Leki w grupie
„premedykacja”

Premedykacja to procedura farmakologiczna stosowana przed zabiegami operacyjnymi lub diagnostycznymi, mająca na celu przygotowanie pacjenta do znieczulenia i zabiegu. Głównym zadaniem premedykacji jest redukcja lęku przedoperacyjnego, zapewnienie sedacji, zmniejszenie bólu, zapobieganie nudnościom i wymiotom oraz hamowanie wydzielania śliny i wydzieliny żołądkowej.

W skład premedykacji najczęściej wchodzą leki z kilku grup farmakologicznych. Benzodiazepiny (np. midazolam, diazepam) są stosowane do redukcji lęku i wywołania sedacji. Opioidowe leki przeciwbólowe (np. fentanyl, morfina) zapewniają analgezję. Leki antycholinergiczne (np. atropina, skopolamina) hamują wydzielanie śliny i stabilizują układ wegetatywny. Leki przeciwwymiotne (np. ondansetron, metoklopramid) zapobiegają nudnościom i wymiotom pooperacyjnym.

Najczęściej stosowane leki w premedykacji to: midazolam (Dormicum, Midanium), diazepam (Relanium), fentanyl (Fentanyl WZF), morfina (Morphini Sulfas WZF), atropina (Atropinum Sulfuricum WZF), ondansetron (Zofran, Ondansetron Kabi) oraz deksametazon (Dexaven, Pabi-Dexamethason) jako uzupełnienie profilaktyki przeciwwymiotnej.

Główną zaletą stosowania premedykacji jest znaczne zmniejszenie lęku przedoperacyjnego, co przekłada się na lepszą współpracę pacjenta i płynniejszy przebieg znieczulenia. Dodatkowo, odpowiednio dobrana premedykacja zmniejsza zapotrzebowanie na leki anestetyczne podczas zabiegu, redukuje ryzyko komplikacji związanych z odruchem wymiotnym oraz poprawia komfort pacjenta w okresie okołooperacyjnym.

Niebezpieczeństwa związane z premedykacją obejmują przede wszystkim ryzyko depresji oddechowej (szczególnie przy kombinacji opioidów i benzodiazepin), nadmiernej sedacji, hipotensji oraz reakcji alergicznych. U pacjentów w podeszłym wieku lub z chorobami towarzyszącymi premedykacja wymaga szczególnej ostrożności i indywidualnego dostosowania dawek leków.

Premedykację można podzielić na kilka typów w zależności od czasu i drogi podania. Premedykacja wieczorna stosowana jest dzień przed zabiegiem, najczęściej w postaci benzodiazepin, aby zapewnić dobry sen. Premedykacja poranna podawana jest 1-2 godziny przed zabiegiem, zwykle drogą doustną lub domięśniową. Z kolei premedykacja bezpośrednia aplikowana jest tuż przed wprowadzeniem do znieczulenia, najczęściej drogą dożylną, dla szybkiego efektu.

Lista leków w tej grupie

  1. 12.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl