Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie stosowania leku

Przedkliniczne dane dotyczące naproksenu obejmują badania rakotwórczości, genotoksyczności, wpływu na płodność, potencjalnego działania teratogennego oraz wpływu na układ rozrodczy w okresie przed- i poporodowym. Poniżej przedstawiono szczegółowe informacje z dostępnych badań przedklinicznych, które są istotne dla oceny bezpieczeństwa stosowania tego niesteroidowego leku przeciwzapalnego.¹

Badania rakotwórczości

W ramach oceny potencjału rakotwórczego, naproksen podawano szczurom szczepu Sprague Dawley wraz z pożywieniem. Zastosowano trzy poziomy dawkowania: 8, 16 i 24 mg/kg masy ciała na dobę. Badanie prowadzono przez okres 24 miesięcy, co stanowi standardowy czas dla długoterminowych badań rakotwórczości. Wyniki badania wykazały, że naproksen nie wykazał działania rakotwórczego u badanych szczurów.²

Badania genotoksyczności

Potencjał mutagenny naproksenu oceniano w kilku różnych systemach testowych. Przeprowadzono testy na bakteriach Salmonella typhimurium z wykorzystaniem pięciu linii komórkowych, a także na drożdżach Saccharomyces cerevisiae (jedna linia komórkowa). Dodatkowo przeprowadzono testy na komórkach chłoniaka u myszy. We wszystkich przeprowadzonych badaniach nie zaobserwowano działania mutagennego naproksenu, co wskazuje na brak potencjału genotoksycznego tej substancji.³

Wpływ na płodność

Naproksen podawany doustnie zwierzętom laboratoryjnym był oceniany pod kątem potencjalnego wpływu na płodność. W badaniach wykorzystano szczury, którym podawano lek w zróżnicowanych dawkach w zależności od płci. Samcom szczura podawano naproksen w dawce 30 mg/kg masy ciała na dobę, natomiast samicom szczura w dawce 20 mg/kg masy ciała na dobę. Wyniki badań wykazały, że naproksen podawany w tych dawkach nie wpływał na płodność u szczurów, co sugeruje brak negatywnego wpływu tej substancji na funkcje rozrodcze w badanych dawkach.⁴

Potencjalne działanie teratogenne

W celu oceny potencjalnego działania teratogennego, naproksen podawano podczas organogenezy zarówno szczurom, jak i królikom w dawce 20 mg/kg masy ciała na dobę. Organogeneza to kluczowy okres w rozwoju płodu, podczas którego tworzą się narządy. Badania nie wykazały działania teratogennego naproksenu w podanej dawce u obu gatunków zwierząt laboratoryjnych. Oznacza to, że naproksen nie powodował wad rozwojowych u potomstwa badanych zwierząt.⁵

Wpływ na układ rozrodczy w okresie przed- i poporodowym

Badano również wpływ naproksenu na przebieg ciąży i porodu. Ciężarnym samicom szczurów podawano doustnie naproksen w dawkach 2, 10 i 20 mg/kg masy ciała na dobę w trzecim trymestrze ciąży. Zaobserwowano, że podawanie naproksenu w tym okresie powodowało trudny poród. Należy podkreślić, że jest to znany efekt działania niesteroidowych leków przeciwzapalnych. Podobne efekty wykazano u ciężarnych samic szczura po podaniu innych leków z tej grupy, takich jak kwas acetylosalicylowy i indometacyna. Wyniki te wskazują na potencjalne ryzyko związane ze stosowaniem naproksenu w późnym okresie ciąży.⁶