Specjalne ostrzeżenia
Febuxostat MSN

Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania febuksostatu

Febuksostat wymaga szczególnej uwagi medycznej oraz przestrzegania określonych środków ostrożności podczas stosowania. Poniżej przedstawiono szczegółowe informacje na temat potencjalnych niebezpieczeństw oraz zasad bezpiecznego stosowania tego produktu leczniczego.¹

Ryzyko sercowo-naczyniowe w leczeniu przewlekłej hiperurykemii

U pacjentów z istniejącymi wcześniej ciężkimi chorobami układu sercowo-naczyniowego (takimi jak zawał mięśnia sercowego, udar mózgu lub niestabilna dławica piersiowa) stosowanie febuksostatu wymaga szczególnej ostrożności. W badaniu CARES, przeprowadzonym po wprowadzeniu leku na rynek, zaobserwowano większą liczbę zgonów z przyczyn sercowo-naczyniowych u pacjentów leczonych febuksostatem w porównaniu do tych przyjmujących allopurynol. Natomiast w późniejszym badaniu FAST stwierdzono, że częstość występowania zdarzeń sercowo-naczyniowych (zarówno śmiertelnych, jak i nieprowadzących do zgonu) była podobna dla obu leków.²

Pacjenci z grupy ryzyka sercowo-naczyniowego wymagają regularnego monitorowania w trakcie leczenia febuksostatem. Bezwzględnie konieczna jest uważna obserwacja kliniczna w tej populacji pacjentów.³

Monitorowanie pacjentów z ryzykiem zespołu rozpadu guza (TLS)

Pacjenci poddawani chemioterapii z powodu nowotworów krwi, u których występuje umiarkowane do wysokiego ryzyko zespołu rozpadu guza (TLS), wymagają ścisłego monitorowania czynności serca podczas terapii febuksostatem, jeżeli jest to uzasadnione klinicznie.⁴

Alergia i nadwrażliwość na febuksostat

Po wprowadzeniu febuksostatu do obrotu odnotowano rzadkie przypadki ciężkich reakcji alergicznych i/lub nadwrażliwości, które mogą zagrażać życiu pacjenta. Do zgłaszanych reakcji należą:⁵

• Zespół Stevensa-Johnsona
• Toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka
• Ostre reakcje anafilaktyczne
• Wstrząs anafilaktyczny

Większość tych poważnych reakcji występowała w ciągu pierwszych miesięcy leczenia. W niektórych przypadkach (choć nie u wszystkich pacjentów) wcześniej stwierdzano zaburzenia czynności nerek i/lub nadwrażliwość na allopurynol.⁶

Odnotowano także przypadki reakcji polekowej z eozynofilią i objawami ogólnymi (DRESS), które mogą być związane z:⁷

• Gorączką
• Zaburzeniami hematologicznymi
• Zaburzeniami czynności nerek
• Zaburzeniami czynności wątroby

Konieczne jest poinformowanie pacjenta o możliwych objawach przedmiotowych i podmiotowych reakcji alergicznych oraz ścisłe monitorowanie pod kątem ich wystąpienia. W przypadku pojawienia się ciężkich reakcji nadwrażliwości, w tym zespołu Stevensa-Johnsona, leczenie febuksostatem należy natychmiast przerwać. Wczesne odstawienie leku wiąże się z lepszym rokowaniem.⁸

Bezwzględnie przeciwwskazane jest ponowne włączenie leczenia febuksostatem u pacjenta, u którego wystąpiła wcześniej reakcja alergiczna lub nadwrażliwości, w tym zespół Stevensa-Johnsona, ostra reakcja anafilaktyczna i/lub wstrząs.⁹

Ostre napady dny (zaostrzenie dny moczanowej)

Rozpoczęcie leczenia febuksostatem powinno nastąpić dopiero po całkowitym ustąpieniu ostrego napadu dny moczanowej. Zmiana stężenia kwasu moczowego w surowicy, wynikająca z uwolnienia moczanu ze złogów w tkankach, może prowadzić do zaostrzenia dny moczanowej w początkowym okresie terapii.¹⁰

Aby zmniejszyć ryzyko zaostrzeń, zaleca się stosowanie profilaktyki:¹¹

• Niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ) lub
• Kolchicyna

Profilaktykę należy stosować przez co najmniej 6 miesięcy od rozpoczęcia leczenia febuksostatem. W przypadku wystąpienia zaostrzenia dny w trakcie leczenia, nie należy przerywać terapii febuksostatem. Zaostrzenie można leczyć równocześnie w sposób dostosowany do indywidualnych potrzeb pacjenta.¹²

Warto podkreślić, że stałe, długotrwałe leczenie febuksostatem prowadzi do zmniejszenia częstości i nasilenia zaostrzeń dny moczanowej.¹³

Ryzyko odkładania się złogów ksantyny

U pacjentów ze znacznie przyspieszonym tempem wytwarzania moczanu może dojść do wzrostu bezwzględnego stężenia ksantyny w moczu, co w rzadkich przypadkach może prowadzić do odkładania się jej złogów w drogach moczowych. Dotyczy to szczególnie pacjentów z:¹⁴

• Nowotworami złośliwymi
• Pacjentów w trakcie leczenia przeciwnowotworowego
• Zespołem Lescha-Nyhana

Zjawiska odkładania się złogów ksantyny nie zaobserwowano w głównym badaniu klinicznym febuksostatu stosowanego w zespole rozpadu guza (TLS). Ze względu na brak doświadczenia, nie zaleca się stosowania febuksostatu u pacjentów z zespołem Lescha-Nyhana.¹⁵

Interakcja z merkaptopuryną/azatiopryną

Nie zaleca się jednoczesnego stosowania febuksostatu z merkaptopuryną lub azatiopryną. Febuksostat hamuje oksydazę ksantynową, co może prowadzić do zwiększenia stężenia tych leków w osoczu i w konsekwencji spowodować poważną toksyczność.¹⁶

Jeśli nie można uniknąć równoczesnego stosowania tych leków, zaleca się zmniejszenie dawki merkaptopuryny/azatiopryny do 20% lub mniej wcześniej zalecanej dawki. Ta redukcja ma na celu uniknięcie możliwych reakcji hematologicznych.¹⁷

Pacjenci przyjmujący jednocześnie febuksostat i merkaptopurynę/azatioprynę wymagają ścisłego monitorowania. Dawka merkaptopuryny/azatiopryny powinna być dostosowywana na podstawie oceny odpowiedzi terapeutycznej oraz wystąpienia ewentualnych działań toksycznych.¹⁸

Pacjenci po przeszczepach narządów

Z uwagi na brak wystarczającego doświadczenia klinicznego, nie zaleca się stosowania febuksostatu u pacjentów po przeszczepach narządów.¹⁹

Teofilina

Badania u zdrowych ochotników wykazały, że jednoczesne podanie febuksostatu w dawce 80 mg i pojedynczej dawki 400 mg teofiliny nie powoduje interakcji farmakokinetycznych. Febuksostat w dawce 80 mg może być bezpiecznie stosowany u pacjentów leczonych równocześnie teofiliną, bez ryzyka wzrostu stężenia teofiliny w osoczu.²⁰

Brak jednak danych dotyczących interakcji teofiliny z febuksostatem w dawce 120 mg, dlatego w takim przypadku zaleca się zachowanie ostrożności.²¹

Zaburzenia wątroby

W trakcie połączonych badań klinicznych fazy 3 zaobserwowano łagodne zaburzenia w wynikach testów czynnościowych wątroby u 5,0% pacjentów leczonych febuksostatem. Zaleca się wykonanie testów czynnościowych wątroby przed rozpoczęciem leczenia febuksostatem, a następnie kontynuowanie ich okresowo, zgodnie z oceną kliniczną.²²

Zaburzenia tarczycy

W długotrwałych otwartych badaniach rozszerzonych u pacjentów długotrwale leczonych febuksostatem obserwowano podwyższone stężenia hormonu tyreotropowego (TSH) powyżej 5,5 μIU/ml. Zaleca się zachowanie ostrożności podczas stosowania febuksostatu u pacjentów z zaburzeniami czynności tarczycy.²³

Substancje pomocnicze – ostrzeżenia

Laktoza

Tabletki febuksostatu zawierają laktozę. Pacjenci z rzadkimi, dziedzicznymi zaburzeniami, takimi jak:²⁴

• Nietolerancja galaktozy
• Niedobór laktazy
• Zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy

nie powinni stosować tego produktu leczniczego.

Zawartość sodu

Febuksostat MSN w dawce 120 mg zawiera mniej niż 1 mmol sodu (23 mg) na tabletkę powlekaną, co oznacza, że produkt zasadniczo „nie zawiera sodu”.²⁵