Właściwości farmakokinetyczne
Travoprost + Timolol Medical Valley (40 mcg + 5 mg)/ml

Produkt leczniczy Travoprost + Timolol Medical Valley (40 μg/mL trawoprostu i 5 mg/mL maleinianu tymololu) wykazuje specyficzne właściwości farmakokinetyczne po podaniu do worka spojówkowego. Trawoprost, będący prolekiem, ulega szybkiej hydrolizie estrowej w rogówce do aktywnego wolnego kwasu, który jest nieoznaczalny w osoczu u 94,4% pacjentów i wykrywalny jedynie do 1 godziny po podaniu, z wartościami stężeń do 0,03 ng/mL. Tymolol osiąga średnie maksymalne stężenie w osoczu (Cmax) 1,34 ng/mL w czasie około 0,69 godziny (Tmax) i jest obecny w osoczu do 12 godzin. Dystrybucja obu substancji różni się: trawoprost jest wykrywalny w cieczy wodnistej przez kilka godzin (dane zwierzęce), natomiast tymolol jest obecny w cieczy wodnistej i osoczu przez dłuższy czas, co odzwierciedla ich odmienne właściwości fizykochemiczne i powinowactwo tkankowe.

Właściwości farmakokinetyczne leku Travoprost + Timolol Medical Valley

Produkt leczniczy Travoprost + Timolol Medical Valley (40 mikrogramów/mL + 5 mg/mL, krople do oczu, roztwór) jest połączeniem dwóch substancji czynnych: trawoprostu (40 mikrogramów/mL) i tymololu (5 mg/mL w postaci maleinianu tymololu). Właściwości farmakokinetyczne obu składników determinują zachowanie leku w organizmie pacjenta po podaniu do worka spojówkowego. Poniżej przedstawiono szczegółową charakterystykę procesów farmakokinetycznych tych substancji, obejmującą wchłanianie, dystrybucję, metabolizm oraz eliminację.1

Wchłanianie przez rogówkę i biodostępność ogólnoustrojowa

Po miejscowym podaniu kropli do oczu, zarówno trawoprost jak i tymolol wchłaniają się przez rogówkę. Należy podkreślić, że trawoprost funkcjonuje jako prolek, który w rogówce przechodzi szybką hydrolizę estrową do aktywnej formy, czyli wolnego kwasu. Ta transformacja jest kluczowa dla działania farmakologicznego substancji.2

W badaniach farmakokinetycznych przeprowadzonych u zdrowych ochotników (N=22), którym podawano produkt Travoprost + Timolol Medical Valley przez 5 dni, zaobserwowano, że:

  • Trawoprost w formie wolnego kwasu był nieoznaczalny w próbkach osocza u większości (94,4%) uczestników badania
  • Nie wykryto trawoprostu w żadnej z próbek pobieranych po upływie godziny od podania
  • W przypadkach, gdy stężenia trawoprostu były wykrywalne (próg oznaczalności ≥0,01 ng/mL), wartości te mieściły się w zakresie od 0,01 do 0,03 ng/mL

Dla tymololu parametry farmakokinetyczne przedstawiały się następująco: średnie maksymalne stężenie w osoczu (Cmax) w stanie stacjonarnym wynosiło 1,34 ng/mL, a czas osiągnięcia tego stężenia (Tmax) wynosił około 0,69 godziny od podania.3

Dystrybucja w tkankach oka i układzie krążenia

Procesowi dystrybucji obu substancji czynnych towarzyszą charakterystyczne cechy dostępności tkankowej i czasowej:

  • Trawoprost w formie wolnego kwasu:
    • U zwierząt – wykrywalny w cieczy wodnistej w ciągu kilku pierwszych godzin po podaniu produktu do oka
    • U ludzi – wykrywalny w osoczu wyłącznie w ciągu pierwszej godziny po podaniu
  • Tymolol:
    • U ludzi – wykrywalny w cieczy wodnistej po podaniu do worka spojówkowego
    • U ludzi – obecny w osoczu przez okres do 12 godzin od podania preparatu do worka spojówkowego

Te różnice w dystrybucji wskazują na odmienne właściwości fizykochemiczne obu substancji oraz różne powinowactwo do tkanek oka i narządów obwodowych.4

Metabolizm składników czynnych

Metabolizm stanowi główną drogę eliminacji zarówno trawoprostu, jak i jego aktywnej formy – wolnego kwasu. Procesy biotransformacji przebiegają następująco:

Metabolizm trawoprostu

Układowe szlaki metaboliczne trawoprostu wykazują podobieństwo do ścieżek przemian endogennej prostaglandyny F2α i obejmują:

  1. Redukcję wiązań podwójnych w pozycji 13-14
  2. Utlenianie grup 15-hydroksylowych
  3. β-oksydacyjne odszczepianie górnego łańcucha bocznego

Te procesy biotransformacji zapewniają efektywną konwersję trawoprostu do metabolitów o mniejszej aktywności biologicznej, co umożliwia ich dalszą eliminację.5

Metabolizm tymololu

Tymolol podlega metabolizmowi na drodze dwóch głównych szlaków:

  1. Pierwsza droga: prowadzi do powstania etanolaminowego łańcucha bocznego w pierścieniu tiadiazolowym
  2. Druga droga: skutkuje wytworzeniem:
    • etanolowego łańcucha bocznego przy atomie azotu pierścienia morfolinowego
    • drugiego podobnego łańcucha bocznego z grupą karbonylową, sąsiadującego z atomem azotu

Biologiczny okres półtrwania (t1/2) tymololu w osoczu po podaniu do worka spojówkowego preparatu Travoprost + Timolol Medical Valley wynosi około 4 godziny. Jest to istotny parametr kliniczny, determinujący częstość dawkowania leku.6

Eliminacja z organizmu

Procesy eliminacji trawoprostu i tymololu przebiegają odmiennie, choć w obu przypadkach główną drogą usuwania substancji i ich metabolitów z organizmu są nerki:

Eliminacja trawoprostu:
  • Trawoprost w formie wolnego kwasu oraz jego metabolity są wydalane głównie przez nerki
  • Mniej niż 2% dawki trawoprostu podanej do worka spojówkowego wydala się z moczem w formie niezmienionego wolnego kwasu
Eliminacja tymololu:
  • Tymolol i jego metabolity są wydalane głównie przez nerki
  • Około 20% dawki tymololu wydala się z moczem w formie niezmienionej
  • Pozostała część (około 80%) wydalana jest w postaci metabolitów

Te różnice w procesach eliminacji wskazują na odmienną kinetykę i mechanizmy usuwania obu składników leczniczych, co ma znaczenie w przypadku pacjentów z zaburzeniami czynności nerek.7

Parametr farmakokinetyczny Trawoprost Tymolol
Forma w leku Prolek (40 μg/mL) Maleinian tymololu (5 mg/mL)
Proces wchłaniania Przez rogówkę z szybką hydrolizą do aktywnego wolnego kwasu Bezpośrednie wchłanianie przez rogówkę
Poziom oznaczalności w osoczu Nieoznaczalny u 94,4% badanych; do 0,03 ng/mL gdy wykrywalny Cmax: 1,34 ng/mL
Tmax Nieoznaczalny po 1h 0,69h
Czas wykrywalności w cieczy wodnistej Kilka pierwszych godzin (dane ze zwierząt) Wykrywalny po podaniu do worka spojówkowego
Czas wykrywalności w osoczu Do 1h Do 12h
Główne szlaki metaboliczne Redukcja wiązań podwójnych (13-14), utlenianie grup 15-OH, β-oksydacja Dwie drogi: modyfikacja pierścienia tiadiazolowego i modyfikacja pierścienia morfolinowego
t1/2 w osoczu Krótki (nieoznaczalny po 1h) 4h
Eliminacja Głównie przez nerki, <2% w postaci niezmienionej Głównie przez nerki, 20% w postaci niezmienionej
  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl