Lorabex
Tabletki, 2,5 mg
Produkt leczniczy zawiera lorazepam oraz laktozę jednowodną jako substancję pomocniczą. Jest dostępny w postaci tabletek o różnych dawkach: 0,5 mg, 1 mg oraz 2,5 mg lorazepamu. Stosuje się go krótkotrwale w leczeniu objawowym poważnych zaburzeń lękowych oraz bezsenności związanej z lękiem. Może być również używany jako premedykacja przed zabiegami diagnostycznymi i chirurgicznymi.
- Dawkowanie i sposób podawania
- Działania niepożądane
- Interakcje leku
- Profil bezpieczeństwa leku
- Przeciwwskazania
- Przedawkowanie
- Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
- Skład i postać leku
- Specjalne ostrzeżenia
- Właściwości farmakodynamiczne
- Właściwości farmakokinetyczne
- Wpływ na płodność, ciążę i laktację
- Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
- Wskazania do stosowania
-
Dawkowanie i sposób podawania
Lek Lorabex, zawierający lorazepam, dostępny jest w dawkach 0,5 mg, 1 mg oraz 2,5 mg w formie tabletek, które należy podawać doustnie. Dawkowanie powinno być indywidualnie dostosowane, stosując najmniejszą skuteczną dawkę przez maksymalnie 4 tygodnie, włączając okres stopniowego odstawiania. W terapii zaburzeń lękowych i bezsenności związanej z lękiem zaleca się dawki od 0,5 mg do 2,5 mg na dobę, podawane jednorazowo przed snem lub w dawkach podzielonych. W premedykacji przed zabiegami dawki wynoszą 1-2,5 mg na noc przed operacją oraz 2-4 mg 1-2 godziny przed zabiegiem. U pacjentów w podeszłym wieku, osłabionych oraz z zaburzeniami czynności nerek lub łagodną do umiarkowanej niewydolnością wątroby dawkę należy zmniejszyć o połowę i dostosować indywidualnie. Stosowanie u dzieci poniżej 6 lat jest przeciwwskazane, natomiast u dzieci 6-12 lat i młodzieży 13-18 lat dawki w premedykacji wynoszą odpowiednio 0,5-1 mg (lub 0,05 mg/kg mc.) oraz 1-4 mg podane 1-2 godziny przed zabiegiem.
Stopniowe zwiększanie dawki, rozpoczynając od dawki wieczornej, oraz powolne odstawianie leku są kluczowe w minimalizowaniu ryzyka działań niepożądanych, w tym objawów odstawienia i z odbicia. Lorazepam jest przeciwwskazany u pacjentów z ciężką niewydolnością wątroby oraz wymaga ostrożności u osób z przewlekłą niewydolnością oddechową, gdzie zaleca się stosowanie mniejszych dawek ze względu na ryzyko depresji oddechowej. Tabletki o mocy 1 mg i 2,5 mg posiadają linię podziału, co umożliwia precyzyjne dostosowanie dawki. Całość terapii powinna być regularnie oceniana klinicznie, a przedłużenie leczenia ponad 4 tygodnie wymaga ponownej oceny zasadności kontynuacji.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Dawkowanie i sposób podawania – Lorabex 2,5 mg
-
Działania niepożądane
Lorazepam, dostępny w dawkach 0,5 mg, 1 mg oraz 2,5 mg, wykazuje działanie depresyjne na ośrodkowy układ nerwowy (OUN) w sposób zależny od dawki, co może prowadzić do nasilonej depresji oddechowej przy wyższych dawkach. Lek posiada potencjał uzależniający, a nagłe odstawienie, zwłaszcza po kilku dniach stosowania, może wywołać zespół odstawienia objawiający się m.in. zaburzeniami snu, nasileniem lęku, pobudzeniem, bólami głowy, drgawkami oraz objawami ze strony układu krążenia. Ryzyko wystąpienia tych objawów wzrasta wraz z czasem i dawką terapii, dlatego zaleca się stopniowe zmniejszanie dawki, szczególnie u pacjentów z padaczką lub przyjmujących leki obniżające próg drgawkowy. W trakcie terapii należy monitorować pacjentów pod kątem działań niepożądanych i potencjalnych reakcji nadwrażliwości.
Profil działań niepożądanych lorazepamu obejmuje szeroki zakres objawów, sklasyfikowanych według układów i narządów oraz częstości występowania. Do najczęstszych należą uspokojenie, zmęczenie, senność, ataksja, zawroty głowy oraz zaburzenia widzenia i równowagi. Rzadziej obserwuje się leukopenię, trombocytopenię, reakcje anafilaktyczne, hiponatremię, zespół SIADH, zaburzenia psychiczne (depresja, dezorientacja, reakcje paradoksalne), a także objawy ze strony układu oddechowego (depresja oddechowa, bezdech), żołądkowo-jelitowego (nudności, zaparcia), skóry (wysypka, obrzęk naczynioruchowy) oraz mięśniowo-szkieletowego (osłabienie mięśni). W trakcie leczenia konieczne jest zgłaszanie wszelkich podejrzewanych działań niepożądanych do odpowiednich organów nadzoru farmakologicznego w celu monitorowania bezpieczeństwa stosowania leku.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Działania niepożądane – Lorabex 2,5 mg
agranulocytoza, amnezja, ataksja, benzodiazepina, bezdech senny, ból głowy, depresja oddechowa, depresja OUN, dezorientacja, dysfagia, dyzartria, hiperbilirubinemia, hipertermia, hiponatremia, hipotermia, impotencja, kołatanie serca, leukopenia, lorazepam, nadwrażliwość słuchowa, napad padaczkowy, napad paniki, nasilenie lęku, niedociśnienie, objawy pozapiramidowe, obrzęk naczynioruchowy, obturacyjna choroba płuc, omam, osłabienie mięśni, ośrodkowy układ nerwowy, padaczka, pancytopenia, próg drgawkowy, reakcja anafilaktyczna, reakcja paradoksalna, splątanie, tachykardia, tolerancja lekowa, trombocytopenia, zaburzenia libido, zaburzenia percepcji, zaburzenia snu, zaburzenia widzenia, zawroty głowy, zespół nieadekwatnego wydzielania hormonu antydiuretycznego, zespół odstawienia, żółtaczka -
Profil bezpieczeństwa leku
Lorazepam przenika do mleka matki, co może prowadzić u noworodków do objawów takich jak ospałość i trudności w ssaniu, dlatego stosowanie u kobiet karmiących wymaga dokładnej oceny korzyści i ryzyka oraz monitorowania niemowląt pod kątem działań niepożądanych. U pacjentów starszych zaleca się ostrożność ze względu na zwiększone ryzyko sedacji, osłabienia mięśni i upadków, co wymaga indywidualnego dostosowania dawki. W przypadku zaburzeń czynności nerek konieczne jest stosowanie mniejszych dawek oraz częsta kontrola kliniczna, natomiast u pacjentów z niewydolnością wątroby stosowanie lorazepamu jest przeciwwskazane w ciężkiej niewydolności, a w łagodnej do umiarkowanej wymaga ostrożności i zmniejszenia dawek ze względu na ryzyko encefalopatii.
Podczas terapii lorazepamem pacjenci powinni bezwzględnie unikać prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn, gdyż lek znacząco upośledza zdolności psychomotoryczne, powodując sedację, amnezję i zaburzenia koncentracji. Również łączenie lorazepamu z alkoholem jest zabronione ze względu na potencjalnie niebezpieczne nasilenie działania uspokajającego. Wskazane jest ścisłe przestrzeganie tych zaleceń, aby zapobiec poważnym zdarzeniom niepożądanym i zagrożeniom dla bezpieczeństwa pacjenta.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Profil bezpieczeństwa leku – Lorabex 2,5 mg
-
Przedawkowanie
Przedawkowanie lorazepamu (Lorabex), dostępnego w dawkach 0,5 mg, 1 mg oraz 2,5 mg, prowadzi do depresji ośrodkowego układu nerwowego o różnym nasileniu, od senności i splątania umysłowego po ciężkie objawy takie jak dyzartria, ataksja, depresja oddechowa, śpiączka, a w skrajnych przypadkach zgon. Najczęściej przedawkowanie występuje w połączeniu z alkoholem lub innymi lekami depresyjnymi na OUN, co znacząco zwiększa ryzyko powikłań. Objawy kliniczne dzielą się na łagodne (senność, letarg, dezorientacja) oraz ciężkie (niedociśnienie, reakcje paradoksalne, depresja oddechowa, śpiączka). Zgon jest rzadki i zwykle związany z polipragmazją.
Leczenie przedawkowania lorazepamu wymaga szybkiej oceny stanu pacjenta i wdrożenia odpowiednich działań: wczesne płukanie żołądka i podanie węgla aktywnego mogą ograniczyć wchłanianie leku. Monitorowanie parametrów życiowych jest kluczowe, a w przypadku niedociśnienia można rozważyć noradrenalinę. Dializa ma ograniczoną skuteczność w usuwaniu lorazepamu, ale może eliminować jego metabolity. Flumazenil, antagonista receptorów benzodiazepinowych, może być stosowany u hospitalizowanych pacjentów, jednak z uwagi na ryzyko drgawek i przeciwwskazania (np. po przedawkowaniu trójpierścieniowych leków przeciwdepresyjnych) wymaga ostrożności. Największym zagrożeniem pozostaje depresja oddechowa i sercowo-naczyniowa, zwłaszcza przy współistniejącym spożyciu alkoholu lub innych depresantów OUN.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Przedawkowanie – Lorabex 2,5 mg
antagonista benzodiazepin, antagonista receptorów benzodiazepinowych, ataksja, benzodiazepina, dekontaminacja przewodu pokarmowego, depresja oddechowa, depresja ośrodkowego układu nerwowego, depresja sercowo-naczyniowa, dializa, drgawka, dyzartria, flumazenil, glukuronid lorazepamu, hipotensja, hipotonia, indukcja wymiotów, letarg, lorazepam, niedociśnienie, noradrenalina, płukanie żołądka, reakcja paradoksalna, senność, śpiączka, splątanie umysłowe, spowolnienie psychoruchowe, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, węgiel aktywny, zaburzenie koordynacji ruchowej, zaburzenie mowy, zaburzenie orientacji -
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa lorazepamu obejmują szeroki zakres analiz toksykologicznych, w tym ocenę toksyczności ostrej, podprzewlekłej i przewlekłej, a także badania mutagenności, rakotwórczości oraz wpływu na reprodukcję. W badaniach ostrej toksyczności po podaniu doustnym u zwierząt laboratoryjnych nie stwierdzono szczególnej wrażliwości, co wskazuje na niski potencjał toksyczności przy pojedynczej dawce. Długoterminowe badania przewlekłej toksyczności na szczurach (80 tygodni) i psach (12 miesięcy) nie wykazały istotnych zmian biologicznych, poza rozszerzeniem przełyku u szczurów przy dawce 6 mg/kg mc./dobę, znacznie przekraczającej dawki terapeutyczne u ludzi. Testy mutagenności dały wyniki negatywne, a badania kancerogenności na szczurach i myszach nie wykazały działania rakotwórczego, co potwierdza korzystny profil bezpieczeństwa onkologicznego lorazepamu.
Analizy wpływu lorazepamu na rozwój i reprodukcję przeprowadzono na królikach, szczurach i myszach, nie wykazując efektów teratogennych ani zaburzeń reprodukcyjnych przy standardowym stosowaniu. Jednakże długotrwała ekspozycja matek na benzodiazepiny, w tym lorazepam, wiązała się z zaburzeniami behawioralnymi u potomstwa, co wskazuje na potencjalne ryzyko neurologiczne dla rozwijającego się płodu. W praktyce klinicznej należy zatem zachować ostrożność przy stosowaniu lorazepamu u kobiet w ciąży, uwzględniając możliwe konsekwencje neurobehawioralne u potomstwa przy długotrwałej terapii prenatalnej.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Lorabex 2,5 mg
badanie hematologiczne, badanie histopatologiczne, badanie toksykologiczne, benzodiazepina, działanie kancerogenne, działanie mutagenne, ekspozycja prenatalna, lorazepam, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, rozszerzenie przełyku, test okulistyczny, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, właściwość teratogenna, zaburzenie behawioralne -
Skład i postać leku
Lek Lorabex zawiera substancję czynną lorazepam w dawkach 0,5 mg, 1 mg oraz 2,5 mg, dostępny w formie tabletek o różnej wielkości i kształcie, z możliwością podziału tabletek 1 mg i 2,5 mg na równe dawki. Każda dawka zawiera odpowiednio 34,4 mg, 68,8 mg lub 172,0 mg laktozy jednowodnej. Tabletki zawierają również substancje pomocnicze takie jak powidon, krospowidon, skrobia kukurydziana, celuloza mikrokrystaliczna, karboksymetyloskrobia sodowa, polakrylina potasowa oraz magnezu stearynian, które pełnią funkcje wypełniaczy, środków wiążących, rozsadzających i poślizgowych, zapewniając odpowiednią strukturę i rozpad tabletki w przewodzie pokarmowym.
Produkt jest pakowany w blistry OPA/Aluminium/PVC/Aluminium, chroniące przed światłem i wilgocią, co zapewnia stabilność leku. Okres ważności wynosi 30 miesięcy dla dawki 0,5 mg oraz 27 miesięcy dla dawek 1 mg i 2,5 mg. Lek należy przechowywać w oryginalnym opakowaniu, w temperaturze nieprzekraczającej 25°C, z dala od światła. Nie stwierdzono niezgodności farmaceutycznych ani specjalnych wymagań dotyczących usuwania leku, jednak niewykorzystane resztki powinny być utylizowane zgodnie z lokalnymi przepisami, najlepiej poprzez zwrot do apteki.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Skład i postać leku – Lorabex 2,5 mg
blister leku, celuloza mikrokrystaliczna, karboksymetyloskrobia sodowa, krospowidon, laktoza jednowodna, linia podziału, lorazepam, magnezu stearynian, niezgodność farmaceutyczna, okres ważności leku, polakrylina potasowa, postać farmaceutyczna, powidon, przewód pokarmowy, skrobia kukurydziana, środek poślizgowy, środek rozsadzający, środek wiążący, stabilność leku, substancja wypełniająca -
Specjalne ostrzeżenia
Podczas terapii lorazepamem (preparat Lorabex) należy zwrócić szczególną uwagę na ryzyko ciężkich reakcji nadwrażliwości, w tym anafilaksji i obrzęku naczynioruchowego, które mogą prowadzić do niedrożności dróg oddechowych i zgonu. Benzodiazepiny są przeciwwskazane u pacjentów z historią obrzęku naczynioruchowego po ich podaniu. Lorazepam może wywołać depresję oddechową, zwłaszcza u pacjentów z zaburzeniami układu oddechowego, a także nasilać działanie alkoholu i innych depresantów OUN. Istotne jest ryzyko uzależnienia fizycznego i psychicznego, które może rozwinąć się już po kilku tygodniach stosowania, nawet w dawkach terapeutycznych, szczególnie u osób z historią uzależnień. Nagłe odstawienie leku może wywołać objawy odstawienia, takie jak bóle głowy, lęk, bezsenność, drgawki czy omamy, dlatego zaleca się stopniowe zmniejszanie dawki. Terapia powinna trwać maksymalnie 4 tygodnie, wliczając okres odstawiania.
Jednoczesne stosowanie lorazepamu z opioidami zwiększa ryzyko depresji oddechowej, śpiączki i zgonu, dlatego powinno być ograniczone do sytuacji, gdy brak jest alternatyw. W takich przypadkach należy stosować najmniejszą skuteczną dawkę i monitorować pacjentów pod kątem objawów depresji oddechowej i uspokojenia. Lorazepam może powodować osłabienie mięśni, co wymaga ostrożności u pacjentów z ataksją lub osłabieniem mięśniowym. Lek nie jest wskazany jako monoterapia w zaburzeniach depresyjnych i psychotycznych, gdyż może nasilać objawy depresji i ryzyko samobójstwa. U pacjentów z niewydolnością wątroby (zwłaszcza ciężką) stosowanie lorazepamu jest przeciwwskazane ze względu na ryzyko encefalopatii. Preparat zawiera laktozę jednowodną (np. 68,8 mg w dawce 1 mg), co wyklucza jego stosowanie u pacjentów z nietolerancją galaktozy lub brakiem laktazy. U osób starszych zaleca się stosowanie zmniejszonych dawek ze względu na ryzyko sedacji i upadków.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Specjalne ostrzeżenia – Lorabex
ataksja rdzeniowa, bezsenność z odbicia, depersonalizacja, depresja oddechowa, encefalopatia, hiperrefleksja, jaskra z wąskim kątem przesączania, majaczenie, nadużywanie leków, napad padaczkowy, niedobór laktazy, niedociśnienie, niepamięć następcza, nietolerancja galaktozy, obrzęk naczynioruchowy, osłabienie mięśni, ośrodkowy układ nerwowy, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, reakcja paradoksalna, substancja psychoaktywna, uspokojenie polekowe, uzależnienie fizyczne, zaburzenie czynności układu oddechowego, zaburzenie depresyjne, zaburzenie psychotyczne, zespół odstawienny, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy -
Właściwości farmakodynamiczne
Lorazepam, substancja czynna leku Lorabex, jest benzodiazepiną o kodzie ATC N05BA06, wykazującą szerokie spektrum działania na ośrodkowy układ nerwowy. Jego farmakodynamiczne właściwości obejmują działanie anksjolityczne, sedatywne, hipnotyczne oraz miorelaksacyjne, co czyni go użytecznym w leczeniu stanów lękowych, nadmiernej aktywności psychoruchowej, zaburzeń snu oraz napięcia mięśniowego. Lorazepam działa poprzez modulację receptorów GABA-A, zwiększając powinowactwo GABA i częstotliwość otwierania kanałów chlorkowych, co prowadzi do hiperpolaryzacji neuronów i zmniejszenia ich pobudliwości. Lek charakteryzuje się krótkim lub średnim czasem działania, co ma kluczowe znaczenie przy doborze terapii indywidualnej dla pacjentów o różnych potrzebach klinicznych.
Lorabex dostępny jest w formie tabletek o dawkach 0,5 mg, 1 mg oraz 2,5 mg lorazepamu, zawierających odpowiednio 34,4 mg, 68,8 mg oraz 172,0 mg laktozy jednowodnej. Obecność laktozy jest istotna w kontekście przeciwwskazań u pacjentów z nietolerancją galaktozy, niedoborem laktazy typu Lapp lub zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy. Ze względu na wielokierunkowe działanie lorazepamu oraz ryzyko rozwoju tolerancji i zależności, konieczna jest staranna ocena stosunku korzyści do ryzyka przed rozpoczęciem terapii oraz regularna kontrola jej zasadności podczas leczenia. Dostosowanie dawki do indywidualnych potrzeb pacjenta uwzględnia wskazania kliniczne, wiek, masę ciała oraz odpowiedź na leczenie.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Właściwości farmakodynamiczne – Lorabex 2,5 mg
anksjolityk pochodny benzodiazepiny, benzodiazepina, działanie miorelaksacyjne, działanie nasenne, działanie przeciwlękowe, działanie uspokajające, hiperpolaryzacja błony komórkowej, kanał chlorkowy, kwas gamma-aminomasłowy, lek psycholeptyczny, lorazepam, mięśnie szkieletowe, neuroprzekaźnik hamujący, niedobór laktazy, nietolerancja galaktozy, ośrodkowy układ nerwowy, pobudliwość neuronu, receptor GABA-A, tolerancja lekowa, układ GABA-ergiczny, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy -
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
Lek lorazepam (Lorabex), będący benzodiazepiną, wywiera istotny wpływ na ośrodkowy układ nerwowy, co przekłada się na sedację, amnezję, zaburzenia koncentracji oraz koordynacji ruchowej. Te efekty farmakologiczne znacząco obniżają zdolność pacjenta do bezpiecznego prowadzenia pojazdów mechanicznych i obsługi maszyn. Szczególnie niebezpieczne jest łączenie lorazepamu z alkoholem, które nasila depresję OUN, a także niewystarczający czas snu po przyjęciu leku oraz wyższe dawki, np. 2,5 mg, które powodują silniejsze działanie sedatywne w porównaniu do dawek 0,5 mg i 1 mg. Lekarz powinien poinformować pacjenta o tych ryzykach, zalecić unikanie prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn w przypadku wystąpienia objawów oraz podkreślić absolutny zakaz spożywania alkoholu podczas terapii.
W praktyce klinicznej istotne jest indywidualne dostosowanie dawki lorazepamu, uwzględniając aktywność zawodową pacjenta, zwłaszcza jeśli wymaga ona pełnej sprawności psychomotorycznej (np. kierowcy zawodowi, operatorzy maszyn, piloci). Zaleca się preferowanie niższych dawek (0,5 mg) oraz przyjmowanie leku wieczorem, aby zminimalizować ryzyko zaburzeń w ciągu dnia. Dokumentacja medyczna powinna zawierać potwierdzenie poinformowania pacjenta o wpływie leku na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn. W przypadku pacjentów starszych i wykonujących zawody wysokiego ryzyka wskazane jest monitorowanie nasilenia efektów sedatywnych oraz rozważenie konsultacji z medycyną pracy w celu oceny zdolności do pracy.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Lorabex 2,5 mg
amnezja, benzodiazepiny, dawkowanie leku, działanie depresyjne, efekty sedatywne, interakcje z alkoholem, lorazepam, medycyna pracy, odpowiedzialność cywilna, odpowiedzialność karna, ośrodkowy układ nerwowy, sedacja, sprawność psychomotoryczna, zaburzenia czujności, zaburzenia czynności mięśni, zaburzenia koncentracji -
Wskazania do stosowania
Lorabex, zawierający lorazepam w dawkach 0,5 mg, 1 mg oraz 2,5 mg, jest benzodiazepiną stosowaną głównie w krótkotrwałym leczeniu zaburzeń lękowych o nasileniu poważnym, obezwładniającym lub powodującym skrajne cierpienie, a także w bezsenności o podłożu lękowym. Preparat znajduje również zastosowanie w premedykacji przed zabiegami diagnostycznymi i chirurgicznymi, gdzie redukuje lęk i napięcie, poprawiając współpracę pacjenta. Tabletki o mocy 1 mg i 2,5 mg posiadają linię podziału, co umożliwia precyzyjne dostosowanie dawki, a zawartość laktozy jednowodnej wynosi odpowiednio 34,4 mg, 68,8 mg i 172,0 mg, co jest istotne u pacjentów z nietolerancją laktozy.
Terapia lorazepamem powinna być krótkotrwała, zgodnie z wytycznymi, aby minimalizować ryzyko rozwoju tolerancji, uzależnienia oraz zespołu odstawienia. Dawkowanie musi być indywidualizowane, uwzględniając nasilenie objawów, wiek, masę ciała, współistniejące schorzenia (zwłaszcza wątroby i nerek) oraz potencjalne interakcje lekowe. W premedykacji dawkę i czas podania dostosowuje zespół anestezjologiczny lub lekarz wykonujący procedurę, zapewniając odpowiedni czas na osiągnięcie efektu anksjolitycznego i sedatywnego. U pacjentów z nietolerancją galaktozy lub niedoborem laktazy należy rozważyć alternatywne metody leczenia lub monitorować objawy nietolerancji ze względu na obecność laktozy w preparacie.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Wskazania do stosowania – Lorabex 2,5 mg
benzodiazepiny, bezsenność lękowa, biopsja, działania niepożądane, endoskopia, laktoza jednowodna, lęk przedoperacyjny, lorazepam, niedobór laktazy, nietolerancja galaktozy, nietolerancja laktozy, premedykacja, przygotowanie przedoperacyjne, tolerancja lekowa, uzależnienie lekowe, właściwości anksjolityczne, zabieg chirurgiczny, zaburzenia lękowe, zależność lekowa, zespół anestezjologiczny, zespół odstawienia, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy