toksoid błoniczy
Toksoid błoniczy to zmodyfikowana toksyna błonicza (pochodząca od bakterii Corynebacterium diphtheriae), która została pozbawiona właściwości toksycznych, ale zachowała zdolność do wywoływania odpowiedzi immunologicznej. Jest to kluczowy składnik szczepionek przeciw błonicy, stosowanych zarówno w szczepieniach pierwotnych u niemowląt, jak i dawkach przypominających u dzieci starszych i dorosłych.
Proces otrzymywania toksoidu błoniczego polega na inaktywacji toksyny błoniczej za pomocą formaldehydu lub innych metod chemicznych, co prowadzi do utraty jej toksyczności przy zachowaniu antygenowości. Po podaniu organizm rozpoznaje toksoid jako obcy antygen i wytwarza przeciwciała, które w przyszłości będą chronić przed działaniem prawdziwej toksyny błoniczej.
W praktyce klinicznej toksoid błoniczy rzadko występuje jako monowalentna szczepionka, częściej jest składnikiem szczepionek skojarzonych, takich jak DTP (błonica-tężec-krztusiec) czy szczepionki pięcio- lub sześciowalentne. Skuteczność ochrony po pełnym cyklu szczepień z użyciem toksoidu błoniczego szacuje się na 95-98%, przy czym dla utrzymania odporności zaleca się dawki przypominające co 10 lat.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Tetraxim 1 dawka (0,5 ml)
Szczepionka TETRAXIM jest adsorbowaną na wodorotlenku glinu (0,3 mg Al³⁺) wieloskładnikową szczepionką przeznaczoną do profilaktyki błonicy, tężca, krztuśca oraz poliomyelitis u niemowląt i dzieci od 2. miesiąca życia. Jedna dawka 0,5 ml zawiera m.in. toksoid błoniczy ≥20 j.m. (30 Lf), toksoid tężcowy ≥40 j.m. (10 Lf), 25 µg toksoidu krztuścowego i hemaglutyniny włókienkowej oraz inaktywowane antygeny wirusa polio typów 1, 2 i 3 w ilościach odpowiednio 29, 7 i 26 jednostek antygenu D. Szczepionka zawiera bezkomórkowy składnik krztuścowy (aP), co zmniejsza ryzyko odczynów poszczepiennych w porównaniu do szczepionek pełnokomórkowych. Może zawierać śladowe ilości glutaraldehydu, neomycyny, streptomycyny, polimyksyny B oraz 12,5 µg fenyloalaniny na dawkę.
Bordetella pertussis, choroba Heinego-Medina, Clostridium tetani, Corynebacterium diphtheriae, hemaglutynina włókienkowa, immunogenność, niepożądany odczyn poszczepienny, poliomyelitis, szczepienie pierwotne, szczepienie uzupełniające, szczepionka wieloskładnikowa, toksoid błoniczy, toksoid krztuścowy, toksoid tężcowy, układ immunologiczny, wirus polio, wodorotlenek glinu - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – d-Szczepionka błonicza adsorbowana nie mniej niż 5 j.m. toksoidu błoniczego/0,5 ml; 1 dawka (0,5 ml)
Ocena wpływu d-Szczepionki błoniczej adsorbowanej, zawierającej toksoid błoniczy w dawce ≥5 j.m. w 0,5 ml dawce, na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn wykazuje brak istotnego wpływu na funkcje psychomotoryczne pacjenta. Preparat, będący białą lub prawie białą jednorodną zawiesiną adsorbowaną na wodorotlenku glinu (≤0,5 mg Al³⁺), nie powoduje działań niepożądanych zaburzających koncentrację, koordynację wzrokowo-ruchową ani inne zdolności niezbędne do bezpiecznego prowadzenia pojazdów mechanicznych czy obsługi maszyn. Informacje te są potwierdzone w charakterystyce produktu leczniczego i stanowią istotny element bezpieczeństwa terapii.
- Leksykon substancji czynnych
Toksoid – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Przedkliniczna ocena bezpieczeństwa szczepionki Pentaxim, zawierającej toksoidy błoniczy (≥20 j.m., 30 Lf) i tężcowy (≥40 j.m., 10 Lf), antygeny krztuśca, inaktywowane wirusy poliomyelitis oraz polisacharyd Haemophilus influenzae typu b, wykazała brak istotnej toksyczności ostrej. Toksoidy poddane inaktywacji i adsorbowane na 0,3 mg Al³⁺ wodorotlenku glinu uwodnionego zachowały właściwości immunogenne przy jednoczesnym bezpieczeństwie farmakokinetycznym. Badania toksyczności po podaniu wielokrotnym oraz tolerancji miejscowej nie ujawniły znaczących działań niepożądanych, co potwierdza długoterminowe bezpieczeństwo stosowania szczepionki.
antygen krztuśca, fenyloalanina, fenyloketonuria, glutaraldehyd, inaktywowany wirus poliomyelitis, neomycyna, niepożądana reakcja miejscowa, polisacharyd Haemophilus influenzae, szczepionka Pentaxim, toksoid błoniczy, toksoid błoniczy i tężcowy, toksoid tężcowy, toksyczność ostra, toksyczność po podaniu wielokrotnym, tolerancja miejscowa, właściwość immunogenna, wodorotlenek glinu uwodniony - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Adacel Polio 0,5 ml
Szczepionka ADACEL POLIO, zawierająca toksoid błoniczy (≥2 j.m.), toksoid tężcowy (≥20 j.m.), antygeny krztuśca (toksoid krztuścowy 2,5 µg, hemaglutynina włókienkowa 5 µg, pertaktyna 3 µg, fimbrie typ 2 i 3 po 5 µg) oraz inaktywowane wirusy polio typów 1, 2 i 3, jest adsorbowaną zawiesiną na fosforanie glinu (1,5 mg, 0,33 mg Al³⁺). Producent nie przeprowadził specyficznych badań oceniających wpływ preparatu na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn, jednak na podstawie profilu bezpieczeństwa i obserwacji klinicznych deklaruje brak istotnego wpływu na zdolności psychomotoryczne. W praktyce klinicznej lekarz powinien poinformować pacjenta o braku dedykowanych badań, ocenie klinicznej wskazującej na nieistotny wpływ oraz o możliwości indywidualnych reakcji organizmu, które mogą wymagać zachowania ostrożności w pierwszych godzinach po szczepieniu.
albumina surowicy bydlęcej, antygen krztuśca, błonica tężec krztusiec, fimbrie, formaldehyd, fosforan glinu, glutaraldehyd, hemaglutynina włókienkowa, inaktywowany wirus polio, neomycyna, pertaktyna, polimyksyna B, poliomyelitis inaktywowany, reakcja alergiczna, streptomycyna, szczepionka ADACEL POLIO, toksoid błoniczy, toksoid krztuścowy, toksoid tężcowy - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Tdap Szczepionka 1 dawka (0,5 ml)
Tdap Szczepionka, zawierająca w dawce 0,5 ml oczyszczone toksoidy błoniczy (≥2 j.m.), tężcowy (≥20 j.m.) oraz krztuścowy (20 µg), adsorbowane na 0,5 mg uwodnionego wodorotlenku glinu (Al(OH)₃), jest preparatem bezkomórkowym o zmniejszonej zawartości antygenu. Zgodnie z charakterystyką produktu leczniczego, szczepionka nie wywiera istotnego wpływu na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn, co oznacza, że pacjenci po jej podaniu mogą bezpiecznie wykonywać te czynności. Substancje czynne pochodzą z hodowli Corynebacterium diphtheriae, Clostridium tetani oraz Bordetella pertussis, a preparat może zawierać śladowe ilości formaldehydu stosowanego w procesie produkcji.
ampułko-strzykawka, błonica tężec krztusiec, Bordetella pertussis, Clostridium tetani, Corynebacterium diphtheriae, działanie niepożądane, gorączka poszczepienna, kwalifikacja do szczepienia, reakcja poszczepienna, szczepionka przeciw błonicy, Tdap szczepionka, toksoid, toksoid błoniczy, toksoid krztuścowy, toksoid tężcowy, wodorotlenek glinu, zawiesina do wstrzykiwań, zawrót głowy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Boostrix Polio 0,5 ml (1 dawka)
Szczepionka Boostrix Polio, stosowana w dawce 0,5 ml u dzieci w wieku 4-8 lat oraz osób dorosłych do 93 lat, wykazuje profil działań niepożądanych typowy dla szczepionek skojarzonych przeciw błonicy, tężcowi, krztuścowi i poliomyelitis. Najczęstsze reakcje to miejscowe objawy zapalne (ból, zaczerwienienie, obrzęk) występujące u 31,3-82,3% pacjentów, pojawiające się zwykle w ciągu 48 godzin i ustępujące samoistnie. Objawy ogólnoustrojowe, takie jak gorączka, zmęczenie, ból głowy i senność, występują często i mają charakter przejściowy. Rzadziej obserwuje się zaburzenia żołądkowo-jelitowe, powiększenie węzłów chłonnych, bóle mięśniowo-szkieletowe oraz reakcje alergiczne, w tym bardzo rzadkie reakcje anafilaktyczne. Szczepionka zawiera śladowe ilości formaldehydu, neomycyny, polimyksyny, kwasu para-aminobenzoesowego (<0,07 ng) oraz fenyloalaniny (0,0298 μg), które mogą wywołać reakcje nadwrażliwości u predysponowanych pacjentów.
błonica, ból stawowy, Boostrix Polio, Bordetella pertussis, duszność, epizod hipotoniczno-hiporeaktywny, formaldehyd, hemaglutynina włókienkowa, hipotensja, kwas para-aminobenzoesowy, neomycyna, obrzęk gardła, obrzęk miejsca wstrzyknięcia, pertaktyna, poliomyelitis, poliowirus inaktywowany, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, reakcja w miejscu podania, toksoid błoniczy, toksoid krztuścowy, toksoid tężcowy, układ immunologiczny, układ mięśniowo-szkieletowy, węzły chłonne - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Clodivac nie mniej niż 40 j.m. toksoidu tężcowego i nie mniej niż 5 j.m. toksoidu błoniczego/0,5 ml; 1 dawka (0,5 ml)
Clodivac to adsorbowana szczepionka przeciw błonicy i tężcowi, zawierająca w dawce 0,5 ml co najmniej 40 j.m. toksoidu tężcowego oraz 5 j.m. toksoidu błoniczego, adsorbowanych na wodorotlenku glinu (≤0,5 mg Al³⁺). Szczepienie podstawowe obejmuje trzy dawki: dwie pierwsze podawane w odstępie 4 tygodni oraz dawkę uzupełniającą po 6-12 miesiącach. Szczepionka podawana jest głęboko podskórnie w mięsień naramienny, a jej postać to jednorodna, biała lub prawie biała zawiesina. Dawkowanie i harmonogram szczepień są zgodne z aktualnym Programem Szczepień Ochronnych, uwzględniającym specyfikę grup wiekowych i stan uodpornienia pacjenta.
błonica, Clodivac, dawka przypominająca, DTPA, mięsień naramienny, Program Szczepień Ochronnych, szczepienie pierwotne, szczepienie podstawowe, szczepienie przeciw krztuścowi, szczepienie uzupełniające, szczepionka przeciw błonicy i tężcowi, tężec, toksoid błoniczy, toksoid tężcowy, wodorotlenek glinu - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Infanrix-IPV 1 dawka (0,5 ml)
W praktyce klinicznej istotne jest uwzględnienie wpływu leków na zdolność pacjenta do prowadzenia pojazdów mechanicznych oraz obsługi maszyn, co ma kluczowe znaczenie dla bezpieczeństwa. Szczepionka Infanrix-IPV, stosowana w profilaktyce błonicy, tężca, krztuśca i poliomyelitis, zawiera w dawce 0,5 ml m.in. toksoid błoniczy (≥30 j.m.), toksoid tężcowy (≥40 j.m.), antygeny Bordetella pertussis (toksoid krztuścowy 25 µg, hemaglutynina włókienkowa 25 µg, pertaktyna 8 µg) oraz inaktywowane poliowirusy typów 1, 2 i 3 adsorbowane na wodorotlenku glinu. Chociaż szczepionka jest głównie podawana dzieciom, u których zdolność prowadzenia pojazdów jest mniej istotna, należy zwrócić uwagę na potencjalne działania niepożądane, takie jak senność, która może czasowo upośledzać funkcje psychomotoryczne niezbędne do bezpiecznego prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn.
ampułkostrzykawka, Bordetella pertussis, działanie niepożądane szczepionki, hemaglutynina włókienkowa, pertaktyna, profilaktyka błonicy, profilaktyka krztuśca, profilaktyka poliomyelitis, profilaktyka tężca, senność, szczepionka Infanrix-IPV, szczepionka złożona, toksoid błoniczy, toksoid krztuścowy, toksoid tężcowy, wodorotlenek glinu, zdolność psychomotoryczna - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Boostrix 0,5 ml (1 dawka)
Szczepionka Boostrix, zawierająca zmniejszoną ilość antygenów błonicy, tężca i krztuśca, jest podawana w dawce 0,5 ml domięśniowo, preferencyjnie w mięsień naramienny, u osób powyżej 4 roku życia. Zalecane jest powtarzanie szczepienia co 10 lat. U kobiet ciężarnych dopuszcza się podanie pojedynczej dawki w II i III trymestrze. W przypadku pacjentów o nieznanej historii szczepień lub nieukończonym cyklu, schemat obejmuje podanie jednej dawki Boostrix oraz dwóch dodatkowych dawek szczepionki przeciw błonicy i tężcowi po 1 i 6 miesiącach. W profilaktyce przeciwtężcowej po urazach, u osób z wcześniejszym szczepieniem podstawowym, stosuje się jedną dawkę Boostrix wraz z immunoglobuliną przeciwtężcową. Preparat zawiera m.in. 2 j.m. toksoidu błoniczego, 20 j.m. toksoidu tężcowego oraz antygeny Bordetella pertussis (toksoid krztuścowy 8 µg, hemaglutynina włókienkowa 8 µg, pertaktyna 2,5 µg), adsorbowane na wodorotlenku i fosforanie glinu.
5 ml, ampułko-strzykawka, błonica, Boostrix, Bordetella pertussis, dawka 0, fosforan glinu, hemaglutynina włókienkowa, immunizacja, immunogenność, immunoglobulina przeciwtężcowa, iniekcja domięśniowa, krztusiec, mięsień naramienny, odpowiedź immunologiczna, pertaktyna, profilaktyka przeciwtężcowa, reakcja poszczepienna, szczepienie podstawowe, szczepionka bezkomórkowa, szczepionka przeciw błonicy tężcowi i krztuścowi, tężec, toksoid błoniczy, toksoid krztuścowy, toksoid tężcowy, wodorotlenek glinu, zawiesina do wstrzykiwań, zmniejszona zawartość antygenów - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – DTP-Szczepionka błoniczo-tężcowo-krztuścowa adsorbowana nie mniej niż 30 j.m. toksoidu błoniczego, nie mniej niż 40 j.m. toksoidu tężcowego i nie mniej niż 4 j.m. zawiesiny inaktywowanego szczepu Bordetella pertussis/0,5 ml; 1 d; 1 dawka (0,5 ml)
Szczepionka błoniczo-tężcowo-krztuścowa adsorbowana (DTP) jest przeznaczona wyłącznie dla populacji pediatrycznej i podawana w dawce 0,5 ml zawierającej: toksoid błoniczy adsorbowany ≥30 j.m., toksoid tężcowy adsorbowany ≥40 j.m. (badanie na świnkach morskich) lub ≥60 j.m. (badanie na myszach), zawiesinę inaktywowanego szczepu Bordetella pertussis ≥4 j.m. oraz adiuwant wodorotlenek glinu (≤0,7 mg Al³⁺). Ze względu na wiek pacjentów, którzy nie prowadzą pojazdów mechanicznych ani nie obsługują maszyn, kwestia wpływu szczepionki na zdolność do tych czynności nie ma zastosowania klinicznego i nie wymaga omawiania podczas kwalifikacji do szczepienia.
adiuwant, błonica tężec krztusiec, Bordetella pertussis, choroba zakaźna, działanie niepożądane, immunizacja, kwalifikacja do szczepienia, objawy ogólnoustrojowe, populacja pediatryczna, przeciwwskazanie do szczepienia, reakcja poszczepienna, reakcja w miejscu podania, szczepionka DTP, toksoid błoniczy, toksoid tężcowy, wodorotlenek glinu, zawiesina do wstrzykiwań - Leksykon leków
Przedawkowanie – Boostrix Polio 0,5 ml (1 dawka)
Przedawkowanie szczepionki Boostrix Polio, zawierającej toksoid błoniczy (≥2 j.m.), toksoid tężcowy (≥20 j.m.), antygeny Bordetella pertussis (toksoid krztuścowy 8 μg, hemaglutynina włókienkowa 8 μg, pertaktyna 2,5 μg) oraz inaktywowany poliowirus (typ 1 – 40 jednostek antygenu D, typ 2 – 8 jednostek, typ 3 – 32 jednostki), jest rzadkim zdarzeniem klinicznym. Dane po wprowadzeniu do obrotu wskazują, że reakcje po podaniu dawki przekraczającej standardowe 0,5 ml nie różnią się istotnie od działań niepożądanych obserwowanych po prawidłowym dawkowaniu. Przedawkowanie może skutkować nasileniem typowych reakcji miejscowych (ból, zaczerwienienie, obrzęk) oraz ogólnoustrojowych (gorączka, zmęczenie, ból głowy), jednak nie wyodrębniono specyficznych objawów odróżniających je od standardowych działań niepożądanych.
adiuwant, błonica, Bordetella pertussis, działanie niepożądane, fenyloalanina, formaldehyd, fosforan glinu, hemaglutynina włókienkowa, inaktywowany poliowirus, krztusiec, kwas para-aminobenzoesowy, nadwrażliwość, neomycyna, pertaktyna, polimyksyna, poliomyelitis, reakcja miejscowa, reakcja poszczepienna, szczepionka Boostrix Polio, tężec, toksoid błoniczy, toksoid krztuścowy, toksoid tężcowy, wodorotlenek glinu - Leksykon substancji czynnych
Toksoid błoniczy – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Toksoid błoniczy, będący kluczowym składnikiem wielu szczepionek przeciw błonicy, wykazuje wysoki profil bezpieczeństwa potwierdzony licznymi badaniami przedklinicznymi zgodnymi z wytycznymi Farmakopei Europejskiej. Badania toksyczności ostrej i po podaniu wielokrotnym, przeprowadzone na zwierzętach laboratoryjnych, nie wykazały istotnych efektów toksycznych ani ogólnoustrojowych, a jedynie umiarkowane, miejscowe reakcje w miejscu wstrzyknięcia (np. w badaniach szczepionki Tdap na szczurach). Ocena tolerancji miejscowej oraz potencjalnej nadwrażliwości również nie wskazała na ryzyko dla pacjentów. Dodatkowo, badania farmakologiczne nie ujawniły interakcji ani negatywnego wpływu na podstawowe funkcje organizmu, co potwierdza bezpieczeństwo stosowania toksoidu w dawkach rejestracyjnych.
badanie farmakologiczne, badanie przedkliniczne, badanie toksykologiczne, efekt teratogenny, Farmakopea Europejska, okres poporodowy, organogeneza, profilaktyka błonicy, reakcja nadwrażliwości, rozwój zarodkowo-płodowy, szczepionka DTP, szczepionka wieloskładnikowa, toksoid błoniczy, toksoid tężcowy, toksyczność ogólnoustrojowa, toksyczność ostra, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność swoista, toksyczność wielokrotna, tolerancja miejscowa, wpływ na płodność, zgodność składników - Leksykon chorób i schorzeń
Błonica – Diagnostyka i diagnoza
Błonica jest ostrą chorobą zakaźną wywoływaną głównie przez Corynebacterium diphtheriae, charakteryzującą się produkcją toksyny prowadzącej do poważnych powikłań miejscowych i ogólnoustrojowych. Diagnostyka opiera się na obrazie klinicznym, w tym obecności szarobiałej błony rzekomej w gardle, oraz potwierdzeniu laboratoryjnym poprzez hodowlę na podłożach Loefflera, Mueller-Miller tellurite i Tinsdale, identyfikację bakterii, wykrywanie genu toksyny metodą PCR oraz test Eleka, który jest złotym standardem potwierdzającym produkcję toksyny. Okres inkubacji wynosi 1-10 dni, a wczesne objawy to ból gardła, powiększenie węzłów chłonnych i niewysoka gorączka. Poziom przeciwciał ochronnych przeciwko toksynie błoniczej wynosi ≥0,10 IU/ml. W diagnostyce uzupełniającej stosuje się RTG klatki piersiowej i szyi, EKG oraz badania serologiczne, choć te ostatnie nie służą do rozpoznania ostrego zakażenia.
antybiotykoterapia, antytoksyna błonicza, badania serologiczne, błona rzekoma, błonica, błonica skórna, CDC, corynebacterium, Corynebacterium diphtheriae, diagnostyka obrazowa, hodowla bakteryjna, immunoprecypitacja, izotermalna amplifikacja, neuritis, PCR, PCR w czasie rzeczywistym, podłoże hodowlane, przeciwciała przeciwbłonicze, test immunochromatograficzny, test immunoenzymatyczny, toksoid błoniczy, węzły chłonne szyjne, zapalenie mięśnia sercowego - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Pentaxim 32 jednostek antygenu D + 10 mcg + nie mniej niż 40 j.m. + 8 jednostek antygenu D + 40 jednostek antygenu D + nie mniej niż 30 j.m. + 25 mcg + 25 mcg
Szczepionka PENTAXIM jest preparatem skojarzonym, zawierającym antygeny przeciwko błonicy, tężcowi, krztuścowi (bezkomórkowa), poliomyelitis (inaktywowana) oraz Haemophilus influenzae typu b (skoniugowana). W jednej dawce 0,5 ml po rekonstytucji zawiera m.in. toksoid błoniczy ≥20 j.m. (30 Lf), toksoid tężcowy ≥40 j.m. (10 Lf), antygeny Bordetella pertussis (toksoid 25 µg i hemaglutynina włókienkowa 25 µg), inaktywowane wirusy poliomyelitis typ 1 (29 jednostek antygenu D), typ 2 (7 jednostek antygenu D), typ 3 (26 jednostek antygenu D) oraz 10 µg polisacharydu Hib skoniugowanego z toksoidem tężcowym. Składniki aktywne są adsorbowane na 0,3 mg uwodnionego wodorotlenku glinu, który pełni funkcję adjuwantu, przedłużając kontakt antygenów z układem immunologicznym i wzmacniając odpowiedź immunologiczną. Nie określono farmakokinetyki szczepionki, gdyż klasyczne parametry farmakokinetyczne nie mają zastosowania w przypadku szczepionek.
adjuwant, antygeny Bordetella pertussis, błonica, fenyloalanina, glutaraldehyd, hemaglutynina włókienkowa, koniugacja z toksoidem tężcowym, krztusiec, neomycyna, odpowiedź immunologiczna, polimyksyna B, poliomyelitis inaktywowana, polisacharyd Haemophilus influenzae, streptomycyna, tężec, toksoid błoniczy, toksoid krztuścowy, toksoid tężcowy, układ immunologiczny, wirus poliomyelitis, wodorotlenek glinu, wodorotlenek glinu uwodniony - Leksykon substancji czynnych
Pertaktyna – Przedawkowanie
Pertaktyna, jako kluczowy antygen krztuśca, jest składnikiem bezkomórkowych szczepionek DTP oraz szczepionek skojarzonych z komponentem poliomyelitis, występując w dawkach od 2,5 do 8 mikrogramów na 0,5 ml dawkę (np. Adacel i Adacel Polio – 3 µg, Boostrix i Boostrix Polio – 2,5 µg, Infanrix-IPV – 8 µg). Analiza charakterystyk produktów leczniczych wskazuje, że nie zidentyfikowano specyficznych zagrożeń związanych z przedawkowaniem pertaktyny. Zgłaszane przypadki przedawkowania nie wykazują odmiennych działań niepożądanych w porównaniu do standardowego dawkowania, a objawy takie jak reakcje miejscowe (ból, zaczerwienienie, obrzęk) oraz ogólnoustrojowe (gorączka, zmęczenie, ból głowy) pozostają analogiczne do tych obserwowanych przy prawidłowej dawce.
antygen krztuśca, błonica, charakterystyka produktu leczniczego, działanie niepożądane, inaktywowany wirus poliomyelitis, krztusiec, leczenie objawowe, monitorowanie bezpieczeństwa produktu leczniczego, pertaktyna, poliomyelitis, profil działań niepożądanych, reakcja miejscowa, reakcja ogólnoustrojowa, reakcja poszczepienna, składnik antygenowy, szczepionka przeciwko błonicy, tężec, toksoid błoniczy, toksoid tężcowy - Leksykon leków
Interakcje leku – NeisVac-C 10 mcg polisacharydu (O-deacetylowanego) Neisseria meningitidis grupy C (szczep C11) skoniugowany z 10-20 mcg toksoidu tężcowego adsorbowany na wodorotlenku glinu 0,5 mg Al+3/0,5 ml
Szczepionka NeisVac-C, zawierająca polisacharyd Neisseria meningitidis grupy C skoniugowany z toksoidem tężcowym, może być stosowana jednocześnie z innymi szczepionkami pod warunkiem podawania w różne miejsca ciała, bez mieszania w jednej strzykawce. Badania kliniczne wykazały brak istotnego klinicznie wpływu na odpowiedź immunologiczną przy jednoczesnym podaniu z toksoidem błoniczym i tężcowym, szczepionkami przeciw krztuścowi (pełnokomórkowymi i bezkomórkowymi), Hib, IPV, MMR, skoniugowanymi szczepionkami przeciwpneumokokowymi oraz sześciowalentną szczepionką DTaP-IPV-HBV-Hib. Wartości serokonwersji po podaniu NeisVac-C wynosiły 95,7–100%, a obserwowane niewielkie różnice w mianach przeciwciał rSBA nie miały znaczenia klinicznego, pod warunkiem osiągnięcia miana co najmniej 1:8 lub 1:128. Jednoczesne podanie z żywą szczepionką przeciw rotawirusom (RotaTeq) również nie wpływało negatywnie na odpowiedź immunologiczną i charakteryzowało się akceptowalnym profilem bezpieczeństwa.
antygen powierzchniowy WZW B, dopełniacz króliczy, dysfagia, działanie niepożądane, Haemophilus influenzae, odpowiedź immunologiczna, poliomyelitis, polisacharyd Neisseria meningitidis, reakcja poszczepienna, serokonwersja, szczepionka bezkomórkowa, szczepionka MMR, szczepionka pełnokomórkowa, szczepionka przeciw krztuścowi, szczepionka przeciw rotawirusom, szczepionka przeciwpneumokokowa, toksoid błoniczy, toksoid tężcowy - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Dultavax nie mniej niż 2 j.m. + nie mniej niż 20 j.m. + 40 jednostek antygenu D + 8 jednostek antygenu D + 32 jednostki antygenu D/0,5 ml, 1 dawka (0,5 ml)
Szczepionka DULTAVAX, zawiesina do wstrzykiwań zawierająca toksoid błoniczy (≥2 j.m.), toksoid tężcowy (≥20 j.m.) oraz inaktywowane wirusy poliomyelitis typów 1 (29 jednostek antygenu D), 2 (7 jednostek antygenu D) i 3 (26 jednostek antygenu D), adsorbowane na 0,35 mg Al³⁺, została poddana kompleksowym badaniom przedklinicznym. Ocena bezpieczeństwa obejmowała toksyczność ostrą i po podaniu wielokrotnym, tolerancję miejscową oraz ryzyko reakcji nadwrażliwości. Wyniki nie wykazały istotnych działań toksycznych, efektów kumulacyjnych ani miejscowych reakcji zapalnych, a także nie potwierdziły zwiększonego ryzyka reakcji alergicznych, co wskazuje na akceptowalny profil bezpieczeństwa preparatu przed wprowadzeniem do praktyki klinicznej.
adjuwant, błonica tężec poliomyelitis, dane niekliniczne, immunogenność, inaktywowany wirus poliomyelitis, nadwrażliwość, ocena toksyczności, reakcja alergiczna, stan zapalny, szczepionka DULTAVAX, toksoid błoniczy, toksoid tężcowy, toksyczność ostra, toksyczność po podaniu wielokrotnym, tolerancja miejscowa, wodorotlenek glinu uwodniony, zawiesina do wstrzykiwań - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Boostrix 0,5 ml (1 dawka)
W ocenie wpływu szczepionki Boostrix na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn, zgodnie z informacjami zawartymi w Charakterystyce Produktu Leczniczego (ChPL), jest mało prawdopodobne, aby podanie dawki 0,5 ml (zawierającej toksoid błoniczy ≥ 2 j.m., toksoid tężcowy ≥ 20 j.m., toksoid krztuścowy 8 μg, hemaglutyninę włókienkową 8 μg oraz pertaktynę 2,5 μg adsorbowane na wodorotlenku i fosforanie glinu) wpływało bezpośrednio na funkcje układu nerwowego odpowiedzialne za prowadzenie pojazdów. Brak działania farmakologicznego na ośrodkowy układ nerwowy potwierdza minimalne ryzyko upośledzenia funkcji poznawczych i motorycznych niezbędnych do bezpiecznego wykonywania tych czynności. Informacje te opierają się na właściwościach farmakologicznych szczepionki oraz doświadczeniu klinicznym.
błonica tężec krztusiec, ból głowy, Bordetella pertussis, charakterystyka produktu leczniczego, działanie niepożądane, fosforan glinu, funkcja poznawcza, hemaglutynina włókienkowa, ośrodkowy układ nerwowy, pertaktyna, sprawność psychomotoryczna, szczepionka Boostrix, toksoid błoniczy, toksoid krztuścowy, toksoid tężcowy, układ nerwowy, wodorotlenek glinu, zawiesina do wstrzykiwań - Leksykon substancji czynnych
Poliowirus typ 2 – Przedawkowanie
Przedawkowanie szczepionki Boostrix Polio, zawierającej inaktywowany poliowirus typu 2 (szczep MEF-1) w ilości 8 jednostek antygenu D na dawkę 0,5 ml, nie wiąże się ze zwiększonym ryzykiem rozwoju poliomyelitis ze względu na inaktywację wirusa. Objawy przedawkowania nie różnią się istotnie od działań niepożądanych obserwowanych po standardowej dawce i obejmują potencjalne nasilenie reakcji miejscowych (ból, zaczerwienienie, obrzęk) oraz ogólnoustrojowych, typowych dla szczepionek skojarzonych. Szczepionka zawiera również śladowe ilości formaldehydu, neomycyny, polimyksyny, kwasu para-aminobenzoesowego (<0,07 ng/dawka) oraz fenyloalaniny (0,0298 µg/dawka), co w przypadku przedawkowania może teoretycznie zwiększyć ryzyko reakcji nadwrażliwości u osób uczulonych.
antygen wirusowy, Bordetella pertussis, działanie niepożądane, fenyloalanina, formaldehyd, fosforan glinu, hodowla komórkowa VERO, inaktywowany poliowirus, inaktywowany wirus, kwas para-aminobenzoesowy, leczenie objawowe, neomycyna, polimyksyna, poliomyelitis, poliowirus typu 2, reakcja miejscowa, reakcja nadwrażliwości, reakcja ogólnoustrojowa, szczepionka Boostrix Polio, toksoid błoniczy, toksoid tężcowy, wodorotlenek glinu - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Dultavax nie mniej niż 2 j.m. + nie mniej niż 20 j.m. + 40 jednostek antygenu D + 8 jednostek antygenu D + 32 jednostki antygenu D/0,5 ml, 1 dawka (0,5 ml)
Szczepionka DULTAVAX jest inaktywowaną, adsorbowaną szczepionką o zmniejszonej zawartości antygenów, przeznaczoną do czynnego uodpornienia przeciw błonicy, tężcowi oraz poliomyelitis. Produkt stosowany jest wyłącznie jako dawka przypominająca po uprzednim pełnym szczepieniu podstawowym i nie jest wskazany do szczepień podstawowych. Zalecana jest dla dzieci powyżej 6. roku życia, nastolatków oraz dorosłych w celu podtrzymania odporności. Każda dawka 0,5 ml zawiera minimum 2 j.m. toksoidu błoniczego, 20 j.m. toksoidu tężcowego oraz inaktywowane wirusy poliomyelitis typów 1, 2 i 3 w ilościach odpowiednio 40, 8 i 32 jednostek antygenu D, adsorbowane na 0,35 mg uwodnionego wodorotlenku glinu (Al³⁺). Szczepionka zawiera także około 10 μg fenyloalaniny na dawkę, co jest istotne u pacjentów z fenyloketonurią.
choroba zakaźna, czynne uodpornienie, dawka przypominająca, fenyloalanina, fenyloketonuria, komórki Vero, ochrona poszczepienna, odporność poszczepienna, schemat szczepień, szczepienie podstawowe, tężec, toksoid błoniczy, toksoid tężcowy, wirus poliomyelitis inaktywowany, wodorotlenek glinu, zawiesina do wstrzykiwań - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Adacel Polio 0,5 ml
Szczepionka Adacel Polio (Tdap-IPV) jest adsorbowaną, bezkomórkową szczepionką łączoną przeciw błonicy, tężcowi, krztuścowi oraz poliomyelitis, przeznaczoną do stosowania jako dawka przypominająca u osób powyżej 3. roku życia po zakończeniu podstawowego cyklu szczepień. W jednej dawce 0,5 ml zawiera m.in. toksoid błoniczy ≥2 j.m. (2 Lf), toksoid tężcowy ≥20 j.m. (5 Lf), antygeny krztuśca (toksoid krztuścowy 2,5 µg, hemaglutynina włókienkowa 5 µg, pertaktyna 3 µg, fimbrie typ 2 i 3 5 µg) oraz inaktywowane wirusy polio typów 1 (29 jednostek antygenu D), 2 (7 jednostek) i 3 (26 jednostek). Preparat zawiera także fosforan glinu (1,5 mg, 0,33 mg Al³⁺) jako adsorbent. Szczepionka może zawierać śladowe ilości formaldehydu, glutaraldehydu, antybiotyków (streptomycyna, neomycyna, polimyksyna B) oraz albuminy surowicy bydlęcej, co jest istotne przy kwalifikacji pacjentów z alergiami.
albumina surowicy bydlęcej, ampułko-strzykawka, antygeny krztuśca, bierna ochrona przed krztuścem, błonica tężec krztusiec poliomyelitis, czynne uodpornienie, dawka przypominająca, fimbrie, formaldehyd, fosforan glinu, glutaraldehyd, hemaglutynina włókienkowa, inaktywowany wirus polio, nadwrażliwość na składniki szczepionki, neomycyna, pertaktyna, polimyksyna B, streptomycyna, szczepienie kobiet w ciąży, szczepienie podstawowe, toksoid błoniczy, toksoid krztuścowy, toksoid tężcowy, zawiesina do wstrzykiwań - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Pentaxim 32 jednostek antygenu D + 10 mcg + nie mniej niż 40 j.m. + 8 jednostek antygenu D + 40 jednostek antygenu D + nie mniej niż 30 j.m. + 25 mcg + 25 mcg
Szczepionka Pentaxim (DTaP-IPV/Hib) jest pięciowalentnym preparatem przeznaczonym do profilaktyki błonicy, tężca, krztuśca, poliomyelitis oraz inwazyjnych zakażeń Haemophilus influenzae typu b (Hib). Wskazana jest do stosowania u niemowląt od 6. tygodnia życia w schemacie pierwotnym oraz jako szczepienie uzupełniające w drugim roku życia, rok po szczepieniu pierwotnym. Jedna dawka (0,5 ml) zawiera m.in. toksoid błoniczy ≥20 j.m. (30 Lf), toksoid tężcowy ≥40 j.m. (10 Lf), antygeny Bordetella pertussis (toksoid i hemaglutynina włókienkowa po 25 µg), inaktywowane wirusy poliomyelitis typów 1, 2 i 3 (odpowiednio 29, 7 i 26 jednostek antygenu D) oraz 10 µg polisacharydu Hib skoniugowanego z toksoidem tężcowym. Preparat zawiera wodorotlenek glinu (0,3 mg Al³⁺) jako adiuwant oraz śladowe ilości glutaraldehydu, neomycyny, streptomycyny i polimyksyny B, co jest istotne przy kwalifikacji pacjentów z alergiami. Zawartość fenyloalaniny wynosi 12,5 µg na dawkę, co należy uwzględnić u pacjentów z fenyloketonurią.
adiuwant, Bordetella pertussis, fenyloketonuria, Haemophilus influenzae typ b, hemaglutynina włókienkowa, nadwrażliwość, neomycyna, odpowiedź immunologiczna, poliomyelitis, polisacharyd Haemophilus influenzae, posocznica, rekonstytucja, szczepienie pierwotne, szczepienie uzupełniające, toksoid błoniczy, toksoid tężcowy, wirus poliomyelitis, zakażenie Hib, zapalenie nagłośni, zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, zapalenie stawów, zapalenie tkanki łącznej, zawiesina do wstrzykiwań - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Boostrix 0,5 ml (1 dawka)
Szczepionka Boostrix, będąca bezkomórkową, złożoną szczepionką przeciw błonicy, tężcowi i krztuścowi, zawiera w dawce 0,5 ml toksoid błoniczy (≥2 j.m.), toksoid tężcowy (≥20 j.m.) oraz antygeny Bordetella pertussis: toksoid krztuścowy (8 μg), hemaglutyninę włókienkową (8 μg) i pertaktynę (2,5 μg). Składniki aktywne są adsorbowane na adiuwantach wodorotlenku glinu (0,3 mg Al³⁺) i fosforanu glinu (0,2 mg Al³⁺), które modyfikują odpowiedź immunologiczną. Ze względu na charakter szczepionki, nie podlega ona standardowej ocenie farmakokinetycznej, gdyż jej działanie opiera się na indukcji odpowiedzi immunologicznej, a nie na klasycznych procesach ADME typowych dla leków.
adiuwant, badanie immunogenności, błonica, Bordetella pertussis, działanie niepożądane, formaldehyd, fosforan glinu, hemaglutynina włókienkowa, krztusiec, odpowiedź immunologiczna, pertaktyna, substancja adsorbująca, toksoid błoniczy, toksoid krztuścowy, toksoid tężcowy, układ immunologiczny, wodorotlenek glinu - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Pentaxim 32 jednostek antygenu D + 10 mcg + nie mniej niż 40 j.m. + 8 jednostek antygenu D + 40 jednostek antygenu D + nie mniej niż 30 j.m. + 25 mcg + 25 mcg
Szczepionka PENTAXIM jest przeznaczona do profilaktyki błonicy, tężca, krztuśca (bezkomórkowa), poliomyelitis (inaktywowana) oraz zakażeń Haemophilus influenzae typu b (skoniugowana). Schemat szczepienia obejmuje trzy dawki pierwotne podawane w odstępach 1-2 miesięcy oraz dawkę uzupełniającą po roku od zakończenia szczepienia pierwotnego, zwykle między 16 a 18 miesiącem życia dziecka. Szczepionka podawana jest domięśniowo, u niemowląt w przednio-boczną część uda, a u starszych dzieci w mięsień naramienny. Jedna dawka (0,5 ml) po rekonstytucji zawiera m.in. toksoid błoniczy ≥20 j.m. (30 Lf), toksoid tężcowy ≥40 j.m. (10 Lf), antygeny Bordetella pertussis (toksoid 25 µg, hemaglutynina włókienkowa 25 µg), inaktywowany wirus poliomyelitis typów 1, 2 i 3 oraz 10 µg polisacharydu Haemophilus influenzae typu b skoniugowanego z toksoidem tężcowym.
błonica, Bordetella pertussis, droga domięśniowa, fenyloalanina, fenyloketonuria, glutaraldehyd, Haemophilus influenzae, kalendarz szczepień, krztusiec, mięsień naramienny, neomycyna, odpowiedź immunologiczna, polimyksyna B, poliomyelitis, przeciwwskazanie, reakcja alergiczna, rekonstytucja, streptomycyna, szczepienie pierwotne, szczepienie uzupełniające, tężec, toksoid błoniczy, toksoid tężcowy, wirus poliomyelitis - Leksykon leków
Interakcje leku – Boostrix Polio 0,5 ml (1 dawka)
Szczepionka Boostrix Polio, zawierająca toksoidy błoniczy i tężcowy, antygeny Bordetella pertussis oraz inaktywowane poliowirusy trzech typów, może być bezpiecznie podawana jednocześnie z innymi szczepionkami, takimi jak MMR, MMRV, ospa wietrzna czy HPV, bez klinicznie istotnego zaburzenia odpowiedzi immunologicznej. Zaleca się jednak podawanie różnych preparatów w różne miejsca ciała, stosując oddzielne igły i strzykawki, aby uniknąć potencjalnych interakcji miejscowych. W przypadku stosowania immunoglobulin lub innych szczepionek poza wymienionymi, brak jest szczegółowych badań, ale prawdopodobieństwo istotnych interakcji jest niskie. Szczepionka zawiera również adiuwanty (wodorotlenek glinu, fosforan glinu) oraz śladowe ilości formaldehydu, neomycyny i polimyksyny, a także minimalne ilości kwasu para-aminobenzoesowego (<0,07 ng) i fenyloalaniny (0,0298 µg), co może mieć znaczenie u pacjentów z fenyloketonurią.
błonica, Boostrix Polio, Bordetella pertussis, cyklosporyna, fenyloalanina, fenyloketonuria, formaldehyd, fosforan glinu, hemaglutynina włókienkowa, inhibitor kalcyneuryny, inhibitor TNF-alfa, kortykosteroid, krztusiec, kwas para-aminobenzoesowy, lek cytotoksyczny, lek immunosupresyjny, metotreksat, neomycyna, odpowiedź immunologiczna, ospa wietrzna, pertaktyna, polimyksyna, poliomyelitis, poliowirus, prednizon, szczepionka MMR, tężec, toksoid błoniczy, toksoid krztuścowy, toksoid tężcowy, wirus brodawczaka ludzkiego, wodorotlenek glinu - Leksykon substancji czynnych
Toksoid – Przedawkowanie
Przedawkowanie toksoidów błoniczego i tężcowego, składników szczepionki Pentaxim, nie zostało dotychczas udokumentowane w praktyce klinicznej. Jedna dawka 0,5 ml szczepionki zawiera co najmniej 20 j.m. (30 Lf) toksoidu błoniczego oraz 40 j.m. (10 Lf) toksoidu tężcowego, adsorbowanych na 0,3 mg uwodnionego wodorotlenku glinu (Al³⁺). Brak danych klinicznych uniemożliwia określenie progowych dawek toksycznych oraz specyficznego postępowania w przypadku podania dawki większej niż zalecana. Teoretycznie przedawkowanie mogłoby nasilić reakcje miejscowe (zaczerwienienie, obrzęk, ból, stwardnienie) oraz ogólnoustrojowe (gorączka, złe samopoczucie, drażliwość), a także zwiększyć ryzyko reakcji alergicznych, w tym na adiuwant i śladowe ilości antybiotyków (glutaraldehyd, neomycyna, streptomycyna, polimyksyna B).
charakterystyka produktu leczniczego, glutaraldehyd, neomycyna, odpowiedź immunologiczna, polimyksyna B, postępowanie medyczne, reakcja miejscowa, reakcja nadwrażliwości, reakcja ogólnoustrojowa, reakcja poszczepienna, reakcja zapalna, streptomycyna, szczepionka Pentaxim, toksoid błoniczy, toksoid błoniczy i tężcowy, toksoid tężcowy, wodorotlenek glinu, wywiad alergiczny - Leksykon substancji czynnych
Poliowirus – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Poliowirus inaktywowany stanowi kluczowy składnik szczepionki skojarzonej Infanrix-IPV, zawierającej trzy serotypy: typ 1 (szczep Mahoney) w dawce 40 jednostek antygenu D, typ 2 (szczep MEF-1) 8 jednostek oraz typ 3 (szczep Saukett) 32 jednostek antygenu D. Wirusy namnażane są w hodowli komórkowej VERO i inaktywowane, co zapewnia bezpieczeństwo przy zachowaniu immunogenności. Przedkliniczne badania farmakologiczne i toksykologiczne nie wykazały specyficznych efektów toksycznych ani zagrożeń dla człowieka związanych z obecnością poliowirusa w formulacji szczepionki. Ponadto, badania zgodności składników potwierdziły brak niepożądanych interakcji między inaktywowanym poliowirusem a innymi antygenami szczepionki, takimi jak toksoidy błoniczy, tężcowy oraz antygeny Bordetella pertussis.
adjuwant, antygen Bordetella pertussis, antygen D, badanie farmakologiczne, formaldehyd, hodowla komórkowa VERO, immunogenność, Infanrix-IPV, neomycyna, polimyksyna, poliowirus inaktywowany, serotypy poliowirusa, składnik immunogenny, szczep Mahoney, szczep MEF-1, szczep Saukett, szczepionka przeciw poliomyelitis, szczepionka skojarzona, toksoid błoniczy, toksoid tężcowy, toksyczność swoista, wodorotlenek glinu - Leksykon leków
Skład i postać leku – D-Szczepionka błonicza adsorbowana nie mniej niż 30 j.m. toksoidu błoniczego/0,5 ml; szczepionka 20-dawkowa, 1 dawka (0,5 ml)
Szczepionka błonicza adsorbowana dostępna jest w postaci zawiesiny do wstrzykiwań, konfekcjonowanej w fiolkach 20-dawkowych o objętości 10 ml (0,5 ml na dawkę). Każda dawka zawiera minimum 30 j.m. toksoidu błoniczego oraz do 0,7 mg uwodnionego wodorotlenku glinu jako adiuwantu. Substancje pomocnicze obejmują tiomersal jako konserwant, chlorek sodu zapewniający izotoniczność oraz wodę do wstrzykiwań. Szczepionka ma postać białej lub prawie białej zawiesiny, która przed podaniem wymaga dokładnego wstrząśnięcia w celu uzyskania jednorodnej konsystencji. Produkt przechowuje się w temperaturze 2°C–8°C, nie wolno go zamrażać, a okres ważności wynosi 2 lata. Po otwarciu fiolki szczepionkę należy zużyć w ciągu 24 godzin.
adiuwant, antygen, fiolka ze szkła typu I, izotoniczność, korek z gumy bromobutylowej, odpowiedź immunologiczna, opakowanie wielodawkowe, skażenie mikrobiologiczne, supernatant, szczepionka błonicza, szczepionka przeciwbłonicza, tiomersal, toksoid błoniczy, woda do wstrzykiwań, wodorotlenek glinu, zawiesina do wstrzykiwań - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Tdap Szczepionka 1 dawka (0,5 ml)
W przypadku szczepionki Tdap, zawierającej toksoidy błoniczy (≥2 j.m./0,5 ml), tężcowy (≥20 j.m./0,5 ml) oraz krztuścowy (20 µg/0,5 ml) adsorbowane na 0,5 mg wodorotlenku glinu (Al³⁺), nie przeprowadza się standardowych badań farmakokinetycznych. Wynika to z charakteru produktów immunologicznych, dla których klasyczne parametry farmakokinetyczne (absorpcja, dystrybucja, metabolizm, eliminacja) nie mają zastosowania w ocenie skuteczności i bezpieczeństwa. Szczepionka występuje jako bezbarwna zawiesina z białymi lub szarymi drobinkami, a proces produkcji może pozostawiać śladowe ilości formaldehydu, co jest istotne w kontekście potencjalnych reakcji nadwrażliwości.
adjuwant, adsorbent, antygen bakteryjny, badanie immunogenności, błonica tężec krztusiec, Bordetella pertussis, Clostridium tetani, Corynebacterium diphtheriae, formaldehyd, inaktywacja toksyn bakteryjnych, komórka pamięci immunologicznej, odpowiedź immunologiczna, reakcja nadwrażliwości, swoiste przeciwciało, szczepionka bezkomórkowa, szczepionka Tdap, toksoid błoniczy, toksoid błoniczy tężcowy krztuścowy, toksoid krztuścowy, toksoid tężcowy, układ immunologiczny, węzeł chłonny, wodorotlenek glinu, wodorotlenek glinu uwodniony, zawiesina do wstrzykiwań, zawiesina szczepionki - Leksykon leków
Przedawkowanie – Boostrix 0,5 ml (1 dawka)
Przedawkowanie szczepionki Boostrix, zawierającej toksoidy błoniczy (≥2 j.m.), tężcowy (≥20 j.m.) oraz antygeny Bordetella pertussis (toksoid krztuścowy 8 μg, hemaglutynina włókienkowa 8 μg, pertaktyna 2,5 μg), nie wykazuje specyficznych lub nasilonych działań niepożądanych w porównaniu do standardowej dawki 0,5 ml. Objawy miejscowe (ból, zaczerwienienie, obrzęk) oraz ogólnoustrojowe (zmęczenie, ból głowy, bóle mięśniowe, brak apetytu) mają podobne nasilenie jak po prawidłowym podaniu. Reakcje alergiczne mogą wystąpić, lecz nie zaobserwowano zwiększonego ryzyka przy przedawkowaniu. W skład szczepionki wchodzą również adiuwanty: wodorotlenek glinu uwodniony (0,3 mg Al³⁺) i fosforan glinu (0,2 mg Al³⁺), które mogą potencjalnie nasilać miejscowe reakcje poszczepienne, a także śladowe ilości formaldehydu, co jest istotne w kontekście nadwrażliwości.
adiuwant, bezpieczeństwo farmakoterapii, błonica, Bordetella pertussis, działanie niepożądane, fosforan glinu, hemaglutynina włókienkowa, leczenie objawowe, objaw niepożądany, obserwacja kliniczna, pertaktyna, postępowanie przeciwalergiczne, reakcja alergiczna, reakcja nadwrażliwości, reakcja poszczepienna, reakcja w miejscu wstrzyknięcia, szczepionka Boostrix, tężec i krztusiec, toksoid błoniczy, toksoid krztuścowy, toksoid tężcowy, wodorotlenek glinu uwodniony, zmniejszona zawartość antygenów - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Boostrix 0,5 ml (1 dawka)
Przeprowadzone kompleksowe badania przedkliniczne szczepionki Boostrix, obejmujące ocenę toksyczności ogólnej, bezpieczeństwa farmakologicznego oraz wpływu na procesy reprodukcyjne i rozwój zarodkowo-płodowy, nie wykazały istotnych zagrożeń dla człowieka. Szczepionka zawiera adsorbowane na wodorotlenku glinu i fosforanie glinu antygeny: toksoid błoniczy (≥2 j.m.), toksoid tężcowy (≥20 j.m.), a także antygeny Bordetella pertussis – toksoid krztuścowy (8 μg), hemaglutyninę włókienkową (8 μg) oraz pertaktynę (2,5 μg). Badania toksykologiczne potwierdziły bezpieczeństwo tych składników w dawkach zastosowanych w preparacie, a także brak negatywnego wpływu na płodność, rozwój zarodkowo-płodowy oraz rozwój postnatalny u zwierząt laboratoryjnych (szczury, króliki).
badanie farmakologiczne, badanie toksykologiczne, Bordetella pertussis, formaldehyd, fosforan glinu, hemaglutynina włókienkowa, pertaktyna, rozwój postnatalny, rozwój pourodzeniowy, rozwój zarodkowo-płodowy, szczepionka Boostrix, toksoid błoniczy, toksoid krztuścowy, toksoid tężcowy, toksyczność ogólna, wodorotlenek glinu - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – D-Szczepionka błonicza adsorbowana
D-Szczepionka błonicza adsorbowana wymaga szczegółowej kwalifikacji pacjenta przed podaniem, obejmującej wywiad dotyczący wcześniejszych szczepień i reakcji niepożądanych oraz badanie lekarskie. Szczepienie powinno odbywać się w warunkach umożliwiających natychmiastową interwencję w przypadku wstrząsu anafilaktycznego, z dostępem do sprzętu ratunkowego i personelu przeszkolonego w postępowaniu alergicznym. U dzieci leczonych immunosupresyjnie lub z niedoborami odporności zaleca się przesunięcie szczepienia do zakończenia terapii oraz kontrolę poziomu przeciwciał przeciwbłoniczych po szczepieniu. Szczególną ostrożność należy zachować u wcześniaków urodzonych w 28. tygodniu ciąży lub wcześniej, ze względu na ryzyko bezdechu i konieczność monitorowania czynności oddechowych przez 48-72 godziny po szczepieniu pierwotnym, jednak nie należy rezygnować ani odraczać szczepienia w tej grupie.
badanie lekarskie, bezdech, leczenie immunosupresyjne, niedobór odporności, niedojrzały wcześniak, obserwacja lekarska, odpowiedź immunologiczna, podanie donaczyniowe, przeciwciało przeciwbłonicze, reakcja alergiczna, reakcja poszczepienna, szczepionka błonicza adsorbowana, tiomersal, toksoid błoniczy, wodorotlenek glinu, wstrząs anafilaktyczny - Leksykon leków
Skład i postać leku – Dultavax nie mniej niż 2 j.m. + nie mniej niż 20 j.m. + 40 jednostek antygenu D + 8 jednostek antygenu D + 32 jednostki antygenu D/0,5 ml, 1 dawka (0,5 ml)
DULTAVAX to adsorbowana szczepionka inaktywowana przeciw błonicy, tężcowi oraz poliomyelitis, o zmniejszonej zawartości antygenów, podawana w dawce 0,5 ml. Zawiera minimum 2 j.m. toksoidu błoniczego, 20 j.m. toksoidu tężcowego oraz inaktywowane wirusy poliomyelitis typów 1 (29 jednostek antygenu D), 2 (7 jednostek antygenu D) i 3 (26 jednostek antygenu D), adsorbowane na 0,35 mg uwodnionego wodorotlenku glinu. Szczepionka zawiera około 10 μg fenyloalaniny na dawkę oraz substancje pomocnicze takie jak fenoksyetanol, etanol bezwodny, formaldehyd, kwas octowy i podłoże Hanksa 199. Produkt występuje w ampułko-strzykawkach po 0,5 ml, dostępnych w opakowaniach po 1 lub 10 sztuk, z igłami lub bez, wymagającymi dołączenia przed podaniem.
adsorbent, ampułko-strzykawka, badanie zgodności, chlorobutyl, fenoksyetanol, fenyloalanina, formaldehyd, hodowla komórkowa, inaktywacja, jednostka antygenu D, komórki Vero, kontrola wzrokowa, substancja pomocnicza, szczepionka przeciw błonicy tężcowi i poliomyelitis, toksoid błoniczy, toksoid tężcowy, wirus poliomyelitis, wodorotlenek glinu, zamrażanie, zawiesina do wstrzykiwań - Leksykon leków
Skład i postać leku – Clodivac nie mniej niż 40 j.m. toksoidu tężcowego i nie mniej niż 5 j.m. toksoidu błoniczego/0,5 ml; 1 dawka (0,5 ml)
Szczepionka Clodivac to adsorbowany preparat przeciw błonicy i tężcowi o zmniejszonej zawartości antygenu, dostępny w postaci zawiesiny do wstrzykiwań. Każda dawka 0,5 ml zawiera minimum 40 j.m. toksoidu tężcowego oraz minimum 5 j.m. toksoidu błoniczego, adsorbowanych na wodorotlenku glinu (Al³⁺ ≤ 0,5 mg/dawka), który pełni funkcję adiuwantu. Skład uzupełniają substancje pomocnicze: chlorek sodu zapewniający ciśnienie osmotyczne zbliżone do krwi oraz woda do wstrzykiwań. Preparat wymaga energicznego wstrząśnięcia przed podaniem, aby uzyskać jednorodną zawiesinę, a także wizualnej oceny celem wykluczenia obecności obcych cząstek lub zmian w wyglądzie.
adiuwant szczepionkowy, ampułka ze szkła typu I, chlorek sodu, ciśnienie osmotyczne, dawka szczepionki, opakowanie farmaceutyczne, podanie parenteralne, szczepionka przeciw błonicy i tężcowi, toksoid błoniczy, toksoid tężcowy, woda do wstrzykiwań, wodorotlenek glinu uwodniony, wstrzyknięcie podskórne, zawiesina do wstrzykiwań, zawiesina iniekcyjna - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – DT-Szczepionka błoniczo-tężcowa adsorbowana nie mniej niż 30 j.m. toksoidu błoniczego i nie mniej niz 40 j.m. toksoidu tężcowego/0,5 ml; 1 dawka (0,5 ml)
DT – szczepionka błoniczo-tężcowa adsorbowana jest przeznaczona dla dzieci z przeciwwskazaniami do szczepienia przeciw krztuścowi. Każda dawka 0,5 ml zawiera minimum 30 j.m. toksoidu błoniczego oraz 40 j.m. toksoidu tężcowego, adsorbowanych na wodorotlenku glinu. Schemat szczepienia podstawowego obejmuje trzy dawki: pierwszą podawaną na przełomie 3 i 4 miesiąca życia, drugą w 5 miesiącu (6 tygodni po pierwszej) oraz trzecią w 16-18 miesiącu życia (11-13 miesięcy po drugiej dawce). Po zakończeniu cyklu podstawowego zaleca się podanie dawki przypominającej w 6 roku życia, a w przypadku jej braku – w 7 roku życia. U dzieci powyżej 7 roku życia stosuje się szczepionkę Td, zawierającą zmniejszoną ilość antygenu błoniczego.
adiuwant, działanie niepożądane, mięsień naramienny, odczyn miejscowy, podanie domięśniowe, podanie podskórne, przednioboczna część uda, szczepienie podstawowe, szczepienie przypominające, szczepionka błoniczo-tężcowa adsorbowana, szczepionka Td, toksoid błoniczy, toksoid tężcowy, wodorotlenek glinu, zawiesina do wstrzykiwań, zawiesina jednorodna - Leksykon leków
Przedawkowanie – DT-Szczepionka błoniczo-tężcowa adsorbowana nie mniej niż 30 j.m. toksoidu błoniczego i nie mniej niz 40 j.m. toksoidu tężcowego/0,5 ml; 1 dawka (0,5 ml)
Przedawkowanie szczepionki błoniczo-tężcowej adsorbowanej (DT) jest mało prawdopodobne ze względu na jednodawkowe opakowanie zawierające 0,5 ml preparatu, w którym znajduje się nie mniej niż 30 j.m. toksoidu błoniczego oraz 40 j.m. toksoidu tężcowego adsorbowanych na wodorotlenku glinu (do 0,7 mg Al³⁺). Konstrukcja opakowania minimalizuje ryzyko podania dawki większej niż zalecana. W przypadku hipotetycznego przedawkowania może dojść do nasilenia typowych działań niepożądanych, takich jak zwiększone reakcje miejscowe (obrzęk, zaczerwienienie, ból) oraz ogólnoustrojowe (gorączka, złe samopoczucie, bóle mięśniowe), a także potencjalnie nasilonych reakcji alergicznych i związanych z adjuwantem.
adjuwant, ból mięśniowy, charakterystyka produktu leczniczego, działanie niepożądane, gorączka, leczenie objawowe, obrzęk i zaczerwienienie, odczyn w miejscu wstrzyknięcia, reakcja alergiczna, reakcja miejscowa, reakcja nadwrażliwości, reakcja ogólnoustrojowa, szczepionka błoniczo-tężcowa adsorbowana, toksoid błoniczy, toksoid tężcowy, wodorotlenek glinu uwodniony - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Adacel Polio 0,5 ml
Szczepionka Adacel Polio to skojarzony preparat zawierający toksoidy błoniczy (≥2 j.m.), tężcowy (≥20 j.m.), cztery antygeny krztuśca (toksoid krztuścowy 2,5 µg, hemaglutynina włókienkowa 5 µg, pertaktyna 3 µg, fimbrie typ 2 i 3 5 µg) oraz inaktywowane wirusy polio typów 1 (29 jednostek antygenu D), 2 (7 jednostek) i 3 (26 jednostek). Po podaniu pojedynczej dawki 0,5 ml u dzieci (3-6 lat), młodzieży i dorosłych uzyskuje wysoką immunogenność: seroprotekcja przeciw błonicy i tężcowi wynosiła ≥92,8% i 99,5-100%, a odpowiedź na antygeny krztuśca przekraczała 91%. Ochronne miana przeciwciał przeciw wirusom polio (≥1:8) osiągnięto u 100% badanych. Szczepionka jest stosowana jako dawka przypominająca po szczepieniach podstawowych, wykazując silną odpowiedź immunologiczną niezależnie od wcześniejszego schematu szczepień (DTwP+OPV lub DTaP+IPV). Długoterminowe badania wykazały utrzymanie seroprotekcji przeciw błonicy i tężcowi oraz seropozytywności przeciw krztuścowi do 10 lat po szczepieniu.
Adacel Polio, badanie kliniczno-kontrolne, badanie kohortowe, dawka przypominająca, fimbrie, fosforan glinu, hemaglutynina włókienkowa, immunogenność szczepionki, inaktywowany wirus polio, IPV, korelacja serologiczna, krztusiec, odpowiedź immunologiczna, pertaktyna, poliomyelitis, seropozytywność, seroprotekcja, średnia geometryczna stężeń, szczepienie podstawowe, szczepionka bezkomórkowa, szczepionka pełnokomórkowa, test immunoenzymatyczny, test seroneutralizacji, toksoid błoniczy, toksoid krztuścowy, toksoid tężcowy, trymestr ciąży - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – DT-Szczepionka błoniczo-tężcowa adsorbowana nie mniej niż 30 j.m. toksoidu błoniczego i nie mniej niz 40 j.m. toksoidu tężcowego/0,5 ml; 1 dawka (0,5 ml)
W praktyce klinicznej istotne jest uwzględnienie wpływu leków na zdolność pacjenta do prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn, jednak w przypadku DT – Szczepionki błoniczo-tężcowej adsorbowanej, zawierającej 0,5 ml dawkę z co najmniej 30 j.m. toksoidu błoniczego i 40 j.m. toksoidu tężcowego adsorbowanych na maksymalnie 0,7 mg Al³⁺, kwestia ta nie ma zastosowania. Produkt ten jest przeznaczony wyłącznie dla dzieci, które ze względu na wiek nie prowadzą pojazdów ani nie obsługują maszyn, co znajduje odzwierciedlenie w Charakterystyce Produktu Leczniczego, gdzie sekcja dotycząca wpływu na prowadzenie pojazdów jest oznaczona jako „Nie dotyczy”.
charakterystyka produktu leczniczego, dokumentacja medyczna, działanie niepożądane, działanie niepożądane szczepionki, nadzór medyczny, populacja pediatryczna, produkt leczniczy, reakcja poszczepienna, szczepionka błoniczo-tężcowa adsorbowana, toksoid błoniczy, toksoid tężcowy, wodorotlenek glinu uwodniony, zawiesina do wstrzykiwań - Leksykon leków
Przeciwwskazania – d-Szczepionka błonicza adsorbowana nie mniej niż 5 j.m. toksoidu błoniczego/0,5 ml; 1 dawka (0,5 ml)
d-Szczepionka błonicza adsorbowana zawiera nie mniej niż 5 j.m. toksoidu błoniczego w 0,5 ml dawki, adsorbowanego na wodorotlenku glinu (do 0,5 mg Al³⁺). Przeciwwskazaniem bezwzględnym do podania jest nadwrażliwość na toksoid błoniczy lub substancje pomocnicze. Ostre stany chorobowe z gorączką oraz zaostrzenia chorób przewlekłych stanowią czasowe przeciwwskazania, wymagające odroczenia szczepienia do ustąpienia objawów i stabilizacji stanu klinicznego. Łagodne infekcje bez gorączki nie wykluczają podania szczepionki. Lekarz powinien indywidualnie ocenić stosunek korzyści do ryzyka, uwzględniając stan zdrowia pacjenta, choroby współistniejące oraz sytuację epidemiologiczną, aby zminimalizować ryzyko działań niepożądanych i powikłań po zakażeniu błonicą.
błonica, choroba przewlekła, choroba współistniejąca, d-szczepionka błonicza adsorbowana, działanie niepożądane, gorączka, łagodna infekcja, nadwrażliwość, ostry stan chorobowy, remisja, substancja czynna, substancja pomocnicza, sytuacja epidemiologiczna, szczepionka przeciw błonicy, toksoid błoniczy, wodorotlenek glinu, zaostrzenie choroby, zawiesina do wstrzykiwań - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – DT-Szczepionka błoniczo-tężcowa adsorbowana nie mniej niż 30 j.m. toksoidu błoniczego i nie mniej niz 40 j.m. toksoidu tężcowego/0,5 ml; 1 dawka (0,5 ml)
Szczepionka błoniczo-tężcowa adsorbowana (DT) zawiera toksoid błoniczy (≥30 j.m.) oraz toksoid tężcowy (≥40 j.m.) adsorbowane na wodorotlenku glinu uwodnionym (≤0,7 mg Al³⁺). Preparat występuje jako jednorodna, mleczna zawiesina o kremowym odcieniu, przeznaczona do podawania dzieciom. Ze względu na wskazania kliniczne, szczepionka DT jest stosowana wyłącznie w populacji pediatrycznej, co wyklucza jej podawanie kobietom w wieku rozrodczym, ciężarnym oraz karmiącym piersią.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Adacel Polio 0,5 ml
Szczepionka ADACEL POLIO, zawierająca w dawce 0,5 ml toksoid błoniczy (≥2 j.m./2 Lf), toksoid tężcowy (≥20 j.m./5 Lf), antygeny krztuśca (toksoid krztuścowy 2,5 μg, hemaglutynina włókienkowa 5 μg, pertaktyna 3 μg, fimbrie typu 2 i 3 5 μg) oraz inaktywowane wirusy polio typ 1 (29 jednostek antygenu D), typ 2 (7 jednostek antygenu D) i typ 3 (26 jednostek antygenu D), została poddana szerokim badaniom przedklinicznym. Badania toksyczności po podaniu wielokrotnym, przeprowadzone zgodnie z konwencjonalnymi standardami farmakologicznymi, nie wykazały istotnych zagrożeń dla zdrowia ludzkiego, co potwierdza akceptowalny profil bezpieczeństwa szczepionki. Adiuwantem jest fosforan glinu w ilości 1,5 mg (0,33 mg Al), a obecność śladowych ilości formaldehydu, glutaraldehydu, antybiotyków (streptomycyna, neomycyna, polimyksyna B) oraz albuminy surowicy bydlęcej nie stanowiła ryzyka toksykologicznego.
adiuwant, albumina surowicy bydlęcej, antygen krztuśca, badanie farmakologiczne, badanie przedkliniczne, badanie toksyczności, fimbrie, formaldehyd, fosforan glinu, glutaraldehyd, hemaglutynina włókienkowa, inaktywowany wirus polio, neomycyna, pertaktyna, polimyksyna B, streptomycyna, szczepionka ADACEL POLIO, toksoid błoniczy, toksoid krztuścowy, toksoid tężcowy - Leksykon substancji czynnych
Wirus polio – Dawkowanie i sposób podawania
Szczepionki zawierające inaktywowany wirus polio, takie jak Adacel Polio i Tetraxim, wymagają precyzyjnego dostosowania dawkowania i schematu podawania do wieku pacjenta oraz wcześniejszych szczepień. Adacel Polio, zawierająca 29 j. antygenu D typu 1, 7 j. typu 2 i 26 j. typu 3, stosowana jest u młodzieży i dorosłych jako dawka przypominająca w objętości 0,5 ml, powtarzana co 5-10 lat. Tetraxim, o identycznym składzie antygenowym, podawana jest niemowlętom i dzieciom w dawce 0,5 ml w schemacie 2 dawek w odstępie ≥2 miesięcy lub 3 dawek w odstępie ≥1 miesiąca, z dawką uzupełniającą po 12. miesiącu życia. Szczepionka Tetraxim jest również stosowana jako dawka przypominająca u dzieci w wieku 4-13 lat. Obie szczepionki podaje się domięśniowo, z preferowanym miejscem wstrzyknięcia zależnym od wieku (mięsień naramienny u starszych dzieci i dorosłych, przednio-boczna powierzchnia uda u niemowląt).
bierna ochrona, charakterystyka produktu leczniczego, dawka uzupełniająca, immunoglobulina przeciwtężcowa, inaktywowany wirus polio, jednostka antygenu D, krztusiec, mięsień naramienny, podanie domięśniowe, poliomyelitis, profilaktyka poekspozycyjna, przeciwciało ochronne, schemat szczepień, szczepienie pierwotne, szczepienie przypominające, szczepionka ADACEL POLIO, szczepionka Tetraxim, toksoid błoniczy, toksoid tężcowy, wirus polio inaktywowany, wstrzyknięcie podskórne, wstrzyknięcie śródskórne, wywiad medyczny - Leksykon substancji czynnych
Toksoid – Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
Szczepionka PENTAXIM, zawierająca toksoid błoniczy (≥20 j.m.), toksoid tężcowy (≥40 j.m.), toksoid krztuścowy (25 µg), hemaglutyninę włókienkową (25 µg), inaktywowane wirusy poliomyelitis typ 1, 2 i 3 (odpowiednio 29, 7 i 26 jednostek antygenu D) oraz polisacharyd Haemophilus influenzae typu b (10 µg), jest przeznaczona wyłącznie dla populacji pediatrycznej. Ze względu na wiek pacjentów, którzy nie prowadzą pojazdów ani nie obsługują maszyn, kwestia wpływu składników szczepionki na zdolność do tych czynności nie ma zastosowania klinicznego. Charakterystyka Produktu Leczniczego jednoznacznie wyklucza konieczność uwzględniania tego aspektu podczas podawania preparatu dzieciom.
Pomimo braku bezpośredniego wpływu na zdolność prowadzenia pojazdów u dzieci, lekarz powinien być świadomy pełnego składu szczepionki oraz potencjalnych działań niepożądanych, które mogą wystąpić u opiekunów dzieci po szczepieniu. W przypadku preparatów zawierających toksoidy stosowanych u dorosłych, ocena wpływu na zdolność prowadzenia pojazdów powinna uwzględniać specyfikę danego produktu i możliwe działania niepożądane. Jednak w kontekście PENTAXIM, nie ma wskazań do specjalnych zaleceń dotyczących prowadzenia pojazdów przez opiekunów, a sam preparat nie wpływa na zdolność dzieci do obsługi maszyn czy pojazdów.
Bordetella pertussis, charakterystyka produktu leczniczego, działanie niepożądane, haemophilus typ b, hemaglutynina włókienkowa, inaktywowany wirus poliomyelitis, krztusiec, Pentaxim, poliomyelitis, polisacharyd Haemophilus influenzae, profilaktyka chorób zakaźnych, szczepionka przeciw błonicy, tężec, toksoid, toksoid błoniczy, toksoid krztuścowy, toksoid tężcowy, wirus poliomyelitis typ 1, wirus poliomyelitis typ 2, wirus poliomyelitis typ 3, wodorotlenek glinu, zakażenie Hib - Leksykon substancji czynnych
Glutaraldehyd – Wskazania do stosowania
Glutaraldehyd jest stosowany jako środek inaktywujący i stabilizujący antygeny w procesie produkcji szczepionki TETRAXIM, która zawiera toksoid błoniczy (≥20 j.m., 30 Lf), toksoid tężcowy (≥40 j.m., 10 Lf), antygeny Bordetella pertussis (toksoid krztuścowy 25 µg, hemaglutynina włókienkowa 25 µg) oraz inaktywowany wirus polio (typ 1: 29 jednostek antygenu D, typ 2: 7 jednostek, typ 3: 26 jednostek). Glutaraldehyd występuje w szczepionce jedynie w śladowych ilościach, podobnie jak neomycyna, streptomycyna i polimyksyna B, co jest istotne przy kwalifikacji pacjentów do szczepienia. Preparat zawiera również 0,3 mg uwodnionego wodorotlenku glinu jako adjuwant oraz 12,5 µg fenyloalaniny, co należy uwzględnić u pacjentów z fenyloketonurią. Szczepionka dostępna jest w formie białawej, mętnej zawiesiny do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce.
adjuwant, antygen krztuścowy, błonica, Bordetella pertussis, fenyloalanina, fenyloketonuria, glutaraldehyd, hemaglutynina włókienkowa, kalendarz szczepień, krztusiec, neomycyna, polimyksyna B, poliomyelitis, reakcja alergiczna, środek inaktywujący, streptomycyna, szczepienie pierwotne, szczepienie uzupełniające, szczepionka Tetraxim, tężec, toksoid, toksoid błoniczy, toksoid krztuścowy, toksoid tężcowy, wirus polio, wodorotlenek glinu, zawiesina do wstrzykiwań - Leksykon substancji czynnych
Fimbrie typu 2 i 3 – Działania niepożądane
Fimbrie typu 2 i 3, będące składnikami antygenowymi szczepionki ADACEL przeciw krztuścowi, indukują odpowiedź immunologiczną, co może prowadzić do działań niepożądanych. Najczęściej obserwowane reakcje to miejscowe objawy w miejscu iniekcji, takie jak ból, zaczerwienienie i obrzęk, występujące u 21–78% pacjentów, oraz objawy ogólnoustrojowe, w tym ból głowy i zmęczenie, zgłaszane u 16–44% osób. Reakcje te mają zwykle łagodny przebieg, pojawiają się w ciągu 48 godzin po szczepieniu i ustępują samoistnie. W badaniach klinicznych wykazano, że jednoczesne podanie szczepionki ADACEL z innymi preparatami, np. czterowalentną szczepionką przeciw HPV, może zwiększać częstość występowania siniaków i obrzęków w miejscu iniekcji, jednak różnice te są niewielkie (poniżej 7%) i mają charakter łagodny do umiarkowanego.
antygen bakteryjny, cytokina, fimbrie typu 2 i 3, formaldehyd i glutaraldehyd, hemaglutynina włókienkowa, komórka immunologiczna, komórka prezentująca antygen, nadwrażliwość, odczyn poszczepienny, pałeczka krztuśca, pertaktyna, przeciwciało, reakcja miejscowa, reakcja poszczepienna, rumień skóry, szczepionka przeciw HPV, szczepionka przeciw krztuścowi, szczepionka przeciw meningokokom, toksoid błoniczy, toksoid krztuścowy, toksoid tężcowy, układ immunologiczny - Leksykon substancji czynnych
Wirus polio – Przeciwwskazania stosowania
Przeciwwskazania do stosowania szczepionek zawierających inaktywowany wirus polio obejmują przede wszystkim potwierdzoną nadwrażliwość na składniki preparatu, w tym na inaktywowany wirus polio oraz substancje pomocnicze i pozostałości procesu produkcyjnego, takie jak formaldehyd, glutaraldehyd, streptomycyna, neomycyna, polimyksyna B oraz albumina surowicy bydlęcej. Szczególną uwagę należy zwrócić na reakcje alergiczne po wcześniejszych dawkach szczepionek przeciw poliomyelitis. Encefalopatia o nieznanej etiologii w ciągu 7 dni po podaniu szczepionki zawierającej antygeny krztuśca stanowi przeciwwskazanie do stosowania szczepionek skojarzonych z wirusem polio, a w przypadku preparatu Tetraxim postępująca encefalopatia jest bezwzględnym przeciwwskazaniem. Ponadto, podanie szczepionek należy odroczyć u pacjentów z ostrą ciężką chorobą przebiegającą z gorączką, choć łagodne infekcje bez gorączki nie wykluczają szczepienia.
albumina surowicy bydlęcej, antygen krztuśca, choroba neurologiczna, encefalopatia, encefalopatia o nieznanej etiologii, fenyloalanina, fenyloketonuria, formaldehyd, fosforan glinu, glutaraldehyd, inaktywowany wirus polio, infekcja górnych dróg oddechowych, komponent krztuścowy, nadwrażliwość na składniki preparatu, neomycyna, niepożądany odczyn poszczepienny, ostra ciężka choroba, polimyksyna B, poliomyelitis, postępująca encefalopatia, reakcja alergiczna, streptomycyna, toksoid błoniczy, toksoid tężcowy, wodorotlenek glinu, zaburzenie krzepnięcia, zaburzenie odporności - Leksykon leków
Działania niepożądane – D-Szczepionka błonicza adsorbowana nie mniej niż 30 j.m. toksoidu błoniczego/0,5 ml; szczepionka 20-dawkowa, 1 dawka (0,5 ml)
D-Szczepionka błonicza adsorbowana, zawierająca co najmniej 30 j.m. toksoidu błoniczego w dawce 0,5 ml, może wywoływać działania niepożądane o różnym nasileniu i częstości. Najczęściej obserwowane reakcje to miejscowe objawy zapalne w miejscu podania, takie jak zaczerwienienie, obrzęk i ból, które ustępują zwykle w ciągu 24-48 godzin. Reakcje ogólnoustrojowe obejmują gorączkę, złe samopoczucie oraz ból głowy, klasyfikowane jako częstość nieznana ze względu na charakter monitorowania spontanicznego. Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko bezdechu u bardzo niedojrzałych wcześniaków urodzonych w ≤ 28. tygodniu ciąży, co wymaga ścisłego nadzoru medycznego i monitorowania funkcji oddechowych po szczepieniu.
adjuwant, bezdech u wcześniaków, bezpieczeństwo terapii, ból głowy, działanie niepożądane, gorączka, monitorowanie funkcji oddechowych, monitorowanie niepożądanych działań, monitorowanie pacjenta, nasilenie reakcji, objawy ogólnoustrojowe, stosunek korzyści do ryzyka, szczepionka błonicza adsorbowana, toksoid błoniczy, Urząd Rejestracji Produktów Leczniczych, wodorotlenek glinu, zaburzenia układu nerwowego, zaburzenia układu oddechowego, zaczerwienienie i obrzęk, złe samopoczucie - Leksykon substancji czynnych
Bordetella pertussis – Wskazania do stosowania
Substancja czynna Bordetella pertussis, zawarta w szczepionce DTP, stanowi kluczowy element indukujący odporność przeciwko krztuścowi. Preparat zawiera zawiesinę inaktywowanego szczepu Bordetella pertussis w dawce nie mniejszej niż 4 j.m. na 0,5 ml, uzupełnioną toksoidem błoniczym (≥30 j.m.) oraz toksoidem tężcowym (≥40 j.m. w badaniu na świnkach morskich lub ≥60 j.m. w badaniu na myszach białych). Składniki szczepionki są adsorbowane na wodorotlenku glinu (≤0,7 mg Al³⁺), co zwiększa immunogenność preparatu. Szczepionka jest przeznaczona do czynnego uodpornienia dzieci w wieku od 6. tygodnia do 2. roku życia, z możliwością podania dawek uzupełniających do 3. roku życia, zgodnie z obowiązującym Programem Szczepień Ochronnych i po wykluczeniu przeciwwskazań do stosowania pełnokomórkowej szczepionki przeciw krztuścowi.
adiuwant, Bordetella pertussis, choroba zakaźna, czynne uodpornienie, immunogenność, inaktywowany szczep Bordetella pertussis, profilaktyka krztuśca, Program Szczepień Ochronnych, przeciwwskazanie, świnka morska, szczepienie uzupełniające, szczepionka DTP, toksoid błoniczy, toksoid tężcowy, wodorotlenek glinu, zawiesina do wstrzykiwań