Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
ApoTiapina PR 400 mg
Przedkliniczne badania kwetiapiny fumaranu, substancji czynnej ApoTiapina PR, wykazały brak genotoksyczności zarówno in vitro, jak i in vivo, co potwierdza korzystny profil bezpieczeństwa leku. W badaniach na zwierzętach laboratoryjnych zaobserwowano zmiany przy ekspozycji odpowiadającej dawkom terapeutycznym u ludzi, takie jak odkładanie barwnika w tarczycy szczurów, hipertrofia pęcherzyków tarczycy i obniżenie stężenia trójjodotyroniny (T3) u małp Cynomolgus, a także zmętnienie soczewki i zaćma u psów. Zmiany te nie zostały potwierdzone w badaniach klinicznych u ludzi, co ogranicza ich znaczenie kliniczne.
- choroba afektywna dwubiegunowa
- epizod ciężkiej depresji u pacjenta z duże zaburzenie depresyjne
- epizod ciężkiej depresji w chorobie dwubiegunowej
- epizod maniakalny o nasileniu umiarkowanym do ciężkiego w przebiegu choroby afektywnej dwubiegunowej
- schizofrenia
- zapobieganie nawrotom epizodu manii lub depresji u pacjenta z zaburzeniem afektywnym dwubiegunowym
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie stosowania leku
Przeprowadzone badania przedkliniczne dotyczące kwetiapiny fumaranu, substancji czynnej leku ApoTiapina PR, dostarczyły istotnych informacji na temat bezpieczeństwa stosowania tego leku. Dane te obejmują szereg badań genotoksyczności, badania na różnych gatunkach zwierząt laboratoryjnych oraz ocenę wpływu na płodność i rozwój zarodkowo-płodowy.1
Badania genotoksyczności
Kwetiapina została poddana kompleksowej ocenie potencjału genotoksycznego poprzez serię badań zarówno in vitro jak i in vivo. Wyniki tych badań jednoznacznie nie wykazały dowodów na genotoksyczne właściwości kwetiapiny, co stanowi istotny aspekt profilu bezpieczeństwa tej substancji.2
Obserwacje w badaniach na zwierzętach laboratoryjnych
W badaniach na zwierzętach laboratoryjnych zaobserwowano pewne zmiany przy poziomie ekspozycji klinicznie istotnym dla człowieka. Należy podkreślić, że zmiany te nie zostały dotychczas potwierdzone w długoterminowych badaniach klinicznych u ludzi.3
- Wpływ na tarczycę u szczurów – zaobserwowano odkładanie się barwnika w tarczycy.4
- Zmiany u małp Cynomolgus – stwierdzono hipertrofię pęcherzyków gruczołu tarczowego, obniżenie stężenia trójjodotyroniny (T3) w osoczu, zmniejszenie stężenia hemoglobiny oraz zmniejszenie liczby krwinek białych i czerwonych.5
- Zmiany oczne u psów – obserwowano zmętnienie soczewki i zaćmę.6
Wpływ na rozwój zarodka i płodu
W badaniach toksycznego oddziaływania na zarodek i płód przeprowadzonych na królikach wykazano zwiększoną częstość występowania przykurczu łap przednich i tylnych. Efekt ten pojawiał się przy wyraźnym oddziaływaniu leku na organizm matczyny, które przejawiało się zmniejszonym przyrostem masy ciała samic w ciąży.7
Opisane działania były wyraźnie widoczne przy poziomie ekspozycji samicy podobnym lub nieznacznie większym niż występujący u ludzi przy zastosowaniu maksymalnej dawki terapeutycznej. Należy zauważyć, że istotność tych obserwacji dla stosowania leku u ludzi pozostaje nieznana.8
Wpływ na płodność
W ramach badań przedklinicznych oceniono również wpływ kwetiapiny na płodność u szczurów. Wykazano marginalne zmniejszenie płodności samców oraz wystąpienie ciąży urojonej u samic. Ponadto zaobserwowano przedłużone fazy międzyrujowe, wydłużenie czasu od kohabitacji do spółkowania oraz zmniejszenie odsetka ciąż.9
Co istotne, efekty te są związane ze zwiększeniem stężenia prolaktyny i nie mają bezpośredniego znaczenia u ludzi ze względu na międzygatunkowe różnice w zakresie hormonalnej regulacji rozrodu. Ta informacja jest szczególnie ważna dla klinicystów w kontekście oceny potencjalnego wpływu kwetiapiny na płodność u pacjentów.10
| Gatunek zwierząt | Zaobserwowane zmiany | Znaczenie kliniczne |
|---|---|---|
| Szczury | Odkładanie się barwnika w tarczycy | Nie potwierdzone w badaniach klinicznych u ludzi |
| Małpy Cynomolgus | Hipertrofia pęcherzyków gruczołu tarczowego, obniżenie stężenia T3 w osoczu, zmniejszenie stężenia hemoglobiny, zmniejszenie liczby krwinek białych i czerwonych | Nie potwierdzone w badaniach klinicznych u ludzi |
| Psy | Zmętnienie soczewki i zaćma | Nie potwierdzone w badaniach klinicznych u ludzi |
| Króliki (badania toksyczności na zarodek i płód) | Zwiększona częstość przykurczu łap przednich i tylnych przy wyraźnym oddziaływaniu na organizm matczyny | Istotność dla ludzi nieznana |
| Szczury (badania płodności) | Marginalne zmniejszenie płodności samców, ciąże urojone, przedłużone fazy międzyrujowe, wydłużenie czasu od kohabitacji do spółkowania, zmniejszenie odsetka ciąż | Efekty związane ze zwiększeniem stężenia prolaktyny, bez bezpośredniego znaczenia u ludzi ze względu na różnice międzygatunkowe |
Kolejne rozdziały
Zapraszamy do dalszego czytania naszego leksykonu.
Wybierz kolejny rozdział z menu poniżej, aby otworzyć nową podstronę kompedium wiedzy i uzyskać szczegółowe informację o leku, substancji lub chorobie.
- Dawkowanie i sposób podawania
- Działania niepożądane
- Interakcje leku
- Profil bezpieczeństwa leku
- Przeciwwskazania
- Przedawkowanie
- Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
- Skład i postać leku
- Specjalne ostrzeżenia
- Właściwości farmakodynamiczne
- Właściwości farmakokinetyczne
- Wpływ na płodność, ciążę i laktację
- Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
- Wskazania do stosowania