potencjał mutagenny
Potencjał mutagenny określa zdolność czynnika (chemicznego, fizycznego lub biologicznego) do wywoływania mutacji w materiale genetycznym organizmu. Mutacje to trwałe zmiany w sekwencji DNA, które mogą prowadzić do zmian w ekspresji genów, funkcjonowaniu białek i fenotypie komórki lub organizmu.
Substancje o wysokim potencjale mutagennym mogą powodować różne typy uszkodzeń DNA, w tym mutacje punktowe, delecje, insercje czy rearanżacje chromosomowe. Często istnieje korelacja między potencjałem mutagennym a działaniem kancerogennym, ponieważ mutacje w kluczowych genach kontrolujących wzrost i podział komórek mogą inicjować proces nowotworowy.
W medycynie ocena potencjału mutagennego substancji ma kluczowe znaczenie w badaniach toksykologicznych leków, związków chemicznych stosowanych w przemyśle, dodatków do żywności oraz zanieczyszczeń środowiskowych. Do standardowych metod oceny mutagenności należą test Amesa, test aberracji chromosomowych oraz testy na komórkach ssaków in vitro i in vivo.
Identyfikacja czynników o potencjale mutagennym pozwala na wdrożenie odpowiednich środków ochronnych w środowisku pracy, opracowanie bezpieczniejszych alternatyw dla substancji wysokiego ryzyka oraz ustalenie limitów ekspozycji minimalizujących ryzyko zdrowotne dla pacjentów i populacji ogólnej.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Capecitabine LEK-AM 500 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa kapecytabiny wykazały charakterystyczną toksyczność dla fluoropirymidyn, obejmującą układ pokarmowy, limfatyczny i krwiotwórczy, z odwracalnymi zmianami po zaprzestaniu leczenia. Zaobserwowano również toksyczność skórną, natomiast brak było objawów uszkodzenia wątroby i ośrodkowego układu nerwowego. W zakresie układu sercowo-naczyniowego, dożylne podanie dawki 100 mg/kg u małp Cynomolgus powodowało wydłużenie odcinków PR i QT, co nie występowało przy doustnym podaniu 1379 mg/m²/dobę. Dwuletnie badania na modelu mysim nie wykazały działania rakotwórczego kapecytabiny, co potwierdza bezpieczeństwo długoterminowe. Wpływ na płodność ujawnił odwracalne zaburzenia u samic i samców myszy, w tym atrofię narządów płciowych u samców po 13 tygodniach terapii.
5-fluorouracyl, analog nukleozydowy, atrofia narządów, działanie klastogenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, embriotoksyczność, fluoropirymidyna, kapecytabina, poronienie, potencjał mutagenny, resorpcja płodów, śmierć płodu, szpik kostny, test Amesa, test mikrojądrowy, toksyczność sercowo-naczyniowa, toksyczność skórna, układ krwiotwórczy, układ limfatyczny, układ pokarmowy, uszkodzenie chromosomalne, wady wrodzone, zaburzenia płodności, zmiany zwyrodnieniowe - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Octefortan (1 mg + 20 mg)/g
Dane przedkliniczne dotyczące leku Octefortan, zawierającego oktenidyny dichlorowodorek (1 mg/g) i fenoksyetanol (20 mg/g), wskazują na stosunkowo wysoką tolerancję substancji czynnych. Dawka śmiertelna LD50 dla całego preparatu wynosiła 45-50 mL/kg przy podaniu doustnym oraz 10-12 mL/kg przy podaniu dootrzewnowym u szczurów, natomiast dla samej oktenidyny dichlorowodorku LD50 wynosiła 800 mg/kg (doustnie) i 10 mg/kg (dożylnie). Wielokrotne stosowanie miejscowe nie wywoływało toksycznych reakcji, a badania przewlekłe wykazały podwyższoną śmiertelność przy dawkach ≥2 mg/kg u myszy i psów oraz 8 mg/kg u szczurów, związane z zapalno-krwotocznymi uszkodzeniami płuc. Nie stwierdzono negatywnego wpływu na rozrodczość i rozwój potomstwa, co potwierdzają badania embriotoksyczności i teratogenności na królikach i szczurach oraz badania wielopokoleniowe.
aberracja chromosomowa, badanie wielopokoleniowe, dawka śmiertelna LD50, działanie embriotoksyczne, działanie fotoalergizujące, działanie teratogenne, efekt pierwotnie drażniący, fenoksyetanol, komórka nowotworowa, oktenidyny dichlorowodorek, podanie dootrzewnowe, podanie dożylne, podrażnienie, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, reakcja toksyczna, resorpcja zwrotna, test Amesa, test mikrojądrowy, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, właściwość mutagenna, właściwość uczulająca - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Albothyl 90 mg
Przedkliniczne badania toksykologiczne polikrezulenu, substancji czynnej Albothylu, wykazały niski profil toksyczności ostrej zarówno po podaniu dożylnym, jak i doustnym. Wartości LD50 u myszy wynoszą 340-380 mg/kg mc. (dożylnie) oraz 2300-2500 mg/kg mc. (doustnie), natomiast u szczurów odpowiednio 390-420 mg/kg mc. i 3200-3900 mg/kg mc., co stanowi odpowiednio 200- i 300-krotny margines bezpieczeństwa względem dawki terapeutycznej stosowanej u ludzi. Badania podprzewlekłe (3 miesiące) na szczurach i psach, przy dawkach 40- i 9-krotnie wyższych niż terapeutyczne, nie wykazały specyficznych objawów toksyczności. Działanie miejscowe polikrezulenu w stężeniach 4%, 12% i 36% na modelach zwierzęcych ograniczało się do przemijającego zaczerwienienia, co potwierdza dobrą tolerancję miejscową substancji.
Albothyl, badania toksykologiczne, działanie embriotoksyczne, działanie kancerogenne, działanie miejscowe, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, LD50, margines bezpieczeństwa, podanie doustne, podanie dożylne, polikresulen, potencjał mutagenny, test Amesa, toksyczność ostra, toksyczność podprzewlekła - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Olfen 75 SR 75 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa diklofenaku sodowego, substancji czynnej produktu Olfen 75 SR, wykazały akceptowalny profil bezpieczeństwa przy stosowaniu dawek terapeutycznych. Badania toksyczności ostrej i przewlekłej nie ujawniły specyficznych zagrożeń dla ludzi, a analiza potencjału genotoksycznego, mutagennego i rakotwórczego nie wykazała zwiększonego ryzyka uszkodzenia materiału genetycznego ani indukcji nowotworów. Ponadto, badania reprodukcyjne na modelach zwierzęcych (myszy, szczury, króliki) potwierdziły brak wpływu diklofenaku na zdolności rozrodcze oraz brak działania teratogennego, co jest istotne dla pacjentów w wieku rozrodczym.
badanie przedkliniczne, badanie teratogenności, dawka terapeutyczna, diklofenak sodowy, działanie teratogenne, indukcja mutacji, niesteroidowy lek przeciwzapalny, potencjał genotoksyczny, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa, przedłużone uwalnianie, rozwój nowotworów, rozwój okołoporodowy, rozwój płodu, toksyczność ostra, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność rozwojowa, wada rozwojowa - Leksykon substancji czynnych
Wyciąg z niepokalanka pospolitego – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Dostępne dane przedkliniczne dotyczące wyciągu z niepokalanka pospolitego (Vitex agnus castus L. fructus) są ograniczone i niekompletne. Przeprowadzono jedynie badania toksyczności ostrej na szczurach, które wykazały wysoką wartość LD50 wynoszącą 15 g/kg masy ciała, co wskazuje na niską toksyczność ostrą. Brak jest natomiast danych dotyczących toksyczności po podaniu wielokrotnym, mutagenności (w tym testów Amesa i aberracji chromosomowych) oraz rakotwórczości, co stanowi istotne ograniczenie w ocenie bezpieczeństwa długoterminowego stosowania preparatu Castagnus zawierającego ten wyciąg. Dane z zakresu toksyczności reprodukcyjnej są częściowe i sugerują wpływ na procesy laktacji, co może być związane z działaniem na gospodarkę hormonalną, jednak nie obejmują pełnego spektrum oceny wpływu na płodność, rozwój zarodka, płodu oraz rozwój pre- i postnatalny. Brak kompleksowych badań przedklinicznych zgodnych z aktualnymi standardami uniemożliwia pełną ocenę profilu bezpieczeństwa wyciągu z niepokalanka pospolitego. Konieczne są dalsze badania, zwłaszcza w zakresie toksyczności podprzewlekłej i przewlekłej, potencjału genotoksycznego oraz rakotwórczego, aby umożliwić kompleksową ocenę ryzyka związanego z długotrwałym stosowaniem tej substancji roślinnej. Obecne ograniczenia w danych przedklinicznych powinny być uwzględnione przy podejmowaniu decyzji klinicznych dotyczących stosowania preparatów zawierających Vitex agnus castus, zwłaszcza w populacjach wrażliwych, takich jak kobiety w ciąży i karmiące piersią.
aberracja chromosomowa, badanie przedkliniczne, dawka letalna 50, gospodarka hormonalna, laktacja, mutagenność in vitro, potencjał genotoksyczny, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, ryzyko karcynogenne, test Amesa, toksyczność ostra, toksyczność podprzewlekła, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność wielokrotnego podania, toksykologia reprodukcyjna, Vitex agnus-castus, wyciąg z niepokalanka pospolitego - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Levothyroxine Accord 200 mcg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa lewotyroksyny, substancji czynnej preparatu Levothyroxine Accord, wykazały bardzo niski profil toksyczności ostrej, co oznacza, że nawet wysokie pojedyncze dawki nie wywołują istotnych efektów toksycznych u zwierząt laboratoryjnych. W badaniach toksyczności przewlekłej na szczurach i psach zaobserwowano, że długotrwałe stosowanie wysokich dawek lewotyroksyny może prowadzić do hepatopatii, pierwotnego zespołu nerczycowego oraz zmian masy narządów wewnętrznych. Brak jest jednak specjalistycznych danych dotyczących wpływu leku na reprodukcję, co stanowi istotną lukę w ocenie bezpieczeństwa stosowania u kobiet w wieku rozrodczym.
białkomocz, działanie mutagenne, funkcja nerek, funkcja wątroby, hepatopatia, hormon tarczycy, karcynogenność, lewotyroksyna, lewotyroksyna sodowa, mutacja genetyczna, potencjał karcynogenny, potencjał mutagenny, profil bezpieczeństwa, tkanka wątrobowa, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, uszkodzenie genomu, wpływ na reprodukcję, zespół nerczycowy - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Metformin hydrochloride Biofarm 850 mg
Przedkliniczna ocena bezpieczeństwa metforminy chlorowodorku, przeprowadzona z wykorzystaniem standardowych modeli badawczych, nie wykazała istotnych zagrożeń dla pacjentów stosujących lek zgodnie z zaleceniami. Badania farmakologiczne nie ujawniły negatywnego wpływu na układ sercowo-naczyniowy, oddechowy ani ośrodkowy układ nerwowy. Testy toksykologiczne na zwierzętach, przy dawkach porównywalnych do terapeutycznych u ludzi, nie wykazały istotnych zmian narządowych, potwierdzając korzystny stosunek korzyści do ryzyka. Ponadto, testy genotoksyczności in vitro i in vivo nie wykazały mutagennego ani genotoksycznego potencjału metforminy.
aberracja chromosomowa, badanie farmakologiczne bezpieczeństwa, badanie rakotwórczości, badanie toksykologiczne, dawka terapeutyczna, działanie teratogenne, metformina chlorowodorek, model zwierzęcy, mutacja genowa, ośrodkowy układ nerwowy, potencjał kancerogenny, potencjał mutagenny, rozwój płodu, test genotoksyczności, toksyczny wpływ na rozród, układ sercowo-naczyniowy - Leksykon substancji czynnych
Tatarak – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Tatarak (Acorus calamus L.) jest składnikiem preparatu Dentosept stosowanego w jamie ustnej, którego bezpieczeństwo oceniono w badaniach przedklinicznych. Test Amesa wykazał brak działania mutagennego dla substancji czynnej zawierającej tatarak. W badaniach na królikach, podanie dawki β-azaronu 92,44 μg/kg masy ciała (głównego aktywnego związku tataraku) skutkowało maksymalnym stężeniem w osoczu (Cmax) poniżej 20 ng/ml oraz biodostępnością na poziomie 0,6-1,1%. Ekstrapolacja do warunków klinicznych wskazuje, że przy dawce 30 ml nierozcieńczonego Dentoseptu dzienny wychwyt β-azaronu wynosi 23,4-42,9 μg/osobę, co jest znacznie poniżej limitu 115 μg/osobę/dzień lub 2 μg/kg masy ciała, ustalonego przez Komitet ds. Produktów Leczniczych Roślinnych (HMPC).
badania przedkliniczne, badanie biodostępności, biodostępność β-azaronu, Cmax, Dentosept, działanie mutagenne, karcinogenność, kłącze tataraku, model zwierzęcy, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, śluzówka jamy ustnej, stężenie w osoczu, tatarak, test Amesa, toksyczność reprodukcyjna, właściwości rakotwórcze, wyciąg złożony, β-azaron - Leksykon substancji czynnych
Ammonium bromatum – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Produkt leczniczy Tonsillopas zawiera ammonium bromatum w rozcieńczeniu homeopatycznym D4 (1:10 000), w ilości 1 g na 10 g roztworu, jako jeden ze składników złożonego preparatu, obok Baptisia D1, Hydrargyrum bicyanatum D8, Kalium bichromicum D4, Kalium chloratum D2 oraz Apisinum D6. W dokumentacji produktu, w punkcie 5.3 Charakterystyki Produktu Leczniczego, brak jest szczegółowych danych przedklinicznych dotyczących bezpieczeństwa stosowania ammonium bromatum, w tym informacji o toksyczności ostrej, przewlekłej, mutagenności, kancerogenności czy wpływie na reprodukcję. Preparat dostępny jest w formie kropli doustnych, zawierających również 25% (V/V) etanolu jako substancję pomocniczą, co może mieć znaczenie dla oceny bezpieczeństwa stosowania.
Apisinum, Baptisia, bromek amonu, charakterystyka produktu leczniczego, dane przedkliniczne, działanie niepożądane, etanol, hydrargyrum bicyanatum, Kalium bichromicum, Kalium chloratum, krople doustne, potencjał kancerogenny, potencjał mutagenny, rozcieńczenie homeopatyczne, substancja pomocnicza, substancja wyjściowa, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, Tonsillopas, wpływ na reprodukcję, złożony produkt leczniczy - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Crusia 40 mg/0,4 ml (4000 j.m.)
Przeprowadzone badania przedkliniczne enoksaparyny sodowej, stosowanej w preparacie Crusia, potwierdzają jej korzystny profil bezpieczeństwa. W badaniach toksyczności po wielokrotnym podaniu u szczurów, psów i małp, przy dawkach do 15 mg/kg/dobę (podskórnie) oraz 10 mg/kg/dobę (podskórnie i dożylnie) przez okres do 26 tygodni, nie zaobserwowano działań niepożądanych poza oczekiwanym efektem przeciwzakrzepowym. Testy mutagenności (m.in. test Amesa i test mutacji komórek chłoniaka myszy) oraz klastogenności (badania aberracji chromosomalnej limfocytów ludzkich i komórek szpiku kostnego szczura) wykazały brak aktywności mutagennej i klastogennej, co potwierdza bezpieczeństwo genetyczne substancji czynnej.
aberracja chromosomalna, aberracja chromosomalna szpiku kostnego, badanie toksyczności, badanie toksykologiczne, droga dożylna, droga podskórna, działanie klastogenne, działanie mutagenne, działanie przeciwzakrzepowe, działanie teratogenne, działanie toksyczne, enoksaparyna sodowa, komórki chłoniaka, limfocyty ludzkie, mutacja genowa, postępująca mutacja, potencjał klastogenny, potencjał mutagenny, test Amesa, toksyczność rozwojowa, wpływ na płodność, zaburzenie płodności, zdolność rozrodcza - Leksykon substancji czynnych
Olejek z kory cynamonowca cejlońskiego – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Olejek z kory cynamonowca cejlońskiego (Cinnamomi zeylanici corticis aetheroleum) jest składnikiem leczniczym produktu Aromatol, dostępnego w formie koncentratu do sporządzania roztworu do płukania jamy ustnej i gardła, roztworu doustnego, preparatu do stosowania na skórę oraz inhalacji parowej. Zawartość olejku cynamonowego w produkcie wynosi 0,24 g na 100 g roztworu. Produkt zawiera również inne substancje czynne, takie jak lewomentol (1,72 g/100 g), olejek cytrynowy (0,57 g/100 g), olejek mięty polnej z obniżoną zawartością mentolu (0,24 g/100 g), olejek lawendowy (0,24 g/100 g), olejek cytronelowy (0,1 g/100 g) oraz olejek goździkowy (0,1 g/100 g), a także etanol w stężeniu 63–72% (V/V), co należy uwzględnić przy ocenie profilu bezpieczeństwa preparatu.
Aromatol, badania niekliniczne, bezpieczeństwo stosowania, charakterystyka produktu leczniczego, ChPL, Cinnamomi zeylanici corticis aetheroleum, etanol, inhalacja parowa, interakcje farmakodynamiczne, interakcje farmakokinetyczne, koncentrat do sporządzania roztworu, lewomentol, olejek cytronelowy, olejek cytrynowy, olejek goździkowy, olejek lawendowy, olejek mięty polnej, olejek z kory cynamonowca cejlońskiego, płukanie jamy ustnej i gardła, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, rozrodczość, roztwór doustny, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Hiposem –
Produkt leczniczy Hiposem zawiera 340 mg sproszkowanych nasion kasztanowca (Aesculus hippocastanum L., semen) w jednej tabletce, standaryzowanych na zawartość escyny, której ilość wynosi nie mniej niż 10 mg. Escyna jest głównym składnikiem aktywnym odpowiedzialnym za działanie terapeutyczne preparatu. Pomimo standaryzacji, brak jest specyficznych badań przedklinicznych oceniających bezpieczeństwo stosowania sproszkowanych nasion kasztanowca w tej postaci, co ogranicza możliwość pełnej oceny profilu bezpieczeństwa produktu Hiposem.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Doxar 2 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa mezylanu doksazosyny, substancji czynnej preparatu Doxar, wykazały brak działania rakotwórczego w długoterminowych testach na szczurach i myszach, przy maksymalnych dawkach odpowiednio 40 mg/kg mc./dobę i 120 mg/kg mc./dobę przez okres do 24 miesięcy. Ekspozycja ogólnoustrojowa (AUC) u zwierząt była wielokrotnie wyższa niż u ludzi przy dawce terapeutycznej 16 mg/dobę (8-krotnie u szczurów i 4-krotnie u myszy). Ponadto, badania mutagenne in vitro i in vivo nie wykazały działania mutagennego na poziomie chromosomalnym ani subchromosomalnym, co potwierdza brak potencjału genotoksycznego doksazosyny i jej metabolitów.
badania przedkliniczne, DOXAR, działanie karcynogenne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, ekspozycja ogólnoustrojowa, ekspozycja systemowa, karcynogeneza, mezylan doksazosyny, parametry płodności, płodność męska, płodność samców, pole pod krzywą stężenia, potencjał mutagenny, poziom chromosomalny, wpływ na płodność - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Lenalidomide Pharmascience 2,5 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa lenalidomidu wykazały istotny potencjał teratogenny leku, szczególnie w badaniach rozwoju zarodkowo-płodowego u małp i królików. U małp podawano dawki od 0,5 do 4 mg/kg mc./dobę, co skutkowało licznymi wadami wrodzonymi, takimi jak atrezja odbytu, deformacje kończyn (zgięte, skrócone, oligodaktylia, polidaktylia) oraz zmiany narządów wewnętrznych. U królików, przy dawkach 3, 10 i 20 mg/kg mc./dobę, zaobserwowano brak płata środkowego płuc (przy 10 i 20 mg/kg) oraz przemieszczenie nerek (20 mg/kg), a także zmienność tkanek miękkich i szkieletu. Toksyczność ostra u gryzoni ujawniła dawki letalne powyżej 2000 mg/kg mc./dobę, natomiast przewlekłe podawanie lenalidomidu szczurów w dawkach 75-300 mg/kg mc./dobę przez 26 tygodni powodowało odwracalne zwiększenie mineralizacji miedniczek nerkowych, z NOAEL poniżej 75 mg/kg mc./dobę, co odpowiada około 25-krotnej ekspozycji względem ludzi (AUC).
atrezja odbytu, atrofia grasicy, atrofia szpiku kostnego, atrofia układu chłonnego, dawka letalna, dawka toksyczna, komórka chłoniaka myszy, komórkowość szpiku kostnego, krwinka biała, krwinka czerwona, krwotok wielonarządowy, lenalidomid, limfocyt ludzki, mineralizacja miedniczek nerkowych, oligodaktylia, płat środkowy płuc, płytka krwi, polidaktylia, potencjał karcinogenny, potencjał mutagenny, potencjał teratogenny, poziom NOAEL, rozwój zarodkowo-płodowy, stosunek komórek mieloidalnych/erytroidalnych, test mikrojąderek komórkowych, test mutacji bakterii, toksyczność ostra i przewlekła, toksyczność rozwojowa, wada wrodzona, wartość AUC, zapalenie przewodu pokarmowego, zastawka przedsionkowo-komorowa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Octefortan (1 mg + 20 mg)/g
Octefortan, zawierający oktenidyny dichlorowodorek (1 mg/g) oraz fenoksyetanol (20 mg/g), wykazuje korzystny profil bezpieczeństwa w badaniach przedklinicznych. Toksyczność ostra wskazuje na LD50 dla produktu w dawkach doustnych 45-50 mL/kg oraz dootrzewnowych 10-12 mL/kg u szczurów, przy czym dawka 0,45 mL/kg i.p. była dobrze tolerowana. Dla samej oktenidyny dichlorowodorku LD50 wynosi 800 mg/kg (doustnie) i 10 mg/kg (dożylnie). Badania tolerancji miejscowej nie wykazały działań niepożądanych po wielokrotnym stosowaniu na rany oraz błony śluzowe jamy ustnej u psów. Doustne podawanie oktenidyny w dawce 650 mg/kg przez 2-6 tygodni powodowało jedynie poszerzenie jelita z powodu tworzenia się gazów, typowe dla antybakteryjnych substancji. W toksyczności po podaniach wielokrotnych obserwowano podwyższoną śmiertelność u myszy i psów przy dawkach ≥2 mg/kg oraz u szczurów przy 8 mg/kg, związane z zapaleniem i krwotokami płucnymi.
aberracja chromosomowa, aktywność antybakteryjna, błona śluzowa, dawka śmiertelna LD50, działanie fotoalergizujące, działanie teratogenne, efekt drażniący, embriotoksyczność, fenoksyetanol, komórki nowotworowe, oktenidyny dichlorowodorek, podanie dootrzewnowe, podanie doustne, podanie dożylne, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, reakcja toksyczna, roztwór na skórę, substancja antybakteryjna, test Amesa, test Bühlera, test mikrojądrowy, toksyczność po podaniu, toksyczność reprodukcyjna, tolerancja miejscowa, uszkodzenie płuc, właściwość mutagenna, worek spojówkowy - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Ketokaps 25 mg
Przedkliniczne badania ketoprofenu dostarczyły kompleksowych danych dotyczących jego profilu bezpieczeństwa, nie wykazując nowych zagrożeń poza tymi już opisanymi w Charakterystyce Produktu Leczniczego. Badania genotoksyczności in vitro i in vivo potwierdziły brak mutagenności, co zmniejsza ryzyko uszkodzeń materiału genetycznego u pacjentów. Długoterminowe testy rakotwórczości na modelach zwierzęcych (myszy, szczury) nie wykazały działania rakotwórczego, co jest istotne dla bezpieczeństwa przewlekłego stosowania ketoprofenu w terapii przeciwzapalnej i przeciwbólowej. Ponadto, badania toksyczności po wielokrotnym podaniu nie ujawniły specyficznych efektów toksycznych poza znanymi działaniami niepożądanymi.
badania farmakologiczne, badania genotoksyczności, badania in vitro, badania in vivo, badania przedkliniczne, badania rakotwórczości, bezpieczeństwo farmakologiczne, błona śluzowa przewodu pokarmowego, charakterystyka produktu leczniczego, dawka terapeutyczna, działanie drażniące NLPZ, ketoprofen, ośrodkowy układ nerwowy, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa, profil działań niepożądanych, rozwój pourodzeniowy, rozwój zarodka i płodu, stan zapalny, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność po wielokrotnym podaniu, toksyczny wpływ na reprodukcję, tolerancja miejscowa, układ oddechowy, układ sercowo-naczyniowy, wpływ na płodność - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Duracef 250 mg/5 ml
Dostępne dane przedkliniczne dotyczące bezpieczeństwa cefadroksylu, substancji czynnej produktu Duracef (proszek do sporządzania zawiesiny doustnej 250 mg/5 ml i 500 mg/5 ml), są ograniczone. W dokumentacji brak jest wyników kluczowych badań, takich jak długoterminowa ocena potencjału rakotwórczego oraz testy toksyczności genetycznej (mutagenności i uszkodzeń DNA) zarówno in vitro, jak i in vivo. Ponadto nie przeprowadzono standardowych badań toksyczności dawki pojedynczej, toksyczności po podaniu wielokrotnym, wpływu na rozród i rozwój potomstwa oraz badań farmakologicznych dotyczących bezpieczeństwa stosowania. Brak tych danych stanowi istotne ograniczenie w pełnej ocenie profilu bezpieczeństwa cefadroksylu na etapie przedklinicznym.
badanie przedkliniczne, cefadroksyl, cefalosporyna, cefalosporyna pierwszej generacji, doświadczenie kliniczne, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa, substancja czynna, toksyczność dawki pojedynczej, toksyczność genetyczna, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczny wpływ na rozród, uszkodzenie DNA, zawiesina doustna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Indapres 2,5 mg
Indapamid, substancja czynna preparatu Indapres w dawce 2,5 mg, wykazał w badaniach przedklinicznych brak potencjału mutagennego oraz rakotwórczego, co potwierdza jego bezpieczeństwo w długoterminowym stosowaniu. W testach toksyczności reprodukcyjnej nie zaobserwowano działania embriotoksycznego ani teratogennego, a także nie stwierdzono wpływu na płodność u samców i samic szczurów. Badania obejmowały podawanie dawek doustnych od 40 do 8000 razy przekraczających dawkę terapeutyczną, co pozwoliło na ocenę bezpieczeństwa w warunkach znacznego przedawkowania.
badanie przedkliniczne, dawka terapeutyczna, działanie embriotoksyczne, działanie farmakologiczne, działanie moczopędne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, indapamid, lek diuretyczny, płodność, potencjał mutagenny, rozszerzenie naczyń obwodowych, spowolnienie oddechu, toksyczność ostra, toksyczność reprodukcyjna, wiek reprodukcyjny, zatrucie - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Azithromycin ZIM 500 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa azytromycyny wykazały występowanie fosfolipidozy, czyli wewnątrzkomórkowej akumulacji fosfolipidów, w wielu tkankach (wątroba, nerki, śledziona, trzustka, układ nerwowy, narząd wzroku, woreczek żółciowy) u myszy, szczurów i psów po podaniu wielokrotnych dawek. Efekt ten był odwracalny po zaprzestaniu terapii i obserwowano go zarówno u osobników dorosłych, jak i noworodków. Nie przeprowadzono długoterminowych badań karcynogenności ze względu na krótkotrwały charakter terapii, a dostępne dane nie wskazują na potencjał rakotwórczy. Kompleksowe testy mutagenności in vitro i in vivo nie wykazały działania mutagennego azytromycyny, co potwierdza jej korzystny profil bezpieczeństwa genotoksycznego.
aberracja chromosomowa, akumulacja fosfolipidów, azytromycyna, działanie teratogenne, embriotoksyczność, fosfolipidoza, mutacja genowa, narząd wzroku, nerka, okres okołoporodowy, opóźnienie kostnienia, potencjał karcynogenny, potencjał mutagenny, profil bezpieczeństwa, rozwój pourodzeniowy, śledziona, teratogenność, toksyczność reprodukcyjna, trzustka, układ nerwowy, wątroba, zwój korzenia grzbietowego - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Virtago 8 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa betahistyny dichlorowodorku, substancji czynnej leku Virtago, obejmowały wielomiesięczne testy toksyczności na albinotycznych szczurach (18 miesięcy) oraz psach (6 miesięcy) przy dawkach od 2,5 do 120 mg/kg masy ciała. W obu modelach nie zaobserwowano klinicznie istotnych efektów toksycznych, co wskazuje na korzystny profil bezpieczeństwa przy długotrwałym stosowaniu. Dodatkowo, badania mutagenności wykazały brak działania mutagennego, a testy karcynogenności na szczurach nie potwierdziły potencjału rakotwórczego betahistyny. Ocena teratogenności przeprowadzona na ciężarnych królikach również nie wykazała wad rozwojowych płodów, co jest istotne dla bezpieczeństwa stosowania u kobiet w ciąży.
badanie karcynogenności, badanie mutagenności, badanie przedkliniczne, badanie teratogenności, betahistyna dichlorowodorek, bezpieczeństwo genetyczne, bezpieczeństwo reprodukcyjne, długotrwała ekspozycja, dokumentacja rejestracyjna, działanie karcynogenne, działanie mutagenne, działanie teratogenne, potencjał karcynogenny, potencjał mutagenny, profil bezpieczeństwa, toksyczność przewlekła, Virtago - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Lenalidomide Ranbaxy 5 mg
Lenalidomid wykazuje istotną toksyczność rozwojową potwierdzoną w badaniach na małpach i królikach. U małp dawki od 0,5 do 4 mg/kg/dobę indukowały wady wrodzone, takie jak atrezja odbytu, deformacje kończyn (zgięte, skrócone, oligodaktylia, polidaktylia) oraz zmiany w narządach wewnętrznych (odbarwienia, czerwone ogniska, mały pęcherzyk żółciowy, wadliwa przepona). U królików podawanie lenalidomidu w dawkach 3, 10 i 20 mg/kg/dobę skutkowało brakiem płata środkowego płuc, przemieszczeniem nerek i zmianami w tkankach miękkich i szkielecie płodów, z wyraźną zależnością od dawki. Toksyczność ostra wykazała dawki letalne doustne powyżej 2000 mg/kg u gryzoni, natomiast toksyczność przewlekła u szczurów (75-300 mg/kg/dobę przez 26 tygodni) objawiła się odwracalnym zwiększeniem mineralizacji miedniczek nerkowych, z NOAEL poniżej 75 mg/kg/dobę, co odpowiada około 25-krotnej ekspozycji względem ludzi na podstawie AUC.
atrezja odbytu, atrofia grasicy, atrofia szpiku kostnego, atrofia układu chłonnego, badanie karcynogenności, badanie mutagenności, działanie mutagenne, komórkowość szpiku kostnego, krwinki, krwotok, mineralizacja miedniczek nerkowych, NOAEL, oligodaktylia, płat środkowy płuca, polidaktylia, potencjał mutagenny, rozwój zarodkowo-płodowy, stosunek mieloidalno-erytroidalny, toksyczność przewlekła, toksyczność rozwojowa, wada wrodzona, zastawka przedsionkowo-komorowa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Hedussin 33 mg/4 ml
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa suchego wyciągu z liści bluszczu (Hedera helix L., folium), substancji czynnej leku Hedussin (8,25 mg/ml w syropie), wykazały brak działania mutagennego w teście Amesa, co potwierdza brak potencjału genotoksycznego tej substancji. Test ten, będący standardową metodą oceny ryzyka uszkodzeń DNA, wskazuje na niski poziom zagrożenia mutacyjnego przy stosowaniu preparatu. Syrop zawiera również sorbitol (E420) do 469 mg/ml, co należy uwzględnić u pacjentów z nietolerancją cukrów. Stosunek surowca do produktu końcowego wynosi 4-8:1, a ekstrakcja odbywa się z użyciem 30% etanolu (m/m).
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Seractil 200 mg
Badania przedkliniczne wykazały, że deksibuprofen, aktywny izomer S(+) ibuprofenu, posiada profil toksykologiczny porównywalny do racemicznej mieszaniny ibuprofenu. Oceny obejmowały toksyczność ogólną, mutagenność oraz wpływ na reprodukcję, nie wykazując istotnych różnic w toksyczności ogólnoustrojowej ani mutagenności między tymi substancjami. W szczególności, deksibuprofen nie wykazuje znaczącego potencjału mutagennego przy dawkach terapeutycznych, co pozwala na ekstrapolację danych bezpieczeństwa z racemicznego ibuprofenu na ten izomer.
badanie przedkliniczne, deksybuprofen, hamowanie owulacji, implantacja zarodka, inhibitor prostaglandyn, mutagenność, obumarcie płodu, poronienie, potencjał mutagenny, proces reprodukcyjny, profil toksykologiczny, racemiczny ibuprofen, reprodukcja, substancja lecznicza, toksyczność ogólna, toksyczność ogólnoustrojowa, trymestr ciąży, wada rozwojowa, zaburzenie płodności - Leksykon substancji czynnych
Kwiat pierwiosnka – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Kwiat pierwiosnka (Primula veris L. i/lub Primula elatior (L.) Hill., flos) jest istotnym składnikiem preparatów Sinupret i Sinupret extract, stosowanych w terapii schorzeń górnych dróg oddechowych. Badania toksyczności przewlekłej wykazały poziom NOAEL na poziomie 320 mg suchego wyciągu/kg masy ciała u psów i szczurów, co odpowiada odpowiednio 22- i 7-krotności dawki stosowanej u ludzi. Testy genotoksyczności, w tym test Amesa, test na komórkach chłoniaka myszy oraz test mikrojąderkowy na szczurach, nie wykazały potencjału mutagennego ani genotoksycznego. Ponadto, badania reprodukcyjne na szczurach i królikach nie wykazały negatywnego wpływu na płodność, rozwój zarodkowo-płodowy, okołoporodowy ani teratogenności, nawet przy dawce do 800 mg/kg mc. (32-krotny margines bezpieczeństwa względem dawki ludzkiej).
badania farmakologiczne, dawka terapeutyczna, działanie teratogenne, fototoksyczność, genotoksyczność, kwiat pierwiosnka, margines bezpieczeństwa, NOAEL, ostra toksyczność, potencjał mutagenny, rakotwórczość, rozwój zarodkowo-płodowy, schorzenia górnych dróg oddechowych, Sinupret extract, suchy wyciąg, test Amesa, test mikrojąderkowy, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Celipres 100 100 mg
Przedkliniczna ocena bezpieczeństwa chlorowodorku celiprololu, przeprowadzona za pomocą szerokiego spektrum badań farmakologicznych i toksykologicznych, nie wykazała istotnych zagrożeń dla układów sercowo-naczyniowego, oddechowego, nerwowego ani innych kluczowych układów fizjologicznych. Badania toksyczności po podaniu wielokrotnym na różnych gatunkach zwierząt nie ujawniły klinicznie istotnych objawów toksyczności, a parametry biochemiczne i hematologiczne oraz ocena makro- i mikroskopowa narządów wewnętrznych potwierdziły brak negatywnego wpływu przy długotrwałej ekspozycji na lek. Testy genotoksyczności in vitro i in vivo, w tym test Amesa, test aberracji chromosomowych oraz test mikrojądrowy, nie wykazały mutagenności ani genotoksyczności celiprololu.
aberracja chromosomowa, badanie karcynogenności, beta-adrenolityk selektywny, chlorowodorek celiprololu, nowotwór, ocena histopatologiczna, parametr biochemiczny, parametr hematologiczny, potencjał genotoksyczny, potencjał mutagenny, rozwój embrionalny, rozwój okołoporodowy, rozwój płodowy, rozwój pourodzeniowy, test Amesa, test mikrojądrowy, toksyczność, układ nerwowy, układ oddechowy, układ sercowo-naczyniowy - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Orofar Total Action (2 mg + 1,5 mg)/ml
Przedkliniczna ocena bezpieczeństwa produktu leczniczego Orofar Total Action (2 mg/ml benzoksoniowego chlorku oraz 1,5 mg/ml lidokainy chlorowodorku) wykazała brak istotnych zagrożeń toksykologicznych. Badania toksyczności ostrej i przewlekłej, przeprowadzone przy dawkach znacznie przekraczających terapeutyczne, nie ujawniły istotnych objawów toksyczności ani patologicznych zmian w narządach wewnętrznych. Analizy biochemiczne, hematologiczne i histopatologiczne potwierdziły brak kumulacji toksycznego działania przy długotrwałym stosowaniu. Testy genotoksyczności in vitro i in vivo nie wykazały potencjału mutagennego ani klastogennego dla obu substancji, co wskazuje na niskie ryzyko kancerogenności.
aerozol do jamy ustnej, badanie histopatologiczne, badanie toksykologiczne, benzoksoniowy chlorek, działanie embriotoksyczne, działanie teratogenne, efekt kancerogenny, interakcja między substancjami, lidokainy chlorowodorek, Orofar Total Action, parametry biochemiczne, parametry hematologiczne, potencjał genotoksyczny, potencjał klastogenny, potencjał mutagenny, rozwój postnatalny, rozwój prenatalny, synergistyczne działanie toksyczne, test in vitro, test in vivo, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Milurit 200 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa allopurynolu wykazały brak działania mutagennego zarówno in vitro, jak i in vivo. W badaniach cytogenetycznych nie stwierdzono indukcji aberracji chromosomalnych w ludzkich komórkach krwi przy stężeniach do 100 µg/ml, a podawanie dawki do 600 mg/dobę przez około 40 miesięcy nie wykazało mutagenności. Substancja nie tworzy związków nitrozowych in vivo i nie wpływa na transformację limfocytów, co potwierdza jej bezpieczeństwo genetyczne. Długoterminowe badania karcynogenności na myszach i szczurach, trwające do 2 lat, nie wykazały zwiększonego ryzyka rozwoju nowotworów, co wskazuje na brak działania karcynogennego allopurynolu.
aberracja chromosomalna, allopurynol, badanie biochemiczne, badanie cytogenetyczne, badanie genetyczne, badanie in vitro, badanie in vivo, badanie przedkliniczne, cykl komórkowy, działanie embriotoksyczne, działanie karcynogenne, działanie teratogenne, potencjał karcynogenny, potencjał mutagenny, potencjał teratogenny, toksyczność matczyna, transformacja limfocytów, wada rozwojowa płodu, wpływ na DNA, związek nitrozowy - Leksykon substancji czynnych
Orlik – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Orlik (Aquilegia vulgaris L.), będący składnikiem preparatu Padma 28 Formuła (15 mg ziela orlika na kapsułkę), został poddany standardowym badaniom toksyczności ostrej i przewlekłej w ramach oceny bezpieczeństwa całego preparatu złożonego. Wyniki badań nie wykazały istotnych zagrożeń toksycznych ani genotoksycznych, co sugeruje brak działania mutagennego i niskie ryzyko wywoływania zmian genetycznych przy stosowaniu zgodnym z zaleceniami. Badania wielokrotnego podawania preparatu również nie ujawniły negatywnego wpływu na organizm, potwierdzając bezpieczeństwo stosowania orlika w dawce 15 mg w kontekście toksyczności nieklinicznej.
bezpieczeństwo stosowania, dane przedkliniczne, działanie genotoksyczne, genotoksyczność, interakcje międzyskładnikowe, orlik pospolity, Padma 28, potencjał mutagenny, preparat ziołowy, rozwój pourodzeniowy, rozwój zarodka i płodu, toksyczność ostra, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczny wpływ na rozród, zmiany genetyczne - Leksykon substancji czynnych
Efedryna – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Efedryna, stosowana w preparatach takich jak Efrinol, Ephedrinum Hydrochloricum (3 mg/ml i 25 mg/ml) oraz Tussipect, wykazuje w badaniach przedklinicznych charakterystyczne działanie sympatykomimetyczne, objawiające się nadmierną pobudliwością nerwową u modeli zwierzęcych (myszy, szczury). Analizy toksykologiczne nie wykazały potencjału mutagennego, teratogennego ani rakotwórczego efedryny, co potwierdza jej względne bezpieczeństwo farmakologiczne. W przypadku złożonego preparatu Tussipect, toksyczność oceniono na podstawie profilu poszczególnych substancji czynnych, bez specyficznych badań całego produktu, a wyniki nie wskazują na istotne zagrożenia przy stosowaniu zgodnym z zaleceniami.
Brak dodatkowych danych przedklinicznych dla preparatów Ephedrinum Hydrochloricum Aguettant i WZF sugeruje, że nie zidentyfikowano specyficznych zagrożeń klinicznych poza tymi opisanymi w Charakterystyce Produktu Leczniczego. Mimo pozytywnych wyników badań przedklinicznych, należy pamiętać o ograniczeniach w translacji tych danych na bezpieczeństwo kliniczne u ludzi. Dlatego stosowanie efedryny powinno odbywać się z zachowaniem zalecanego dawkowania oraz środków ostrożności, szczególnie w kontekście potencjalnego wpływu na ośrodkowy układ nerwowy i ryzyka nadmiernej pobudliwości.
badanie farmakologiczne, badanie przedkliniczne, badanie toksyczności, charakterystyka produktu leczniczego, działanie rakotwórcze, działanie sympatykomimetyczne, działanie teratogenne, efedryna, Efrinol, Ephedrinum Hydrochloricum, genotoksyczność, mechanizm działania, ośrodkowy układ nerwowy, pobudliwość nerwowa, potencjał mutagenny, profil toksykologiczny, substancja czynna, teratogenność, Tussipect, właściwości kancerogenne - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Sulovas 250 LSU
Przedkliniczne badania toksykologiczne sulodeksydu, substancji czynnej leku Sulovas, wykazały bardzo niski profil toksyczności ostrej, z wartością LD50 przekraczającą 9000 mg/kg masy ciała przy podaniu doustnym u myszy i szczurów, co świadczy o wysokiej tolerancji leku. Przy podaniu dootrzewnowym LD50 wynosiła odpowiednio 1980 mg/kg u myszy i 2385 mg/kg u szczurów, wskazując na umiarkowanie wyższą toksyczność tej drogi podania. Badania podostre na psach (10 mg/kg/dobę przez 21 dni) oraz przewlekłe na psach i szczurach (20 mg/kg/dobę przez 180 dni) nie wykazały istotnych zaburzeń hematologicznych, zmian w moczu, kale ani zmian anatomopatologicznych, co potwierdza dobrą tolerancję sulodeksydu przy długotrwałym stosowaniu. Ponadto, badania fetotoksyczności na szczurach i królikach przy dawce 25 mg/kg nie wykazały działania embriotoksycznego ani fetotoksycznego, co jest istotne dla bezpieczeństwa stosowania u kobiet w wieku rozrodczym.
badania przedkliniczne, dawka śmiertelna, działanie embriotoksyczne, działanie fetotoksyczne, fetotoksyczność, LD50, mutagenność, parametry hematologiczne, podanie dootrzewnowe, podanie doustne, potencjał mutagenny, sulodeksyd, Sulovas, toksyczność ostra, toksyczność podostra, toksyczność przewlekła, zmiany anatomopatologiczne - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Tramadol Krka 100 mg/ml
Przedkliniczna ocena bezpieczeństwa tramadolu chlorowodorku, substancji czynnej preparatu Tramadol Krka, obejmowała badania toksykologiczne, reprodukcyjne, genotoksyczne oraz rakotwórcze na szczurach, psach i królikach. W badaniach toksyczności po wielokrotnym podaniu (6-26 tygodni, doustnie i parenteralnie) nie stwierdzono istotnych zmian hematologicznych, biochemicznych ani histologicznych. Objawy neurologiczne (niepokój, ślinienie, drgawki, zmniejszony przyrost masy ciała) pojawiały się jedynie przy dawkach znacznie przekraczających zakres terapeutyczny. Bezpieczne dawki tolerowane bez działań niepożądanych wynosiły do 20 mg/kg m.c. doustnie u szczurów oraz do 10 mg/kg m.c. doustnie i 20 mg/kg m.c. doodbytniczo u psów. W badaniach reprodukcyjnych tramadol w dawkach >50 mg/kg m.c./dobę u szczurów i >125 mg/kg m.c. u królików wykazywał toksyczność u ciężarnych samic oraz negatywny wpływ na rozwój potomstwa, w tym zaburzenia kostnienia i opóźnione dojrzewanie, jednak bez wpływu na płodność.
badanie biochemiczne, badanie hematologiczne, badanie histologiczne, badanie in vitro, badanie in vivo, badanie toksykologiczne, drgawka, gruczolak wątroby, guz płuca, napad drgawkowy, niepokój, nowotwór, opóźnienie rozwoju, podanie parenteralne, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, ślinienie, toksyczność dawki wielokrotnej, toksyczność reprodukcyjna, tramadol chlorowodorek, układ nerwowy, zaburzenie kostnienia - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Normodipine 5 mg
Przedkliniczne badania amlodypiny wykazały, że lek nie wywiera istotnego negatywnego wpływu na płodność przy dawkach do 10 mg/kg/dobę u szczurów, co odpowiada 8-krotności maksymalnej zalecanej dawki dla ludzi (10 mg, przeliczonej na mg/m² powierzchni ciała). Jednakże w drugim badaniu, przy dawce porównywalnej do ludzkiej (mg/kg), zaobserwowano obniżenie stężenia FSH i testosteronu, a także zmniejszenie gęstości nasienia i liczby dojrzałych spermatyd oraz komórek Sertoliego. W zakresie wpływu na rozród, dawki około 50-krotnie przekraczające maksymalną zalecaną dawkę dla ludzi (mg/kg) powodowały opóźnienie i wydłużenie porodu oraz obniżoną przeżywalność potomstwa u szczurów i myszy.
amlodypina, badanie mutagenności, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, gęstość nasienia, hormon folikulotropowy, komórki Sertoliego, maksymalna tolerowana dawka, Normodipine, płodność, potencjał genotoksyczny, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, przeżywalność potomstwa, spermatydy, testosteron, wpływ na rozród - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Human Albumin 50 g/l Takeda 50 g/l
Albumina ludzka, będąca głównym składnikiem preparatu Human Albumin 50 g/l Takeda, jest naturalnym białkiem osocza odpowiedzialnym za utrzymanie ciśnienia onkotycznego oraz transport substancji w krwiobiegu. Badania przedkliniczne wykazały brak objawów ostrej toksyczności po podaniu albuminy w modelach zwierzęcych, jednak ze względu na jej fizjologiczną naturę oraz immunogenność białek heterologicznych u zwierząt, nie jest możliwe precyzyjne określenie dawek toksycznych ani ocena toksyczności po podaniu wielokrotnym. Nie stwierdzono również działania mutagennego, onkogennego ani teratogennego albuminy ludzkiej, co potwierdza jej bezpieczeństwo w kontekście genetycznym i rozwojowym.
albumina ludzka, ciśnienie onkotyczne, działanie mutagenne, działanie onkogenne, materiał genetyczny, osocze ludzkie, potencjał mutagenny, proces nowotworowy, przeciwciało, reakcja immunologiczna, stosowanie kliniczne, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, układ immunologiczny, właściwość fizykochemiczna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Owoc Kopru włoskiego –
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa produktu leczniczego OWOC KOPRU WŁOSKIEGO obejmowały ocenę genotoksyczności i mutagenności głównych składników owoców Foeniculum vulgare Miller sp. vulgare var. vulgare. Test Amesa przeprowadzony na szczepach TA98 i TA100 Salmonella typhimurium wykazał brak potencjału mutagennego wodnego wyciągu z owoców kopru włoskiego. Badania na zwierzętach laboratoryjnych wskazały, że anetol, jeden z głównych składników, wykazuje słabe działanie mutagenne, jednak ryzyko kliniczne związane z tym efektem jest oceniane jako niewielkie.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Agapurin SR 400 400 mg
Przedkliniczne badania toksyczności pentoksyfiliny, substancji czynnej Agapurin SR 400, wykazały niski potencjał toksyczny. W badaniach ostrej toksyczności LD50 wyniosła 1385 mg/kg (myszy, doustnie), 230 mg/kg (szczury, dożylnie) oraz 1770 mg/kg (szczury, doustnie). W toksyczności przewlekłej, podawanie do 1000 mg/kg/dobę szczurów i do 100 mg/kg/dobę psów nie wywołało uszkodzeń narządów. Niekorzystne efekty, takie jak niewydolność krążenia, krwawienia czy obrzęk płuc, pojawiły się jedynie przy dawkach >320 mg/kg/dobę u psów, znacznie przekraczających dawki terapeutyczne u ludzi.
dawka śmiertelna, działanie embriotoksyczne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, komórki olbrzymie, krwawienie, mutacja genowa, niewydolność krążenia, obrzęk płuc, pentoksyfilina, płodność, potencjał mutagenny, rozwój okołoporodowy, test Amesa, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, zaburzenia koordynacji ruchowej, zgon wewnątrzmaciczny płodu - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Klimicin 300 mg
Klindamycyna, chlorowodorek będący substancją czynną leku Klimicin, wykazuje niski profil toksyczności ostrej, z wartościami LD50 po podaniu doustnym wynoszącymi odpowiednio 2888 mg/kg i 2633 mg/kg u szczurów oraz 2599 mg/kg u myszy. Badania toksyczności przewlekłej na szczurach i psach, przy dawkach sięgających nawet 10,8-krotności maksymalnej dawki terapeutycznej u ludzi (do 600 mg/kg mc./dobę), wykazały dobrą tolerancję leku, z minimalnymi działaniami niepożądanymi ograniczonymi do wymiotów, utraty apetytu i spadku masy ciała jedynie u psów przy najwyższej dawce przez 6 miesięcy. Brak istotnych działań niepożądanych przy dawkach 300 mg/kg mc./dobę przez rok potwierdza bezpieczeństwo stosowania klindamycyny w długotrwałej terapii.
anoreksja, badania in vitro, badania in vivo, badania rakotwórczości, chlorowodorek klindamycyny, dawka letalna, dawka letalna LD50, dawka terapeutyczna, działanie niepożądane, działanie teratogenne, funkcje rozrodcze, potencjał genotoksyczny, potencjał genotoksyczny i rakotwórczy, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa, testy genotoksyczności, toksyczność ostra, toksyczność ostra i przewlekła, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, utrata masy ciała, wymioty - Leksykon substancji czynnych
Flutamid – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Przedkliniczne badania toksyczności flutamidu wykazały zróżnicowaną ostrość działania w zależności od gatunku, z wartościami LD50 wynoszącymi od 218 mg/kg u świnek morskich do ponad 1000 mg/kg u psów i kotów. Objawy toksyczności ostrej obejmowały spowolnienie czynności życiowych, jeżenie się sierści, spowolnione oddychanie, niezborność ruchów oraz łzawienie u gryzoni, natomiast u psów i kotów dominowały zmniejszone łaknienie, uspokojenie i wymioty. W badaniach przewlekłych, trwających od 6 tygodni do 78 tygodni i stosujących dawki od 1,5 do 18-krotności dawek terapeutycznych stosowanych u ludzi, zaobserwowano utratę masy ciała, jadłowstręt, wymioty oraz zmiany narządowe, takie jak zmniejszenie wielkości narządów rozrodczych (stercza, jąder, pęcherzyków nasiennych), powiększenie wątroby oraz zmniejszona spermatogeneza. U samców szczurów stwierdzono dodatkowo rozrost i gruczolaki komórek śródmiąższowych jąder, zanik prostaty i pęcherzyków nasiennych oraz rak sutków, co wskazuje na silne działanie antyandrogenne i potencjał rakotwórczy flutamidu, szczególnie przy dawkach 3-17 razy wyższych niż terapeutyczne u ludzi.
badanie rakotwórczości, cykl estrogenowy, działanie antyandrogenne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, feminizacja, flutamid, gruczoł krokowy, guz, jadłowstręt, LD50, modyfikacja DNA, pęcherzyk nasienny, płód, potencjał mutagenny, powiększenie wątroby, przeżywalność potomstwa, rak sutka, spermatogeneza, test Amesa, toksyczność ostra i przewlekła, wpływ na rozrodczość, zmiany histologiczne, zmiany morfologiczne - Leksykon substancji czynnych
Aceklofenak – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
W badaniach przedklinicznych aceklofenaku potwierdzono typowy dla NLPZ profil działania, z głównym wpływem na przewód pokarmowy, bez nieoczekiwanych efektów toksycznych. Potencjał mutagenny leku został wykluczony na podstawie trzech testów in vitro oraz jednego in vivo na modelu mysim, co wskazuje na brak działania mutagennego. Dodatkowo, badania kancerogenności przeprowadzone na myszach i szczurach nie wykazały właściwości rakotwórczych aceklofenaku, co jest istotne dla oceny bezpieczeństwa długoterminowego stosowania preparatu Digavar.
- Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Nifuroksazyd Hasco 100 mg
Podczas konsultacji dotyczących stosowania nifuroksazydu u kobiet w wieku rozrodczym, w ciąży oraz karmiących piersią, należy szczegółowo omówić potencjalne ryzyko i zalecenia terapeutyczne. Nifuroksazyd wykazuje możliwy potencjał mutagenny, co stanowi istotne przeciwwskazanie do stosowania u kobiet ciężarnych, zwłaszcza w świetle ograniczonych danych z badań na modelach zwierzęcych. Lek nie jest zalecany również u kobiet w wieku rozrodczym bez skutecznej antykoncepcji, aby uniknąć niezamierzonej ekspozycji płodu. W okresie laktacji brak jest jednoznacznych danych dotyczących przenikania nifuroksazydu do mleka kobiecego, jednak niska biodostępność (wchłanianie 10-20%) sugeruje niewielkie stężenia w mleku, choć potencjalny wpływ na mikrobiom niemowlęcia nie jest wykluczony, co skutkuje zaleceniem unikania stosowania leku w tym okresie.
ekspozycja płodu, karmienie piersią, metoda antykoncepcji, mikrobiom przewodu pokarmowego, mleko kobiece, nifuroksazyd, nifuroksazyd HASCO, okres laktacji, potencjał mutagenny, rozrodczość, słaba biodostępność, stężenie substancji czynnej, wchłanianie z przewodu pokarmowego, wiek rozrodczy, wpływ na płodność, zdolność rozrodcza - Leksykon substancji czynnych
Terlipresyna – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Terlipresyna, stosowana w formie octanu terlipresyny w preparatach takich jak Glypressin czy Terlipressin acetate Altan, wykazuje w badaniach przedklinicznych brak istotnej toksyczności po podaniu pojedynczym i wielokrotnym, a także brak potencjału mutagennego i genotoksycznego. Objawy obserwowane u zwierząt po dawkach odpowiadających zalecanym u ludzi wynikają głównie z farmakologicznego działania leku na mięśnie gładkie. Brak jest danych farmakokinetycznych u zwierząt porównywalnych z danymi klinicznymi, jednak ze względu na dożylną drogę podania, ekspozycję ogólnoustrojową można odnosić do badań na modelach zwierzęcych. Należy podkreślić, że nie przeprowadzono długoterminowych badań dotyczących potencjalnego działania rakotwórczego terlipresyny, co stanowi istotną lukę w ocenie bezpieczeństwa.
badania farmakologiczne, droga dożylna, działanie farmakologiczne, działanie rakotwórcze, działanie toksyczne, ekspozycja ogólnoustrojowa, genotoksyczność, mięśnie gładkie, octan terlipresyny, poronienie, potencjał mutagenny, profil bezpieczeństwa, rozszczep podniebienia, rozwój płodowy, stężenie w osoczu, toksyczność po podaniu, toksyczność reprodukcyjna, zaburzenia kostnienia