Działania niepożądane
Atofab 25 mg

Atomoksetyna, substancja czynna leku Atofab, wykazuje specyficzny profil działań niepożądanych, które różnią się w zależności od grupy wiekowej. W populacji pediatrycznej najczęściej obserwuje się ból głowy (19%), ból brzucha (18%) oraz zmniejszenie łaknienia (16%), przy czym działania te są zazwyczaj przejściowe i rzadko prowadzą do przerwania terapii (częstość rezygnacji odpowiednio 0,1%, 0,2% i 0,0%). U dorosłych najczęstsze działania niepożądane to zmniejszenie łaknienia (14,9%), nudności (26,7%), suchość w jamie ustnej (18,4%), ból głowy (16,3%) oraz bezsenność (11,3%), z przewagą nasilenia łagodnego do umiarkowanego. Istotne jest monitorowanie parametrów sercowo-naczyniowych, gdyż atomoksetyna może powodować przyspieszenie tętna oraz wzrost ciśnienia tętniczego, a także niedociśnienie ortostatyczne (0,2%) i omdlenia (0,8%). U pacjentów z wolno metabolizującym enzymem CYP2D6 obserwuje się większe zmniejszenie masy ciała (średnio 1,1 kg) w porównaniu do osób z prawidłowym metabolizmem (0,6 kg).

Działania niepożądane leku Atofab (atomoksetyna)

Lek Atofab, zawierający jako substancję czynną atomoksetynę w postaci chlorowodorku, wykazuje określony profil działań niepożądanych, które zostały szczegółowo udokumentowane zarówno w badaniach klinicznych, jak i w obserwacjach po wprowadzeniu produktu do obrotu. Należy zwrócić szczególną uwagę na te działania ze względu na ich potencjalny wpływ na bezpieczeństwo i komfort terapii pacjenta.1

Profil bezpieczeństwa u dzieci i młodzieży

W populacji pediatrycznej najczęściej obserwowane działania niepożądane obejmują ból głowy (19%), ból brzucha (18%) oraz zmniejszenie łaknienia (16%). Co istotne, działania te rzadko powodują konieczność przerwania leczenia – częstość rezygnacji wynosi odpowiednio 0,1%, 0,2% i 0,0%. Dolegliwości takie jak ból brzucha i zmniejszenie łaknienia mają zazwyczaj charakter przejściowy.2

U pacjentów pediatrycznych należy zwrócić szczególną uwagę na możliwe opóźnienie przyrostu masy ciała i wzrostu na początku leczenia, związane ze zmniejszeniem łaknienia. Należy jednak podkreślić, że w trakcie długotrwałej terapii, większość pacjentów leczonych atomoksetyną osiąga średnią masę ciała i wzrost przewidywany względem wartości wyjściowych w badanej grupie.3

Inne częste działania niepożądane, obserwowane u około 10-11% pacjentów, to nudności, wymioty i senność. Występują one głównie w pierwszym miesiącu leczenia i mają zazwyczaj charakter łagodny do umiarkowanego, są przejściowe i rzadko prowadzą do przerwania terapii (częstość rezygnacji ≤0,5%).4

Wpływ na układ sercowo-naczyniowy

W badaniach z udziałem zarówno dzieci, jak i dorosłych zaobserwowano, że atomoksetyna może powodować przyspieszenie tętna oraz zwiększenie skurczowego i rozkurczowego ciśnienia tętniczego krwi. Ze względu na wpływ leku na układ noradrenergiczny, u pacjentów zgłaszano również niedociśnienie ortostatyczne (0,2%) oraz omdlenia (0,8%). Należy zachować szczególną ostrożność podczas stosowania leku u pacjentów z chorobami predysponującymi do niedociśnienia.5

Profil bezpieczeństwa u dorosłych

U dorosłych pacjentów działania niepożądane występujące podczas terapii atomoksetyną dotyczą najczęściej układu żołądkowo-jelitowego, układu nerwowego i obejmują zaburzenia psychiczne. Najczęściej zgłaszanymi działaniami niepożądanymi (≥5%) są: zmniejszenie łaknienia (14,9%), bezsenność (11,3%), ból głowy (16,3%), suchość w jamie ustnej (18,4%) oraz nudności (26,7%). Większość z tych działań ma nasilenie łagodne do umiarkowanego.6

Najczęściej zgłaszanymi działaniami niepożądanymi o dużym nasileniu są: nudności, bezsenność, osłabienie i ból głowy. Należy również zwrócić uwagę na zgłoszenia dotyczące zatrzymania moczu lub uczucia parcia na pęcherz, które mogą być potencjalnie związane z przyjmowaniem atomoksetyny.7

Metabolizm i masa ciała

Obserwuje się różnice w wpływie leku na masę ciała w zależności od profilu metabolicznego pacjenta. U osób z wolno metabolizującym enzymem CYP2D6 (PM) zmniejszenie masy ciała jest bardziej wyraźne (średnio 1,1 kg) w porównaniu do osób z prawidłowym metabolizmem (EM), u których średnia utrata masy ciała wynosi 0,6 kg w trakcie badań klinicznych trwających do dziesięciu tygodni.8

Tabelaryczne zestawienie działań niepożądanych

Poniżej przedstawiono szczegółowe zestawienie działań niepożądanych zgłaszanych w trakcie badań klinicznych oraz po wprowadzeniu leku do obrotu, zarówno u dzieci i młodzieży, jak i u dorosłych. Działania te zostały podzielone według klasyfikacji układów i narządów oraz częstości występowania.9

Klasyfikacja układów i narządów Bardzo często (≥1/10) Często (≥1/100 do <1/10) Niezbyt często (≥1/1 000 do <1/100) Rzadko (≥1/10 000 do <1/1 000)
Zaburzenia metabolizmu i odżywiania Zmniejszenie łaknienia Anoreksja (utrata apetytu)
Zaburzenia psychiczne Bezsenność Pobudzenie, zmniejszenie libido, zaburzenia snu, depresja i obniżenie nastroju Zachowania samobójcze, agresja, wrogość i chwiejność emocjonalna
Zaburzenia układu nerwowego Ból głowy Senność, zawroty głowy Parestezje, drżenie Drgawki, dyskineza
Zaburzenia oka Rozszerzenie źrenic Niewyraźne widzenie
Zaburzenia serca Kołatanie serca, tachykardia Wydłużenie odstępu QT
Zaburzenia naczyniowe Objaw Raynauda, niedociśnienie ortostatyczne
Zaburzenia żołądkowo-jelitowe Nudności, suchość w jamie ustnej Ból brzucha, wymioty, zaparcia Niestrawność
Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych Zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych Żółtaczka, zapalenie wątroby, uszkodzenie wątroby
Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej Zapalenie skóry, nadmierne pocenie się Reakcje alergiczne, świąd, wysypka
Zaburzenia nerek i dróg moczowych Trudności z oddawaniem moczu, zatrzymanie moczu
Zaburzenia układu rozrodczego i piersi Zaburzenia erekcji, zaburzenia ejakulacji Opóźniony orgazm, ból miednicy męskiej Priapizm
Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania Zmęczenie, letarg, ból w klatce piersiowej Astenia, drażliwość
Badania diagnostyczne Zwiększenie ciśnienia tętniczego, przyspieszenie tętna Zmniejszenie masy ciała

Szczególne grupy pacjentów i ich narażenie na działania niepożądane

Podczas stosowania atomoksetyny należy zachować szczególną ostrożność u pacjentów z określonymi predyspozycjami do niektórych działań niepożądanych. Dotyczy to zwłaszcza osób z:10

  • Chorobami układu sercowo-naczyniowego – ze względu na możliwy wpływ na ciśnienie tętnicze i tętno
  • Chorobami predysponującymi do niedociśnienia – ryzyko nasilenia objawów
  • Zaburzeniami funkcji wątroby – możliwe nasilenie hepatotoksyczności
  • Zaburzeniami psychicznymi – możliwość nasilenia objawów lub wystąpienia myśli samobójczych
  • Padaczką – ryzyko obniżenia progu drgawkowego

W przypadku pacjentów z wolno metabolizującym enzymem CYP2D6 należy liczyć się z możliwością większego zmniejszenia masy ciała w porównaniu z osobami z normalnym metabolizmem tego enzymu.11

Monitoring bezpieczeństwa podczas terapii

Ze względu na profil działań niepożądanych atomoksetyny, zaleca się regularne monitorowanie następujących parametrów u pacjentów przyjmujących lek Atofab:

  1. Ciśnienie tętnicze i tętno – systematyczna kontrola ze względu na potencjalny wpływ leku na układ sercowo-naczyniowy
  2. Masa ciała i wzrost – szczególnie u dzieci i młodzieży, ze względu na możliwe opóźnienie przyrostu masy ciała i wzrostu
  3. Stan psychiczny – obserwacja pod kątem wystąpienia lub nasilenia objawów depresji, lęku, zachowań samobójczych
  4. Funkcje wątroby – monitorowanie enzymów wątrobowych, zwłaszcza u pacjentów z czynnikami ryzyka uszkodzenia wątroby
  5. Objawy neurologiczne – obserwacja pod kątem zawrotów głowy, omdleń, drgawek

Działania niepożądane wymagające natychmiastowej interwencji

Niektóre działania niepożądane atomoksetyny wymagają szczególnej uwagi i natychmiastowej reakcji medycznej. Należą do nich:12

  • Zachowania samobójcze – myśli lub tendencje samobójcze
  • Drgawki – szczególnie u pacjentów z padaczką w wywiadzie
  • Objawy uszkodzenia wątrobyżółtaczka, znaczne zwiększenie enzymów wątrobowych
  • Priapizm – przedłużająca się, bolesna erekcja
  • Ciężkie reakcje alergiczne – obrzęk, trudności w oddychaniu, wysypka

W przypadku wystąpienia tych objawów należy natychmiast skontaktować się z lekarzem, który podejmie decyzję o dalszym postępowaniu, włącznie z możliwością przerwania leczenia i wdrożenia odpowiedniej terapii.13

  1. 19.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl