potencjał mutagenny
Potencjał mutagenny określa zdolność czynnika (chemicznego, fizycznego lub biologicznego) do wywoływania mutacji w materiale genetycznym organizmu. Mutacje to trwałe zmiany w sekwencji DNA, które mogą prowadzić do zmian w ekspresji genów, funkcjonowaniu białek i fenotypie komórki lub organizmu.
Substancje o wysokim potencjale mutagennym mogą powodować różne typy uszkodzeń DNA, w tym mutacje punktowe, delecje, insercje czy rearanżacje chromosomowe. Często istnieje korelacja między potencjałem mutagennym a działaniem kancerogennym, ponieważ mutacje w kluczowych genach kontrolujących wzrost i podział komórek mogą inicjować proces nowotworowy.
W medycynie ocena potencjału mutagennego substancji ma kluczowe znaczenie w badaniach toksykologicznych leków, związków chemicznych stosowanych w przemyśle, dodatków do żywności oraz zanieczyszczeń środowiskowych. Do standardowych metod oceny mutagenności należą test Amesa, test aberracji chromosomowych oraz testy na komórkach ssaków in vitro i in vivo.
Identyfikacja czynników o potencjale mutagennym pozwala na wdrożenie odpowiednich środków ochronnych w środowisku pracy, opracowanie bezpieczniejszych alternatyw dla substancji wysokiego ryzyka oraz ustalenie limitów ekspozycji minimalizujących ryzyko zdrowotne dla pacjentów i populacji ogólnej.
Powiązane wpisy
- Leksykon substancji czynnych
Chlorek dekwaliniowy – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Chlorek dekwaliniowy, substancja czynna Fluomizin w dawce 10 mg w formie tabletek dopochwowych, wykazuje korzystny profil bezpieczeństwa potwierdzony badaniami przedklinicznymi. Minimalne ogólnoustrojowe wchłanianie po podaniu dopochwowym znacząco ogranicza ryzyko działań niepożądanych systemowych. Badania mutagenności in vivo i in vitro nie wykazały potencjału genotoksycznego, co potwierdza brak ryzyka mutacji. Ponadto, testy tolerancji miejscowej na królikach wykazały brak istotnego działania drażniącego, co wskazuje na dobrą lokalną tolerancję preparatu.
badanie przedkliniczne, chlorek dekwaliniowy, działanie drażniące, działanie niepożądane, działanie rakotwórcze, działanie toksyczne, in vitro, in vivo, narażenie na substancję, podanie dopochwowe, potencjał genotoksyczny, potencjał mutagenny, rozwój pourodzeniowy, rozwój zarodka i płodu, tabletka dopochwowa, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, tolerancja miejscowa, wchłanianie ogólnoustrojowe, wpływ na płodność, wpływ toksyczny - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Fulvestrant EVER Pharma 250 mg
Dane przedkliniczne dotyczące fulwestrantu wskazują na niską toksyczność ostrą oraz dobrą tolerancję przy wielokrotnym podawaniu domięśniowym u różnych gatunków zwierząt. Obserwowane reakcje miejscowe, takie jak zapalenie mięśni i ziarniniaki, były głównie związane z substancjami pomocniczymi. Efekty farmakologiczne antyestrogenowe dotyczyły głównie żeńskiego układu rozrodczego oraz narządów wrażliwych na hormony u obu płci. U psów w terapii przewlekłej (12 miesięcy) stwierdzono zapalenie tętnic. W badaniach kardiologicznych przy dawkach wielokrotnie przekraczających stężenia terapeutyczne (Cmax >15 razy) odnotowano niewielkie zmiany w EKG, które nie mają istotnego znaczenia klinicznego. Fulwestrant nie wykazywał potencjału mutagennego ani genotoksycznego.
dystocja, działanie antyestrogenowe, ekspozycja układowa, genotoksyczność, gonadotropiny, hormonalne sprzężenie zwrotne, nowotwór sznura płciowego, nowotwór z komórek Leydiga, obumieranie zarodka, poronienie, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, przeżycie zarodka, rozwój zarodkowo-płodowy, toksyczność ostra, toksyczność po podaniu wielokrotnym, uniesienie odcinka ST, wpływ na reprodukcję, zaawansowany rak piersi, zahamowanie zatokowe, zapalenie mięśni, zapalenie tętnic, zgięcie śródstopia, ziarniniaki, ziarniszczak jajnika, zmniejszenie płodności, zrąb jajnika - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Altabactin (250 IU + 5000 IU)/g
Dostępne dane przedkliniczne dotyczące maści Altabactin, zawierającej bacytracynę cynkową (250 IU/g) oraz siarczan neomycyny (5000 IU/g), są ograniczone, lecz dostarczają istotnych informacji o potencjalnych zagrożeniach. Nie przeprowadzono kompleksowych badań oceniających potencjał rakotwórczy i mutagenny bacytracyny przy długotrwałej ekspozycji. W przypadku neomycyny wykazano in vitro, że stężenie 80 μg/ml zwiększa częstość aberracji chromosomalnych w hodowli ludzkich limfocytów, jednak brak jest danych klinicznych potwierdzających ten efekt przy miejscowym stosowaniu maści.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Taclar 250 mg
Przedkliniczne badania toksykologiczne klarytromycyny wykazały wysokie bezpieczeństwo stosowania leku w szerokim zakresie dawek i gatunków zwierząt. Dawka śmiertelna LD50 przekracza 5 g/kg masy ciała po jednorazowym podaniu doustnym u myszy i szczurów. W badaniach podostrych i przewlekłych tolerancja leku różniła się w zależności od gatunku: naczelne tolerowały do 100 mg/kg mc./dobę przez 14 dni, szczury do 75 mg/kg mc./dobę przez miesiąc, a psy wykazywały większą wrażliwość, tolerując do 50 mg/kg mc./dobę przez 14 dni. Toksyczność objawiała się głównie uszkodzeniem wątroby, potwierdzonym wzrostem enzymów wątrobowych (fosfataza alkaliczna, ALT, AST, γ-GT, dehydrogenaza mleczanowa), które ulegały normalizacji po odstawieniu leku. Dodatkowo obserwowano objawy takie jak wymioty, osłabienie, odwodnienie oraz zmiany w oku (zaczerwienienie spojówek, łzawienie, zmętnienie rogówki) przy bardzo wysokich dawkach (400 mg/kg mc./dobę). Badania na szczurach nie wykazały wpływu klarytromycyny w dawce 150-160 mg/kg mc./dobę na płodność, cykl rujowy, przebieg porodu ani przeżywalność potomstwa, a dawki do 500 mg/kg mc./dobę nie obniżały czynnościowo płodności samców.
aminotransferaza alaninowa, aminotransferaza asparaginianowa, badanie toksykologiczne, cykl rujowy, dehydrogenaza mleczanowa, działanie niepożądane, enzym wątrobowy, fosfataza alkaliczna, gamma-glutamylotransferaza, klarytromycyna, LD50, mutagenność, obrzęk rogówki, płodność i rozrodczość, poronienie, potencjał mutagenny, rozszczep podniebienia, teratogenność, test Amesa, toksyczność ostra, toksyczność podostra i przewlekła, wada układu krążenia, zaczerwienienie spojówki, zmiana chorobowa - Leksykon substancji czynnych
L-ornityna L-asparaginian – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Dane przedkliniczne dotyczące L-ornityny L-asparaginianu, substancji czynnej preparatu Hepa-Merz 3000, wskazują na brak istotnych negatywnych efektów farmakologicznych przy stosowaniu dawek terapeutycznych. Badania oceniały wpływ na układ sercowo-naczyniowy, oddechowy oraz centralny układ nerwowy, nie wykazując zaburzeń funkcji fizjologicznych. Toksyczność przewlekła nie ujawniła klinicznie istotnych działań niepożądanych, a testy mutagenności potwierdziły brak wpływu na materiał genetyczny, co sugeruje niskie ryzyko genotoksyczności przy długotrwałym stosowaniu.
badanie farmakologiczne, centralny układ nerwowy, dawka lecznicza, dawka terapeutyczna, działanie rakotwórcze, efekt genotoksyczny, efekt niepożądany, funkcja reprodukcyjna, Hepa-Merz, L-ornityna L-asparaginian, materiał genetyczny, potencjał kancerogenny, potencjał mutagenny, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, układ oddechowy, układ sercowo-naczyniowy - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Retrovir 10 mg/ml
Zydowudyna (Retrovir) wykazuje zróżnicowany potencjał mutagenny i genotoksyczny w badaniach przedklinicznych. Test Amesa nie wykazał mutagenności, jednak badania na komórkach chłoniaka myszy oraz transformacji komórek in vitro wskazały na słabe właściwości mutagenne. Uszkodzenia chromosomów obserwowano w limfocytach ludzkich in vitro oraz w testach jąderkowych u myszy i szczurów po wielokrotnym podawaniu doustnym, choć badania cytogenetyczne na szczurach nie potwierdziły tych efektów in vivo. U pacjentów z AIDS leczonych zydowudyną stwierdzono zwiększoną częstość pęknięć chromosomów. Ponadto, zydowudyna przenika przez łożysko i włącza się do DNA leukocytów noworodków, co potwierdzono w badaniach na modelach małpich, gdzie skojarzenie z lamiwudyną zwiększało włączanie analogów nukleozydów do DNA oraz skracanie telomerów, choć kliniczne znaczenie tych obserwacji pozostaje niejasne.
badanie cytogenetyczne, badanie karcinogenności, chłoniak myszy, genotoksyczność, limfocyt krwi obwodowej, limfocyty ludzkie, nowotwór nabłonkowy pochwy, nowotwór płuc, pęknięcie chromosomu, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, profilaktyka transmisji wertykalnej, przenikanie przezłożyskowe, skrócenie telomeru, test Amesa, test jąderkowy, transmisja wertykalna, transmisja wertykalna HIV, uszkodzenie chromosomu, zakażenie HIV-1 - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – 2% Spirytusowy roztwór fioletu gencjanowego Gemi 20 mg/g
Produkt leczniczy 2% spirytusowy roztwór fioletu gencjanowego zawiera metylorozanilinowy chlorek (20 mg/g), który wykazuje potencjał mutagenny potwierdzony badaniami in vitro na komórkach prokariotycznych i eukariotycznych. Substancja czynna indukuje punktowe mutacje DNA, co wskazuje na ryzyko genotoksyczne. Brak jest jednak kompleksowych badań przedklinicznych oceniających toksyczność ostrą, przewlekłą, potencjał rakotwórczy, wpływ na rozrodczość i rozwój oraz farmakologiczne bezpieczeństwo stosowania tego preparatu.
badanie przedkliniczne, farmakologiczne badanie bezpieczeństwa, fiolet gencjanowy, genotoksyczność, komórka eukariotyczna, komórka prokariotyczna, metylorozanilinowy chlorek, mutacja genetyczna, mutacja punktowa DNA, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, roztwór fioletu gencjanowego, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, wpływ na rozrodczość - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Ivipril 5 mg
Przedkliniczne badania ramiprylu, substancji czynnej Iviprilu, wykazały niski potencjał toksyczny przy jednorazowym podaniu doustnym u szczurów i psów. W badaniach przewlekłych na szczurach, psach i małpach zaobserwowano zaburzenia równowagi elektrolitowej oraz zmiany hematologiczne typowe dla inhibitorów ACE. Znaczące powiększenie aparatu przykłębuszkowego stwierdzono u psów i małp przy dawce 250 mg/kg/dobę, co odzwierciedla farmakodynamiczną aktywność leku. Dawki dobrze tolerowane, niepowodujące szkodliwych efektów, wynosiły odpowiednio: 2,0 mg/kg/dobę u szczurów, 2,5 mg/kg/dobę u psów oraz 8 mg/kg/dobę u małp. Badania reprodukcyjne na szczurach, królikach i małpach nie wykazały działania teratogennego ani upośledzenia płodności, jednak przy dawkach ≥50 mg/kg/dobę u szczurów stwierdzono nieodwracalne uszkodzenia nerek potomstwa (poszerzenie miedniczek nerkowych).
aparat przykłębuszkowy, dawka terapeutyczna, inhibitor ACE, inhibitor konwertazy angiotensyny, morfologia krwi, poszerzenie miedniczki nerkowej, potencjał genotoksyczny, potencjał mutagenny, przeciwwskazanie do stosowania, ramipryl, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, uszkodzenie DNA, uszkodzenie nerek, właściwość mutagenna, właściwość teratogenna, wpływ na reprodukcję, zaburzenie równowagi elektrolitowej - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Actilyse 20 20 mg
Dane przedkliniczne dotyczące bezpieczeństwa alteplazy (Actilyse) obejmują badania toksyczności podostrej na szczurach i małpach marmoset, które nie wykazały nieoczekiwanych działań niepożądanych, potwierdzając korzystny profil bezpieczeństwa leku. Testy mutagenności nie wykazały potencjału mutagennego, co eliminuje ryzyko wywoływania mutacji genetycznych. W kontekście wpływu na reprodukcję, alteplaza nie wykazywała działania teratogennego przy dawkach terapeutycznych podawanych dożylnie ciężarnym zwierzętom. Jednak u królików zaobserwowano działanie embriotoksyczne przy dawkach przekraczających 3 mg/kg mc./dobę, objawiające się zwiększoną śmiertelnością zarodków oraz zahamowaniem ich wzrostu, natomiast u szczurów nie stwierdzono wpływu na rozwój okołoporodowy i poporodowy nawet przy dawkach do 10 mg/kg mc./dobę.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Izotek 20 mg 20 mg
Izotretynoina, substancja czynna preparatu Izotek, wykazuje stosunkowo niską toksyczność ostrą, z wartościami LD50 wynoszącymi około 2000 mg/kg m.c. u królików, 3000 mg/kg m.c. u myszy oraz ponad 4000 mg/kg m.c. u szczurów. W badaniach toksyczności przewlekłej na szczurach, przy dawkach 2, 8 i 32 mg/kg m.c./dobę, zaobserwowano objawy hiperwitaminozy A, takie jak częściowe wypadanie włosów oraz podwyższone stężenie triglicerydów w osoczu, które ustępowały samoistnie po odstawieniu leku. W przeciwieństwie do witaminy A, izotretynoina nie indukowała masywnych zwapnień tkanek ani zmian w komórkach wątrobowych, co wskazuje na odmienny profil toksyczności przewlekłej.
Izotretynoina wykazuje potwierdzony potencjał teratogenny i embriotoksyczny, co wymaga rygorystycznego przestrzegania programów zapobiegania ciąży u kobiet w wieku rozrodczym. Badania mutagenności in vitro i in vivo jednoznacznie wykazały brak działania mutagennego, co eliminuje ryzyko indukcji mutacji genetycznych i związanych z nimi nowotworów. Podsumowując, profil bezpieczeństwa izotretynoiny charakteryzuje się odwracalnymi efektami toksycznymi typowymi dla hiperwitaminozy A oraz istotnym ryzykiem teratogennym, co determinuje konieczność ścisłej kontroli stosowania leku w populacji kobiet w wieku rozrodczym.
badanie in vitro, badanie in vivo, charakterystyka produktu leczniczego, dawka śmiertelna, dawkowanie, działanie embriotoksyczne, działanie niepożądane, hiperwitaminoza A, Izotek, izotretynoina, komórki wątrobowe, LD50, model zwierzęcy, mutacja genetyczna, osocze krwi, pochodna witaminy A, potencjał mutagenny, potencjał teratogenny, Program Zapobiegania Ciąży, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, trądzik, triglicerydy, wiek rozrodczy, zespół hiperwitaminozy A, zmiana nowotworowa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Lorazepam TZF 4 mg/ml
Przedkliniczne badania lorazepamu wykazały, że LD50 po podaniu dożylnym, domięśniowym i dootrzewnowym mieści się w zakresie 24-70 mg/kg mc., zróżnicowanym w zależności od gatunku zwierzęcia. Toksyczność przewlekła po podaniu doustnym u szczurów (80 tygodni) i psów (12 miesięcy) nie wykazała istotnych zmian histopatologicznych, okulistycznych ani hematologicznych, nawet przy wysokich dawkach. W badaniach podprzewlekłych po podaniu pozajelitowym (do 20 mg/kg i.m. u szczurów, do 10 mg/kg i.m. u psów oraz do 8 mg/kg i.v. u szczurów) obserwowano jedynie odwracalne reakcje tkankowe w miejscach wstrzyknięć, bez innych poważnych nieprawidłowości. Wyniki testów mutagenności były negatywne, a badania rakotwórczości u szczurów i myszy nie wykazały potencjału kancerogennego lorazepamu podawanego doustnie.
badanie hematologiczne, badanie histopatologiczne, badanie mutagenności, badanie okulistyczne, badanie teratogenności, benzodiazepina, dawka śmiertelna, droga podania, dysmorfia zewnętrzna, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, LD50, lorazepam, podanie domięśniowe, podanie dożylne, podanie pozajelitowe, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa, substancja teratogenna, toksyczność ostra, toksyczność podprzewlekła, toksyczność przewlekła, upośledzenie umysłowe, wpływ na rozrodczość, zaburzenie zachowania - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Mytelase 10 mg
Produkt leczniczy Mytelase, zawierający 10 mg chlorku ambenoniowego, nie posiada w swojej dokumentacji przedklinicznych danych dotyczących bezpieczeństwa stosowania. Brak informacji obejmuje kluczowe aspekty toksykologiczne, takie jak toksyczność ostra i przewlekła, potencjał mutagenny, rakotwórczy oraz wpływ na rozrodczość. Taka sytuacja może wynikać z faktu, że lek został wprowadzony do obrotu w okresie o mniej rygorystycznych wymaganiach przedklinicznych lub opiera się na istniejących danych klinicznych potwierdzających jego profil bezpieczeństwa.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Salviasept –
Przeprowadzone badania przedkliniczne dotyczące bezpieczeństwa stosowania produktu leczniczego Salviasept wykazały zróżnicowany profil genotoksyczności i mutagenności jego składników aktywnych. Eugenol, główny składnik olejku goździkowego, posiada niejednoznaczne wyniki badań genotoksyczności i rakotwórczości, przy braku danych dotyczących toksyczności reprodukcyjnej i kancerogenności. Olejek miętowy, oceniany w teście Amesa i na komórkach chłoniaka myszy, nie wykazał mutagenności, mimo że mentol, jego kluczowy składnik, ma silniejszy potencjał genotoksyczny. Olejek tymiankowy nie wykazał działania mutagennego w testach Amesa i Bacillus subtilis rec, jednak brak jest danych o toksyczności reprodukcyjnej i kancerogenności. Wodny wyciąg z kopru włoskiego był negatywny w teście Amesa, choć anetol wykazuje słabe działanie mutagenne, a estragol obecny w niskim stężeniu nie stanowi istotnego ryzyka.
anetol, badanie genotoksyczności, badanie mutagenności, chemotyp szałwii, cineol, działanie genotoksyczne, działanie mutagenne, działanie neurotoksyczne, estragol, eugenol, mentol, olejek goździkowy, olejek majerankowy, olejek miętowy, olejek szałwiowy, olejek tymiankowy, potencjał genotoksyczny, potencjał mutagenny, profil genotoksyczności, Salmonella typhimurium, test Amesa, test na komórkach chłoniaka myszy, toksyczność reprodukcyjna, tujon, uszkodzenie DNA, właściwość genotoksyczna, właściwość mutagenna, wyciąg z kopru włoskiego, wyciąg z rumianku, ziele krwawnika - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Aporoza 20 mg
Dane przedkliniczne dotyczące rozuwastatyny, substancji czynnej leku Aporoza, wskazują na brak istotnego zagrożenia dla człowieka przy stosowaniu dawek terapeutycznych. Badania farmakologiczne nie wykazały potencjalnej genotoksyczności ani działania rakotwórczego. Pomimo braku szczegółowych badań nad wpływem rozuwastatyny na kanał potasowy hERG, nie stwierdzono istotnych zagrożeń kardiologicznych. W badaniach toksyczności po podaniu dawek wielokrotnych zaobserwowano zmiany histopatologiczne w wątrobie u myszy i szczurów oraz zmiany w pęcherzyku żółciowym u psów, które są prawdopodobnie związane z mechanizmem działania inhibitora reduktazy HMG-CoA. U małp nie odnotowano zmian hepatologicznych. Działania niepożądane występowały przy ekspozycji zbliżonej lub znacznie przekraczającej kliniczną u ludzi.
badanie farmakologiczne, bezpieczeństwo kardiologiczne, działanie rakotwórcze, ekspozycja ustrojowa, genotoksyczność, inhibitor reduktazy HMG-CoA, kanał potasowy hERG, pęcherzyk żółciowy, potencjał kancerogenny, potencjał mutagenny, profil bezpieczeństwa, rozuwastatyna, toksyczność matczyna, toksyczność po podaniu, toksyczność reprodukcyjna, uszkodzenie jąder, wydłużenie odstępu QT, zmiany hepatologiczne, zmiany histopatologiczne wątroby - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Tamsulosin Aristo 0,4 mg
Profil bezpieczeństwa przedklinicznego tamsulosyny chlorowodorku został szczegółowo oceniony w badaniach na myszach, szczurach i psach, obejmujących toksyczność ostrą i przewlekłą, wpływ na układ sercowo-naczyniowy, genotoksyczność, rakotwórczość oraz reprodukcję. Wyniki wskazują, że toksyczność tamsulosyny jest zgodna z charakterystyką leków blokujących receptory alfa₁-adrenergiczne, bez specyficznych cech toksyczności. W modelach psów po bardzo dużych dawkach obserwowano zmiany w zapisie EKG, jednak bez klinicznej istotności, mieszczące się w zakresie farmakodynamicznych efektów blokady alfa₁. Badania genotoksyczności in vitro i in vivo nie wykazały mutagenności, co potwierdza bezpieczeństwo genetyczne leku.
badania in vivo i in vitro, badanie przedkliniczne, bezpieczeństwo przedkliniczne, elektrokardiografia, genotoksyczność, gruczoł sutkowy, hiperprolaktynemia, karcynogeneza, lek blokujący receptor adrenergiczny, potencjał mutagenny, receptor adrenergiczny alfa1, tamsulosyny chlorowodorek, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Adin 60 mcg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa desmopresyny, substancji czynnej produktu ADIN dostępnego w dawkach 60, 120 i 240 µg w postaci liofilizatu doustnego, wykazały akceptowalny profil bezpieczeństwa. Testy farmakologiczne nie ujawniły istotnych zagrożeń dla układu sercowo-naczyniowego, oddechowego ani ośrodkowego układu nerwowego. Wielokrotne podawanie desmopresyny nie powodowało istotnych zmian patologicznych w narządach, ani nie wpływało negatywnie na parametry biochemiczne i hematologiczne. Ponadto, badania genotoksyczności nie wykazały mutagennego ani genotoksycznego działania substancji, co potwierdza jej bezpieczeństwo na poziomie molekularnym.
aberracja chromosomowa, analog wazopresyny, desmopresyna, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, hormon peptydowy, hormon przeciwdiuretyczny, liofilizat doustny, mutacja genowa, ośrodkowy układ nerwowy, parametry biochemiczne i hematologiczne, potencjał genotoksyczny, potencjał karcinogenny, potencjał mutagenny, rozwój embrionalny i płodowy, rozwój prenatalny i postnatalny, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczny wpływ na rozród, układ sercowo-naczyniowy, uszkodzenie DNA - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Pelavo Med 20 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa wyciągu z korzenia pelargonii (Pelargonii radicis extractum siccum), będącego składnikiem aktywnym produktu PELAVO Med 20 mg w formie tabletek ulegających rozpadowi w jamie ustnej, wykazały brak działania mutagennego w teście Amesa, co jest istotnym wskaźnikiem braku potencjału mutagennego. Test Amesa, jako standardowa metoda przesiewowa, potwierdził negatywny wynik dla wyciągu z Pelargonium sidoides DC i/lub Pelargonium reniforme Curt., co stanowi ważny element oceny bezpieczeństwa stosowania tego preparatu w praktyce klinicznej.
badanie karcynogenności, badanie mutagenności, dane przedkliniczne, działanie karcynogenne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, ekstrakt z korzenia pelargonii, mutagen, nowotwór, Pelargonium reniforme, Pelargonium sidoides, potencjał mutagenny, produkt leczniczy, tabletka ulegająca rozpadowi w jamie ustnej, terapia długoterminowa, test Amesa, toksyczność reprodukcyjna, wyciąg z korzenia pelargonii - Leksykon substancji czynnych
Wyciąg etanolowy z cebuli – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Wyciąg etanolowy z cebuli (Alii cepae extractum fluidum), stanowiący główny składnik aktywny produktu leczniczego Cepan (20,0 g/100 g kremu), nie posiada udokumentowanych danych przedklinicznych dotyczących bezpieczeństwa stosowania. Brak jest informacji o toksyczności ostrej i przewlekłej, genotoksyczności, karcynogenności oraz toksyczności reprodukcyjnej tego ekstraktu, co ogranicza możliwość pełnej oceny ryzyka terapeutycznego. Produkt zawiera również inne substancje czynne, takie jak nalewka z rumianku (5,0 g/100 g), heparyna sodowa (5000 IU/100 g) oraz alantoina (1,0 g/100 g), a także etanol do 160 mg/g kremu, jednak brak jest danych dotyczących ich interakcji oraz bezpieczeństwa stosowania, zwłaszcza u pacjentów z uszkodzoną skórą lub nadwrażliwością na alkohol.
alantoina, Alii cepae extractum fluidum, alkohol cetostearylowy, działanie niepożądane, genotoksyczność, heparyna sodowa, karcynogenność, metylu parahydroksybenzoesan, nadwrażliwość na składniki, nalewka z rumianku, potencjał mutagenny, propylu parahydroksybenzoesan, sodu laurylosiarczan, toksyczność ostra, toksyczność reprodukcyjna, uszkodzenie skóry, wyciąg etanolowy z cebuli - Leksykon substancji czynnych
Dimetynden – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Dimetynden maleinian wykazuje korzystny profil bezpieczeństwa potwierdzony szerokim zakresem badań przedklinicznych. Badania farmakologiczne nie wykazały istotnych zagrożeń dla różnych układów i narządów, a toksyczność po podaniu wielokrotnym wskazuje na dobrą tolerancję substancji bez klinicznie istotnych zmian patologicznych. Testy genotoksyczności nie potwierdziły mutagennego potencjału dimetyndenu, co jest kluczowe dla oceny bezpieczeństwa farmakologicznego. Ponadto, badania reprodukcyjne na modelach zwierzęcych (szczury, króliki) nie wykazały teratogenności ani negatywnego wpływu na płodność i rozwój potomstwa, nawet przy dawkach do 250-krotnie wyższych niż stosowane u ludzi.
badanie farmakologiczne bezpieczeństwa, badanie przedkliniczne, bezpieczeństwo farmakologiczne, dimetyndenu maleinian, działanie teratogenne, fenylefryna, funkcja rozrodcza, genotoksyczność, malformacja, płodność, potencjał mutagenny, profil toksykologiczny, rakotwórczość, rozwój embrionalny, rozwój płodu, rozwój postnatalny, rozwój prenatalny, toksyczność po podaniu wielokrotnym, uszkodzenie materiału genetycznego, wada rozwojowa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Velafax 75 mg
Wenlafaksyna, substancja czynna preparatu Velafax (dostępnego w dawkach 37,5 mg i 75 mg w formie tabletek), została poddana szerokim badaniom przedklinicznym w celu oceny jej bezpieczeństwa, ze szczególnym uwzględnieniem potencjalnego działania karcynogennego. Długoterminowe badania na modelach zwierzęcych, obejmujące szczury i myszy, nie wykazały żadnych oznak działania rakotwórczego, co potwierdza brak indukcji nowotworów w tych gatunkach przy ekspozycji na wenlafaksynę.
- Leksykon substancji czynnych
Sasanka łąkowa – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Analiza przedklinicznych danych dotyczących bezpieczeństwa sasanki łąkowej (Pulsatilla pratensis) wykazuje istotny brak kompleksowych badań toksykologicznych, mutagennych, kancerogennych oraz teratogennych dedykowanych tej substancji. Sasanka łąkowa występuje w preparacie Pascofemin w potencji homeopatycznej D4 (rozcieńczenie 1:10 000), stanowiąc 0,75 g w 10 g kropli doustnych. Brak danych przedklinicznych wymaga szczególnej ostrożności przy stosowaniu u grup wrażliwych, takich jak kobiety w ciąży, karmiące, dzieci, osoby starsze oraz pacjenci z chorobami przewlekłymi. Ponadto preparat zawiera 34% (V/V) etanolu, co stanowi dodatkowy czynnik ryzyka, zwłaszcza u pacjentów z chorobami wątroby czy uzależnionych od alkoholu.
Aletris farinosa, badanie przedkliniczne, badanie toksykologiczne, Caulophyllum thalictroides, Chamaelirium luteum, Cimicifuga racemosa, Fraxinus americana, jesion amerykański, kulczyba ignacka, lilia tygrysia, Lilium lancifolium, niepokalanka mnisia, Pascofemin, pluskwica groniasta, potencja D4, potencjał kancerogenny, potencjał mutagenny, Pulsatilla pratensis, sasanka łąkowa, Senecio aureus, składnik homeopatyczny, starzec złoty, Strychnos ignatii, toksyczność narządowa, Vitex agnus-castus - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Remodulin 1 mg/ml
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa treprostynilu sodowego (Remodulin) obejmowały toksyczność po wielokrotnym podaniu, genotoksyczność oraz wpływ na reprodukcję. W badaniach na szczurach i psach z ciągłą infuzją podskórną przez 13 i 26 tygodni zaobserwowano głównie miejscowe reakcje niepożądane, takie jak obrzęk, rumień, opuchlizna oraz ból w miejscu infuzji. U psów otrzymujących dawki ≥ 300 ng/kg/min wystąpiły ciężkie działania ogólnoustrojowe, w tym zmniejszona aktywność, wymioty, luźne stolce oraz nasilone obrzęki miejscowe. Średnie stężenie treprostynilu w osoczu u tych zwierząt wynosiło 7,85 ng/ml, co odpowiada stężeniom możliwym do osiągnięcia u ludzi przy dawkach przekraczających 50 ng/kg mc./min. Zgony zwierząt były powiązane z powikłaniami przewodu pokarmowego, takimi jak wgłobienie jelita i wypadnięcie odbytu.
bezpieczeństwo farmakologiczne, działanie klastogenne, działanie mutagenne, działanie niepożądane ogólnoustrojowe, genotoksyczność, infuzja podskórna, obrzęk miejsca infuzji, opuchnięcie tkanek, potencjał genotoksyczny, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, Remodulin, rumień, stężenie osoczowe treprostynilu, toksyczność po wielokrotnym podaniu, toksyczny wpływ na reprodukcję, treprostynil sodowy, wgłobienie jelita, wypadnięcie odbytu - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Rub-Arom –
Produkt leczniczy Rub-Arom w postaci maści zawiera substancje czynne: tymol (0,25 g/100 g), lewomentol (2,75 g/100 g), kamforę racemiczną (5,00 g/100 g), olejek cedrowy (0,75 g/100 g), olejek eukaliptusowy (1,50 g/100 g) oraz olejek terpentynowy z sosny nadmorskiej (5,00 g/100 g). W dokumentacji produktu brak jest danych dotyczących bezpieczeństwa przedklinicznego, w tym wyników badań toksyczności ostrej i przewlekłej, mutagenności, kancerogenności, teratogenności oraz wpływu na płodność i rozrodczość zarówno dla całego preparatu, jak i poszczególnych składników.
charakterystyka produktu leczniczego, kamfora racemiczna, lewomentol, maść Rub-Arom, olejek cedrowy, olejek eteryczny, olejek eukaliptusowy, olejek terpentynowy, potencjał kancerogenny, potencjał mutagenny, potencjał teratogenny, substancja pochodzenia naturalnego, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, tymol, wpływ na płodność, wpływ na rozrodczość - Leksykon substancji czynnych
Nadroparyna – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Przedkliniczne badania nad nadroparyną wapniową, substancją czynną leków Fraxiparine i Fraxiparine Multi, wykazały brak istotnych działań niepożądanych na układy sercowo-naczyniowy, oddechowy, nerwowy oraz wydalniczy przy stosowaniu dawek terapeutycznych. Ocena toksyczności przewlekłej w modelach zwierzęcych nie ujawniła istotnych efektów toksycznych, a testy genotoksyczności in vitro i in vivo (m.in. test Amesa, test aberracji chromosomowych) potwierdziły brak potencjału mutagennego. Długotrwałe badania kancerogenności nie wykazały zwiększonego ryzyka nowotworów ani zmian przedrakowych, co wskazuje na brak działania rakotwórczego nadroparyny wapniowej.
aberracja chromosomowa, badanie histopatologiczne, badanie przedkliniczne, działanie rakotwórcze, Fraxiparine, genotoksyczność, kancerogeneza, Nadroparinum calcicum, nadroparyna wapniowa, nowotwór, parametry biochemiczne, parametry hematologiczne, potencjał mutagenny, potencjał teratogenny, rozwój płodowy, rozwój potomstwa, rozwój zarodkowy, test Amesa, toksyczność przewlekła, układ nerwowy, układ oddechowy, układ sercowo-naczyniowy, układ wydalniczy, uszkodzenie DNA, wada rozwojowa, wpływ na rozród, zmiana przedrakowa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Septolete ultra (1,5 mg + 5 mg)/ml
Produkt leczniczy Septolete ultra, zawierający chlorowodorek benzydaminy (1,5 mg/ml) oraz chlorek cetylopirydyniowy (5 mg/ml) w formie aerozolu do stosowania w jamie ustnej, przeszedł kompleksowe badania przedkliniczne potwierdzające jego bezpieczeństwo. Badania farmakologiczne nie wykazały zagrożeń dla funkcji życiowych organizmu, a toksyczność po podaniu wielokrotnym była nieistotna. Testy genotoksyczności i kancerogenności nie ujawniły potencjału mutagennego ani rakotwórczego. Ponadto, badania wpływu na rozród i rozwój potomstwa nie wykazały negatywnych efektów, co wskazuje na brak ryzyka dla funkcji rozrodczych i rozwoju płodu.
aerozol do jamy ustnej, badanie farmakologiczne, badanie przedkliniczne, benzydamina, cetylopirydyniowy chlorek, działanie antyseptyczne, działanie miejscowe, działanie ogólnoustrojowe, działanie przeciwbakteryjne, działanie rakotwórcze, działanie toksyczne, flora jelitowa, genotoksyczność, potencjał kancerogenny, potencjał mutagenny, toksyczność, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczny wpływ na rozród - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Metformin Bluefish 1000 mg
Przedkliniczna ocena bezpieczeństwa metforminy chlorowodorku, przeprowadzona zgodnie z obowiązującymi standardami farmaceutycznymi, nie wykazała istotnych zagrożeń dla kluczowych układów organizmu, takich jak sercowo-naczyniowy, oddechowy oraz ośrodkowy układ nerwowy. Badania toksyczności po wielokrotnym podaniu nie ujawniły objawów toksyczności narządowej ani niekorzystnych zmian biochemicznych i hematologicznych. Testy genotoksyczności, w tym test Amesa, test aberracji chromosomowych oraz test mikrojądrowy, potwierdziły brak mutagennego i genotoksycznego potencjału metforminy. Długoterminowe badania karcynogenności na modelach zwierzęcych, z dawkami wielokrotnie przekraczającymi terapeutyczne, nie wykazały działania rakotwórczego.
aberracja chromosomowa, działanie klastogenne, działanie mutagenne, efekt teratogenny, genotoksyczność, karcynogenność, metformina chlorowodorek, ośrodkowy układ nerwowy, parametr biochemiczny, parametr hematologiczny, parametr rozrodczy, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, rozwój embrionalny, rozwój płodowy, rozwój pourodzeniowy, test Amesa, test mikrojądrowy, toksyczność narządowa, toksyczność po podaniu wielokrotnym, układ oddechowy, układ sercowo-naczyniowy - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Kefort 150 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa kwasu ibandronowego, stosowanego w preparacie Kefort (150 mg, tabletki powlekane), wykazały toksyczność nerkową u psów jedynie przy dawkach znacznie przekraczających maksymalne dawki terapeutyczne u ludzi, co ogranicza kliniczne znaczenie tych obserwacji. Nie stwierdzono potencjału rakotwórczego ani mutagennego w testach genotoksyczności. Badania reprodukcyjne na szczurach i królikach nie wykazały teratogenności ani toksycznego wpływu na płód, nawet przy dawkach co najmniej 35-krotnie wyższych niż stosowane u ludzi. Jednakże, u szczurów podawanie kwasu ibandronowego doustnie w dawce ≥1 mg/kg/dobę wiązało się ze zwiększoną utratą zarodków przed implantacją, a dożylne podanie w dawkach 0,3 i 1 mg/kg/dobę powodowało zmniejszenie liczby plemników oraz obniżoną płodność u samców (1 mg/kg/dobę) i samic (1,2 mg/kg/dobę).
aktywność genetyczna, badanie przedkliniczne, bisfosfonian, dystocja, działanie teratogenne, działanie toksyczne, Kefort, kwas ibandronowy, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, test genotoksyczności, toksyczność ogólna, uszkodzenie nerki, utrata zarodka, zagnieżdżenie zarodka, zespół nerka-miednica-moczowód, zmniejszona liczba plemników, zmniejszona płodność - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – INOVOX Ultra smak miętowy 8,75 mg
Badania przedkliniczne flurbiprofenu w dawce 8,75 mg wykazały typowy dla niesteroidowych leków przeciwzapalnych (NLPZ) profil toksyczności. W badaniach toksyczności przewlekłej, trwających do 2 lat, zaobserwowano zmiany narządowe przy dobowych dawkach 12 i 25 mg/kg masy ciała, obejmujące uszkodzenia brodawek nerkowych oraz przewodu pokarmowego, ze wzrostem częstości uszkodzeń żołądka i jelit przy wyższych dawkach. Testy genotoksyczności in vitro oraz badania kancerogenności in vivo nie wykazały potencjału mutagennego ani kancerogennego flurbiprofenu, co potwierdza bezpieczeństwo genetyczne substancji.
brodawki nerkowe, flurbiprofen, genotoksyczność, hamowanie syntezy prostaglandyn, inhibitor syntezy prostaglandyn, martwe urodzenie, niesteroidowy lek przeciwzapalny, organogeneza, potencjał kancerogenny, potencjał mutagenny, toksyczność ostra i przewlekła, toksyczny wpływ na reprodukcję, układ krążenia, uszkodzenie przewodu pokarmowego, utrata zarodka, wada rozwojowa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Apo-Feno 200M 200 mg
Dane przedkliniczne dotyczące mikronizowanego fenofibratu wskazują na relatywnie niską toksyczność ostrą, potwierdzoną brakiem zgonów u zwierząt przy dawkach od 3200 do 24000 mg/kg masy ciała podawanych przez 7 dni. W badaniach podostrych na szczurach (dawki 0-1000 mg/kg/dobę) zaobserwowano wzrost aktywności AspAT, powiększenie wątroby oraz rozrost peroksysomów, szczególnie przy dawkach >30 mg/kg/dobę. U psów, przy dawkach 25-100 mg/kg/dobę, odnotowano istotne zmniejszenie masy ciała, kamicę żółciową oraz śródmiąższowe zapalenie nerek. Badania rakotwórczości na szczurach (dawki 10-200 mg/kg/dobę) wykazały istotny wzrost częstości nowotworów wątroby, gruczolaka trzustki oraz nowotworów komórek śródmiąższowych jąder przy dawkach 1-6-krotnie przekraczających maksymalną dawkę zalecaną u ludzi (w przeliczeniu na mg/m²). Fenofibrat nie wykazywał mutagenności w standardowych testach genotoksyczności (Ames, mutacje genowe, aberracje chromosomowe, synteza zmutowanego DNA).
aberracje chromosomowe, aminotransferaza asparaginianowa, deformacja klatki piersiowej, fenofibrat mikronizowany, gruczolak trzustki, kamica żółciowa, nowotwór komórek śródmiąższowych jąder, opóźnienie porodu, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, rozszczep kręgosłupa, śródmiąższowe zapalenie nerek, test Amesa, toksyczność ostra, toksyczność podostra - Leksykon substancji czynnych
Nalewka z pelargonii – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Przedkliniczna ocena bezpieczeństwa nalewki z korzenia Pelargonium sidoides DC i/lub Pelargonium reniforme Curt., stosowanej w preparacie Pelafen MED, koncentruje się głównie na badaniu potencjału mutagennego. Test Amesa przeprowadzony na suchym wyciągu z korzenia pelargonii wykazał wynik negatywny, co wskazuje na brak właściwości mutagennych tej substancji. Nalewka jest ekstraktem o stosunku ekstrakcji DER 1:8-10, pozyskiwanym z użyciem 15% (V/V) etanolu, a produkt końcowy zawiera około 11,2% (V/V) etanolu. Wyniki te stanowią pozytywny element wstępnej oceny bezpieczeństwa farmakologicznego preparatu.
bezpieczeństwo farmakologiczne, bezpieczeństwo przedkliniczne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, karcynogenność, korzeń pelargonii, mutagen chemiczny, nalewka z pelargonii, Pelargonium reniforme, Pelargonium sidoides, potencjał mutagenny, profil bezpieczeństwa, rozpuszczalnik ekstrakcyjny, rozwój embrionalny, suchy wyciąg, teratogenność, test Amesa, toksyczność reprodukcyjna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Zolafren-Swift 10 mg
Dane przedkliniczne dotyczące olanzapiny zawartej w preparacie Zolafren-Swift obejmują szeroki zakres badań toksykologicznych, reprodukcyjnych oraz oceny potencjału mutagennego i rakotwórczego. W badaniach toksyczności ostrej u myszy i szczurów LD50 wynosiła odpowiednio około 210 mg/kg i 175 mg/kg masy ciała, natomiast u psów tolerancja na pojedyncze dawki doustne sięgała 100 mg/kg bez przypadków śmiertelnych. Obserwowano typowe objawy neuroleptyczne, takie jak sedacja, ataksja, drżenia, drgawki oraz zmniejszenie przyrostu masy ciała. W badaniach przewlekłych (do 3 miesięcy u myszy i do 1 roku u szczurów i psów) odnotowano hamowanie aktywności OUN, objawy przeciwcholinergiczne oraz obwodowe zaburzenia hematologiczne, w tym odwracalną neutropenię, małopłytkowość i niedokrwistość u psów przy dawkach 8-10 mg/kg/dobę, przy ekspozycji 12-15-krotnie wyższej niż u ludzi przy dawce 12 mg. Nie stwierdzono cytotoksycznego wpływu na szpik kostny.
badanie toksykologiczne, cytopenia, działanie klastogenne, działanie mutagenne, działanie niepożądane, działanie przeciwcholinergiczne, działanie teratogenne, komórka szpiku kostnego, lek neuroleptyczny, leukocyt, małopłytkowość, neuroleptyk, neutropenia, niedokrwistość, olanzapina, ośrodkowy układ nerwowy, parametr hematologiczny, potencjał karcynogenny, potencjał mutagenny, prolaktyna, sedacja, ślinotok, szpik kostny, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Atorvastatin Medical Valley 10 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa atorwastatyny, inhibitora reduktazy HMG-CoA, wykazały brak potencjału mutagennego i klastogennego w serii testów genotoksyczności in vitro i in vivo. Badania karcinogenności na szczurach nie wykazały działania rakotwórczego, natomiast u myszy przy ekspozycji 6-11-krotnie wyższej niż u ludzi (AUC 0-24h) zaobserwowano u samców gruczolaki wątrobowo-komórkowe, a u samic raki wątrobowo-komórkowe. Zmiany te wystąpiły przy dawkach znacznie przekraczających maksymalne dawki terapeutyczne stosowane u ludzi, co wskazuje na niskie ryzyko karcinogenności w warunkach klinicznych.
atorwastatyna, AUC 0-24h, badanie genotoksyczności, badanie in vitro, badanie in vivo, badanie karcinogenności, działanie teratogenne, gruczolak wątrobowo-komórkowy, inhibitor reduktazy HMG-CoA, potencjał klastogenny, potencjał mutagenny, przenikanie przez łożysko, rak wątrobowo-komórkowy, stężenie osoczowe, toksyczność dla płodu - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – FDG Pozyton 3000 MBq/ml na czas kalibracji
Dane przedkliniczne dotyczące bezpieczeństwa fludeoksyglukozy (¹⁸F) wskazują na niski profil toksyczności ostrej. W badaniach na modelach zwierzęcych (myszy, szczury) jednorazowe dożylne podanie dawki 0,0002 mg/kg masy ciała nie wywołało zgonów, co potwierdza ograniczoną toksyczność preparatu. Ze względu na charakter diagnostyczny i jednorazowe podanie radiofarmaceutyku, nie przeprowadzono badań toksyczności po podaniu wielokrotnym. Brak jest również danych dotyczących mutagenności, kancerogenności oraz wpływu na procesy reprodukcyjne i rozwój potomstwa, co wynika z ograniczonego zakresu badań przedklinicznych dla tego typu substancji.
anihilacja pozytonu, badanie przedkliniczne, badanie toksykologiczne, czas półtrwania, działanie rakotwórcze, efekt biologiczny, ekspozycja na promieniowanie, fludeoksyglukoza, foton gamma, izotop fluoru-18, izotop tlenu-18, podanie wielokrotne, potencjał mutagenny, preparat diagnostyczny, proces reprodukcyjny, promieniowanie pozytonowe, radiofarmaceutyk, radioznacznik, toksyczność ostra - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Atorvastatin Genoptim 40 mg
Przedkliniczne badania atorwastatyny wykazały brak potencjału mutagennego i klastogennego w serii testów in vitro oraz badaniu in vivo, co wskazuje na minimalne ryzyko uszkodzeń genetycznych. W badaniach karcinogenności zaobserwowano istotne różnice międzygatunkowe: u szczurów nie stwierdzono działania rakotwórczego, natomiast u myszy pojawiły się zmiany nowotworowe wątroby (gruczolaki u samców, raki u samic) przy ekspozycji systemowej 6-11-krotnie przekraczającej AUC 0-24h osiąganą u ludzi przy najwyższej dawce terapeutycznej. Badania rozrodczości i teratogenności na szczurach, królikach i psach nie wykazały działania teratogennego ani negatywnego wpływu na płodność, jednak przy toksycznych dawkach u ciężarnych samic obserwowano toksyczność płodu, opóźnienie rozwoju potomstwa oraz obniżoną przeżywalność poporodową.
aberracja chromosomowa, atorwastatyna, badanie in vivo, działanie karcinogenne, działanie teratogenne, ekspozycja systemowa, genotoksyczność, gruczolak wątrobowokomórkowy, inhibitor reduktazy HMG-CoA, mutacja genowa, potencjał genotoksyczny, potencjał karcinogenny, potencjał klastogenny, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa leku, przenikanie przez łożysko, rak wątrobowokomórkowy, rozwój embrionalny, rozwój płodu, stężenie osoczowe, test in vitro, toksyczność płodowa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Minovivax 2% 20 mg/ml
Przedkliniczne badania minoksydylu w postaci roztworu na skórę, stosowanego w produkcie Minovivax 2%, wykazały brak działania mutagennego i genotoksycznego zarówno in vitro, jak i in vivo, co potwierdza bezpieczeństwo stosowania zgodnie z zaleceniami. Analiza toksyczności po podaniu wielokrotnym nie ujawniła istotnego ryzyka dla ludzi, mimo że u szczurów i myszy zaobserwowano zwiększoną częstość nowotworów hormonozależnych, związanych z hiperprolaktynemią indukowaną wysokimi dawkami minoksydylu, mechanizmem porównywalnym do działania rezerpiny. Efekt ten nie występował przy dawkach terapeutycznych stosowanych u ludzi, co podkreśla różnicę między modelami zwierzęcymi a klinicznym zastosowaniem.
badanie in vitro, badanie in vivo, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, genotoksyczność, hiperprolaktynemia, minoksydyl, nowotwór hormonozależny, potencjał mutagenny, prolaktyna, rezerpina, teratogenność, toksyczność ciążowa, toksyczność płodowa, zaburzenie implantacji zarodka, zaburzenie zapłodnienia - Leksykon substancji czynnych
Nienasycone kwasy tłuszczowe – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Przedkliniczne badania nienasyconych kwasów tłuszczowych C18:2, w tym kwasu linolowego i kwasu 9,11-oktadekadienowego, wykazały ich nietoksyczność oraz brak działania drażniącego na skórę. Preparaty dermatologiczne, takie jak maść Linola zawierająca 0,815 g tych kwasów na 100 g produktu, mogą być stosowane na rozległe powierzchnie skóry i przez długi czas bez ryzyka zatrucia systemowego. Test Amesa przeprowadzony na Salmonella typhimurium nie wykazał potencjału mutagennego, co potwierdza bezpieczeństwo tych substancji w kontekście uszkodzeń DNA i potencjalnego ryzyka kancerogennego.
11-oktadekadienowy, badanie mutagenności, działanie drażniące na skórę, działanie rakotwórcze, kwas 9, kwas linolowy, maść Linola, potencjał mutagenny, potencjał teratogenny, preparat dermatologiczny, profil bezpieczeństwa, Salmonella typhimurium, test Amesa, toksyczność reprodukcyjna, uszkodzenie DNA, właściwość kancerogenna, wpływ na płodność, zatrucie systemowe - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Buscopan forte 20 mg
Hioscyny butylobromek, substancja czynna Buscopan Forte, wykazuje stosunkowo niską toksyczność ostrą, z LD50 po podaniu doustnym wynoszącym 1000-3000 mg/kg u myszy, 1040-3300 mg/kg u szczurów oraz 600 mg/kg u psów, natomiast po podaniu dożylnym LD50 jest znacznie niższe: 10-23 mg/kg u myszy i 18 mg/kg u szczurów. Objawy toksyczności obejmują ataksję, obniżone napięcie mięśni, drżenia, drgawki, a u psów także mydriasis, suchość błon śluzowych i tachykardię. W badaniach przewlekłych NOAEL ustalono na poziomie 500 mg/kg (4 tygodnie, szczury, doustnie) oraz 30 mg/kg (39 tygodni, psy, doustnie). Dawki powyżej tych wartości powodowały hamowanie czynności przewodu pokarmowego, zaparcia oraz zgony. W badaniach dożylnych i domięśniowych obserwowano objawy toksyczne zależne od dawki, w tym drgawki i śmiertelność przy dawkach ≥9 mg/kg dożylnie oraz uszkodzenia mięśni przy dawkach domięśniowych ≥10 mg/kg.
aberracja chromosomalna, ataksja, badanie hematologiczne, badanie histopatologiczne, badanie kliniczno-chemiczne, drgawka, działanie teratogenne, hioscyna butylobromek, hipotonia mięśniowa, martwica, mydriasis, nabłonek łożyska, NOAEL, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, ślinotok, suchość błon śluzowych, tachykardia, test Amesa, test mikrojądrowy szpiku kostnego, toksyczność ostra, zaparcie, zatrzymanie oddechu - Leksykon substancji czynnych
Octan all-rac-α-tokoferylu – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Octan all-rac-α-tokoferylu, będący głównym składnikiem aktywnym produktu Vitaminum E Medana (300 mg/ml), charakteryzuje się korzystnym profilem bezpieczeństwa potwierdzonym w badaniach przedklinicznych. Substancja ta wykazuje niski potencjał toksyczny, brak działania teratogennego, rakotwórczego oraz mutagennego w modelach zwierzęcych, co jest istotne z punktu widzenia bezpieczeństwa stosowania u pacjentów, w tym kobiet w wieku rozrodczym. Pomimo braku dedykowanych badań przedklinicznych dla samego produktu, wnioski o bezpieczeństwie opierają się na szeroko dostępnej wiedzy dotyczącej witaminy E jako substancji aktywnej oraz wieloletnim doświadczeniu klinicznym.
badanie przedkliniczne, charakterystyka farmakologiczna, działanie mutagenne, działanie teratogenne, genotoksyczność, int-rac-α-Tocopherylis acetas, niski potencjał toksyczny, octan all-rac-α-tokoferylu, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, potencjał teratogenny, profil bezpieczeństwa, toksyczność ogólna, Vitaminum E Medana, witamina E - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – ApoRami 10 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa ramiprylu, substancji czynnej preparatu ApoRami, wykazały brak ostrej toksyczności po jednorazowym podaniu doustnym u gryzoni i psów. W badaniach toksyczności przewlekłej u szczurów, psów i małp zaobserwowano zaburzenia równowagi elektrolitowej oraz zmiany morfologii krwi. Znaczne powiększenie aparatu przykłębuszkowego wystąpiło u psów i małp przy dawkach dobowych 250 mg/kg. Maksymalne dawki dobrze tolerowane (NOAEL) wyniosły odpowiednio: szczury 2,0 mg/kg/dobę, psy 2,5 mg/kg/dobę oraz małpy 8,0 mg/kg/dobę. Badania reprodukcyjne nie wykazały działania teratogennego ani negatywnego wpływu na płodność u szczurów, jednak dawki ≥50 mg/kg u samic w ciąży i laktacji powodowały trwałe uszkodzenia nerek potomstwa (poszerzenie miedniczek nerkowych).
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Dionelle 0,03 mg + 2 mg
Badania przedkliniczne dotyczące produktu leczniczego Dionelle, zawierającego etynyloestradiol i dienogest, potwierdziły ich farmakologiczne działanie estrogenne i progestagenne, skutecznie hamujące owulację i zapewniające efekt antykoncepcyjny. Analizy toksyczności po podaniu wielokrotnym nie wykazały istotnych zagrożeń dla człowieka, a testy genotoksyczności nie ujawniły potencjału mutagennego ani genotoksycznego. Standardowe badania dotyczące działania rakotwórczego nie wskazały na szczególne ryzyko, jednak ze względu na mechanizm działania hormonów steroidowych, konieczna jest ostrożność u pacjentek z historią lub czynnikami ryzyka nowotworów hormonozależnych.
antykoncepcja, badanie genotoksyczności, czynnik ryzyka, działanie farmakologiczne, działanie rakotwórcze, etynyloestradiol i dienogest, hamowanie owulacji, hormonalny środek antykoncepcyjny, nowotwór hormonozależny, potencjał mutagenny, steroidowy hormon płciowy, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność reprodukcyjna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Alcetyr 5 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa lewocetyryzyny dichlorowodorku, substancji czynnej leku Alcetyr, wykazały brak istotnych negatywnych efektów na kluczowe układy fizjologiczne, w tym sercowo-naczyniowy, oddechowy oraz ośrodkowy układ nerwowy. Parametry hemodynamiczne i elektrofizjologiczne serca pozostawały w normie przy dawce terapeutycznej 5 mg. Długotrwałe podawanie leku nie powodowało patologicznych zmian w narządach wewnętrznych ani zaburzeń biochemicznych, co potwierdza odpowiedni margines bezpieczeństwa dla stosowania klinicznego. Badania genotoksyczności, przeprowadzone in vitro i in vivo, nie wykazały mutagenności ani klastogenności, a testy karcynogenności na modelach zwierzęcych nie potwierdziły działania rakotwórczego nawet przy dawkach wielokrotnie przekraczających dawkę terapeutyczną.
aberracja chromosomowa, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, elektrofizjologia serca, immunotoksyczność, karcynogenność, lewocetyryzyny dichlorowodorek, ośrodkowy układ nerwowy, parametry hemodynamiczne, potencjał klastogenny, potencjał mutagenny, toksyczność matczyna, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczny wpływ na rozród, tolerancja miejscowa, układ oddechowy, układ sercowo-naczyniowy - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Liść Orzecha włoskiego –
W dokumentacji produktu leczniczego zawierającego liść orzecha włoskiego (Juglandis folium) brak jest wyników badań przedklinicznych dotyczących bezpieczeństwa stosowania. Nie przedstawiono danych z badań toksykologicznych, farmakologicznych ani innych analiz eksperymentalnych, które pozwoliłyby na ocenę profilu bezpieczeństwa tej substancji roślinnej. Produkt zawiera wyłącznie liść orzecha włoskiego w formie ziół do zaparzania, jednak nie dysponuje się wynikami badań toksyczności ostrej, przewlekłej, mutagenności, genotoksyczności, rakotwórczości, wpływu na reprodukcję i rozwój płodu, ani danymi farmakodynamicznymi i farmakokinetycznymi.
badania farmakologiczne, badania przedkliniczne, badania toksykologiczne, badanie in vitro, charakterystyka produktu leczniczego, działanie niepożądane, farmakodynamika, farmakokinetyka, genotoksyczność, liść orzecha włoskiego, model zwierzęcy, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa, rozwój płodu, substancja czynna, substancja roślinna, surowiec roślinny, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, wskazanie - Leksykon substancji czynnych
Trandolapryl – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Przedkliniczne badania trandolaprylu wykazały, że substancja ta, stosowana w dawkach ≥10 mg/kg mc./dobę u szczurów, może powodować poszerzenie miedniczek nerkowych u potomstwa, co wskazuje na potencjalny wpływ na rozwój nerek. Mimo tych zmian nie zaobserwowano negatywnego wpływu na ogólny rozwój potomstwa. Trandolapryl, jako inhibitor ACE, oddziałuje na układ renina-angiotensyna-aldosteron, co tłumaczy obserwowane efekty rozwojowe. Warto podkreślić, że dawki wywołujące te zmiany znacznie przekraczają stosowane terapeutycznie u ludzi, a inhibitor ten jest przeciwwskazany w ciąży ze względu na ryzyko teratogenne dla płodu, zwłaszcza w aspekcie rozwoju układu moczowego.
dane przedkliniczne, inhibitor ACE, kapsułka twarda, miedniczka nerkowa, nadciśnienie tętnicze, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa, rozwój nerek, schorzenie sercowo-naczyniowe, toksyczny wpływ na rozrodczość, trandolapryl, układ moczowy, układ renina-angiotensyna-aldosteron, właściwość mutagenna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Neosine duo 1000 mg + 6,25 mg Zn2+
Dane przedkliniczne leku Neosine duo, zawierającego 1000 mg inozyny pranobeksu oraz 6,25 mg jonów cynku, potwierdzają jego korzystny profil bezpieczeństwa. Toksyczność ostra, podostra i przewlekła inozyny pranobeksu była badana na różnych gatunkach zwierząt (myszy, szczury, psy, koty, małpy) przy dawkach sięgających 1500 mg/kg mc./dobę, co stanowi 15-krotność maksymalnej dawki terapeutycznej u ludzi (100 mg/kg mc./dobę). Ustalona dawka LD50 była 50-krotnie wyższa od dawki terapeutycznej, wskazując na bardzo niski poziom toksyczności ostrej. Długoterminowe badania toksykologiczne nie wykazały właściwości karcynogennych ani mutagennych inozyny pranobeksu, potwierdzając bezpieczeństwo genotoksyczne w badaniach in vivo i in vitro, w tym na ludzkich limfocytach krwi obwodowej.
badanie in vitro, badanie in vivo, badanie mutagenności, cynk glukonian, dawka LD50, dawka śmiertelna, dawka terapeutyczna, działanie toksyczne, embriotoksyczność, inozyna pranobeks, jony cynku, limfocyt krwi obwodowej, potencjał mutagenny, profil bezpieczeństwa, stężenie terapeutyczne, teratogenność, toksyczność okołoporodowa, toksyczność ostra, toksyczność podostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, uszkodzenie materiału genetycznego, wada wrodzona, właściwości karcynogenne, zaburzenie czynności reprodukcyjnej