Dawkowanie i sposób podawania – Ceftazidime Kabi 2000 mg

Dawkowanie i sposób podawania
Ceftazidime Kabi 2000 mg

Ceftazidime Kabi w dawce 2000 mg, dostępny jako proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, wymaga indywidualnego dostosowania dawkowania w zależności od rodzaju zakażenia, wieku pacjenta oraz jego stanu klinicznego. U dorosłych i dzieci o masie ciała ≥40 kg dawki wahają się od 1 do 2 g co 8 godzin w przypadku większości zakażeń, z wyjątkiem mukowiscydozy, gdzie stosuje się 100-150 mg/kg mc./dobę co 8 godzin, do maksymalnie 9 g/dobę. U dzieci <40 kg dawki wynoszą zwykle 100-150 mg/kg mc./dobę w trzech dawkach podzielonych, nie przekraczając 6 g/dobę. W przypadku ciągłej infuzji u dzieci zaleca się dawkę nasycającą 60-100 mg/kg mc., a następnie infuzję 100-200 mg/kg mc./dobę, maksymalnie 6 g/dobę. Noworodki i niemowlęta ≤2 miesięcy otrzymują 25-60 mg/kg mc./dobę w dwóch dawkach, z uwzględnieniem wydłużonego okresu półtrwania leku. U pacjentów powyżej 80 roku życia dawka dobowa nie powinna przekraczać 3 g ze względu na zmniejszony klirens nerkowy.

Pobierz ChPL PDF Ceftazidime Kabi – Proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji – 2000 mg

Dawkowanie i sposób podawania leku Ceftazidime Kabi

Dawkowanie u dorosłych pacjentów
Dawkowanie u dzieci
Szczególne grupy pacjentów
Sposób podawania
Kolejne rozdziały

Wskazania

Substancja czynna

ceftazydym

Kategoria leku

Dawkowanie i sposób podawania leku Ceftazidime Kabi

Ceftazidime Kabi, 2000 mg, w postaci proszku do sporządzania roztworu do wstrzykiwań/infuzji, wymaga odpowiedniego dawkowania w zależności od rodzaju zakażenia, wieku pacjenta oraz jego stanu klinicznego. Poniżej przedstawiono szczegółowe informacje dotyczące dawkowania i sposobu podawania, które należy uwzględnić podczas wywiadu medycznego oraz przekazać pacjentowi.¹

Dawkowanie u dorosłych pacjentów

Dawkowanie ceftazydymu u pacjentów dorosłych i dzieci o masie ciała ≥40 kg zależy od rodzaju zakażenia i jego ciężkości. Lek może być podawany w schemacie przerywanym lub jako ciągła infuzja.²

Zakażenie	Dawka do podania
Zakażenia dolnych dróg oddechowych u pacjentów z mukowiscydozą	100 do 150 mg/kg mc./dobę co 8 godzin, do 9 g na dobę
Gorączka neutropeniczna	2 g co 8 godzin
Szpitalne zapalenie płuc	1 do 2 g co 8 godzin
Bakteryjne zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych	1 do 2 g co 8 godzin
Bakteriemia	1 do 2 g co 8 godzin
Zakażenia kości i stawów	1 do 2 g co 8 godzin
Powikłane zakażenia skóry i tkanek miękkich	1 do 2 g co 8 lub 12 godzin
Powikłane zakażenia wewnątrzbrzuszne	1 do 2 g co 8 lub 12 godzin
Zapalenie otrzewnej związane z dializą u pacjentów poddawanych CAPD	1 do 2 g co 8 lub 12 godzin
Okołooperacyjne zapobieganie zakażeniom dróg moczowych u pacjentów poddanych przezcewkowej resekcji gruczołu krokowego (TURP)	1 g podczas wprowadzenia do znieczulenia i druga dawka podczas wyjmowania cewnika
Przewlekłe ropne zapalenie ucha środkowego	1 g do 2 g co 8 godzin
Złośliwe zapalenie ucha zewnętrznego	1 g do 2 g co 8 godzin

Dawkowanie u dzieci

Dla dzieci o masie ciała <40 kg dawkowanie należy dostosować odpowiednio do wieku oraz rodzaju zakażenia.³

Niemowlęta w wieku >2 miesięcy i dzieci <40 kg

Zakażenie	Dawka zazwyczaj stosowana
Powikłane zakażenia dróg moczowych	100 do 150 mg/kg mc./dobę w trzech dawkach podzielonych, nie więcej niż 6 g/dobę
Przewlekłe ropne zapalenie ucha środkowego	100 do 150 mg/kg mc./dobę w trzech dawkach podzielonych, nie więcej niż 6 g/dobę
Złośliwe zapalenie ucha zewnętrznego	100 do 150 mg/kg mc./dobę w trzech dawkach podzielonych, nie więcej niż 6 g/dobę
Neutropenia u dzieci	150 mg/kg mc./dobę w trzech dawkach podzielonych, nie więcej niż 6 g/dobę
Zakażenia dolnych dróg oddechowych u pacjentów z mukowiscydozą	100 do 150 mg/kg mc./dobę w trzech dawkach podzielonych, nie więcej niż 6 g/dobę
Bakteryjne zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych	100 do 150 mg/kg mc./dobę w trzech dawkach podzielonych, nie więcej niż 6 g/dobę
Bakteriemia	100 do 150 mg/kg mc./dobę w trzech dawkach podzielonych, nie więcej niż 6 g/dobę
Zakażenia kości i stawów	100 do 150 mg/kg mc./dobę w trzech dawkach podzielonych, nie więcej niż 6 g/dobę
Powikłane zakażenia skóry i tkanek miękkich	100 do 150 mg/kg mc./dobę w trzech dawkach podzielonych, nie więcej niż 6 g/dobę
Powikłane zakażenia wewnątrzbrzuszne	100 do 150 mg/kg mc./dobę w trzech dawkach podzielonych, nie więcej niż 6 g/dobę
Zapalenie otrzewnej związane z dializą u pacjentów poddawanych CAPD	100 do 150 mg/kg mc./dobę w trzech dawkach podzielonych, nie więcej niż 6 g/dobę

W przypadku stosowania ciągłej infuzji u dzieci o masie ciała <40 kg z niektórymi zakażeniami (gorączka neutropeniczna, szpitalne zapalenie płuc, zakażenia dolnych dróg oddechowych u pacjentów z mukowiscydozą, bakteryjne zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, bakteriemia, zakażenia kości i stawów, powikłane zakażenia skóry i tkanek miękkich, powikłane zakażenia wewnątrzbrzuszne, zapalenie otrzewnej związane z dializą u pacjentów poddawanych CAPD), zaleca się dawkę nasycającą 60 do 100 mg/kg mc., a następnie ciągłą infuzję w dawce 100 do 200 mg/kg mc./dobę, nie więcej niż 6 g/dobę.⁴

Noworodki i niemowlęta w wieku ≤2 miesięcy

U noworodków i niemowląt w wieku ≤2 miesięcy, dla większości zakażeń zaleca się dawkowanie 25 do 60 mg/kg mc./dobę w dwóch dawkach podzielonych. Należy pamiętać, że w tej grupie wiekowej okres półtrwania ceftazydymu w surowicy może być trzy- do czterokrotnie dłuższy niż u dorosłych pacjentów.⁵

Nie określono bezpieczeństwa stosowania i skuteczności ceftazydymu podawanego w ciągłej infuzji u noworodków i niemowląt w wieku ≤2 miesięcy.⁶

Szczególne grupy pacjentów

Pacjenci w podeszłym wieku

Ze względu na związany z wiekiem, zmniejszony klirens ceftazydymu u pacjentów w podeszłym wieku, dobowa dawka u pacjentów w wieku powyżej 80 lat nie powinna zazwyczaj przekraczać 3 g.⁷

Zaburzenia czynności wątroby

Dostępne dane nie wskazują na potrzebę zmiany dawkowania w łagodnych lub umiarkowanych zaburzeniach czynności wątroby. Brak danych z badań dotyczących pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby. Zalecana jest ścisła obserwacja kliniczna bezpieczeństwa i skuteczności stosowania produktu leczniczego.⁸

Zaburzenia czynności nerek

Ceftazydym jest wydalany przez nerki w postaci niezmienionej. Dlatego u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek należy zmniejszyć jego dawkę. Należy podać początkową dawkę nasycającą 1 g ceftazydymu. Dawki podtrzymujące należy dostosować do klirensu kreatyniny.⁹

Klirens kreatyniny (ml/min.)	Przybliżone stężenie kreatyniny w surowicy µmol/l (mg/dl)	Zalecana pojedyncza dawka ceftazydymu (g)	Częstość dawkowania (w godzinach)
50-31	150-200 (1,7-2,3)	1,0	12
30-16	200-350 (2,3-4,0)	1,0	24
15-6	350-500 (4,0-5,6)	0,5	24
<5	>500 (>5,6)	0,5	48

U pacjentów z ciężkimi zakażeniami, należy zwiększyć pojedynczą dawkę produktu leczniczego o 50% lub zwiększyć częstość dawkowania.¹⁰

U dzieci z zaburzeniami czynności nerek klirens kreatyniny należy obliczać uwzględniając powierzchnię ciała lub beztłuszczową masę ciała.¹¹

Klirens kreatyniny (ml/min.)**	Przybliżone stężenie kreatyniny w surowicy* µmol/l (mg/dl)	Zalecana pojedyncza dawka ceftazydymu (mg/kg mc.)	Częstość dawkowania (w godzinach)
50-31	150-200 (1,7-2,3)	25	12
30-16	200-350 (2,3-4,0)	25	24
15-6	350-500 (4,0-5,6)	12,5	24
<5	>500 (>5,6)	12,5	48

* Wartości stężenia kreatyniny w surowicy są wartościami wskaźnikowymi, które mogą nie wskazywać tego samego stopnia zmniejszenia czynności nerek u pacjentów ze zmniejszoną czynnością nerek.
** Oszacowany na podstawie powierzchni ciała lub zmierzony.¹²

Pacjenci poddawani hemodializie

Okres półtrwania ceftazydymu w surowicy podczas hemodializy wynosi od 3 do 5 godzin. Po zakończeniu każdej hemodializy zaleca się podanie dawki podtrzymującej ceftazydymu.¹³

Pacjenci poddawani dializie otrzewnowej

Ceftazydym można stosować u pacjentów poddawanych dializie otrzewnowej i w ciągłej ambulatoryjnej dializie otrzewnowej (CAPD). Oprócz podawania ceftazydymu dożylnie, można go podawać również w płynie dializacyjnym (zwykle 125 do 250 mg na 2 litry płynu do dializy).¹⁴

Pacjentom z niewydolnością nerek poddawanym ciągłej tętniczo-żylnej hemodializie lub wysokoprzepływowej hemofiltracji na oddziałach intensywnej terapii: 1 g ceftazydymu na dobę w dawce jednorazowej lub w dawkach podzielonych. U pacjentów poddawanych niskoprzepływowej hemofiltracji dawkowanie jest takie, jak zalecane w zaburzeniach czynności nerek.¹⁵

Pacjenci poddawani żylno-żylnej hemofiltracji

Resztkowa czynność nerek (klirens kreatyniny w ml/min)	Dawka podtrzymująca (mg) w zależności od szybkości ultrafiltracji (ml/min.)
	5	16,7	33,3	50
0	250	250	500	500
5	250	250	500	500
10	250	500	500	750
15	250	500	500	750
20	500	500	500	750

Dawkę podtrzymującą należy podawać co 12 godzin.¹⁶

Pacjenci poddawani żylno-żylnej hemodializie

Klirens kreatyniny (ml/min.)	Przybliżone stężenie kreatyniny w surowicy µmol/l (mg/dl)	Częstość dawkowania (w godzinach)
50-31	150-200 (1,7-2,3)	Dawka nasycająca 2 g, a następnie 1 g do 3 g na 24 godziny
30-16	200-350 (2,3-4,0)	Dawka nasycająca 2 g, a następnie 1 g na 24 godziny
≤15	>350 (>4,0)	Nieokreślona

Dawkę podtrzymującą należy podawać co 12 godzin.¹⁷

Sposób podawania

Ceftazydym podaje się we wstrzyknięciu albo infuzji dożylnej lub głębokim wstrzyknięciu domięśniowym. Zalecane miejsca podania domięśniowego to górny, zewnętrzny kwadrant mięśnia pośladkowego większego lub boczna część uda. Roztwory ceftazydymu można podawać bezpośrednio do żyły lub przez zestaw do infuzji, jeżeli pacjent otrzymuje płyny pozajelitowo.¹⁸

Podstawową zalecaną drogą podania jest wstrzyknięcie dożylne lub ciągła infuzja dożylna. Podanie domięśniowe należy rozważyć jedynie, gdy podanie dożylne nie jest możliwe lub jest mniej właściwe dla pacjenta.¹⁹

Dawka zależy od ciężkości zakażenia, wrażliwości drobnoustrojów, miejsca i rodzaju zakażenia oraz od wieku i czynności nerek pacjenta.²⁰

Kolejne rozdziały

Zapraszamy do dalszego czytania naszego leksykonu.

Wybierz kolejny rozdział z menu poniżej, aby otworzyć nową podstronę kompedium wiedzy i uzyskać szczegółowe informację o leku, substancji lub chorobie.