Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie stosowania leku

Przeprowadzone badania przedkliniczne hydrochlorotiazydu dostarczają istotnych informacji na temat bezpieczeństwa stosowania tego leku w kontekście toksyczności ostrej, potencjalnego działania karcynogennego, mutagennego oraz wpływu na rozrodczość. Poniżej przedstawiono szczegółowe dane dotyczące poszczególnych aspektów bezpieczeństwa przedklinicznego. ^{2750 mg/kg mc. na dobę.”>1}

Toksyczność ostra

W badaniach oceniających toksyczność ostrą hydrochlorotiazydu wykazano, że wartość LD50 (dawka letalna powodująca śmierć 50% badanych zwierząt) dla szczurów po podaniu doustnym jest wysoka i wynosi ponad 2750 mg/kg masy ciała na dobę. Ta wartość wskazuje na stosunkowo niską toksyczność ostrą substancji czynnej. ^{2750 mg/kg mc. na dobę.”>2}

Potencjał karcynogenny

Długoterminowe badania na gryzoniach nie wykazały działania karcynogennego hydrochlorotiazydu. W dwuletnich badaniach przeprowadzonych na:

• samicach myszy, którym podawano produkt w dawce 600 mg/kg masy ciała na dobę – nie zaobserwowano działania karcynogennego³
• samicach i samcach szczurów, którym podawano produkt w dawce 100 mg/kg masy ciała na dobę – również nie stwierdzono działania karcynogennego⁴

Potencjał mutagenny

Ocena potencjału mutagennego hydrochlorotiazydu została przeprowadzona w szeregu badań in vitro oraz in vivo. Wyniki tych badań były zróżnicowane w zależności od zastosowanego modelu.⁵

Badania in vitro obejmowały:

• Test Amesa na szczepach Salmonella typhimurium TA 98 i 100, TA 1535, 1537 i 1538 – wynik negatywny⁶
• Test aberracji chromosomalnej na jajniku chomika chińskiego – wynik pozytywny, wskazujący na potencjalne działanie klastogenne (powodujące zmiany siostrzanej chromatydy) przy zastosowaniu hydrochlorotiazydu w zakresie dawek od 43 do 1300 µg/ml⁷
• Test na komórkach chłoniaka mysiego – wynik pozytywny w zakresie dawek od 43 do 1300 µg/ml⁸

Badania in vivo obejmowały:

• Test z użyciem mysich zawiązków chromosomów komórkowych – wynik negatywny⁹
• Test na chromosomach szpiku kostnego chomika chińskiego – wynik negatywny¹⁰

Wpływ na rozrodczość i rozwój

Przeprowadzono badania oceniające potencjalny wpływ hydrochlorotiazydu na rozrodczość i rozwój płodu. Hydrochlorotiazyd podawany ciężarnym samicom w różnych okresach ciąży w wysokich dawkach:

• myszom – 3000 mg/kg masy ciała na dobę¹¹
• szczurom – 1000 mg/kg masy ciała na dobę¹²

nie wykazał znaczącego wpływu na płód.

Należy jednak podkreślić, że wyników badań na modelach zwierzęcych dotyczących wpływu na reprodukcję nie można w pełni ekstrapolować na ludzi. Z tego powodu lek w czasie ciąży powinien być stosowany tylko wtedy, jeśli jest to bezwzględnie konieczne, po dokładnej analizie stosunku korzyści do ryzyka.¹³