Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie stosowania leku

Sylimaryna, główny składnik aktywny preparatu Legalon 140, wykazuje wyjątkowo niski profil toksyczności, co potwierdza jej bezpieczeństwo podczas długotrwałego stosowania w dawkach terapeutycznych. Poniżej przedstawiono szczegółowe wyniki badań przedklinicznych dotyczących bezpieczeństwa stosowania tego związku.¹

Toksyczność ostra

Badania toksyczności ostrej przeprowadzone na gryzoniach (szczurach i myszach) wykazały, że pojedyncza dawka doustna sylimaryny jest praktycznie nietoksyczna. Wartość LD50 (dawka śmiertelna dla 50% badanej populacji) została określona na poziomie powyżej 2000 mg/kg masy ciała, co wskazuje na bardzo niską toksyczność ostą substancji. ^{2000 mg/kg mc.”>2}

Toksyczność przewlekła

W zakresie toksyczności przewlekłej przeprowadzono długoterminowe badania trwające 12 miesięcy. Sylimarynę podawano doustnie dwiema gatunkom zwierząt:

• szczurom w dawkach maksymalnych wynoszących 2500 mg/kg masy ciała
• psom w dawkach maksymalnych wynoszących 1200 mg/kg masy ciała

Wyniki przeprowadzonych testów laboratoryjnych oraz badania autopsyjne nie wykazały żadnych toksycznych efektów działania sylimaryny nawet przy zastosowaniu tak wysokich dawek przez długi okres czasu.³

Badania nad wpływem na rozrodczość

Przeprowadzono kompleksowe badania dotyczące potencjalnego toksycznego wpływu na rozrodczość u szczurów i królików. Badania obejmowały wszystkie kluczowe etapy reprodukcji:

• testy przedurodzeniowe – oceniające wpływ na rozwój zarodka i płodu
• testy okołoporodowe – badające wpływ na przebieg porodu
• testy pourodzeniowe – analizujące wpływ na rozwój potomstwa

Sylimarynę podawano w maksymalnej dawce wynoszącej 2500 mg/kg masy ciała. Zgromadzone dane nie ujawniły jakichkolwiek działań niepożądanych w żadnym z badanych etapów rozmnażania. Szczególnie istotny jest brak działania teratogennego (powodującego wady rozwojowe płodu), co dodatkowo potwierdza bezpieczeństwo substancji.⁴

Działania mutagenne

Ocena potencjału mutagennego sylimaryny została przeprowadzona z wykorzystaniem dwóch komplementarnych podejść badawczych:

• badania in vitro – testy laboratoryjne na komórkach i materiałach biologicznych
• badania in vivo – testy na żywych organizmach

W żadnym z przeprowadzonych testów nie wykazano mutagennego działania sylimaryny, co oznacza brak zdolności substancji do wywoływania zmian w materiale genetycznym.⁵

Działania kancerogenne

W odniesieniu do potencjału kancerogennego (zdolności do wywoływania nowotworów) sylimaryny należy zauważyć, że nie przeprowadzono dotychczas właściwych badań in vivo u gryzoni. Jest to standardowa procedura oceny działania kancerogennego, która w przypadku sylimaryny nie została jeszcze zrealizowana.⁶

Ogólny profil bezpieczeństwa

Dostępne dane przedkliniczne wskazują na wyjątkowo korzystny profil bezpieczeństwa sylimaryny, głównego składnika preparatu Legalon 140. Brak toksyczności ostrej i przewlekłej, negatywne wyniki testów mutagenności oraz brak wpływu na rozrodczość, nawet przy stosowaniu bardzo wysokich dawek, potwierdzają, że substancja ta może być bezpiecznie przyjmowana w dawkach terapeutycznych przez długi okres czasu.⁷