zaburzenie czynności nerek
Wskazanie

Zaburzenie czynności nerek, określane również jako niewydolność nerek, to stan kliniczny, w którym nerki nie są w stanie prawidłowo filtrować krwi i usuwać toksyn oraz nadmiaru płynów z organizmu. Wyróżnia się ostrą niewydolność nerek (rozwijającą się w ciągu dni lub tygodni) oraz przewlekłą chorobę nerek (postępującą powoli, przez miesiące lub lata). Zaburzenia te mogą wynikać z chorób podstawowych, takich jak cukrzyca, nadciśnienie tętnicze, choroby autoimmunologiczne, czy infekcje układu moczowego.

W farmakoterapii zaburzeń czynności nerek stosuje się leki dostosowane do przyczyny i stopnia niewydolności. W przypadku nadciśnienia towarzyszącego chorobom nerek stosuje się inhibitory konwertazy angiotensyny (np. Prestarium, Enarenal) lub blokery receptora angiotensyny II (np. Cozaar, Lorista). Przy zaburzeniach gospodarki wapniowo-fosforanowej wykorzystuje się preparaty wiążące fosforany (np. Renagel, Renvela) oraz analogi witaminy D (np. Alfadiol, Ostemax). W niedokrwistości nerkopochodnej podaje się czynniki stymulujące erytropoezę (np. Eprex, Aranesp).

W leczeniu obrzęków i nadciśnienia w przebiegu chorób nerek stosuje się diuretyki, dobierane w zależności od stopnia niewydolności – diuretyki pętlowe (np. Furosemid, Trifas) są skuteczne nawet przy znacznym obniżeniu filtracji kłębuszkowej. W terapii wtórnej nadczynności przytarczyc podaje się kalcymimetyki (np. Mimpara). Przy kwasicy metabolicznej stosuje się doustne preparaty wodorowęglanów (np. Soda Buforowana).

Największe trudności w leczeniu pacjentów z zaburzeniami czynności nerek wynikają z konieczności precyzyjnego dostosowania dawek wielu leków do stopnia niewydolności, co wymaga regularnego monitorowania parametrów nerkowych. Problemem jest również polipragmazja, gdyż pacjenci często cierpią na wiele chorób współistniejących. Leczenie komplikują interakcje lekowe oraz działania niepożądane, które mogą nasilać się przy upośledzonej funkcji nerek. Wyzwaniem pozostaje także niestosowanie się pacjentów do ograniczeń dietetycznych, koniecznych przy przewlekłej chorobie nerek. W zaawansowanych stadiach niewydolności jedynym rozwiązaniem stają się metody nerkozastępcze – dializa lub transplantacja nerki.