Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Pregabalin Reddy 300 mg
Dane przedkliniczne pregabaliny, substancji czynnej preparatu Pregabalin Reddy, wskazują na dobry profil bezpieczeństwa w dawkach odpowiadających klinicznym u ludzi. W badaniach na szczurach i małpach zaobserwowano wpływ na ośrodkowy układ nerwowy (zmniejszona/nadmierna aktywność, ataksja) przy dawkach wielokrotnie przekraczających dawki terapeutyczne. U starszych szczurów albinotycznych zanotowano zanik siatkówki przy ekspozycji ≥5-krotnie wyższej niż u ludzi. Brak działania teratogennego potwierdzono u myszy, szczurów i królików, natomiast toksyczność płodowa występowała tylko przy dawkach znacznie przekraczających ludzkie. Wpływ na płodność i parametry nasienia u szczurów był obserwowany jedynie przy ekspozycji znacznie wyższej niż terapeutyczna i miał charakter przemijający. Badania genotoksyczności wykazały brak działania mutagennego, a badania karcynogenności u szczurów nie wykazały wzrostu częstości guzów nawet przy ekspozycji 24-krotnie przekraczającej dawkę 600 mg/dobę stosowaną u ludzi. U myszy zaobserwowano wzrost częstości naczyniakomięsaka krwionośnego przy wysokich dawkach, co wiązano z mechanizmem specyficznym dla tego gatunku.
Wprowadzenie do danych przedklinicznych
Dane przedkliniczne dotyczące pregabaliny, substancji czynnej preparatu Pregabalin Reddy, obejmują szereg badań przeprowadzonych na zwierzętach laboratoryjnych. Badania te miały na celu ocenę bezpieczeństwa stosowania leku przed rozpoczęciem badań klinicznych z udziałem ludzi i dostarczają istotnych informacji na temat potencjalnych zagrożeń związanych ze stosowaniem pregabaliny.1
Tolerancja i wpływ na ośrodkowy układ nerwowy
W konwencjonalnych farmakologicznych badaniach bezpieczeństwa wykazano, że pregabalina była dobrze tolerowana przez zwierzęta w zakresie dawek odpowiadających dawkom stosowanym klinicznie u ludzi. Jednak w badaniach toksyczności z zastosowaniem dawek wielokrotnych, przeprowadzonych u szczurów i małp, zaobserwowano istotny wpływ na ośrodkowy układ nerwowy. Objawiało się to w postaci zmniejszonej aktywności, nadmiernej aktywności oraz ataksji.2
Wpływ na siatkówkę
Interesującym spostrzeżeniem z badań długoterminowych było działanie pregabaliny na siatkówkę oka. U starszych szczurów albinotycznych często obserwowano zwiększoną częstość występowania zaniku siatkówki po długotrwałej ekspozycji na dawki pregabaliny 5-krotnie lub więcej przekraczające średnią ekspozycję u ludzi stosujących maksymalne dawki kliniczne.3
Wpływ na rozród i teratogenność
Badania na zwierzętach nie wykazały działania teratogennego pregabaliny u myszy, szczurów i królików. Oznacza to, że substancja nie powodowała wad rozwojowych u płodów zwierząt doświadczalnych w standardowych warunkach badawczych.4
Jednakże toksyczność względem płodów zaobserwowano u szczurów i królików, ale wyłącznie po zastosowaniu dawek istotnie większych od tych stosowanych u ludzi. W badaniach dotyczących toksyczności prenatalnej i pourodzeniowej pregabalina wywoływała zaburzenia rozwojowe u młodych szczurów przy ekspozycji ponad 2 razy większej od maksymalnej, zalecanej ekspozycji u człowieka.Wpływ na płodność
Badania przedkliniczne wykazały również niekorzystny wpływ na płodność zarówno samców, jak i samic szczurów, jednak tylko w przypadku ekspozycji znacznie przekraczającej ekspozycję leczniczą u ludzi. U samców szczurów zaobserwowano niekorzystny wpływ na narządy rozrodcze i parametry nasienia, jednak efekt ten był przemijający i występował wyłącznie przy ekspozycji znacznie przekraczającej ekspozycję terapeutyczną lub był związany z samoistnymi procesami zwyrodnieniowymi w męskich narządach rozrodczych u szczurów. Z tego powodu uznano te działania za nieistotne klinicznie lub mające minimalne znaczenie kliniczne.6 W kompleksowych badaniach przeprowadzonych zarówno in vitro, jak i in vivo wykazano, że pregabalina nie wykazuje działania genotoksycznego.7 Dwuletnie badania karcynogenności pregabaliny przeprowadzono na szczurach i myszach. U szczurów nie zaobserwowano występowania guzów nawet przy ekspozycji 24-krotnie przekraczającej średnią ekspozycję u ludzi po zastosowaniu maksymalnej zalecanej dawki dobowej 600 mg.8 Natomiast u myszy nie obserwowano zwiększenia częstości występowania guzów przy ekspozycji porównywalnej do średniej ekspozycji u ludzi, jednak przy większych ekspozycjach odnotowano zwiększenie częstości występowania naczyniakomięsaka krwionośnego (haemangiosarcoma). Wśród niegenotoksycznych mechanizmów powstawania guzów u myszy wywołanych przez pregabalinę wymienia się zmiany dotyczące płytek krwi i związaną z nimi proliferację komórek śródbłonka. Co istotne, w obserwacji krótkoterminowej i ograniczonej długoterminowej obserwacji klinicznej zmiany płytek krwi nie występowały u szczurów ani u ludzi. Dlatego nie ma dowodów, na podstawie których można by wnioskować o zwiększonym ryzyku karcynogennym u ludzi.9 Szczególną uwagę poświęcono badaniom wpływu pregabaliny na organizmy młodych zwierząt. Rodzaje toksyczności obserwowane u młodych szczurów nie różniły się jakościowo od tych obserwowanych u szczurów dorosłych, jednakże stwierdzono, że młode osobniki są bardziej wrażliwe na działanie leku.10 Po zastosowaniu dawek terapeutycznych u młodych szczurów obserwowano następujące objawy kliniczne dotyczące OUN: Wpływ na cykl rozrodczy u młodych szczurów obserwowano po dawkach 5-krotnie przekraczających ekspozycję u ludzi.11 Interesujące wyniki uzyskano w badaniach wpływu pregabaliny na funkcje słuchowe u młodych szczurów. U osobników eksponowanych na dawkę ponad dwukrotnie przekraczającą ekspozycję u ludzi obserwowano osłabienie reakcji na dźwięk 1-2 tygodnie po ekspozycji. Efekt ten miał charakter przejściowy, ponieważ dziewięć tygodni po ekspozycji nie był już widoczny.12 Dane przedkliniczne dotyczące pregabaliny, zawartej w preparacie Pregabalin Reddy, wskazują na akceptowalny profil bezpieczeństwa w dawkach stosowanych klinicznie. Większość obserwowanych efektów niepożądanych występowała przy ekspozycjach znacznie przekraczających ekspozycję terapeutyczną u ludzi. Przeprowadzone badania wykazały brak działania genotoksycznego i teratogennego, a potencjalne ryzyko karcynogenne jest oceniane jako niskie. Szczególnej uwagi wymagają jednak dane dotyczące wpływu na organizmy młode oraz potencjalne efekty przy długotrwałej ekspozycji na wysokie dawki leku.13Genotoksyczność i potencjał karcynogenny
Wpływ na organizmy młode
Wpływ na reakcje słuchowe
Podsumowanie danych przedklinicznych
Badane parametry
Gatunki zwierząt
Główne obserwacje
Istotność kliniczna
Tolerancja ogólna
Szczury, małpy
Dobra tolerancja w dawkach klinicznych
Wysoka
Wpływ na OUN
Szczury, małpy
Zmniejszona/nadmierna aktywność, ataksja
Średnia – widoczne w wysokich dawkach
Efekt siatkówkowy
Szczury albinotyczne
Zanik siatkówki przy ekspozycji >5x ludzkiej
Niska – specyficzna dla albinizmu
Teratogenność
Myszy, szczury, króliki
Brak działania teratogennego
Wysoka
Toksyczność dla płodu
Szczury, króliki
Przy dawkach znacznie przekraczających ludzkie
Niska
Wpływ na płodność
Szczury
Niekorzystny przy ekspozycji znacznie wyższej niż terapeutyczna
Minimalna lub brak
Genotoksyczność
Badania in vitro i in vivo
Brak działania genotoksycznego
Wysoka
Karcynogenność
Szczury, myszy
Brak guzów u szczurów, u myszy naczyniakomięsak przy wysokich dawkach
Średnia – mechanizm specyficzny dla myszy
Wpływ na młode organizmy
Szczury
Zwiększona wrażliwość, zaburzenia OUN i wzrostu
Średnia – efekty przejściowe
Kolejne rozdziały
Zapraszamy do dalszego czytania naszego leksykonu.
Wybierz kolejny rozdział z menu poniżej, aby otworzyć nową podstronę kompedium wiedzy i uzyskać szczegółowe informację o leku, substancji lub chorobie.
- Dawkowanie i sposób podawania
- Działania niepożądane
- Interakcje leku
- Profil bezpieczeństwa leku
- Przeciwwskazania
- Przedawkowanie
- Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
- Skład i postać leku
- Specjalne ostrzeżenia
- Właściwości farmakodynamiczne
- Właściwości farmakokinetyczne
- Wpływ na płodność, ciążę i laktację
- Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
- Wskazania do stosowania