bezsenność lękowa

Bezsenność lękowa to zaburzenie snu charakteryzujące się trudnościami z zasypianiem lub utrzymaniem snu, bezpośrednio związane z nasilonym lękiem i niepokojem. Pacjenci doświadczają intruzywnych, niepokojących myśli podczas próby zaśnięcia, co prowadzi do błędnego koła: lęk przed bezsennością nasila problemy ze snem.

W patofizjologii bezsenności lękowej istotną rolę odgrywa nadmierna aktywacja układu współczulnego oraz zaburzenia w funkcjonowaniu osi podwzgórze-przysadka-nadnercza, skutkujące podwyższonym poziomem kortyzolu we krwi. Charakterystyczna jest także hipernadrażliwość ośrodkowego układu nerwowego i zaburzenia wydzielania neuroprzekaźników odpowiedzialnych za regulację cyklu snu i czuwania.

Diagnostyka bezsenności lękowej obejmuje szczegółowy wywiad kliniczny, dziennik snu, polisomnografię oraz ocenę psychologiczną z zastosowaniem standaryzowanych kwestionariuszy oceniających poziom lęku. Różnicowanie musi uwzględniać inne zaburzenia snu, choroby somatyczne oraz pierwotne zaburzenia lękowe.

Leczenie bezsenności lękowej wymaga podejścia wielokierunkowego, obejmującego terapię poznawczo-behawioralną ukierunkowaną na sen (CBT-I), techniki relaksacyjne, higienę snu oraz farmakoterapię. W leczeniu farmakologicznym zastosowanie znajdują wybrane benzodiazepiny, leki z grupy niebenzodiazepinowych agonistów receptora benzodiazepinowego oraz leki przeciwdepresyjne o działaniu sedatywnym, jak trazodon czy mirtazapina.

Powiązane wpisy

  1. 11.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl