Przedawkowanie
Atazanavir Accord 300 mg

Atazanawir w dawkach do 1200 mg jednorazowo nie wykazuje objawów toksyczności u zdrowych ochotników, jednak przedawkowanie może prowadzić do charakterystycznych objawów klinicznych, takich jak żółtaczka spowodowana wzrostem stężenia bilirubiny pośredniej (niezwiązanej) w surowicy oraz wydłużenie odstępu PR w zapisie EKG, co wskazuje na zaburzenia przewodzenia sercowego. Konkretna dawka toksyczna nie została ustalona, jednak objawy pojawiają się przy dawkach przekraczających terapeutyczne. W badaniach nie zaobserwowano zmian w testach czynnościowych wątroby mimo podwyższonej bilirubiny, co sugeruje mechanizm polegający na hamowaniu transportu bilirubiny, a nie uszkodzenie hepatocytów.

Pobierz ChPL PDF Atazanavir Accord – Kapsułki twarde – 300 mg
  1. Przedawkowanie atazanawiru
    1. Potencjalne objawy przedawkowania
    2. Postępowanie w przypadku przedawkowania
    3. Tabela objawów przedawkowania
    4. Monitorowanie po przedawkowaniu
    5. Kolejne rozdziały
Wskazania
  1. zakażenie wirusem HIV-1
Substancja czynna
  1. atazanawir
Kategoria leku
  1. inhibitory proteazy HIV
  2. leki przeciwretrowirusowe

Przedawkowanie atazanawiru

Dostępne dane dotyczące ostrego przedawkowania atazanawiru u ludzi są ograniczone. Niemniej jednak, znajomość potencjalnych objawów i postępowania w przypadku przedawkowania jest kluczowa dla personelu medycznego nadzorującego terapię pacjentów zakażonych HIV otrzymujących atazanawir.1

Potencjalne objawy przedawkowania

W badaniach klinicznych zdrowi ochotnicy przyjmowali pojedyncze dawki doustne atazanawiru sięgające 1200 mg bez wystąpienia ewidentnych objawów toksyczności. Jednakże, przy wyższych dawkach, prowadzących do zwiększonej ekspozycji na lek, mogą pojawić się charakterystyczne objawy.2

Do głównych objawów przedawkowania atazanawiru należą:

  • Żółtaczka – spowodowana wzrostem stężenia bilirubiny pośredniej (niezwiązanej) w surowicy, bez towarzyszących zaburzeń w testach czynnościowych wątroby3
  • Wydłużenie odstępu PR w zapisie elektrokardiograficznym, co może prowadzić do zaburzeń przewodzenia4

Postępowanie w przypadku przedawkowania

W przypadku podejrzenia przedawkowania atazanawiru, należy wdrożyć standardowe procedury postępowania wspomagającego, obejmujące:5

  1. Monitorowanie parametrów życiowych – regularne pomiary ciśnienia tętniczego, tętna, częstości oddechów, temperatury ciała
  2. Wykonanie elektrokardiogramu (EKG) – szczególnie istotne ze względu na możliwość wydłużenia odstępu PR
  3. Obserwacja stanu klinicznego pacjenta – monitoring pod kątem pojawienia się objawów żółtaczki i innych nieprawidłowości
  4. Wywołanie wymiotów lub płukanie żołądka – jeżeli jest to wskazane, w celu usunięcia niewchłoniętego atazanawiru6
  5. Podanie aktywnego węgla – wspomagające usuwanie niewchłoniętego leku7

Warto podkreślić, że dla atazanawiru nie istnieje swoiste antidotum. Ze względu na specyfikę metabolizmu wątrobowego oraz silne wiązanie z białkami osocza, zastosowanie dializy najprawdopodobniej nie przyniesie znaczących korzyści w usuwaniu tego leku z organizmu.8

Tabela objawów przedawkowania

Objaw przedawkowania Opis Mechanizm Dawka wywołująca
Żółtaczka Zażółcenie powłok skórnych i twardówek w wyniku podwyższonego stężenia bilirubiny pośredniej (niezwiązanej) w surowicy Zwiększone stężenie bilirubiny pośredniej bez towarzyszących zmian w badaniach czynności wątroby Duże dawki, przekraczające dawki terapeutyczne (konkretna wartość graniczna nie została ustalona)
Wydłużenie odstępu PR Zaburzenia przewodnictwa sercowego widoczne w zapisie EKG jako wydłużenie odstępu PR Wpływ na przewodnictwo sercowe, potencjalne ryzyko zaburzeń rytmu serca Duże dawki, przekraczające dawki terapeutyczne (konkretna wartość graniczna nie została ustalona)
Brak objawów toksyczności W badaniach na zdrowych ochotnikach nie zaobserwowano objawów toksycznych przy dawkach do 1200 mg – Do 1200 mg (dawka jednorazowa)

Monitorowanie po przedawkowaniu

Po podejrzeniu przedawkowania atazanawiru, niezbędne jest monitorowanie następujących parametrów:9

  • Parametry życiowe – regularna kontrola ciśnienia tętniczego, tętna, oddechów
  • EKG – monitorowanie pod kątem zaburzeń przewodnictwa, szczególnie wydłużenia odstępu PR
  • Bilirubina – oznaczenie stężenia bilirubiny całkowitej, pośredniej i bezpośredniej w surowicy
  • Testy wątrobowe – aktywność transaminaz (ALT, AST), fosfatazy alkalicznej, GGTP
  • Stan kliniczny – ocena pod kątem objawów żółtaczki i innych potencjalnych objawów

W przypadku stwierdzenia istotnych zaburzeń, zaleca się hospitalizację pacjenta i wdrożenie leczenia objawowego do czasu ustąpienia nieprawidłowości.10

Kolejne rozdziały

Zapraszamy do dalszego czytania naszego leksykonu.

Wybierz kolejny rozdział z menu poniżej, aby otworzyć nową podstronę kompedium wiedzy i uzyskać szczegółowe informację o leku, substancji lub chorobie.

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl