona resorpcja zarodków, zmniejszona masa urodzeniowa potomstwa oraz opóźnienie rozwoju fizycznego, które pojawiały się przy podawaniu dużych dawek ciężarnym samicom zwierząt doświadczalnych.
beta-adrenolityk, bisoprolol fumaran, działanie klastogenne, działanie mutagenne, działanie teratogenne, genotoksyczność, karcinogenność, potencjał genotoksyczny, resorpcja zarodków, rozwój płodowy, ryzyko onkogenne, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność zarodkowo-płodowa, układ adrenergiczny, wada wrodzona - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Adartrel 0,25 mg
Dane przedkliniczne dotyczące ropinirolu wskazują na toksyczność związaną z jego farmakologicznym mechanizmem działania, obejmującą zmiany zachowania, hipoprolaktynemię, obniżenie ciśnienia tętniczego, bradykardię, opadanie powiek oraz ślinienie się. W badaniach długoterminowych na szczurach albinosach przy dawce 50 mg/kg/dobę zaobserwowano degenerację siatkówki, prawdopodobnie związaną ze zwiększoną ekspozycją na światło. Ropinirol nie wykazuje działania genotoksycznego w testach in vitro i in vivo. W badaniach rakotwórczych u myszy i szczurów (dawki do 50 mg/kg/dobę) nie stwierdzono działania rakotwórczego u myszy, natomiast u szczurów zaobserwowano rozrost komórek Leydiga i gruczolaka jądra, co jest efektem hipoprolaktynemii i zjawiskiem specyficznym gatunkowo, nieistotnym klinicznie dla ludzi.
badanie in vitro, badanie in vivo, badanie toksykologiczne, ciśnienie tętnicze krwi, degeneracja siatkówki, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, farmakologia bezpieczeństwa, gruczolak jądra, hipoprolaktynemia, IC50, kanał hERG, kardiotoksyczność, komórki Leydiga, mechanizm działania farmakologicznego, organogeneza, potencjał genotoksyczny, ropinirol, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność zarodkowo-płodowa, wady wrodzone palców - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Biostrepta 1250 j.m. + 15000 j.m.
Preparat Biostrepta, zawierający 15 000 IU streptokinazy oraz 1 250 IU streptodornazy w jednym czopku, przeszedł kompleksowe badania przedkliniczne mające na celu ocenę bezpieczeństwa stosowania u ludzi. Badania farmakologiczne nie wykazały istotnych działań niepożądanych na układ sercowo-naczyniowy, oddechowy ani ośrodkowy układ nerwowy. Długotrwałe podawanie preparatu w badaniach na zwierzętach nie ujawniło toksyczności przewlekłej, a testy genotoksyczności in vitro i in vivo potwierdziły brak potencjału mutagennego. Ponadto, badania karcynogenności nie wykazały zwiększonego ryzyka rozwoju nowotworów przy stosowaniu preparatu w dawkach terapeutycznych.
badanie farmakologiczne, badanie przedkliniczne, działanie mutagenne, działanie teratogenne, efekt farmakodynamiczny, indukcja procesu nowotworowego, ośrodkowy układ nerwowy, potencjał genotoksyczny, potencjał karcynogenny, rozwój pourodzeniowy, streptokinaza i streptodornaza, test genotoksyczności, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność zarodkowo-płodowa, układ sercowo-naczyniowy - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Sandimmun Neoral 100 mg
Przedkliniczne badania toksykologiczne cyklosporyny (substancji czynnej Sandimmun Neoral) wykazały brak działania teratogennego u szczurów i królików przy dawkach doustnych do 300 mg/kg mc./dobę, choć obserwowano toksyczność zarodkowo-płodową objawiającą się zmniejszoną masą ciała płodów i opóźnionym rozwojem kośćca. Dożylne podawanie cyklosporyny ciężarnym szczurzym samicom w dawkach 6 i 12 mg/kg mc./dobę wiązało się ze zwiększoną częstością ubytku przegrody międzykomorowej u płodów. U królików narażonych in utero na 10 mg/kg mc./dobę podskórnie stwierdzono zmniejszoną liczbę nefronów, hipertrofię nerek, nadciśnienie tętnicze i postępującą niewydolność nerek do 35 tygodnia życia, jednak te efekty nie były obserwowane u innych gatunków, co ogranicza ich translacyjność do kliniki. W badaniach rozwoju okołoporodowego u szczurów dawka 45 mg/kg mc./dobę powodowała zwiększoną śmiertelność przed- i poimplantacyjną oraz zmniejszony przyrost masy ciała potomstwa, przy czym NOEL był niższy niż MRHD po przeliczeniu na powierzchnię ciała (BSA).
chłoniak limfocytowy, cyklosporyna, działanie genotoksyczne, działanie mutagenne, działanie teratogenne, ekspozycja in utero, hipertrofia nerek, niewydolność nerek, nowotwór komórek wątrobowych, przyrost masy ciała, Sandimmun Neoral, śmiertelność poimplantacyjna, śmiertelność przedimplantacyjna, toksyczność zarodkowo-płodowa, ubytek przegrody międzykomorowej - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Seretide 250 (250 mcg + 25 mcg)/dawkę inh.
Badania przedkliniczne dotyczące bezpieczeństwa stosowania Seretide opierają się na farmakologicznym działaniu salmeterolu i flutykazonu propionianu podawanych oddzielnie. W badaniach na zwierzętach wykazano, że glikokortykosteroidy mogą indukować wady rozwojowe, takie jak rozszczep podniebienia i zniekształcenia szkieletu, jednak te efekty nie są prawdopodobnie relewantne dla ludzi stosujących terapeutyczne dawki leku. Salmeterol wykazywał toksyczność zarodkową i płodową jedynie przy wysokich dawkach. W badaniach na szczurach, jednoczesne podawanie salmeterolu ksynafonianu i flutykazonu propionianu powodowało specyficzne zaburzenia rozwojowe, m.in. przemieszczenie tętnicy pępkowej i niecałkowite kostnienie kości potylicznej, co wiązało się z dawkami glikokortykosteroidów zdolnymi do wywołania takich zaburzeń.
badanie przedkliniczne, badanie toksykologiczne, dawka terapeutyczna, flutykazon propionian, freon, gaz nośny, glikokortykosteroid, niecałkowite kostnienie kości potylicznej, norfluran, przemieszczenie tętnicy pępkowej, rozszczep podniebienia, salmeterol, salmeterolu ksynafonian, substancja czynna, toksyczność genetyczna, toksyczność zarodkowo-płodowa, zaburzenie rozwojowe - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Alikval 50 mg
Badania przedkliniczne wildagliptyny wykazały opóźnienia wewnątrzsercowego przewodzenia impulsów u psów przy dawkach poniżej 15 mg/kg mc., co stanowi 7-krotną ekspozycję względem Cmax u ludzi. W płucach szczurów i myszy zaobserwowano gromadzenie piankowatych makrofagów pęcherzykowych, z dawkami bezpiecznymi odpowiednio 25 mg/kg (5-krotna ekspozycja AUC u ludzi) i 750 mg/kg (142-krotna ekspozycja). U psów odnotowano objawy ze strony przewodu pokarmowego, takie jak miękkie i śluzowate stolce, biegunka oraz krwawienie przy wyższych dawkach, bez ustalenia dawki bezpiecznej. Wildagliptyna nie wykazała działania mutagennego in vitro i in vivo. Badania reprodukcyjne u szczurów i królików wskazały na toksyczność zarodkowo-płodową przy dawkach ≥ 50 mg/kg (9-10-krotna ekspozycja u ludzi), obejmującą zmiany kostne i zmniejszenie masy ciała płodu, związane z toksycznością u matek. W badaniach rozwoju przed- i pourodzeniowego u szczurów dawki ≥ 150 mg/kg powodowały przemijające zmniejszenie masy ciała i obniżoną aktywność ruchową potomstwa F1, powiązane z toksycznością matczyną.
badanie histopatologiczne, działanie mutagenne, działanie toksyczne, ekspozycja lekowa, genotoksyczność, gruczolakorak sutka, łuszczenie skóry, makrofag pęcherzykowy, martwica tkanek, naczyniakomięsak krwionośny, objawy żołądkowo-jelitowe, płodność, płodność i rozwój zarodka, przewód pokarmowy, przewodnictwo sercowe, przewodzenie wewnątrzsercowe, rakotwórczość, rozwój przed- i pourodzeniowy, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność zarodkowo-płodowa, układ oddechowy, żebro faliste, zmiana skórna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Quetiapin NeuroPharma 300 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa kwetiapiny wykazały brak działania genotoksycznego zarówno in vitro, jak i in vivo, co jest istotnym elementem profilu bezpieczeństwa leku. U zwierząt laboratoryjnych zaobserwowano zmiany narządowo-specyficzne, w tym w gruczole tarczowym: u szczurów zmiany pigmentacji tarczycy, a u małp Cynomolgus hipertrofię komórek pęcherzykowych tarczycy, obniżenie stężenia T3 w osoczu, spadek hemoglobiny oraz redukcję liczby erytrocytów i leukocytów. U psów stwierdzono zmętnienie rogówki i rozwój zaćmy. W badaniach rozwojowych na królikach odnotowano zwiększoną częstość przykurczu kończyn płodów przy ekspozycji na poziomie zbliżonym do maksymalnej dawki terapeutycznej u ludzi, jednak znaczenie kliniczne tych obserwacji pozostaje nieznane.
ciąża urojona, faza międzyrujowa, funkcje rozrodcze, gruczoł tarczowy, hemoglobina, hipertrofia komórek pęcherzykowych tarczycy, hormon T3, hormonalna regulacja rozrodu, in vitro, in vivo, krwinki czerwone i białe, kwetiapina, potencjał genotoksyczny, prolaktyna, przykurcz, toksyczność, toksyczność zarodkowo-płodowa, zaćma, zmętnienie rogówki, zmętnienie soczewki - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Kleder 25 mg
Przedkliniczne badania toksykologiczne lenalidomidu wykazały istotny potencjał teratogenny u małp przy dawkach 0,5-4 mg/kg/dobę, manifestujący się wadami wrodzonymi kończyn (m.in. oligodaktylia, polidaktylia, brak rotacji), atrezją odbytu oraz nieprawidłowościami narządów wewnętrznych, takimi jak hipoplazja pęcherzyka żółciowego czy wady przepony. U królików, przy dawkach 10-20 mg/kg/dobę, zaobserwowano brak płata środkowego płuc oraz przemieszczenie nerek, co wskazuje na toksyczność rozwojową zależną od dawki. Toksyczność ostra lenalidomidu jest niska, z minimalną dawką letalną >2000 mg/kg/dobę u gryzoni. W badaniach przewlekłych na szczurach (75-300 mg/kg/dobę, 26 tygodni) odnotowano odwracalne zwiększenie mineralizacji miedniczek nerkowych, z NOAEL poniżej 75 mg/kg/dobę, co stanowi około 25-krotność ekspozycji u ludzi ocenianej na podstawie AUC.
atrezja odbytu, atrofia grasicy, atrofia szpiku kostnego, atrofia układu chłonnego, hipoplazja pęcherzyka żółciowego, krwotok wielonarządowy, lenalidomid, leukopenia, małopłytkowość, mineralizacja miedniczek nerkowych, mutagenność, niedokrwistość, oligodaktylia, pancytopenia, płat środkowy płuca, polidaktylia, stosunek komórek mieloidalnych do erytroidalnych, teratogenność, test mikrojądrowy, toksyczność zarodkowo-płodowa, wady wrodzone kończyn - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Lesinelle 3 mg + 0,02 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa produktu leczniczego Lesinelle, zawierającego 0,02 mg etynyloestradiolu i 3 mg drospirenonu, wykazały, że farmakologiczne efekty obu substancji mieszczą się w znanym i przewidywalnym zakresie działania. Nie zaobserwowano niespodziewanych efektów farmakologicznych wykraczających poza dotychczasowy profil tych hormonów. Szczegółowa ocena toksyczności wykazała działania toksyczne wobec zarodków i płodów u zwierząt laboratoryjnych, jednak efekty te są specyficzne gatunkowo i niekoniecznie przekładają się na ryzyko u ludzi. W badaniach na szczurach, przy dawkach przekraczających terapeutyczne, stwierdzono zaburzenia różnicowania płciowego płodów, natomiast podobne badania na małpach, bliższych człowiekowi pod względem fizjologicznym, nie potwierdziły tych efektów.
badanie przedkliniczne, charakterystyka produktu leczniczego, dawka terapeutyczna, drospirenon, działanie niepożądane, efekt farmakologiczny, etynyloestradiol, Lesinelle, mechanizm działania, profil bezpieczeństwa, specyficzność gatunkowa, toksyczność, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność zarodkowo-płodowa, zaburzenie różnicowania płciowego, złożony doustny środek antykoncepcyjny - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Quetiapine Fair-Med 150 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa kwetiapiny wykazały brak działania genotoksycznego zarówno in vitro, jak i in vivo, co eliminuje ryzyko mutagenności i uszkodzeń chromosomów. W badaniach na zwierzętach laboratoryjnych zaobserwowano zmiany głównie w układzie hormonalnym, zwłaszcza tarczycy, takie jak odkładanie barwnika u szczurów oraz hipertrofia komórek pęcherzykowych tarczycy i obniżenie stężenia T3 u małp Cynomolgus. Dodatkowo odnotowano zmniejszenie hemoglobiny oraz liczby leukocytów i erytrocytów, co może wpływać na funkcje układu odpornościowego i transport tlenu. U psów stwierdzono zmętnienie soczewki i rozwój zaćmy, co wskazuje na potencjalne działania okulistyczne kwetiapiny. Wpływ na układ rozrodczy obejmował zmiany w płodności i rozwój płodu, w tym przykurcze kończyn u królików przy ekspozycji na poziomie zbliżonym do maksymalnej dawki terapeutycznej u ludzi.
ciąża urojona, ekspozycja kliniczna, faza międzyrujowa, genotoksyczność, hemoglobina, hipertrofia komórek pęcherzykowych tarczycy, hormon T3, in vitro, in vivo, krwinki, kwetiapina, małpa cynomolgus, płodność męska, potencjał genotoksyczny, prolaktyna, przykurcz, regulacja hormonalna rozrodu, tarczyca, toksyczność zarodkowo-płodowa, układ hormonalny, zaćma, zmętnienie soczewki - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – ApoTiapina PR 400 mg
Przedkliniczne badania kwetiapiny fumaranu, substancji czynnej ApoTiapina PR, wykazały brak genotoksyczności zarówno in vitro, jak i in vivo, co potwierdza korzystny profil bezpieczeństwa leku. W badaniach na zwierzętach laboratoryjnych zaobserwowano zmiany przy ekspozycji odpowiadającej dawkom terapeutycznym u ludzi, takie jak odkładanie barwnika w tarczycy szczurów, hipertrofia pęcherzyków tarczycy i obniżenie stężenia trójjodotyroniny (T3) u małp Cynomolgus, a także zmętnienie soczewki i zaćma u psów. Zmiany te nie zostały potwierdzone w badaniach klinicznych u ludzi, co ogranicza ich znaczenie kliniczne.
badanie genotoksyczności, badanie in vitro, badanie in vivo, badanie przedkliniczne, ciąża urojona, dawka terapeutyczna, faza międzyrujowa, genotoksyczność, hipertrofia pęcherzyków tarczycy, krwinki białe i czerwone, kwetiapina fumaran, płodność, prolaktyna, przykurcz, regulacja hormonalna rozrodu, stężenie hemoglobiny, toksyczność zarodkowo-płodowa, trójjodotyronina, zaćma, zmętnienie soczewki - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Neupogen 960 mcg/ml (48 mln j.m./0,5 ml)
Przedkliniczne badania toksyczności filgrastymu (Neupogen) wykazały, że długotrwałe podawanie leku prowadzi do zwiększenia liczby leukocytów, rozrostu elementów krwiotwórczych szpiku, powstawania ziarnistości pozaszpikowej oraz powiększenia śledziony, co jest zgodne z farmakologicznym mechanizmem działania czynnika wzrostu. Wszystkie zmiany były odwracalne po zaprzestaniu terapii, co wskazuje na brak trwałych skutków ubocznych. W badaniach rozrodczości i teratogenności u królików dawka toksyczna wyniosła 80 μg/kg mc./dobę, powodując toksyczność u samic, zwiększoną częstość poronień, zmniejszenie masy płodów oraz wielkości miotu. Wady rozwojowe obserwowano przy dawce 100 μg/kg mc./dobę, co odpowiada narażeniu 50-90-krotnie wyższemu niż dawka kliniczna 5 μg/kg mc./dobę. NOAEL dla toksyczności zarodkowo-płodowej ustalono na poziomie 10 μg/kg mc./dobę (3-5-krotne narażenie kliniczne).
filgrastym, funkcje rozrodcze, hematopoeza, hematopoeza pozaszpikowa, krwinki białe, mechanizm działania filgrastymu, narażenie ogólnoustrojowe, neutrofil, organogeneza, poronienie poimplantacyjne, poziom dawkowania bez obserwowanego działania szkodliwego, różnicowanie cech zewnętrznych, samoistne poronienie, splenomegalia, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność zarodkowo-płodowa, wady rozwojowe płodu, zahamowanie wzrostu wewnątrzmacicznego, ziarnistość pozaszpikowa - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Belkyra 10 mg/ml
Produkt leczniczy Belkyra zawierający kwas deoksycholowy w stężeniu 10 mg/ml nie jest zalecany do stosowania w okresie ciąży ze względu na brak odpowiednich badań klinicznych u kobiet ciężarnych oraz obserwacje toksyczności zarodkowo-płodowej u królików przy ekspozycji 12-krotnie przekraczającej maksymalną dawkę u ludzi. W badaniach na modelach zwierzęcych (szczury, króliki) nie wykazano bezpośredniego wpływu na reprodukcję, jednak brak danych klinicznych u ludzi wymaga zachowania ostrożności. W okresie laktacji brak jest informacji o przenikaniu kwasu deoksycholowego do mleka kobiecego oraz o jego wpływie na dziecko karmione piersią i produkcję mleka, co wymaga indywidualnej oceny ryzyka i korzyści przed zastosowaniem leku u kobiet karmiących. Ponadto, badania na zwierzętach wykazały, że dawki do 50 mg/kg (około 3-5-krotność maksymalnej dawki u ludzi) nie wpływają negatywnie na płodność samców i samic szczurów, jednak brak jest danych klinicznych dotyczących wpływu na płodność u ludzi.
badanie rozrodczości, badanie toksyczności, Belkyra, dawkowanie leku, dieta niskosodowa, ekspozycja na lek, historia choroby, kontrolowana zawartość sodu, kwas deoksycholowy, przenikanie do mleka kobiecego, roztwór do wstrzykiwań, status ciążowy, stosowanie w ciąży, stosowanie w okresie laktacji, toksyczność zarodkowo-płodowa, wpływ na płodność, zdolność rozrodcza - Leksykon substancji czynnych
Teikoplanina – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Przedkliniczne badania teikoplaniny wykazały zależny od dawki, przemijający wpływ na funkcję nerek u szczurów i psów po wielokrotnym podaniu pozajelitowym, co wskazuje na potencjalne ryzyko nefrotoksyczności w terapii klinicznej. Badania ototoksyczności na świnkach morskich ujawniły lekkie zaburzenia czynności ślimaka i przedsionka bez uszkodzeń morfologicznych, sugerując niższy potencjał ototoksyczny teikoplaniny w porównaniu do wankomycyny. W zakresie toksyczności rozwojowej, podskórne dawki do 40 mg/kg mc./dobę nie wpływały negatywnie na płodność szczurów, a dawki do 200 mg/kg mc./dobę u szczurów i do 15 mg/kg mc./dobę u królików nie wywoływały wad rozwojowych. Jednak dawki ≥100 mg/kg mc./dobę wiązały się ze wzrostem poronień, a 200 mg/kg mc./dobę ze zwiększoną śmiertelnością noworodków, co wskazuje na istnienie bezpiecznego progu dawkowania.
antybiotyk glikopeptydowy, dawka terapeutyczna, działanie drażniące, działanie kancerogenne, działanie mutagenne, nefrotoksyczność, okres okołoporodowy, podanie domięśniowe, podanie podskórne, podawanie pozajelitowe, poronienie, potencjał genotoksyczny, potencjał ototoksyczny, profil bezpieczeństwa, reakcja nadwrażliwości, rozwój zarodkowo-płodowy, śmiertelność noworodków, teikoplanina, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność zarodkowo-płodowa, wada rozwojowa, wankomycyna, właściwość antygenowa, wpływ na nerki, wpływ na płodność, wpływ na rozrodczość