potencjał mutagenny
Potencjał mutagenny określa zdolność czynnika (chemicznego, fizycznego lub biologicznego) do wywoływania mutacji w materiale genetycznym organizmu. Mutacje to trwałe zmiany w sekwencji DNA, które mogą prowadzić do zmian w ekspresji genów, funkcjonowaniu białek i fenotypie komórki lub organizmu.
Substancje o wysokim potencjale mutagennym mogą powodować różne typy uszkodzeń DNA, w tym mutacje punktowe, delecje, insercje czy rearanżacje chromosomowe. Często istnieje korelacja między potencjałem mutagennym a działaniem kancerogennym, ponieważ mutacje w kluczowych genach kontrolujących wzrost i podział komórek mogą inicjować proces nowotworowy.
W medycynie ocena potencjału mutagennego substancji ma kluczowe znaczenie w badaniach toksykologicznych leków, związków chemicznych stosowanych w przemyśle, dodatków do żywności oraz zanieczyszczeń środowiskowych. Do standardowych metod oceny mutagenności należą test Amesa, test aberracji chromosomowych oraz testy na komórkach ssaków in vitro i in vivo.
Identyfikacja czynników o potencjale mutagennym pozwala na wdrożenie odpowiednich środków ochronnych w środowisku pracy, opracowanie bezpieczniejszych alternatyw dla substancji wysokiego ryzyka oraz ustalenie limitów ekspozycji minimalizujących ryzyko zdrowotne dla pacjentów i populacji ogólnej.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Procto-Glyvenol (50 mg + 20 mg)/g
Procto-Glyvenol w formie kremu doodbytniczego zawiera tribenozyd (50 mg/g) oraz lidokainę chlorowodorek (20 mg/g). Badania toksykologiczne wykazały, że tribenozyd charakteryzuje się praktycznie brakiem toksyczności po podaniu doustnym, a jego miejscowe stosowanie doodbytnicze zapewnia skuteczne działanie terapeutyczne przy minimalnej ekspozycji ogólnoustrojowej. Toksyczność przewlekła tribenozydu również nie wykazała istotnych działań niepożądanych, co potwierdza bezpieczeństwo długotrwałego stosowania. Należy jednak podkreślić ograniczone dane dotyczące wpływu tribenozydu na funkcje rozrodcze, co stanowi lukę w ocenie ryzyka reprodukcyjnego.
badania toksykologiczne, działania niepożądane, ekspozycja ogólnoustrojowa, ekspozycja systemowa, in vitro, in vivo, krem doodbytniczy, lidokaina chlorowodorek, lidokainy chlorowodorek, potencjał genotoksyczny, potencjał mutagenny, profil toksykologiczny, reprodukcja, stężenie miejscowe, toksyczność ostra i przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, tribenozyd, właściwości mutagenne - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Niquitin przezroczysty 7 mg/24 h (36 mg)
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa preparatu NiQuitin Przezroczysty (36 mg; 7 mg/24 godz., system transdermalny) potwierdzają dobrze poznany profil toksyczności nikotyny, która nie wykazuje potencjału mutagennego ani karcynogennego. Badania na zwierzętach ciężarnych wskazały na możliwą toksyczność nikotyny dla matki i płodu, manifestującą się przed- i poporodowym opóźnieniem wzrostu oraz zaburzeniami rozwoju ośrodkowego układu nerwowego. Jednakże te efekty obserwowano przy dawkach znacznie przekraczających zalecane dawkowanie systemu transdermalnego NiQuitin Przezroczysty, co minimalizuje ryzyko u pacjentów stosujących preparat zgodnie z zaleceniami.
badania przedkliniczne, dym tytoniowy, działanie karcynogenne, efekt ogólnoustrojowy, mutacja genetyczna, nikotyna, NiQuitin Przezroczysty, opóźnienie rozwoju OUN, potencjał mutagenny, schemat dawkowania, system transdermalny, terapia zastępcza nikotynowa, toksyczność matczyno-płodowa, toksyczność nikotyny, uzależnienie od nikotyny, zaburzenia rozwoju OUN, zaprzestanie palenia - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Esogno 1 mg
Badania przedkliniczne eszopiklonu wykazały brak potencjału mutagennego i rakotwórczego zarówno dla samej substancji, jak i jej aktywnego metabolitu (S)-N-demetylo zopiklonu, co wskazuje na niskie ryzyko genotoksyczności i kancerogenności przy dawkach terapeutycznych. Działania niepożądane obserwowano jedynie przy ekspozycji znacznie przekraczającej maksymalną dawkę kliniczną, co czyni je nieistotnymi klinicznie. W badaniach na modelach zwierzęcych (myszy, szczury, króliki, psy) eszopiklon nie wykazywał działania teratogennego, a wszelkie negatywne efekty na układ rozrodczy pojawiały się przy dawkach 13-16-krotnie wyższych niż maksymalne dawki stosowane u ludzi i miały charakter odwracalny.
badania przedkliniczne, badania reprodukcyjne, cykliczność rui, dawka terapeutyczna, degeneracja narządów płciowych, działanie teratogenne, ekspozycja lekowa, eszopiklon, genotoksyczność, męskie narządy płciowe, odwracalność, potencjał mutagenny, przeżywalność poporodowa, rakotwórczość, rozwój zarodkowo-płodowy, ryzyko genotoksyczne, S-N-demetylo zopiklon, starzenie reprodukcyjne, toksyczność matczyna, toksyczność po podaniu wielokrotnym, wskaźnik płodności - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Olicard 60 retard 60 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa monoazotanu izosorbidu, substancji czynnej Olicard 60 retard, wykazały brak toksyczności przewlekłej u szczurów oraz niewielki wzrost methemoglobiny o 2,6% u psów przy dawce 191 mg/kg mc. Stężenie azotynu w osoczu pozostawało poniżej granicy wykrywalności (<0,02 mg/l), a parametry wątrobowe (fosfataza zasadowa, GPT) nie ulegały zmianie, co wskazuje na brak toksycznego wpływu na wątrobę i inne narządy. Długoterminowe badania nie potwierdziły potencjału rakotwórczego, a testy mutagenności in vitro i in vivo dały wyniki negatywne, potwierdzając brak działania mutagennego monoazotanu izosorbidu.
aminotransferaza alaninowa, azotyn w osoczu, badanie in vitro, badanie in vivo, działanie teratogenne, fosfataza zasadowa, methemoglobina, monoazotan izosorbidu, Olicard retard, płodność i rozwój płodu, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, toksyczność matczyna, toksyczność około- i poporodowa, toksyczność przewlekła - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Legalon 140 140 mg
Przedkliniczne badania toksyczności sylimaryny, aktywnego składnika preparatu Legalon 140, wykazały jej bardzo niski profil toksyczności. W badaniach ostrej toksyczności na szczurach i myszach dawka LD50 przekroczyła 2000 mg/kg masy ciała, co wskazuje na praktycznie nietoksyczne działanie przy jednorazowym podaniu. W badaniach przewlekłych, trwających 12 miesięcy, podawano sylimarynę szczurom (do 2500 mg/kg m.c.) oraz psom (do 1200 mg/kg m.c.) bez wykrycia jakichkolwiek toksycznych efektów, potwierdzając bezpieczeństwo długotrwałego stosowania w wysokich dawkach. Dodatkowo, badania reprodukcyjne na szczurach i królikach, obejmujące fazy przedurodzeniowe, okołoporodowe i pourodzeniowe, nie wykazały działań niepożądanych ani teratogenności przy dawce do 2500 mg/kg m.c.
badanie autopsyjne, badanie in vitro, badanie in vivo, badanie przedkliniczne, dawka śmiertelna, działanie teratogenne, LD50, Legalon, potencjał kancerogenny, potencjał mutagenny, rozwój zarodka, sylimaryna, test przedurodzeniowy, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczny wpływ na rozrodczość - Leksykon substancji czynnych
Malina właściwa – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Dane przedkliniczne dotyczące wyciągu z liści maliny właściwej (Rubus idaeus L.) są fragmentaryczne i niekompletne, zwłaszcza w zakresie badań rakotwórczości oraz wpływu na funkcje rozrodcze. Wyciąg stosowany w produkcie Ladiva jest standaryzowanym suchym wyciągiem wodnym w proporcji 3-5:1, z dawką 226 mg na kapsułkę. Badania in vitro wykazały pewne dodatnie wyniki mutagenności, prawdopodobnie związane z obecnością flawonoidów, w tym kwercetyny, które jednak są powszechnie uznawane za bezpieczne związki. Kluczowe badania in vivo, w tym test mikrojądrowy na modelu mysim, nie potwierdziły potencjału genotoksycznego wyciągu, co jest istotnym argumentem przemawiającym za bezpieczeństwem stosowania preparatu.
badanie in vitro, badanie in vivo, badanie rakotwórczości, działanie mutagenne, flawonoidy, kwercetyna, malina właściwa, potencjał mutagenny, profil bezpieczeństwa, Rubus idaeus, standaryzowany suchy wyciąg wodny, suchy wyciąg wodny, test mikrojądrowy, wpływ na funkcje rozrodcze, zagrożenie genotoksyczne - Leksykon substancji czynnych
Tabacum – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Substancja czynna Tabacum, obecna w produkcie leczniczym Cocculine w rozcieńczeniu homeopatycznym 4 CH (0,375 mg na tabletkę), nie posiada dostępnych danych przedklinicznych dotyczących bezpieczeństwa stosowania. Brak jest wyników standardowych badań toksykologicznych, takich jak toksyczność ostra, przewlekła, mutagenność, karcynogenność czy wpływ na reprodukcję. Rozcieńczenie 4 CH odpowiada teoretycznie stężeniu 1:10^7, co może tłumaczyć brak danych toksykologicznych. Cocculine zawiera również inne substancje czynne w tym samym rozcieńczeniu i dawce, dla których również nie przedstawiono danych przedklinicznych.
badanie in vitro, Cocculus indicus, działanie niepożądane, homeopatia, nietolerancja laktozy, Nux vomica, Petroleum rectificatum, potencjał karcynogenny, potencjał mutagenny, profil bezpieczeństwa, rozcieńczenie homeopatyczne, substancja czynna, substancja pomocnicza, Tabacum, test toksykologiczny, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, wpływ na reprodukcję - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Bupivacaine WZF Spinal 0,5% Heavy 5 mg/ml
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa bupiwakainy, głównego składnika aktywnego produktu Bupivacaine WZF Spinal 0,5% Heavy, wykazały, że jej profil toksyczności jest ściśle związany z farmakodynamicznym działaniem leku, szczególnie przy dawkach przekraczających terapeutyczne. Wysokie dawki bupiwakainy mogą powodować toksyczne efekty na układ nerwowy oraz sercowo-naczyniowy, manifestujące się zaburzeniami przewodnictwa nerwowego oraz funkcji serca, w tym kurczliwości mięśnia sercowego i przewodnictwa wewnątrzsercowego. Badania nie wykazały dodatkowych zagrożeń poza tymi wynikającymi z mechanizmu działania leku. Ponadto, testy mutagenności i wpływu na układ rozrodczy nie potwierdziły działania genotoksycznego ani negatywnego wpływu na płodność, rozwój zarodka, przebieg ciąży czy rozwój potomstwa przy dawkach niepowodujących toksyczności matczynej.
aberracja chromosomowa, badanie przedkliniczne, bupiwakaina, działanie drażniące, działanie genotoksyczne, efekt toksyczny, kurczliwość mięśnia sercowego, mutacja genowa, podanie parenteralne, potencjał mutagenny, przewodnictwo wewnątrzsercowe, reakcja tkankowa, test mutagenności, toksyczność matczyna, toksyczność ostra i przewlekła, tolerancja miejscowa, układ nerwowy, układ rozrodczy, układ sercowo-naczyniowy, właściwość farmakodynamiczna, zaburzenie przewodnictwa nerwowego - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Zoledronic Acid Accord 4 mg/100 ml
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa kwasu zoledronowego wykazały szeroki margines bezpieczeństwa w odniesieniu do toksyczności ostrej, z maksymalnymi tolerowanymi dawkami dożylnymi wynoszącymi 10 mg/kg u myszy oraz 0,6 mg/kg u szczurów, znacznie przekraczającymi dawki terapeutyczne stosowane u ludzi. W badaniach krótkookresowych i długookresowych, podawanie podskórne szczurów (do 0,02 mg/kg mc./dobę) oraz dożylne psów (do 0,005 mg/kg mc. co 2-3 dni przez 52 tygodnie) było dobrze tolerowane. Najczęstszym efektem farmakologicznym była zwiększona grubość pierwotnej warstwy gąbczastej przynasad kości długich, co jest zgodne z mechanizmem działania bisfosfonianów. W badaniach długoterminowych zaobserwowano wąski margines bezpieczeństwa dotyczący nefrotoksyczności, jednak dawki do 0,6 mg/kg mc./dobę nie wykazały negatywnego wpływu na nerki. Dodatkowo, przy dawkach porównywalnych z najwyższą dawką terapeutyczną u ludzi, stwierdzono toksyczność wobec przewodu pokarmowego, wątroby, śledziony, płuc oraz miejsc podania dożylnego.
badanie przedkliniczne, bisfosfonian, dawka terapeutyczna, dystocja, działanie farmakologiczne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, kość długa, kwas zoledronowy, margines bezpieczeństwa, podanie pozajelitowe, potencjał mutagenny, resorpcja kości, toksyczność narządowa, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Hydrochlorothiazidum Polpharma 12,5 mg
Hydrochlorotiazyd wykazuje niski profil toksyczności ostrej, z wartością LD50 przekraczającą 2750 mg/kg masy ciała u szczurów po podaniu doustnym. Długoterminowe badania karcynogenności na myszach (600 mg/kg/dobę) i szczurach (100 mg/kg/dobę) nie wykazały działania rakotwórczego. Analizy mutagenności obejmujące test Amesa, test aberracji chromosomalnej oraz badania in vivo na chromosomach szpiku kostnego i zawiązkach mysich nie potwierdziły istotnego potencjału mutagennego, mimo że w dwóch testach in vitro (na jajniku chomika chińskiego oraz komórkach chłoniaka mysiego przy dawkach 43–1300 µg/ml) zaobserwowano zmiany klastogenne. Wyniki te sugerują ograniczone ryzyko mutagenne w warunkach klinicznych.
aberracja chromosomalna, badanie in vitro, badanie in vivo, badanie karcynogenności, badanie mutagenności, badanie teratogenności, dawka śmiertelna LD50, efekt klastogenny, hydrochlorotiazyd, lek moczopędny, potencjał karcynogenny, potencjał mutagenny, rozwój płodu, szpik kostny, test Amesa, toksyczność ostra, wpływ na reprodukcję, wpływ na rozród - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Ipidacrine hydrochloride Grindeks 5 mg/ml
Przeprowadzone badania przedkliniczne dotyczące bezpieczeństwa stosowania ipidakryny chlorowodorku (Ipidacrine hydrochloride Grindeks) wykazały umiarkowaną toksyczność ostrą z wartościami LD50 wynoszącymi odpowiednio 68 mg/kg u myszy, 62 mg/kg u szczurów oraz 55 mg/kg u królików. Toksyny te mieszczą się w zakresie umiarkowanej toksyczności, z nieznacznie większą wrażliwością u większych gatunków. Ocena toksyczności przewlekłej potwierdziła korzystny profil bezpieczeństwa przy długotrwałym stosowaniu, z niską częstością i krótkotrwałym charakterem działań niepożądanych, głównie związanych z pobudzeniem receptorów M-cholinergicznych. Profil ten pozwala na elastyczne dostosowanie dawkowania w celu optymalizacji efektu terapeutycznego przy minimalizacji ryzyka działań niepożądanych.
bezpieczeństwo reprodukcyjne, dawka letalna, działanie alergiczne, działanie embriotoksyczne, działanie immunotoksyczne, działanie niepożądane, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, ipidakryna chlorowodorek, mutagen, potencjał mutagenny, potencjał onkogenny, receptor M-cholinergiczny, test genotoksyczności, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, układ hormonalny, właściwość rakotwórcza - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Aciclovir Hikma 500 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa acyklowiru, substancji czynnej produktu Aciclovir Hikma, wykazały brak działania mutagennego zarówno in vitro, jak i in vivo, co wskazuje na niskie ryzyko genotoksyczności u ludzi. Długoterminowe testy karcynogenności na szczurach i myszach nie potwierdziły potencjału rakotwórczego substancji. W badaniach teratogenności, obejmujących królików, szczury i myszy, nie stwierdzono działania embriotoksycznego ani teratogennego przy dawkach terapeutycznych; jedynie w niestandardowych testach na szczurach, przy podaniu podskórnym bardzo wysokich dawek toksycznych dla samic, zaobserwowano wady płodów, co jednak nie ma bezpośredniego przełożenia klinicznego.
Aciclovir Hikma, acyklowir, badanie in vitro, badanie in vivo, dawka terapeutyczna, działanie embriotoksyczne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, działanie toksyczne, potencjał karcynogenny, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa, spermatogeneza, substancja czynna, toksyczność ogólna, wada rozwojowa płodu, wpływ na płodność, zagrożenie genetyczne - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Hydrochlorothiazidum Polpharma 25 mg
Przedkliniczne badania toksykologiczne hydrochlorotiazydu wykazały niską toksyczność ostrą, z wartością LD50 dla szczurów po podaniu doustnym przekraczającą 2750 mg/kg masy ciała na dobę. Długoterminowe badania karcynogenności na myszach (600 mg/kg mc./dobę) oraz szczurach (100 mg/kg mc./dobę) nie wykazały działania rakotwórczego. Ocena mutagenności dała wyniki mieszane: test Amesa był negatywny, natomiast testy in vitro na komórkach jajnika chomika chińskiego i chłoniaka mysiego wskazały na potencjalne działanie klastogenne w dawkach 43-1300 µg/ml. Badania in vivo na chromosomach mysich i chomika chińskiego nie potwierdziły mutagenności.
aberracja chromosomalna, badanie in vitro, badanie in vivo, chłoniak mysi, chromatyda siostrzana, dawka letalna, działanie karcynogenne, działanie klastogenne, hydrochlorotiazyd, potencjał karcynogenny, potencjał mutagenny, rozrodczość, rozwój płodu, szpik kostny, test Amesa, toksyczność ostra, wpływ na rozrodczość - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Exferana 90 mg
Deferazyroks, substancja czynna leku Exferana, przeszedł kompleksowe badania przedkliniczne oceniające jego bezpieczeństwo. Wykazano toksyczne działanie na nerki, związane z mechanizmem usuwania żelaza, oraz zmętnienie soczewki oka (zaćmę), obserwowane zarówno u dorosłych, jak i młodych zwierząt laboratoryjnych. Badania genotoksyczności in vitro (test Amesa, test aberracji chromosomalnych) były negatywne, natomiast in vivo stwierdzono powstawanie mikrojąder w szpiku kostnym szczurów bez obciążenia żelazem przy podaniu dawek śmiertelnych, efekt nieobecny u zwierząt z nadmiarem żelaza. W testach rakotwórczości (dwuletnie badanie na szczurach oraz sześciomiesięczne na transgenicznych myszach p53+/-) deferazyroks nie wykazał działania kancerogennego.
aberracja chromosomalna, badanie przedkliniczne, chelacja żelaza, deferazyroks, działanie teratogenne, martwe urodzenie, obciążenie żelazem, płodność, potencjał genotoksyczny, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, test Amesa, test farmakologiczny, toksyczność nerkowa, toksyczność po podaniu wielokrotnym, wada rozwojowa, zaćma, zmętnienie soczewki, zmiany kostne - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Finlepsin 200 retard 200 mg
Przeprowadzone badania przedkliniczne karbamazepiny, substancji czynnej leku Finlepsin 200 retard (200 mg), wykazały brak potencjału mutagennego zarówno w testach in vitro, jak i na modelach zwierzęcych. Jest to istotne z punktu widzenia bezpieczeństwa długoterminowego stosowania leku, potwierdzając, że karbamazepina nie indukuje mutacji genetycznych, co minimalizuje ryzyko genotoksyczności u pacjentów.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Empelic 25 mg
Empagliflozyna została poddana szerokim badaniom przedklinicznych, które nie wykazały istotnych zagrożeń dla pacjentów stosujących lek Empelic. W długoterminowych testach toksyczności na gryzoniach i psach objawy toksyczne pojawiały się przy ekspozycji ≥10-krotnej względem klinicznej dawki 25 mg, obejmując zmniejszenie masy ciała, glukozurię, wielomocz oraz mineralizację nerek i tkanek miękkich. Zmiany mikroskopowe w nerkach, takie jak poszerzenie kanalików i mineralizacja, obserwowano przy ekspozycji około 4-krotnie wyższej niż kliniczna (AUC). Badania genotoksyczności nie wykazały mutagenności ani genotoksyczności, a badania kancerogenne u szczurów i myszy wykazały brak istotnego ryzyka nowotworowego u samic nawet przy dawkach do 700 mg/kg mc./dobę (72-krotność ekspozycji klinicznej), natomiast u samców zaobserwowano zmiany proliferacyjne i nowotwory jąder lub nerek przy dawkach ≥300 mg/kg mc./dobę, co prawdopodobnie nie ma znaczenia klinicznego dla ludzi ze względu na specyficzne mechanizmy gatunkowe.
badanie genotoksyczności, badanie kancerogenne, badanie toksyczności, działanie teratogenne, ekspozycja ogólnoustrojowa, empagliflozyna, glukoneogeneza, glukozuria, miedniczka nerkowa, mineralizacja nerek, nowotwór z komórek śródmiąższowych, organogeneza, poszerzenie kanalików nerkowych, potencjał mutagenny, rozwój zarodkowy, test farmakologiczny, toksyczność pourodzeniowa, utrata zarodka, wielomocz, wydalanie glukozy, zaburzenie równowagi elektrolitowej - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Bioracef 125 mg
Przeprowadzone badania przedkliniczne cefuroksymu aksetylu, substancji czynnej preparatu Bioracef (tabletki powlekane 125 mg, 250 mg i 500 mg), wykazały korzystny profil bezpieczeństwa. Standardowe testy farmakologiczne nie ujawniły istotnych działań niepożądanych na układy nerwowy, sercowo-naczyniowy oraz oddechowy. W badaniach toksyczności po wielokrotnym podaniu nie stwierdzono efektów toksycznych ani kumulacji substancji w organizmie. Cefuroksym aksetyl nie wykazał potencjału mutagennego ani genotoksycznego, a także nie wpłynął negatywnie na parametry reprodukcyjne, rozwój płodu oraz płodność, nie stwierdzono działania teratogennego. Mimo braku specyficznych badań karcynogenności, dostępne dane nie wskazują na ryzyko działania rakotwórczego.
badanie diagnostyczne, badanie farmakologiczne, badanie laboratoryjne, badanie toksykologiczne, Bioracef, cefalosporyna, cefuroksym aksetyl, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, farmakologia bezpieczeństwa, gamma-glutamylotranspeptydaza, genotoksyczność, kumulacja toksyczna, potencjał karcynogenny, potencjał mutagenny, rozwój postnatalny, rozwój prenatalny, toksyczność dawek powtarzanych, toksyczność reprodukcyjna, zmiany genetyczne - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Clexane 2000 j.m. (20 mg)/0,2 ml
Przedkliniczne badania enoksaparyny sodowej, substancji czynnej produktu Clexane, wykazały korzystny profil bezpieczeństwa. W badaniach toksyczności po podaniu wielokrotnym na szczurach i psach (15 mg/kg/dobę, podskórnie, 13 tygodni) oraz na szczurach i małpach (10 mg/kg/dobę, podskórnie i dożylnie, 26 tygodni) nie zaobserwowano istotnych działań niepożądanych poza oczekiwanym efektem przeciwzakrzepowym. Kompleksowa ocena mutagenności i genotoksyczności, obejmująca test Amesa, test mutacji komórek chłoniaka myszy, test aberracji chromosomalnej limfocytów ludzkich in vitro oraz badania in vivo na komórkach szpiku kostnego szczura, nie wykazała potencjału mutagennego ani klastogennego enoksaparyny sodowej.
aberracja chromosomalna limfocytów, aberracja chromosomalna szpiku kostnego, aktywność klastogenna, badanie in vitro, badanie in vivo, Clexane, działanie przeciwzakrzepowe, działanie teratogenne, enoksaparyna sodowa, potencjał genotoksyczny, potencjał mutagenny, test Amesa, test mutacji komórek chłoniaka, toksyczność po podaniu wielokrotnym, wpływ na płodność, wpływ na reprodukcję - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Amlodipine Orion 5 mg
Przedkliniczne badania amlodypiny wykazały, że dawki około 50-krotnie przekraczające maksymalną zalecaną dawkę dla ludzi (10 mg, przeliczane na mg/kg masy ciała) mogą powodować opóźnienie porodu, wydłużenie jego czasu oraz zmniejszoną przeżywalność potomstwa u szczurów i myszy. W zakresie płodności wyniki były zróżnicowane: podawanie amlodypiny w dawkach do 10 mg/kg/dobę (8-krotność dawki ludzkiej w przeliczeniu na mg/m²) nie wpływało negatywnie na płodność, natomiast w badaniu z dawką porównywalną do ludzkiej (mg/kg) zaobserwowano obniżenie stężenia FSH i testosteronu, a także redukcję liczby spermatyd i komórek Sertoliego, co wskazuje na potencjalne zaburzenia spermatogenezy.
aberracja chromosomowa, amlodypina, badanie mutagenności, bezylan, dojrzałe spermatydy, działanie genotoksyczne, działanie rakotwórcze, efekt mutagenny, hormon folikulotropowy, kanaliki nasienne, komórki Sertoliego, mutacja punktowa, opóźnienie porodu, płodność, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, poziom testosteronu, profil bezpieczeństwa amlodypiny, spermatogeneza, wydłużony poród, zmniejszona przeżywalność potomstwa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Fenta MX 50 50 mcg/h
Bezpieczeństwo stosowania fentanylu w postaci systemu transdermalnego zostało potwierdzone w licznych badaniach przedklinicznych obejmujących farmakologię, toksykologię, wpływ na reprodukcję oraz potencjał mutagenny i rakotwórczy. Standardowe badania farmakologiczne i toksyczności po wielokrotnym podaniu nie wykazały istotnych zagrożeń dla układu nerwowego, sercowo-naczyniowego i oddechowego, zgodnie z profilem działania opioidów. W badaniach reprodukcyjnych u szczurów stwierdzono brak wpływu na płodność samców, natomiast u samic obserwowano zmniejszoną płodność i zwiększoną śmiertelność zarodków, co wiązało się z toksycznością dla matki, a nie bezpośrednim działaniem na zarodek. Badania teratogenności na szczurach i królikach nie wykazały wad rozwojowych, a rozwój fizyczny i zachowanie potomstwa nie uległy zaburzeniu mimo zmniejszonej przeżywalności potomstwa przy dawkach obniżających masę ciała matek.
badanie farmakologiczne, badanie in vitro, badanie in vivo, badanie rakotwórczości, badanie toksykologiczne, dawka terapeutyczna, działanie mutagenne, działanie onkogenne, działanie teratogenne, fentanyl, hodowla komórkowa ssaków, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, rozwój przed- i pourodzeniowy, śmiertelność zarodków, system transdermalny, test bakteryjny, toksyczność dla matki, toksyczność po wielokrotnym podaniu, toksyczny wpływ na reprodukcję, układ nerwowy, układ oddechowy, układ sercowo-naczyniowy - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Vitamin D3 Krka 7000 j.m
Przedkliniczne badania toksykologiczne cholekalcyferolu (witamina D3) wykazały, że wielokrotne podawanie wysokich dawek (do 100 000 j.m./kg masy ciała u szczurów) prowadzi do hiperkalcemii, hiperfosfatemii oraz hiper β-lipoproteinemii, co stanowi istotne markery toksyczności. Dawki rzędu 500 000 j.m./kg indukowały poważne zmiany kardiologiczne. W badaniach teratogennych na myszy, szczurach i królikach wykazano, że dawki znacznie przekraczające terapeutyczne u ludzi powodują wady rozwojowe u potomstwa, takie jak małogłowie, wady serca oraz zaburzenia rozwoju szkieletu. Warto podkreślić, że stosowany terapeutycznie preparat Vitamin D3 Krka zawiera 7000 j.m. (175 µg) cholekalcyferolu na tabletkę, co jest dawką znacznie niższą niż te wywołujące toksyczność w modelach zwierzęcych.
cholekalcyferol, działanie teratogenne, hiper β-lipoproteinemia, hiperfosfatemia, hiperkalcemia, indukcja nowotworów, małogłowie, mineralizacja kości, mutacja genetyczna, parametr biochemiczny, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, stężenie fosforanów, stężenie wapnia, wada serca, zaburzenie rozwoju szkieletu, zmiana kardiologiczna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Etopiryna Extra 250 mg + 200 mg + 50 mg
Etopiryna Extra, zawierająca 250 mg kwasu acetylosalicylowego, 200 mg paracetamolu oraz 50 mg kofeiny, została poddana ocenie bezpieczeństwa przedklinicznego ze szczególnym uwzględnieniem potencjału mutagennego, kancerogennego oraz wpływu na reprodukcję. Kwas acetylosalicylowy nie wykazywał działania rakotwórczego u szczurów przy dawce 0,5% karmy przez 68 tygodni, ani mutagennego w teście Amesa, choć w hodowli ludzkich fibroblastów stwierdzono aberracje chromosomalne. Paracetamol nie posiada dostępnych danych klinicznych dotyczących mutagenności, teratogenności czy kancerogenności u ludzi. Kwas acetylosalicylowy wykazuje działanie teratogenne i embriotoksyczne u zwierząt, powodując zaburzenia zagnieżdżenia zarodka, fetotoksyczność oraz trudności w uczeniu się potomstwa, a także hamuje owulację, co wskazuje na potencjalny wpływ na płodność.
aberracje chromosomalne, dawka śmiertelna, dawka toksyczna, działanie drażniące, działanie embriotoksyczne, działanie fetotoksyczne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, Etopiryna Extra, fibroblasty, kofeina, krwotok, kwas acetylosalicylowy, kwas salicylowy, owulacja, paracetamol, potencjał mutagenny, śpiączka, test Amesa, uszkodzenie nerek, właściwości mutagenne, wrzody przewodu pokarmowego, zagnieżdżenie zarodka, zatrucie kwasem acetylosalicylowym - Leksykon substancji czynnych
Terazosyna – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Przedkliniczne badania terazosyny wykazały brak działania genotoksycznego zarówno in vitro, jak i in vivo, co potwierdza jej bezpieczeństwo genetyczne. W zakresie toksyczności reprodukcyjnej, niekorzystne efekty takie jak zmniejszenie płodności, atrofia jąder, resorpcje płodów, zmniejszenie masy ciała płodów, zwiększenie liczby nadliczbowych żeber oraz obniżona przeżywalność pourodzeniowa obserwowano jedynie przy dawkach wielokrotnie przekraczających dawki terapeutyczne stosowane u ludzi (od 20- do 280-krotności maksymalnej dawki zalecanej). Nie stwierdzono działania teratogennego nawet przy dawkach przekraczających 1330-krotność dawki terapeutycznej, jednak brak jest odpowiednich danych dotyczących stosowania terazosyny u kobiet w ciąży.
atrofia jąder, badanie in vitro, badanie in vivo, badanie mutagenności, badanie przedkliniczne, dawka terapeutyczna, działanie genotoksyczne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, guz rdzenia nadnercza, nadliczbowe żebro, płodność, potencjał mutagenny, przeżywalność pourodzeniowa, resorpcja płodu, terazosyna, toksyczność reprodukcyjna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Aknemycin 20 mg/g
Przedkliniczne badania toksykologiczne erytromycyny, substancji czynnej w maści Aknemycin (20 mg/g), wykazały niski poziom toksyczności zarówno w ekspozycji ostrej, jak i przewlekłej, co wskazuje na szeroki margines bezpieczeństwa terapeutycznego. Testy mutagenności i kancerogenności dały wyniki negatywne, potwierdzając brak działania uszkadzającego DNA oraz właściwości rakotwórczych. Ponadto, badania reprodukcyjne na różnych gatunkach zwierząt nie wykazały zaburzeń płodności ani toksycznego wpływu na zarodek i płód, co jest istotne dla pacjentów w wieku rozrodczym stosujących preparat.
badania toksykologiczne, działanie toksyczne, erytromycyna, margines bezpieczeństwa terapeutyczny, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa leku, schorzenia dermatologiczne, terapia długoterminowa, toksyczność doustna, toksyczność ostra i przewlekła, uszkodzenie materiału genetycznego, właściwości kancerogenne, właściwości mutagenne, właściwości rakotwórcze, wpływ na reprodukcję, zaburzenia płodności, zdrowie reprodukcyjne - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Vilpin Combi 10 mg + 10 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa produktu leczniczego Vilpin Combi, zawierającego peryndopryl i amlodypinę, wykazały, że peryndopryl wywołuje odwracalne uszkodzenia nerek u szczurów i małp przy przewlekłej ekspozycji, nie wykazując jednocześnie potencjału mutagennego ani rakotwórczego w badaniach in vitro i in vivo. Wpływ na reprodukcję peryndoprylu nie ujawnił bezpośredniego działania embriotoksycznego czy teratogennego, jednak jako inhibitor ACE może powodować działania niepożądane w późnym okresie rozwoju płodowego, w tym zwiększoną umieralność okołoporodową i zmiany nerkowe u gryzoni i królików. Płodność samców i samic szczurów nie została zaburzona. Amlodypina, stosowana w dawkach około 50-krotnie przekraczających maksymalne dawki terapeutyczne dla ludzi, powodowała opóźnienie i wydłużenie porodu oraz zmniejszoną przeżywalność potomstwa. W dawkach do 10 mg/kg/dobę (8-krotność dawki ludzkiej) nie obserwowano wpływu na płodność, jednak w dawkach terapeutycznych stwierdzono obniżenie stężenia FSH, testosteronu oraz pogorszenie parametrów nasienia u szczurów.
amlodypina, badanie długoterminowe, badanie in vitro, badanie in vivo, badanie mutagenności, bezpieczeństwo farmakologiczne, dawka terapeutyczna, hormon folikulotropowy, inhibitor konwertazy angiotensyny, komórka Sertoliego, peryndopryl, potencjał embriotoksyczny, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, potencjał teratogenny, produkt leczniczy, substancja czynna, toksyczność, toksyczność przewlekła, umieralność, uszkodzenie nerek, wada wrodzona - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Detimedac 200 mg 200 mg
Dakarbazyna, substancja czynna leku Detimedac, wykazuje w badaniach przedklinicznych istotne właściwości mutagenne, rakotwórcze oraz teratogenne. Potwierdzono jej zdolność do indukowania zmian w materiale genetycznym komórek, co ma kluczowe znaczenie dla oceny długoterminowego bezpieczeństwa terapii. Mechanizm działania dakarbazyny wiąże się z ryzykiem transformacji nowotworowej, co podkreśla konieczność ostrożności w stosowaniu leku, zwłaszcza w kontekście potencjalnych skutków genotoksycznych i kancerogennych.
Badania wykazały również działanie teratogenne dakarbazyny, wskazujące na ryzyko wad rozwojowych u płodu przy ekspozycji w okresie ciąży. W związku z tym, stosowanie Detimedac u kobiet w wieku rozrodczym oraz w ciąży wymaga szczególnej uwagi i ścisłego monitorowania. Zidentyfikowane właściwości farmakodynamiczne leku implikują konieczność starannego nadzoru klinicznego pacjentów podczas terapii oraz po jej zakończeniu, aby minimalizować potencjalne ryzyko mutagenne, kancerogenne i teratogenne.
badanie przedkliniczne, dakarbazyna, Detimedac, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, materiał genetyczny, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, potencjał teratogenny, transformacja nowotworowa, wada rozwojowa, właściwość farmakodynamiczna, właściwość kancerogenna, właściwość mutagenna, właściwość rakotwórcza - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Probella 2 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa dienogestu, substancji czynnej produktu Probella w dawce 2 mg, wykazały brak istotnych toksycznych efektów po podaniu wielokrotnym. Analizy biochemiczne, hematologiczne oraz histopatologiczne narządów wewnętrznych zwierząt nie ujawniły klinicznie istotnych nieprawidłowości. Testy genotoksyczności in vitro i in vivo nie wykazały mutagennego ani genotoksycznego potencjału dienogestu. Długoterminowe badania na modelach zwierzęcych nie potwierdziły zwiększonego ryzyka kancerogenności przy dawkach terapeutycznych, choć podobnie jak inne steroidy płciowe, dienogest może wpływać na proliferację tkanek hormonozależnych.
badanie przedkliniczne, dienogest, działanie rakotwórcze, genotoksyczność, nowotwór, parametr płodności, parametry biochemiczne i hematologiczne, potencjał genotoksyczny, potencjał mutagenny, profil bezpieczeństwa leku, rozwój embrionalny, rozwój płodowy, rozwój pourodzeniowy, steroid płciowy, tkanka hormonozależna, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność reprodukcyjna, uszkodzenie materiału genetycznego - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Nimodipine Altan 0,2 mg/ml
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa roztworu do infuzji Nimodipine Altan 0,2 mg/ml wykazały brak istotnych zagrożeń toksykologicznych przy dawkach terapeutycznych. Ocena farmakologiczna, toksyczność po podaniu wielokrotnym, potencjał genotoksyczny i rakotwórczy nie ujawniły ryzyka mutagennego ani kancerogennego. W badaniach na ciężarnych szczurach dawki ≥30 mg/kg/dobę powodowały zahamowanie wzrostu płodu i zmniejszenie masy ciała, a dawka 100 mg/kg/dobę skutkowała obumieraniem zarodków, jednak bez dowodów na teratogenność. U królików stosowanie dawek do 10 mg/kg/dobę nie wykazało działania embriotoksycznego ani teratogennego, co potwierdza względnie bezpieczny profil w zakresie rozrodczości.
badanie genotoksyczności, dawka terapeutyczna, działanie embriotoksyczne, działanie teratogenne, ekspozycja terapeutyczna, farmakologia bezpieczeństwa, genotoksyczność, margines bezpieczeństwa, obumieranie zarodków, okres okołoporodowy, opóźniony rozwój fizyczny, potencjał kancerogenny, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, ryzyko toksyczne, śmiertelność potomstwa, toksyczność podania wielokrotnego, wpływ na rozrodczość, zahamowanie wzrostu płodu - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Lenalidomide Fresenius Kabi 5 mg
Lenalidomid wykazuje stosunkowo niską toksyczność ostrą, z dawkami letalnymi doustnymi u gryzoni przekraczającymi 2000 mg/kg/dobę, co wskazuje na szeroki margines bezpieczeństwa względem dawek terapeutycznych u ludzi. W badaniach toksyczności przewlekłej u szczurów (75-300 mg/kg/dobę przez 26 tygodni) zaobserwowano odwracalne zwiększenie mineralizacji miedniczek nerkowych, z NOAEL poniżej 75 mg/kg/dobę, co odpowiada około 25-krotnej ekspozycji ludzkiej (AUC). U małp dawki 4-6 mg/kg/dobę przez 20 tygodni wywołały ciężką toksyczność hematologiczną i wielonarządową, natomiast dawki 1-2 mg/kg/dobę przez rok powodowały odwracalne zmiany w szpiku kostnym i łagodną leukopenię, przy czym dawka 1 mg/kg/dobę odpowiada ekspozycji u ludzi. Badania mutagenności in vitro i in vivo nie wykazały działania mutagennego, jednak brak danych dotyczących karcynogenności ogranicza pełną ocenę bezpieczeństwa długoterminowego stosowania lenalidomidu.
atrezja odbytu, atrofia grasicy, badanie karcynogenności, badanie mutagenności, brak płata środkowego płuc, dawka letalna, działanie mutagenne, działanie teratogenne, komórki mieloidalne/erytroidalne, krwinka biała, krwinka czerwona, lenalidomid, mineralizacja miedniczek nerkowych, nefrotoksyczność, NOAEL, oligodaktylia, płytka krwi, polidaktylia, potencjał mutagenny, rozwój zarodkowo-płodowy, szpik kostny, teratogenność, test mikrojądrowy, toksyczność hematologiczna, toksyczność ostra i przewlekła, toksyczność rozwojowa, układ chłonny, wada wrodzona, zastawka przedsionkowo-komorowa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Afobam 0,25 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa alprazolamu wykazały brak mutagenności w teście Amesa in vitro oraz w teście mikrojąderkowym in vivo u szczurów przy dawce do 100 mg/kg mc., co stanowi 500-krotność maksymalnej dawki zalecanej u ludzi (10 mg/dobę). Długoterminowe badania rakotwórczości prowadzone przez 2 lata na szczurach (do 30 mg/kg mc./dobę) i myszach (do 10 mg/kg mc./dobę) nie wykazały potencjału rakotwórczego. Badania wpływu na płodność u szczurów przy dawce do 5 mg/kg mc./dobę (25-krotność dawki ludzkiej) nie wykazały negatywnego wpływu na zdolność rozrodczą. Natomiast w badaniach długoterminowych u szczurów poddanych dawkom 3, 10 i 30 mg/kg mc./dobę (15-150-krotność dawki ludzkiej) zaobserwowano zależny od dawki wzrost częstości zaćmy u samic oraz wrastanie naczyń w rogówkę u samców, pojawiające się po 11 miesiącach ekspozycji.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Zolafren-Swift 15 mg
Przedkliniczne badania toksykologiczne olanzapiny, substancji czynnej preparatu Zolafren-Swift, wykazały charakterystyczne dla neuroleptyków objawy toksyczności ostrej u myszy (LD50 ~210 mg/kg mc.) i szczurów (LD50 ~175 mg/kg mc.), obejmujące zmniejszenie aktywności, śpiączkę, drżenia i drgawki kloniczne. U psów i małp dawki do 100 mg/kg mc. wywoływały sedację, ataksję, drżenia oraz zaburzenia układu oddechowego i sercowo-naczyniowego. W badaniach toksyczności przewlekłej (do 3 miesięcy u myszy i do 1 roku u szczurów i psów) obserwowano hamowanie aktywności OUN, objawy przeciwcholinergiczne oraz zaburzenia hematologiczne, w tym odwracalną neutropenię i małopłytkowość u psów przy dawkach 8-10 mg/kg mc./dobę. Zmiany prolaktynozależne u szczurów manifestowały się zmniejszeniem masy jajników i macicy oraz zmianami morfologicznymi w nabłonku pochwy i gruczole sutkowym. Pomimo hematologicznych efektów nie stwierdzono cytotoksycznego wpływu na komórki szpiku kostnego.
ataksja, cytopenia, dawka śmiertelna średnia, drgawki kloniczne, działanie klastogenne, działanie przeciwcholinergiczne, działanie teratogenne, karcynogenność, komórki progenitorowe, leukocyt, małopłytkowość, neuroleptyk, neutropenia, niedokrwistość, ośrodkowy układ nerwowy, potencjał mutagenny, prolaktyna, sedacja, szpik kostny, zaburzenia hematologiczne - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Perindopril/Amlodipine Krka 8 mg + 10 mg
Przedkliniczne badania toksyczności peryndoprylu wykazały, że nerki są głównym organem docelowym przy przewlekłym podawaniu doustnym u szczurów i małp, z obserwowanymi odwracalnymi zmianami uszkodzeniowymi. Substancja nie wykazuje potencjału mutagennego ani rakotwórczego w badaniach długoterminowych na szczurach i myszach. W zakresie toksyczności reprodukcyjnej peryndopryl nie wykazał embriotoksyczności ani teratogenności, choć jako inhibitor ACE może wywoływać działania niepożądane w późnym okresie rozwoju płodowego, w tym wady nerek i zwiększoną śmiertelność okołoporodową. Nie stwierdzono zaburzeń płodności u szczurów obu płci. Amlodypina, badana w dawkach do 2,5 mg/kg/dobę (odpowiadających maksymalnej dawce klinicznej 10 mg/dobę w przeliczeniu na mg/m² u myszy), nie wykazała potencjału rakotwórczego ani mutagennego.
amlodypina, antagonista wapnia, działanie teratogenne, gęstość spermy, hormon folikulotropowy, inhibitor konwertazy angiotensyny, komórka Sertoliego, peryndopryl, potencjał embriotoksyczny, potencjał mutagenny, potencjał onkogenny, potencjał rakotwórczy, potencjał teratogenny, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, umieralność okołoporodowa, wada wrodzona, zaburzenie płodności, zniekształcenie dystalnej części szkieletu - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Nifuroksazyd Aflofarm 200 mg
Przedkliniczne badania toksykologiczne nifuroksazydu, substancji czynnej preparatu Nifuroksazyd Aflofarm, wykazały bardzo niski profil toksyczności ostrej i przewlekłej. Wartości LD50 po podaniu doustnym u myszy przekraczały 4000 mg/kg mc. (ponad 350-krotność dawki terapeutycznej u ludzi), a u szczurów były wyższe niż 8 g/kg mc. W badaniach przewlekłych na małpach i szczurach, przy dawkach do 1000 mg/kg mc. (100-krotność dawki ludzkiej) nie zaobserwowano objawów toksyczności klinicznej, zmian biochemicznych ani histopatologicznych, co potwierdza szeroki margines bezpieczeństwa stosowania leku w terapii długoterminowej.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Clariscan 0,5 mmol/ml
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa kwasu gadoterowego, głównego składnika produktu Clariscan (stężenie 0,5 mmol/ml, 279,32 mg/ml), wykazały brak istotnego wpływu na układ sercowo-naczyniowy, oddechowy i nerwowy przy dawkach diagnostycznych. Wielokrotne podawanie w modelach zwierzęcych nie ujawniło toksyczności narządowej ani systemowej, nawet przy dawkach wielokrotnie przekraczających te stosowane u ludzi. Testy genotoksyczności (in vitro i in vivo) potwierdziły brak potencjału mutagennego, a badania reprodukcyjne nie wykazały negatywnego wpływu na płodność, rozwój zarodka, teratogenność ani rozwój pourodzeniowy. Kwas gadoterowy wykazuje minimalne przenikanie do mleka matki (<1% dawki), co ogranicza ryzyko ekspozycji niemowląt podczas karmienia piersią.
aberracje chromosomowe, Clariscan, efekty hemodynamiczne, genotoksyczność, karmienie piersią, kompleks gadolinu, kwas gadoterowy, kwas tetraoctowy, lepkość roztworu, mutacje genowe, osmolalność, potencjał mutagenny, rozwój postnatalny, środek kontrastowy, teratogenność, tetraksetan, toksyczność narządowa, toksyczność wielokrotna, układ sercowo-naczyniowy - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Entus Max 30 mg/5 ml
Ambroksol chlorowodorek, substancja czynna preparatu Entus Max (30 mg/5 ml, syrop), wykazuje korzystny profil bezpieczeństwa potwierdzony szerokim zakresem badań przedklinicznych. Toksyczność ostra była niska, bez istotnych objawów niepożądanych przy podaniu doustnym w dawkach do 150 mg/kg u myszy, 50 mg/kg u szczurów i psów oraz 40 mg/kg u królików. Nie stwierdzono toksycznego wpływu na narządy wewnętrzne. Badania reprodukcyjne wykazały brak działania embriotoksycznego i teratogennego przy dawkach do 3000 mg/kg u szczurów i 200 mg/kg u królików, a także brak negatywnego wpływu na płodność przy dawkach do 500 mg/kg u szczurów obu płci. W okresie okołoporodowym dawka 50 mg/kg nie wywoływała działań niepożądanych u potomstwa, natomiast dawka 500 mg/kg wiązała się z niewielkim działaniem toksycznym, objawiającym się wolniejszym przyrostem masy ciała i mniejszą masą urodzeniową potomstwa.
ambroksol chlorowodorek, dane przedkliniczne, działania niepożądane, działanie embriotoksyczne, działanie teratogenne, Entus Max, genotoksyczność, kancerogeneza, model zwierzęcy, organy wewnętrzne, płodność, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa, rozwój okołoporodowy, rozwój płodu, toksyczność ostra, toksyczność reprodukcyjna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – SimvaHexal 10 10 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa symwastatyny, stosowanej w dawkach terapeutycznych 10 mg, 20 mg i 40 mg, wykazały zgodność efektów farmakodynamicznych z mechanizmem działania inhibitora reduktazy HMG-CoA, bez nieoczekiwanych działań farmakologicznych. Wielokrotne podawanie leku nie wywołało istotnych toksyczności wykraczających poza przewidywane zmiany biochemiczne i histopatologiczne. Testy genotoksyczności in vitro i in vivo nie wykazały mutagenności ani genotoksyczności, a badania rakotwórczości na modelach zwierzęcych potwierdziły brak potencjału karcynogennego, co jest kluczowe dla bezpieczeństwa długoterminowej terapii hipolipemizującej.
dawka terapeutyczna, długoterminowa terapia, działanie toksyczne, genotoksyczność, inhibitor reduktazy HMG-CoA, obniżanie poziomu cholesterolu, potencjał karcynogenny, potencjał mutagenny, profil bezpieczeństwa, rakotwórczość, SimvaHEXAL, symwastatyna, tabletka powlekana, terapia hipolipemizująca, teratogenność, toksyczność, toksyczność reprodukcyjna, wada wrodzona, zaburzenia lipidowe