potencjał mutagenny
Potencjał mutagenny określa zdolność czynnika (chemicznego, fizycznego lub biologicznego) do wywoływania mutacji w materiale genetycznym organizmu. Mutacje to trwałe zmiany w sekwencji DNA, które mogą prowadzić do zmian w ekspresji genów, funkcjonowaniu białek i fenotypie komórki lub organizmu.
Substancje o wysokim potencjale mutagennym mogą powodować różne typy uszkodzeń DNA, w tym mutacje punktowe, delecje, insercje czy rearanżacje chromosomowe. Często istnieje korelacja między potencjałem mutagennym a działaniem kancerogennym, ponieważ mutacje w kluczowych genach kontrolujących wzrost i podział komórek mogą inicjować proces nowotworowy.
W medycynie ocena potencjału mutagennego substancji ma kluczowe znaczenie w badaniach toksykologicznych leków, związków chemicznych stosowanych w przemyśle, dodatków do żywności oraz zanieczyszczeń środowiskowych. Do standardowych metod oceny mutagenności należą test Amesa, test aberracji chromosomowych oraz testy na komórkach ssaków in vitro i in vivo.
Identyfikacja czynników o potencjale mutagennym pozwala na wdrożenie odpowiednich środków ochronnych w środowisku pracy, opracowanie bezpieczniejszych alternatyw dla substancji wysokiego ryzyka oraz ustalenie limitów ekspozycji minimalizujących ryzyko zdrowotne dla pacjentów i populacji ogólnej.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Tramadol Aurobindo 50 mg
Dane przedkliniczne dotyczące bezpieczeństwa tramadolu chlorowodorku obejmują szeroki zakres badań toksykologicznych, reprodukcyjnych, mutagennych oraz rakotwórczych. W badaniach toksyczności po wielokrotnym podaniu doustnym i pozajelitowym u szczurów i psów (od 6 do 26 tygodni oraz 12 miesięcy) nie stwierdzono istotnych zmian hematologicznych, biochemicznych ani histologicznych związanych z tramadolem. Objawy niepożądane, takie jak niepokój ruchowy, ślinotok, drgawki oraz spowolnienie przybierania na wadze, pojawiały się jedynie przy dawkach znacznie przekraczających zakres terapeutyczny. Zwierzęta tolerowały tramadol w dawkach do 20 mg/kg doustnie u szczurów oraz do 10 mg/kg doustnie i 20 mg/kg doodbytniczo u psów bez reakcji niepożądanych.
badanie biochemiczne, badanie hematologiczne, badanie histologiczne, badanie in vitro, badanie in vivo, badanie toksykologiczne, drgawka, działanie mutagenne, efekt neuropsychiatryczny, gruczolak wątrobowokomórkowy, niepokój ruchowy, nowotwór płuca, płodność samca, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność wielokrotna, tramadolu chlorowodorek, zaburzenie kostnienia - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Owoc Anyżu –
Przeprowadzono ocenę bezpieczeństwa przedklinicznego produktu leczniczego OWOC ANYŻU, 2,0 g/saszetkę, zgodnie z wymogami Dyrektywy 2001/83/EC. Test Ames’a wykonany na wodnym wyciągu z owocu anyżu z użyciem szczepów Salmonella typhimurium (TA98, TA100, TA102) wykazał brak potencjału mutagennego. Analiza anetolu, głównego składnika olejku eterycznego, ujawniła słabe działanie mutagenne in vitro, jednak dane in vivo wskazują na niskie prawdopodobieństwo genotoksyczności, co jest kluczowe dla bezpieczeństwa stosowania produktu. Estragol, obecny w owocach anyżu, również nie wykazuje istotnego klinicznie ryzyka genotoksycznego przy krótkoterminowym stosowaniu u młodzieży, dorosłych i osób starszych.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Jodek sodu Na 131I, roztwór do wstrzykiwań 37-740 Mbq/ml
Ocena bezpieczeństwa przedklinicznego jodku sodu (NaI) w postaci roztworu do wstrzykiwań wskazuje na ograniczone dane dotyczące toksyczności ostrej oraz przewlekłej. Ilość stabilnego jodu w produkcie jest znacząco niższa niż dzienne spożycie jodu w diecie (40–500 µg/dobę), co sugeruje minimalne ryzyko ostrego zatrucia. Brak jest jednak badań przedklinicznych dotyczących toksyczności po podaniu wielokrotnym, kumulacji izotopu, a także wpływu na rozrodczość i rozwój płodu u zwierząt. Nie przeprowadzono standardowych testów genotoksyczności ani badań rakotwórczości, co stanowi istotną lukę w ocenie bezpieczeństwa.
badanie przedkliniczne, genotoksyczność, izotop jodu, jodek sodu, ksenon-131, potencjał mutagenny, promieniotwórczy jod, promieniowanie beta, promieniowanie gamma, promieniowanie jonizujące, rakotwórczość, roztwór do wstrzykiwań, stabilny jod, toksyczność dawki wielokrotnej, toksyczność ostra, toksyczność reprodukcyjna, zatrucie jodem - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Tirosint Sol 50 mcg
Dane przedkliniczne dotyczące lewotyroksyny sodowej, substancji czynnej preparatu TIROSINT SOL (dawki od 13 do 200 µg), wskazują na bardzo niski potencjał toksyczności ostrej, co potwierdza szeroki margines bezpieczeństwa przy jednorazowym podaniu. W badaniach przewlekłych na szczurach i psach zaobserwowano toksyczność przy długotrwałej ekspozycji na wysokie dawki, obejmującą zaburzenia wątrobowe (hepatopatia), zaburzenia nerkowe (zwiększona częstość pierwotnego zespołu nerczycowego) oraz zmiany masy narządów wewnętrznych. Brak jest jednak specyficznych badań oceniających wpływ lewotyroksyny na reprodukcję, rozwój zarodka i płodu oraz rozwój pourodzeniowy, co stanowi istotną lukę w danych przedklinicznych.
hepatopatia, hormon tarczycy, indukcja nowotworów, lewotyroksyna sodowa, pierwotny zespół nerczycowy, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, roztwór doustny, Tirosint Sol, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, uszkodzenie wątroby, zaburzenia nerkowe, zaburzenia wątrobowe - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Amlessa 8 mg + 10 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa leku Amlessa, zawierającego peryndopryl i amlodypinę, wykazały, że peryndopryl powoduje odwracalne uszkodzenia nerek u szczurów i małp po podaniu doustnym, nie wykazuje potencjału mutagennego ani rakotwórczego, a także nie wpływa negatywnie na płodność i nie wykazuje działania embriotoksycznego czy teratogennego u różnych gatunków zwierząt. Należy jednak pamiętać, że inhibitory konwertazy angiotensyny mogą wywoływać działania niepożądane w późnym okresie rozwoju płodowego, takie jak zgon płodu, wady wrodzone, zmiany nerkowe oraz zwiększoną umieralność okołoporodową. Długoterminowe badania na szczurach i myszach nie potwierdziły rakotwórczości peryndoprylu.
amlodypiny bezylan, antagonista wapnia, badanie in vitro, badanie in vivo, dawkowanie amlodypiny, działanie embriotoksyczne, działanie teratogenne, hormon folikulotropowy, inhibitor konwertazy angiotensyny, komórka Sertoliego, peryndopryl i amlodypina, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, potencjał rakotwórczy peryndoprylu, toksyczność przewlekła, toksyczny wpływ na reprodukcję, uszkodzenie nerek - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Cefazolin Sandoz 1 g
Dane przedkliniczne dotyczące bezpieczeństwa cefazoliny wskazują na niski poziom toksyczności ostrej, z wartościami LD50 po podaniu dożylnym w zakresie 2200–3900 mg/kg masy ciała, co świadczy o szerokim marginesie bezpieczeństwa terapeutycznego. Badania toksyczności przewlekłej na psach i szczurach, trwające od 1 do 6 miesięcy, nie wykazały istotnych zmian w parametrach biochemicznych i hematologicznych, potwierdzając dobrą tolerancję leku. Niemniej jednak, odnotowano objawy neurotoksyczności, choć ich charakter i nasilenie nie zostały dokładnie określone, co wymaga uwagi klinicznej. Cefazolina wykazuje słabą tolerancję miejscową przy podaniu domięśniowym, co może wpływać na komfort pacjenta i wybór drogi podania. W badaniach na królikach nerki były narządem docelowym toksyczności, podczas gdy u szczurów i psów nie zaobserwowano nefrotoksyczności, co podkreśla różnice gatunkowe i konieczność ostrożnej ekstrapolacji wyników na ludzi.
badanie toksykologiczne, bezpieczeństwo farmakoterapii, cefazolina, dawka śmiertelna, działanie teratogenne, margines bezpieczeństwa terapeutyczny, narząd docelowy, neurotoksyczność, parametry biochemiczne i hematologiczne, potencjał mutagenny, profil bezpieczeństwa leku, toksyczność narządowa, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, tolerancja miejscowa, wpływ na reprodukcję, wstrzyknięcie domięśniowe - Leksykon substancji czynnych
Tietyloperazyna – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Przedkliniczna ocena bezpieczeństwa tietyloperazyny wykazała, że substancja ta posiada akceptowalny profil toksykologiczny, z działaniami toksycznymi obserwowanymi jedynie przy ekspozycji przekraczającej maksymalne stężenia terapeutyczne u ludzi. Badania genotoksyczności, przeprowadzone na modelach bakteryjnych Salmonella typhimurium oraz Escherichia coli, nie wykazały działania mutagennego, co wskazuje na niskie ryzyko uszkodzeń materiału genetycznego. W badaniach na zwierzętach (szczury, króliki) nie stwierdzono działania teratogennego ani negatywnego wpływu na płodność, choć przy bardzo wysokich dawkach (50 mg/kg/dobę u myszy, 200 mg/kg/dobę u szczurów) zaobserwowano zwiększoną częstość rozszczepu wargi, co jednak nie ma bezpośredniego przełożenia na dawki kliniczne stosowane u ludzi.
badanie niekliniczne, badanie toksykologiczne, dawka terapeutyczna, działanie mutagenne, działanie niepożądane, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, działanie toksyczne, efekt kancerogenny, Escherichia coli, potencjał genotoksyczny, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa, rozszczep wargi, Salmonella typhimurium, teratogenność, test mutagenności, tietyloperazyna, toksyczność matczyna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Maxipirin 500 mg
Dane przedkliniczne dotyczące kwasu acetylosalicylowego, substancji czynnej preparatu Maxipirin, wskazują na selektywną nefrotoksyczność przy wysokich dawkach, co potwierdzono na modelach zwierzęcych. Nie zaobserwowano uszkodzeń innych narządów, co sugeruje specyficzne działanie toksyczne na nerki. Ponadto, badania mutagenności in vitro i in vivo nie wykazały właściwości mutagennych, a także nie stwierdzono potencjału rakotwórczego, co potwierdza korzystny profil bezpieczeństwa w kontekście genotoksyczności i onkogenezy.
działanie embriotoksyczne, działanie teratogenne, in vitro, in vivo, kwas acetylosalicylowy, model zwierzęcy, nefrotoksyczność salicylanów, potencjał mutagenny, potencjał onkogenny, salicylany, toksyczność reprodukcyjna, uszkodzenie nerek, właściwości mutagenne, właściwości rakotwórcze, zaburzenia implantacji, zaburzenia neurorozwojowe - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Toctino 10 mg
Przedkliniczne badania toksykologiczne alitretynoiny wykazały stosunkowo niską toksyczność ostrą, z wartościami LD50 powyżej 4000 mg/kg masy ciała po podaniu dootrzewnowym u myszy i szczurów oraz około 3000 mg/kg masy ciała po podaniu doustnym u szczurów. Badania podprzewlekłe i przewlekłe na psach (do 9 miesięcy) i szczurach (do 6 miesięcy) potwierdziły toksyczność zależną od dawki, z objawami typowymi dla nadmiaru witaminy A, które były na ogół odwracalne po zaprzestaniu leczenia. Alitretynoina wykazuje silne działanie teratogenne, co wymaga rygorystycznego stosowania środków antykoncepcyjnych u kobiet w wieku rozrodczym podczas terapii i przez co najmniej 1 miesiąc po jej zakończeniu. W badaniach na szczurach nie stwierdzono negatywnego wpływu na płodność, jednak odnotowano odwracalne zaburzenia spermatogenezy i zmiany zwyrodnieniowe jąder, z marginesem bezpieczeństwa dla męskich narządów rozrodczych u psów wynoszącym 1-6 w stosunku do dawki terapeutycznej 30 mg u ludzi.
alitretynoina, AUC, charakterystyka produktu leczniczego, dawka śmiertelna, działanie mutagenne, działanie niepożądane, ekspozycja terapeutyczna, fototoksyczność, LD50, margines bezpieczeństwa, nadmiar witaminy A, parametr reprodukcyjny, płodność, pole pod krzywą stężenia, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, potencjał teratogenny, profil toksykologiczny, promieniowanie UV, retynoid, substancja teratogenna, Toctino, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, zaburzenie spermatogenezy, zapobieganie ciąży, zmiany zwyrodnieniowe jąder - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Apipulmol (0,09 g + 2 g)/100 g
Przedkliniczne badania toksykologiczne leku Apipulmol, zawierającego sulfogwajakol (2 g/100g) i chlorek amonu (90 mg/100g), wykazały, że sulfogwajakol ulega hydrolizie do gwajakolu, który jest szybko wchłaniany z przewodu pokarmowego (Tmax 0,46-6,7 h). Gwajakol może działać drażniąco na błony śluzowe przewodu pokarmowego, co klinicznie objawia się nudnościami i wymiotami; wprowadzenie soli potasowej kwasu sulfonowego łagodzi te efekty. Toksyczność ostra gwajakolu u szczurów wynosi 520 mg/kg (doustnie), a badania nie wykazały działania rakotwórczego. U zdrowych ochotników dawki kreozotu (60-90% gwajakolu) w zakresie 45-225 mg były dobrze tolerowane, potwierdzając korzystny profil bezpieczeństwa u ludzi.
biodostępność substancji, błona śluzowa, chlorek amonu, dawka śmiertelna, dawka terapeutyczna, działanie drażniące, działanie rakotwórcze, gwajakol, hydroliza, kreozot, kwas sulfonowy, margines terapeutyczny, potencjał mutagenny, profil farmakodynamiczny, profil toksykologiczny, przewód pokarmowy, stężenie maksymalne we krwi, sulfogwajakol, toksyczność ostra - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Valtap HCT 320 mg + 12,5 mg
Przedkliniczne badania toksyczności połączenia walsartanu z hydrochlorotiazydem (Valtap HCT) wykazały, że głównym narządem docelowym toksyczności są nerki, z nefropatią i naciekami bazofilowymi w kanalikach nerkowych, obserwowanymi u szczurów i marmozet przy dawkach odpowiednio od 30 mg/kg mc./dobę walsartanu z 9 mg/kg mc./dobę hydrochlorotiazydu (0,9/3,5-krotność MRHD u szczurów) oraz 10 mg/kg mc./dobę walsartanu z 3 mg/kg mc./dobę hydrochlorotiazydu (0,3/1,2-krotność MRHD u marmozet). Wysokie dawki powodowały także obniżenie parametrów czerwonokrwinkowych, uszkodzenia błony śluzowej żołądka (u marmozet od 30/9 mg/kg mc./dobę) oraz przerost tętniczek doprowadzających w nerkach, co wiązano z farmakologicznym mechanizmem działania walsartanu, polegającym na blokowaniu hamowania uwalniania reniny przez angiotensynę II. Nie stwierdzono działania mutagennego, klastogennego ani rakotwórczego dla obu składników, potwierdzając bezpieczeństwo na poziomie genotoksycznym.
dysfagia, działanie klastogenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, funkcja nerek, inhibitor ACE, kanalik nerkowy, liczba erytrocytów, parametr czerwonokrwinkowy, parametr hematologiczny, potencjał mutagenny, przerost tętniczek doprowadzających, stężenie elektrolitów w moczu, stężenie hemoglobiny, stężenie kreatyniny, stężenie mocznika, stężenie potasu w surowicy, toksyczność płodowa, toksyczność przewlekła, toksyczny wpływ na rozród, uszkodzenie błony śluzowej żołądka, walsartan z hydrochlorotiazydem, wartość hematokrytu - Leksykon substancji czynnych
Dobutamina – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa dobutaminy, obejmujące standardowe testy farmakologiczne i toksykologiczne, nie wykazały istotnych zagrożeń dla pacjentów przy stosowaniu zgodnym z zaleceniami klinicznymi. Nie przeprowadzono kompleksowych badań mutagenności i rakotwórczości, co jest uzasadnione krótkotrwałym charakterem terapii dobutaminą. Badania rozwojowe na szczurach i królikach nie potwierdziły działania teratogennego, jednak w dawkach toksycznych dla ciężarnych samic szczurów zaobserwowano upośledzenie implantacji zarodków oraz przed- i pourodzeniowe opóźnienia wzrostu potomstwa. Nie stwierdzono negatywnego wpływu dobutaminy na płodność u obu płci zwierząt laboratoryjnych.
badanie farmakologiczne, badanie toksykologiczne, działanie inotropowe, działanie teratogenne, funkcja rozrodcza, implantacja zarodka, opóźnienie wzrostu pourodzeniowe, płodność, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa przedkliniczny, rozwój zarodkowo-płodowy, toksyczność ciążowa, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność wielokrotna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Sonlax 7,5 mg
W badaniach przedklinicznych wielokrotne podawanie zopiklonu wykazało hepatotoksyczność u szczurów i psów, będąc głównym objawem toksyczności. U psów zaobserwowano również niedokrwistość, co sugeruje potencjalny wpływ leku na układ krwiotwórczy przy długotrwałej ekspozycji. Testy mutagenności in vitro i in vivo nie wykazały działania mutagennego zopiklonu, potwierdzając brak genotoksyczności. W badaniach rakotwórczości u samic szczurów stwierdzono wzrost częstości nowotworów gruczołów sutkowych przy stężeniach leku wielokrotnie przekraczających maksymalne stężenia terapeutyczne u ludzi, co wiązano z podwyższonym poziomem 17-beta-estradiolu, wskazując na mechanizm hormonalny, a nie bezpośrednie działanie rakotwórcze. Dodatkowo, zwiększona częstość guzów tarczycy u szczurów korelowała z podwyższonym TSH, jednak u ludzi nie zaobserwowano wpływu zopiklonu na hormony tarczycy, co wskazuje na gatunkowo specyficzny mechanizm nieistotny klinicznie.
17-beta-estradiol, genotoksyczność, guz tarczycy, hepatotoksyczność, hormon stymulujący tarczycę, hormon tarczycy, in vitro, in vivo, morfologia plemnika, niedokrwistość, nowotwór gruczołu sutkowego, objętość ejakulatu, parametry nasienia, płodność, potencjał mutagenny, rakotwórczość, ruchliwość plemników, TSH, układ krwiotwórczy - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Celbic 100 mg
Dane przedkliniczne dotyczące celekoksybu, substancji czynnej preparatu Celbic, nie wykazały istotnych zagrożeń toksykologicznych przy stosowaniu terapeutycznym, co potwierdzono w badaniach oceniających toksyczność po podaniu wielokrotnym, mutagenność oraz rakotwórczość. Jednakże, w modelach zwierzęcych zaobserwowano efekty teratogenne i toksyczność rozwojową przy dawkach znacznie przekraczających dawki terapeutyczne u ludzi. U królików dawki ≥150 mg/kg/dobę (około 2-krotnie wyższa ekspozycja niż u ludzi przy dawce 200 mg dwa razy na dobę, na podstawie AUC0-24) powodowały wady rozwojowe, takie jak ubytek przegrody międzykomorowej, zrośnięte żebra, zrośnięty lub brak mostka. U szczurów dawki ≥30 mg/kg/dobę (około 6-krotnie wyższa ekspozycja) wiązały się ze wzrostem częstości przepukliny przeponowej oraz poronieniami i zmniejszoną przeżywalnością zarodków.
charakterystyka produktu leczniczego, dane przedkliniczne, efekt teratogenny, hamowanie syntezy prostaglandyn, okres pourodzeniowy, organogeneza, poronienie poimplantacyjne, poronienie przedimplantacyjne, potencjał mutagenny, powikłanie zakrzepowo-zatorowe, przenikanie do mleka, przepuklina przeponowa, przeżywalność zarodków, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność rozwojowa, ubytek przegrody międzykomorowej, wpływ teratogenny, zakrzepica, zrośnięte żebra, zrośnięty mostek - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Afobam 1 mg
Przedkliniczne badania toksykologiczne alprazolamu, substancji czynnej leku Afobam, nie wykazały właściwości mutagennych ani rakotwórczych. Test Amesa in vitro oraz test mikrojąderkowy in vivo na szczurach (do 100 mg/kg mc., czyli 500-krotnie wyższej dawce niż maksymalna u ludzi 10 mg/dobę) nie potwierdziły mutagenności. Dwuletnie badania rakotwórczości na szczurach (do 30 mg/kg mc./dobę, 150-krotnie wyższej dawce) i myszach (do 10 mg/kg mc./dobę, 50-krotnie wyższej dawce) również nie wykazały potencjału kancerogennego. W badaniach płodności u szczurów stosujących dawki do 5 mg/kg mc./dobę (25-krotnie wyższe niż u ludzi) nie zaobserwowano negatywnego wpływu na zdolności rozrodcze.
aberracja chromosomalna, alprazolam, badanie przedkliniczne, dawka terapeutyczna, maksymalna dawka zalecana, mutageneza, mutageneza bakteryjna, napad drgawkowy, narząd wzroku, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, rakotwórczość, rogówka, test Amesa, test mikrojąderkowy, toksyczność przewlekła, wpływ na narząd wzroku, wpływ na płodność, wrastanie naczyń w rogówkę, zaćma - Leksykon substancji czynnych
Czynnik IX – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa ludzkiego czynnika IX, będącego kluczowym elementem układu krzepnięcia, wykazały, że preparat IMMUNINE, zawierający wysoko oczyszczony czynnik IX z minimalnymi ilościami innych czynników krzepnięcia (II, VII, X), jest dobrze tolerowany po podaniu dożylnym, dotętniczym oraz w przypadku podania poza światło żyły. Nie stwierdzono toksyczności ani zwiększonej skłonności do zakrzepów po podaniu pojedynczych dawek zwierzętom laboratoryjnym. Test Amesa potwierdził brak działania mutagennego, a brak danych o karcynogenności jest uzasadniony naturalnym pochodzeniem białka, co eliminuje konieczność szczegółowych badań karcynogennych. Brak jest również danych dotyczących wpływu na reprodukcję, co jest zgodne z fizjologicznym charakterem czynnika IX jako naturalnego składnika osocza.
czynnik IX, czynnik krzepnięcia, działanie karcynogenne, działanie mutagenne, hemofilia, koncentrat czynnika IX, krzepnięcie krwi, ludzki czynnik krzepnięcia IX, nadkrzepliwość, osocze ludzkie, podanie dotętnicze, podanie dożylne, potencjał mutagenny, profil bezpieczeństwa, przeciwciało, test Amesa, toksyczność ostra, toksyczność po podaniu wielokrotnym, układ krzepnięcia, właściwość farmakologiczna, zakrzep - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Metronidazol 0,5% Polpharma 5 mg/ml
Przedkliniczne badania toksykologiczne metronidazolu wykazały stosunkowo niską toksyczność ostrą przy podaniu parenteralnym, z wartością LD50 u szczurów wynoszącą 2,6 g/kg (i.p.) oraz brakiem toksyczności przy dawce dożylnej 250 mg/kg. Wyniki badań mutagenności były niejednoznaczne: metronidazol wykazywał działanie mutagenne in vitro na bakteriach, natomiast badania na komórkach ssaków in vitro oraz in vivo u gryzoni i ludzi nie potwierdziły jednoznacznie tego efektu. W kontekście rakotwórczości, długotrwałe doustne podawanie metronidazolu wywołało nowotwory u myszy i szczurów, podczas gdy chomiki nie wykazały takiego działania, a badania epidemiologiczne u ludzi nie potwierdziły zwiększonego ryzyka nowotworowego.
badanie epidemiologiczne, badanie toksykologiczne, dawka śmiertelna 50, działanie embriotoksyczne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, metronidazol, podanie dootrzewnowe, podanie dożylne, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, toksyczność ostra, toksyczność płodowa, toksyczność reprodukcyjna, zanik jąder - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Vidotin 4 mg
Przedkliniczne badania toksykologiczne peryndoprylu z tert-butyloaminą (substancji czynnej leku Vidotin) wykazały, że nerki są głównym narządem docelowym przy długotrwałym doustnym podawaniu, z obserwacją odwracalnych uszkodzeń nerkowych u szczurów i małp. Analizy mutagenności, przeprowadzone zarówno in vitro, jak i in vivo, nie wykazały działania genotoksycznego, co potwierdza brak ryzyka uszkodzenia materiału genetycznego. Badania reprodukcyjne na różnych gatunkach zwierząt nie wykazały teratogenności ani negatywnego wpływu na płodność, jednak ze względu na charakterystykę grupy inhibitorów konwertazy angiotensyny, odnotowano potencjalne ryzyko uszkodzeń nerek płodów oraz zwiększoną śmiertelność okołoporodową i poporodową przy ekspozycji w późnym okresie rozwoju płodowego.
badanie in vitro, badanie in vivo, działanie genotoksyczne, działanie gonadotoksyczne, działanie kancerogenne, działanie teratogenne, inhibitor konwertazy angiotensyny, obumarcie płodu, peryndopryl, płodność, potencjał mutagenny, potencjał onkogenny, potencjał rakotwórczy, śmiertelność okołoporodowa, tkanka nerkowa, toksyczny wpływ na reprodukcję, uszkodzenie nerki, wada wrodzona, zmiany w nerkach płodu - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Toramide 2,5 mg
Przedkliniczne badania toksykologiczne torasemidu, substancji czynnej leku Toramide, wykazały bardzo niską toksyczność ostrą, co wskazuje na korzystny profil bezpieczeństwa przy przypadkowym przedawkowaniu. W badaniach przewlekłych na psach i szczurach stosowano wysokie dawki, które wywołały zmniejszenie masy ciała, wzrost stężenia kreatyniny i mocznika oraz zmiany nerkowe, takie jak rozszerzenie kanalików i śródmiąższowe zapalenie nerek. Wszystkie te zmiany były odwracalne po odstawieniu leku lub redukcji dawki. Badania reprodukcyjne nie wykazały działania teratogennego u szczurów, natomiast u królików przy bardzo wysokich dawkach zaobserwowano wady rozwojowe płodów, co nie odnosi się do dawek terapeutycznych stosowanych u ludzi. Torasemid nie wpływa negatywnie na płodność.
czynność nerek, dawka terapeutyczna, diureza, działanie farmakodynamiczne, działanie teratogenne, efekt diuretyczny, kanaliki nerkowe, kreatynina i mocznik, mutacja genetyczna, mutagenność, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, potencjał teratogenny, rakotwórczość, rozwój płodu, śródmiąższowe zapalenie nerek, toksyczność ostra, toksyczność ostra i przewlekła, toksykologia reprodukcji, torasemid, uszkodzenie DNA, wady rozwojowe płodu - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Leflunomide Sandoz 20 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa leflunomidu obejmowały ocenę toksyczności ostrej i przewlekłej w modelach zwierzęcych (myszy, szczury, psy, małpy) z podawaniem leku przez okres od 1 do 6 miesięcy. Zidentyfikowano narządy docelowe toksyczności, takie jak szpik kostny, krew obwodowa, przewód pokarmowy, skóra, śledziona, grasica i węzły chłonne. Główne działania toksyczne obejmowały zaburzenia hematologiczne (niedokrwistość, leukopenia, trombocytopenia) oraz choroby szpiku kostnego, wynikające z hamowania syntezy DNA. U szczurów i psów obserwowano ciałka Heinza i Howell-Jolly’ego w erytrocytach, wskazujące na zaburzenia dojrzewania krwinek czerwonych. Dodatkowo, działania toksyczne dotyczyły serca, wątroby, rogówki i dróg oddechowych, prawdopodobnie związane z immunosupresją. Toksyczność występowała przy dawkach odpowiadających terapeutycznym u ludzi.
4-trifluorometyloanilina, chłoniak złośliwy, choroba szpiku kostnego, ciałko Heinza, ciałko Howell-Jolly’ego, dojrzewanie erytrocytów, działanie embriotoksyczne, działanie immunosupresyjne, działanie niepożądane, działanie teratogenne, gruczolak oskrzelikowo-pęcherzykowy, hamowanie syntezy DNA, krew obwodowa, leflunomid, leukopenia, małopłytkowość, mutacja punktowa, narząd docelowy, niedokrwistość, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, przewód pokarmowy, rak płuca, szpik kostny, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, uszkodzenie chromosomu, węzeł chłonny, zaburzenie hematologiczne - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Vicks MedDex o smaku miodu na kaszel suchy 0,133 % (W/V)
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa bromowodorku dekstrometorfanu, aktywnego składnika syropu Vicks MedDex na kaszel suchy, obejmowały toksykologię podprzewlekłą i przewlekłą na psach i szczurach, które nie wykazały działania toksycznego nawet przy długotrwałym stosowaniu. Testy genotoksyczności, w tym testy bakteryjne oraz badania in vitro i in vivo na substancjach o strukturze analogicznej, dały wyniki negatywne, co wskazuje na brak mutagenności. W zakresie wpływu na rozrodczość, badania na szczurach wykazały brak embriotoksyczności, toksyczności przed- i poporodowej oraz negatywny wpływ na płodność przy dawkach do 50 mg/kg mc./dobę, co stanowi wysoki margines bezpieczeństwa względem dawek terapeutycznych stosowanych u ludzi.
badanie in vitro, badanie in vivo, bromowodorek dekstrometorfanu, dawka terapeutyczna, działanie genotoksyczne, działanie kancerogenne, działanie mutagenne, działanie toksyczne, embriotoksyczność, kaszel suchy, margines bezpieczeństwa, płodność, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa, syrop przeciwkaszlowy, test bakteryjny, test genotoksyczny, toksyczność podprzewlekła, toksyczność poporodowa, toksyczność przewlekła - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Rolicyn 50 mg
Badania przedkliniczne roksytromycyny, substancji czynnej leku Rolicyn, wykazały niską toksyczność ostrą z LD50 po podaniu doustnym wynoszącą około 750 mg/kg u myszy, 1-1,7 g/kg u szczurów oraz powyżej 2 g/kg u psów, co wskazuje na szeroki margines bezpieczeństwa względem dawek terapeutycznych. W badaniach toksyczności po podaniu wielokrotnych dawek głównymi narządami docelowymi były wątroba i trzustka, z wyraźniejszym działaniem hepatotoksycznym u psów (dawki 180 mg/kg/dobę przez 1 miesiąc i 100 mg/kg/dobę przez 6 miesięcy) niż u szczurów (odpowiednio 400 i 125 mg/kg/dobę). Wpływ na trzustkę różnił się gatunkowo: u szczurów dominowały zmiany w gruczołach wewnątrzwydzielniczych, u psów w zewnątrzwydzielniczych. Nie stwierdzono działania teratogennego ani mutagennego roksytromycyny w badaniach na myszy, szczurach i królikach.
dawka śmiertelna, dawka terapeutyczna, działanie hepatotoksyczne, erytromycyna, gruczoł wewnątrzwydzielniczy, margines bezpieczeństwa, płytka wzrostowa, potencjał czynnościowy serca, potencjał mutagenny, potencjał teratogenny, roksytromycyna, Rolicyn, stosowanie kliniczne, toksyczność ostra, trzustka, układ kostny, układ sercowo-naczyniowy, wątroba, zmiana hepatotoksyczna - Leksykon substancji czynnych
Tiagabina – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Badania przedkliniczne dotyczące bezpieczeństwa tiagabiny (Gabitril) wykazały, że długotrwałe podawanie bardzo wysokich dawek (200 mg/kg masy ciała) u samic szczurów wiązało się z nieznacznym wzrostem częstości występowania gruczolaka wątrobowokomórkowego. Jednakże dawki te znacznie przekraczają stosowane klinicznie u ludzi, co ogranicza bezpośrednią translatowalność tych wyników. Ponadto, badania genotoksyczności przeprowadzone na różnych modelach nie wykazały właściwości mutagennych tiagabiny, co wskazuje na brak uszkodzeń DNA i zmniejsza prawdopodobieństwo mechanizmu kancerogennego opartego na genotoksyczności.
badania rakotwórczości, dane przedkliniczne, dawka terapeutyczna, Gabitril, gruczolak wątrobowokomórkowy, kancerogeneza, mutacja, padaczka, potencjał genotoksyczny, potencjał mutagenny, profil bezpieczeństwa, tiagabina, uszkodzenie materiału genetycznego, właściwości genotoksyczne, znaczenie kliniczne - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – ACC mini 100 mg
Bezpieczeństwo acetylocysteiny zostało szczegółowo ocenione w licznych badaniach przedklinicznych, obejmujących toksyczność po podaniu jednorazowym i wielokrotnym, potencjalne działanie genotoksyczne oraz wpływ na reprodukcję i rozwój potomstwa. Długoterminowe badania toksyczności na szczurach i psach, trwające do 1 roku, nie wykazały działania toksycznego, co potwierdza korzystny profil bezpieczeństwa przy długotrwałym stosowaniu. Ocena genotoksyczności w modelach bakteryjnych była negatywna, wskazując na niskie ryzyko mutagenności, jednak brak jest danych dotyczących potencjału rakotwórczego acetylocysteiny.
acetylocysteina, badania długoterminowe, działanie karcynogenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, genotoksyczność, model przedkliniczny, organogeneza, płodność, potencjał karcynogenny, potencjał mutagenny, potencjał teratogenny, procesy rozrodcze, profil bezpieczeństwa leku, rozwój potomstwa, toksyczność, toksyczność jednorazowa, toksyczność wielokrotna, wady rozwojowe płodu - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Alpragen 0,25 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa alprazolamu, substancji czynnej leku Alpragen (dawki 0,25 mg, 0,5 mg, 1 mg), wykazały brak mutagenności w teście Amesa in vitro oraz braku aberracji chromosomalnych in vivo u szczurów przy dawce 100 mg/kg (500-krotność MZDL 10 mg/dobę). Dwuletnie badania rakotwórczości nie wykazały działania kancerogennego u szczurów (do 30 mg/kg/dobę, 150x MZDL) i myszy (10 mg/kg/dobę, 50x MZDL). Wpływ na płodność szczurów był nieistotny przy dawce 5 mg/kg/dobę (25x MZDL), jednak prenatalna ekspozycja wiązała się z opóźnieniami rozwojowymi i zmianami behawioralnymi, których kliniczne znaczenie dla ludzi pozostaje niejasne. W badaniach toksyczności przewlekłej u psów odnotowano napady padaczkowe i zgony przy wysokich dawkach, choć ich relewantność kliniczna wymaga dalszej oceny.
Alpragen, działanie rakotwórcze, mutagenność, napad padaczkowy, neowaskularyzacja rogówki, nieprawidłowości chromosomalne, opóźnienie rozwoju płodowego, pochodna benzodiazepiny, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, rozwój płodowy, test Amesa, test mikrojądrowy, toksyczność po podaniu wielokrotnym, wpływ na reprodukcję, zaćma - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Bupivacainum hydrochloricum WZF 0,5% 5 mg/ml
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa bupiwakainy chlorowodorku, stosowanej w dawkach terapeutycznych (np. 0,5%), nie wykazały istotnych zagrożeń dla pacjentów. Testy farmakologiczne i toksykologiczne potwierdziły, że działania niepożądane, takie jak efekty na ośrodkowy układ nerwowy (pobudzenie, następnie depresja OUN) oraz układ sercowo-naczyniowy (zaburzenia przewodnictwa i kurczliwości mięśnia sercowego), pojawiają się jedynie przy dawkach znacznie przekraczających zakres kliniczny. Badania genotoksyczności i kancerogenności nie wykazały potencjału mutagennego ani rakotwórczego, co potwierdza bezpieczeństwo stosowania leku w praktyce klinicznej.
amid, anestetyk amidowy, bupiwakaina chlorowodorek, depresja OUN, działanie teratogenne, genotoksyczność, kardiotoksyczność, kurczliwość mięśnia sercowego, miejscowy środek znieczulający, ośrodkowy układ nerwowy, pobudzenie nerwowe, potencjał kancerogenny, potencjał klastogenny, potencjał mutagenny, test in vitro, test in vivo, toksyczność po podaniu wielokrotnym, układ sercowo-naczyniowy, zaburzenie przewodnictwa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Megace 40 mg/ml
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa megestrolu octanu wykazały niejednoznaczne wyniki dotyczące potencjału rakotwórczego, zwłaszcza u psów, gdzie podanie leku samicom do 7 roku życia wiązało się ze zwiększonym ryzykiem wystąpienia łagodnych i złośliwych nowotworów sutka. W przeciwieństwie do tego, badania na szczurach i małpach nie potwierdziły takiego ryzyka, co sugeruje różnice gatunkowe w metabolizmie lub wrażliwości na działanie hormonalne megestrolu. Brak jednoznacznych danych dotyczących przenoszenia tych wyników na ludzi wymaga ostrożności klinicznej, zwłaszcza przy długotrwałym stosowaniu leku lub u pacjentów z podwyższonym ryzykiem nowotworów.
badania przedkliniczne, badanie kliniczne, badanie rakotwórczości, działanie hormonalne, efekt onkogenny, feminizacja, genotoksyczność, megestrol octan, nowotwór sutka, ocena bezpieczeństwa, płodność i reprodukcja, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa, rozwój płodu, stosunek korzyści do ryzyka, wiek rozrodczy - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Ivabradine Viatris 5 mg
Iwabradyna, poddana szerokim badaniom przedklinicznym, wykazuje korzystny profil bezpieczeństwa bez istotnych działań niepożądanych na układy fizjologiczne. W badaniach toksyczności po wielokrotnym podaniu na psach stosowano dawki 2, 7 oraz 24 mg/kg mc./dobę przez rok, co ujawniło przemijające zmiany w siatkówce związane z farmakodynamicznym wpływem na prądy Ih, bez uszkodzeń strukturalnych oka. Testy genotoksyczności in vitro i in vivo nie wykazały mutagenności ani genotoksyczności, a badania rakotwórczości nie potwierdziły onkogennego potencjału iwabradyny. Ocena wpływu na rozrodczość wskazała brak negatywnego wpływu na płodność u szczurów obu płci, jednak teratogenność ujawniono w postaci zwiększonej częstości wad serca u płodów szczurów oraz sporadycznych wad kończyn u królików przy ekspozycji porównywalnej z dawkami terapeutycznymi u ludzi.
badanie przedkliniczne, dawka terapeutyczna, działanie farmakodynamiczne, działanie rakotwórcze, genotoksyczność, organogeneza, potencjał mutagenny, prąd If, prąd Ih, profil bezpieczeństwa, ryzyko środowiskowe, ryzyko teratogenne, teratogenność, toksyczność iwabradyny, układ sercowo-naczyniowy płodu, uszkodzenie strukturalne oka, wady serca płodu, wrodzony brak palców, zmiany w siatkówce - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Defur 4 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa tolterodyny obejmowały szeroki zakres analiz farmakologicznych, toksykologicznych oraz wpływu na reprodukcję, które nie wykazały istotnych klinicznie działań niepożądanych poza tymi wynikającymi z mechanizmu działania leku. Badania toksyczności ostrej, podostrej i przewlekłej potwierdziły brak mutagenności i działania rakotwórczego. W modelach zwierzęcych (myszy, króliki) tolterodyna nie wpływała negatywnie na płodność ani funkcjonowanie układu rozrodczego, jednak przy stężeniach w osoczu 7-20-krotnie przekraczających wartości terapeutyczne u ludzi obserwowano zgony zarodków i wady wrodzone.
AUC, blokada prądu potasowego, Cmax, działanie rakotwórcze, elektrokardiogram, gen HERG, genotoksyczność, kanał potasowy, odstęp QT, potencjał czynnościowy, potencjał mutagenny, repolaryzacja, ryzyko onkogenne, stężenie w osoczu, toksyczność ostra, toksyczność podostra, toksyczność przewlekła, tolterodyna, wada wrodzona, włókna Purkiniego, zgon zarodka - Leksykon substancji czynnych
Letrozol – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Przedkliniczne badania toksyczności letrozolu na standardowych gatunkach zwierząt laboratoryjnych wykazały brak ogólnoustrojowej lub narządowo-specyficznej toksyczności, z wyjątkiem efektów wynikających z farmakologicznego hamowania biosyntezy estrogenów. Letrozol charakteryzuje się niską toksycznością ostrą u gryzoni przy dawkach do 2000 mg/kg mc., natomiast u psów umiarkowaną toksyczność obserwowano już przy 100 mg/kg mc. W badaniach przewlekłych (do 12 miesięcy) na szczurach i psach ustalono NOAEL na poziomie 0,3 mg/kg mc., a objawy toksyczności były związane z mechanizmem działania leku. Letrozol nie wykazał potencjału mutagennego in vitro i in vivo. W 104-tygodniowych badaniach rakotwórczości u szczurów samców nie stwierdzono nowotworów związanych z lekiem, natomiast u samic zaobserwowano zmniejszenie częstości nowotworów sutka. U myszy samic wykazano dawkozależny wzrost łagodnych guzów ziarniszczaków jajnika, co przypisano farmakologicznemu hamowaniu syntezy estrogenów i wtórnemu wzrostowi LH.
badanie mutagenności, badanie rakotwórczości, biosynteza estrogenów, działanie farmakologiczne, genotoksyczność, hamowanie syntezy estrogenu, hormon luteinizujący, in vitro, in vivo, kopulasta głowa, mechanizm działania farmakologiczny, NOAEL, nowotwór sutka, potencjał kancerogenny, potencjał mutagenny, strata przedimplantacyjna, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczność rozwojowa, wada rozwojowa płodu, zaburzenie rozrodczości, ziarniszczak jajnika, zrośnięcie kręgów - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – ValproLEK 500 500 mg
Przedkliniczne badania walproinianu sodu wykazały jego wyraźny potencjał teratogenny, potwierdzony morfologicznymi i funkcjonalnymi zmianami w układzie słuchowym oraz wadami rozwojowymi u myszy, szczurów i królików. Ocena mutagenności dała wyniki zależne od modelu i drogi podania: brak mutagenności in vitro, brak aberracji chromosomowych po podaniu doustnym in vivo, ale uszkodzenia DNA po podaniu dootrzewnowym. W badaniach klinicznych obserwowano zwiększoną wymianę chromatyd siostrzanych u pacjentów z padaczką leczonych walproinianem, jednak znaczenie kliniczne tych zmian pozostaje niejasne. Dane dotyczące działania rakotwórczego nie wskazują na istotne ryzyko dla człowieka.
aberracja chromosomowa, działanie rakotwórcze, genotoksyczność, hepatocyt, kwas walproinowy, maksymalna tolerowana dawka, mutagenność, niepłodność męska, podanie dootrzewnowe, podanie dożylne, potencjał mutagenny, potencjał teratogenny, spermatogeneza, szpik kostny, teratogenność, uszkodzenie chromosomu, wada rozwojowa, walproinian sodu, właściwości teratogenne, wpływ na rozrodczość, wymiana chromatyd siostrzanych, zaburzenie zachowania, zanik jądra, zmiana histopatologiczna, zwyrodnienie jądra - Leksykon substancji czynnych
Cynku undecylenian – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Undecylenian cynku, stosowany jako substancja czynna w preparatach przeciwgrzybiczych, wykazuje niski poziom toksyczności ostrej, z wartością LD50 przy podaniu doustnym u szczurów wynoszącą 2500 mg/kg masy ciała. Porównawczo, monoetanoloamid kwasu undecylenowego wykazuje LD50 w zakresie 2500-3500 mg/kg w zależności od drogi podania i gatunku zwierząt. Długotrwałe podawanie kwasu undecylenowego w dawce dobowej do 400 mg/kg przez okres do 9 miesięcy nie wywołało objawów toksycznych ani zmian morfologicznych w narządach rozrodczych szczurów i myszy. Badania genotoksyczności, w tym test Amesa, nie wykazały mutagenności ani działania rakotwórczego dla obu substancji, co potwierdza ich bezpieczeństwo w kontekście potencjalnego ryzyka genetycznego i nowotworowego.
badanie farmakologiczne, badanie przedkliniczne, cynk undecylenian, dawka śmiertelna, działanie drażniące, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, enzym mitochondrialny, genotoksyczność, keratyna naskórka, kwas undecylenowy, LD50, monoetanoloamid kwasu undecylenowego, Mykodermina, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, preparat przeciwgrzybiczny, Salmonella typhimurium, test Amesa, toksyczność ostra, toksyczność po podaniu wielokrotnym, undecylenian cynku, Unguentum undecylenicum, właściwość mutagenna, wpływ toksyczny, zmiana histopatologiczna, zmiana morfologiczna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Co-Amlessa 2 mg + 5 mg + 0,625 mg
Produkt leczniczy Co-Amlessa, zawierający peryndopryl, indapamid i amlodypinę, wykazuje w badaniach przedklinicznych zróżnicowany profil bezpieczeństwa poszczególnych składników oraz ich kombinacji. Peryndopryl wykazuje odwracalne uszkodzenia nerek u szczurów i małp po długotrwałym podaniu, bez potencjału mutagennego i rakotwórczego, jednak inhibitory ACE mogą powodować działania niepożądane w późnym okresie rozwoju płodowego, w tym wady wrodzone i zwiększoną śmiertelność okołoporodową. Indapamid, podawany w dawkach 40-8000-krotnie wyższych niż terapeutyczne, wykazuje nasilenie działania diuretycznego, bez mutagenności i kancerogenności. Kombinacja peryndoprylu z indapamidem wykazuje nieco większą toksyczność niż pojedyncze składniki, z toksycznością żołądkowo-jelitową u psów i toksycznym wpływem na samice szczurów, jednak przy dawkach znacznie przekraczających terapeutyczne, co wskazuje na szeroki margines bezpieczeństwa.
badanie in vitro, badanie in vivo, badanie mutagenności, badanie przedkliniczne, dawka terapeutyczna, działanie diuretyczne, działanie kancerogenne, działanie niepożądane, hormon folikulotropowy, inhibitor konwertazy angiotensyny, komórka Sertoliego, ostra toksyczność, potencjał embriotoksyczny, potencjał genotoksyczny, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, potencjał teratogenny, rozszerzenie naczyń obwodowych, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność żołądkowo-jelitowa, toksyczny wpływ na reprodukcję, uszkodzenie nerki, wada wrodzona, właściwość mutagenna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Betaserc 8 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa dichlorowodorku betahistyny wykazały korzystny profil toksykologiczny przy długotrwałym stosowaniu. W badaniach toksyczności przewlekłej u szczurów podawano doustnie dawkę 500 mg/kg przez 18 miesięcy, a u psów 25 mg/kg przez 6 miesięcy, bez obserwacji objawów toksycznych. Natomiast dożylne podanie dawek ≥120 mg/kg u psów i pawianów wywołało działania niepożądane ze strony ośrodkowego układu nerwowego. Badania mutagenności nie wykazały potencjału mutagennego, a 18-miesięczne badanie karcynogenności u szczurów potwierdziło brak działania rakotwórczego przy dawkach do 500 mg/kg.
badanie przedkliniczne, Betaserc, dawka terapeutyczna, dichlorowodorek betahistyny, działanie niepożądane, działanie toksyczne, ośrodkowy układ nerwowy, potencjał karcynogenny, potencjał mutagenny, profil toksykologiczny, substancja czynna, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, właściwości rakotwórcze, znaczenie kliniczne - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Octanate LV 200 j.m./ml
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa produktu leczniczego Octanate LV, zawierającego ludzki czynnik krzepnięcia VIII o aktywności co najmniej 100 j.m./mg białka, koncentrowały się na ocenie toksyczności reagentów stosowanych w procesie inaktywacji wirusów metodą rozpuszczalnik/detergent (SD). Kluczowymi reagentami są tri-n-butylofosforan (TNBP) oraz polisorbat 80 (tween 80). Testy toksykologiczne wykazały niskie ryzyko działań niepożądanych przy ekspozycji na poziomach przewidywanych u pacjentów. Dodatkowo, podawanie zwierzętom dawek wielokrotnie przekraczających zalecane dawkowanie na kilogram masy ciała nie ujawniło efektów toksycznych, co potwierdza korzystny profil bezpieczeństwa preparatu.