Właściwości farmakokinetyczne
Travoprost + Timolol Medical Valley (40 mcg + 5 mg)/ml
Produkt leczniczy Travoprost + Timolol Medical Valley (40 μg/mL trawoprostu i 5 mg/mL maleinianu tymololu) wykazuje specyficzne właściwości farmakokinetyczne po podaniu do worka spojówkowego. Trawoprost, będący prolekiem, ulega szybkiej hydrolizie estrowej w rogówce do aktywnego wolnego kwasu, który jest nieoznaczalny w osoczu u 94,4% pacjentów i wykrywalny jedynie do 1 godziny po podaniu, z wartościami stężeń do 0,03 ng/mL. Tymolol osiąga średnie maksymalne stężenie w osoczu (Cmax) 1,34 ng/mL w czasie około 0,69 godziny (Tmax) i jest obecny w osoczu do 12 godzin. Dystrybucja obu substancji różni się: trawoprost jest wykrywalny w cieczy wodnistej przez kilka godzin (dane zwierzęce), natomiast tymolol jest obecny w cieczy wodnistej i osoczu przez dłuższy czas, co odzwierciedla ich odmienne właściwości fizykochemiczne i powinowactwo tkankowe.
Właściwości farmakokinetyczne leku Travoprost + Timolol Medical Valley
Produkt leczniczy Travoprost + Timolol Medical Valley (40 mikrogramów/mL + 5 mg/mL, krople do oczu, roztwór) jest połączeniem dwóch substancji czynnych: trawoprostu (40 mikrogramów/mL) i tymololu (5 mg/mL w postaci maleinianu tymololu). Właściwości farmakokinetyczne obu składników determinują zachowanie leku w organizmie pacjenta po podaniu do worka spojówkowego. Poniżej przedstawiono szczegółową charakterystykę procesów farmakokinetycznych tych substancji, obejmującą wchłanianie, dystrybucję, metabolizm oraz eliminację.1
Wchłanianie przez rogówkę i biodostępność ogólnoustrojowa
Po miejscowym podaniu kropli do oczu, zarówno trawoprost jak i tymolol wchłaniają się przez rogówkę. Należy podkreślić, że trawoprost funkcjonuje jako prolek, który w rogówce przechodzi szybką hydrolizę estrową do aktywnej formy, czyli wolnego kwasu. Ta transformacja jest kluczowa dla działania farmakologicznego substancji.2
W badaniach farmakokinetycznych przeprowadzonych u zdrowych ochotników (N=22), którym podawano produkt Travoprost + Timolol Medical Valley przez 5 dni, zaobserwowano, że:
- Trawoprost w formie wolnego kwasu był nieoznaczalny w próbkach osocza u większości (94,4%) uczestników badania
- Nie wykryto trawoprostu w żadnej z próbek pobieranych po upływie godziny od podania
- W przypadkach, gdy stężenia trawoprostu były wykrywalne (próg oznaczalności ≥0,01 ng/mL), wartości te mieściły się w zakresie od 0,01 do 0,03 ng/mL
Dla tymololu parametry farmakokinetyczne przedstawiały się następująco: średnie maksymalne stężenie w osoczu (Cmax) w stanie stacjonarnym wynosiło 1,34 ng/mL, a czas osiągnięcia tego stężenia (Tmax) wynosił około 0,69 godziny od podania.3
Dystrybucja w tkankach oka i układzie krążenia
Procesowi dystrybucji obu substancji czynnych towarzyszą charakterystyczne cechy dostępności tkankowej i czasowej:
- Trawoprost w formie wolnego kwasu:
- U zwierząt – wykrywalny w cieczy wodnistej w ciągu kilku pierwszych godzin po podaniu produktu do oka
- U ludzi – wykrywalny w osoczu wyłącznie w ciągu pierwszej godziny po podaniu
- Tymolol:
- U ludzi – wykrywalny w cieczy wodnistej po podaniu do worka spojówkowego
- U ludzi – obecny w osoczu przez okres do 12 godzin od podania preparatu do worka spojówkowego
Te różnice w dystrybucji wskazują na odmienne właściwości fizykochemiczne obu substancji oraz różne powinowactwo do tkanek oka i narządów obwodowych.4
Metabolizm składników czynnych
Metabolizm stanowi główną drogę eliminacji zarówno trawoprostu, jak i jego aktywnej formy – wolnego kwasu. Procesy biotransformacji przebiegają następująco:
Metabolizm trawoprostu
Układowe szlaki metaboliczne trawoprostu wykazują podobieństwo do ścieżek przemian endogennej prostaglandyny F2α i obejmują:
- Redukcję wiązań podwójnych w pozycji 13-14
- Utlenianie grup 15-hydroksylowych
- β-oksydacyjne odszczepianie górnego łańcucha bocznego
Te procesy biotransformacji zapewniają efektywną konwersję trawoprostu do metabolitów o mniejszej aktywności biologicznej, co umożliwia ich dalszą eliminację.5
Metabolizm tymololu
Tymolol podlega metabolizmowi na drodze dwóch głównych szlaków:
- Pierwsza droga: prowadzi do powstania etanolaminowego łańcucha bocznego w pierścieniu tiadiazolowym
- Druga droga: skutkuje wytworzeniem:
- etanolowego łańcucha bocznego przy atomie azotu pierścienia morfolinowego
- drugiego podobnego łańcucha bocznego z grupą karbonylową, sąsiadującego z atomem azotu
Biologiczny okres półtrwania (t1/2) tymololu w osoczu po podaniu do worka spojówkowego preparatu Travoprost + Timolol Medical Valley wynosi około 4 godziny. Jest to istotny parametr kliniczny, determinujący częstość dawkowania leku.6
Eliminacja z organizmu
Procesy eliminacji trawoprostu i tymololu przebiegają odmiennie, choć w obu przypadkach główną drogą usuwania substancji i ich metabolitów z organizmu są nerki:
Eliminacja trawoprostu:
- Trawoprost w formie wolnego kwasu oraz jego metabolity są wydalane głównie przez nerki
- Mniej niż 2% dawki trawoprostu podanej do worka spojówkowego wydala się z moczem w formie niezmienionego wolnego kwasu
Eliminacja tymololu:
- Tymolol i jego metabolity są wydalane głównie przez nerki
- Około 20% dawki tymololu wydala się z moczem w formie niezmienionej
- Pozostała część (około 80%) wydalana jest w postaci metabolitów
Te różnice w procesach eliminacji wskazują na odmienną kinetykę i mechanizmy usuwania obu składników leczniczych, co ma znaczenie w przypadku pacjentów z zaburzeniami czynności nerek.7
| Parametr farmakokinetyczny | Trawoprost | Tymolol |
|---|---|---|
| Forma w leku | Prolek (40 μg/mL) | Maleinian tymololu (5 mg/mL) |
| Proces wchłaniania | Przez rogówkę z szybką hydrolizą do aktywnego wolnego kwasu | Bezpośrednie wchłanianie przez rogówkę |
| Poziom oznaczalności w osoczu | Nieoznaczalny u 94,4% badanych; do 0,03 ng/mL gdy wykrywalny | Cmax: 1,34 ng/mL |
| Tmax | Nieoznaczalny po 1h | 0,69h |
| Czas wykrywalności w cieczy wodnistej | Kilka pierwszych godzin (dane ze zwierząt) | Wykrywalny po podaniu do worka spojówkowego |
| Czas wykrywalności w osoczu | Do 1h | Do 12h |
| Główne szlaki metaboliczne | Redukcja wiązań podwójnych (13-14), utlenianie grup 15-OH, β-oksydacja | Dwie drogi: modyfikacja pierścienia tiadiazolowego i modyfikacja pierścienia morfolinowego |
| t1/2 w osoczu | Krótki (nieoznaczalny po 1h) | 4h |
| Eliminacja | Głównie przez nerki, <2% w postaci niezmienionej | Głównie przez nerki, 20% w postaci niezmienionej |
Kolejne rozdziały
Zapraszamy do dalszego czytania naszego leksykonu.
Wybierz kolejny rozdział z menu poniżej, aby otworzyć nową podstronę kompedium wiedzy i uzyskać szczegółowe informację o leku, substancji lub chorobie.
- Dawkowanie i sposób podawania
- Działania niepożądane
- Interakcje leku
- Profil bezpieczeństwa leku
- Przeciwwskazania
- Przedawkowanie
- Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
- Skład i postać leku
- Specjalne ostrzeżenia
- Właściwości farmakodynamiczne
- Właściwości farmakokinetyczne
- Wpływ na płodność, ciążę i laktację
- Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
- Wskazania do stosowania