Hydrochlorothiazidum Polpharma
Tabletki, 12,5 mg
Lek zawiera hydrochlorotiazyd, substancję moczopędną w dawkach 12,5 mg lub 25 mg, wraz z laktozą jednowodną jako substancją pomocniczą. Stosuje się go w leczeniu obrzęków związanych z niewydolnością serca, marskością wątroby oraz zaburzeniami czynności nerek. Jest również wykorzystywany w terapii nadciśnienia tętniczego, najczęściej w połączeniu z innymi lekami moczopędnymi lub hipotensyjnymi. Tabletki są dostępne w formie białych, okrągłych tabletek, które można podzielić na równe dawki.
- Dawkowanie i sposób podawania
- Działania niepożądane
- Interakcje leku
- Profil bezpieczeństwa leku
- Przeciwwskazania
- Przedawkowanie
- Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
- Skład i postać leku
- Specjalne ostrzeżenia
- Właściwości farmakodynamiczne
- Właściwości farmakokinetyczne
- Wpływ na płodność, ciążę i laktację
- Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
- Wskazania do stosowania
-
Dawkowanie i sposób podawania
Hydrochlorothiazidum Polpharma jest dostępny w formie tabletek o dawkach 12,5 mg oraz 25 mg, z możliwością dzielenia tabletek 25 mg w celu uzyskania dawki 12,5 mg. Dawkowanie powinno być indywidualnie dostosowane do pacjenta, uwzględniając ciężkość schorzenia oraz odpowiedź na leczenie. W terapii obrzęków dawka początkowa wynosi 25-75 mg na dobę, podawana jednorazowo lub w dwóch dawkach podzielonych, z maksymalną dawką dobową 100 mg. Po poprawie stanu klinicznego dawkę należy stopniowo zmniejszać do dawki podtrzymującej, podawanej co drugą dobę. W leczeniu nadciśnienia tętniczego u dorosłych zaleca się rozpoczęcie od 25 mg na dobę, z możliwością redukcji do 12,5 mg, a maksymalna dawka nie powinna przekraczać 50 mg na dobę. Hydrochlorotiazyd wykazuje działanie synergistyczne z innymi lekami hipotensyjnymi, co wymaga ostrożności i ewentualnej korekty dawek, aby uniknąć nadmiernego spadku ciśnienia tętniczego.
U pacjentów powyżej 65. roku życia dawkowanie hydrochlorotiazydu powinno być indywidualnie dostosowane, z uwzględnieniem funkcji nerek i odpowiedzi klinicznej, często wymagając redukcji dawki ze względu na zmniejszoną filtrację kłębuszkową. Stosowanie leku u niemowląt i dzieci nie jest zalecane. Tabletki o mocy 25 mg posiadają linię podziału, co umożliwia precyzyjne dostosowanie dawki do potrzeb pacjenta. Zalecenia dawkowania podsumowują, że dawka początkowa i podtrzymująca różnią się w zależności od wskazania i grupy pacjentów, a maksymalne dawki dobowe wynoszą odpowiednio 100 mg dla obrzęków i 50 mg dla nadciśnienia tętniczego.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Dawkowanie i sposób podawania – Hydrochlorothiazidum Polpharma 12,5 mg
dawka początkowa, dawka podtrzymująca, dawka podzielona, działanie synergistyczne, efekt terapeutyczny, filtracja kłębuszkowa, funkcja nerek, hydrochlorotiazyd, lek hipotensyjny, linia podziału, maksymalna dawka dobowa, monoterapia, nadciśnienie tętnicze, obniżenie ciśnienia tętniczego, obrzęk, preparat hipotensyjny, tabletka doustna -
Działania niepożądane
Hydrochlorotiazyd, stosowany w dawkach 12,5 mg i 25 mg, wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, które należy uwzględnić podczas terapii. Istotnym ryzykiem jest zwiększone występowanie nieczerniakowych nowotworów złośliwych skóry (NMSC), w tym raka podstawnokomórkowego i kolczystokomórkowego, powiązane z łączną dawką leku. Ponadto, mogą wystąpić poważne zaburzenia hematologiczne, takie jak leukopenia, agranulocytoza, małopłytkowość, niedokrwistość aplastyczna i hemolityczna. Reakcje nadwrażliwości obejmują plamice, nadwrażliwość na światło, wysypkę, pokrzywkę, guzkowe zapalenie okołotętnicze, złuszczające zapalenie skóry oraz ciężkie powikłania, takie jak zespół ostrej niewydolności oddechowej (ARDS), reakcje anafilaktyczne i toksyczna martwica naskórka. Zaburzenia metaboliczne to hiperglikemia, glikozuria, hiperurykemia oraz zaburzenia elektrolitowe, które wymagają monitorowania i ewentualnej korekty.
Ze strony układu nerwowego pacjenci mogą doświadczać zawrotów głowy, parestezji, bólów głowy i niepokoju ruchowego. W zakresie narządu wzroku obserwuje się widzenie w żółtym kolorze, niewyraźne widzenie oraz nadmierne nagromadzenie płynu między naczyniówką a twardówką. Hydrochlorotiazyd może powodować niedociśnienie, w tym ortostatyczne, oraz zaburzenia czynności nerek, w tym śródmiąższowe zapalenie nerek. Dolegliwości ze strony przewodu pokarmowego obejmują brak łaknienia, podrażnienie błony śluzowej żołądka, nudności, wymioty, skurcze, biegunkę, zaparcia, zapalenie trzustki i ślinianek. Dodatkowo mogą wystąpić żółtaczka, skurcze mięśni, impotencja u mężczyzn oraz ogólne osłabienie. W przypadku umiarkowanych lub ciężkich działań niepożądanych zaleca się rozważenie zmniejszenia dawki lub odstawienia leku, a wszelkie podejrzewane reakcje niepożądane powinny być zgłaszane do odpowiednich organów monitorujących.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Działania niepożądane – Hydrochlorothiazidum Polpharma 12,5 mg
agranulocytoza, ARDS, glikozuria, granulocyt obojętnochłonny, guzkowe zapalenie okołotętnicze, hiperglikemia, hiperurykemia, hydrochlorotiazyd, impotencja, lek diuretyczny, leukopenia, małopłytkowość, nadwrażliwość na światło, nagromadzenie płynu między naczyniówką a twardówką, nieczerniakowy nowotwór złośliwy skóry, niedociśnienie ortostatyczne, niedokrwistość aplastyczna, niedokrwistość hemolityczna, niszczenie erytrocytów, parestezja, plamica, pokrzywka, rak kolczystokomórkowy, rak podstawnokomórkowy, reakcja anafilaktyczna, śródmiąższowe zapalenie nerek, toksyczna martwica naskórka, upośledzenie szpiku kostnego, zaburzenie równowagi elektrolitowej, zapalenie ślinianek, zapalenie trzustki, zespół ostrej niewydolności oddechowej, zespół zaburzeń oddechowych, złuszczające zapalenie skóry, żółtaczka -
Profil bezpieczeństwa leku
Hydrochlorotiazyd wymaga szczególnej ostrożności w określonych grupach pacjentów. U kobiet karmiących lek przenika do mleka matki i może hamować laktację, dlatego zaleca się stosowanie najmniejszych skutecznych dawek. U seniorów konieczne jest dostosowanie dawki do czynności nerek oraz monitorowanie elektrolitów, ze względu na zwiększone ryzyko hiponatremii i zaburzeń elektrolitowych, zwłaszcza u kobiet z niską masą ciała i osób na diecie niskosodowej. U pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby stosowanie hydrochlorotiazydu wymaga ostrożności, gdyż nawet niewielkie zaburzenia równowagi elektrolitowej mogą prowadzić do śpiączki wątrobowej; lek jest przeciwwskazany w ciężkiej niewydolności wątroby.
Hydrochlorotiazyd jest przeciwwskazany u pacjentów z ciężką niewydolnością nerek lub bezmoczem, zwłaszcza przy klirensie kreatyniny poniżej 30 ml/min, gdyż lek może się kumulować i nasilać objawy mocznicy, a także jest nieskuteczny. Ponadto, pacjenci powinni zachować ostrożność podczas prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn ze względu na ryzyko zawrotów głowy i zaburzeń widzenia. Interakcja z alkoholem może nasilać niedociśnienie ortostatyczne, co wymaga szczególnej uwagi i edukacji pacjentów w zakresie unikania jednoczesnego spożycia alkoholu i leku.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Profil bezpieczeństwa leku – Hydrochlorothiazidum Polpharma 12,5 mg
-
Przeciwwskazania
Hydrochlorothiazidum Polpharma to tiazydowy diuretyk dostępny w dawkach 12,5 mg i 25 mg, zawierający hydrochlorotiazyd. Lek jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na hydrochlorotiazyd, inne sulfonamidy lub substancje pomocnicze, a także u osób z bezmoczem, ciężką niewydolnością nerek, ciężką niewydolnością wątroby, chorobą Addisona oraz hiperkalcemią. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z alergią na sulfonamidy. Przed rozpoczęciem terapii wskazane jest oznaczenie stężenia wapnia w surowicy, aby wykluczyć hiperkalcemię, która może ulec pogłębieniu wskutek zmniejszonego wydalania wapnia z moczem pod wpływem leku.
Stosowanie hydrochlorotiazydu jest przeciwwskazane w kojarzeniu z preparatami litu ze względu na ryzyko zwiększenia stężenia litu w surowicy i toksyczności neurologicznej oraz sercowo-naczyniowej. W przypadku konieczności jednoczesnej terapii wymagana jest ścisła kontrola poziomu litu i monitorowanie objawów toksyczności. Lek zawiera laktozę jednowodną w ilości 65,2 mg (tabletka 12,5 mg) oraz 130,4 mg (tabletka 25 mg), co należy uwzględnić u pacjentów z nietolerancją galaktozy, niedoborem laktazy lub zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy. W takich przypadkach decyzja o stosowaniu leku powinna uwzględniać bilans korzyści i ryzyka.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Przeciwwskazania – Hydrochlorothiazidum Polpharma 12,5 mg
anuria, choroba Addisona, diuretyk tiazydowy, encefalopatia wątrobowa, gospodarka wodno-elektrolitowa, hiperkalcemia, hydrochlorotiazyd, nadwrażliwość, niedobór laktazy, niedoczynność kory nadnerczy, nietolerancja galaktozy, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, przełom nadnerczowy, reakcja alergiczna, reakcja krzyżowa, sulfonamid, zaburzenia rytmu serca, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy, złogi wapniowe -
Przedawkowanie
Przedawkowanie hydrochlorotiazydu stanowi poważne zagrożenie zdrowotne, głównie z powodu zaburzeń gospodarki wodno-elektrolitowej, takich jak hipokaliemia, hiponatremia oraz alkaloza metaboliczna. Najwyższe odnotowane dawki zatrucia u dzieci wynosiły 500 mg u 14-latki oraz 125 mg u 2,5-letniego dziecka, przy czym nie opisano dotąd przypadków zgonów. Klinicznie obserwuje się objawy sercowo-naczyniowe (tachykardia, niedociśnienie, wstrząs), neurologiczne (stany splątania, zawroty głowy, parestezje, utrata świadomości), mięśniowe (skurcze, osłabienie) oraz ze strony układu moczowego (poliuria, oliguria, anuria) i przewodu pokarmowego (nudności, wymioty, pragnienie). Szczególnie niebezpieczne jest podwyższone stężenie azotu mocznikowego u pacjentów z niewydolnością nerek, co wymaga intensywnego monitorowania i leczenia.
Leczenie przedawkowania hydrochlorotiazydu opiera się na terapii objawowej i podtrzymującej, gdyż brak jest swoistej odtrutki. Kluczowe jest szybkie usunięcie leku z organizmu poprzez prowokowanie wymiotów lub płukanie żołądka z węglem aktywowanym oraz wyrównanie zaburzeń wodno-elektrolitowych poprzez dożylne podawanie płynów i elektrolitów, ze szczególnym uwzględnieniem potasu i sodu. W przypadku niedociśnienia lub wstrząsu zaleca się ułożenie pacjenta w pozycji Trendelenburga. Niezbędne jest ścisłe monitorowanie parametrów życiowych i gospodarki elektrolitowej do ustąpienia objawów. Szczególną uwagę należy zwrócić na pacjentów z niewydolnością nerek, u których przedawkowanie może prowadzić do ostrej niewydolności nerek, wymagającej natychmiastowej interwencji. Wczesne wdrożenie terapii korygującej zaburzenia wodno-elektrolitowe jest kluczowe dla poprawy rokowania.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Przedawkowanie – Hydrochlorothiazidum Polpharma 12,5 mg
alkaloza, anuria, azot mocznikowy, gospodarka wodno-elektrolitowa, hipernatremia, hipokaliemia, hiponatremia, hipotensja, hipowolemia, hydrochlorotiazyd, niedociśnienie, niewydolność nerek, oliguria, ostra niewydolność nerek, parestezje, płukanie żołądka, poliuria, pozycja Trendelenburga, skurcz mięśni łydek, stan splątania, tachykardia, tlenoterapia, węgiel aktywny, wstrząs -
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Hydrochlorotiazyd wykazuje niski profil toksyczności ostrej, z wartością LD50 przekraczającą 2750 mg/kg masy ciała u szczurów po podaniu doustnym. Długoterminowe badania karcynogenności na myszach (600 mg/kg/dobę) i szczurach (100 mg/kg/dobę) nie wykazały działania rakotwórczego. Analizy mutagenności obejmujące test Amesa, test aberracji chromosomalnej oraz badania in vivo na chromosomach szpiku kostnego i zawiązkach mysich nie potwierdziły istotnego potencjału mutagennego, mimo że w dwóch testach in vitro (na jajniku chomika chińskiego oraz komórkach chłoniaka mysiego przy dawkach 43–1300 µg/ml) zaobserwowano zmiany klastogenne. Wyniki te sugerują ograniczone ryzyko mutagenne w warunkach klinicznych.
Badania reprodukcyjne na ciężarnych myszach (3000 mg/kg/dobę) i szczurach (1000 mg/kg/dobę) nie wykazały istotnego wpływu na rozwój płodu, jednak ze względu na brak pełnej ekstrapolacji danych na ludzi, stosowanie hydrochlorotiazydu w ciąży powinno być ograniczone do sytuacji, gdy korzyści dla matki przewyższają potencjalne ryzyko dla płodu. Podsumowując, dane przedkliniczne potwierdzają stosunkowo bezpieczny profil hydrochlorotiazydu, z niską toksycznością ostrą, brakiem działania karcynogennego oraz ograniczonym potencjałem mutagennym, co jest istotne przy ocenie ryzyka stosowania leku w praktyce klinicznej, zwłaszcza w kontekście terapii długoterminowej i u kobiet w ciąży.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Hydrochlorothiazidum Polpharma 12,5 mg
aberracja chromosomalna, badanie in vitro, badanie in vivo, badanie karcynogenności, badanie mutagenności, badanie teratogenności, dawka śmiertelna LD50, efekt klastogenny, hydrochlorotiazyd, lek moczopędny, potencjał karcynogenny, potencjał mutagenny, rozwój płodu, szpik kostny, test Amesa, toksyczność ostra, wpływ na reprodukcję, wpływ na rozród -
Skład i postać leku
Hydrochlorothiazidum Polpharma to lek z grupy diuretyków tiazydowych dostępny w postaci tabletek o dawkach 12,5 mg oraz 25 mg substancji czynnej hydrochlorotiazydu. Tabletki 12,5 mg są białe, okrągłe i obustronnie wypukłe, bez linii podziału, natomiast tabletki 25 mg są białe, okrągłe, płaskie i posiadają linię podziału umożliwiającą podział na równe dawki. Substancje pomocnicze obejmują laktozę jednowodną (65,2 mg w tabletce 12,5 mg i 130,4 mg w tabletce 25 mg), skrobię kukurydzianą modyfikowaną, talk, krzemionkę koloidalną bezwodną oraz stearynian magnezu. Obecność laktozy wymaga uwagi u pacjentów z nietolerancją tego składnika.
Lek jest pakowany w blistry z folii Aluminium/PVC, po 30 tabletek w opakowaniu, i powinien być przechowywany w oryginalnym opakowaniu, chroniącym przed światłem i wilgocią, co zapewnia stabilność przez 5 lat od daty produkcji. Tabletki 25 mg można dzielić, co pozwala na precyzyjne dostosowanie dawki do potrzeb pacjenta, natomiast tabletki 12,5 mg należy podawać w całości. Nie stwierdzono istotnych niezgodności farmaceutycznych wpływających na bezpieczeństwo lub skuteczność leku. Hydrochlorothiazidum Polpharma nie wymaga specjalnego przygotowania przed podaniem, co ułatwia jego stosowanie w praktyce klinicznej.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Skład i postać leku – Hydrochlorothiazidum Polpharma 12,5 mg
blister, dawkowanie leku, diuretyk tiazydowy, hydrochlorotiazyd, krzemionka koloidalna, laktoza jednowodna, nietolerancja laktozy, niezgodność farmaceutyczna, okres ważności leku, skrobia kukurydziana modyfikowana, skuteczność terapeutyczna, środek rozsadzający, stearynian magnezu, substancja poślizgowa, tabletka -
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Hydrochlorotiazyd przenika przez łożysko i jego stosowanie w ciąży, zwłaszcza w II i III trymestrze, wiąże się z ryzykiem poważnych powikłań u płodu, takich jak pogorszenie perfuzji łożyskowo-płodowej, żółtaczka, zaburzenia równowagi elektrolitowej oraz trombocytopenia. Lek jest przeciwwskazany w stanach takich jak obrzęk ciążowy, nadciśnienie ciążowe i stan przedrzucawkowy ze względu na ryzyko hipoperfuzji łożyska i zmniejszenia objętości osocza. W przypadku nadciśnienia samoistnego w ciąży hydrochlorotiazyd może być stosowany wyłącznie, gdy inne metody leczenia są nieskuteczne lub niemożliwe do zastosowania, przy jednoczesnym monitorowaniu stanu matki i płodu oraz stosowaniu najmniejszych skutecznych dawek.
Podczas karmienia piersią hydrochlorotiazyd przenika do mleka matki w małych ilościach, jednak stosowanie dużych dawek może prowadzić do nasilonej diurezy u matki oraz hamowania laktacji, co negatywnie wpływa na karmienie dziecka. Z tego powodu lek nie jest zalecany w okresie laktacji, a jeśli jego podanie jest niezbędne, należy stosować najmniejsze skuteczne dawki. Lekarz powinien przeprowadzić dokładną ocenę korzyści i ryzyka terapii, poinformować pacjentkę o potencjalnych zagrożeniach oraz rozważyć bezpieczniejsze alternatywy terapeutyczne. Brak jest wystarczających danych dotyczących wpływu hydrochlorotiazydu na płodność, co również powinno być omówione z pacjentką.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Hydrochlorothiazidum Polpharma 12,5 mg
białkomocz, bilirubina, diureza, hipoperfuzja łożyska, hydrochlorotiazyd, nadciśnienie ciążowe, nadciśnienie samoistne, obrzęk ciążowy, perfuzja łożyskowo-płodowa, przenikanie przez łożysko, stan przedrzucawkowy, tiazyd, trombocytopenia, zaburzenia elektrolitowe, zmniejszenie objętości osocza, żółtaczka -
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
Hydrochlorotiazyd, stosowany w dawkach 12,5 mg oraz 25 mg, jest diuretykiem tiazydowym wykorzystywanym w terapii nadciśnienia tętniczego, który może wpływać na zdolność pacjentów do bezpiecznego prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn. Jego działania niepożądane obejmują objawy ze strony ośrodkowego układu nerwowego, takie jak zawroty głowy, zaburzenia widzenia (w tym widzenie w żółtym kolorze), parestezje, bóle głowy oraz niepokój ruchowy, które mogą upośledzać koordynację i koncentrację. Ponadto, hydrochlorotiazyd może indukować niedociśnienie ortostatyczne, prowadzące do omdleń i zasłabnięć, szczególnie niebezpiecznych podczas prowadzenia pojazdów. Zaburzenia elektrolitowe, takie jak hipokaliemia, hiponatremia oraz hiperglikemia, również mogą negatywnie wpływać na funkcje poznawcze i psychomotoryczne pacjentów.
W praktyce klinicznej lekarz powinien szczegółowo informować pacjentów o ryzyku związanym z prowadzeniem pojazdów w trakcie terapii hydrochlorotiazydem, zwłaszcza w początkowym okresie leczenia, przy zwiększaniu dawki lub w przypadku stosowania leków działających na ośrodkowy układ nerwowy. Zaleca się unikanie prowadzenia pojazdów podczas występowania objawów niepożądanych oraz w stanach odwodnienia. Konieczna jest indywidualna ocena ryzyka uwzględniająca wiek, choroby współistniejące, stosowane leki oraz charakter pracy pacjenta. Monitorowanie parametrów biochemicznych, w tym stężenia potasu, sodu i glikemii, jest niezbędne dla oceny bezpieczeństwa terapii. W przypadku utrzymujących się działań niepożądanych wpływających na zdolność prowadzenia pojazdów, wskazane jest rozważenie modyfikacji lub zmiany leczenia na leki o mniejszym wpływie na ośrodkowy układ nerwowy.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Hydrochlorothiazidum Polpharma 12,5 mg
ból głowy, diuretyk tiazydowy, dysfagia, hiperglikemia, hipokaliemia, hiponatremia, hydrochlorotiazyd, lek hipotensyjny, nadciśnienie tętnicze, niedociśnienie ortostatyczne, niedociśnienie tętnicze, niepokój ruchowy, nudności i wymioty, osłabienie ogólne, ośrodkowy układ nerwowy, parametry biochemiczne, parestezje, senność, stan splątania, zaburzenia hemodynamiczne, zaburzenia koncentracji, zaburzenia równowagi, zaburzenia równowagi elektrolitowej, zaburzenia rytmu serca, zaburzenia widzenia, zawroty głowy, zmęczenie -
Wskazania do stosowania
Hydrochlorothiazidum Polpharma, dostępny w tabletkach 12,5 mg oraz 25 mg, jest diuretykiem tiazydowym stosowanym w leczeniu obrzęków o różnej etiologii, takich jak obrzęki w zastoinowej niewydolności serca, marskości wątroby oraz zaburzeniach czynności nerek (w tym zespół nerczycowy i ostre kłębuszkowe zapalenie nerek). Ponadto lek jest wskazany w terapii nadciśnienia tętniczego, gdzie najczęściej stosowany jest w skojarzeniu z innymi lekami moczopędnymi oszczędzającymi potas (np. spironolakton, amiloryd) oraz lekami hipotensyjnymi (inhibitory ACE, sartany, beta-adrenolityki), co pozwala na synergistyczne działanie i redukcję ryzyka hipokaliemii. Hydrochlorothiazidum Polpharma zawiera laktozę jednowodną (65,2 mg w tabletce 12,5 mg i 130,4 mg w tabletce 25 mg), co należy uwzględnić u pacjentów z nietolerancją laktozy.
Stosowanie Hydrochlorothiazidum Polpharma wymaga dokładnej diagnostyki oraz monitorowania elektrolitów, zwłaszcza poziomu potasu, oraz funkcji nerek podczas terapii. W przypadku obrzęków związanych z niewydolnością serca lek jest często elementem terapii wielolekowej, obejmującej inhibitory ACE, beta-adrenolityki i digoksynę, co wymaga ścisłej współpracy z kardiologiem. W leczeniu nadciśnienia tętniczego zaleca się łączenie hydrochlorotiazydu z innymi lekami hipotensyjnymi, co umożliwia skuteczniejszą kontrolę ciśnienia tętniczego przy zastosowaniu niższych dawek poszczególnych preparatów, minimalizując ryzyko działań niepożądanych.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Wskazania do stosowania – Hydrochlorothiazidum Polpharma 12,5 mg
beta-adrenolityk, białkomocz, digoksyna, diuretyk tiazydowy, hipoalbuminemia, hipokaliemia, hydrochlorotiazyd, inhibitor ACE, laktoza jednowodna, lek moczopędny oszczędzający potas, marskość wątroby, nadciśnienie tętnicze, nietolerancja laktozy, obrzęk o różnej etiologii, ostre kłębuszkowe zapalenie nerek, retencja płynów i elektrolitów, sartan, terapia hipotensyjna, zaburzenie czynności nerek, zastoinowa niewydolność serca, zespół nerczycowy