Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie stosowania leku Ginkofar Forte

Przedkliniczne badania bezpieczeństwa wyciągu z liści Ginkgo biloba zawartego w preparacie Ginkofar Forte (80 mg) dostarczają istotnych informacji dotyczących potencjalnych zagrożeń związanych ze stosowaniem tego produktu leczniczego. Poniżej przedstawiono szczegółowe dane z badań toksykologicznych, genotoksycznych oraz wpływu na reprodukcję.¹

Toksyczność przewlekła wyciągu z liści Ginkgo biloba

Badania toksyczności przewlekłej przeprowadzono na dwóch gatunkach zwierząt laboratoryjnych – szczurach i psach. Zwierzętom podawano drogą doustną wyciąg z liści miłorzębu w różnych dawkach:²

• Dawki niższe: 20 mg/kg masy ciała i 100 mg/kg masy ciała przez okres 6 miesięcy, co odpowiada marginesom bezpieczeństwa wynoszącym odpowiednio do 3,3 u szczurów i 11,6 u psów
• Dawki wyższe: 300, 400 i 500 mg/kg masy ciała u szczurów oraz 300 i 400 mg/kg masy ciała u psów, co przekłada się na marginesy bezpieczeństwa wynoszące do 16,8 u szczurów i 40,6 u psów

Wyniki przeprowadzonych badań toksykologicznych wykazały nieznaczną toksyczność jedynie w grupie psów otrzymujących najwyższą badaną dawkę. W pozostałych grupach badanych nie zaobserwowano istotnych objawów toksyczności, co wskazuje na dobry profil bezpieczeństwa wyciągu w dawkach terapeutycznych.³

Mutagenność i kancerogenność

W odniesieniu do oceny potencjału mutagennego i kancerogennego suchego ekstraktu z Ginkgo biloba stosowanego w preparacie Ginkofar Forte, brak jest badań specyficznych dla tego konkretnego wyciągu. Dostępne są natomiast dane z badań przeprowadzonych z wykorzystaniem podobnych wyciągów:⁴

• Test mutagenności u bakterii: uzyskano wynik pozytywny dla podobnego wyciągu
• Test mikrojądrowy na erytrocytach obwodowych: wynik negatywny u samców i niejednoznaczny u samic
• Podawanie wyciągu w dawkach do 2000 mg/kg u myszy nie powodowało mierzalnego efektu genotoksycznego

W badaniach kancerogenności zaobserwowano nowotwory gruczołu tarczowego u szczurów oraz raka wątrobowokomórkowego u myszy. Jednak uznaje się, że są one specyficzne dla gryzoni i związane z wysokimi dawkami induktorów enzymów wątrobowych, a nie mają istotnego znaczenia w kontekście ryzyka dla ludzi.⁵

Toksyczność reprodukcyjna, teratogenność i embriotoksyczność

Badania dotyczące wpływu suchego ekstraktu z miłorzębu na toksyczność reprodukcyjną są ograniczone, a dostępne dane są niejednoznaczne. Wyniki różnią się w zależności od badania i badanego gatunku:⁶

1. Badania wykazujące brak wpływu:
   • Wcześniejsze badania na szczurach i królikach nie wykazały wpływu teratogennego ani embriotoksycznego
   • Nowsze badanie z udziałem myszy również nie wykazało niekorzystnego wpływu na funkcje rozrodcze
2. Badania wykazujące potencjalne działanie niepożądane:
   • Inne badanie na myszach wykazało wpływ na funkcje rozrodcze, w tym na płodność i zdolność do reprodukcji
   • Zaobserwowano także krwawienie pochwowe

Badania przeprowadzone z wykorzystaniem nieznacznie różniącego się wyciągu z miłorzębu japońskiego wskazały na możliwość występowania efektów niepożądanych, takich jak:⁷

• Wpływ na rozwój płodu (z lub bez równoczesnego występowania toksyczności matczynej)
• Krwotoki podskórne
• Hipopigmentacja
• Zahamowanie wzrostu
• Anoftalmia (wrodzony brak oczu) u kurzych embrionów

Należy podkreślić, że brak jest wystarczających badań dotyczących toksyczności reprodukcyjnej wyciągu z Ginkgo biloba, co utrudnia jednoznaczną ocenę potencjalnego ryzyka w tym zakresie.⁸