Interakcje leku
Atofab 25 mg

Atomoksetyna, metabolizowana głównie przez enzym CYP2D6, wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne, które mają istotne znaczenie kliniczne. Przeciwwskazane jest jednoczesne stosowanie z inhibitorami monoaminooksydazy (IMAO) ze względu na ryzyko przełomu nadciśnieniowego. Inhibitory CYP2D6, takie jak fluoksetyna, paroksetyna, chinidyna czy terbinafina, mogą zwiększyć ekspozycję na atomoksetynę 6-8 krotnie, a maksymalne stężenie w stanie równowagi (Css,max) 3-4 krotnie, co wymaga wolniejszego zwiększania dawki i stosowania niższej dawki docelowej. Ponadto, atomoksetyna może nasilać działanie leków wpływających na układ sercowo-naczyniowy, takich jak salbutamol, powodując możliwe zwiększenie częstości akcji serca i ciśnienia tętniczego, co wymaga monitorowania parametrów hemodynamicznych i ewentualnej modyfikacji dawek.

Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji

Atomoksetyna, jako substancja czynna leku Atofab, wchodzi w liczne interakcje z innymi produktami leczniczymi. Znajomość tych interakcji jest kluczowa dla zapewnienia bezpieczeństwa pacjentów i skuteczności terapii. Poniżej przedstawiono szczegółowy opis mechanizmów interakcji oraz ich znaczenie kliniczne.1

Wpływ innych leków na atomoksetynę

Inhibitory monoaminooksydazy (IMAO) – przeciwwskazane jest jednoczesne stosowanie atomoksetyny z inhibitorami MAO ze względu na ryzyko poważnych interakcji. Jednoczesne podawanie tych leków jest bezwzględnie przeciwwskazane.2

Inhibitory enzymu CYP2D6 (np. selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny – SSRI, takie jak fluoksetyna i paroksetyna, chinidyna, terbinafina) mogą znacząco wpływać na metabolizm atomoksetyny. U pacjentów przyjmujących te leki ekspozycja na atomoksetynę może zwiększyć się 6-8 krotnie, a maksymalne stężenie w stanie równowagi (Css,max) może wzrosnąć 3-4 krotnie. Jest to spowodowane faktem, że atomoksetyna jest metabolizowana przez enzym CYP2D6. W przypadku konieczności jednoczesnego stosowania inhibitorów CYP2D6 zaleca się wolniejsze zwiększanie dawki i stosowanie mniejszej dawki docelowej atomoksetyny.3

Jeśli po ustaleniu optymalnej dawki atomoksetyny zalecono stosowanie inhibitora enzymu CYP2D6 lub przerwano jego podawanie, należy ponownie ocenić odpowiedź kliniczną i tolerancję leku, aby określić potrzebę modyfikacji dawki.4

Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z wolno metabolizującym CYP2D6 podczas jednoczesnego stosowania atomoksetyny i silnych inhibitorów enzymów cytochromu P450 (innych niż CYP2D6), ponieważ ryzyko istotnego klinicznie zwiększenia ekspozycji na atomoksetynę in vivo nie jest dobrze poznane.5

Interakcje z lekami wpływającymi na układ sercowo-naczyniowy

Salbutamol i inni agoniści receptora beta₂ – atomoksetynę należy stosować ostrożnie u pacjentów przyjmujących duże dawki salbutamolu (lub innych agonistów beta₂) w nebulizacji lub ogólnoustrojowo, ze względu na możliwość nasilenia wpływu na układ sercowo-naczyniowy.6

Wyniki badań dotyczące tej interakcji są niejednoznaczne. Ogólnoustrojowe podawanie salbutamolu (600 µg dożylnie przez 2 godziny) w skojarzeniu z atomoksetyną (60 mg dwa razy na dobę przez 5 dni) powodowało zwiększenie częstości akcji serca i ciśnienia krwi. Efekt ten był najbardziej wyraźny na początku jednoczesnego stosowania obu leków, a po 8 godzinach parametry wracały do wartości wyjściowych.7

Natomiast w innym badaniu z udziałem zdrowych dorosłych osób rasy żółtej, z intensywnym metabolizmem atomoksetyny, krótkotrwałe jednoczesne stosowanie atomoksetyny (80 mg raz na dobę przez 5 dni) nie zwiększało wpływu standardowej dawki salbutamolu podawanego w inhalacji (200 µg) na ciśnienie krwi oraz częstość akcji serca. Częstość akcji serca po kilku inhalacjach salbutamolu (800 µg) była podobna zarówno przy stosowaniu atomoksetyny, jak i bez niej.8

Podczas jednoczesnego stosowania atomoksetyny i salbutamolu (lub innego agonisty receptora beta₂) zaleca się monitorowanie częstości akcji serca i ciśnienia tętniczego. W przypadku znaczącego zwiększenia tych parametrów może być konieczna modyfikacja dawek.9

Leki powodujące wydłużenie odstępu QT – jednoczesne stosowanie atomoksetyny z lekami wydłużającymi odstęp QT (takimi jak leki neuroleptyczne, przeciwarytmiczne grupy IA i III, moksyfloksacyna, erytromycyna, metadon, meflochina, trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne, lit, cyzapryd), lekami zaburzającymi równowagę elektrolitową (np. tiazydowe leki moczopędne) oraz inhibitorami CYP2D6 może zwiększać ryzyko wydłużenia odstępu QT.10

Interakcje związane z układem nerwowym

Leki obniżające próg drgawkowy – podczas stosowania atomoksetyny mogą wystąpić napady drgawkowe. Zaleca się ostrożność przy jednoczesnym stosowaniu leków obniżających próg drgawkowy, takich jak:

11

Dodatkowo należy zachować ostrożność podczas zaprzestawania jednoczesnego stosowania benzodiazepin z uwagi na możliwość wystąpienia napadów drgawek po odstawieniu tych leków.12

Interakcje z lekami wpływającymi na ciśnienie krwi

Leki przeciwnadciśnieniowe – atomoksetyna może zmniejszać skuteczność leków stosowanych w leczeniu nadciśnienia poprzez potencjalne podnoszenie ciśnienia tętniczego. Z tego powodu zaleca się ostrożność przy ich jednoczesnym stosowaniu. Należy regularnie kontrolować ciśnienie krwi, a w przypadku znaczących zmian rozważyć modyfikację leczenia.13

Produkty wpływające na ciśnienie – należy zachować ostrożność przy jednoczesnym stosowaniu atomoksetyny i produktów wpływających na ciśnienie lub leków zwiększających ciśnienie krwi (takich jak salbutamol). Konieczne jest uważne monitorowanie ciśnienia tętniczego i w razie istotnych zmian – przeprowadzenie oceny leczenia.14

Interakcje z lekami wpływającymi na noradrenalinę

Ze względu na możliwe addycyjne lub synergistyczne działanie farmakologiczne, należy zachować ostrożność przy jednoczesnym stosowaniu atomoksetyny i leków oddziałujących z noradrenaliną, takich jak:

15

Inne interakcje

Produkty wpływające na pH żołądka – leki zwiększające pH żołądka, takie jak wodorotlenek magnezu, wodorotlenek glinu czy omeprazol, nie wpływają na biodostępność atomoksetyny.16

Produkty silnie wiążące się z białkami osocza – przeprowadzone badania in vitro z atomoksetyną i innymi silnie wiążącymi się lekami w stężeniach terapeutycznych wykazały, że warfaryna, kwas acetylosalicylowy, fenytoina ani diazepam nie wpływają na wiązanie atomoksetyny z albuminą ludzką. Podobnie, atomoksetyna nie wpływa na wiązanie tych związków z albuminą ludzką.17

Interakcje atomoksetyny z alkoholem

Alkohol, będący substancją depresyjną ośrodkowego układu nerwowego, może wchodzić w interakcje z atomoksetyną przede wszystkim poprzez wpływ na funkcje poznawcze i psychomotoryczne. Chociaż specyficzne badania dotyczące interakcji atomoksetyny z alkoholem są ograniczone, należy zwrócić uwagę na następujące potencjalne mechanizmy interakcji i efekty kliniczne:

Mechanizm interakcji atomoksetyna-alkohol

Efekty związane z ośrodkowym układem nerwowym – zarówno atomoksetyna, jak i alkohol mogą wpływać na funkcje poznawcze i psychomotoryczne. Jednoczesne stosowanie może prowadzić do nasilenia działań niepożądanych, takich jak:

  • Zaburzenia koncentracji i uwagi
  • Spowolnienie czasu reakcji
  • Zaburzenia koordynacji ruchowej
  • Senność

Wpływ na układ sercowo-naczyniowy – atomoksetyna może powodować niewielkie zwiększenie ciśnienia tętniczego i przyspieszenie akcji serca. Alkohol, w zależności od dawki, może zarówno obniżać, jak i podwyższać ciśnienie tętnicze. Jednoczesne stosowanie może prowadzić do nieprzewidywalnych efektów hemodynamicznych i zwiększać obciążenie układu sercowo-naczyniowego.

Wpływ na metabolizm – atomoksetyna jest metabolizowana głównie przez enzym CYP2D6. Alkohol jest metabolizowany przede wszystkim przez dehydrogenazę alkoholową i CYP2E1. Chociaż bezpośrednia konkurencja o te same szlaki metaboliczne jest mało prawdopodobna, zarówno alkohol, jak i produkty jego metabolizmu mogą potencjalnie wpływać na funkcję wątroby i tym samym pośrednio modyfikować metabolizm atomoksetyny.

Zalecenia kliniczne dotyczące jednoczesnego stosowania

Ze względu na potencjalne interakcje i brak obszernych badań klinicznych dotyczących jednoczesnego stosowania atomoksetyny i alkoholu, zaleca się:

  1. Poinformowanie pacjentów o potencjalnych zagrożeniach związanych z jednoczesnym przyjmowaniem atomoksetyny i alkoholu
  2. Zalecenie unikania spożywania alkoholu podczas terapii atomoksetyną
  3. W przypadku okazjonalnego spożycia alkoholu – zachowanie szczególnej ostrożności i obserwacja pod kątem nasilonych działań niepożądanych
  4. Monitorowanie parametrów układu sercowo-naczyniowego (ciśnienie tętnicze, częstość akcji serca) u pacjentów, którzy mimo zaleceń spożywają alkohol podczas terapii atomoksetyną

Tabela interakcji atomoksetyny z innymi produktami leczniczymi

Grupa leków/substancja Mechanizm interakcji Efekt kliniczny Poziom istotności interakcji Zalecenia
Inhibitory MAO Zwiększenie stężenia monoamin w synapsach Ryzyko przełomu nadciśnieniowego i innych poważnych reakcji Bardzo wysoki Przeciwwskazane jednoczesne stosowanie
Inhibitory CYP2D6 (fluoksetyna, paroksetyna, chinidyna, terbinafina) Hamowanie metabolizmu atomoksetyny 6-8 krotne zwiększenie ekspozycji na atomoksetynę, 3-4 krotny wzrost Css,max Wysoki Wolniejsze zwiększanie dawki i mniejsza docelowa dawka atomoksetyny
Salbutamol (i inni agoniści receptora beta₂) Addytywny wpływ na układ sercowo-naczyniowy Możliwe zwiększenie częstości akcji serca i ciśnienia tętniczego Umiarkowany Monitorowanie parametrów układu sercowo-naczyniowego, ewentualna modyfikacja dawek
Leki wydłużające odstęp QT (neuroleptyki, leki przeciwarytmiczne IA i III, moksyfloksacyna, erytromycyna, metadon, meflochina, TCA, lit, cyzapryd) Addytywny wpływ na repolaryzację mięśnia sercowego Zwiększone ryzyko wydłużenia odstępu QT i zaburzeń rytmu serca Wysoki Ostrożność, monitorowanie EKG
Leki obniżające próg drgawkowy (TCA, SSRI, neuroleptyki, meflochina, bupropion, tramadol) Addytywny wpływ na obniżenie progu drgawkowego Zwiększone ryzyko napadów drgawkowych Umiarkowany Ostrożność, monitorowanie pod kątem objawów drgawkowych
Leki przeciwnadciśnieniowe Przeciwstawne działanie na ciśnienie tętnicze Zmniejszenie skuteczności leków przeciwnadciśnieniowych Umiarkowany Monitorowanie ciśnienia tętniczego, ewentualna modyfikacja dawek
Leki wpływające na noradrenalinę (imipramina, wenlafaksyna, mirtazapina, pseudoefedryna, fenylefryna) Synergistyczne działanie na układ noradrenergiczny Nasilenie działania obu leków, zwiększone ryzyko działań niepożądanych Umiarkowany Ostrożność, monitorowanie pod kątem działań niepożądanych
Benzodiazepiny (odstawienie) Zwiększona pobudliwość OUN po odstawieniu benzodiazepin Zwiększone ryzyko napadów drgawkowych Umiarkowany Stopniowe odstawianie benzodiazepin
Leki silnie wiążące się z białkami (warfaryna, kwas acetylosalicylowy, fenytoina, diazepam) Konkurencja o miejsca wiązania z albuminami Brak istotnego klinicznie wpływu na wiązanie z białkami Niski Brak szczególnych zaleceń
Leki modyfikujące pH żołądka (wodorotlenek magnezu/glinu, omeprazol) Potencjalna zmiana wchłaniania atomoksetyny Brak wpływu na biodostępność atomoksetyny Niski Brak szczególnych zaleceń
Alkohol Addytywny wpływ depresyjny na OUN Nasilenie działań niepożądanych, zaburzenia funkcji poznawczych i psychomotorycznych Umiarkowany Zalecane unikanie jednoczesnego stosowania
  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl