potencjał mutagenny
Potencjał mutagenny określa zdolność czynnika (chemicznego, fizycznego lub biologicznego) do wywoływania mutacji w materiale genetycznym organizmu. Mutacje to trwałe zmiany w sekwencji DNA, które mogą prowadzić do zmian w ekspresji genów, funkcjonowaniu białek i fenotypie komórki lub organizmu.
Substancje o wysokim potencjale mutagennym mogą powodować różne typy uszkodzeń DNA, w tym mutacje punktowe, delecje, insercje czy rearanżacje chromosomowe. Często istnieje korelacja między potencjałem mutagennym a działaniem kancerogennym, ponieważ mutacje w kluczowych genach kontrolujących wzrost i podział komórek mogą inicjować proces nowotworowy.
W medycynie ocena potencjału mutagennego substancji ma kluczowe znaczenie w badaniach toksykologicznych leków, związków chemicznych stosowanych w przemyśle, dodatków do żywności oraz zanieczyszczeń środowiskowych. Do standardowych metod oceny mutagenności należą test Amesa, test aberracji chromosomowych oraz testy na komórkach ssaków in vitro i in vivo.
Identyfikacja czynników o potencjale mutagennym pozwala na wdrożenie odpowiednich środków ochronnych w środowisku pracy, opracowanie bezpieczniejszych alternatyw dla substancji wysokiego ryzyka oraz ustalenie limitów ekspozycji minimalizujących ryzyko zdrowotne dla pacjentów i populacji ogólnej.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Cilostazol LEK-AM 50 mg
Cylostazol, substancja czynna leku Cilostazol LEK-AM, działa jako inhibitor fosfodiesterazy typu III (PDE III), prowadząc do wzrostu stężenia cAMP w płytkach krwi i naczyniach krwionośnych, co skutkuje efektami inotropowymi dodatnimi oraz rozszerzeniem naczyń. W badaniach przedklinicznych u psów zaobserwowano zmiany patologiczne w układzie sercowo-naczyniowym, które nie występowały u szczurów i małp, sugerując gatunkową specyfikę tych efektów. Badania elektrofizjologiczne nie wykazały wydłużenia odstępu QTc, co zmniejsza ryzyko arytmii. Kompleksowa ocena mutagenności cylostazolu, obejmująca testy in vitro i in vivo, nie potwierdziła działania mutagennego ani aberracji chromosomalnych in vivo, mimo że in vitro zaobserwowano słabe, ale istotne statystycznie zwiększenie aberracji chromosomalnych w komórkach jajników chomików chińskich, co jednak nie ma potwierdzenia klinicznego.
aberracja chromosomalna, arytmia, badanie elektrofizjologiczne, badanie in vitro, badanie in vivo, cykliczny AMP, cylostazol, dojrzewanie oocytów, fosfodiesteraza typu III, kardiotoksyczność, lek inotropowy, mutacja genu, naczynie krwionośne, naprawa DNA, obumarcie płodu, odstęp QTc, opóźnione kostnienie, płytki krwi, potencjał mutagenny, rakotwórczość, rozwój płodowy, swoistość gatunkowa, szpik kostny, układ sercowo-naczyniowy, zaburzenie płodności - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Carvetrend 3,125 mg
Przedkliniczne badania toksykologiczne karwedylolu wykazały brak działania rakotwórczego u szczurów i myszy przy dawkach do 75 mg/kg/dobę (38-krotność MRHD) oraz 200 mg/kg/dobę (100-krotność MRHD). Testy mutagenności in vitro i in vivo nie potwierdziły genotoksyczności substancji. W badaniach na samicach szczurów podawanie karwedylolu w dawkach ≥ 200 mg/kg (≥ 100-krotność MRHD) skutkowało istotnymi zaburzeniami płodności, w tym osłabieniem aktywności reprodukcyjnej, redukcją liczby ciałek żółtych oraz zaburzeniami implantacji zarodka.
badanie in vitro, badanie in vivo, badanie toksykologiczne, ciałko żółte, dane przedkliniczne, działanie karcynogenne, działanie teratogenne, embriotoksyczność, genotoksyczność, karwedylol, maksymalna zalecana dawka, model zwierzęcy, płodność, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, wada rozwojowa, zaburzenie płodności, zagnieżdżenie zarodka, zgon po implantacji - Leksykon substancji czynnych
Sód walproinian – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Przedkliniczne badania sodu walproinianu wykazały brak działania mutagennego w testach in vitro na bakteriach i komórkach chłoniaka myszy oraz brak indukcji naprawy DNA w hepatocytach szczura. Wyniki in vivo były jednak niejednoznaczne i zależały od drogi podania: po podaniu doustnym nie stwierdzono aberracji chromosomowych ani dominujących cech letalnych, natomiast po podaniu dootrzewnowym zaobserwowano uszkodzenia chromosomów i pękanie nici DNA u gryzoni. Dane kliniczne dotyczące wpływu walproinianu na DNA i chromosomy pozostają niejednoznaczne. Badania rakotwórczości nie wykazały istotnego zagrożenia dla człowieka. W badaniach teratogenności u myszy, szczurów i królików potwierdzono powstawanie wad rozwojowych oraz transgeneracyjne zaburzenia behawioralne u potomstwa, z nieznanym mechanizmem i znaczeniem klinicznym. Ponadto, ekspozycja prenatalna powodowała zmiany morfologiczne i funkcjonalne w układzie słuchowym gryzoni.
aberracja chromosomowa, badanie genotoksyczności, badanie mutagenności, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, efekt biologiczny, efekt transgeneracyjny, męski narząd rozrodczy, niepłodność męska, nieprawidłowa spermatogeneza, NOAEL, pęknięcie nici DNA, populacja pediatryczna, potencjał mutagenny, sód walproinian, szpik kostny, układ rozrodczy, układ słuchowy, uszkodzenie chromosomu, wada rozwojowa, walproinian, wymiana chromatyd siostrzanych, zaburzenie zachowania, zmiana behawioralna, zmiana histopatologiczna, zwyrodnienie jądra - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Gynazol 20 mg/g
Przedkliniczne badania azotanu butokonazolu, stosowanego w kremie dopochwowym Gynazol (20 mg/g), wykazały brak potencjału mutagennego oraz brak negatywnego wpływu na płodność u królików (doustnie do 30 mg/kg mc./dobę) i szczurów (doustnie do 100 mg/kg mc./dobę). W badaniach toksyczności rozwojowej u szczurów podawanie dopochwowe w dawce 6 mg/kg mc./dobę (3-7-krotnie wyższej niż dawka kliniczna) skutkowało zwiększeniem resorpcji płodów i zmniejszeniem liczebności miotów, jednak bez działania teratogennego. Doustne podawanie szczurzym dawkami do 50 mg/kg mc./dobę nie wywołało efektów niepożądanych, natomiast dawki od 100 do 750 mg/kg mc./dobę indukowały wady rozwojowe płodów oraz objawy napięcia u samic. U królików doustne dawki do 150 mg/kg mc./dobę nie wpływały na rozwój płodów, mimo toksyczności u samic.
azotan butokonazolu, badanie mikrobiologiczne, badanie płodności, dystocja, działanie teratogenne, funkcja rozrodcza, gospodarka hormonalna, krem dopochwowy, lek przeciwgrzybiczny, model zwierzęcy, mutacja genetyczna, organogeneza, pochodna azolowa, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, resorpcja płodu, rozwój zarodkowo-płodowy, teratogenność, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność rozwojowa, wada rozwojowa płodu, zaburzenie porodu - Leksykon substancji czynnych
Siarczan polimyksyny B – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Siarczan polimyksyny B, składnik preparatu Maxitrol (1 mg + 3500 j.m. neomycyny + 6000 j.m. deksametazonu/ml), stosowany w formie kropli do oczu, charakteryzuje się istotnymi lukami w danych przedklinicznych dotyczących bezpieczeństwa. Brak jest badań długoterminowych oceniających potencjał karcynogenny oraz mutagenny tej substancji, a także badań wpływu na rozrodczość i rozwój płodu. Nie przeprowadzono również standardowych testów genotoksyczności in vitro i in vivo oraz badań toksyczności systemowej po podaniu wielokrotnym w kontekście okulistycznym. W przeciwieństwie do neomycyny i deksametazonu, dla polimyksyny B nie ma danych potwierdzających lub wykluczających działanie teratogenne czy nefro- i ototoksyczne, choć miejscowa ekspozycja jest znacznie niższa niż dawki toksyczne aminoglikozydów podawanych ogólnoustrojowo.
aminoglikozydy, antybiotyk, badania genotoksyczności, badania karcynogenności, działanie mutagenne, działanie nefrotoksyczne, działanie niepożądane, działanie ogólnoustrojowe, działanie ototoksyczne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, ekspozycja ogólnoustrojowa, kortykosteroid, krople do oczu, Maxitrol, podanie okulistyczne, potencjał mutagenny, siarczan polimyksyny B, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność systemowa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Glypressin 1 mg
Dane przedkliniczne dotyczące terlipresyny, uzyskane w konwencjonalnych badaniach toksyczności po podaniu pojedynczym i wielokrotnym, nie wykazały istotnych zagrożeń dla człowieka przy dawkach terapeutycznych odpowiadających zaleceniom klinicznym. Obserwowane u zwierząt objawy były zgodne z przewidywanym działaniem farmakologicznym. Badania genotoksyczności nie potwierdziły mutagennego potencjału terlipresyny, co wskazuje na niski ryzyko genotoksyczne. Brak jest jednak danych farmakokinetycznych z modeli zwierzęcych umożliwiających bezpośrednie porównanie stężeń w osoczu z tymi u ludzi, choć dożylna droga podania produktu Glypressin 1 mg sugeruje podobną ekspozycję ogólnoustrojową. Badania rozwojowe wykazały brak działań teratogennych u szczurów, natomiast u królików zaobserwowano potencjalne ryzyko toksyczności reprodukcyjnej, w tym poronienia, zaburzenia kostnienia oraz pojedynczy przypadek rozszczepu podniebienia.
badanie genotoksyczności, badanie przedkliniczne, badanie toksyczności, dawka terapeutyczna, droga dożylna, działanie rakotwórcze, ekspozycja ogólnoustrojowa, farmakokinetyka, Glypressin, osocze, poronienie, potencjał mutagenny, rozszczep podniebienia, terlipresyna, toksyczność reprodukcyjna, zaburzenie kostnienia - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Submena 800 mcg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa fentanylu, substancji czynnej preparatu Submena dostępnego w dawkach 100, 200, 400 i 800 mikrogramów, nie wykazały nowych zagrożeń poza znanymi efektami typowymi dla silnych opioidów. Badania farmakologii bezpieczeństwa i toksyczności po wielokrotnym podaniu potwierdziły przewidywalny profil działania fentanylu. W modelach zwierzęcych zaobserwowano negatywny wpływ na funkcje reprodukcyjne – zmniejszoną płodność i zwiększoną śmiertelność płodów u szczurów, jednak bez dowodów na działanie teratogenne. Potencjał mutagenny oceniono różnorodnie: testy bakteryjne i in vivo na gryzoniach były negatywne, natomiast in vitro na komórkach ssaków wykazały mutagenność przy stężeniach znacznie przekraczających terapeutyczne, co klinicznie oznacza niskie ryzyko mutagenne przy standardowym stosowaniu.
badanie rakotwórczości, charakterystyka produktu leczniczego, cytrynian fentanylu, działanie mutagenne, działanie teratogenne, farmakologia bezpieczeństwa, fentanyl, potencjał genotoksyczny, potencjał mutagenny, potencjał onkogenny, potencjał rakotwórczy, silny opioid, śmiertelność płodu, test mutagenności, toksyczność wielokrotnego podania, wada rozwojowa, zmiana histopatologiczna, zmniejszona płodność - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Dekristol 20 000 IU
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa cholekalcyferolu (witamina D3) w preparacie Dekristol, zawierającym 500 µg (20 000 IU) substancji, wykazały, że toksyczność po jednorazowym i wielokrotnym podaniu pojawia się jedynie przy dawkach znacznie przekraczających maksymalną ekspozycję u ludzi. Ryzyko działań toksycznych w dawkach terapeutycznych jest minimalne, natomiast przewlekłe przedawkowanie może prowadzić do hiperkalcemii. Badania teratogenności wskazały na potencjalne działanie teratogenne wyłącznie przy dawkach znacznie przekraczających zakres terapeutyczny, co sugeruje niskie ryzyko przy prawidłowym stosowaniu.
charakterystyka produktu leczniczego, cholekalcyferol, Dekristol, działanie kancerogenne, działanie toksyczne, hiperkalcemia, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa, przewlekłe przedawkowanie, teratogenność, test Amesa, toksyczność dawki, toksyczność dawki wielokrotnej, witamina D3 - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Rapidentin 1 ml/ml
Zgodnie z Artykułem 16c(1)(a)(iii) Dyrektywy 2001/83/EC, dla produktów leczniczych roślinnych o ugruntowanym zastosowaniu nie jest wymagane pełne przedstawienie danych przedklinicznych, o ile nie są one niezbędne do oceny bezpieczeństwa. W przypadku preparatu Rapidentin, zawierającego olejek goździkowy (Caryophylli floris aetheroleum) w stężeniu 1 mL/mL, głównym składnikiem aktywnym jest eugenol, który był badany pod kątem toksyczności. Wyniki badań toksykologicznych eugenolu są jednak niejednoznaczne, zwłaszcza w kontekście potencjalnego działania genotoksycznego i rakotwórczego. Brakuje natomiast kompleksowych danych dotyczących toksyczności reprodukcyjnej, genotoksyczności oraz rakotwórczości całego olejku goździkowego, co stanowi istotną lukę w ocenie bezpieczeństwa preparatu.
badanie toksykologiczne, działanie genotoksyczne, działanie rakotwórcze, ekspozycja ogólnoustrojowa, eugenol, genotoksyczność, jama ustna, olejek goździkowy, płyn stomatologiczny, potencjał mutagenny, produkt leczniczy roślinny, profil toksykologiczny, rakotwórczość, toksyczność reprodukcyjna, uszkodzenie DNA - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Humulin R 100 j.m./ml
Humulin R, zawierający insulinę ludzką uzyskaną metodą rekombinacji DNA z Escherichia coli, przeszedł kompleksowe badania przedkliniczne oceniające jego bezpieczeństwo. W badaniach toksyczności podostrej nie zaobserwowano poważnych zdarzeń niepożądanych przy wielokrotnym podawaniu, co potwierdza korzystny profil bezpieczeństwa preparatu. Dodatkowo, testy mutagenności in vitro i in vivo wykazały brak działania mutagennego, eliminując ryzyko genotoksyczności, co jest kluczowe dla długoterminowej insulinoterapii u pacjentów z cukrzycą. Preparat Humulin R 100 j.m./ml charakteryzuje się identyczną strukturą molekularną jak endogenna insulina, co minimalizuje ryzyko nieprzewidzianych efektów farmakologicznych typowych dla insuliny pochodzenia zwierzęcego lub analogów modyfikowanych.
analog insuliny, badania przedkliniczne, bezpieczeństwo długoterminowe, bezpieczeństwo farmakologiczne, cukrzyca, działanie farmakologiczne, działanie mutagenne, Escherichia coli, in vitro, in vivo, insulina endogenna, insulina pochodzenia zwierzęcego, insulinoterapia, mutacja genetyczna, potencjał mutagenny, profil bezpieczeństwa, rekombinacja DNA, ryzyko genotoksyczne, struktura molekularna, toksyczność podostra, trzustka - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Ephedrinum Hydrochloricum Aguettant 3 mg/ml
Produkt leczniczy Ephedrinum Hydrochloricum Aguettant w postaci roztworu do wstrzykiwań zawiera efedrynę chlorowodorek w stężeniu 3 mg/ml, co odpowiada 2,46 mg efedryny na mililitr, a każda ampułkostrzykawka o pojemności 10 ml zawiera 30 mg efedryny chlorowodorku (24,6 mg efedryny). W składzie znajduje się również sód jako substancja pomocnicza w ilości 3,39 mg/ml (0,15 mmol/ml), co daje 33,9 mg sodu (1,5 mmol) na ampułkostrzykawkę. Dokumentacja przedkliniczna nie dostarcza dodatkowych istotnych danych dotyczących toksyczności ostrej, przewlekłej, mutagenności, kancerogenności ani wpływu na rozród, które nie zostałyby już uwzględnione w innych częściach Charakterystyki Produktu Leczniczego (ChPL).
ampułkostrzykawka, charakterystyka produktu leczniczego, dane przedkliniczne, działania niepożądane, efedryna chlorowodorek, farmakokinetyka, potencjał kancerogenny, potencjał mutagenny, przeciwwskazania, roztwór do wstrzykiwań, substancja pomocnicza, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczny wpływ na rozród, właściwości farmakodynamiczne - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Baxiren 2,5 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa apiksabanu obejmowały szeroki zakres testów, w tym toksyczność po podaniu wielokrotnym, genotoksyczność, rakotwórczość oraz wpływ na rozród i rozwój. Wyniki nie wykazały istotnego ryzyka dla ludzi przy stosowaniu dawek terapeutycznych. Najważniejsze obserwacje dotyczyły mechanizmu działania leku, który wpływa na parametry krzepnięcia, powodując nieznaczne krwawienia w modelach zwierzęcych. W badaniach dystrybucji u samic szczurów stwierdzono wysoki transfer apiksabanu do mleka, z Cmax około 8-krotnie i AUC około 30-krotnie wyższymi w mleku niż w osoczu, co ma znaczenie kliniczne dla kobiet karmiących piersią. Testy genotoksyczności nie wykazały mutagenności ani klastogenności, a badania rakotwórczości nie potwierdziły potencjału karcynogennego apiksabanu.
aberracja chromosomowa, apiksaban, badania farmakologiczne bezpieczeństwa, genotoksyczność, krzepnięcie krwi, odstęp QT, ośrodkowy układ nerwowy, potencjał karcynogenny, potencjał klastogenny, potencjał mutagenny, przewodnictwo serca, rakotwórczość, rozwój zarodkowo-płodowy, teratogenność, test in vitro, test in vivo, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność rozwojowa, układ sercowo-naczyniowy, uszkodzenie DNA - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Zafiron 12 mcg
Badania przedkliniczne formoterolu fumaranu, substancji czynnej leku Zafiron, wykazały brak działania mutagennego zarówno in vitro, jak i in vivo, co potwierdza bezpieczeństwo genotoksyczne tej substancji. Długoterminowe badania rakotwórczości na szczurach i myszach, trwające 24 miesiące, nie wykazały istotnego wzrostu ryzyka nowotworów przy dawkach odpowiadających lub przekraczających dawki terapeutyczne stosowane u ludzi. Zaobserwowane zmiany nowotworowe, takie jak łagodne guzy mięśni gładkich narządów płciowych czy mięśniaki gładkokomórkowe krezki jajnika, były związane z bardzo wysokimi dawkami i są znanym, specyficznym dla gryzoni efektem farmakologicznym leków β-adrenergicznych. Przy dawkach odpowiadających ekspozycji klinicznej (10-krotność maksymalnej dawki u ludzi) nie stwierdzono istotnego wzrostu częstości występowania guzów.
badanie in vitro, badanie in vivo, badanie mutagenności, badanie rakotwórczości, działanie genotoksyczne, działanie teratogenne, formoterol fumaran, guz mięśni gładkich, guz warstwy ziarnistej pęcherzyka Graafa, guz wątroby, komórka osłonki, laktacja, mięśniak gładkokomórkowy kręzki jajnika, nowotwór komórek podtorebkowych nadnerczy, potencjał mutagenny, receptor β-adrenergiczny, receptor β2-adrenergiczny, torbiel jajnika - Leksykon substancji czynnych
Jodek potasu – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Badania przedkliniczne jodku potasu oraz jodu wykazały brak istotnych klinicznie toksyczności ostrej i przewlekłej po podaniu jednorazowym i wielokrotnym. W modelach zwierzęcych odnotowano działanie teratogenne przy pojedynczych wysokich dawkach u szczurów oraz zaburzenia reprodukcyjne przy codziennym podawaniu dużych dawek, obejmujące zahamowanie porodu, brak laktacji i zmniejszoną aktywność macierzyńską. W badaniach na świniach nie stwierdzono efektów teratogennych, co wskazuje na różnice międzygatunkowe. Jod przenika przez łożysko i do mleka w dużych ilościach, jednak dawki terapeutyczne nie wykazują szkodliwości dla płodu i noworodka. Badania in vitro nie potwierdziły mutagenności jodu, natomiast długoterminowe podawanie jodku potasu u szczurów wiązało się z rozwojem raka płaskonabłonkowego gruczołów ślinowych.
badanie in vitro, działanie niepożądane, działanie teratogenne, gruczoł ślinowy, jodek potasu, laktacja, niedoczynność tarczycy, płyn lugola, podanie jednorazowe, podanie wielokrotne, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, rak płaskonabłonkowy, toksyczność, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, wole, zaburzenia reprodukcyjne - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Flegatussin Caps 8 mg
Badania przedkliniczne bromoheksyny chlorowodorku, substancji czynnej leku Flegatussin Caps, wykazały niski poziom toksyczności ostrej z wartością LD50 >10 g/kg (doustnie u królików) oraz >3 g/kg (dootrzewnowo u szczurów), co wskazuje na szeroki margines bezpieczeństwa. W badaniach toksyczności przewlekłej na szczurach, przy dawkach 50, 100 i 200 mg/kg przez 3 miesiące, nie zaobserwowano negatywnego wpływu na układ krwiotwórczy ani zmiany histologiczne narządów wewnętrznych. Dodatkowo, konwencjonalne testy farmakologiczne nie wykazały istotnych działań niepożądanych na układ sercowo-naczyniowy, oddechowy oraz ośrodkowy układ nerwowy.
badanie karcynogenności, bromoheksyna chlorowodorek, dawka śmiertelna, dawka terapeutyczna, działanie genotoksyczne, działanie rakotwórcze, obraz histologiczny, ośrodkowy układ nerwowy, parametr rozrodczy, potencjał mutagenny, rozwój pourodzeniowy, rozwój zarodkowo-płodowy, test genotoksyczności, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, układ krwiotwórczy, układ sercowo-naczyniowy - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Strepsils Natur kaszel mokry 8,25 mg/ml
Dane przedkliniczne dotyczące suchego wyciągu z liścia bluszczu (Hedera helix L.), będącego składnikiem aktywnym syropu Strepsils Natur kaszel mokry (8,25 mg/ml), są niekompletne i obejmują wybrane aspekty bezpieczeństwa nieklinicznego. Przeprowadzono bakteryjny test odwrotnej mutacji (test Amesa), który nie wykazał istotnego potencjału mutagennego dla tego wyciągu. Produkt uzyskiwany jest w procesie ekstrakcji z zastosowaniem 30% etanolu, przy stosunku surowiec:wyciąg 4-8:1. Wyniki testu Amesa stanowią istotny pozytywny element oceny bezpieczeństwa, jednak brak jest danych dotyczących innych kluczowych aspektów toksykologicznych.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Clopixol-Acuphase 50 mg
Dane przedkliniczne dotyczące octanu zuklopentyksolu wykazują korzystny profil bezpieczeństwa, z niską toksycznością ostrą oraz brakiem istotnych klinicznie efektów toksyczności przewlekłej. W badaniach reprodukcyjnych na szczurach zaobserwowano opóźnienie zachowań seksualnych w trzech pokoleniach, jednak bez negatywnego wpływu na płodność przy kopulacji. Podawanie zuklopentyksolu z pokarmem wiązało się z zaburzeniami krycia i zmniejszeniem liczebności miotów, natomiast nie stwierdzono działania teratogennego ani toksyczności dla płodu. W badaniach około- i pourodzeniowych dawki 5 i 15 mg/kg/dobę powodowały zwiększenie liczby martwych płodów, zmniejszenie przeżywalności noworodków oraz opóźniony rozwój potomstwa, choć kliniczne znaczenie tych obserwacji pozostaje niejasne i może być związane z zaniedbaniami matek narażonych na toksyczne dawki.
antagonista receptora D2, dekanonian zuklopentyksolu, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, gruczolakorak sutka, komórki wysp trzustkowych, lek neuroleptyczny, martwy płód, octan zuklopentyksolu, opóźniony rozwój, potencjał mutagenny, przeżywalność noworodków, rak komórek wysp trzustkowych, rak pęcherzykowy tarczycy, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, uszkodzenie mięśni, zmniejszenie liczebności miotu, zuklopentyksol - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Rivaroxaban OLIMP 15 mg
Dane przedkliniczne dotyczące bezpieczeństwa rywaroksabanu, obejmujące badania farmakologiczne, toksykologiczne oraz wpływ na reprodukcję, nie wykazały istotnych zagrożeń dla organizmu ludzkiego poza spodziewanymi efektami farmakodynamicznymi wynikającymi z mechanizmu działania jako selektywnego inhibitora czynnika Xa. Badania genotoksyczności i rakotwórczości nie potwierdziły potencjału mutagennego ani klastogennego, a także nie wykazały zwiększonego ryzyka nowotworów. Ocena fototoksyczności nie wskazała na wzrost wrażliwości tkanek na promieniowanie UV, co jest istotne dla pacjentów eksponowanych na światło słoneczne. W badaniach na szczurach zaobserwowano wzrost stężeń immunoglobulin IgG i IgA bez klinicznych konsekwencji immunologicznych, a także brak wpływu na płodność samców i samic.
antykoagulant, badanie pourodzeniowe, działanie fototoksyczne, działanie rakotwórcze, genotoksyczność, immunoglobulina A, immunoglobulina G, immunoglobuliny osoczowe, inhibitor czynnika Xa, poronienie, potencjał klastogenny, potencjał mutagenny, powikłanie krwotoczne, promieniowanie UV, rywaroksaban, selektywny inhibitor czynnika Xa, wada rozwojowa, zaburzenie kostnienia, zmiana łożyskowa, zmiana wątrobowa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Figura 1 16,58-22,43 mg glikozydów hydroksyantracenowych w przeliczeniu na sennozyd B/saszetkę
Przedkliniczne badania toksyczności podostrej 90-dniowej na szczurach wykazały, że podawanie strąków senesu w dawkach od 100 do 1500 mg/kg masy ciała (odpowiadających dawkom 16-242 mg/kg u człowieka) powoduje odwracalne zmiany histopatologiczne w jelicie grubym (przerost nabłonka) oraz w nabłonku wpustu żołądka. W nerkach zaobserwowano dawko-zależne efekty nefrotoksyczne przy dawkach ≥300 mg/kg/dzień, obejmujące nacieki bazofilowe, przerost nabłonka kanalików oraz gromadzenie brązowego pigmentu na powierzchni nerek. Zmiany te były w większości odwracalne po okresie zdrowienia, z wyjątkiem częściowego utrzymywania się przebarwień nerek. Nie stwierdzono zaburzeń czynnościowych nerek ani patologii w splocie nerwowym okrężnicy. Wartość NOEL nie została ustalona, gdyż nawet najniższa dawka 100 mg/kg indukowała efekty biologiczne.
aktywność mutagenna, aloes-emodyna, badanie kancerogenezy, efekt nefrotoksyczny, genotoksyczność i mutagenność, gromadzenie pigmentu, nabłonek wpustu żołądka, pochodna hydroksyantracenu, potencjał kancerogenny, potencjał mutagenny, poziom niewywołujący skutków, przerost nabłonka jelita grubego, przerost nabłonka nerek, sennozydy, splot nerwowy okrężnicy, strąk senesu, toksyczność podostra, wyciąg roślinny, zaburzenie czynnościowe nerek - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – GlimeHexal 6 6 mg
Przedkliniczne badania farmakologiczne i toksykologiczne glimepirydu, substancji czynnej leku GlimeHEXAL, nie wykazały istotnych zagrożeń klinicznych przy stosowaniu dawek terapeutycznych. Obserwowane działania niepożądane były głównie konsekwencją farmakodynamicznego efektu hipoglikemizującego, który stanowi podstawowy mechanizm terapeutyczny substancji. W badaniach wielokrotnego podawania dawek znacznie przekraczających maksymalne dawki stosowane u ludzi, efekty toksyczne wiązały się przede wszystkim z nasileniem hipoglikemii. Ponadto, testy genotoksyczności i rakotwórczości nie wykazały istotnego potencjału mutagennego ani kancerogennego glimepirydu, co potwierdza jego bezpieczeństwo w dawkach terapeutycznych.
badanie przedkliniczne, badanie toksykologiczne, bezpieczeństwo przedkliniczne, dawka terapeutyczna, działanie farmakologiczne, działanie hipoglikemizujące, embriotoksyczność, genotoksyczność, glimepiryd, hipoglikemia, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, substancja czynna, teratogenność, toksyczność dawki, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność rozwojowa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Clexane 10 000 j.m. (100 mg)/ml (30 000 j.m. (300 mg)/3 ml)
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa enoksaparyny sodowej w postaci roztworu do wstrzykiwań Clexane (10 000 j.m./ml oraz 30 000 j.m./3 ml) wykazały korzystny profil bezpieczeństwa. W badaniach toksyczności krótkoterminowej (13 tygodni) na szczurach i psach stosowano dawkę 15 mg/kg/dobę podskórnie, natomiast w badaniach długoterminowych (26 tygodni) na szczurach i małpach dawkę 10 mg/kg/dobę podawano podskórnie i dożylnie. We wszystkich tych badaniach nie zaobserwowano działań niepożądanych wykraczających poza oczekiwane działanie przeciwzakrzepowe. Badania mutagenności in vitro (test Amesa, test mutacji komórek chłoniaka myszy, test aberracji chromosomalnej limfocytów ludzkich) oraz in vivo (test aberracji chromosomalnej komórek szpiku kostnego szczura) potwierdziły brak potencjału genotoksycznego i klastogennego enoksaparyny sodowej.
aberracja chromosomalna, badanie in vitro, badanie in vivo, badanie mutagenności, badanie przedkliniczne, badanie toksykologiczne, działanie klastogenne, działanie mutagenne, działanie niepożądane, działanie przeciwzakrzepowe, działanie teratogenne, enoksaparyna sodowa, komórka chłoniaka, lek przeciwzakrzepowy, limfocyt ludzki, mutacja powrotna, postępująca mutacja, potencjał genotoksyczny, potencjał mutagenny, substancja aktywna, szpik kostny, test Amesa, toksyczność płodowa, wada wrodzona, zdolność rozrodcza - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Skinoren 150 mg/g
Dane przedkliniczne dotyczące kwasu azelainowego, substancji czynnej Skinoren 150 mg/g żel, nie wykazały istotnego ryzyka toksycznego przy stosowaniu zgodnym z zaleceniami. Badania reprodukcyjne na szczurach, królikach i makakach wykazały embriotoksyczność jedynie przy dawkach toksycznych dla matek, bez efektów teratogennych. Wartości NOAEL dla zarodków wynosiły odpowiednio 32-, 6,5- i 19-krotność maksymalnej zalecanej dawki u ludzi (MRHD) przeliczonej na powierzchnię ciała (BSA). W badaniu okołoporodowym na szczurach NOAEL wyniosła 3-krotność MRHD, bez wpływu na dojrzewanie płciowe potomstwa. Testy mutagenności in vitro i in vivo nie potwierdziły działania mutagennego, a 26-tygodniowe badanie karcinogenności na transgenicznych myszach Tg.AC nie wykazało zwiększenia liczby brodawczaków po aplikacji żelu, choć obserwowany efekt mógł być związany z podłożem żelu i nie ma jednoznacznego znaczenia klinicznego u ludzi.
badanie farmakodynamiczne, badanie in vitro, badanie in vivo, badanie okołoporodowe, badanie toksykologiczne, BSA, czynność nerek, czynność wątroby, dojrzewanie płciowe, działanie niepożądane, działanie teratogenne, embriotoksyczność, komórki zarodkowe, kwas azelainowy, mięśnie gładkie, NOAEL, organogeneza, podrażnienie oczu, potencjał karcinogenny, potencjał mutagenny, przemiana materii, rozwój zarodkowo-płodowy, toksyczność reprodukcyjna, tolerancja miejscowa, układ krążenia, układ nerwowy - Leksykon substancji czynnych
Bemiparyna sodowa – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Bemiparyna sodowa, substancja czynna preparatu Zibor, wykazuje korzystny profil bezpieczeństwa potwierdzony szerokim zakresem badań przedklinicznych. Badania toksyczności ostrej i przewlekłej u zwierząt wykazały jedynie odwracalne, zależne od dawki zmiany krwotoczne w miejscu podskórnego wstrzyknięcia, co jest konsekwencją jej działania przeciwzakrzepowego poprzez hamowanie czynnika Xa. Preparat dostępny jest w stężeniach od 2500 j.m. anty-Xa/0,2 ml do 25000 j.m. anty-Xa/ml, co zapewnia skuteczność kliniczną przy zachowaniu bezpieczeństwa. Standardowe testy genotoksyczności nie wykazały mutagenności, a dane z innych heparyn drobnocząsteczkowych sugerują brak potencjału rakotwórczego. Ponadto, badania na modelach zwierzęcych wskazują na brak negatywnego wpływu na płodność, rozwój zarodkowy oraz okołoporodowy, co jest istotne dla stosowania u kobiet w wieku rozrodczym.
badanie genotoksyczności, badanie kancerogenności, badanie przedkliniczne, bemiparyna sodowa, działanie niepożądane, działanie przeciwzakrzepowe, hamowanie czynnika Xa, heparyna drobnocząsteczkowa, ośrodkowy układ nerwowy, podanie podskórne, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, roztwór do wstrzykiwań, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczność rozrodcza, toksyczność zarodkowa, układ sercowo-naczyniowy, zmiana krwotoczna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Lorazepam TZF 0,5 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa lorazepamu, obejmujące toksyczność ostrą i przewlekłą, wykazały brak istotnej wrażliwości u zwierząt doświadczalnych po podaniu doustnym. W długoterminowych badaniach na szczurach (80 tygodni) i psach (12 miesięcy) stosowanie wysokich dawek lorazepamu nie spowodowało istotnych zmian histopatologicznych, okulistycznych, hematologicznych ani funkcjonalnych narządów. Testy mutagenności oraz badania karcinogenności na modelach zwierzęcych (szczury, myszy) dały wyniki negatywne, co wskazuje na brak ryzyka mutagennego i rakotwórczego związanego z lorazepamem.
badanie czynnościowe narządów, badanie hematologiczne, badanie histopatologiczne, badanie okulistyczne, benzodiazepiny, działanie teratogenne, lorazepam, mutagenność, potencjał karcinogenny, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, przedawkowanie, rozwój zarodkowo-płodowy, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, zaburzenie zachowania, zdolność reprodukcyjna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Ginkofar forte 80 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa wyciągu z liści Ginkgo biloba, stosowanego w preparacie Ginkofar Forte (80 mg), obejmowały toksyczność przewlekłą, genotoksyczność oraz wpływ na reprodukcję. W badaniach toksyczności przewlekłej na szczurach i psach podawano dawki od 20 mg/kg do 500 mg/kg masy ciała przez 6 miesięcy, co odpowiada marginesom bezpieczeństwa do 16,8 u szczurów i 40,6 u psów. Wyniki wskazują na nieznaczną toksyczność jedynie przy najwyższych dawkach u psów, natomiast w dawkach terapeutycznych profil bezpieczeństwa jest korzystny. Testy genotoksyczności wykazały pozytywny wynik mutagenności u bakterii dla podobnego wyciągu, jednak test mikrojądrowy był negatywny u samców i niejednoznaczny u samic, a podawanie do 2000 mg/kg u myszy nie wywołało efektu genotoksycznego. Badania kancerogenności wykazały nowotwory gruczołu tarczowego u szczurów i raka wątrobowokomórkowego u myszy, jednak są one uznawane za specyficzne dla gryzoni i nieistotne klinicznie dla ludzi.
anoftalmia, badanie kancerogenności, działanie embriotoksyczne, efekt genotoksyczny, funkcja rozrodcza, ginkgo biloba, hipopigmentacja, induktor enzymów wątrobowych, krwawienie pochwowe, krwotok podskórny, nowotwór gruczołu tarczowego, objawy toksyczności, potencjał kancerogenny, potencjał mutagenny, rak wątrobowokomórkowy, test mikrojądrowy, test mutagenności, toksyczność matczyna, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, wpływ teratogenny, wyciąg z liści miłorzębu - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Hydrocortisonum Ziaja 5 mg/g
Dane przedkliniczne dotyczące bezpieczeństwa octanu hydrokortyzonu (Hydrocortisonum Ziaja 5 mg/g) nie wykazały potencjału mutagennego w badaniach genotoksyczności, co potwierdza brak zdolności do indukowania mutacji genowych i aberracji chromosomowych. Jednakże badania na modelach zwierzęcych wskazały na możliwe działania teratogenne glikokortykosteroidów, w tym hydrokortyzonu, takie jak rozszczepienie podniebienia oraz opóźnienie wewnątrzmacicznego wzrostu płodu, manifestujące się zmniejszoną masą urodzeniową i spowolnionym rozwojem. Ryzyko to jest szczególnie istotne przy stosowaniu dużych dawek, długotrwałej ekspozycji oraz pod opatrunkami okluzyjnymi, które zwiększają wchłanianie substancji czynnej.
aberracja chromosomowa, badanie genotoksyczności, efekt teratogenny, glikokortykosteroid, mutacja genowa, octan hydrokortyzonu, opatrunek okluzyjny, opóźnienie wewnątrzmacicznego wzrostu, potencjał mutagenny, potencjał teratogenny, rozszczepienie podniebienia, teratogenność, toksyczność reprodukcyjna, wada rozwojowa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Ramicor 10 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa ramiprylu wykazały, że doustne podawanie leku gryzoniom i psom nie powodowało objawów ostrego zatrucia, co wskazuje na szeroki margines bezpieczeństwa przy jednorazowym przedawkowaniu. W badaniach przewlekłych na szczurach, psach i małpach zaobserwowano zmiany w parametrach biochemicznych, zwłaszcza w gospodarce elektrolitowej i obrazie krwi. Przy bardzo wysokich dawkach (250 mg/kg m.c./dobę) u psów i małp stwierdzono znaczne powiększenie aparatu przykłębuszkowego, co jest efektem farmakodynamicznym inhibitorów konwertazy angiotensyny. Maksymalne tolerowane dawki dobowe bez szkodliwych objawów wynosiły odpowiednio: 2,0 mg/kg u szczurów, 2,5 mg/kg u psów oraz 8,0 mg/kg u małp.
aparat przykłębuszkowy, badanie długoterminowe, badanie przedkliniczne, efekt farmakodynamiczny, funkcja rozrodcza, genotoksyczność, gospodarka elektrolitowa, inhibitor konwertazy angiotensyny, margines bezpieczeństwa leku, mutacja genetyczna, poszerzenie miedniczek nerkowych, potencjał mutagenny, potencjał teratogenny, ramipryl, rozwój nerek, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, uszkodzenie chromosomów, uszkodzenie nerek, właściwości mutagenne, wpływ na rozmnażanie, wpływ na rozród - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Tokovit E 100 100 j.m.
Przedkliniczne dane dotyczące bezpieczeństwa leku Tokovit E 100, zawierającego witaminę E (RRR-o-Tokoferol) w dawce 100 j.m., wskazują na niski profil toksyczności tej substancji czynnej. Witamina E nie wykazuje działania teratogennego, co potwierdzają badania na zwierzętach, nie powodując wad rozwojowych płodu. Ponadto, brak jest dowodów na działanie rakotwórcze oraz mutagenne, co podkreśla bezpieczeństwo stosowania preparatu w długoterminowej terapii. Niski potencjał toksyczny witaminy E przekłada się na szeroki margines bezpieczeństwa w dawkach terapeutycznych, co jest istotne z punktu widzenia praktyki klinicznej, zwłaszcza u kobiet w ciąży.
badanie przedkliniczne, dawka terapeutyczna, działanie mutagenne, działanie teratogenne, genotoksyczność, margines bezpieczeństwa, niska toksyczność, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, potencjał toksyczny, produkt leczniczy, profil toksykologiczny, RRR-o-tokoferol, substancja czynna, wada rozwojowa, witamina E - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Tussal Expectorans 30 mg
Ambroksol chlorowodorek, substancja czynna leku Tussal Expectorans, wykazuje niski wskaźnik toksyczności ostrej, potwierdzony badaniami na zwierzętach laboratoryjnych, gdzie dawki do 50 mg/kg u szczurów i psów oraz 40 mg/kg u królików nie wywoływały istotnych działań niepożądanych. W badaniach toksyczności przewlekłej, trwających 6 miesięcy, ambroksol nie wykazał toksyczności narządowej, co wskazuje na dobrą tolerancję przy długotrwałym stosowaniu. Ponadto, badania teratogenności i wpływu na rozrodczość nie wykazały negatywnego wpływu przy dawkach do 3000 mg/kg u szczurów i 200 mg/kg u królików, a także przy dawkach do 500 mg/kg nie stwierdzono zaburzeń płodności u szczurów obu płci.
ambroksol chlorowodorek, dawka terapeutyczna, działanie embriotoksyczne, działanie niepożądane, działanie teratogenne, genotoksyczność, narząd docelowy, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, rozwój okołoporodowy, rozwój postnatalny, test Amesa, toksyczność ostra i przewlekła, Tussal Expectorans, wpływ na płodność - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Ramicor 2,5 mg
Przeprowadzone badania przedkliniczne ramiprylu, substancji czynnej produktu Ramicor, wykazały niski potencjał ostrej toksyczności po podaniu doustnym u gryzoni i psów. Długotrwałe podawanie ramiprylu u szczurów, psów i małp ujawniło zmiany farmakodynamiczne typowe dla inhibitorów konwertazy angiotensyny, takie jak zmiany stężenia elektrolitów w osoczu oraz modyfikacje obrazu krwi. Szczególnie istotnym markerem działania leku było powiększenie aparatu przykłębuszkowego u psów i małp przy dawce 250 mg/kg mc./dobę. Dawki dobrze tolerowane bez objawów toksycznych wynosiły odpowiednio: szczury 2,0 mg/kg mc./dobę, psy 2,5 mg/kg mc./dobę oraz małpy 8,0 mg/kg mc./dobę.
aparat przykłębuszkowy, działanie farmakodynamiczne, działanie farmakologiczne, elektrolity w osoczu, genotoksyczność, gospodarka wodno-elektrolitowa, inhibitor konwertazy angiotensyny, obraz krwi, poszerzenie miedniczek nerkowych, potencjał mutagenny, profil toksyczności, ramipryl, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, uszkodzenie nerek, właściwość teratogenna - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Nifuroksazyd Aflofarm 100 mg
Produkt leczniczy Nifuroksazyd Aflofarm 100 mg tabletki powlekane nie posiada wystarczających danych dotyczących wpływu na płodność, co stanowi istotne ograniczenie w ocenie jego bezpieczeństwa u pacjentek planujących ciążę. Badania na zwierzętach są niekompletne, a dane kliniczne u kobiet ciężarnych są wysoce ograniczone. Substancja czynna wykazuje potencjał mutagenny, co zwiększa ryzyko i jest podstawą do niewskazywania stosowania leku w okresie ciąży. Kobiety w wieku rozrodczym powinny stosować skuteczną antykoncepcję podczas terapii nifuroksazydem, a decyzja o podaniu leku powinna być poprzedzona szczegółową konsultacją lekarską.
antykoncepcja, badania na modelach zwierzęcych, działanie mutagenne, karmienie piersią, mikrobiom przewodu pokarmowego, mikroflora jelitowa, nifuroksazyd, Nifuroksazyd Aflofarm, niska biodostępność, okres ciąży, okres laktacji, płodność, potencjał mutagenny, stosowanie antykoncepcji, terapia nifuroksazydem, wchłanianie z przewodu pokarmowego, wiek rozrodczy - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Polcortolon TC (23,12 mg + 0,58 mg)/g
Przedkliniczne dane dotyczące bezpieczeństwa produktu leczniczego Polcortolon TC, zawierającego chlorowodorek tetracykliny (23,12 mg/g) oraz triamcynolon acetonid (0,58 mg/g) w formie aerozolu do stosowania na skórę, nie wykazały istotnej toksyczności przy stosowaniu zgodnym z zaleceniami. Badania na modelach zwierzęcych potwierdziły brak mutagennego działania triamcynolonu acetonidu, co jest kluczowe dla oceny bezpieczeństwa miejscowego stosowania kortykosteroidów. W badaniach nie zaobserwowano również istotnych efektów mutagennych przy systematycznej aplikacji, co podkreśla korzystny profil bezpieczeństwa preparatu w kontekście ryzyka genotoksycznego.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Tranexamic acid Accord 100 mg/ml
Przedkliniczne badania kwasu traneksamowego (Tranexamic acid Accord, 100 mg/ml, roztwór do wstrzykiwań) wykazały korzystny profil bezpieczeństwa farmakologicznego. Testy konwencjonalne nie ujawniły istotnych zagrożeń dla układu sercowo-naczyniowego, oddechowego ani ośrodkowego układu nerwowego. Wielokrotne podawanie leku nie powodowało toksyczności narządowej, a badania genotoksyczności i kancerogenności nie wykazały potencjału mutagennego ani rakotwórczego. Ponadto, ocena wpływu na rozród i rozwój potomstwa nie wskazała na ryzyko teratogenne ani negatywny wpływ na płodność, co potwierdza bezpieczeństwo stosowania u kobiet w wieku rozrodczym.
aktywność padaczkorodna, drgawki, działanie rakotwórcze, efekt teratogenny, kwas traneksamowy, ośrodkowy układ nerwowy, podanie dokanałowe, potencjał kancerogenny, potencjał mutagenny, roztwór do wstrzykiwań, rozwój embrionalny, rozwój płodowy, rozwój pourodzeniowy, test genotoksyczności, toksyczność narządowa, toksyczność wielokrotnego podania, układ oddechowy, układ sercowo-naczyniowy, uszkodzenie chromosomów, wpływ na płodność - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Triveram 40 mg + 10 mg + 10 mg
Produkt leczniczy Triveram, zawierający atorwastatynę, peryndopryl oraz amlodypinę, nie był badany przedklinicznie jako połączenie składników, jednak dostępne dane indywidualne pozwalają na ocenę bezpieczeństwa. Atorwastatyna nie wykazuje teratogenności ani wpływu na płodność u zwierząt, choć przy toksycznych dawkach obserwowano toksyczność płodową, opóźniony rozwój potomstwa oraz przenikanie przez łożysko. Nie stwierdzono mutagenności ani rakotwórczości u szczurów, natomiast u myszy przy dawkach 6-11-krotnie wyższych niż u ludzi zaobserwowano guzy wątrobowokomórkowe. Peryndopryl powoduje odwracalne uszkodzenia nerek u szczurów i małp, nie wykazuje działania embriotoksycznego ani teratogennego, jednak jako inhibitor ACE może opóźniać rozwój płodu i zwiększać śmiertelność okołoporodową. Nie stwierdzono mutagenności ani rakotwórczości peryndoprylu. Amlodypina przy dawkach około 50-krotnie wyższych niż maksymalna dawka dla ludzi (10 mg) powoduje opóźnienie i wydłużenie porodu oraz zmniejszoną przeżywalność potomstwa, natomiast przy dawkach do 8-krotnie wyższych nie wpływa na płodność, choć dawki porównywalne z ludzkimi wywołują zmiany hormonalne i zaburzenia spermatogenezy. Nie wykazano mutagenności ani rakotwórczości amlodypiny.
amlodypina, atorwastatyna, badanie przedkliniczne, bezylan amlodypiny, działanie embriotoksyczne, działanie klastogenne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, gruczolak wątrobowokomórkowy, hormon folikulotropowy, inhibitor ACE, inhibitor reduktazy HMG-CoA, komórka Sertoliego, peryndopryl, potencjał mutagenny, przenikanie przez łożysko, rak wątrobowokomórkowy, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, Triveram, uszkodzenie nerek - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Staveran 120 120 mg
Werapamil, substancja czynna preparatu Staveran 120, wykazuje korzystny profil bezpieczeństwa potwierdzony licznymi badaniami przedklinicznymi. W badaniach toksyczności przewlekłej na szczurach (10-62,5 mg/kg mc.) oraz psach rasy Beagle (10-85 mg/kg mc.) substancja była dobrze tolerowana, choć dawki ≥60 mg/kg mc. u psów indukowały bradykardię, zwolnienie przewodnictwa przedsionkowo-komorowego, obniżenie ciśnienia tętniczego oraz przerost dziąseł, który ustępował po odstawieniu leku. Badania teratogenności na królikach (5-15 mg/kg mc.) i szczurach (15-60 mg/kg mc.) nie wykazały działania teratogennego, natomiast dawki toksyczne powyżej 60 mg/kg mc. wiązały się z embriotoksycznością i zwiększonym współczynnikiem resorpcji płodów. Dodatkowo, u szczurów poddanych dawkom do 6-krotnie wyższym niż stosowane u ludzi (60 mg/kg mc.) zaobserwowano letalność zarodków oraz opóźnienie rozwoju płodów, prawdopodobnie związane z niedociśnieniem tętniczym i zmniejszonym przyrostem masy ciała samic.
aberracja chromosomalna, bradykardia, ciśnienie tętnicze, działanie embriotoksyczne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, genotoksyczność, indukcja siostrzanych chromatyd, niedociśnienie tętnicze, potencjał mutagenny, przerost dziąseł, przewodnictwo przedsionkowo-komorowe, rakotwórczość, resorpcja płodu, ryzyko onkogenne, szpik kostny, test Amesa, toksyczność przewlekła, transformacja komórkowa, werapamil - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Apoauronarami 2,5 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa ramiprylu, substancji czynnej leku Apoauronarami, wykazały niski profil toksyczności ostrej po podaniu doustnym u gryzoni i psów. W badaniach przewlekłych na szczurach, psach i małpach zaobserwowano zaburzenia równowagi elektrolitowej oraz zmiany w morfologii krwi, a u psów i małp przy dawkach 250 mg/kg/dobę stwierdzono powiększenie aparatu przykłębuszkowego nerek, co jest efektem farmakodynamicznym działania inhibitora konwertazy angiotensyny. Bezpieczne dawki dobowe ustalono na poziomie 2,0 mg/kg u szczurów, 2,5 mg/kg u psów oraz 8,0 mg/kg u małp. Szczególną wrażliwość wykazały młode szczury, u których pojedyncza dawka ramiprylu wywołała nieodwracalne uszkodzenia nerek.
aparat przykłębuszkowy, badanie przedkliniczne, działanie teratogenne, inhibitor konwertazy angiotensyny, morfologia krwi, poszerzenie miedniczki nerkowej, potencjał genotoksyczny, potencjał mutagenny, profil toksyczności, ramipryl, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, uszkodzenie nerek, właściwość teratogenna, zaburzenie równowagi elektrolitowej - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Atorvastatin Bluefish AB 30 mg
Atorwastatyna nie wykazuje potencjału mutagennego ani klastogennego w serii badań in vitro i in vivo. W badaniach karcinogenności na szczurach nie stwierdzono działania rakotwórczego, natomiast u myszy przy ekspozycji 6-11-krotnie przekraczającej maksymalne stężenia terapeutyczne u ludzi zaobserwowano zwiększoną częstość gruczolaków i raków wątrobowo-komórkowych. Wpływ na płodność zwierząt (szczury, króliki, psy) nie został wykazany, a teratogenność nie została potwierdzona w tych gatunkach. Toksyczność dla płodu występowała jedynie przy dawkach toksycznych dla samic ciężarnych, co wiązało się z opóźnionym rozwojem potomstwa i obniżoną przeżywalnością poporodową u szczurów.
atorwastatyna, badanie in vitro, badanie in vivo, dawka toksyczna, gruczolak wątrobowo-komórkowy, inhibitor reduktazy HMG-CoA, opóźniony rozwój potomstwa, płodność, potencjał karcinogenny, potencjał klastogenny, potencjał mutagenny, przenikanie przez łożysko, przeżywalność poporodowa, rak wątrobowo-komórkowy, stężenie w osoczu, teratogenność, toksyczność dla płodu - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Lenalidomide Grindeks 15 mg
Lenalidomid wykazuje niski potencjał toksyczności ostrej, z dawkami letalnymi doustnymi u gryzoni przekraczającymi 2000 mg/kg/dobę, co wskazuje na szeroki margines bezpieczeństwa względem dawek terapeutycznych u ludzi. W badaniach przewlekłych na szczurach dawki 75, 150 i 300 mg/kg/dobę przez 26 tygodni powodowały odwracalne zwiększenie mineralizacji miedniczek nerkowych, z NOAEL poniżej 75 mg/kg/dobę (około 25-krotność ekspozycji u ludzi na podstawie AUC). Małpy wykazały znacznie większą wrażliwość: dawki 4-6 mg/kg/dobę przez 20 tygodni skutkowały zwiększoną śmiertelnością, spadkiem masy ciała, istotnymi zmianami hematologicznymi (leukopenia, anemia, trombocytopenia), krwotokami wielonarządowymi, zapaleniem przewodu pokarmowego oraz atrofią układu chłonnego i szpiku. Dawka 1 mg/kg/dobę u małp, odpowiadająca ekspozycji terapeutycznej u ludzi, wywoływała odwracalne zmiany w szpiku i niewielką leukopenię, co wskazuje na wąski margines bezpieczeństwa.
atrezja odbytu, atrofia grasicy, działanie niepożądane, działanie teratogenne, krwinki białe, krwinki czerwone, lenalidomid, mineralizacja miedniczek nerkowych, parametry hematologiczne, płat środkowy płuc, płytki krwi, polidaktylia, potencjał mutagenny, rozwój zarodkowo-płodowy, stosunek komórek mieloidalnych do erytroidalnych, szpik kostny, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, układ krwiotwórczy, układ odpornościowy, wada wrodzona, wpływ na rozwój, zastawka przedsionkowo-komorowa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Majamil PPH 25 mg
Diklofenak sodowy, substancja czynna leku Majamil PPH (25 mg), wykazuje w badaniach przedklinicznych działanie teratogenne u zwierząt laboratoryjnych, obejmujące hamowanie owulacji u królików, rozszczep podniebienia u myszy oraz zaburzenia implantacji i tworzenia łożyska u szczurów. W toksycznych dawkach u szczurów zaobserwowano dystocję, wydłużenie ciąży, zmniejszenie masy i zahamowanie wzrostu płodów oraz obniżoną przeżywalność. Mechanizm działania diklofenaku opiera się na hamowaniu syntezy prostaglandyn, co może prowadzić do przetrwania przewodu tętniczego Botalla u płodu, szczególnie istotne w trzecim trymestrze ciąży.
dawka toksyczna, diklofenak sodowy, dystocja, działanie teratogenne, hamowanie owulacji, hamowanie syntezy prostaglandyn, niesteroidowy lek przeciwzapalny, potencjał genotoksyczny, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, przedwczesne zamknięcie przewodu tętniczego, przewód tętniczy Botalla, rozszczep podniebienia, trzeci trymestr, tworzenie łożyska, układ sercowo-naczyniowy płodu, zagnieżdżenie jaja - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Abrea 160 mg
Przedkliniczne badania kwasu acetylosalicylowego, substancji czynnej preparatu Abrea dostępnego w dawkach 75 mg, 100 mg i 160 mg, wykazały korzystny profil bezpieczeństwa. W modelach zwierzęcych jedynym istotnym działaniem toksycznym było uszkodzenie nerek, bez wpływu na inne narządy. Badania toksyczności reprodukcyjnej na szczurach wskazały na potencjalne działanie fetotoksyczne i teratogenne, jednak obserwacje te dotyczyły dawek co najmniej siedmiokrotnie wyższych niż maksymalne zalecane dawki terapeutyczne stosowane u ludzi w schorzeniach sercowo-naczyniowych, co ogranicza ich znaczenie kliniczne.
działanie genotoksyczne, działanie kancerogenne, działanie teratogenne, efekt teratogenny, kwas acetylosalicylowy, nefrotoksyczność, potencjał genotoksyczny, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, salicylan, schorzenie sercowo-naczyniowe, terapia przewlekła, toksyczność narządowa, toksyczność reprodukcyjna, uszkodzenie nerek, wskazanie kardiologiczne - Leksykon substancji czynnych
Carum carvi – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Ekstrakt z owoców kminku (Carum carvi), stosowany jako składnik preparatów leczniczych, takich jak Iberogast, wykazuje korzystny profil bezpieczeństwa potwierdzony szerokim zakresem badań toksykologicznych. Badania ostrej, podostrej (3 miesiące) oraz przewlekłej (6 miesięcy) toksyczności nie wykazały istotnych efektów toksycznych nawet przy dawkach przekraczających zalecane dawki terapeutyczne wielokrotnie (do 1200-krotności). Testy przeprowadzono na różnych gatunkach zwierząt laboratoryjnych, co zwiększa wiarygodność wyników i umożliwia ich ekstrapolację na populację ludzką. Dodatkowo, badania reprodukcyjne i rozwojowe nie wykazały negatywnego wpływu na płodność, rozwój embrionalny ani potomstwo, co jest istotne dla bezpieczeństwa stosowania u kobiet w wieku rozrodczym.
badanie genotoksyczności, badanie toksykologiczne, Carum carvi, Carvi fructus extractum, dawka terapeutyczna, działanie niepożądane, działanie teratogenne, ekstrahent etanolowy, ekstrakt z owoców kminku, Iberogast, margines bezpieczeństwa, owoc kminku, potencjał mutagenny, rozwój embrionalny, rozwój pourodzeniowy, rozwój przedurodzeniowy, toksyczność ostra, toksyczność podostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, wpływ na płodność, zaburzenie żołądkowo-jelitowe