Właściwości farmakokinetyczne leku Legalon 140

Legalon 140 to produkt leczniczy w postaci kapsułek twardych, zawierający wyciąg suchy z owoców ostropestu plamistego (Silybi mariani fructus extractum siccum) w ilości 173,0-186,7 mg (wyciąg standaryzowany 36-44:1, ekstrahent: octan etylu 98% V/V), co odpowiada 58,0-62,5% sylimaryny obliczanej jako sylibinina.¹

Wchłanianie

Głównym składnikiem czynnym preparatu Legalon 140 jest sylibinina, która stanowi najważniejszy komponent sylimaryny. Badania kliniczne potwierdziły, że sylibinina ulega wchłanianiu w przewodzie pokarmowym, a następnie jest wydalana przede wszystkim wraz z żółcią. Ponad 80% wchłoniętej ilości substancji czynnej podlega eliminacji tą drogą.²

Dystrybucja

Z uwagi na dominujący udział wydalania z żółcią, sylibinina osiąga relatywnie niewielkie stężenie w surowicy krwi. Wątroba stanowi główne miejsce działania tego związku, co wiąże się z jego specyficznym mechanizmem działania i dystrybucją w organizmie. Badania na zwierzętach wykazały, że sylibinina uwalnia się poprzez rozprzężenie, czyli zerwanie wiązań wiążących ją między innymi z toksynami, a następnie przedostaje się do krążenia wątrobowo-jelitowego.³

Metabolizm

Sylibinina podlega procesom metabolicznym prowadzącym do powstania dwóch głównych typów metabolitów:

• Glukuronidów (glikozydy kwasu glukuronowego) – powstających w procesie sprzęgania z kwasem glukuronowym
• Siarczanów – powstających w procesie sprzęgania z grupami siarczanowymi

Oba typy metabolitów są następnie wydalane z żółcią, co stanowi główną drogę eliminacji sylibininy z organizmu.⁴

Eliminacja

Eliminacja sylibininy zachodzi przede wszystkim z żółcią, podczas gdy wydalanie nerkowe ma znaczenie marginalne. Profil farmakokinetyczny sylibininy charakteryzują następujące parametry:

• Okres półtrwania: 2,2 godziny
• Okres półtrwania eliminacji: 6,3 godziny

Oznacza to, że substancja jest relatywnie szybko usuwana z organizmu.⁵

Kumulacja i stan równowagi

Badania farmakokinetyczne wykazały, że podczas stosowania Legalonu 140 w dawkach terapeutycznych (140 mg sylimaryny trzy razy na dobę), stężenie sylibininy w żółci jest identyczne zarówno po podaniu pojedynczej dawki, jak i po podaniu wielokrotnym. Dowodzi to, że sylibinina nie ulega kumulacji w organizmie, co stanowi korzystny profil bezpieczeństwa podczas długotrwałej terapii.⁶

Po powtórnym podaniu sylimaryny w dawce 140 mg trzy razy na dobę, wydalanie żółciowe osiąga stan równowagi (steady state), co oznacza stabilizację procesów farmakokinetycznych w trakcie regularnego przyjmowania leku.⁷